Vriend doet afstandelijk

Hallo allemaal!



Ik lees al een tijdje mee op dit forum en ben er vooral erg gehecht aan geraakt omdat ik iedereen kan waarderen om zijn eerlijke mening.



Ik wil graag mijn verhaal even kwijt en graag weten wat jullie hier van vinden.



Ik ben 22 jaar en ik heb sinds 2 jaar een vriend (27). We hebben een hoop meegemaakt ( geen dingen als slaan, vreemdgaan ) maar voordat wij een relatie kregen had hij een relatie en was hij er nog niet aan toe maar we waren zo gek op elkaar we kwamen steeds bij elkaar terug, en uiteindelijk heeft hij me dan toch gevraagt als zijn vriendin.



Het gaat over het algemeen heel erg goed, Hij is heel erg lief, waardeert me doet dingen uit me voor zichzelf en ik een kroelkip net als ik! Op mijn beurt ben ik ook heel goed voor hem. Maar als het even niet lekker gaat tussen ons is hij heel bot. Niet op de manier dat hij me zou uitschelden of zo maar hij is gewoon ontsettend eerlijk.



Hij zegt alles precies zoals hij dat vind en als ik heel reeel kijk ben ik daar ook heel erg blij om want ik word liever gekwetst door waarheid als door een leugen.

Zo kan hij bijvoorbeeld zeggen, ja als het al twee weken zo gaat als nu dan denk ik waarom zit ik dat in deze relatie ik moet er ook positivieteit uithalen en niet alleen dingen instoppen.,ik zeg dan denk je altijd zo?

zegt die nee natuurlijk niet maar als het slecht gaat ga je die dingen zo wel bekijken ja.



Zulke dingen blijven bij mij gewoon heel erg hangen en hakken er heel hard in. In die twee weken nu is hij ook wat afstandelijker geworden en hij komt niet meer lekker bij me kroelen en de seks is al een maand op een heel laag pitje, hij is vaak moe en dan wil die liever lekker slapen. Ik zit hier gewoon mee, ook omdat ik seks misschien verbind aan dat mijn relatie wel goed zit.



Ik ben gewoon meteen bang om het kwijt te raken, en ik weet bijna zeker dat veel mensen gaan zeggen dat ik me niet zo moet aanstellen maar het gaat gewoon vanzelf, het lijkt wel verlatingsangst,

iedere keer als ik iets hoor denk ik ojee.. en dan blijf ik er over nadenken of over doorvragen tot hij er een punthoofd van heeft.



Moet ik hem maar gewoon even laten omdat ik weet dat hij het gewoon druk heeft en veel aan zijn hoofd? en mezelf gewoon even tot bedaren brengen en beseffen dat het idd soms minder zal zijn.



Ik hoop dat iemand mij even een btj op kan peppen of mensen die dit herkennen.



Groetjes,

Mij

Entertjes zitten erin;)



Ik ben zaterdagochtend een gesprek met hem aangegaan, dat ik het rot vond dat hij meer afstandelijk deed en dat ik daarmee zat. Op zijn beurt verteld hij dan dat hij gewoon een zware week had en dat er soms ook wel dingen zijn aan onze relatie die hem een beetje irriteren.



Ik moet soms gewoon wat meer rekening houden met dat hij druk aan het werk is en niet altijd zomaar kan reageren, en moet dingen soms eerst even zelf uitzoeken voor ik hem opbel.



De reden dat die dan afstandelijk word is dat die dan niet zo goed in de relatie zit en dat die dan gewoon zo niet is en een beetje in een koude kikker verandert.

Maar juist omdat die dan zo hard en eerlijk word daardoor begint mijn hoofdje te maken.



Bijvoorbeeld een heel stom gesprek.

Ben je nog een beetje gek op me? Jahoor..

Heel veel? Nou gewoon normaal

Oh, word dat wel weer heel veel? Nou dat hoop ik wel ja..



En dan beginnen mijn toetertjes in mijn hoofd alweer te bellen.. Nu ik dit zo zit te lezen denk ik oke ik snap dat die t irritant vind dat ik erover doordram.



Maar ik wou dus eigelijk gewoon zeggen dat ik wel naar de reden heb gevraagt. Maar nu gewoon bang ben dat het dan niet goedkomt ofzo, word zoals het was..

Als ik heel eerlijk ben denk ik dat je gelijk hebt!.. en ik wil en moet daar echt mee stoppen want het is gewoon een heel vervelende eigenschap die mijzelf zeker niet ten goede komt..



Ik heb er een hele tijd goed op kunnen letten en toen ging het ook top tussen ons, niets aan de hand dan maak ik me ook nergens druk om en voel ik me super en nu opeens speelt het weer op.



Ik weet dan gewoon niet zo goed hoe ik eraf moet komen. Als het rot gaat tussen ons leid mijn hele leven daar ook onder en dat moet helemaal niet zo zijn dat mijn geluk alleen afhangt van mijn relatie ik weer alleen niet hoe ik zoiets oplos.



Tegen mezelf zeg ik zovaak doe normaal joh, maar dan word ik wakker en denk ik oja.. dat was er

Ja klopt, Het is ook alleen als ik me niet lekker in mijn vel voel. Zo wel en hij doet even nors dan denk ik ah joh die draait wel bij later en dat is ook altijd zo.



Maar op momenten dat ik me gewoon niet zo fijn voel dat lijkt alles wel 10x uitvergroot dat zie ik overal meteen spoken.



Mijn vriend is ook zeker wel bereid om met mij te gaan zitten en te praten en ik zal altijd bij hem terecht kunnen maar soms is hij het doorgaan over een ding ook gewoon zat en dan werkt dat praten en erop doorgaan alleen maar averechts.

Dankje voor de reacties zo snel!



Ik merk idd dat ik dingen kapot kan praten, en toen ik net typte dat het een tijd top ging schreef ik idd dingen van me af of ik liet ze gewoon gaan. Dan slaap ik er een nachtje over en denk ik jeetje maakte ik me daar dan druk om.



Fijn dat jullie me wel begrijpen, dan voel ik me niet zo'n drama maket.



en @ driewieler. Ik vind dat je helemaal gelijk hebt. De wereld vergaat idd niet, na mijn laatste ex dacht ik dat namelijk wel en ik ben er nog steeds! Alleen ben ik heel eerlijk over het feit dat ik met zulke dingen gewoon een softy ben en dat soms heel moeilijk kan relativeren!



Ik ga mezelf maar even onder mijn kont schoppen geloof ik !!

@ Vicodin



Ik heb er wel eens over nagedacht hulpt te zoeken hiervoor.

Alleen het is zo tegenstrijdig. Ik woon al een hele poos op mijzelf en ben heel zeker over alles wat ik doe en over mijn werk. tegen mijn meiden in opleiding en iedereen kan ik wel gewoon heel hard zijn en heel eerlijk ( niet op een onaardige manier ) en dat gaat prima, niets kan mij zo laten voelen, alleen mijn relatie als t niet lekker zit.



Wij zijn wel gelijkwaardig gelukkig, mijn relatie hiervoor totaal niet ik bewonderde hem bijna en was zeker ook opgelucht toen het over was terwijl ik dat nooit had gedacht. Omdat mijn relatie zo fijn aanvoelt en ik zo goed mijzelf kan zijn ben ik juist bang om dat geborgen gevoel kwijt te raken.

Dat gezegde gooide mijn oma er nogal eens uit ja! misschien wat meer moeten luisteren!!