Psyche
alle pijlers
De nasleep van eetproblematiek.
dinsdag 25 mei 2010 om 14:35
Ongeveer 10 jaar geleden ben ik begonnen met lijnen en ben daarin veel te ver doorgeschoten, wat resulteerde in het labeltje anorexia.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
zondag 6 februari 2011 om 18:23
quote:veerrr schreef op 06 februari 2011 @ 16:21:
Hoe gaat t met jullie? Hoe ervaren jullie rustige weekenden qua eten?
Als moeilijk.....
Ik moet mezelf dan echt dwingen om mijn volledige lijst te eten. Als ik moet werken gaat het prima, dan weet ik zeker dat ik de energie hard nodig heb. Maar als ik vrij ben, en niet veel bijzonders doe, voelt het nog steeds of voldoende eten niet 'echt nodig' is.
Sinds een aantal maanden doe ik extra mijn best in de weekenden, en ik merk wel dat het beter gaat. Ook omdat ik ervaar dat ik dus niet kilo's aankom, als ik ook in het weekend mijn gewone lijst volg.
LilStar, wat gááf; snowboarden!! Ik vind dat zo ontzettend cool! Zelf ben ik twee keer op wintersport geweest, en heb toen geskied (toen had ik nog geen ondergewicht). Ik ben zeker van plan ooit nog eens te gaan, maar dan wil ik ook leren boarden.
quote:Klontje schreef op 06 februari 2011 @ 16:47:
[afbeelding]Wat een onwijs leuk plaatje zeg!
Hoe gaat t met jullie? Hoe ervaren jullie rustige weekenden qua eten?
Als moeilijk.....
Ik moet mezelf dan echt dwingen om mijn volledige lijst te eten. Als ik moet werken gaat het prima, dan weet ik zeker dat ik de energie hard nodig heb. Maar als ik vrij ben, en niet veel bijzonders doe, voelt het nog steeds of voldoende eten niet 'echt nodig' is.
Sinds een aantal maanden doe ik extra mijn best in de weekenden, en ik merk wel dat het beter gaat. Ook omdat ik ervaar dat ik dus niet kilo's aankom, als ik ook in het weekend mijn gewone lijst volg.
LilStar, wat gááf; snowboarden!! Ik vind dat zo ontzettend cool! Zelf ben ik twee keer op wintersport geweest, en heb toen geskied (toen had ik nog geen ondergewicht). Ik ben zeker van plan ooit nog eens te gaan, maar dan wil ik ook leren boarden.
quote:Klontje schreef op 06 februari 2011 @ 16:47:
[afbeelding]Wat een onwijs leuk plaatje zeg!
maandag 7 februari 2011 om 16:22
quote:Lotte35 schreef op 06 februari 2011 @ 18:23:
[...]
Als moeilijk.....
Ik moet mezelf dan echt dwingen om mijn volledige lijst te eten. Als ik moet werken gaat het prima, dan weet ik zeker dat ik de energie hard nodig heb. Maar als ik vrij ben, en niet veel bijzonders doe, voelt het nog steeds of voldoende eten niet 'echt nodig' is.
Sinds een aantal maanden doe ik extra mijn best in de weekenden, en ik merk wel dat het beter gaat. Ook omdat ik ervaar dat ik dus niet kilo's aankom, als ik ook in het weekend mijn gewone lijst volg.
Herkenbaar! Ik heb er zelf moeite mee om meer te eten als ik weinig doe op een dag. Net zoals vandaag... bijna alleen maar stil gezeten en met moeite een extra boterham gegeten. Ik vind het al helemaal lastig, als ik eigenlijk geen honger heb!
Knap van je dat je in de weekenden juist extra je best doet! En goed om te merken dat je gewicht daar gewoon stabiel bij blijft
[...]
Als moeilijk.....
Ik moet mezelf dan echt dwingen om mijn volledige lijst te eten. Als ik moet werken gaat het prima, dan weet ik zeker dat ik de energie hard nodig heb. Maar als ik vrij ben, en niet veel bijzonders doe, voelt het nog steeds of voldoende eten niet 'echt nodig' is.
Sinds een aantal maanden doe ik extra mijn best in de weekenden, en ik merk wel dat het beter gaat. Ook omdat ik ervaar dat ik dus niet kilo's aankom, als ik ook in het weekend mijn gewone lijst volg.
Herkenbaar! Ik heb er zelf moeite mee om meer te eten als ik weinig doe op een dag. Net zoals vandaag... bijna alleen maar stil gezeten en met moeite een extra boterham gegeten. Ik vind het al helemaal lastig, als ik eigenlijk geen honger heb!
Knap van je dat je in de weekenden juist extra je best doet! En goed om te merken dat je gewicht daar gewoon stabiel bij blijft
maandag 7 februari 2011 om 18:12
Hoi meiden,
Het heeft even geduurd, maar daar ben ik dan eindelijk weer. Er is een hoop geschreven.
Veerrr, welkom hier! Wat lastig zoals je het beschrijft. Ik kan me er alles bij voorstellen. Wat goed dat je je eetpatroon gaat aanpakken! Het is zo vermoeiend om zo te moeten leven en zoveel leuker en fijner als je niet zo gefocust hoeft te zijn op eten. Ik lees dat je een gezond gewicht hebt (goed!) hoe voel je je over je gewicht en je lichaam? Wat is de reden dat je eetpatroon zo verstoord is geraakt? Sport je ook nog? Heb je veel kennis van wat gezond eten en een gezond eetpatroon is? En hoe eet je nu (hoef je uiteraard niet neer te zetten als jr dit tr moeilijk vindt) Dit zijn denk ik belangrijke dingen om mee te nemen in het veranderen van je eetpatroon. Een hoop vragen, je hoeft natuurlijk niks te beantwoorden waar je je niet prettig bij voelt. Ik probeer een beetje een beeld van je situatie te krijgen.
Lotte, fijn die positieve berichten van jouw kant!
Lilstar, geniet van je vakantie! Heerlijk dat je even vrij bent.
Klontje, hoe gaat het met jou? Jij vroeg laatst iets over es literatuur, of ik niet alles te veel rationaliseerde geloof ik. Het grappige is dat het juist andersom heeft gewerkt. In de loop der jaren heb ik aardig wat es literatuur gelezen inderdaad. Eigenlijk herkende ik mezelf in weinig van die standaard es sterotypen. Vooral in het begin vond ik het volkomen onzin, zo ben ik écht niet dacht ik. Het is pas sinds het laatste jaar, sinds ik echt meer afstand heb kunnen nemen van de es en de achterliggende problematiek meer aan de orde is gekomen dat ik mezelf ben gaan herkennen in die 'stereotypen'. Het heeft mij echt verbaasd om deze dingen over mezelf te ontdekken, maar toch pas ik echt in het plaatje. En niet omdat ik die kennis heb en dat ik ga zoeken naar theoretische kenmerken die bij mij passen, maar andersom juist! Vaak zie ik opeens in hoe een bepaald 'cirkeltje', gedachtengang of patroon bij mij werkt en moet ik van daaruit aan de theorie denken. Zo was ik laatst ook verbaasd bij de gedachte 'wat/wie ben ik zonder deze es?'
En juist door deze inzichten krijg ik meer begrip van hoe ik in elkaar zit, waar de verbindingen tusssen gedachten, gevoelens en gedrag zitten. Hierdoor begin ik ook langzaam te leren hoe ik hopelijk deze gedachten patronen kan gaan keren.
Ik loop momenteel tegen een keiharde muur aan. Het lukt me niet om de rust weer terug te pakken. Het lijkt echt alsof ik een mega stap terug heb gedaan. Het lukt me niet om goed voor mezelf te zorgen. Zit weer in zo'n vicieuze cirkel... Vorig jaar had ik nog het idee, okee dit is moeilijk, maar ik voel wel erg dat ik vooruit ga. Nu heb ik dat helemaal niet, zak alleen steeds verder terg en krijg geen grip op de gezonde gedachten en gedrag. Het ontgaat me ook wat er nou precies voor zorgt dat het niet lukt. Morgen ga ik er weer tegenaan met een dagboekje bijhouden. Zal veel van onze 'mantra's' gebruiiken om mijn gedachten op het goede pad te houden. Ik mis zó het me goed voelen.
Het heeft even geduurd, maar daar ben ik dan eindelijk weer. Er is een hoop geschreven.
Veerrr, welkom hier! Wat lastig zoals je het beschrijft. Ik kan me er alles bij voorstellen. Wat goed dat je je eetpatroon gaat aanpakken! Het is zo vermoeiend om zo te moeten leven en zoveel leuker en fijner als je niet zo gefocust hoeft te zijn op eten. Ik lees dat je een gezond gewicht hebt (goed!) hoe voel je je over je gewicht en je lichaam? Wat is de reden dat je eetpatroon zo verstoord is geraakt? Sport je ook nog? Heb je veel kennis van wat gezond eten en een gezond eetpatroon is? En hoe eet je nu (hoef je uiteraard niet neer te zetten als jr dit tr moeilijk vindt) Dit zijn denk ik belangrijke dingen om mee te nemen in het veranderen van je eetpatroon. Een hoop vragen, je hoeft natuurlijk niks te beantwoorden waar je je niet prettig bij voelt. Ik probeer een beetje een beeld van je situatie te krijgen.
Lotte, fijn die positieve berichten van jouw kant!
Lilstar, geniet van je vakantie! Heerlijk dat je even vrij bent.
Klontje, hoe gaat het met jou? Jij vroeg laatst iets over es literatuur, of ik niet alles te veel rationaliseerde geloof ik. Het grappige is dat het juist andersom heeft gewerkt. In de loop der jaren heb ik aardig wat es literatuur gelezen inderdaad. Eigenlijk herkende ik mezelf in weinig van die standaard es sterotypen. Vooral in het begin vond ik het volkomen onzin, zo ben ik écht niet dacht ik. Het is pas sinds het laatste jaar, sinds ik echt meer afstand heb kunnen nemen van de es en de achterliggende problematiek meer aan de orde is gekomen dat ik mezelf ben gaan herkennen in die 'stereotypen'. Het heeft mij echt verbaasd om deze dingen over mezelf te ontdekken, maar toch pas ik echt in het plaatje. En niet omdat ik die kennis heb en dat ik ga zoeken naar theoretische kenmerken die bij mij passen, maar andersom juist! Vaak zie ik opeens in hoe een bepaald 'cirkeltje', gedachtengang of patroon bij mij werkt en moet ik van daaruit aan de theorie denken. Zo was ik laatst ook verbaasd bij de gedachte 'wat/wie ben ik zonder deze es?'
En juist door deze inzichten krijg ik meer begrip van hoe ik in elkaar zit, waar de verbindingen tusssen gedachten, gevoelens en gedrag zitten. Hierdoor begin ik ook langzaam te leren hoe ik hopelijk deze gedachten patronen kan gaan keren.
Ik loop momenteel tegen een keiharde muur aan. Het lukt me niet om de rust weer terug te pakken. Het lijkt echt alsof ik een mega stap terug heb gedaan. Het lukt me niet om goed voor mezelf te zorgen. Zit weer in zo'n vicieuze cirkel... Vorig jaar had ik nog het idee, okee dit is moeilijk, maar ik voel wel erg dat ik vooruit ga. Nu heb ik dat helemaal niet, zak alleen steeds verder terg en krijg geen grip op de gezonde gedachten en gedrag. Het ontgaat me ook wat er nou precies voor zorgt dat het niet lukt. Morgen ga ik er weer tegenaan met een dagboekje bijhouden. Zal veel van onze 'mantra's' gebruiiken om mijn gedachten op het goede pad te houden. Ik mis zó het me goed voelen.
dinsdag 8 februari 2011 om 09:32
Indigo,
Bedankt voor je uitleg, fijn dat het voor jou juist goed werkt.
En: hou je taai meid. Dat je nu niet het idee hebt dat je vooruit gaat is heel moeilijk, maar dat betekent niet dat dat gevoel helemaal niet meer terug komt. Kan je je daar op richten/ een beetje aan vast houden? En zou het misschien kunnen helpen om oude postst hier op het topic van rond die tijd vorig jaar terug te lezen? Misschien herken je er iets in wat je nu ook kan helpen?
Bedankt voor je uitleg, fijn dat het voor jou juist goed werkt.
En: hou je taai meid. Dat je nu niet het idee hebt dat je vooruit gaat is heel moeilijk, maar dat betekent niet dat dat gevoel helemaal niet meer terug komt. Kan je je daar op richten/ een beetje aan vast houden? En zou het misschien kunnen helpen om oude postst hier op het topic van rond die tijd vorig jaar terug te lezen? Misschien herken je er iets in wat je nu ook kan helpen?
dinsdag 8 februari 2011 om 11:30
Hallo meiden,
Welkom Veerrr!! Erg herkenbaar wat je schrijft dat je het moeilijk vindt om je etenslijst te volgen als je een dag weinig gedaan hebt en van dat taartje....Ik herken het wel dat ik dan ook raar ga doen als ik qua eten uit mijn patroon wordt gehaald. En ik ben het eens dat iets 'lekkers' echt wel moet kunnen (doen normale mensen ook) maar dan moet het ook echt lekker zijn!!
Wat ik me afvraag: Hebben jullie allemaal een etenslijst voor jezelf opgesteld?? Ik moet zeggen dat ik daar nog nooit aan gedacht heb om dat te doen. Ja af en toe denk ik nog wel aan de lijst die ik in de kliniek hanteerde maar om nu te zeggen dat ik dat volg....
Ik ben eigenlijk al de hele week aan het denken over wat Indigoblue zegt over die cirkel. Als ik voor mezelf spreek: Wat maakt het toch dat het eten een hele tijd goed gaat en dan ineens (lijkt het) ga ik weer raar doen (met eten). Ik geloofde nooit dat ik perse de achterliggende problematiek (mijn moeder) moest oplossen om een goede toekomst (es-vrij) te krijgen maar begin toch te twijfelen. @Indigo: Ben ook bezig met een dagboekje, niet zozeer wat ik eet maar wat mijn gedachten zijn over mezelf en hoe dat zich uit....
Afgelopen zondagnacht ben ik ongelooflijk ziek geworden (overgeven, diarree) en het voelde weer net als vroeger toen ik die lax gebruikte... Heb veel nagedacht die nacht op het toilet en waarom ik toch zo raar kan doen qua eten. Ik dacht echt van: oh ik hoop echt niet dat die diarree het proces beinvloed van een normale stoelgang. Ik was/ben bang dat mijn ritme qua stoelgang nu weer helemaal verstoord is. Daar ben ik echt de hele nacht en gisteren de hele dag mee bezig geweest. Ik had geen gedachten van: he he nu eindelijk weer wat gewicht kwijt dus dat vind ik wel positief. Dat ik me niet focuste op het gewicht maar meer op me lichamelijk beter voelen.
Het was lang geleden dat ik een nacht op de toilet heb doorgebracht en ik vroeg me serieus af hoe ik dat al die jaren heb volgehouden.
Ik merk ook dat ik nog steeds eetgestoorde trekjes heb hoor. Durf lang niet altijd toe te geven aan mijn dorst, durf af en toe niet eens een glas water extra te drinken omdat ik bang ben dat ik het niet meer uitplas. Drink 's avonds vaak koffie terwijl ik meer zin heb in thee omdat ik denk dat koffie beter is voor de stoelgang (terwijl ik wel de halve nacht wakker lig van de cafeine).
En ik betrap mezelf erop dat ik wel erg vaak kip koop (die ik dan wel kruid) en roerbakgroenten. Niet dat ik ander vlees niet durf te eten want ik ben gek op vlees maar onbewust grijp ik toch naar het magere...
Door bovenstaande ben ik nu ook een dagboekje aan het bijhouden en probeer mezelf constant te corrigeren (erg vermoeiend).
Welkom Veerrr!! Erg herkenbaar wat je schrijft dat je het moeilijk vindt om je etenslijst te volgen als je een dag weinig gedaan hebt en van dat taartje....Ik herken het wel dat ik dan ook raar ga doen als ik qua eten uit mijn patroon wordt gehaald. En ik ben het eens dat iets 'lekkers' echt wel moet kunnen (doen normale mensen ook) maar dan moet het ook echt lekker zijn!!
Wat ik me afvraag: Hebben jullie allemaal een etenslijst voor jezelf opgesteld?? Ik moet zeggen dat ik daar nog nooit aan gedacht heb om dat te doen. Ja af en toe denk ik nog wel aan de lijst die ik in de kliniek hanteerde maar om nu te zeggen dat ik dat volg....
Ik ben eigenlijk al de hele week aan het denken over wat Indigoblue zegt over die cirkel. Als ik voor mezelf spreek: Wat maakt het toch dat het eten een hele tijd goed gaat en dan ineens (lijkt het) ga ik weer raar doen (met eten). Ik geloofde nooit dat ik perse de achterliggende problematiek (mijn moeder) moest oplossen om een goede toekomst (es-vrij) te krijgen maar begin toch te twijfelen. @Indigo: Ben ook bezig met een dagboekje, niet zozeer wat ik eet maar wat mijn gedachten zijn over mezelf en hoe dat zich uit....
Afgelopen zondagnacht ben ik ongelooflijk ziek geworden (overgeven, diarree) en het voelde weer net als vroeger toen ik die lax gebruikte... Heb veel nagedacht die nacht op het toilet en waarom ik toch zo raar kan doen qua eten. Ik dacht echt van: oh ik hoop echt niet dat die diarree het proces beinvloed van een normale stoelgang. Ik was/ben bang dat mijn ritme qua stoelgang nu weer helemaal verstoord is. Daar ben ik echt de hele nacht en gisteren de hele dag mee bezig geweest. Ik had geen gedachten van: he he nu eindelijk weer wat gewicht kwijt dus dat vind ik wel positief. Dat ik me niet focuste op het gewicht maar meer op me lichamelijk beter voelen.
Het was lang geleden dat ik een nacht op de toilet heb doorgebracht en ik vroeg me serieus af hoe ik dat al die jaren heb volgehouden.
Ik merk ook dat ik nog steeds eetgestoorde trekjes heb hoor. Durf lang niet altijd toe te geven aan mijn dorst, durf af en toe niet eens een glas water extra te drinken omdat ik bang ben dat ik het niet meer uitplas. Drink 's avonds vaak koffie terwijl ik meer zin heb in thee omdat ik denk dat koffie beter is voor de stoelgang (terwijl ik wel de halve nacht wakker lig van de cafeine).
En ik betrap mezelf erop dat ik wel erg vaak kip koop (die ik dan wel kruid) en roerbakgroenten. Niet dat ik ander vlees niet durf te eten want ik ben gek op vlees maar onbewust grijp ik toch naar het magere...
Door bovenstaande ben ik nu ook een dagboekje aan het bijhouden en probeer mezelf constant te corrigeren (erg vermoeiend).
dinsdag 8 februari 2011 om 20:10
Stampertje: Ik hoop dat je snel weer vertrouwen in je lijf krijgt...het werkt nu toch weer normaal? Ik bedoel, behoudens dat buikgriepje? Dan hoef je echt niet bang te zijn dat het er ineens mee ophoudt hoor! Je darmen hebben bewezen hun werk nog te kunnen doen en zolang jij normaal en genoeg eet, zullen ze gewoon daarmee doorgaan. En wat betreft die koffie vs thee: in thee zit óók caffeine (zij het wat minder dan in koffie), maar die heb je echt niet nodig. Ik snap het heel goed hoor, dat je die angst hebt...supervervelend. Hopelijk kun je die gedachten rationaliseren.
Als jij gewoon water drinkt, zul je daar echt echt echt niet van aankomen. Je lijf heeft een bepaalde vocht/zoutbalans, de ene dag houdt je mss iets meer vocht vast dan de andere, maar dat regelt je lijf echt wel goed. Je zult niet dikker worden van een glas water. En drinken is wel heel erg belangrijk voor je nieren, dus echt wel doen hoor!!
Ik zou er als ik jou was niet teveel mee zitten dat je voor mager vlees gaat. Tenzij je andere dingen echt veel lekkerder vindt. Ik eet ook nog steeds het meeste kip en vis, ik vind dat gewoon erg lekker. Daartegenover durf ik nu wel gewoon een koek te eten die ik lekker vind, die ik vroeger niet durfde te eten vanwege vet/suiker. Als het eten ervan dus alleen voortkomt uit eetgestoord gedrag, dan is het niet goed. Als je het eet omdat je het lekker vindt, dan zou ik me er niet aan storen.
Je komt niet zomaar ineens weer in een "normaal" eetpatroon, geef jezelf daar de tijd voor. Ook ik ga nog wel eens de mist in, dan zit ik niet lekker in m'n vel, dan merk ik dat ik ga verschralen, alleen nog veilig voedsel eet. Maar zolang ik niet afval (of tenminste niet zoveel dat ik richting "alarmbellengewicht" ga), gun ik mezelf die veiligheid. Meestal is het toch van korte duur.
Overigens hield ik als kind al niet van slagroom, vet vlees, etc.; ik vraag me af of jullie dit herkennen?
@Indigo: Meid, het zit je toch ook niet mee. Je hebt zoveel aan je hoofd gehad, don't be to hard on yourself. Je komt er echt wel weer, diep in je weet je wel hoe het moet. Dit is een rough patch, je komt er echt wel weer door.
Als jij gewoon water drinkt, zul je daar echt echt echt niet van aankomen. Je lijf heeft een bepaalde vocht/zoutbalans, de ene dag houdt je mss iets meer vocht vast dan de andere, maar dat regelt je lijf echt wel goed. Je zult niet dikker worden van een glas water. En drinken is wel heel erg belangrijk voor je nieren, dus echt wel doen hoor!!
Ik zou er als ik jou was niet teveel mee zitten dat je voor mager vlees gaat. Tenzij je andere dingen echt veel lekkerder vindt. Ik eet ook nog steeds het meeste kip en vis, ik vind dat gewoon erg lekker. Daartegenover durf ik nu wel gewoon een koek te eten die ik lekker vind, die ik vroeger niet durfde te eten vanwege vet/suiker. Als het eten ervan dus alleen voortkomt uit eetgestoord gedrag, dan is het niet goed. Als je het eet omdat je het lekker vindt, dan zou ik me er niet aan storen.
Je komt niet zomaar ineens weer in een "normaal" eetpatroon, geef jezelf daar de tijd voor. Ook ik ga nog wel eens de mist in, dan zit ik niet lekker in m'n vel, dan merk ik dat ik ga verschralen, alleen nog veilig voedsel eet. Maar zolang ik niet afval (of tenminste niet zoveel dat ik richting "alarmbellengewicht" ga), gun ik mezelf die veiligheid. Meestal is het toch van korte duur.
Overigens hield ik als kind al niet van slagroom, vet vlees, etc.; ik vraag me af of jullie dit herkennen?
@Indigo: Meid, het zit je toch ook niet mee. Je hebt zoveel aan je hoofd gehad, don't be to hard on yourself. Je komt er echt wel weer, diep in je weet je wel hoe het moet. Dit is een rough patch, je komt er echt wel weer door.
woensdag 9 februari 2011 om 09:10
Goedemorgen meiden,
@Pelikaan: Thanx voor je lieve woorden! Ik herken het wel dat je als kind al niet van bepaalde dingen hield. Ik hield als kind al niet van gebak (slagroom) en gekookte aardappels. Om koek en snoep gaf ik ook weinig. Daarom ging het lijnen ook zo goed omdat het voor mij geen moeite was om dit te laten staan. Ik noemde het vroeger mijn geluk dat ik daar niet van hield. Nu eet ik dit nog steeds niet, af en toe uit fatsoen een stukje. Ik hield als kind al erg van fruit, meloen, appels en kiwi maar daar ben ik ook echt mee opgegroeid. Ben ik nu nog steeds gek op.
Sommige dingen zijn niet eetgestoord al denken omstanders dit wel meteen!! Pasgeleden ging ik met een vriendin wat drinken, warme chocomelk. Zegt ze: ik zou er maar slagroom op doen want dat kun je wel gebruiken. Zeg ik: Nou ik hield daar als kind al niet van dus waarom nu wel????? Daar kan ik dan wel boos over worden. Mensen schijnen niet te begrijpen dat ook al heb je een es, je sommige dingen echt niet lekker vindt.
Nou meiden tot later!!
@Pelikaan: Thanx voor je lieve woorden! Ik herken het wel dat je als kind al niet van bepaalde dingen hield. Ik hield als kind al niet van gebak (slagroom) en gekookte aardappels. Om koek en snoep gaf ik ook weinig. Daarom ging het lijnen ook zo goed omdat het voor mij geen moeite was om dit te laten staan. Ik noemde het vroeger mijn geluk dat ik daar niet van hield. Nu eet ik dit nog steeds niet, af en toe uit fatsoen een stukje. Ik hield als kind al erg van fruit, meloen, appels en kiwi maar daar ben ik ook echt mee opgegroeid. Ben ik nu nog steeds gek op.
Sommige dingen zijn niet eetgestoord al denken omstanders dit wel meteen!! Pasgeleden ging ik met een vriendin wat drinken, warme chocomelk. Zegt ze: ik zou er maar slagroom op doen want dat kun je wel gebruiken. Zeg ik: Nou ik hield daar als kind al niet van dus waarom nu wel????? Daar kan ik dan wel boos over worden. Mensen schijnen niet te begrijpen dat ook al heb je een es, je sommige dingen echt niet lekker vindt.
Nou meiden tot later!!
woensdag 9 februari 2011 om 11:03
quote:stampertje1977 schreef op 09 februari 2011 @ 09:10:
Zegt ze: ik zou er maar slagroom op doen want dat kun je wel gebruiken.
Zulke dingen hoor ik ook regelmatig.
Maar ik moet toegeven dat ik het nog steeds heel geruststellend vind om te horen...... Is ook behoorlijk eetgestoord hè...? Gewoon weer even de bevestiging dat de balans nog steeds iets doorslaat naar de dunne kant.
Terwijl ik het niet mooi vind, echt niet.
Toch krijg ik tegenwoordig ook regelmatig te horen dat ik er goed uitzie. En dat vind ik óók leuk om te horen.
Ik zweef er dus duidelijk nog een beetje tussenin, weet nog niet zo goed waar ik nu precies blij mee moet zijn.
Zegt ze: ik zou er maar slagroom op doen want dat kun je wel gebruiken.
Zulke dingen hoor ik ook regelmatig.
Maar ik moet toegeven dat ik het nog steeds heel geruststellend vind om te horen...... Is ook behoorlijk eetgestoord hè...? Gewoon weer even de bevestiging dat de balans nog steeds iets doorslaat naar de dunne kant.
Terwijl ik het niet mooi vind, echt niet.
Toch krijg ik tegenwoordig ook regelmatig te horen dat ik er goed uitzie. En dat vind ik óók leuk om te horen.
Ik zweef er dus duidelijk nog een beetje tussenin, weet nog niet zo goed waar ik nu precies blij mee moet zijn.
woensdag 9 februari 2011 om 20:52
Hoi meiden! Hoe gaat het met jullie?
Ik denk dat er zoveel opgelost zou kunnen worden, als men intuitief zou eten en zou luisteren naar de signalen van het lichaam. Volgens mij zijn de meeste mensen dit verleerd en maken we er een potje van! Ikzelf natuurlijk ook...
Als ik me bedenk dat ik al vanaf mijn babyjaren niet goed met eten om ga, is het niet zo gek dat ik nu nog altijd een eetprobleem heb. Als baby'tje wilde ik geen moedermelk of melk drinken en werd ik, na enige paniek en radeloosheid, op doktersadvies op papjes (brinta, rijstmelk) gezet. Als peuter en kleuter at ik niet zoveel, ik werd ook wel Veertje genoemd en was later een kleuter met normaal gewicht. Toen ik wat ouder werd at ik steeds ongezonder en lustte ik vrijwel niks. Nog wat ouder snoepte ik steeds meer en werd ik een stevige meid. Vanaf mijn tiende werd dit steeds erger en op m'n 15e had ik behoorlijk overgewicht. Ik was niet blij met mezelf, at veel stiekem en snoepte er op los. Totdat ik ging sporten en lijnen....
In een half jaar tijd verloor ik mijn overgewicht en was ik een eetprobleem rijker. Ik was bang om weer dik te worden en at niet zoveel meer. Ik viel niet af, bleef een gezond gewicht houden. De jaren die erop volgde ben ik wat meer gaan eten, maar nog steeds overheerst de angst om dikker te worden! Ik heb nog een gezond gewicht, maar eet niet super veel. Ik eet vooral heel erg gezond en durf geen 'enge' dingen te eten. Ik koppel dik zijn aan zwakte en 'lelijkheid', wat natuurlijk onterecht is! Ik ben blij met mijn figuur hoe hij nu is, maar niet met mijn eetpatroon en de angsten die ik heb!
Momenteel zit ook ik in een cirkeltje. Ik probeer niet teveel te eten, word daar erg moe van, beweeg weinig en heb weinig energie en ga daardoor juist 's avonds allerlei dingetjes eten (kwarkjes hier, plakjes kipfilet daar, portietjes havermout, stukjes cracker... etc.) Vind het ook moeilijk om uit dit patroon te komen hoor! Ik doe mijn best om uitdagingen aan te gaan, maar vind dit nog o zo eng. Want stel je voor.. straks word ik weer zwaarder!!
Goed, het was niet m'n bedoeling om mijn halve levensverhaal uit te typen, maar zo hebben jullie misschien een beter beeld.
Conclusie: mijn intuïtieve hongergevoel en signalen zijn verdwenen. Angst overheerst en mijn lichaam staat al jaren in de spaarstand!
Ik denk dat er zoveel opgelost zou kunnen worden, als men intuitief zou eten en zou luisteren naar de signalen van het lichaam. Volgens mij zijn de meeste mensen dit verleerd en maken we er een potje van! Ikzelf natuurlijk ook...
Als ik me bedenk dat ik al vanaf mijn babyjaren niet goed met eten om ga, is het niet zo gek dat ik nu nog altijd een eetprobleem heb. Als baby'tje wilde ik geen moedermelk of melk drinken en werd ik, na enige paniek en radeloosheid, op doktersadvies op papjes (brinta, rijstmelk) gezet. Als peuter en kleuter at ik niet zoveel, ik werd ook wel Veertje genoemd en was later een kleuter met normaal gewicht. Toen ik wat ouder werd at ik steeds ongezonder en lustte ik vrijwel niks. Nog wat ouder snoepte ik steeds meer en werd ik een stevige meid. Vanaf mijn tiende werd dit steeds erger en op m'n 15e had ik behoorlijk overgewicht. Ik was niet blij met mezelf, at veel stiekem en snoepte er op los. Totdat ik ging sporten en lijnen....
In een half jaar tijd verloor ik mijn overgewicht en was ik een eetprobleem rijker. Ik was bang om weer dik te worden en at niet zoveel meer. Ik viel niet af, bleef een gezond gewicht houden. De jaren die erop volgde ben ik wat meer gaan eten, maar nog steeds overheerst de angst om dikker te worden! Ik heb nog een gezond gewicht, maar eet niet super veel. Ik eet vooral heel erg gezond en durf geen 'enge' dingen te eten. Ik koppel dik zijn aan zwakte en 'lelijkheid', wat natuurlijk onterecht is! Ik ben blij met mijn figuur hoe hij nu is, maar niet met mijn eetpatroon en de angsten die ik heb!
Momenteel zit ook ik in een cirkeltje. Ik probeer niet teveel te eten, word daar erg moe van, beweeg weinig en heb weinig energie en ga daardoor juist 's avonds allerlei dingetjes eten (kwarkjes hier, plakjes kipfilet daar, portietjes havermout, stukjes cracker... etc.) Vind het ook moeilijk om uit dit patroon te komen hoor! Ik doe mijn best om uitdagingen aan te gaan, maar vind dit nog o zo eng. Want stel je voor.. straks word ik weer zwaarder!!
Goed, het was niet m'n bedoeling om mijn halve levensverhaal uit te typen, maar zo hebben jullie misschien een beter beeld.
Conclusie: mijn intuïtieve hongergevoel en signalen zijn verdwenen. Angst overheerst en mijn lichaam staat al jaren in de spaarstand!
woensdag 9 februari 2011 om 21:45
Lieve meiden!
Maaaaaanden geleden heb ik een tijdje mee geschreven op dit forum, maar op een gegeven moment afgehaakt omdat mijn eetstoornis volledig bezit van me nam en ik er 24/7 mee bezig was. Heb veel dieptepunten gehad, sinds maandag weer thuis na een klinische opname van 6 weken. Vind het heel moeilijk om thuis mijn eigen eetstructuur weer op te pakken; ik hou braaf mijn eetlijst aan maar voel me hier ontzettend slecht bij.
Daar waar mogelijk probeer ik jullie weer te volgen en mee te schrijven als dit voor jullie ok is!
Maaaaaanden geleden heb ik een tijdje mee geschreven op dit forum, maar op een gegeven moment afgehaakt omdat mijn eetstoornis volledig bezit van me nam en ik er 24/7 mee bezig was. Heb veel dieptepunten gehad, sinds maandag weer thuis na een klinische opname van 6 weken. Vind het heel moeilijk om thuis mijn eigen eetstructuur weer op te pakken; ik hou braaf mijn eetlijst aan maar voel me hier ontzettend slecht bij.
Daar waar mogelijk probeer ik jullie weer te volgen en mee te schrijven als dit voor jullie ok is!
donderdag 10 februari 2011 om 08:11
Leuk dat je weer meeleest/-schrijft Espoir .
@ stampertje: wat een dubbele gevoelens he? Maar zijn je gedachten ook reëel? (De gedachten over de koffie en de stoelgang en het water drinken en vocht vasthouden). Want stiekem weet jij denk ik ook wel dat die gedachten niet kloppen. Dat je júíst vocht vasthoudt als jij te weinig drinkt en dat je lijf een natuurlijk vermogen heeft om vocht af te drijven en je stoelgang te regelen. Waar het voor de één normaal is om eens in de 2 à 3 dagen ontlasting te hebben, gaat een ander 2 keer per dag. Heb jij voor jezelf een gemiddeld patroon ontdekt? En zo'n buikgriep is even een kleine aanslag op je gestel. Maar gun jezelf de tijd weer te herstellen en je ontlastingspatroon is zo weer vrij normaal.
Op je vraag over de eetlijsten: die zitten heel star in mijn hoofd. Eerder hield ik hele maanden eetdagboekjes bij. Op een gegeven moment ben ik daarmee opgehouden. Elke dag was precies hetzelfde qua hoeveelheden, mager beleg, mager vlees, mager alles, geen extraatjes. Houd ik me aan eetlijsten, dan maak ik alles nog meer zwart-wit voor mezelf. Neem ik dan een keer iets wat meer is dan op de eetlijst staat (al is het 1 koekje of snoepje), dan wordt het meteen een eetbui, omdat ik dan voel mijn gevoel gefaald heb.
Dus door niet zo strak die eetlijsten aan te houden kan ik iets coulanter zijn. Het niet meer wegen helpt daarin nóg meer mee
! Ik vind het nog steeds een hele bevrijding om niet meer te wegen. Nu durf ik iig wat extra's te nemen zonder meteen te willen weten wat de weegschaal daarvan vond, of juist de angst dat de cijfers op de weegschaal omhoog schieten (en dan te gaan overgeven).
Hoe minder ik mezelf aan mijn eigen strakke regeltjes bind, hoe beter het gaat
.
@ iedereen: verder heb ik nog eens zitten nadenken over eetgewoonten. Wat is er trouwens mis mee om veel magere dingen te eten als je gewoon niet van vette dingen houdt? Zolang je jezelf daarmee niet onnodig beperkt. Ik heb bijv. ook nog prikkelbare darm syndroom en kan meteen naar de wc rennen als ik iets vets eet. Gister had mijn vriend bijv. slagroomvla in de koelkast staan. Nu vind ik dat stiekem GODDELIJK lekker
, dus ik had een paar hapjes in een schaaltje gedaan en heb serieus zitten genieten. Maar daarna had ik wel heel hard buikpijn (van die paar hapjes :S).
En het is toch ook geen gezonde gewoonte om maar aan te eten/snoepen/snacken/allemaal vette dingen te eten? Ook al is iemand slank (iemand zonder es), diegene kan net zo goed gezondheidsproblemen krijgen door een ongezond eetpatroon. Mijn broer heeft een hoge bloeddruk bijvoorbeeld, die jongen is hartstikke slank. Maar eet gewoon nogal zout en verder ook ongezond, dus ja...
Niet dat ik al mijn tics met mager eten wil goedpraten zo, maar hier moest ik ineens over nadenken toen stampertje dat van die warme chocomel zonder slagroom vertelde.
Verder gaat het hier redelijk. Heb ontdekt dat ik aardig wat extra's kan eten zonder gelijk kilo's aan te komen. Erg geruststellend, daardoor durf ik ook af en toe iets te pakken wat ik normaal niet zou nemen.
Ennn ik heb lekker vakantie sinds vandaag. Morgenavond vertrekken we richting de sneeuw en dan ben ik een weekje weg. Moet ik zelf maar alle mantra's herhalen 
.
Ik ga ervandoor, rijles! Brrr.
@ stampertje: wat een dubbele gevoelens he? Maar zijn je gedachten ook reëel? (De gedachten over de koffie en de stoelgang en het water drinken en vocht vasthouden). Want stiekem weet jij denk ik ook wel dat die gedachten niet kloppen. Dat je júíst vocht vasthoudt als jij te weinig drinkt en dat je lijf een natuurlijk vermogen heeft om vocht af te drijven en je stoelgang te regelen. Waar het voor de één normaal is om eens in de 2 à 3 dagen ontlasting te hebben, gaat een ander 2 keer per dag. Heb jij voor jezelf een gemiddeld patroon ontdekt? En zo'n buikgriep is even een kleine aanslag op je gestel. Maar gun jezelf de tijd weer te herstellen en je ontlastingspatroon is zo weer vrij normaal.
Op je vraag over de eetlijsten: die zitten heel star in mijn hoofd. Eerder hield ik hele maanden eetdagboekjes bij. Op een gegeven moment ben ik daarmee opgehouden. Elke dag was precies hetzelfde qua hoeveelheden, mager beleg, mager vlees, mager alles, geen extraatjes. Houd ik me aan eetlijsten, dan maak ik alles nog meer zwart-wit voor mezelf. Neem ik dan een keer iets wat meer is dan op de eetlijst staat (al is het 1 koekje of snoepje), dan wordt het meteen een eetbui, omdat ik dan voel mijn gevoel gefaald heb.
Dus door niet zo strak die eetlijsten aan te houden kan ik iets coulanter zijn. Het niet meer wegen helpt daarin nóg meer mee
! Ik vind het nog steeds een hele bevrijding om niet meer te wegen. Nu durf ik iig wat extra's te nemen zonder meteen te willen weten wat de weegschaal daarvan vond, of juist de angst dat de cijfers op de weegschaal omhoog schieten (en dan te gaan overgeven).Hoe minder ik mezelf aan mijn eigen strakke regeltjes bind, hoe beter het gaat
.@ iedereen: verder heb ik nog eens zitten nadenken over eetgewoonten. Wat is er trouwens mis mee om veel magere dingen te eten als je gewoon niet van vette dingen houdt? Zolang je jezelf daarmee niet onnodig beperkt. Ik heb bijv. ook nog prikkelbare darm syndroom en kan meteen naar de wc rennen als ik iets vets eet. Gister had mijn vriend bijv. slagroomvla in de koelkast staan. Nu vind ik dat stiekem GODDELIJK lekker
, dus ik had een paar hapjes in een schaaltje gedaan en heb serieus zitten genieten. Maar daarna had ik wel heel hard buikpijn (van die paar hapjes :S).En het is toch ook geen gezonde gewoonte om maar aan te eten/snoepen/snacken/allemaal vette dingen te eten? Ook al is iemand slank (iemand zonder es), diegene kan net zo goed gezondheidsproblemen krijgen door een ongezond eetpatroon. Mijn broer heeft een hoge bloeddruk bijvoorbeeld, die jongen is hartstikke slank. Maar eet gewoon nogal zout en verder ook ongezond, dus ja...
Niet dat ik al mijn tics met mager eten wil goedpraten zo, maar hier moest ik ineens over nadenken toen stampertje dat van die warme chocomel zonder slagroom vertelde.
Verder gaat het hier redelijk. Heb ontdekt dat ik aardig wat extra's kan eten zonder gelijk kilo's aan te komen. Erg geruststellend, daardoor durf ik ook af en toe iets te pakken wat ik normaal niet zou nemen.
Ennn ik heb lekker vakantie sinds vandaag
. Morgenavond vertrekken we richting de sneeuw en dan ben ik een weekje weg. Moet ik zelf maar alle mantra's herhalen .Ik ga ervandoor, rijles! Brrr.
donderdag 10 februari 2011 om 08:59
Thnx Lilstar!
Volgens mij is er in principe niets mis mee om bewust te zijn van de producten die je eet; ik doel hierbij op magere producten. Het zou er denk ik om moeten gaan wat je eigen motivatie hierachter is. Ik weet nl van mezelf dat ik alleen maar magere producten eet uit dwangmatigheid, niet persé omdat ik het lekkerder vind. Ik betrap mezelf er ook op dat ik met boodschappen doen altijd ongegeneerd calorieen van eenzelfde product sta te vergelijken om zo een keuze voor het "meest verantwoorde" te maken. Ik word zo af en toe zooooooo moe van mezelf en ben jaloers op mensen die in alle vrijheid ECHT kunnen genieten van eten...
Volgens mij is er in principe niets mis mee om bewust te zijn van de producten die je eet; ik doel hierbij op magere producten. Het zou er denk ik om moeten gaan wat je eigen motivatie hierachter is. Ik weet nl van mezelf dat ik alleen maar magere producten eet uit dwangmatigheid, niet persé omdat ik het lekkerder vind. Ik betrap mezelf er ook op dat ik met boodschappen doen altijd ongegeneerd calorieen van eenzelfde product sta te vergelijken om zo een keuze voor het "meest verantwoorde" te maken. Ik word zo af en toe zooooooo moe van mezelf en ben jaloers op mensen die in alle vrijheid ECHT kunnen genieten van eten...
donderdag 10 februari 2011 om 09:05
Morgen meiden,
@LilStar: Ik heb/had zeker mijn ritme mbt stoelgang. Moet 2 tot 3 keer per dag. Ik heb mezelf aangeleerd dat ik 's ochtends om 7 uur rustig ga zitten en dan moet ik ook echt. Ik kan er de klok op gelijk zetten.
Wat betreft etenslijsten, tja daar doe ik niet echt aan. Wat ik al eerder zei denk ik af en toe nog wel aan de kliniek en wat ik daar moest eten. Ik heb wel een weerzin tegen broccoli, spinazie (eigenlijk alles wat groen is..) en gekookte aardappelen dus dat eet ik zelden... Ben meer van de gebakken aardappelen en roerbakgroenten.
Qua weegschaal ben ik nog wel obsessief bezig. Weeg mezelf soms meerdere malen per dag maar niet meer zoveel als vroeger. En ja het beinvloed mijn humeur wel maar ik wil de weegschaal nog niet wegdoen.
Enne als ik je niet meer spreek PRETTIGE VAKANTIE EN PROBEER TE GENIETEN!!!
@Espoir: Welkom hier!!
Nou ik ga ff boodschappen doen
@LilStar: Ik heb/had zeker mijn ritme mbt stoelgang. Moet 2 tot 3 keer per dag. Ik heb mezelf aangeleerd dat ik 's ochtends om 7 uur rustig ga zitten en dan moet ik ook echt. Ik kan er de klok op gelijk zetten.
Wat betreft etenslijsten, tja daar doe ik niet echt aan. Wat ik al eerder zei denk ik af en toe nog wel aan de kliniek en wat ik daar moest eten. Ik heb wel een weerzin tegen broccoli, spinazie (eigenlijk alles wat groen is..) en gekookte aardappelen dus dat eet ik zelden... Ben meer van de gebakken aardappelen en roerbakgroenten.
Qua weegschaal ben ik nog wel obsessief bezig. Weeg mezelf soms meerdere malen per dag maar niet meer zoveel als vroeger. En ja het beinvloed mijn humeur wel maar ik wil de weegschaal nog niet wegdoen.
Enne als ik je niet meer spreek PRETTIGE VAKANTIE EN PROBEER TE GENIETEN!!!
@Espoir: Welkom hier!!
Nou ik ga ff boodschappen doen
donderdag 10 februari 2011 om 09:20
Goedemorgen meiden
Espoir, welkom (terug). Hopelijk ga je iets hebben aan wat hier word geschreven. Pas wel goed op dat het niet te veel wordt - zoveel aandacht voor de eetstoornis. Wat goed dat je je aan je lijst houdt, dat kan zo tegenstrijdig voelen hè? Schrijf hier lekker mee als je dat wil, zo leren we je beter kennen en kunnen we je misschien ook wel steunen in moeilijke tijden. Alleen meelezen is natuurlijk ook prima
Klontje, wat lief je dikke knuffel, dankjewel! Alles nog goed met jou? Pak je je rustmomenten?
Stampertje, ik heb geen eetlijst, ik eet ondertussen zo normaal dat het niet nodig is. Wat fijn dat je stoelgang zo regelmatig is! Echt nog steeds onwijs goed dat je van de lax af bent.
Pelikaan, dankje, het is inderdaad een 'rough patch' grappig dat je dat zo schrijft, zo heb ik het laatst namelijk ook precies geschreven naar een Engelse vriendin. Hoe is het verder met jou? Drukte weer in volle gang?
Lilstar, wat fijn om te lezen dat je het zo goed doet zonder weegschaal! Het is wel eng, maar maakt het ook zoveel makkelijker! Ik merk dat je nu ook veel meer vertrouwen in je eigen lichaam krijgt daardoor. Echt super, dat was voor mij een heel waardevolle stap richting normaal eten. Ik denk wel de allerbelangrijkste geniet van je vakantie! Heel veel plezier!
Lotte, goed om te lezen dat je geniet van de complimenten over je uiterlijk. Ik durf ook wel te wedden dat je er nu beter uitziet dan een paar kg geleden!
Veerrr, ik vind het wel leuk dat je iets over je verleden vertelt, zo leren we je beter kennen en ook de situatie waarin je nu zit. Een eetstoornis/-probleem kan voor iedereen zo anders lopen of ervaren worden. Hoewel er hier veel herkenbare dingen worden geschreven zitten wij allemaal op een ander punt in ons eigen herstelproces.
Fijn om te lezen dat je tevreden bent met je lichaam! Zou sporten niet goed voor jou kunnen zijn? Dan wordt het misschien makkelijker om meer te gaan eten en ben je ook op een constructieve en positieve manier met je lijf bezig. Sporten helpt mij ook om goed te eten, omdat ik goed voor mijn lichaam wil zorgen en ik weet dat mijn lichaam de brandstof nodig heeft. Ik lees ook dat je nu in een vervelend cirkeltje zit. Ik denk dat je 's avonds juist zo ongecontroleerd gaat eten omdat je verder te weinig eet. Kan je jezelf misschien iets meer gunnen bij de maaltijd of tussendoor? Al is het in het begin iets wat 'veilig' is. Lastig, maar echt goed dat je er iets aan wil doen, het is inderdaad vermoeiend om zo te leven!
Wat je schrijft over intuïtief eten ben ik helemaal met je eens. Als het goed met mij gaat lukt het mij ook om intuïtief te eten en dit voelt dan ook heel erg fijn en goed. Voor mij zijn er dan ook geen 'goede' of 'slechte' voedselgroepen. Ik eet een gezonde basis en verder een beetje van alles. Helaas lukt het me niet altijd om dit vast te houden, maar het motiveert mij ook wel enorm als het mis gaat om de draad weer op te pakken.
Wat betreft magere producten e.d. Ik probeer zelf in ieder geval zo natuurlijk mogelijk te eten bij de hoofdmaaltijden. Dit is niet altijd de magere keuze, maar dingen eten die zo min mogelijk bewerkt zijn voelt voor mij het beste. Sommige dingen blijven moeilijk, ook al eet ik gerust taart of patat of chocola vind ik het bijvoorbeeld heel moeilijk om (half)volle yoghurt te kiezen boven magere yoghurt. Toch eet ik liever 'gewone' yoghurt dan die 0% vet optimel achtige dingen, omdat dat veel natuurlijker is. Nu probeer ik dat op te lossen door honing en/of gedroogde vruchten er doorheen te doen. Ik eet dan ook liever een zelfgebakken koek of taart of van de warme bakker dan iets uit de supermarkt wat maanden houdbaar blijft (al gaan die er ook wel in hoor, maar liever niet te veel)
Hier gaat het verder mwah...eigenlijk niet veel anders dan mijn laatste posts.
Fijne dag allemaal!
Espoir, welkom (terug). Hopelijk ga je iets hebben aan wat hier word geschreven. Pas wel goed op dat het niet te veel wordt - zoveel aandacht voor de eetstoornis. Wat goed dat je je aan je lijst houdt, dat kan zo tegenstrijdig voelen hè? Schrijf hier lekker mee als je dat wil, zo leren we je beter kennen en kunnen we je misschien ook wel steunen in moeilijke tijden. Alleen meelezen is natuurlijk ook prima
Klontje, wat lief je dikke knuffel, dankjewel! Alles nog goed met jou? Pak je je rustmomenten?
Stampertje, ik heb geen eetlijst, ik eet ondertussen zo normaal dat het niet nodig is. Wat fijn dat je stoelgang zo regelmatig is! Echt nog steeds onwijs goed dat je van de lax af bent.
Pelikaan, dankje, het is inderdaad een 'rough patch' grappig dat je dat zo schrijft, zo heb ik het laatst namelijk ook precies geschreven naar een Engelse vriendin. Hoe is het verder met jou? Drukte weer in volle gang?
Lilstar, wat fijn om te lezen dat je het zo goed doet zonder weegschaal! Het is wel eng, maar maakt het ook zoveel makkelijker! Ik merk dat je nu ook veel meer vertrouwen in je eigen lichaam krijgt daardoor. Echt super, dat was voor mij een heel waardevolle stap richting normaal eten. Ik denk wel de allerbelangrijkste geniet van je vakantie! Heel veel plezier!
Lotte, goed om te lezen dat je geniet van de complimenten over je uiterlijk. Ik durf ook wel te wedden dat je er nu beter uitziet dan een paar kg geleden!
Veerrr, ik vind het wel leuk dat je iets over je verleden vertelt, zo leren we je beter kennen en ook de situatie waarin je nu zit. Een eetstoornis/-probleem kan voor iedereen zo anders lopen of ervaren worden. Hoewel er hier veel herkenbare dingen worden geschreven zitten wij allemaal op een ander punt in ons eigen herstelproces.
Fijn om te lezen dat je tevreden bent met je lichaam! Zou sporten niet goed voor jou kunnen zijn? Dan wordt het misschien makkelijker om meer te gaan eten en ben je ook op een constructieve en positieve manier met je lijf bezig. Sporten helpt mij ook om goed te eten, omdat ik goed voor mijn lichaam wil zorgen en ik weet dat mijn lichaam de brandstof nodig heeft. Ik lees ook dat je nu in een vervelend cirkeltje zit. Ik denk dat je 's avonds juist zo ongecontroleerd gaat eten omdat je verder te weinig eet. Kan je jezelf misschien iets meer gunnen bij de maaltijd of tussendoor? Al is het in het begin iets wat 'veilig' is. Lastig, maar echt goed dat je er iets aan wil doen, het is inderdaad vermoeiend om zo te leven!
Wat je schrijft over intuïtief eten ben ik helemaal met je eens. Als het goed met mij gaat lukt het mij ook om intuïtief te eten en dit voelt dan ook heel erg fijn en goed. Voor mij zijn er dan ook geen 'goede' of 'slechte' voedselgroepen. Ik eet een gezonde basis en verder een beetje van alles. Helaas lukt het me niet altijd om dit vast te houden, maar het motiveert mij ook wel enorm als het mis gaat om de draad weer op te pakken.
Wat betreft magere producten e.d. Ik probeer zelf in ieder geval zo natuurlijk mogelijk te eten bij de hoofdmaaltijden. Dit is niet altijd de magere keuze, maar dingen eten die zo min mogelijk bewerkt zijn voelt voor mij het beste. Sommige dingen blijven moeilijk, ook al eet ik gerust taart of patat of chocola vind ik het bijvoorbeeld heel moeilijk om (half)volle yoghurt te kiezen boven magere yoghurt. Toch eet ik liever 'gewone' yoghurt dan die 0% vet optimel achtige dingen, omdat dat veel natuurlijker is. Nu probeer ik dat op te lossen door honing en/of gedroogde vruchten er doorheen te doen. Ik eet dan ook liever een zelfgebakken koek of taart of van de warme bakker dan iets uit de supermarkt wat maanden houdbaar blijft (al gaan die er ook wel in hoor, maar liever niet te veel)
Hier gaat het verder mwah...eigenlijk niet veel anders dan mijn laatste posts.
Fijne dag allemaal!
donderdag 10 februari 2011 om 14:30
heftige verhalen hier, sterkte allemaal!!!!
ik heb hier ooit gepost over mijn eetprobleem (eetbuien, spugen). Ik moet wat afvallen en dat maakt het wel lastig.
Het ging een hele maand goed, zonder echte eetbuien en zonder spugen!! Helaas ging het vandaag weer helemaal de mist in. heb ontzettend veel gegeten en ook weer vanalles uitgespuugd. paar uur later weer boterhammen gegeten, ik voel me nu echt helemaal uitgeput. Liefst zou ik nu de hele dag op bed liggen, maar over een uurtje moet ik werken helaas.
Balen
Voel me nu echt heel erg ongezond, vies en dik
ik heb hier ooit gepost over mijn eetprobleem (eetbuien, spugen). Ik moet wat afvallen en dat maakt het wel lastig.
Het ging een hele maand goed, zonder echte eetbuien en zonder spugen!! Helaas ging het vandaag weer helemaal de mist in. heb ontzettend veel gegeten en ook weer vanalles uitgespuugd. paar uur later weer boterhammen gegeten, ik voel me nu echt helemaal uitgeput. Liefst zou ik nu de hele dag op bed liggen, maar over een uurtje moet ik werken helaas.
Balen
Voel me nu echt heel erg ongezond, vies en dik
donderdag 10 februari 2011 om 16:19
Hallo meiden,
Ik kwam eigenlijk bij toeval dit topic tegen en kan het niet nalaten om toch even te reageren/jullie een hart onder de riem te steken.
Zelf heb ik 10 jaar lang ernstige anorexia gehad. Veel langdurige opnamens in verschillende eetklinieken en een aantal ziekenhuisopnamens met gedwongen sondevoeding.
Mijn leven toen was een hel. Ik heb mijn hele jeugd gemist en was alleen maar bezig met overleven.
Al die jaren heb ik op een zeer ernstig ondergewicht gezeten en geen enkele behandeling sloeg aan. Eigenlijk was ik opgegeven door de hulpverlening en kreeg ik het etiket 'chronische anorexia'.
Zelf zag ik ook niet meer dat het nog anders kon worden. Ik kon me gewoon niet meer voorstellen dat ik met iets anders bezig kon zijn dan eten en bewegen, kliniek in en kliniek uit enz.
Maar meiden, het is écht mogelijk!
Inmiddels ben ik 33 jaar en sinds 4 jaar durf ik te zeggen dat ik echt van mijn anorexia genezen ben.
Ik ben getrouwd met een lieve man (mijn allereerste vriendje ) en ik ben mama van twee prachtige kindjes van 4 en 2,5 jaar.
En dat terwijl ik 8 jaar niet ongesteld ben geweest en eigenlijk dacht dat ik daardoor onvruchtbaar was geworden.
Natuurlijk heb ik mijn mindere periodes, maar ik herken bij mezelf gelijk als ik het weer in mijn eten zoek en het lukt me nu dan ook heel goed om bij mezelf na te gaan: wat is er aan de hand en waarom ben ik weer met eten bezig?
Ik heb een gezond gewicht en een normaal eetpatroon en denk echt niet meer na bij iedere calorie die ik in mijn mond stop.
Het is een lange weg geweest, met veel vallen en opstaan en het heeft echt jaren geduurd om op het punt te komen waar ik nu ben, maar het kan dus wel!
Wat ik jullie wil meegeven is: geef vooral de moed niet op!
Blijf doorvechten en doe het niet alleen.
Als geen ander weet ik hoe vreselijk het leven met een eetstoornis is en het leven zonder eetstoornis is zoveel mooier!
Sterkte en zet door! Ik zal hier af en toe nog eens komen meelezen.
Ik kwam eigenlijk bij toeval dit topic tegen en kan het niet nalaten om toch even te reageren/jullie een hart onder de riem te steken.
Zelf heb ik 10 jaar lang ernstige anorexia gehad. Veel langdurige opnamens in verschillende eetklinieken en een aantal ziekenhuisopnamens met gedwongen sondevoeding.
Mijn leven toen was een hel. Ik heb mijn hele jeugd gemist en was alleen maar bezig met overleven.
Al die jaren heb ik op een zeer ernstig ondergewicht gezeten en geen enkele behandeling sloeg aan. Eigenlijk was ik opgegeven door de hulpverlening en kreeg ik het etiket 'chronische anorexia'.
Zelf zag ik ook niet meer dat het nog anders kon worden. Ik kon me gewoon niet meer voorstellen dat ik met iets anders bezig kon zijn dan eten en bewegen, kliniek in en kliniek uit enz.
Maar meiden, het is écht mogelijk!
Inmiddels ben ik 33 jaar en sinds 4 jaar durf ik te zeggen dat ik echt van mijn anorexia genezen ben.
Ik ben getrouwd met een lieve man (mijn allereerste vriendje ) en ik ben mama van twee prachtige kindjes van 4 en 2,5 jaar.
En dat terwijl ik 8 jaar niet ongesteld ben geweest en eigenlijk dacht dat ik daardoor onvruchtbaar was geworden.
Natuurlijk heb ik mijn mindere periodes, maar ik herken bij mezelf gelijk als ik het weer in mijn eten zoek en het lukt me nu dan ook heel goed om bij mezelf na te gaan: wat is er aan de hand en waarom ben ik weer met eten bezig?
Ik heb een gezond gewicht en een normaal eetpatroon en denk echt niet meer na bij iedere calorie die ik in mijn mond stop.
Het is een lange weg geweest, met veel vallen en opstaan en het heeft echt jaren geduurd om op het punt te komen waar ik nu ben, maar het kan dus wel!
Wat ik jullie wil meegeven is: geef vooral de moed niet op!
Blijf doorvechten en doe het niet alleen.
Als geen ander weet ik hoe vreselijk het leven met een eetstoornis is en het leven zonder eetstoornis is zoveel mooier!
Sterkte en zet door! Ik zal hier af en toe nog eens komen meelezen.
donderdag 10 februari 2011 om 16:55
@ Kimziej: wat rot dat het vandaag niet helemaal lekker is gegaan! Hopelijk kun je dit snel achter je laten en weer vooruit kijken naar alle nieuwe kansen die je nog krijgt . He en andersom: het is maar 1 keer fout gegaan in deze hele maand! Is fantastisch goed toch!
@ tazzmania: geweldig dat je weer zo kan genieten van je leven! Uiteindelijk heb je het dus zonder therapie o.i.d. gedaan? Wat onwijs knap!
Fijn dat je ons even een hart onder de riem komt steken. Geeft me weer wat hoop .
@ iedereen: begin toch wat spanning te voelen voor de vakantie. Ik ga met mijn vriend en zijn zusje + haar vriend. En ze weten wel van mijn es. Maar toch... heb het ze nooit zelf verteld en ook nooit met ze over gehad. Spannend... maar wel ontzettend zin in vakantie! Rust!
@ tazzmania: geweldig dat je weer zo kan genieten van je leven! Uiteindelijk heb je het dus zonder therapie o.i.d. gedaan? Wat onwijs knap!
Fijn dat je ons even een hart onder de riem komt steken. Geeft me weer wat hoop .
@ iedereen: begin toch wat spanning te voelen voor de vakantie. Ik ga met mijn vriend en zijn zusje + haar vriend. En ze weten wel van mijn es. Maar toch... heb het ze nooit zelf verteld en ook nooit met ze over gehad. Spannend... maar wel ontzettend zin in vakantie! Rust!
donderdag 10 februari 2011 om 20:04
Hallo allemaal,
Ik ben hier helemaal nieuw, en heb de meeste reacties gelezen.Zelf kamp ik ook met een eetstoornis, wat de laatste maanden steeds erger word. Eigenlijk is er niets mis met mijn gewicht, maar voel mij moddervet en diep ongelukkig dat ik dit voel.
In mijn jeugd is niet alles over rozen gegaan, en was ik altijd als compensatie met mijn gewicht bezig. Dacht dat ik het achter mij gelaten had......................toch niet!
Bedankt voor het lezen, en herkenning.
Gr, tsj
Ik ben hier helemaal nieuw, en heb de meeste reacties gelezen.Zelf kamp ik ook met een eetstoornis, wat de laatste maanden steeds erger word. Eigenlijk is er niets mis met mijn gewicht, maar voel mij moddervet en diep ongelukkig dat ik dit voel.
In mijn jeugd is niet alles over rozen gegaan, en was ik altijd als compensatie met mijn gewicht bezig. Dacht dat ik het achter mij gelaten had......................toch niet!
Bedankt voor het lezen, en herkenning.
Gr, tsj
anoniem_109101 wijzigde dit bericht op 11-02-2011 07:11
Reden: geen gewicht noemen
Reden: geen gewicht noemen
% gewijzigd
donderdag 10 februari 2011 om 20:36
Indigo, fijn om weer even wat van je te lezen. Ik hoop dat je je weer wat beter gaat voelen/ weer wat meer rust krijgt. geef jezelf er de tijd voor he.
Met mij gaat het goed! Wel een paar mindere dagen gehad, maar dat bleek te komen door flinke hormonale schommelingen, waardoor ik moe, 'labiel' (lees: willen huilen om het minste) was. Als ik dan niet weet waar het door komt raak ik behoorlijk gespannen en dat slaat weer op het eten. Maar dat waren maar een paar dagen, verder gaat het eigenlijk ook steeds beter!
Ik kook 6 tot 7 dagen zelf avondeten, let er goed op dat ik op tijd eet en even rust kan nemen om te eten. Dat werpt zeker zijn vruchten af qua hoe ik me voel. En ook zijn er kleine, fysieke veranderingen: mijn huid is zacht, mijn haar valt vrijwel niet meer uit en mijn conditie is een stuk beter. Fijn
Lotte, hoe is het met jou? Druk?
Veel succes meiden!
Met mij gaat het goed! Wel een paar mindere dagen gehad, maar dat bleek te komen door flinke hormonale schommelingen, waardoor ik moe, 'labiel' (lees: willen huilen om het minste) was. Als ik dan niet weet waar het door komt raak ik behoorlijk gespannen en dat slaat weer op het eten. Maar dat waren maar een paar dagen, verder gaat het eigenlijk ook steeds beter!
Ik kook 6 tot 7 dagen zelf avondeten, let er goed op dat ik op tijd eet en even rust kan nemen om te eten. Dat werpt zeker zijn vruchten af qua hoe ik me voel. En ook zijn er kleine, fysieke veranderingen: mijn huid is zacht, mijn haar valt vrijwel niet meer uit en mijn conditie is een stuk beter. Fijn
Lotte, hoe is het met jou? Druk?
Veel succes meiden!
