Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
woensdag 23 februari 2011 om 20:19
Ik ben heel blij met jullie lieve posts.
Het gaat weer ok, hoor! Heb geen Sinterklaas meer gezien, maar ik twijfel heel erg of ik het vandeweek echt verkeerd heb gezien.
De verpleging had hem niet gezien, maar dat hoeft niet te betekenen dat hij er ook niet was.
Ik heb er enige strijd over gehad, maar ga niet meer in discussie. Maakt nu niet veel meer uit. Al had ik graag mijn gelijk bewezen.
Veraan, hoe is het met jou?? Ben je nog uit je dal aan het klimmen? Of ben je daar al uit?
Buikje, heb je nog wel eens last van die depersonalisatie? Ik lees je er nooit meer over.
Frizz, Jann, Nootje en Green, dank!
Het gaat weer ok, hoor! Heb geen Sinterklaas meer gezien, maar ik twijfel heel erg of ik het vandeweek echt verkeerd heb gezien.
De verpleging had hem niet gezien, maar dat hoeft niet te betekenen dat hij er ook niet was.
Ik heb er enige strijd over gehad, maar ga niet meer in discussie. Maakt nu niet veel meer uit. Al had ik graag mijn gelijk bewezen.
Veraan, hoe is het met jou?? Ben je nog uit je dal aan het klimmen? Of ben je daar al uit?
Buikje, heb je nog wel eens last van die depersonalisatie? Ik lees je er nooit meer over.
Frizz, Jann, Nootje en Green, dank!
donderdag 24 februari 2011 om 10:08
Hoi Meis,
Je hebt gelijk; qua depersonalisatie gaat het redelijk goed. Af en toe wat angst en vlagen ervan maar niet meer úren of dagen.
Ben wel af en toe flink moe, zeker nu weer, heb voor 2 weken anti-biotica en daar ben ik moooeeeee van. Wil toch proberen te blijven sporten maar iets meer tussendoor te rusten.
Wordt wel moeilijk als ze volgende week gaan beginnen.
Maar daar salaan we ons wel doorheen.
Verder is mijn maandelijkse periode weer in aantocht dus iedereen kan beter uit mijn buurt blijven. Verder ben ik ws ook moe omdat ik gisteren ineens heel veel koolhydraten heb gegeten. Klinkt raar maar dat merk ik echt.
Nu ben ik aan het kokkerellen want ik maak dit weekend een diner voor 4 personen dat ik serveer op een ander adres.
Hoe is het met jou??? En de rest??
Je hebt gelijk; qua depersonalisatie gaat het redelijk goed. Af en toe wat angst en vlagen ervan maar niet meer úren of dagen.
Ben wel af en toe flink moe, zeker nu weer, heb voor 2 weken anti-biotica en daar ben ik moooeeeee van. Wil toch proberen te blijven sporten maar iets meer tussendoor te rusten.
Wordt wel moeilijk als ze volgende week gaan beginnen.
Maar daar salaan we ons wel doorheen.
Verder is mijn maandelijkse periode weer in aantocht dus iedereen kan beter uit mijn buurt blijven. Verder ben ik ws ook moe omdat ik gisteren ineens heel veel koolhydraten heb gegeten. Klinkt raar maar dat merk ik echt.
Nu ben ik aan het kokkerellen want ik maak dit weekend een diner voor 4 personen dat ik serveer op een ander adres.
Hoe is het met jou??? En de rest??
donderdag 24 februari 2011 om 10:22
hee Buik, heb je enig idee hoe het komt dat je minder last hebt van die depersonalisatie? Het is natuurlijk hartstikke fijn dat het wat op de achtergrond blijft, maar als je weet waardoor dat komt, dan kun je het misschien helemáál weghouden.
Dat zou mooi zijn, hé?
Natuurlijk ben je moe. Niet alleen van de AB, maar ook van de ontsteking waar je lijf tegen vecht. Ik hoop dat je in ieder geval minder pijn hebt.
Dapper dat je toch wilt blijven sporten, maar ik weet dat dat eigenlijk niet echt een keuze is voor jou. Je moet wel.
Ja, en dan volgende week de verbouwing!!! Spannend en leuk en over een aantal weken is het pas écht leuk, want dan sta je daar als koningin in je kokkerelparadijs!
Succes met het maken van je diner!
Dat zou mooi zijn, hé?
Natuurlijk ben je moe. Niet alleen van de AB, maar ook van de ontsteking waar je lijf tegen vecht. Ik hoop dat je in ieder geval minder pijn hebt.
Dapper dat je toch wilt blijven sporten, maar ik weet dat dat eigenlijk niet echt een keuze is voor jou. Je moet wel.
Ja, en dan volgende week de verbouwing!!! Spannend en leuk en over een aantal weken is het pas écht leuk, want dan sta je daar als koningin in je kokkerelparadijs!
Succes met het maken van je diner!
donderdag 24 februari 2011 om 12:31
Meike, ook als er geen 'echte' ( ) sinterklaas was, kan het wel zo zijn dat jij em wel 'echt' gezien hebt. Omdat er soms dingen in jouw hersenen ervoor zorgen dat jij dingen anders waarneemt. Dus het is een lastige discussie, want je beland al snel in een wellus/nietus discussie, terwijl niemand kan weten of bevestigen wat jouw hersenen hebben waargenomen.
Kan je me volgen?
Kan je me volgen?
donderdag 24 februari 2011 om 20:43
quote:Janna_ schreef op 24 februari 2011 @ 12:31:
Meike, ook als er geen 'echte' ( ) sinterklaas was, kan het wel zo zijn dat jij em wel 'echt' gezien hebt. Omdat er soms dingen in jouw hersenen ervoor zorgen dat jij dingen anders waarneemt. Dus het is een lastige discussie, want je beland al snel in een wellus/nietus discussie, terwijl niemand kan weten of bevestigen wat jouw hersenen hebben waargenomen.
Kan je me volgen?Ik kan je wel volgen in ieder geval, en ik vind het erg mooi gezegd.
Meike, ook als er geen 'echte' ( ) sinterklaas was, kan het wel zo zijn dat jij em wel 'echt' gezien hebt. Omdat er soms dingen in jouw hersenen ervoor zorgen dat jij dingen anders waarneemt. Dus het is een lastige discussie, want je beland al snel in een wellus/nietus discussie, terwijl niemand kan weten of bevestigen wat jouw hersenen hebben waargenomen.
Kan je me volgen?Ik kan je wel volgen in ieder geval, en ik vind het erg mooi gezegd.
vrijdag 25 februari 2011 om 10:32
Oh, ik zie nu pas jullie posts!
Janna, ik vind het ook wel duidelijk wat je schrijft. Je geeft zo'n mooie uitleg dat het 't minder erg (voor mij) maakt. Al blijft het wel heel lastig om te bepalen wanneer waarnemingen dan 'gemeenschappelijk' zijn en welke alleen in míjn hersens plaatsvinden. Dat maakt me onzeker. Al is dat natuurlijk niet nieuw.
Janna, ik vind het ook wel duidelijk wat je schrijft. Je geeft zo'n mooie uitleg dat het 't minder erg (voor mij) maakt. Al blijft het wel heel lastig om te bepalen wanneer waarnemingen dan 'gemeenschappelijk' zijn en welke alleen in míjn hersens plaatsvinden. Dat maakt me onzeker. Al is dat natuurlijk niet nieuw.
vrijdag 25 februari 2011 om 11:52
Ik snap wel wat je bedoeld Meike, maar voor jou is op sommige momenten dat onderscheid niet te maken.
Dat is zoiets als om met een blinde te discussieren over hoe iets eruit ziet.
Er zijn een paar opties.
1. Er was een sinterklaas, iedereen kon hem waarnemen.
2. Er was een waarneming in jouw hersenen van een sinterklaas, alleen jij kon em waarnemen.
3. Er was geen sinterklaas, maar je had gewoon zin in cadeautjes, pepernoten en chocoladeletters.
Dat is zoiets als om met een blinde te discussieren over hoe iets eruit ziet.
Er zijn een paar opties.
1. Er was een sinterklaas, iedereen kon hem waarnemen.
2. Er was een waarneming in jouw hersenen van een sinterklaas, alleen jij kon em waarnemen.
3. Er was geen sinterklaas, maar je had gewoon zin in cadeautjes, pepernoten en chocoladeletters.
vrijdag 25 februari 2011 om 12:03
En om er nog even op door te gaan, ik denk dat jij vaak enge dingen ziet.
Bijv. toen die keer met je kamermuur die in ging storten. Dat is heel eng. Dan is het makkelijker (voor een buitenstaander) om te zeggen dat het niet waar is en dat je niet bang hoeft te zijn, dan om te zeggen dat het heel eng voor je moet zijn dat je dat zo ervaart. Omdat in 'onze' werkelijkheid je kamer niet instort. Dus er is geen reeel gevaar. Maar in jouw hoofd wel, daarom is het zo angstig.
Je zal dus een soort middenweg moeten vinden daarin met de verpleging. Iets van dat ze je angst voelen, dat ze erkennen dat het voor jou echt is, daar geen discussie over aangaan (jij niet én zij niet), maar dat ze ook een beetje je angst weg kunnen nemen doordat jij er ook op vertrouwd dat ze de waarheid zullen zeggen tegen je.
Bijv. toen die keer met je kamermuur die in ging storten. Dat is heel eng. Dan is het makkelijker (voor een buitenstaander) om te zeggen dat het niet waar is en dat je niet bang hoeft te zijn, dan om te zeggen dat het heel eng voor je moet zijn dat je dat zo ervaart. Omdat in 'onze' werkelijkheid je kamer niet instort. Dus er is geen reeel gevaar. Maar in jouw hoofd wel, daarom is het zo angstig.
Je zal dus een soort middenweg moeten vinden daarin met de verpleging. Iets van dat ze je angst voelen, dat ze erkennen dat het voor jou echt is, daar geen discussie over aangaan (jij niet én zij niet), maar dat ze ook een beetje je angst weg kunnen nemen doordat jij er ook op vertrouwd dat ze de waarheid zullen zeggen tegen je.
vrijdag 25 februari 2011 om 12:11
quote:Janna_ schreef op 25 februari 2011 @ 11:52:
Ik snap wel wat je bedoeld Meike, maar voor jou is op sommige momenten dat onderscheid niet te maken.
Dat is zoiets als om met een blinde te discussieren over hoe iets eruit ziet.
Er zijn een paar opties.
1. Er was een sinterklaas, iedereen kon hem waarnemen.
2. Er was een waarneming in jouw hersenen van een sinterklaas, alleen jij kon em waarnemen.
3. Er was geen sinterklaas, maar je had gewoon zin in cadeautjes, pepernoten en chocoladeletters.Je hebt me door! Dat was inderdaad dé reden!
Ik snap wel wat je bedoeld Meike, maar voor jou is op sommige momenten dat onderscheid niet te maken.
Dat is zoiets als om met een blinde te discussieren over hoe iets eruit ziet.
Er zijn een paar opties.
1. Er was een sinterklaas, iedereen kon hem waarnemen.
2. Er was een waarneming in jouw hersenen van een sinterklaas, alleen jij kon em waarnemen.
3. Er was geen sinterklaas, maar je had gewoon zin in cadeautjes, pepernoten en chocoladeletters.Je hebt me door! Dat was inderdaad dé reden!
vrijdag 25 februari 2011 om 12:17
quote:Janna_ schreef op 25 februari 2011 @ 11:56:
Ander voorbeeld: kleurenblindheid.
[afbeelding]
Klik
Als iemand geen rood ziet, maar grijs, liegt die persoon dan? Of is er iets aan de hand waardoor zijn waarneming anders is dan die van andere mensen? (En hebben die andere mensen toevallig een meerderheid.)
Nou, kleurenblind ben ik in ieder geval niet.
Ik vind het wel een mooie vergelijking. Al worden kleurenblinde mensen in het algemeen wel meer geaccepteerd dan mensen met schizofrenie. dat neemt niet weg dat kleurenblind zijn natuurlijk hartstikke lastig is.
Ander voorbeeld: kleurenblindheid.
[afbeelding]
Klik
Als iemand geen rood ziet, maar grijs, liegt die persoon dan? Of is er iets aan de hand waardoor zijn waarneming anders is dan die van andere mensen? (En hebben die andere mensen toevallig een meerderheid.)
Nou, kleurenblind ben ik in ieder geval niet.
Ik vind het wel een mooie vergelijking. Al worden kleurenblinde mensen in het algemeen wel meer geaccepteerd dan mensen met schizofrenie. dat neemt niet weg dat kleurenblind zijn natuurlijk hartstikke lastig is.
vrijdag 25 februari 2011 om 12:21
vrijdag 25 februari 2011 om 12:28
quote:Janna_ schreef op 25 februari 2011 @ 12:03:
En om er nog even op door te gaan, ik denk dat jij vaak enge dingen ziet.
Bijv. toen die keer met je kamermuur die in ging storten. Dat is heel eng. Dan is het makkelijker (voor een buitenstaander) om te zeggen dat het niet waar is en dat je niet bang hoeft te zijn, dan om te zeggen dat het heel eng voor je moet zijn dat je dat zo ervaart. Omdat in 'onze' werkelijkheid je kamer niet instort. Dus er is geen reeel gevaar. Maar in jouw hoofd wel, daarom is het zo angstig.
Je zal dus een soort middenweg moeten vinden daarin met de verpleging. Iets van dat ze je angst voelen, dat ze erkennen dat het voor jou echt is, daar geen discussie over aangaan (jij niet én zij niet), maar dat ze ook een beetje je angst weg kunnen nemen doordat jij er ook op vertrouwd dat ze de waarheid zullen zeggen tegen je.
Daar zit wel een probleempje, want ik heb heel veel moeite met vertrouwen. Dat wat jij hier beschrijft zou ik wel kunnen bespreken met mijn behandelaars. Niet met allemaal, maar bij sommige is het dikwijls wel een welles/nietes-discussie. Daar word ik dan heel opstandig van. Ik begrijp gewoon niet dat zij soms (vaak) niet zien wat ik zie. Ze zeggen dan dat dat komt omdat ik ziek ben en zij niet. Voor die opmerking ben ik allergisch, want ik vind het zo makkelijk om dat te zeggen.
Ik vind het denigrerend. Alsof zij boven mij staan en ik minder ben.
Ik vind het knap dat jij je zo inleeft en de dingen zo benoemt waardoor ik me echt serieus genomen voel. Dank je wel, Janna.
Ik word trouwens door geen enkele forumster op onze topics afgeserveerd. Sinds ik met jullie schrijf, ben ik me steeds normaler gaan voelen en heb ik steeds meer moeite met de houding van sommige behandelaars (en meer strijd).
En om er nog even op door te gaan, ik denk dat jij vaak enge dingen ziet.
Bijv. toen die keer met je kamermuur die in ging storten. Dat is heel eng. Dan is het makkelijker (voor een buitenstaander) om te zeggen dat het niet waar is en dat je niet bang hoeft te zijn, dan om te zeggen dat het heel eng voor je moet zijn dat je dat zo ervaart. Omdat in 'onze' werkelijkheid je kamer niet instort. Dus er is geen reeel gevaar. Maar in jouw hoofd wel, daarom is het zo angstig.
Je zal dus een soort middenweg moeten vinden daarin met de verpleging. Iets van dat ze je angst voelen, dat ze erkennen dat het voor jou echt is, daar geen discussie over aangaan (jij niet én zij niet), maar dat ze ook een beetje je angst weg kunnen nemen doordat jij er ook op vertrouwd dat ze de waarheid zullen zeggen tegen je.
Daar zit wel een probleempje, want ik heb heel veel moeite met vertrouwen. Dat wat jij hier beschrijft zou ik wel kunnen bespreken met mijn behandelaars. Niet met allemaal, maar bij sommige is het dikwijls wel een welles/nietes-discussie. Daar word ik dan heel opstandig van. Ik begrijp gewoon niet dat zij soms (vaak) niet zien wat ik zie. Ze zeggen dan dat dat komt omdat ik ziek ben en zij niet. Voor die opmerking ben ik allergisch, want ik vind het zo makkelijk om dat te zeggen.
Ik vind het denigrerend. Alsof zij boven mij staan en ik minder ben.
Ik vind het knap dat jij je zo inleeft en de dingen zo benoemt waardoor ik me echt serieus genomen voel. Dank je wel, Janna.
Ik word trouwens door geen enkele forumster op onze topics afgeserveerd. Sinds ik met jullie schrijf, ben ik me steeds normaler gaan voelen en heb ik steeds meer moeite met de houding van sommige behandelaars (en meer strijd).
