Psyche
alle pijlers
De nasleep van eetproblematiek.
dinsdag 25 mei 2010 om 14:35
Ongeveer 10 jaar geleden ben ik begonnen met lijnen en ben daarin veel te ver doorgeschoten, wat resulteerde in het labeltje anorexia.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
donderdag 3 februari 2011 om 17:17
Ik kan helaas niet meeblobben, ik internet mobiel dus geen smileys.
Waar ik nog aan dacht vanmiddag in het het kader van positieve dingen, ik kan enorm genieten van de kleine dingetjes wanneer het goed gaat. Niet altijd, maar als ik lekker in mijn vel zit. Dingen zoals een kopje thee of koffie met een koekje. Of het avondeten klaarmaken. Het gaat hierbij niet om het eten, maar dat ik iets heel gewoons aan het doen ben en dat het gewoon gaat! Geen negatieve gedachten of gevoelens, maar gewoon gewoon. Dat vind ik zó heerlijk!
Ik reageer later uitgebreider, mobiel is dat niet zo handig/prettig.
Waar ik nog aan dacht vanmiddag in het het kader van positieve dingen, ik kan enorm genieten van de kleine dingetjes wanneer het goed gaat. Niet altijd, maar als ik lekker in mijn vel zit. Dingen zoals een kopje thee of koffie met een koekje. Of het avondeten klaarmaken. Het gaat hierbij niet om het eten, maar dat ik iets heel gewoons aan het doen ben en dat het gewoon gaat! Geen negatieve gedachten of gevoelens, maar gewoon gewoon. Dat vind ik zó heerlijk!
Ik reageer later uitgebreider, mobiel is dat niet zo handig/prettig.
vrijdag 4 februari 2011 om 10:13
Hallo meiden,
Een hoop positieve dingen hier, trekt me echt wel uit mijn dipje.
Ik heb ook een aantal positieve dingen meegemaakt:
1. Gisterenavond met vriendje boodschappen gedaan. Het positieve hieraan is dat ik niet alles hoef te sjouwen....We krijgen namelijk veel bezoek het weekend. Verder heeft vriendje me het een en ander uitgelegd in de supermarkt, hoe ik bami kan klaarmaken en me uitleg gegeven over bepaalde producten. Klinkt erg kinderachtig voor anderen maar sommige producten ken ik niet/ben ik vergeten.
2. Erwtensoep gegeten: Mijn schoonmoeder had voor ons erwtensoep gemaakt. Heb ik niet meer op sinds ik 8 was en eerlijk is eerlijk ik vind het nog steeds vies...Maar ik heb het wel gegeten onder het mom van: ik weet niet meer hoe het smaakt en me openstellen voor dingen.
3. Vanavond ga ik lekker koken en neem er een lekker wijntje bij.
4. Morgen ga ik shoppen met vriendje (en voor vriendje). ik wil zelf niets kopen omdat ik nog niet tevreden ben over mijn lijf maar ik wil vriendje wel verwennen. De laatste jaren hebben de weekenden in het teken gestaan van klussen en nu hebben we voor het eerst in al die tijd weer ruimte om samen naar de stad te gaan.
5. Vandaag ga ik niet solliciteren maar lekker doen waar ik zin in heb!! Wat dat is geen idee!
Ik ben trouwens afgewezen ivm opleiding. Ze zoeken echt iemand met HBO ipv WO........
Kortom: ik heb vandaag geen zin om me druk te maken over mijn es, sollicitaties etc.
Ik lees ook vaak in jullie verhalen terug dat jullie je vaak geintimideerd voelen door anderen. Het gekke is dat ik juist botter en directer ben geworden. Ik heb wel een zacht karakter maar als iemand mij beledigd of onaardig doet zet ik diegene meteen op zijn/haar nummer...Voor de es liet ik ook vaak over me heen lopen maar mijn karakter is wel veranderd.
Een hoop positieve dingen hier, trekt me echt wel uit mijn dipje.
Ik heb ook een aantal positieve dingen meegemaakt:
1. Gisterenavond met vriendje boodschappen gedaan. Het positieve hieraan is dat ik niet alles hoef te sjouwen....We krijgen namelijk veel bezoek het weekend. Verder heeft vriendje me het een en ander uitgelegd in de supermarkt, hoe ik bami kan klaarmaken en me uitleg gegeven over bepaalde producten. Klinkt erg kinderachtig voor anderen maar sommige producten ken ik niet/ben ik vergeten.
2. Erwtensoep gegeten: Mijn schoonmoeder had voor ons erwtensoep gemaakt. Heb ik niet meer op sinds ik 8 was en eerlijk is eerlijk ik vind het nog steeds vies...Maar ik heb het wel gegeten onder het mom van: ik weet niet meer hoe het smaakt en me openstellen voor dingen.
3. Vanavond ga ik lekker koken en neem er een lekker wijntje bij.
4. Morgen ga ik shoppen met vriendje (en voor vriendje). ik wil zelf niets kopen omdat ik nog niet tevreden ben over mijn lijf maar ik wil vriendje wel verwennen. De laatste jaren hebben de weekenden in het teken gestaan van klussen en nu hebben we voor het eerst in al die tijd weer ruimte om samen naar de stad te gaan.
5. Vandaag ga ik niet solliciteren maar lekker doen waar ik zin in heb!! Wat dat is geen idee!
Ik ben trouwens afgewezen ivm opleiding. Ze zoeken echt iemand met HBO ipv WO........
Kortom: ik heb vandaag geen zin om me druk te maken over mijn es, sollicitaties etc.
Ik lees ook vaak in jullie verhalen terug dat jullie je vaak geintimideerd voelen door anderen. Het gekke is dat ik juist botter en directer ben geworden. Ik heb wel een zacht karakter maar als iemand mij beledigd of onaardig doet zet ik diegene meteen op zijn/haar nummer...Voor de es liet ik ook vaak over me heen lopen maar mijn karakter is wel veranderd.
vrijdag 4 februari 2011 om 20:57
).
vrijdag 4 februari 2011 om 21:09
Hoi!
Ik wil me graag aansluiten in dit topic. Heb (nog) niet pagina 1 t/m 55 doorgelezen en hoop dan ook dat jullie mij het niet kwalijk nemen dat ik nog niet alle verhalen volg. Maar dat komt nog wel
Ikzelf heb al 5 jaar een eetprobleem en wil ZO graag weer alles kunnen en durven eten, zonder aan te komen of bang te zijn! Ik eet heel erg eenzijdig en veilig, maar blijf ondanks de geringe hoeveelheid toch al jaren hetzelfde wegen en heb een prima en gezond bmi. Ik hoop hier steun te vinden en blij te worden van jullie overwinningen, waaraan ik zelf natuurlijk ook een bijdrage hoop te leveren!
Liefs
Ik wil me graag aansluiten in dit topic. Heb (nog) niet pagina 1 t/m 55 doorgelezen en hoop dan ook dat jullie mij het niet kwalijk nemen dat ik nog niet alle verhalen volg. Maar dat komt nog wel
Ikzelf heb al 5 jaar een eetprobleem en wil ZO graag weer alles kunnen en durven eten, zonder aan te komen of bang te zijn! Ik eet heel erg eenzijdig en veilig, maar blijf ondanks de geringe hoeveelheid toch al jaren hetzelfde wegen en heb een prima en gezond bmi. Ik hoop hier steun te vinden en blij te worden van jullie overwinningen, waaraan ik zelf natuurlijk ook een bijdrage hoop te leveren!
Liefs
vrijdag 4 februari 2011 om 21:17
quote:veerrr schreef op 04 februari 2011 @ 21:09:
Hoi!
Ik wil me graag aansluiten in dit topic. Heb (nog) niet pagina 1 t/m 55 doorgelezen en hoop dan ook dat jullie mij het niet kwalijk nemen dat ik nog niet alle verhalen volg. Maar dat komt nog wel
Ikzelf heb al 5 jaar een eetprobleem en wil ZO graag weer alles kunnen en durven eten, zonder aan te komen of bang te zijn! Ik eet heel erg eenzijdig en veilig, maar blijf ondanks de geringe hoeveelheid toch al jaren hetzelfde wegen en heb een prima en gezond bmi. Ik hoop hier steun te vinden en blij te worden van jullie overwinningen, waaraan ik zelf natuurlijk ook een bijdrage hoop te leveren!
LiefsWelkom veerrr! Hierboven heb ik een zin dikgedrukt gemaakt in je post. Ik vraag me af: heb je écht een gezond gewicht? Zit jouw probleem in het niet eten of juist in het extreem gezond willen eten? Either way, spui hier lekker je verhaal. Dit is een prachtig topic met prachtige vrouwen die je graag een hart onder de riem steken.
Hoi!
Ik wil me graag aansluiten in dit topic. Heb (nog) niet pagina 1 t/m 55 doorgelezen en hoop dan ook dat jullie mij het niet kwalijk nemen dat ik nog niet alle verhalen volg. Maar dat komt nog wel
Ikzelf heb al 5 jaar een eetprobleem en wil ZO graag weer alles kunnen en durven eten, zonder aan te komen of bang te zijn! Ik eet heel erg eenzijdig en veilig, maar blijf ondanks de geringe hoeveelheid toch al jaren hetzelfde wegen en heb een prima en gezond bmi. Ik hoop hier steun te vinden en blij te worden van jullie overwinningen, waaraan ik zelf natuurlijk ook een bijdrage hoop te leveren!
LiefsWelkom veerrr! Hierboven heb ik een zin dikgedrukt gemaakt in je post. Ik vraag me af: heb je écht een gezond gewicht? Zit jouw probleem in het niet eten of juist in het extreem gezond willen eten? Either way, spui hier lekker je verhaal. Dit is een prachtig topic met prachtige vrouwen die je graag een hart onder de riem steken.
vrijdag 4 februari 2011 om 22:00
quote:Pelikaan schreef op 04 februari 2011 @ 21:17:
[...]
Welkom veerrr! Hierboven heb ik een zin dikgedrukt gemaakt in je post. Ik vraag me af: heb je écht een gezond gewicht? Zit jouw probleem in het niet eten of juist in het extreem gezond willen eten? Either way, spui hier lekker je verhaal. Dit is een prachtig topic met prachtige vrouwen die je graag een hart onder de riem steken.
Thanks!
Mijn probleem zit hem in het controle willen houden over mijn gewicht en in de angst om aan te komen. Als me gegarandeerd kon worden dat ik niet dik zou worden, wanneer ik weer vrij zou eten, zou ik dit meteen doen... Maar niemand kan me dit garanderen, dus vind ik het erg moeilijk om het veilige los te laten. Mijn bmi (weet niet of ik het hier mag noemen?) zit tussen de 21 en 25, en dat is volgens mij gezond toch?
[...]
Welkom veerrr! Hierboven heb ik een zin dikgedrukt gemaakt in je post. Ik vraag me af: heb je écht een gezond gewicht? Zit jouw probleem in het niet eten of juist in het extreem gezond willen eten? Either way, spui hier lekker je verhaal. Dit is een prachtig topic met prachtige vrouwen die je graag een hart onder de riem steken.
Thanks!
Mijn probleem zit hem in het controle willen houden over mijn gewicht en in de angst om aan te komen. Als me gegarandeerd kon worden dat ik niet dik zou worden, wanneer ik weer vrij zou eten, zou ik dit meteen doen... Maar niemand kan me dit garanderen, dus vind ik het erg moeilijk om het veilige los te laten. Mijn bmi (weet niet of ik het hier mag noemen?) zit tussen de 21 en 25, en dat is volgens mij gezond toch?
zaterdag 5 februari 2011 om 12:57
Was net op een verjaardag en kreeg slagroomtaart voorgeschoteld. In geen 5 jaar heb ik dat gegeten en ik kon er ook niet meer onderuit komen. Ik heb het opgegeten, kon totaal niet genieten voel me nu zooo rot! Ik voel me viesviesvies en wou het eigenlijk heel graag uitspugen, maar heb dit niet gedaan.
Nu merk ik hoe enorm diep mijn eetprobleem zit! Ik voel me echt rot!
Nu merk ik hoe enorm diep mijn eetprobleem zit! Ik voel me echt rot!
zaterdag 5 februari 2011 om 19:17
Oh veerrr, ik weet zó goed hoe je je voelt!
Maar je moet je nooit gedwongen voelen om dingen te eten hoor, dat maak je mooi zelf uit.
Wel héél erg goed dat je het niet hebt uitgespuugd (doe je dat sowieso nooit, of wel eens?). Want met een stuk slagroomtaart is natuurlijk niets mis. Dat mag je gewoon hebben, mensen eten dat op een verjaardag. Ik ga regelmatig met m'n moeder winkelen, en vaak nemen we dan bij de Hema een bakkie en delen daarbij een slagroompunt. Of een tompouce. Heerlijk!
Maar ik denk dat het feit dat je je gedwongen voelde je nog het meeste dwars zit. Of niet?
En we zijn inmiddels flink wat uren verder. Hoe ben je het rotgevoel kwijtgeraakt? Heb je het een beetje van je af kunnen zetten? En heb je gecompenseerd?
Wat een stukje taart al niet teweeg kan brengen hè....
Stomme eetstoornis ook!
Maar je moet je nooit gedwongen voelen om dingen te eten hoor, dat maak je mooi zelf uit.
Wel héél erg goed dat je het niet hebt uitgespuugd (doe je dat sowieso nooit, of wel eens?). Want met een stuk slagroomtaart is natuurlijk niets mis. Dat mag je gewoon hebben, mensen eten dat op een verjaardag. Ik ga regelmatig met m'n moeder winkelen, en vaak nemen we dan bij de Hema een bakkie en delen daarbij een slagroompunt. Of een tompouce. Heerlijk!
Maar ik denk dat het feit dat je je gedwongen voelde je nog het meeste dwars zit. Of niet?
En we zijn inmiddels flink wat uren verder. Hoe ben je het rotgevoel kwijtgeraakt? Heb je het een beetje van je af kunnen zetten? En heb je gecompenseerd?
Wat een stukje taart al niet teweeg kan brengen hè....
Stomme eetstoornis ook!
zaterdag 5 februari 2011 om 21:37
Wij hadden vandaag open dag in onze praktijk.
Ik ben van 13:00 tot 16:00 geweest, en heb de hele middag OPT's gemaakt (röntgenfoto's van de kaken en het gebit).
Dat hield dus in: de hele middag praten, want elke nieuwe patiënt moest geïnstrueerd worden. Een paar jaar geleden kon ik nog niet eens een gesprek van een kwartier voeren, omdat ik dan hélemaal aan m'n endje was.
Nu heb ik gewoon drie uur lang gepraat, en had nog energie over......
Ben zo trots op m'n lichaam, dat het dit gewoon weer aankan. Ik hoorde er vanmiddag helemaal bij, voelde me zo gezond, zo .... gewóón.
Al dat eten, al die kilo's, al die moeilijke momenten. Dit is wat ik ervoor terugkrijg.
Een leven.
Ik ben van 13:00 tot 16:00 geweest, en heb de hele middag OPT's gemaakt (röntgenfoto's van de kaken en het gebit).
Dat hield dus in: de hele middag praten, want elke nieuwe patiënt moest geïnstrueerd worden. Een paar jaar geleden kon ik nog niet eens een gesprek van een kwartier voeren, omdat ik dan hélemaal aan m'n endje was.
Nu heb ik gewoon drie uur lang gepraat, en had nog energie over......
Ben zo trots op m'n lichaam, dat het dit gewoon weer aankan. Ik hoorde er vanmiddag helemaal bij, voelde me zo gezond, zo .... gewóón.
Al dat eten, al die kilo's, al die moeilijke momenten. Dit is wat ik ervoor terugkrijg.
Een leven.
zaterdag 5 februari 2011 om 22:16
Hey Lotte,
Bedankt voor je lieve reactie en wat gaaf om te lezen dat het met jou zo goed gaat nu! Dat je lekker veel energie terug krijgt voor het meer eten!
Ik heb toen ik thuis kwam na de verjaardag gehuild en dit met m´n moeder en zus gedeeld. Zij waren super lief voor me en gaven aan dat zo´n stuk taart misschien wel het moment is om echt iets te gaan doen aan m´n eetprobleem. Ik blijf nu namelijk al jaren hangen op eenzelfde eetpatroon en heb eigenlijk nooit echt de stap genomen om vooruit te gaan, om meer te eten en om weer ´enge´ dingen te durven.
Ik heb het hele taart gebeuren redelijk kunnen relativeren en het huilen luchtte ook behoorlijk op. Bovendien weet ik nu dat ik slagroomtaart helemaal niet zo lekker vind en dat ik een volgende keer liever een stuk kruimelvlaai of appeltaart neem
Vanaf morgen begin ik met het zetten van nieuwe stappen in m'n eetpatroon. Ik wil even back to basic en beginnen met het meer gaan eten. Uitdagingen komen vanzelf wel denk ik! Het is belangrijk dat ik van mijn vermoeidheid afkom en dat ik meer energie krijg. Meer energie = actiever zijn!
Bedankt voor je lieve reactie en wat gaaf om te lezen dat het met jou zo goed gaat nu! Dat je lekker veel energie terug krijgt voor het meer eten!
Ik heb toen ik thuis kwam na de verjaardag gehuild en dit met m´n moeder en zus gedeeld. Zij waren super lief voor me en gaven aan dat zo´n stuk taart misschien wel het moment is om echt iets te gaan doen aan m´n eetprobleem. Ik blijf nu namelijk al jaren hangen op eenzelfde eetpatroon en heb eigenlijk nooit echt de stap genomen om vooruit te gaan, om meer te eten en om weer ´enge´ dingen te durven.
Ik heb het hele taart gebeuren redelijk kunnen relativeren en het huilen luchtte ook behoorlijk op. Bovendien weet ik nu dat ik slagroomtaart helemaal niet zo lekker vind en dat ik een volgende keer liever een stuk kruimelvlaai of appeltaart neem
Vanaf morgen begin ik met het zetten van nieuwe stappen in m'n eetpatroon. Ik wil even back to basic en beginnen met het meer gaan eten. Uitdagingen komen vanzelf wel denk ik! Het is belangrijk dat ik van mijn vermoeidheid afkom en dat ik meer energie krijg. Meer energie = actiever zijn!
zondag 6 februari 2011 om 11:19
quote:Lotte35 schreef op 05 februari 2011 @ 21:37:
Wij hadden vandaag open dag in onze praktijk.
Ik ben van 13:00 tot 16:00 geweest, en heb de hele middag OPT's gemaakt (röntgenfoto's van de kaken en het gebit).
Dat hield dus in: de hele middag praten, want elke nieuwe patiënt moest geïnstrueerd worden. Een paar jaar geleden kon ik nog niet eens een gesprek van een kwartier voeren, omdat ik dan hélemaal aan m'n endje was.
Nu heb ik gewoon drie uur lang gepraat, en had nog energie over......
Ben zo trots op m'n lichaam, dat het dit gewoon weer aankan. Ik hoorde er vanmiddag helemaal bij, voelde me zo gezond, zo .... gewóón.
Al dat eten, al die kilo's, al die moeilijke momenten. Dit is wat ik ervoor terugkrijg.
Een leven.
JA, JA, JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!
Jemig man, je maakt me zo blij met je posts!
@Veerrr: Helemaal eens met Lotte. Mensen mogen gewoon 'es een taartje eten, daar is niets mis mee. Je verandert ook echt niet in een Michelinmannetje door dat stuk taart. Wel is het een beetje jammer dat je geen keus gegeven werd, dat moet toch gewoon. We (of beter gezegd: ik) zijn niet zo dol op het noemen van gewichten, calorieen en BMI's, kan anderen triggeren. Maar je hebt dus in ieder geval een gezond BMI. Ik kan je verzekeren: als jij normaal eet, wordt je daar niet dik van. Zou je er misschien iets aan hebben om eens met een dietiste te praten? Op de site van het Voedingscentrum staat een lijst met dingen die je dagelijks binnen mag krijgen (qua hoeveelheid). Bij die lijst kun je elke dag nog een gebakje eten, dan nog kom je niet aan. Ik snap heel goed hoor, dat het moeilijk is om die knop om te zetten. Angst is echter een slechte raadgever...het leven is veel te mooi en te kort om je druk te maken over wat je mag eten en wanneer, en je leven te laten beheersen door een elektrische apparaat.
Heb je hier al wel eens hulp voor gehad? Sterkte meid, het is niet gemakkelijk,dat weten we hier allemaal. Hier kun je altijd een steuntje in de rug vinden!!
Wij hadden vandaag open dag in onze praktijk.
Ik ben van 13:00 tot 16:00 geweest, en heb de hele middag OPT's gemaakt (röntgenfoto's van de kaken en het gebit).
Dat hield dus in: de hele middag praten, want elke nieuwe patiënt moest geïnstrueerd worden. Een paar jaar geleden kon ik nog niet eens een gesprek van een kwartier voeren, omdat ik dan hélemaal aan m'n endje was.
Nu heb ik gewoon drie uur lang gepraat, en had nog energie over......
Ben zo trots op m'n lichaam, dat het dit gewoon weer aankan. Ik hoorde er vanmiddag helemaal bij, voelde me zo gezond, zo .... gewóón.
Al dat eten, al die kilo's, al die moeilijke momenten. Dit is wat ik ervoor terugkrijg.
Een leven.
JA, JA, JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!
Jemig man, je maakt me zo blij met je posts!
@Veerrr: Helemaal eens met Lotte. Mensen mogen gewoon 'es een taartje eten, daar is niets mis mee. Je verandert ook echt niet in een Michelinmannetje door dat stuk taart. Wel is het een beetje jammer dat je geen keus gegeven werd, dat moet toch gewoon. We (of beter gezegd: ik) zijn niet zo dol op het noemen van gewichten, calorieen en BMI's, kan anderen triggeren. Maar je hebt dus in ieder geval een gezond BMI. Ik kan je verzekeren: als jij normaal eet, wordt je daar niet dik van. Zou je er misschien iets aan hebben om eens met een dietiste te praten? Op de site van het Voedingscentrum staat een lijst met dingen die je dagelijks binnen mag krijgen (qua hoeveelheid). Bij die lijst kun je elke dag nog een gebakje eten, dan nog kom je niet aan. Ik snap heel goed hoor, dat het moeilijk is om die knop om te zetten. Angst is echter een slechte raadgever...het leven is veel te mooi en te kort om je druk te maken over wat je mag eten en wanneer, en je leven te laten beheersen door een elektrische apparaat.
Heb je hier al wel eens hulp voor gehad? Sterkte meid, het is niet gemakkelijk,dat weten we hier allemaal. Hier kun je altijd een steuntje in de rug vinden!!
zondag 6 februari 2011 om 11:21
Oh, veerrr, helemaal je laatste post gemist!!
Wat goed, dat inzicht: ik vind slagroomtaart helemaal niet zo lekker, dan neem ik liever appel oid! Zo is het, een taartje moet gewoon lekker zijn en als je 'em dan neemt, neem dan iets wat je superlekker vindt! Dat maakt het ook gemakkelijker. Er zit natuurlijk een enorme gunfactor in: je moet het jezelf toestaan om te genieten van zoiets.
Je klinkt positief, super!
Wat goed, dat inzicht: ik vind slagroomtaart helemaal niet zo lekker, dan neem ik liever appel oid! Zo is het, een taartje moet gewoon lekker zijn en als je 'em dan neemt, neem dan iets wat je superlekker vindt! Dat maakt het ook gemakkelijker. Er zit natuurlijk een enorme gunfactor in: je moet het jezelf toestaan om te genieten van zoiets.
Je klinkt positief, super!
zondag 6 februari 2011 om 12:24
quote:Pelikaan schreef op 06 februari 2011 @ 11:19:
JA, JA, JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!
Jemig man, je maakt me zo blij met je posts!
Yes!
En vandaag voel ik me ook weer onwijs goed!
Ik heb heerlijk geslapen, en geniet nog na van mijn triomf van gisteren.
quote:veerrr schreef op 05 februari 2011 @ 22:16:
Vanaf morgen begin ik met het zetten van nieuwe stappen in m'n eetpatroon. Ik wil even back to basic en beginnen met het meer gaan eten. Uitdagingen komen vanzelf wel denk ik! Het is belangrijk dat ik van mijn vermoeidheid afkom en dat ik meer energie krijg. Meer energie = actiever zijn!
Dit klinkt heel goed zeg!
Hoe gaat het vandaag?
JA, JA, JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!
Jemig man, je maakt me zo blij met je posts!
Yes!
En vandaag voel ik me ook weer onwijs goed!
Ik heb heerlijk geslapen, en geniet nog na van mijn triomf van gisteren.
quote:veerrr schreef op 05 februari 2011 @ 22:16:
Vanaf morgen begin ik met het zetten van nieuwe stappen in m'n eetpatroon. Ik wil even back to basic en beginnen met het meer gaan eten. Uitdagingen komen vanzelf wel denk ik! Het is belangrijk dat ik van mijn vermoeidheid afkom en dat ik meer energie krijg. Meer energie = actiever zijn!
Dit klinkt heel goed zeg!
Hoe gaat het vandaag?
zondag 6 februari 2011 om 16:21
@Pelikaan: Ik ben al onder begeleiding geweest van een diëtiste, maar dat hielp niet. Ik denk dat ik niet graag genoeg wou genezen en ik vond haar adviezen te 'schijf van vijf' achtig, waar ik niet 100% achter sta... Nu voel ik me wel sterk genoeg om vooruit te gaan en ga dan ook mijn best doen.
@Lotte: Vandaag gaat het best goed! Heb niet geminderd, en heb nog wel 'last' van mijn eetgestoorde trekjes, zoals het snoepen van kleine stukjes brood/cracker/pindakaas etc. Vanavond eet ik gewoon wat koolhydraten mee, wat ik al jaren niet meer doe bij de avondmaaltijd!
Hoe gaat t met jullie? Hoe ervaren jullie rustige weekenden qua eten?
@Lotte: Vandaag gaat het best goed! Heb niet geminderd, en heb nog wel 'last' van mijn eetgestoorde trekjes, zoals het snoepen van kleine stukjes brood/cracker/pindakaas etc. Vanavond eet ik gewoon wat koolhydraten mee, wat ik al jaren niet meer doe bij de avondmaaltijd!
Hoe gaat t met jullie? Hoe ervaren jullie rustige weekenden qua eten?
zondag 6 februari 2011 om 18:12
@ veerrr: wat goed dat je de keuze hebt gemaakt om weer wat aan je voedingspatroon te gaan veranderen! Begin klein, stel niet gelijk hoge eisen aan jezelf. Bedenk bijv. (haalbaar) 1 haalbaar doel per week. Hoe haalbaarder, hoe meer zelfvertrouwen je krijgt als het lukt! Het gaat je lukken!
@ Lotte: wat een heerlijk gevoel moet dat geven! Wat ben jij geweldig bezig!
@ iedereen: ben weer een beetje bijgekomen. Vandaag heerlijk lui gedaan na de zware dag van gister. Nog 3 werkdagen te gaan en dan heb ik 1,5e week vakantie (en daarvan ga ik 1 week snowboarden. Dus moet jullie wijze/lieve/herkenbare/steunende woorden een week missen). Zie er zo naar uit!
@ Lotte: wat een heerlijk gevoel moet dat geven! Wat ben jij geweldig bezig!
@ iedereen: ben weer een beetje bijgekomen. Vandaag heerlijk lui gedaan na de zware dag van gister. Nog 3 werkdagen te gaan en dan heb ik 1,5e week vakantie (en daarvan ga ik 1 week snowboarden. Dus moet jullie wijze/lieve/herkenbare/steunende woorden een week missen). Zie er zo naar uit
!
