Psyche
alle pijlers
Het dertigers dilemma...
dinsdag 1 februari 2011 om 11:24
En nu is het genoeg! Vanaf nu ga ik het anders doen. Te beginnen met wat steun en misschien wel "lotgenoten" te zoeken hier op het forum. Want jeetje, ik heb me genoeg ongelukkig gevoeld en mezelf in de weg gezeten. Vanochtend, zoals zoveel ochtenden de laatste tijd, weer wakker geworden met het gevoel, pfff, alweer een dag, hoe ga ik deze nou weer doorkomen.
Maar waarom voel ik me toch zo ongelukkig? Ik heb een leuk huurappartement, hoef me nooit zorgen te maken over geld, een lieve vriend die zielsveel van me houd, maar andersom twijfel ik nogal eens. Ik werk als freelancer in de culturele sector. Werk zat, maar twijfel of ik dit allemaal wel zo leuk vind. En eigenlijk wil ik gewoon reizen. Veel reizen. Maar dat durf ik niet. Ik ben 30 en voel me oud. Iedere dag weer word ik met iets geconfronteerd waardoor ik me oud voel. Het gevoel heb dat het leven veel te snel gaat. Dat het aan me voorbij aan het trekken is. Dat ik nog zoveel wil doen en nog maar zo weinig tijd heb. Want ja, ook ik wil kinderen, maar ik ben daar nog lang niet aan toe en dat maakt me bang, heel bang.
Aarrgghh, ik weet het effe niet meer. Maar wat ik wel weet is dat ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven en dat het zo niet langer kan. Wie schopt er met mij mee?
Maar waarom voel ik me toch zo ongelukkig? Ik heb een leuk huurappartement, hoef me nooit zorgen te maken over geld, een lieve vriend die zielsveel van me houd, maar andersom twijfel ik nogal eens. Ik werk als freelancer in de culturele sector. Werk zat, maar twijfel of ik dit allemaal wel zo leuk vind. En eigenlijk wil ik gewoon reizen. Veel reizen. Maar dat durf ik niet. Ik ben 30 en voel me oud. Iedere dag weer word ik met iets geconfronteerd waardoor ik me oud voel. Het gevoel heb dat het leven veel te snel gaat. Dat het aan me voorbij aan het trekken is. Dat ik nog zoveel wil doen en nog maar zo weinig tijd heb. Want ja, ook ik wil kinderen, maar ik ben daar nog lang niet aan toe en dat maakt me bang, heel bang.
Aarrgghh, ik weet het effe niet meer. Maar wat ik wel weet is dat ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven en dat het zo niet langer kan. Wie schopt er met mij mee?
zondag 6 februari 2011 om 10:48
Nou, ik heb in ieder geval de eerste stap gezet, ik ga vanavond naar een vriendin en dan gaan mijn vriend en ik tijdelijk een paar weken uit elkaar. De hele week hebben we erover gepraat en het is mij steeds duidelijker geworden dat het wel verder gaat dan "help, ik ben 30, wat wil ik met mijn leven?" want eigenlijk weet ik heel goed wat ik wil met mijn leven en wat ik wil in een relatie en mijn vriend wil iets heel anders. Dat werkt gewoon niet.
Ik heb het er met vriendinnen over gehad en kreeg standaard bij elk gesprek te horen "klinkt alsof je je keus eigenlijk al hebt gemaakt."Eigenlijk ben ik er best bang voor dat dat inderdaad al zo is. Toch hoop ik ergens dat ik de komende weken hem heel erg ga missen en tot nieuwe inzichten kom die misschien toch onze relatie kunnen redden. Misschien dat afstand helpt, ik weet het niet. Jeetje, wat is dit moeilijk.
Ik heb het er met vriendinnen over gehad en kreeg standaard bij elk gesprek te horen "klinkt alsof je je keus eigenlijk al hebt gemaakt."Eigenlijk ben ik er best bang voor dat dat inderdaad al zo is. Toch hoop ik ergens dat ik de komende weken hem heel erg ga missen en tot nieuwe inzichten kom die misschien toch onze relatie kunnen redden. Misschien dat afstand helpt, ik weet het niet. Jeetje, wat is dit moeilijk.
zondag 6 februari 2011 om 14:21
dag afwaskwast en anderen
ik ben bijna 30 en heb ook het idee dat ik last heb van iets wat tussen een quarterlife crisis en een dertigersdillema zit
en hee, ik zie hier een clubje twijfelaars uit de culturele sector ontstaan! hier nog eentje!!
de laatste tijd heb ik zo het gevoel dat elke dag lijkt op de voogaande. alles lijkt wel grijs en monotoon.
ik ben freelancer en heb het nu heel erg druk, al verdien ik er nog niet veel mee. Ik voel me megaverantwoordelijk voor alle projecten waar ik inzit. ik ben erg perfectionistisch en eis heel veel van mezelf.
en in de tussentijd ben ik al jaren samen met mn vriend. die weer begonnen is met studeren. fijn, want hij had het nodig dat er het e.e.a werd opgeschud in zn (werk)leven. perspectieven werden geopend. Maar nu is het jaar halverwege en zie ik ertegenop dat Mr twijfelkont straks klaar is en nog steeds/alweer niet weet wat ie wil.
ik weet 1 ding zeker en dat is dat ik heel graag wil verhuizen uit dit huis en deze stad. maar aangezien ik nu kostwinner ben zit dat er voorlopig niet in.
we verzuipen nu allebei in werk en school en quality time schiet er echt bij in. is dit de liefde van mn leven? ik denk het wel, maar dat gevoel zit nu verstopt onder werk en schoolstress.
nouja, voordat ik alleen maar over mezelf zit te ranten: wat ik maar wil zeggen is: herkenning alom...
ik ben bijna 30 en heb ook het idee dat ik last heb van iets wat tussen een quarterlife crisis en een dertigersdillema zit
en hee, ik zie hier een clubje twijfelaars uit de culturele sector ontstaan! hier nog eentje!!
de laatste tijd heb ik zo het gevoel dat elke dag lijkt op de voogaande. alles lijkt wel grijs en monotoon.
ik ben freelancer en heb het nu heel erg druk, al verdien ik er nog niet veel mee. Ik voel me megaverantwoordelijk voor alle projecten waar ik inzit. ik ben erg perfectionistisch en eis heel veel van mezelf.
en in de tussentijd ben ik al jaren samen met mn vriend. die weer begonnen is met studeren. fijn, want hij had het nodig dat er het e.e.a werd opgeschud in zn (werk)leven. perspectieven werden geopend. Maar nu is het jaar halverwege en zie ik ertegenop dat Mr twijfelkont straks klaar is en nog steeds/alweer niet weet wat ie wil.
ik weet 1 ding zeker en dat is dat ik heel graag wil verhuizen uit dit huis en deze stad. maar aangezien ik nu kostwinner ben zit dat er voorlopig niet in.
we verzuipen nu allebei in werk en school en quality time schiet er echt bij in. is dit de liefde van mn leven? ik denk het wel, maar dat gevoel zit nu verstopt onder werk en schoolstress.
nouja, voordat ik alleen maar over mezelf zit te ranten: wat ik maar wil zeggen is: herkenning alom...
woensdag 9 februari 2011 om 12:45
Hoi Rosie, ik lees dat je samen met je vriend besproken hebt om even afstand van elkaar te nemen. Moedig van jullie hoor! Ik denk dat het heel goed is om te doen (spreek uit ervaring) en dat je beter duidelijk zal worden of je verder met hem wilt. Het is momenteel misschien moeilijk maar het wordt alleen maar beter omdat je naar mijn idee meer inzicht krijgt in wat je wilt. Ik vind het heel knap dat je die stap genomen hebt! Veel sterkte en bedenk: het is heel fijn om erachter te komen dat jullie elkaar missen (dus niet iemand maar elkaar) en echt verder met elkaar willen maar ook als jullie relatie overgaat kun je een nieuwe start maken en zo iemand tegenkomen met wie je echt verder wilt. Wat de uitkomst dus ook wordt: het is altijd goed geweest dat jullie dit gedaan hebben!
woensdag 9 februari 2011 om 16:30
quote:RosieQ schreef op 06 februari 2011 @ 10:48:
De hele week hebben we erover gepraat en het is mij steeds duidelijker geworden dat het wel verder gaat dan "help, ik ben 30, wat wil ik met mijn leven?" want eigenlijk weet ik heel goed wat ik wil met mijn leven en wat ik wil in een relatie en mijn vriend wil iets heel anders. Dat werkt gewoon niet.
En wat wil jij dan concreet met je leven en wat wil je vriend?
De hele week hebben we erover gepraat en het is mij steeds duidelijker geworden dat het wel verder gaat dan "help, ik ben 30, wat wil ik met mijn leven?" want eigenlijk weet ik heel goed wat ik wil met mijn leven en wat ik wil in een relatie en mijn vriend wil iets heel anders. Dat werkt gewoon niet.
En wat wil jij dan concreet met je leven en wat wil je vriend?
