Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
vrijdag 28 januari 2011 om 06:34
ik word wel blij van het plaatje!
Haha, nou ja, ik heb niet zo veel te vertellen eigenlijk.
Ik voel me niet , maar ik heb niet zo de behoefte om het er over te hebben verder. Ik wil er eigenlijk gewoon even geen aandacht aan besteden, want het is gewoon even zo en het gaat ook wel weer over
Hoe gaat het met jou?
En hoe gaat het met de rest?
Haha, nou ja, ik heb niet zo veel te vertellen eigenlijk.
Ik voel me niet , maar ik heb niet zo de behoefte om het er over te hebben verder. Ik wil er eigenlijk gewoon even geen aandacht aan besteden, want het is gewoon even zo en het gaat ook wel weer over
Hoe gaat het met jou?
En hoe gaat het met de rest?
woensdag 2 februari 2011 om 21:28
Ja Janna, ik bedoelde idd of Fiep nog leeft. Oh wat erg dat als ze nog leeft dat ik min of meer veronderstelde dat ze dat niet meer deed.
Ik ben januari heel goed doorgekomen en ik ben best trots, maar het gaat nu wat barstjes vertonen. Ben bang voor de afgrond. Bleh!
Ik ben genezen, ik ben genezen, ik ben genezen..........
Stom gedoe!
Moon, dank voor het blazen!
Gaat het goed met je??
Ik ben januari heel goed doorgekomen en ik ben best trots, maar het gaat nu wat barstjes vertonen. Ben bang voor de afgrond. Bleh!
Ik ben genezen, ik ben genezen, ik ben genezen..........
Stom gedoe!
Moon, dank voor het blazen!
Gaat het goed met je??
woensdag 2 februari 2011 om 22:48
Janna, dinsdag op woensdag is nooit zo'n goede nacht. Ik heb dinsdagavond cursus en moet s avonds scherp zijn. Dan kan ik thuis niet meteen in bed gaan liggen, ben ik nog veel te wakker. En op woensdag sta ik mezelf dan een lummeldag toe.
Vannacht was wel een uitzondering maar dat had ook een reden.
Annemeike, fijn dat januari goed gegaan is! Dat is juist een maand die voor veel mensen moeilijk is en jij hebt m maar mooi zonder kleerscheuren overleefd! De angst voor de afgrond zal wel blijven, maar zolang het angst is, is het nog geen werkelijkheid.
Gewoon per maand hopen dat alles goed gaat.
(nou ja, gewoon, t is niet gewoon, maar je begrijpt het, toch?)
Graag geblazen hoor
Ja het gaat goed. Wel wat schommelingen maar aan de goede kant van de lijn.
Mijn cursus is over vier lessen afgelopen.... We zijn nu op het punt dat we kunnen denken aan betaalde opdrachten.
Het is echt een beetje erop of eronder. De ene weg is om de boeken in de kast te gooien en andere dingen te gaan doen, de andere weg is om door te pakken en voor professioneel te gaan. Spannend!
Er zijn al drie mensen weg uit de groep. Eén of twee zijn overgestapt naar een andere groep. Maar we maken er wel grappen over dat er steeds minder overblijven en dat het nog maar de vraag is hoeveel mensen de eindstreep halen. Maar ik hoor nog bij the survivors!
Soms nog moeilijk om mezelf serieus te nemen... maar, waarom ook niet?
Annemeike, ben jij eigenlijk nog met de taalcursus bezig? Die staat bij mij dan weer op een heel laag pitje... heb de boeken en CD's niet eens meeverhuisd bedacht ik laatst. Heb er al een jaar niks mee gedaan. Maar ik kan het altijd weer oppakken.
Vannacht was wel een uitzondering maar dat had ook een reden.
Annemeike, fijn dat januari goed gegaan is! Dat is juist een maand die voor veel mensen moeilijk is en jij hebt m maar mooi zonder kleerscheuren overleefd! De angst voor de afgrond zal wel blijven, maar zolang het angst is, is het nog geen werkelijkheid.
Gewoon per maand hopen dat alles goed gaat.
(nou ja, gewoon, t is niet gewoon, maar je begrijpt het, toch?)
Graag geblazen hoor
Ja het gaat goed. Wel wat schommelingen maar aan de goede kant van de lijn.
Mijn cursus is over vier lessen afgelopen.... We zijn nu op het punt dat we kunnen denken aan betaalde opdrachten.
Het is echt een beetje erop of eronder. De ene weg is om de boeken in de kast te gooien en andere dingen te gaan doen, de andere weg is om door te pakken en voor professioneel te gaan. Spannend!
Er zijn al drie mensen weg uit de groep. Eén of twee zijn overgestapt naar een andere groep. Maar we maken er wel grappen over dat er steeds minder overblijven en dat het nog maar de vraag is hoeveel mensen de eindstreep halen. Maar ik hoor nog bij the survivors!
Soms nog moeilijk om mezelf serieus te nemen... maar, waarom ook niet?
Annemeike, ben jij eigenlijk nog met de taalcursus bezig? Die staat bij mij dan weer op een heel laag pitje... heb de boeken en CD's niet eens meeverhuisd bedacht ik laatst. Heb er al een jaar niks mee gedaan. Maar ik kan het altijd weer oppakken.
donderdag 3 februari 2011 om 10:41
Dag dames
Annemeike, op welke manier vertoont het barstjes? Waar merk je dat aan..? Onthou dat ook al gaat het even wat minder, er hoe dan ook weer betere tijden komen, het blijft schommelen, hoe lastig ook.
Ik was deze week bij de psychiater en ik heb nu de officieele diagnose niet aangeboren hersenletsel (NAH) met als voornaamste kenmerken die prikkelgevoeligheid en plannings/structuurproblemen.Ook de angst en depersonalisatie hangt ermee samen.
Hij had het over cipramil maar daar ben ik al 3 jaar geleden mee gestopt en ik zie het niet zitten daar weer mee te beginnen. Bij angst mag ik gewoon oxazepam nemen.
(gemiddeld 1 x per 2 weken denk ik, valt dus mee)
Waar ik nog het meest tegenaan loop is dat ik soms sociale activiteiten (verjaardagen, winkelen, massa mensen) ga vermijden. Ik ben nu een huismusje geworden en ach, zo erg vind ik dat niet, maar soms is wat socialer doen ook wel goed
Annemeike, op welke manier vertoont het barstjes? Waar merk je dat aan..? Onthou dat ook al gaat het even wat minder, er hoe dan ook weer betere tijden komen, het blijft schommelen, hoe lastig ook.
Ik was deze week bij de psychiater en ik heb nu de officieele diagnose niet aangeboren hersenletsel (NAH) met als voornaamste kenmerken die prikkelgevoeligheid en plannings/structuurproblemen.Ook de angst en depersonalisatie hangt ermee samen.
Hij had het over cipramil maar daar ben ik al 3 jaar geleden mee gestopt en ik zie het niet zitten daar weer mee te beginnen. Bij angst mag ik gewoon oxazepam nemen.
(gemiddeld 1 x per 2 weken denk ik, valt dus mee)
Waar ik nog het meest tegenaan loop is dat ik soms sociale activiteiten (verjaardagen, winkelen, massa mensen) ga vermijden. Ik ben nu een huismusje geworden en ach, zo erg vind ik dat niet, maar soms is wat socialer doen ook wel goed
vrijdag 4 februari 2011 om 21:41
Moon, wat klinkt dat allemaal goed en positief. Ben blij voor je! Ben heel benieuwd wat je keuze gaat zijn. Of het doorpakken wordt of dat je nu al een baan gaat zoeken.
Wat je ook doet, heel veel succes in ieder geval.
Buikje, kan me voorstellen dat het toch wel een klap in je gezicht is als die diagnose hardop gezegd wordt. Dan is het ineens zo écht. Ga je nou binnenkort nog naar een coach die je een beetje kan begeleiden?
Waarom was je drie jaar geleden gestopt met de cipramil? Waarom wil je het nu niet proberen?
Een huismusje zijn is idd niet zo erg (tot op zekere hoogte), maar als je ook af en toe wat meer in het sociale leven buitenshuis wil zijn, dan kan dat waarschijnlijk wel, maar dan zul je er rekening mee moeten houden. Veel rusten vantevoren en er na.
Ach, dat weet je allang, want zo doe je dat al een tijd.
Dat altijd rekening moeten houden met je beperking is gewoon hartstikke klo**.
Als je je frustratie wil uiten dan kun je het hier kwijt of op de hyves, etc. Je mag me ook altijd mailen natuurlijk!!
Wat je ook doet, heel veel succes in ieder geval.
Buikje, kan me voorstellen dat het toch wel een klap in je gezicht is als die diagnose hardop gezegd wordt. Dan is het ineens zo écht. Ga je nou binnenkort nog naar een coach die je een beetje kan begeleiden?
Waarom was je drie jaar geleden gestopt met de cipramil? Waarom wil je het nu niet proberen?
Een huismusje zijn is idd niet zo erg (tot op zekere hoogte), maar als je ook af en toe wat meer in het sociale leven buitenshuis wil zijn, dan kan dat waarschijnlijk wel, maar dan zul je er rekening mee moeten houden. Veel rusten vantevoren en er na.
Ach, dat weet je allang, want zo doe je dat al een tijd.
Dat altijd rekening moeten houden met je beperking is gewoon hartstikke klo**.
Als je je frustratie wil uiten dan kun je het hier kwijt of op de hyves, etc. Je mag me ook altijd mailen natuurlijk!!
donderdag 10 februari 2011 om 00:06
Dank je Meike!
De keuze is niet echt tussen doorpakken en een baan zoeken. Ik moet nog even doorpakken en daarna kan ik voorzichtig beginnen met betaalde opdrachten.
Maar dan moet ik wel echt mijn best doen om alle vaardigheden te leren, anders gaat het niet lukken.
En de andere optie is dus niet doorzetten en er niks mee doen. Geen goed idee dus, die laatste.
Ik lijk deze week wat meer energie te hebben. Komt misschien omdat het weer wat lichter is buiten. Het was hier heel zonnig gisteren en vandaag.
Het valt me op dat een paar huishoudelijke klussen bijna vanzelf gingen. Eerder schoof ik die lang voor me uit en zat ik er tegenaan te hikken.
Laat de lente maar komen!
De keuze is niet echt tussen doorpakken en een baan zoeken. Ik moet nog even doorpakken en daarna kan ik voorzichtig beginnen met betaalde opdrachten.
Maar dan moet ik wel echt mijn best doen om alle vaardigheden te leren, anders gaat het niet lukken.
En de andere optie is dus niet doorzetten en er niks mee doen. Geen goed idee dus, die laatste.
Ik lijk deze week wat meer energie te hebben. Komt misschien omdat het weer wat lichter is buiten. Het was hier heel zonnig gisteren en vandaag.
Het valt me op dat een paar huishoudelijke klussen bijna vanzelf gingen. Eerder schoof ik die lang voor me uit en zat ik er tegenaan te hikken.
Laat de lente maar komen!
donderdag 10 februari 2011 om 01:43
ha Moon,
Goed bezig, zo te lezen!
Je klinkt goed!
Goed dat je schrijft dat je, wanneer het goed gaat met de opleiding, voorzichtig/rustig wilt beginnen met opdrachten. Dat lijkt me wel een belangrijk iets (dat voorzichtig dus). Ik denk dat je er ook echt een beetje geleidelijk in moet groeien/rollen.
(of nou ja, dat is mijn ervaring met opdrachten)
We hebben een hele tijd geleden eens met elkaar geschreven over waar je mee bezig bent en nu je dit schrijft moet ik wel een beetje hier aan denken:
Houd je er ook rekening mee dat (losstaand van ieder vakgebied) het zelfstandig bezig zijn, dus als het goed gaat in de toekomst aan de slag als zzp-er (denk ik?) ook best veel energie kan kosten?
Ik heb in een wat ander vakgebied inmiddels wel enige ervaring in onbetaalde en betaalde opdrachten en naast sec het werk dat je doet, kost het (mij) ook behoorlijk veel energie dat je dan ook overal zelf verantwoordelijk voor bent op alle vlakken. Ik vind het doorgaans nogal moeilijk om mijn werk en studie los te laten en opdrachtgevers kunnen ook behoorlijk over je grenzen gaan als je niet oppast. (al leer je daar ook weer van hoe het dus niet moet natuurlijk) En je netwerk opbouwen kost ook tijd.
Nou ja, wat ik eigenlijk bedoel: opdrachten gaan doen geeft veel mogelijkheden en vrijheid, maar je hebt daarnaast ook veel verantwoordelijkheid etc.
Voor mij is het een reden om hier in ieder geval in mijn nabije toekomst niet fulltime mee bezig te willen zijn. (hoe ik het over bijv. 5 jaar zie, dat weet ik nu nog niet) Er zijn in mijn geval nog dingen waar ik echt aan moet werken, nl. faalangst en ook die grenzen waar ik het al over had. Ik weet dat ik zelf nu iets te makkelijk over mijn eigen grenzen ga en ook laat gaan (door opdrachtgevers in dit geval) en het werk moeilijk los kan laten.
Nou ja, werk aan de winkel dus, maar dan eerst op persoonlijk vlak.
Nou ja, dit is mijn ervaring met dit soort dingen, hoop niet dat je het stom vind dat ik dit schrijf.
Goed bezig, zo te lezen!
Je klinkt goed!
Goed dat je schrijft dat je, wanneer het goed gaat met de opleiding, voorzichtig/rustig wilt beginnen met opdrachten. Dat lijkt me wel een belangrijk iets (dat voorzichtig dus). Ik denk dat je er ook echt een beetje geleidelijk in moet groeien/rollen.
(of nou ja, dat is mijn ervaring met opdrachten)
We hebben een hele tijd geleden eens met elkaar geschreven over waar je mee bezig bent en nu je dit schrijft moet ik wel een beetje hier aan denken:
Houd je er ook rekening mee dat (losstaand van ieder vakgebied) het zelfstandig bezig zijn, dus als het goed gaat in de toekomst aan de slag als zzp-er (denk ik?) ook best veel energie kan kosten?
Ik heb in een wat ander vakgebied inmiddels wel enige ervaring in onbetaalde en betaalde opdrachten en naast sec het werk dat je doet, kost het (mij) ook behoorlijk veel energie dat je dan ook overal zelf verantwoordelijk voor bent op alle vlakken. Ik vind het doorgaans nogal moeilijk om mijn werk en studie los te laten en opdrachtgevers kunnen ook behoorlijk over je grenzen gaan als je niet oppast. (al leer je daar ook weer van hoe het dus niet moet natuurlijk) En je netwerk opbouwen kost ook tijd.
Nou ja, wat ik eigenlijk bedoel: opdrachten gaan doen geeft veel mogelijkheden en vrijheid, maar je hebt daarnaast ook veel verantwoordelijkheid etc.
Voor mij is het een reden om hier in ieder geval in mijn nabije toekomst niet fulltime mee bezig te willen zijn. (hoe ik het over bijv. 5 jaar zie, dat weet ik nu nog niet) Er zijn in mijn geval nog dingen waar ik echt aan moet werken, nl. faalangst en ook die grenzen waar ik het al over had. Ik weet dat ik zelf nu iets te makkelijk over mijn eigen grenzen ga en ook laat gaan (door opdrachtgevers in dit geval) en het werk moeilijk los kan laten.
Nou ja, werk aan de winkel dus, maar dan eerst op persoonlijk vlak.
Nou ja, dit is mijn ervaring met dit soort dingen, hoop niet dat je het stom vind dat ik dit schrijf.
donderdag 10 februari 2011 om 03:21
En ik kan niet slapen...
Om mijn drama gedoe te compenseren:
Valt het al op dat ik wel houd van het plakken van plaatjes?
(Ik heb een jip en janneke broodtrommel trouwens )
Ik heb een muur die helemaal vol hangt met uiteenlopende dingen/afbeeldingen/foto's/kaartjes die ik mooi vind, blij van word, een herinnering aan heb of als inspiratie etc. Word ik best blij van als ik er naar kijk
Om mijn drama gedoe te compenseren:
Valt het al op dat ik wel houd van het plakken van plaatjes?
(Ik heb een jip en janneke broodtrommel trouwens )
Ik heb een muur die helemaal vol hangt met uiteenlopende dingen/afbeeldingen/foto's/kaartjes die ik mooi vind, blij van word, een herinnering aan heb of als inspiratie etc. Word ik best blij van als ik er naar kijk
