En de kinderen dan?
maandag 7 februari 2011 om 23:00
Ik lees veel mee. Geef af en toe een reactie. En krijg af en toe een ban....
Er valt me iets op. Zoveel verhalen over scheiden, vreemdgaan en niet gelukkig zijn.
En de kinderen dan?
Hebben zij een keuze? Nope! Worden overgelaten aan de grillen van ogenschijnlijk volwassen volwassenen.
Vanmiddag hoorde ik een verhaal:
Oud vriendinnetje, recent gescheiden. 2 kids. 11 en 15 jaar.
Oud vriendinnetje ontmoet andere man. 200 km verderop. Gaat na 3 maanden samenwonen. Kids moeten mee. Uit vertrouwde omgeving en krijgen nieuw bestaan in onbekende omgeving.
Maken scheiding mee en binnen 3 maanden een verhuizing.
Waarom gaan veel mensen na een scheiding een kaartje kopen voor de TGV?
Ik vind het onbegrijpelijk.....
Er valt me iets op. Zoveel verhalen over scheiden, vreemdgaan en niet gelukkig zijn.
En de kinderen dan?
Hebben zij een keuze? Nope! Worden overgelaten aan de grillen van ogenschijnlijk volwassen volwassenen.
Vanmiddag hoorde ik een verhaal:
Oud vriendinnetje, recent gescheiden. 2 kids. 11 en 15 jaar.
Oud vriendinnetje ontmoet andere man. 200 km verderop. Gaat na 3 maanden samenwonen. Kids moeten mee. Uit vertrouwde omgeving en krijgen nieuw bestaan in onbekende omgeving.
Maken scheiding mee en binnen 3 maanden een verhuizing.
Waarom gaan veel mensen na een scheiding een kaartje kopen voor de TGV?
Ik vind het onbegrijpelijk.....
maandag 7 februari 2011 om 23:07
Toen mijn ouders gescheiden waren zijn wij ook vlak daarna verhuisd ongeveer een 100 km verderop.
Ik kan niet zeggen dat ik die verhuizing zo'n groot probleem vondt, en mijn broertje trouwens ook niet.
Het is al klote genoeg dat je ouders gaan scheiden, maar ja twee ouders die elkaar het leven zuur maken gaat natuurlijk ook niet.
En waarom we 100 km verder zijn gaan wonen, daar woonde de ouders van mijn moeder en zij had op dat moment een goede basis nodig om goed voor zich zelf en goed voor ons te kunnen zorgen.
Ik kan niet zeggen dat ik die verhuizing zo'n groot probleem vondt, en mijn broertje trouwens ook niet.
Het is al klote genoeg dat je ouders gaan scheiden, maar ja twee ouders die elkaar het leven zuur maken gaat natuurlijk ook niet.
En waarom we 100 km verder zijn gaan wonen, daar woonde de ouders van mijn moeder en zij had op dat moment een goede basis nodig om goed voor zich zelf en goed voor ons te kunnen zorgen.
maandag 7 februari 2011 om 23:11
quote:Saaar schreef op 07 februari 2011 @ 23:09:
[...]
Ga jij eens een ei leggen
Sorry, ik snap best dat mensen zich erover verbazen hoor. Voor mij gaat het geluk van mijn kinderen ook voor, maahaaar, er zijn altijd 2 kanten aan een verhaal.
In de tijd van mijn scheiding gingen de meest wilde verhalen over mij rond. Terwijl daar mss 10 procent van goed gegokt was. De rest waren aanames. En geen feiten. Verre van zelfs.
[...]
Ga jij eens een ei leggen
Sorry, ik snap best dat mensen zich erover verbazen hoor. Voor mij gaat het geluk van mijn kinderen ook voor, maahaaar, er zijn altijd 2 kanten aan een verhaal.
In de tijd van mijn scheiding gingen de meest wilde verhalen over mij rond. Terwijl daar mss 10 procent van goed gegokt was. De rest waren aanames. En geen feiten. Verre van zelfs.
maandag 7 februari 2011 om 23:14
En wie bepaalt dan wat goed is voor de kinderen? Dat bepalen die ouders. Dat die ouders andere keuzes maken dan jij zou doen wil nog niet zeggen dat het slecht is voor die kinderen.
Appreciate the little things in life. They're all you'll ever achieve.
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 32 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 7 februari 2011 om 23:14
quote:just-juul schreef op 07 februari 2011 @ 23:11:
[...]
Sorry, ik snap best dat mensen zich erover verbazen hoor. Voor mij gaat het geluk van mijn kinderen ook voor, maahaaar, er zijn altijd 2 kanten aan een verhaal.
In de tijd van mijn scheiding gingen de meest wilde verhalen over mij rond. Terwijl daar mss 10 procent van goed gegokt was. De rest waren aanames. En geen feiten. Verre van zelfs.
Ik snap je en zie je punt. Mensen lullen en vanaf de buitenkant zie je niet altijd alles of juist hartstikke vervormd.
Maar ik snap absoluut wel wat TO bedoelt, daar hoef ik helaas alleen maar naar mijn eigen jeugd te kijken.
Maar dat was de tijd dat werd gedacht dat het niet uitmaakte, kinderen zijn nl zo lekker flexibel.
[...]
Sorry, ik snap best dat mensen zich erover verbazen hoor. Voor mij gaat het geluk van mijn kinderen ook voor, maahaaar, er zijn altijd 2 kanten aan een verhaal.
In de tijd van mijn scheiding gingen de meest wilde verhalen over mij rond. Terwijl daar mss 10 procent van goed gegokt was. De rest waren aanames. En geen feiten. Verre van zelfs.
Ik snap je en zie je punt. Mensen lullen en vanaf de buitenkant zie je niet altijd alles of juist hartstikke vervormd.
Maar ik snap absoluut wel wat TO bedoelt, daar hoef ik helaas alleen maar naar mijn eigen jeugd te kijken.
Maar dat was de tijd dat werd gedacht dat het niet uitmaakte, kinderen zijn nl zo lekker flexibel.
Ja, dat vind ik echt.
maandag 7 februari 2011 om 23:15
Dat dus, Tilalia
Mensen dachten dat ik bijv. overhaaste beslissingen nam. Wat men niet wist ( en wat ook niemand een donder aanging ) was dat mijn exman en ik al 1,5 jaar aan het therapieën waren, praten, nog meer praten en nog meer praten, oplossingen zoeken. Maar soms is het er gewoon niet. En dan kan het voor "de omgeving" wel als snel gezien worden, onverwacht, en weet ik veel wat. Maar je weet het niet.
Mensen dachten dat ik bijv. overhaaste beslissingen nam. Wat men niet wist ( en wat ook niemand een donder aanging ) was dat mijn exman en ik al 1,5 jaar aan het therapieën waren, praten, nog meer praten en nog meer praten, oplossingen zoeken. Maar soms is het er gewoon niet. En dan kan het voor "de omgeving" wel als snel gezien worden, onverwacht, en weet ik veel wat. Maar je weet het niet.
maandag 7 februari 2011 om 23:20
quote:Saaar schreef op 07 februari 2011 @ 23:14:
[...]
Ik snap je en zie je punt. Mensen lullen en vanaf de buitenkant zie je niet altijd alles of juist hartstikke vervormd.
Maar ik snap absoluut wel wat TO bedoelt, daar hoef ik helaas alleen maar naar mijn eigen jeugd te kijken.
Maar dat was de tijd dat werd gedacht dat het niet uitmaakte, kinderen zijn nl zo lekker flexibel.
Dat is ook kwalijk, en erg naar. Daar wil ik absoluut niet aan voorbij gaan.
Maar het is niet zo dat het altijd zo gaat. Godzijdank niet. Ik heb met mijn kind rustig de tijd genomen om te wennen. En voor veel mensen kwam het alsnog onverwacht hoor, maar voor mijn kind en mij niet. Zij was al helemaal gewend op haar nieuwe plek. ( Nou was ze ook nog maar 2 jaar, dat scheelt wellicht. Weet ik niet zeker trouwens. ) Omdat ik voordat ik echt wegging bij mijn exman en samen ging wonen met huidige partner ( 7 jaar alweer, thank you very much ) een maand of 8 a 9 zaten. In die tijd kon ze steeds meer wennen. Leerde ze hem kennen, hij haar. Leerde ze haar kamer kennen. ( eerst 1 nachtje, dan 2 dan 3 ect. ) ook hebben mijn ex en ik nog redelijk lang in dezelfde wijk gewoond, waardoor we een co-ouderschap konden hebben. ( Helaas is dezelfde ex een eind van ons *haar* vandaan gaan wonen, en is dat co-ouderschap niet meer van kracht )
[...]
Ik snap je en zie je punt. Mensen lullen en vanaf de buitenkant zie je niet altijd alles of juist hartstikke vervormd.
Maar ik snap absoluut wel wat TO bedoelt, daar hoef ik helaas alleen maar naar mijn eigen jeugd te kijken.
Maar dat was de tijd dat werd gedacht dat het niet uitmaakte, kinderen zijn nl zo lekker flexibel.
Dat is ook kwalijk, en erg naar. Daar wil ik absoluut niet aan voorbij gaan.
Maar het is niet zo dat het altijd zo gaat. Godzijdank niet. Ik heb met mijn kind rustig de tijd genomen om te wennen. En voor veel mensen kwam het alsnog onverwacht hoor, maar voor mijn kind en mij niet. Zij was al helemaal gewend op haar nieuwe plek. ( Nou was ze ook nog maar 2 jaar, dat scheelt wellicht. Weet ik niet zeker trouwens. ) Omdat ik voordat ik echt wegging bij mijn exman en samen ging wonen met huidige partner ( 7 jaar alweer, thank you very much ) een maand of 8 a 9 zaten. In die tijd kon ze steeds meer wennen. Leerde ze hem kennen, hij haar. Leerde ze haar kamer kennen. ( eerst 1 nachtje, dan 2 dan 3 ect. ) ook hebben mijn ex en ik nog redelijk lang in dezelfde wijk gewoond, waardoor we een co-ouderschap konden hebben. ( Helaas is dezelfde ex een eind van ons *haar* vandaan gaan wonen, en is dat co-ouderschap niet meer van kracht )
maandag 7 februari 2011 om 23:20
Tja, en toch Just Juul... Was het nou echt zo'n enorm verrot huwelijk dat jullie uit elkaar moesten? Of had je best samen verder kunnen gaan? Dan zelf maar net ietsje minder gelukkig?
Shit, heb ik een enorm rake post van Rider bewaard staat hij op werk op pc... Na, misschien komt hij nog wel even buurten
Shit, heb ik een enorm rake post van Rider bewaard staat hij op werk op pc... Na, misschien komt hij nog wel even buurten
maandag 7 februari 2011 om 23:22
quote:just-juul schreef op 07 februari 2011 @ 23:20:
[...]
Dat is ook kwalijk, en erg naar. Daar wil ik absoluut niet aan voorbij gaan.
Maar het is niet zo dat het altijd zo gaat. Godzijdank niet. Ik heb met mijn kind rustig de tijd genomen om te wennen. En voor veel mensen kwam het alsnog onverwacht hoor, maar voor mijn kind en mij niet. Zij was al helemaal gewend op haar nieuwe plek. ( Nou was ze ook nog maar 2 jaar, dat scheelt wellicht. Weet ik niet zeker trouwens. ) Omdat ik voordat ik echt wegging bij mijn exman en samen ging wonen met huidige partner ( 7 jaar alweer, thank you very much ) een maand of 8 a 9 zaten. In die tijd kon ze steeds meer wennen. Leerde ze hem kennen, hij haar. Leerde ze haar kamer kennen. ( eerst 1 nachtje, dan 2 dan 3 ect. ) ook hebben mijn ex en ik nog redelijk lang in dezelfde wijk gewoond, waardoor we een co-ouderschap konden hebben. ( Helaas is dezelfde ex een eind van ons *haar* vandaan gaan wonen, en is dat co-ouderschap niet meer van kracht )
Situaties zoals de jouwe zijn natuurlijk niet de scenario's waar TO het over heeft.
[...]
Dat is ook kwalijk, en erg naar. Daar wil ik absoluut niet aan voorbij gaan.
Maar het is niet zo dat het altijd zo gaat. Godzijdank niet. Ik heb met mijn kind rustig de tijd genomen om te wennen. En voor veel mensen kwam het alsnog onverwacht hoor, maar voor mijn kind en mij niet. Zij was al helemaal gewend op haar nieuwe plek. ( Nou was ze ook nog maar 2 jaar, dat scheelt wellicht. Weet ik niet zeker trouwens. ) Omdat ik voordat ik echt wegging bij mijn exman en samen ging wonen met huidige partner ( 7 jaar alweer, thank you very much ) een maand of 8 a 9 zaten. In die tijd kon ze steeds meer wennen. Leerde ze hem kennen, hij haar. Leerde ze haar kamer kennen. ( eerst 1 nachtje, dan 2 dan 3 ect. ) ook hebben mijn ex en ik nog redelijk lang in dezelfde wijk gewoond, waardoor we een co-ouderschap konden hebben. ( Helaas is dezelfde ex een eind van ons *haar* vandaan gaan wonen, en is dat co-ouderschap niet meer van kracht )
Situaties zoals de jouwe zijn natuurlijk niet de scenario's waar TO het over heeft.
Ja, dat vind ik echt.
maandag 7 februari 2011 om 23:23
quote:Suze2hier schreef op 07 februari 2011 @ 23:20:
Tja, en toch Just Juul... Was het nou echt zo'n enorm verrot huwelijk dat jullie uit elkaar moesten? Of had je best samen verder kunnen gaan? Dan zelf maar net ietsje minder gelukkig? Nee joh, ik had gewoon mijn dag niet en dacht, weet je wat ? Laat ik maar weggaan, dan maak ik ook eens wat mee. Wat denk je zelf ? Djiez.
Sterker nog, ik ben echt kwaad om jouw posting. Ik schrijf net *Lé-zén dat we 1 a 1,5 jaar aan therapie hebben gehad..... Als dat niet helpt, dan houdt het wel een beetje op he...
Shit, heb ik een enorm rake post van Rider bewaard staat hij op werk op pc... Na, misschien komt hij nog wel even buurten
Tja, en toch Just Juul... Was het nou echt zo'n enorm verrot huwelijk dat jullie uit elkaar moesten? Of had je best samen verder kunnen gaan? Dan zelf maar net ietsje minder gelukkig? Nee joh, ik had gewoon mijn dag niet en dacht, weet je wat ? Laat ik maar weggaan, dan maak ik ook eens wat mee. Wat denk je zelf ? Djiez.
Sterker nog, ik ben echt kwaad om jouw posting. Ik schrijf net *Lé-zén dat we 1 a 1,5 jaar aan therapie hebben gehad..... Als dat niet helpt, dan houdt het wel een beetje op he...
Shit, heb ik een enorm rake post van Rider bewaard staat hij op werk op pc... Na, misschien komt hij nog wel even buurten
maandag 7 februari 2011 om 23:24