Psyche
alle pijlers
werkloos, lusteloos en uitzichtloos
vrijdag 4 februari 2011 om 18:45
Hoi allemaal,
Ik open dit topic, omdat ik mijn gevoelens even van me af wil schrijven. Ik ben nu een half jaar werkloos en ik merk dat ik mij steeds slechter voel. Ik woon sinds ik werkloos ben weer (tijdelijk) bij mijn ouders in een dorp terwijl ik hier voor in een leuke stad studeerde. Ik wil ontzettend graag weer verhuizen naar een stad en weer mijn eigen plekje hebben. Ik heb hier echter een baan voor nodig en ik solliciteer me wezenloos, maar het schiet gewoon niet op...telkens weer die afwijzingen, terwijl ik een goede opleiding heb. Toen ik begon met solliciteren was ik zo positief en dacht ik snel een baan te hebben. Nu een half jaar verder en nog maar 1 keer uitgenodigd voor een gesprek. Het voelt zo uitzichtloos..
Mijn vriendinnen wonen allemaal een eind bij me vandaan, zo maar even afspreken is lastig (ik woon in een uithoek). Ik merk dat daardoor de contacten veel minder worden. Ik heb het gevoel dat ik in een sociaal isolement zit en in een uitzichtloze situatie ben beland waar ik niet uitkom. De laatste weken heb ik veel huilbuien.
Ik wil zo ontzettend graag weer werken, afspreken met vrienden, een leuk leven hebben. Ik heb op dit moment het gevoel dat het leven aan me voorbij raast en ik aan de zijkant sta. Alsof mijn leven op ´standby´ staat. Elke dag ziet er bijna hetzelfde uit en ik merk dat het me niet meer lukt om mezelf te motiveren en postief te blijven.
Zijn er mensen die dit herkennen of ook in een dergelijke situatie hebben gezeten?
Ik open dit topic, omdat ik mijn gevoelens even van me af wil schrijven. Ik ben nu een half jaar werkloos en ik merk dat ik mij steeds slechter voel. Ik woon sinds ik werkloos ben weer (tijdelijk) bij mijn ouders in een dorp terwijl ik hier voor in een leuke stad studeerde. Ik wil ontzettend graag weer verhuizen naar een stad en weer mijn eigen plekje hebben. Ik heb hier echter een baan voor nodig en ik solliciteer me wezenloos, maar het schiet gewoon niet op...telkens weer die afwijzingen, terwijl ik een goede opleiding heb. Toen ik begon met solliciteren was ik zo positief en dacht ik snel een baan te hebben. Nu een half jaar verder en nog maar 1 keer uitgenodigd voor een gesprek. Het voelt zo uitzichtloos..
Mijn vriendinnen wonen allemaal een eind bij me vandaan, zo maar even afspreken is lastig (ik woon in een uithoek). Ik merk dat daardoor de contacten veel minder worden. Ik heb het gevoel dat ik in een sociaal isolement zit en in een uitzichtloze situatie ben beland waar ik niet uitkom. De laatste weken heb ik veel huilbuien.
Ik wil zo ontzettend graag weer werken, afspreken met vrienden, een leuk leven hebben. Ik heb op dit moment het gevoel dat het leven aan me voorbij raast en ik aan de zijkant sta. Alsof mijn leven op ´standby´ staat. Elke dag ziet er bijna hetzelfde uit en ik merk dat het me niet meer lukt om mezelf te motiveren en postief te blijven.
Zijn er mensen die dit herkennen of ook in een dergelijke situatie hebben gezeten?
vrijdag 4 februari 2011 om 21:00
TO: Wat ontzettend balen dat je nog geen leuke baan hebt kunnen vinden! Ik zou als ik jou was proberen om voor circa 30 uren per week een baan te vinden in bijv. een callcenter. Je verdient dan toch weer aardig wat centen en kunt dan ook weer meer ondernemen, zoals reizen naar je vriendinnen. Maar je bent er ook weer uit en onder de mensen. Ook al is het dan wellicht een baan onder je niveau, voor dit moment zal het je waarschijnlijk meer geluk bezorgen dan thuiszitten. En daarnaast zou ik proberen om werkervaring op te gaan doen in de richting waarin je gestudeert hebt. Dus probeer vrijwilligerswerk te bemachtigen, of misschien mag je wel (via het UWV?) bij een bedrijf een werkervaringsstage gaan doen.
Wat hoor je overigens vaak als afwijsreden?
Wat hoor je overigens vaak als afwijsreden?
vrijdag 4 februari 2011 om 21:09
quote:meds schreef op 04 februari 2011 @ 20:13:
[...]
Dat is echt kolder, overal is productiewerk en thuiszorgwerk. Er komen zelfs mensen uit polen omdat in Nederland niemand dat wil doenWat jij zegt is echt kolder. Ik heb zelf bij een uitzendbureau gewerkt als intercedent en er zijn momenteel zo ontzettend veel goede (!) kandidaten beschikbaar. Als je een baan op een hoger niveau hebt openstaan dan heb je als UZB (of welke andere organisatie dan ook) zomaar 7 of 8 goede kandidaten die je tot je beschikking hebt staan. Kun je nagaan hoe het gesteld is met de ''lagere'' banen! En bij banen als productiemedewerker hebben ze liever iemand die dat al eerder heeft gedaan met LBO niveau, dan een pas afgestudeerde HBO-er hoor. Risico is nl. veel te groot dat deze laatste snel weer vertrekt. Daarnaast is een en ander nog steeds erg afhankelijk van waar je werkt zoekt. In het noorden is de situatie heel anders dan in het westen. Hartstikke leuk die instelling van jou, en zo werkte het 4 jaar geleden nog wel, maar nu echt niet meer hoor!
[...]
Dat is echt kolder, overal is productiewerk en thuiszorgwerk. Er komen zelfs mensen uit polen omdat in Nederland niemand dat wil doenWat jij zegt is echt kolder. Ik heb zelf bij een uitzendbureau gewerkt als intercedent en er zijn momenteel zo ontzettend veel goede (!) kandidaten beschikbaar. Als je een baan op een hoger niveau hebt openstaan dan heb je als UZB (of welke andere organisatie dan ook) zomaar 7 of 8 goede kandidaten die je tot je beschikking hebt staan. Kun je nagaan hoe het gesteld is met de ''lagere'' banen! En bij banen als productiemedewerker hebben ze liever iemand die dat al eerder heeft gedaan met LBO niveau, dan een pas afgestudeerde HBO-er hoor. Risico is nl. veel te groot dat deze laatste snel weer vertrekt. Daarnaast is een en ander nog steeds erg afhankelijk van waar je werkt zoekt. In het noorden is de situatie heel anders dan in het westen. Hartstikke leuk die instelling van jou, en zo werkte het 4 jaar geleden nog wel, maar nu echt niet meer hoor!
vrijdag 4 februari 2011 om 21:19
Om maar even duidelijk te zijn: ik woon in het noorden. En dan ook nog eens in een klein dorp. Ik wil graag richting het westen, maar krijg het gevoel dat veel werkgevers het risico niet willen nemen omdat ik nog geen woonruimte heb (dit heb ik een paar keer te horen gekregen) Momenteel zoek ik ook veel in en rondom Groningen.
vrijdag 4 februari 2011 om 21:31
quote:Cici25 schreef op 04 februari 2011 @ 21:00:
TO: Wat ontzettend balen dat je nog geen leuke baan hebt kunnen vinden! Ik zou als ik jou was proberen om voor circa 30 uren per week een baan te vinden in bijv. een callcenter. Je verdient dan toch weer aardig wat centen en kunt dan ook weer meer ondernemen, zoals reizen naar je vriendinnen. Maar je bent er ook weer uit en onder de mensen. Ook al is het dan wellicht een baan onder je niveau, voor dit moment zal het je waarschijnlijk meer geluk bezorgen dan thuiszitten. En daarnaast zou ik proberen om werkervaring op te gaan doen in de richting waarin je gestudeert hebt. Dus probeer vrijwilligerswerk te bemachtigen, of misschien mag je wel (via het UWV?) bij een bedrijf een werkervaringsstage gaan doen.
Bij het UWV proberen ze nu een vrijwillige stage voor me te vinden. Hopelijk wordt dat iets.
Ik zit er ook sterk aan te denken om bij een callcenter te gaan werken als de stage niets wordt. Ik heb alleen verschillende keren gehoord dat je daar vaak een jaar aan vastzit?
Wat hoor je overigens vaak als afwijsreden?
Dat ik niet in het functieprofiel pas. Ik ben afgestudeerd aan de uni en solliciteer veel op hbo functies en nu ook op mbo functies. Ik ben dan vaak te hoog opgeleid en mis de praktische ervaring (ik heb wel een half jaar op hbo niveau gewerkt, maar dit telt vaak niet)
Het komt er dan op neer dat ik niet de juiste opleiding bezit en te weinig werkervaring heb.
Op mijn eigen niveau is het ontzettend lastig om voet aan de grond te krijgen zonder werkervaring. Veelal worden mensen gevraagd met kwalificaties (en om die te krijgen heb je een opleiding nodig die je werkgever bekostigt 30 000 euro)
TO: Wat ontzettend balen dat je nog geen leuke baan hebt kunnen vinden! Ik zou als ik jou was proberen om voor circa 30 uren per week een baan te vinden in bijv. een callcenter. Je verdient dan toch weer aardig wat centen en kunt dan ook weer meer ondernemen, zoals reizen naar je vriendinnen. Maar je bent er ook weer uit en onder de mensen. Ook al is het dan wellicht een baan onder je niveau, voor dit moment zal het je waarschijnlijk meer geluk bezorgen dan thuiszitten. En daarnaast zou ik proberen om werkervaring op te gaan doen in de richting waarin je gestudeert hebt. Dus probeer vrijwilligerswerk te bemachtigen, of misschien mag je wel (via het UWV?) bij een bedrijf een werkervaringsstage gaan doen.
Bij het UWV proberen ze nu een vrijwillige stage voor me te vinden. Hopelijk wordt dat iets.
Ik zit er ook sterk aan te denken om bij een callcenter te gaan werken als de stage niets wordt. Ik heb alleen verschillende keren gehoord dat je daar vaak een jaar aan vastzit?
Wat hoor je overigens vaak als afwijsreden?
Dat ik niet in het functieprofiel pas. Ik ben afgestudeerd aan de uni en solliciteer veel op hbo functies en nu ook op mbo functies. Ik ben dan vaak te hoog opgeleid en mis de praktische ervaring (ik heb wel een half jaar op hbo niveau gewerkt, maar dit telt vaak niet)
Het komt er dan op neer dat ik niet de juiste opleiding bezit en te weinig werkervaring heb.
Op mijn eigen niveau is het ontzettend lastig om voet aan de grond te krijgen zonder werkervaring. Veelal worden mensen gevraagd met kwalificaties (en om die te krijgen heb je een opleiding nodig die je werkgever bekostigt 30 000 euro)
vrijdag 4 februari 2011 om 21:37
quote:foxymama schreef op 04 februari 2011 @ 21:27:
Ben je sociaal opgeleid?
Of technisch, in de bouw?
Leidinggevend opgeleid in de richting van makelaardij?
Kijk eens op de site van een van de woningcorporaties in Den Haag, zit er iets voor je bij? Intern staan er meer vacatures uit, die komen binnenkort ook online.Ik ben sociaal opgeleid als gedragswetenschapper
Ben je sociaal opgeleid?
Of technisch, in de bouw?
Leidinggevend opgeleid in de richting van makelaardij?
Kijk eens op de site van een van de woningcorporaties in Den Haag, zit er iets voor je bij? Intern staan er meer vacatures uit, die komen binnenkort ook online.Ik ben sociaal opgeleid als gedragswetenschapper
vrijdag 4 februari 2011 om 21:40
quote:Dejavu schreef op 04 februari 2011 @ 21:36:
Wat wil je eigenlijk van ons horen? Er zijn al heel wat tips de revue gepasseerd en op geen reageer je positief. Je blijft alleen maar herhalen dat je niet aan het werk komt en wat alle obstakels wel niet zijn.Ik weet niet precies waar je dat op baseert, want ik ben juist heel blij met al jullie tips! Ik vind het juist erg fijn dat er mensen zijn die meedenken
Wat wil je eigenlijk van ons horen? Er zijn al heel wat tips de revue gepasseerd en op geen reageer je positief. Je blijft alleen maar herhalen dat je niet aan het werk komt en wat alle obstakels wel niet zijn.Ik weet niet precies waar je dat op baseert, want ik ben juist heel blij met al jullie tips! Ik vind het juist erg fijn dat er mensen zijn die meedenken
vrijdag 4 februari 2011 om 21:41
quote:Cici25 schreef op 04 februari 2011 @ 21:09:
[...]
Wat jij zegt is echt kolder. Ik heb zelf bij een uitzendbureau gewerkt als intercedent en er zijn momenteel zo ontzettend veel goede (!) kandidaten beschikbaar. Als je een baan op een hoger niveau hebt openstaan dan heb je als UZB (of welke andere organisatie dan ook) zomaar 7 of 8 goede kandidaten die je tot je beschikking hebt staan. Kun je nagaan hoe het gesteld is met de ''lagere'' banen! En bij banen als productiemedewerker hebben ze liever iemand die dat al eerder heeft gedaan met LBO niveau, dan een pas afgestudeerde HBO-er hoor. Risico is nl. veel te groot dat deze laatste snel weer vertrekt. Daarnaast is een en ander nog steeds erg afhankelijk van waar je werkt zoekt. In het noorden is de situatie heel anders dan in het westen. Hartstikke leuk die instelling van jou, en zo werkte het 4 jaar geleden nog wel, maar nu echt niet meer hoor!Amen to that. Meds, het is echt zo.quote:meds schreef op 04 februari 2011 @ 20:31:
Hier, je moet alleen niet bang zijn vieze handen te krijgen
http://www.medicarejobs.nl/Vacatures/Thuiszorg.html
Klik eens even op die vacatures. Voor alles heb je een diploma nodig!
Ik wilde vrijwilligerswerk gaan doen in een bejaardenhuis, fijn met die mensen op stap of rummikuppen, of helpen met koken. Ik was niet welkom, want geen enkel diploma in de zorg.
[...]
Wat jij zegt is echt kolder. Ik heb zelf bij een uitzendbureau gewerkt als intercedent en er zijn momenteel zo ontzettend veel goede (!) kandidaten beschikbaar. Als je een baan op een hoger niveau hebt openstaan dan heb je als UZB (of welke andere organisatie dan ook) zomaar 7 of 8 goede kandidaten die je tot je beschikking hebt staan. Kun je nagaan hoe het gesteld is met de ''lagere'' banen! En bij banen als productiemedewerker hebben ze liever iemand die dat al eerder heeft gedaan met LBO niveau, dan een pas afgestudeerde HBO-er hoor. Risico is nl. veel te groot dat deze laatste snel weer vertrekt. Daarnaast is een en ander nog steeds erg afhankelijk van waar je werkt zoekt. In het noorden is de situatie heel anders dan in het westen. Hartstikke leuk die instelling van jou, en zo werkte het 4 jaar geleden nog wel, maar nu echt niet meer hoor!Amen to that. Meds, het is echt zo.quote:meds schreef op 04 februari 2011 @ 20:31:
Hier, je moet alleen niet bang zijn vieze handen te krijgen
http://www.medicarejobs.nl/Vacatures/Thuiszorg.html
Klik eens even op die vacatures. Voor alles heb je een diploma nodig!
Ik wilde vrijwilligerswerk gaan doen in een bejaardenhuis, fijn met die mensen op stap of rummikuppen, of helpen met koken. Ik was niet welkom, want geen enkel diploma in de zorg.
vrijdag 4 februari 2011 om 21:45
En het klopt hoor, dat het in het Noorden dramatisch is, vooral met een specialistische studie. Maar ook met zoiets als Pabo (mijn vooropleiding) bijvoorbeeld, heb jaren ingevallen, soms echt langere periodes maar het is ontzettend moeilijk om er tussen te komen. Heb dus zelf voor een switch gekozen.
vrijdag 4 februari 2011 om 21:51
Hallo Sunnybeam,
Ik heb niet alle reacties gelezen dus hoop niets dubbel te zeggen, maar wilde toch even reageren.
Ik ben inmiddels meer dan een half jaar werkloos en herken dus je verhaal. Sterker nog een paar maanden geleden zat ik als een dood vogeltje bij de huisarts.
Ik was overtuigd dat ik depressief was. NIET dus. Mijn huisarts zei eigenlijk iets heel simpels. Ik had te veel vrije tijd en daardoor zag ik alles door een soort vergrootglas. Alle (kleine) problemen werden mega groot. Maar wat vooral belangrijk was, is dat mijn hersenen niet genoeg uitdaging kregen en dat ik totaal geen routine had.
Wat er gebeurd is dat de dagelijkse dingen die je nu doet uitslapen, beetje tv kijken, solliciteren, totaal geen structuur/uitdaging geven. Hierdoor heb je te veel tijd over om van alles en nog wat te gaan denken... ik zit niet lekker in mijn vel, ik zie mijn vrienden heel weinig, ik heb een saai leven, ik zit bij mijn ouders op de bank enz Hier aan koppel je gelijk negatieve gedachten... het komt nooit meer goed, ik wordt toch niet aangenomen, wat als....
Wat mij enorm heeft geholpen en nog steeds helpt is een plan maken. Ik sta elke dag op tijd op, doe daarna het huishouden, douche, maak me op en kleed me aan, kijk de herhaling van GTST en dan ga ik weer of geen weer op stap (verplicht) Een boodschapje in de super een dorp verder op, koffie drinken in een cafe en de krant lezen, Sporten (heel belangrijk daar zijn altijd mensen), een stukje fietsen enz. Ik zorg dat ik rond drie uur weer thuis ben en dan kruip ik met koffie achter de pc om tot max half vijf te solliciteren. (dus niet eindeloos vacatures zoeken maar max anderhalf uur) Dan koken, afwassen, koffie zetten en lekker voor de buis of iets anders ontspannends. Ik zorg dat ik 1 a 2 keer per week iets leuks doe, bij iemand op bezoek, winkelen, verjaardag enz.
Dit klink heel erg simpel (en dat is het ook) maar door dit te doen creeer je routine, stap 1.
Stap 2 is elke keer dat je zo iets negatiefs denkt sta je op en ga je iets doen met de radio aan en zing je mee. (Als je zingt en tegelijkertijd iets doet dan kan je niet goed denken)
Stap 3 Uitdaging, ik schrijf bedrijfsplannen die ik nooit uitvoer, ik probeer echt de krant te lezen en dan niet alleen maar het dieren nieuws en ik maak de moeilijkste puzzels. Soms bied ik mezelf vrijwillig aan om als chauffeur iemand naar een afspraak te brengen en dan wandel (winkel) ik even in een andere stad en breng iemand dan weer thuis.
Ik heb geen idee of je hier iets mee kan, maar ik hoop dat je snel weer je draai vindt.
Heel veel sterkte! Volhouden hoor...
Ik heb niet alle reacties gelezen dus hoop niets dubbel te zeggen, maar wilde toch even reageren.
Ik ben inmiddels meer dan een half jaar werkloos en herken dus je verhaal. Sterker nog een paar maanden geleden zat ik als een dood vogeltje bij de huisarts.
Ik was overtuigd dat ik depressief was. NIET dus. Mijn huisarts zei eigenlijk iets heel simpels. Ik had te veel vrije tijd en daardoor zag ik alles door een soort vergrootglas. Alle (kleine) problemen werden mega groot. Maar wat vooral belangrijk was, is dat mijn hersenen niet genoeg uitdaging kregen en dat ik totaal geen routine had.
Wat er gebeurd is dat de dagelijkse dingen die je nu doet uitslapen, beetje tv kijken, solliciteren, totaal geen structuur/uitdaging geven. Hierdoor heb je te veel tijd over om van alles en nog wat te gaan denken... ik zit niet lekker in mijn vel, ik zie mijn vrienden heel weinig, ik heb een saai leven, ik zit bij mijn ouders op de bank enz Hier aan koppel je gelijk negatieve gedachten... het komt nooit meer goed, ik wordt toch niet aangenomen, wat als....
Wat mij enorm heeft geholpen en nog steeds helpt is een plan maken. Ik sta elke dag op tijd op, doe daarna het huishouden, douche, maak me op en kleed me aan, kijk de herhaling van GTST en dan ga ik weer of geen weer op stap (verplicht) Een boodschapje in de super een dorp verder op, koffie drinken in een cafe en de krant lezen, Sporten (heel belangrijk daar zijn altijd mensen), een stukje fietsen enz. Ik zorg dat ik rond drie uur weer thuis ben en dan kruip ik met koffie achter de pc om tot max half vijf te solliciteren. (dus niet eindeloos vacatures zoeken maar max anderhalf uur) Dan koken, afwassen, koffie zetten en lekker voor de buis of iets anders ontspannends. Ik zorg dat ik 1 a 2 keer per week iets leuks doe, bij iemand op bezoek, winkelen, verjaardag enz.
Dit klink heel erg simpel (en dat is het ook) maar door dit te doen creeer je routine, stap 1.
Stap 2 is elke keer dat je zo iets negatiefs denkt sta je op en ga je iets doen met de radio aan en zing je mee. (Als je zingt en tegelijkertijd iets doet dan kan je niet goed denken)
Stap 3 Uitdaging, ik schrijf bedrijfsplannen die ik nooit uitvoer, ik probeer echt de krant te lezen en dan niet alleen maar het dieren nieuws en ik maak de moeilijkste puzzels. Soms bied ik mezelf vrijwillig aan om als chauffeur iemand naar een afspraak te brengen en dan wandel (winkel) ik even in een andere stad en breng iemand dan weer thuis.
Ik heb geen idee of je hier iets mee kan, maar ik hoop dat je snel weer je draai vindt.
Heel veel sterkte! Volhouden hoor...
vrijdag 4 februari 2011 om 21:53
