
Kind wordt toiletbezoek geweigerd, waarom???
vrijdag 28 december 2007 om 20:42
Ik ben dus erg benieuwd of hier ook verkoopsters zijn en wat hier de reden van is.
Mijn dochter van 5 jaar moest vandaag in een kledingzaak ineens erg nodig plassen. Dus ik zei: vraag maar even bij de kassa. Dat deed ze al huppend en met de handen tussen haar benen.
En het werd geweigerd. Ik was zo boos, heb meteen alle koopwaar op de toonbank gelegd en gezegd aju! Als ze een volwassene weigeren oké, maar een kind van net 5 vind ik zo raar.
Nu is het voor mijn dochter nog weer extra moeilijk omdat ze een blaasprobleem heeft, ze voelt niet ruim van tevoren dat ze moet plassen en als ze het voelt moet ze ook meteen. Vandaag ging het dus mis en tijdens het rennen naar een café plaste ze in haar broek.
Ik kan me ook geen enkele reden bedenken waarom een (klein) kind niet even gebruik mag maken van het toilet.
Dus vandaar mijn vraag hier.
Mijn dochter van 5 jaar moest vandaag in een kledingzaak ineens erg nodig plassen. Dus ik zei: vraag maar even bij de kassa. Dat deed ze al huppend en met de handen tussen haar benen.
En het werd geweigerd. Ik was zo boos, heb meteen alle koopwaar op de toonbank gelegd en gezegd aju! Als ze een volwassene weigeren oké, maar een kind van net 5 vind ik zo raar.
Nu is het voor mijn dochter nog weer extra moeilijk omdat ze een blaasprobleem heeft, ze voelt niet ruim van tevoren dat ze moet plassen en als ze het voelt moet ze ook meteen. Vandaag ging het dus mis en tijdens het rennen naar een café plaste ze in haar broek.
Ik kan me ook geen enkele reden bedenken waarom een (klein) kind niet even gebruik mag maken van het toilet.
Dus vandaar mijn vraag hier.
maandag 31 december 2007 om 00:24
Waar het kort gezegd op neer komt is dat men het vaak moeilijk vindt om zich in te leven in iets dat men niet heeft meegemaakt. Zowel van de kant van de verkoopster, voor iemand die nog nooit in die positie heeft gestaan, als de kant van de klant die wegens een medisch probleem echt NU moet. Zoals ik al schreef, een mens kan een inschattingsfout maken, of kan zich niet inleven in hoe belangrijk het voor een ander is. Dat is heel erg naar en uiteraard kan men daar fel op reageren. Ik ben echter van mening dat achter die nee veel meer kan schuilen. Misschien krijg je die botte reactie omdat het de zoveelste keer is dat het gevraagd wordt en er steeds een discussie uit voortkomt? Of omdat men net gedrilled is dat het ab-so-luut niet mag?
Ja, in zo'n geval van een pasje kan ik me ook niet voorstellen dat iemand nee zegt, of als je ziet dat iemand echt nood heeft. Maar dat ik het me niet kan voorstellen betekend niet dat een ander daar geen reden voor heeft die in zijn/haar optiek wel afdoende is.
Kan me wel voorstellen dat als iemand midden in de winkel een ongelukje krijgt omdat je nee hebt gezegd...je niet zo snel meer zal weigeren!
Ja, in zo'n geval van een pasje kan ik me ook niet voorstellen dat iemand nee zegt, of als je ziet dat iemand echt nood heeft. Maar dat ik het me niet kan voorstellen betekend niet dat een ander daar geen reden voor heeft die in zijn/haar optiek wel afdoende is.
Kan me wel voorstellen dat als iemand midden in de winkel een ongelukje krijgt omdat je nee hebt gezegd...je niet zo snel meer zal weigeren!
maandag 31 december 2007 om 00:25
Ik werkte daar een maandje ofzo en toen kwam er een jonge meid aan de kassa. Hele kar vol boodschappen. Ze kwam een tientje tekort. Meisje schaamde zich kapot. Heb haar alles mee laten nemen en gezegd dat ze later wel ff terug kon komen om te betalen. Ik kreeg op m´n klote van de chef, maar ze kwam wél terug met dat tientje. Als je vertrouwen geeft dan wordt dat echt niet zo vaak beschaamd hoor. Andersom werkt het wel zo± als je wantrouwen geeft moet je niet gek opkijken als je wordt belazerd.
Zuss duimt zich suf voor Bambi. Het gaat helemaal goed komen, dat weet ik zeker!
maandag 31 december 2007 om 00:27
maandag 31 december 2007 om 00:29
quote:Zuss schreef op 31 december 2007 @ 00:25:
Ik werkte daar een maandje ofzo en toen kwam er een jonge meid aan de kassa. Hele kar vol boodschappen. Ze kwam een tientje tekort. Meisje schaamde zich kapot. Heb haar alles mee laten nemen en gezegd dat ze later wel ff terug kon komen om te betalen. Ik kreeg op m´n klote van de chef, maar ze kwam wél terug met dat tientje. Als je vertrouwen geeft dan wordt dat echt niet zo vaak beschaamd hoor. Andersom werkt het wel zo± als je wantrouwen geeft moet je niet gek opkijken als je wordt belazerd.
Dat was in de goede oude tijd. Dat gebeurt nu niet meer helaas.
Als ik een winkel zou hebben, dan was een klantentoilet voor mij een grote prioriteit. Service boven alles.
Ik werkte daar een maandje ofzo en toen kwam er een jonge meid aan de kassa. Hele kar vol boodschappen. Ze kwam een tientje tekort. Meisje schaamde zich kapot. Heb haar alles mee laten nemen en gezegd dat ze later wel ff terug kon komen om te betalen. Ik kreeg op m´n klote van de chef, maar ze kwam wél terug met dat tientje. Als je vertrouwen geeft dan wordt dat echt niet zo vaak beschaamd hoor. Andersom werkt het wel zo± als je wantrouwen geeft moet je niet gek opkijken als je wordt belazerd.
Dat was in de goede oude tijd. Dat gebeurt nu niet meer helaas.
Als ik een winkel zou hebben, dan was een klantentoilet voor mij een grote prioriteit. Service boven alles.
Geen bijzonderheden
maandag 31 december 2007 om 00:30
Een inschattingsfout kan voorkomen, om verschillende redenen (bijvoorbeeld die klant die niet alles zegt, of een verkoopster die simpelweg neit weet wat Crohn voor ziekte is). Kan gebeuren, daar leer je van.
Maar gebrek aan medeleven vind ik geen inschattingsfout. Je niet kunnen/willen voorstellen hoe genant het is als je in het openbaar je eigen broek vervuild, vind ik ook geen inschattingsfout.
Maar gebrek aan medeleven vind ik geen inschattingsfout. Je niet kunnen/willen voorstellen hoe genant het is als je in het openbaar je eigen broek vervuild, vind ik ook geen inschattingsfout.
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 31 december 2007 om 00:31
quote:Zuss schreef op 31 december 2007 @ 00:25:
Ik werkte daar een maandje ofzo en toen kwam er een jonge meid aan de kassa. Hele kar vol boodschappen. Ze kwam een tientje tekort. Meisje schaamde zich kapot. Heb haar alles mee laten nemen en gezegd dat ze later wel ff terug kon komen om te betalen. Ik kreeg op m´n klote van de chef, maar ze kwam wél terug met dat tientje. Als je vertrouwen geeft dan wordt dat echt niet zo vaak beschaamd hoor. Andersom werkt het wel zo± als je wantrouwen geeft moet je niet gek opkijken als je wordt belazerd.Niet iedereen durft dat, een ander staat wellicht minder stevig in de schoenen. En als je al een paar keer belazerd bent bijvoorbeeld... Ik kan het me indenken.
Bij een van onze kantoren staat de kluis op weg naar de wc, daar kunnen we mensen gewoon niet langs laten tenzij het echt echt nodig is. Nou ja, dan eigenlijk ook niet maar dan moet het wel.
We hebben gewoon hele strikte beveiligingsregels, maar zoals ik al eerder zei ik werk bij een bank en niet in een winkel. Onze regels zullen wellicht wat strenger zijn?
Ik werkte daar een maandje ofzo en toen kwam er een jonge meid aan de kassa. Hele kar vol boodschappen. Ze kwam een tientje tekort. Meisje schaamde zich kapot. Heb haar alles mee laten nemen en gezegd dat ze later wel ff terug kon komen om te betalen. Ik kreeg op m´n klote van de chef, maar ze kwam wél terug met dat tientje. Als je vertrouwen geeft dan wordt dat echt niet zo vaak beschaamd hoor. Andersom werkt het wel zo± als je wantrouwen geeft moet je niet gek opkijken als je wordt belazerd.Niet iedereen durft dat, een ander staat wellicht minder stevig in de schoenen. En als je al een paar keer belazerd bent bijvoorbeeld... Ik kan het me indenken.
Bij een van onze kantoren staat de kluis op weg naar de wc, daar kunnen we mensen gewoon niet langs laten tenzij het echt echt nodig is. Nou ja, dan eigenlijk ook niet maar dan moet het wel.
We hebben gewoon hele strikte beveiligingsregels, maar zoals ik al eerder zei ik werk bij een bank en niet in een winkel. Onze regels zullen wellicht wat strenger zijn?
maandag 31 december 2007 om 00:33
quote:mimsey schreef op 31 december 2007 @ 00:30:
Een inschattingsfout kan voorkomen, om verschillende redenen (bijvoorbeeld die klant die niet alles zegt, of een verkoopster die simpelweg neit weet wat Crohn voor ziekte is). Kan gebeuren, daar leer je van.
Maar gebrek aan medeleven vind ik geen inschattingsfout. Je niet kunnen/willen voorstellen hoe genant het is als je in het openbaar je eigen broek vervuild, vind ik ook geen inschattingsfout.Nee klopt, maar niet kunnen inschatten dat dat het gevolg zou zijn en men niet overdrijft weer wel.
Een inschattingsfout kan voorkomen, om verschillende redenen (bijvoorbeeld die klant die niet alles zegt, of een verkoopster die simpelweg neit weet wat Crohn voor ziekte is). Kan gebeuren, daar leer je van.
Maar gebrek aan medeleven vind ik geen inschattingsfout. Je niet kunnen/willen voorstellen hoe genant het is als je in het openbaar je eigen broek vervuild, vind ik ook geen inschattingsfout.Nee klopt, maar niet kunnen inschatten dat dat het gevolg zou zijn en men niet overdrijft weer wel.
maandag 31 december 2007 om 00:34
quote:Zuss schreef op 31 december 2007 @ 00:25:
Ik werkte daar een maandje ofzo en toen kwam er een jonge meid aan de kassa. Hele kar vol boodschappen. Ze kwam een tientje tekort. Meisje schaamde zich kapot. Heb haar alles mee laten nemen en gezegd dat ze later wel ff terug kon komen om te betalen. Ik kreeg op m´n klote van de chef, maar ze kwam wél terug met dat tientje. Als je vertrouwen geeft dan wordt dat echt niet zo vaak beschaamd hoor. Andersom werkt het wel zo± als je wantrouwen geeft moet je niet gek opkijken als je wordt belazerd.
Absoluut! Doet me denken aan het volgende, ietwat off topic verhaal:
Toen ik nog studeerde en een baby had, en geen cent te makken had, woonde ik in een piepkleine gemeente met een piepklein supermarktje waar ik altijd mijn boodschappen deed. Op een dag in december, toen ik mijn boodschappen op de band zette, zei de eigenaar plotsklaps tegen me: "Meid, pak wat lekkere dingetjes erbij, rondje van de zaak, en de gewone boodschappen reken je maar lekker volgende maand af als de kinderbijslag er is". Ik was stomverbaasd, wilde dat soort liefdadigheid uiteraard niet, maar vond het enorm lief.
Dat is inmiddels 15 jaar geleden. Een paar jaar terug zag ik op TV hoe deze meneer (ik woon zelf allang niet meer in de gemeente) de postcodekanjer van een paar miljoen won. Vond ik zo leuk. Heeft niks met het onderwerp te maken, maar hé, een vrolijke noot is nooit weg.
Ik werkte daar een maandje ofzo en toen kwam er een jonge meid aan de kassa. Hele kar vol boodschappen. Ze kwam een tientje tekort. Meisje schaamde zich kapot. Heb haar alles mee laten nemen en gezegd dat ze later wel ff terug kon komen om te betalen. Ik kreeg op m´n klote van de chef, maar ze kwam wél terug met dat tientje. Als je vertrouwen geeft dan wordt dat echt niet zo vaak beschaamd hoor. Andersom werkt het wel zo± als je wantrouwen geeft moet je niet gek opkijken als je wordt belazerd.
Absoluut! Doet me denken aan het volgende, ietwat off topic verhaal:
Toen ik nog studeerde en een baby had, en geen cent te makken had, woonde ik in een piepkleine gemeente met een piepklein supermarktje waar ik altijd mijn boodschappen deed. Op een dag in december, toen ik mijn boodschappen op de band zette, zei de eigenaar plotsklaps tegen me: "Meid, pak wat lekkere dingetjes erbij, rondje van de zaak, en de gewone boodschappen reken je maar lekker volgende maand af als de kinderbijslag er is". Ik was stomverbaasd, wilde dat soort liefdadigheid uiteraard niet, maar vond het enorm lief.
Dat is inmiddels 15 jaar geleden. Een paar jaar terug zag ik op TV hoe deze meneer (ik woon zelf allang niet meer in de gemeente) de postcodekanjer van een paar miljoen won. Vond ik zo leuk. Heeft niks met het onderwerp te maken, maar hé, een vrolijke noot is nooit weg.
.
maandag 31 december 2007 om 00:34
Het kan echt niet, geen tijd voor, te weinig personeel in het winkel, is niet veilig voor personeels en winkeliers eigendommen, ik lees hier heel veel redenen waarom een noodbezoekje aan het toilet écht niet kan.
OK, dan ga ik toch eens mijn gemiddelde ervaringen na als ik een winkel bezoek. Ik ben nogal een klungelaar en heb niet geweldig veel kracht. Tel daar bij op een rolstoel, veel winkels die nog altijd geen automatische deuren hebben en al die winkels die niet bepaald, ehm..... 'toegankelijke paden' hebben en je krijgt interessante winkelmomenten. Mijn ervaring? Zodra ik daar in mijn upske de winkel in kom dan rént in 80% van de gevallen het personeel nog net niet als een knipschaar naar me toe, om allerlei hulp aan te bieden. Deuren openen, de halve winkel verbouwen (ook prettig voor de lopende klanten, hoeven ze niet al nekbrekend door de winkel), van alles voor je zoeken en pakken, tassen inpakken; you name it. Buurtwinkels, winkels waar ik bekend ben en winkels waar ik onbekend ben; overal eenzelfde ervaring. Zelfs bij de Aldi -roemrucht om het feit dat personeel als halve slaven behandeld wordt en cassières een bepaald aantal aanslagen per minuut moeten halen- komt men achter de kassa vandaan om rustig mijn tas in te staan pakken.
Daar is dus wél tijd voor? Dan telt het niet meer dat er maar 1 of 2 werkne(e)m(st)ers in de winkel staan/staat. Dan telt het niet meer dat men achter een kassa weg moet.
Wie kan mij uitleggen wat het verschil is? Waarom is er ál die ruimte als ik binnen kom, maar schijnt die ruimte er niet te zijn als iemand in een noodsituatie om een wc vraagt? Waarom is het dan 'heel vervelend' als iemand gewoon letterlijk zichzelf moet onder poepen, MAAR tja; regeltjes, diefstal-risico, wat denken andere klanten wel niet, wat denkt mijn baas wel niet etc. Ik moet vast heel veel dingen over het hoofd zien?
Overigens is dat alles ook acuut foetsie als ik per ongeluk met iemand anders me in een winkel durf te wagen, dan krijg je de 'je moet wel besmettelijk zijn en het IQ van een vingerplant hebben'-behandeling.
OK, dan ga ik toch eens mijn gemiddelde ervaringen na als ik een winkel bezoek. Ik ben nogal een klungelaar en heb niet geweldig veel kracht. Tel daar bij op een rolstoel, veel winkels die nog altijd geen automatische deuren hebben en al die winkels die niet bepaald, ehm..... 'toegankelijke paden' hebben en je krijgt interessante winkelmomenten. Mijn ervaring? Zodra ik daar in mijn upske de winkel in kom dan rént in 80% van de gevallen het personeel nog net niet als een knipschaar naar me toe, om allerlei hulp aan te bieden. Deuren openen, de halve winkel verbouwen (ook prettig voor de lopende klanten, hoeven ze niet al nekbrekend door de winkel), van alles voor je zoeken en pakken, tassen inpakken; you name it. Buurtwinkels, winkels waar ik bekend ben en winkels waar ik onbekend ben; overal eenzelfde ervaring. Zelfs bij de Aldi -roemrucht om het feit dat personeel als halve slaven behandeld wordt en cassières een bepaald aantal aanslagen per minuut moeten halen- komt men achter de kassa vandaan om rustig mijn tas in te staan pakken.
Daar is dus wél tijd voor? Dan telt het niet meer dat er maar 1 of 2 werkne(e)m(st)ers in de winkel staan/staat. Dan telt het niet meer dat men achter een kassa weg moet.
Wie kan mij uitleggen wat het verschil is? Waarom is er ál die ruimte als ik binnen kom, maar schijnt die ruimte er niet te zijn als iemand in een noodsituatie om een wc vraagt? Waarom is het dan 'heel vervelend' als iemand gewoon letterlijk zichzelf moet onder poepen, MAAR tja; regeltjes, diefstal-risico, wat denken andere klanten wel niet, wat denkt mijn baas wel niet etc. Ik moet vast heel veel dingen over het hoofd zien?
Overigens is dat alles ook acuut foetsie als ik per ongeluk met iemand anders me in een winkel durf te wagen, dan krijg je de 'je moet wel besmettelijk zijn en het IQ van een vingerplant hebben'-behandeling.
vandaag ga ik van alles kunnen
maandag 31 december 2007 om 00:34
Zuss, goed van je, dat je dat meisje vertrouwde. In mijn omgeving gebeurt dat gelukkig nog steeds wel. Ik mocht laatst ook iets meenemen en later betalen bij kleine buurtwinkel en in cafe waar ik vaker kom en keer portemonnee vergeten was gewoon de volgende keer betalen. Ook in de kantine van onderwijsinstelling doen ze niet moeilijk en betaal je een volgende keer gewoon.
Wat Supersmollie zegt vind ik ook

maandag 31 december 2007 om 00:36
quote:summerbreeze21 schreef op 31 december 2007 @ 00:30:
[...]
Hmm niet helemaal mee eens
Ervaring heeft mij geleerd dat het echt niet altijd kan helaas. Het gaat ook niet altijd op. Maar mijn ervaringen slaan door naar het positieve. En dat je een paar keer wordt belazerd hoort ook bij het leven. Dat is geen reden om dan maar de gehele mensheid te wantrouwen.
[...]
Hmm niet helemaal mee eens
Ervaring heeft mij geleerd dat het echt niet altijd kan helaas. Het gaat ook niet altijd op. Maar mijn ervaringen slaan door naar het positieve. En dat je een paar keer wordt belazerd hoort ook bij het leven. Dat is geen reden om dan maar de gehele mensheid te wantrouwen.
Zuss duimt zich suf voor Bambi. Het gaat helemaal goed komen, dat weet ik zeker!
maandag 31 december 2007 om 00:37
quote:yasmijn schreef op 31 december 2007 @ 00:32:
Ik was van de week bij de ABN, en ik mocht gewoon naar de plee.
Ik kan niet een rondje winkelen zonder te moeten plassen, ik moet heel vaak plassen.Ik ook! Vooral als ik koffie drink.
Ik werk niet bij de ABN AMRO maar wel bij een andere bekende bank. Op het hoofdkantoor is het geen enkel punt, al moeten we wel uitkijken voor verslaafden die daar hun drugs willen gebruiken (en dat gebeurt serieus als je niet oplet!). Maar op de kleinere kantoren, waar ik ook weleens werk, wordt het moeilijker omdat je dan door het beveiligde gedeelte moet. Dan word het een kwestie van uitzonderingen maken.
Ik was van de week bij de ABN, en ik mocht gewoon naar de plee.
Ik kan niet een rondje winkelen zonder te moeten plassen, ik moet heel vaak plassen.Ik ook! Vooral als ik koffie drink.
Ik werk niet bij de ABN AMRO maar wel bij een andere bekende bank. Op het hoofdkantoor is het geen enkel punt, al moeten we wel uitkijken voor verslaafden die daar hun drugs willen gebruiken (en dat gebeurt serieus als je niet oplet!). Maar op de kleinere kantoren, waar ik ook weleens werk, wordt het moeilijker omdat je dan door het beveiligde gedeelte moet. Dan word het een kwestie van uitzonderingen maken.
maandag 31 december 2007 om 00:40
quote:minny schreef op 31 december 2007 @ 00:37:
[...]
Ik ook! Vooral als ik koffie drink.
Ik werk niet bij de ABN AMRO maar wel bij een andere bekende bank. Op het hoofdkantoor is het geen enkel punt, al moeten we wel uitkijken voor verslaafden die daar hun drugs willen gebruiken (en dat gebeurt serieus als je niet oplet!). Maar op de kleinere kantoren, waar ik ook weleens werk, wordt het moeilijker omdat je dan door het beveiligde gedeelte moet. Dan word het een kwestie van uitzonderingen maken.Ik was op een klein kantoor in Enschede. Heb geen kluis gezien trouwens. Ook geen beveiligingsdingen. Mij werd gewoon gewezen waar de wc was.
[...]
Ik ook! Vooral als ik koffie drink.
Ik werk niet bij de ABN AMRO maar wel bij een andere bekende bank. Op het hoofdkantoor is het geen enkel punt, al moeten we wel uitkijken voor verslaafden die daar hun drugs willen gebruiken (en dat gebeurt serieus als je niet oplet!). Maar op de kleinere kantoren, waar ik ook weleens werk, wordt het moeilijker omdat je dan door het beveiligde gedeelte moet. Dan word het een kwestie van uitzonderingen maken.Ik was op een klein kantoor in Enschede. Heb geen kluis gezien trouwens. Ook geen beveiligingsdingen. Mij werd gewoon gewezen waar de wc was.
Geen bijzonderheden
maandag 31 december 2007 om 00:41
Minny, die kluis staat zeker toch niet open? En je neemt 'm ook niet mee onder je arm.
Wat ik me afvraag; als ik m'n hypotheek ga verlengen dan zit ik minimaal een uur bij de bank. Mag ik dan ook niet plassen?
Of als ik een rekening ga openen omdat ik net als die supergave winkelier van Marie een paar miljoen heb gewonnen, mag ik dan ook niet?
Wat ik me afvraag; als ik m'n hypotheek ga verlengen dan zit ik minimaal een uur bij de bank. Mag ik dan ook niet plassen?
Of als ik een rekening ga openen omdat ik net als die supergave winkelier van Marie een paar miljoen heb gewonnen, mag ik dan ook niet?
Zuss duimt zich suf voor Bambi. Het gaat helemaal goed komen, dat weet ik zeker!