Relaties
alle pijlers
En de kinderen dan?
maandag 7 februari 2011 om 23:00
Ik lees veel mee. Geef af en toe een reactie. En krijg af en toe een ban....
Er valt me iets op. Zoveel verhalen over scheiden, vreemdgaan en niet gelukkig zijn.
En de kinderen dan?
Hebben zij een keuze? Nope! Worden overgelaten aan de grillen van ogenschijnlijk volwassen volwassenen.
Vanmiddag hoorde ik een verhaal:
Oud vriendinnetje, recent gescheiden. 2 kids. 11 en 15 jaar.
Oud vriendinnetje ontmoet andere man. 200 km verderop. Gaat na 3 maanden samenwonen. Kids moeten mee. Uit vertrouwde omgeving en krijgen nieuw bestaan in onbekende omgeving.
Maken scheiding mee en binnen 3 maanden een verhuizing.
Waarom gaan veel mensen na een scheiding een kaartje kopen voor de TGV?
Ik vind het onbegrijpelijk.....
Er valt me iets op. Zoveel verhalen over scheiden, vreemdgaan en niet gelukkig zijn.
En de kinderen dan?
Hebben zij een keuze? Nope! Worden overgelaten aan de grillen van ogenschijnlijk volwassen volwassenen.
Vanmiddag hoorde ik een verhaal:
Oud vriendinnetje, recent gescheiden. 2 kids. 11 en 15 jaar.
Oud vriendinnetje ontmoet andere man. 200 km verderop. Gaat na 3 maanden samenwonen. Kids moeten mee. Uit vertrouwde omgeving en krijgen nieuw bestaan in onbekende omgeving.
Maken scheiding mee en binnen 3 maanden een verhuizing.
Waarom gaan veel mensen na een scheiding een kaartje kopen voor de TGV?
Ik vind het onbegrijpelijk.....
dinsdag 8 februari 2011 om 14:36
quote:manondessources schreef op 08 februari 2011 @ 12:50:
Ik kan niet echt begrijpen waarom je geen relatie wil hebben zolang de kinderen nog thuis wonen. Zeker na een scheiding is het voor de kinderen toch ook fijn om te zien dat een relatie ook goed voor hun moeder en voor henzelf kan zijn.
Ik denk dat het in deze draad niet gaat of de ouders na
de scheiding een nieuwe partner "mogen" hebben maar
of het verstandig is 3 maanden na je scheiding, met
je verliefde hoofd 100 km te verhuizen met 2 kinderen.
te verhuizen op basis
Ik kan niet echt begrijpen waarom je geen relatie wil hebben zolang de kinderen nog thuis wonen. Zeker na een scheiding is het voor de kinderen toch ook fijn om te zien dat een relatie ook goed voor hun moeder en voor henzelf kan zijn.
Ik denk dat het in deze draad niet gaat of de ouders na
de scheiding een nieuwe partner "mogen" hebben maar
of het verstandig is 3 maanden na je scheiding, met
je verliefde hoofd 100 km te verhuizen met 2 kinderen.
te verhuizen op basis
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
dinsdag 8 februari 2011 om 14:50
Wat betreft de onderzoeken die hier naar gedaan zijn: In hoeverre kan een wetenschapper vast leggen dat de problemen te wijten zijn aan de scheiding van de ouders?
Dat een kind van gescheiden ouders zelf meer kans heeft op een echtscheiding in zijn latere leven is wel simpel te verklaren, maar met gedragsproblemen of slechtere schoolprestaties is dat toch een stuk lastiger.
Dat een kind van gescheiden ouders zelf meer kans heeft op een echtscheiding in zijn latere leven is wel simpel te verklaren, maar met gedragsproblemen of slechtere schoolprestaties is dat toch een stuk lastiger.
dinsdag 8 februari 2011 om 14:59
quote:hollebollegijs schreef op 08 februari 2011 @ 14:36:
[...]
Ik denk dat het in deze draad niet gaat of de ouders na
de scheiding een nieuwe partner "mogen" hebben maar
of het verstandig is 3 maanden na je scheiding, met
je verliefde hoofd 100 km te verhuizen met 2 kinderen.
te verhuizen op basis
Ik denk dat je gelijk hebt wat betreft het onderwerp, maar ik denk dat ook ieder weldenkend mens zal begrijpen dat drie maanden na de scheiding 100km verderop te gaan wonen bij een nieuwe man, niet verstandig is. Dus wordt voor het gemak het onderwerp een beetje aangepast. Het samenstellen van een nieuw gezin.
Nu ik er goed over nadenk: er wordt af en toe wat spastisch gedaan over kinderen niet blootstellen aan nieuwe relatie enzo... maar vroeger ging dat ook zo met werkende vrouwen. Dat kon ook niet. Echt niet! belachelijk idee. Hoe moest dat met de kinderen? Dat kon toch niet goed komen. En nu.... De meeste moeders combineren zorg en opvoeding en dat gaat prima.
[...]
Ik denk dat het in deze draad niet gaat of de ouders na
de scheiding een nieuwe partner "mogen" hebben maar
of het verstandig is 3 maanden na je scheiding, met
je verliefde hoofd 100 km te verhuizen met 2 kinderen.
te verhuizen op basis
Ik denk dat je gelijk hebt wat betreft het onderwerp, maar ik denk dat ook ieder weldenkend mens zal begrijpen dat drie maanden na de scheiding 100km verderop te gaan wonen bij een nieuwe man, niet verstandig is. Dus wordt voor het gemak het onderwerp een beetje aangepast. Het samenstellen van een nieuw gezin.
Nu ik er goed over nadenk: er wordt af en toe wat spastisch gedaan over kinderen niet blootstellen aan nieuwe relatie enzo... maar vroeger ging dat ook zo met werkende vrouwen. Dat kon ook niet. Echt niet! belachelijk idee. Hoe moest dat met de kinderen? Dat kon toch niet goed komen. En nu.... De meeste moeders combineren zorg en opvoeding en dat gaat prima.
dinsdag 8 februari 2011 om 16:06
Mijn moeder is een jaar nadat ze mijn (stief)vader leerde kennen met hem getrouwd, het hele gezin is toen van het westen naar het hoge noorden verhuisd. Een hele omschakeling, vooral voor mijn moeder, die had nog wel eens heimwee. Als kind heb ik daar niks van meegekregen en ben ik daar erg gelukkig geweest.
Laela: ik weet niet of het met de scheiding te maken heeft gehad, maar ik en mijn broers en zussen hebben op de middelbare school wel problemen gehad, niet met leren maar meer door spijbelgedrag.
Ik en mijn jongere broer wat meer dan mijn oudere zus.
Vraag me nog steeds af of het met de scheiding te maken heeft gehad. Aan de andere kant, hebben we ook een gehandicapt broertje en mijn ouders hadden het daar in die tijd erg moeilijk mee. Misschien een combinatie van factoren?
Laela: ik weet niet of het met de scheiding te maken heeft gehad, maar ik en mijn broers en zussen hebben op de middelbare school wel problemen gehad, niet met leren maar meer door spijbelgedrag.
Ik en mijn jongere broer wat meer dan mijn oudere zus.
Vraag me nog steeds af of het met de scheiding te maken heeft gehad. Aan de andere kant, hebben we ook een gehandicapt broertje en mijn ouders hadden het daar in die tijd erg moeilijk mee. Misschien een combinatie van factoren?
dinsdag 8 februari 2011 om 16:36
quote:manondessources schreef op 08 februari 2011 @ 16:06:
Laela: ik weet niet of het met de scheiding te maken heeft gehad, maar ik en mijn broers en zussen hebben op de middelbare school wel problemen gehad, niet met leren maar meer door spijbelgedrag.
Ik en mijn jongere broer wat meer dan mijn oudere zus.
Vraag me nog steeds af of het met de scheiding te maken heeft gehad. Aan de andere kant, hebben we ook een gehandicapt broertje en mijn ouders hadden het daar in die tijd erg moeilijk mee. Misschien een combinatie van factoren?Precies, dat is toch heel vaak zo. Maar zodra je ouders gescheiden zijn, wordt dat opeens de zwaarst wegende factor. Ik heb zelf ook nogal wat puber problematiek veroorzaakt/doorstaan. (spijbelen/geen zin, maar ook doorslaan in idealen) En toch waren mijn ouders bij elkaar (nog steeds) en zijn er geen aanwijsbare redenen waarom dat zo was.
Laela: ik weet niet of het met de scheiding te maken heeft gehad, maar ik en mijn broers en zussen hebben op de middelbare school wel problemen gehad, niet met leren maar meer door spijbelgedrag.
Ik en mijn jongere broer wat meer dan mijn oudere zus.
Vraag me nog steeds af of het met de scheiding te maken heeft gehad. Aan de andere kant, hebben we ook een gehandicapt broertje en mijn ouders hadden het daar in die tijd erg moeilijk mee. Misschien een combinatie van factoren?Precies, dat is toch heel vaak zo. Maar zodra je ouders gescheiden zijn, wordt dat opeens de zwaarst wegende factor. Ik heb zelf ook nogal wat puber problematiek veroorzaakt/doorstaan. (spijbelen/geen zin, maar ook doorslaan in idealen) En toch waren mijn ouders bij elkaar (nog steeds) en zijn er geen aanwijsbare redenen waarom dat zo was.