Psyche
alle pijlers
If you really new me….
zondag 13 maart 2011 om 15:49
If you really knew me….
Een tijdje geleden was er een programma op MTV met deze titel. Tijdens het zappen ben ik 2 of 3 keer blijven hangen en het programma afgekeken. Dit heeft mij aan het denken gezet. Wat zou ik zeggen in zo’n aflevering? Hoe zou ik deze zin afmaken?
Waarschijnlijk zou ik helemaal niks zeggen. Mezelf op deze wijze blootgeven waar al mijn medestudenten bij waren, zou mij namelijk helemaal niet gelukt zijn (en nog steeds niet, trouwens). Omdat ik toch wil proberen wat dingen aan mijzelf te veranderen en wat meer open te worden, moet ik misschien in het klein beginnen.
Hier dus mijn poging om in een redelijk anoniem omgeving deze zin af te maken.
If you really new me dan zou iedereen weten dat ik helemaal niet zoveel zelfvertrouwen heb als iedereen altijd schijnt te denken. Dat ik na al die jaren nog steeds niet durf te zeggen wat ik nu eigenlijk wil (voor zover ik dat zelf wel weet). Dat ik nog steeds bang ben om mijn vrienden en familie kwijt te raken als ik gewoon mezelf zou zijn. Dat ik wel graag mezelf zou willen zijn (wat dat ook betekenen mag). Dat ik iedereen op afstand hou en daardoor in een cirkeltje terecht kom, want zelf afstand houden betekent ook dat anderen afstand houden.
En aan jullie natuurlijk de vraag: hoe zouden jullie deze zin afmaken?
Een tijdje geleden was er een programma op MTV met deze titel. Tijdens het zappen ben ik 2 of 3 keer blijven hangen en het programma afgekeken. Dit heeft mij aan het denken gezet. Wat zou ik zeggen in zo’n aflevering? Hoe zou ik deze zin afmaken?
Waarschijnlijk zou ik helemaal niks zeggen. Mezelf op deze wijze blootgeven waar al mijn medestudenten bij waren, zou mij namelijk helemaal niet gelukt zijn (en nog steeds niet, trouwens). Omdat ik toch wil proberen wat dingen aan mijzelf te veranderen en wat meer open te worden, moet ik misschien in het klein beginnen.
Hier dus mijn poging om in een redelijk anoniem omgeving deze zin af te maken.
If you really new me dan zou iedereen weten dat ik helemaal niet zoveel zelfvertrouwen heb als iedereen altijd schijnt te denken. Dat ik na al die jaren nog steeds niet durf te zeggen wat ik nu eigenlijk wil (voor zover ik dat zelf wel weet). Dat ik nog steeds bang ben om mijn vrienden en familie kwijt te raken als ik gewoon mezelf zou zijn. Dat ik wel graag mezelf zou willen zijn (wat dat ook betekenen mag). Dat ik iedereen op afstand hou en daardoor in een cirkeltje terecht kom, want zelf afstand houden betekent ook dat anderen afstand houden.
En aan jullie natuurlijk de vraag: hoe zouden jullie deze zin afmaken?
zondag 13 maart 2011 om 16:02
Ik vind het moeilijk wat ik hierop zou antwoorden. Ik ben open naar de mensen die dicht bij mij staan. Die weten hoe ik me voel, wat ik denk en wie ik ben. Anderen die verder weg staan vertel ik wat ik kwijt wil over mij zelf. Tegen sommige is dat meer dan tegen anderen. Het kan me werkelijk aan mijn derrière oxideren wat vreemden of oppervlakkige kennissen van mij vinden. En niet iedereen hoeft mij "echt te kennen". Dat wil ik helemaal niet.
Overigens ben ik ondanks de nodige "tegenslagen" erg gelukkig. Met mijzelf, mijn leven en wie ik ben geworden. Ik kies dingen die ik belangrijk vind en leef mijn leven zoals ik dat wil. Er zijn mensen die mij een verschrikkelijk irritante vrouw vinden. Dat kan ik begrijpen. Er zijn mensen die me hilarisch vinden. Kan ik ook begrijpen. Er zijn mensen die me beangstigend direct vinden. Kan ik me óók in vinden.
Overigens ben ik ondanks de nodige "tegenslagen" erg gelukkig. Met mijzelf, mijn leven en wie ik ben geworden. Ik kies dingen die ik belangrijk vind en leef mijn leven zoals ik dat wil. Er zijn mensen die mij een verschrikkelijk irritante vrouw vinden. Dat kan ik begrijpen. Er zijn mensen die me hilarisch vinden. Kan ik ook begrijpen. Er zijn mensen die me beangstigend direct vinden. Kan ik me óók in vinden.
zondag 13 maart 2011 om 16:11
quote:Murdoch schreef op 13 maart 2011 @ 15:58:
[...]
Knap hoor.
Ach ik zeg het toch alleen even. Het viel me gewoon op in de lijst met topictitels. Ik vind meerdere dezelfde opmerkingen in een topic over taalfouten van een TO ook vervelend, maar als je niets eens meer eenmalig wat mag zeggen over een foutje dat TO dan even kan veranderen...
Verder TO, ik herken het gevoel wel. Ik denk eigenlijk dat heel veel mensen het wel in meerdere of mindere mate hebben. Helemaal jezelf zijn is jezelf heel kwetsbaar opstellen.
[...]
Knap hoor.
Ach ik zeg het toch alleen even. Het viel me gewoon op in de lijst met topictitels. Ik vind meerdere dezelfde opmerkingen in een topic over taalfouten van een TO ook vervelend, maar als je niets eens meer eenmalig wat mag zeggen over een foutje dat TO dan even kan veranderen...
Verder TO, ik herken het gevoel wel. Ik denk eigenlijk dat heel veel mensen het wel in meerdere of mindere mate hebben. Helemaal jezelf zijn is jezelf heel kwetsbaar opstellen.
zondag 13 maart 2011 om 16:17
Murdoch, bedankt voor de knuffel!
Hanneke000, ik ben het helemaal met je eens dat niet iedereen mij "echt" hoeft te kennen. Wat vreemden en oppervlakige kennissen van mij vinden kan mij (vaak) worst wezen. Licht er nogal aan of ik lekker in mijn vel zit. Momenteel zit ik dus wat minder lekker in mijn vel.
Heb in mijn omgeving ook aardig wat mensen die heel erg open zijn over wat ze denken en voelen. Zelf heb ik dat totaal niet, maar merk wel dat ik daardoor met teveel dingen blijf lopen waar ik eigenlijk gewoon over zou moeten praten en zo een beetje aan het eind van mijn latijn kom.
Hanneke000, ik ben het helemaal met je eens dat niet iedereen mij "echt" hoeft te kennen. Wat vreemden en oppervlakige kennissen van mij vinden kan mij (vaak) worst wezen. Licht er nogal aan of ik lekker in mijn vel zit. Momenteel zit ik dus wat minder lekker in mijn vel.
Heb in mijn omgeving ook aardig wat mensen die heel erg open zijn over wat ze denken en voelen. Zelf heb ik dat totaal niet, maar merk wel dat ik daardoor met teveel dingen blijf lopen waar ik eigenlijk gewoon over zou moeten praten en zo een beetje aan het eind van mijn latijn kom.
zondag 13 maart 2011 om 16:34
If you really new me dan zou iedereen weten dat ik helemaal niet zoveel zelfvertrouwen heb als iedereen altijd schijnt te denken. Dat ik na al die jaren nog steeds niet durf te zeggen wat ik nu eigenlijk wil (voor zover ik dat zelf wel weet). Dat ik nog steeds bang ben om mijn vrienden en familie kwijt te raken als ik gewoon mezelf zou zijn. Dat ik wel graag mezelf zou willen zijn (wat dat ook betekenen mag). Dat ik iedereen op afstand hou en daardoor in een cirkeltje terecht kom, want zelf afstand houden betekent ook dat anderen afstand houden.
Zilverdolk lees je de tegenstrijdigheid in je OP. Je zegt eigenlijk niet te weten wie je bent, maar je durft niet jezelf te zijn voor zover je zelf weet hoe je bent...
Probeer eens wat minder in je hoofd te zitten piekeren, je maakt het jezelf nogal onnodig moeilijk... veel mensen weten niet wie of wat ze zijn, vaker weten ze wat ze in ieder geval zeker niet zijn en met de jaren wordt het vanzelf duidelijk wat ze dan wel zijn. Net zoals ook je zelfvertrouwen groeit naarmate je ouder wordt.
Dat soort zinnetjes zijn gewoon eerste klas mindf*ckers... zinloos om je mee bezig te houden. Ja geeft leuke emo-tv. Meer niet.
En waarom het mindf*ckers zijn... je maakt namelijk al gauw een denkfout met dat soort zinnen.
Stel de vraag eens in plaats van zo
"If you really knew me you would know"
zo
If I really knew my fellow students... I would know...
dat zij allemaal ook hun eigen zorgen en onzekerheden hebben, en dat ik ze desondanks toch prima mensen vind om mee om te gaan... en ik hen niet zo kritisch bekijk (omdat ik de hele dag te druk met mezelf bezig ben)... en zij mij net zo min zo kritisch bekijken (omdat zij de hele dag te druk met zichzelf bezig zijn). En in dat licht is het antwoord op de vraag... If you really knew me dan zou je weten dat ik met mijn karaktereigenschappen net zo functioneer als de mensen om mij heen van mijn leeftijd met dezelfde karaktereigenschappen en ik mezelf niet onder een vergrootglas hoef te houden.
Zilverdolk lees je de tegenstrijdigheid in je OP. Je zegt eigenlijk niet te weten wie je bent, maar je durft niet jezelf te zijn voor zover je zelf weet hoe je bent...
Probeer eens wat minder in je hoofd te zitten piekeren, je maakt het jezelf nogal onnodig moeilijk... veel mensen weten niet wie of wat ze zijn, vaker weten ze wat ze in ieder geval zeker niet zijn en met de jaren wordt het vanzelf duidelijk wat ze dan wel zijn. Net zoals ook je zelfvertrouwen groeit naarmate je ouder wordt.
Dat soort zinnetjes zijn gewoon eerste klas mindf*ckers... zinloos om je mee bezig te houden. Ja geeft leuke emo-tv. Meer niet.
En waarom het mindf*ckers zijn... je maakt namelijk al gauw een denkfout met dat soort zinnen.
Stel de vraag eens in plaats van zo
"If you really knew me you would know"
zo
If I really knew my fellow students... I would know...
dat zij allemaal ook hun eigen zorgen en onzekerheden hebben, en dat ik ze desondanks toch prima mensen vind om mee om te gaan... en ik hen niet zo kritisch bekijk (omdat ik de hele dag te druk met mezelf bezig ben)... en zij mij net zo min zo kritisch bekijken (omdat zij de hele dag te druk met zichzelf bezig zijn). En in dat licht is het antwoord op de vraag... If you really knew me dan zou je weten dat ik met mijn karaktereigenschappen net zo functioneer als de mensen om mij heen van mijn leeftijd met dezelfde karaktereigenschappen en ik mezelf niet onder een vergrootglas hoef te houden.
zondag 13 maart 2011 om 16:54
quote:zilverdolk schreef op 13 maart 2011 @ 16:17:
Murdoch, bedankt voor de knuffel!
Hanneke000, ik ben het helemaal met je eens dat niet iedereen mij "echt" hoeft te kennen. Wat vreemden en oppervlakige kennissen van mij vinden kan mij (vaak) worst wezen. Licht er nogal aan of ik lekker in mijn vel zit. Momenteel zit ik dus wat minder lekker in mijn vel.
Heb in mijn omgeving ook aardig wat mensen die heel erg open zijn over wat ze denken en voelen. Zelf heb ik dat totaal niet, maar merk wel dat ik daardoor met teveel dingen blijf lopen waar ik eigenlijk gewoon over zou moeten praten en zo een beetje aan het eind van mijn latijn kom.
Je zou dus wat meer over je gevoelens willen praten. Daar heb je die gekkigheid van in je OP toch verder niet voor nodig. Wat je zou kunnen proberen is tegen die mensen die open met jou praten eens te zeggen dat je het knap vindt dat ze zo open praten, en of je het bij hen ook mag proberen. En dan vertel je iets kleins, kijk je wat er gebeurt, en zo bouw je het uit.
Maar het kan best dat je er uiteindelijk achterkomt dat dat open praten jou niet de voldoening geeft die je verwacht omdat het misschien wel niet bij je past. Dan zou je wellicht je hart kunnen luchten d.m.v. een dagboek of voice boek (dat je je eigen gesprekken opneemt).
PS Open praten betekent overigens niet dat ze niet onzeker of eenzaam zijn... het betekent alleen dat ze extravert zijn.
Murdoch, bedankt voor de knuffel!
Hanneke000, ik ben het helemaal met je eens dat niet iedereen mij "echt" hoeft te kennen. Wat vreemden en oppervlakige kennissen van mij vinden kan mij (vaak) worst wezen. Licht er nogal aan of ik lekker in mijn vel zit. Momenteel zit ik dus wat minder lekker in mijn vel.
Heb in mijn omgeving ook aardig wat mensen die heel erg open zijn over wat ze denken en voelen. Zelf heb ik dat totaal niet, maar merk wel dat ik daardoor met teveel dingen blijf lopen waar ik eigenlijk gewoon over zou moeten praten en zo een beetje aan het eind van mijn latijn kom.
Je zou dus wat meer over je gevoelens willen praten. Daar heb je die gekkigheid van in je OP toch verder niet voor nodig. Wat je zou kunnen proberen is tegen die mensen die open met jou praten eens te zeggen dat je het knap vindt dat ze zo open praten, en of je het bij hen ook mag proberen. En dan vertel je iets kleins, kijk je wat er gebeurt, en zo bouw je het uit.
Maar het kan best dat je er uiteindelijk achterkomt dat dat open praten jou niet de voldoening geeft die je verwacht omdat het misschien wel niet bij je past. Dan zou je wellicht je hart kunnen luchten d.m.v. een dagboek of voice boek (dat je je eigen gesprekken opneemt).
PS Open praten betekent overigens niet dat ze niet onzeker of eenzaam zijn... het betekent alleen dat ze extravert zijn.
zondag 13 maart 2011 om 16:59
Murdoch, dat kwetsbaar opstellen, is dus iets wat ik totaal niet kan.
Iwannalive, je hebt natuurlijk helemaal gelijk. Iedereen heeft zijn eigen zorgen en onzekerheden en over het algemeen zal iedereen veel meer met zijn eigen problemen bezig zijn.
Bij "het mezelf zijn" hoort ook het kunnen tonen van mijn onzekerheden en het niet weten wie ik nu eigenlijk ben. De feedback die ik van anderen (vrienden/collega's) krijg, is namelijk altijd dat ik zo goed schijn te weten wat ik wil en welke kant ik op wil met mijn leven. Diep van binnen heb ik geen idee waar ik mee bezig ben/wat ik wil/welke kant ik uit wil (daar ben ik absoluut niet de enige in) en er is niemand om mij heen die dat weet. Vooral dit laatste zit mij dwars. Alleen al van het idee dat ik dat IRL zou moeten vertellen, krijg ik het ijskoud.
En ik weet dat ik het mijzelf af en toe erg moeilijk maak. Daar ben ik ook hard aan het werken. Mezelf vergelijken met anderen moet ik vooral niet doen. Echter, het verstand weet dit wel, maar het gevoel ....
Iwannalive, je hebt natuurlijk helemaal gelijk. Iedereen heeft zijn eigen zorgen en onzekerheden en over het algemeen zal iedereen veel meer met zijn eigen problemen bezig zijn.
Bij "het mezelf zijn" hoort ook het kunnen tonen van mijn onzekerheden en het niet weten wie ik nu eigenlijk ben. De feedback die ik van anderen (vrienden/collega's) krijg, is namelijk altijd dat ik zo goed schijn te weten wat ik wil en welke kant ik op wil met mijn leven. Diep van binnen heb ik geen idee waar ik mee bezig ben/wat ik wil/welke kant ik uit wil (daar ben ik absoluut niet de enige in) en er is niemand om mij heen die dat weet. Vooral dit laatste zit mij dwars. Alleen al van het idee dat ik dat IRL zou moeten vertellen, krijg ik het ijskoud.
En ik weet dat ik het mijzelf af en toe erg moeilijk maak. Daar ben ik ook hard aan het werken. Mezelf vergelijken met anderen moet ik vooral niet doen. Echter, het verstand weet dit wel, maar het gevoel ....
zondag 13 maart 2011 om 17:23
http://player.omroep.nl/?aflID=11009069
'Over de Streep'
Documentaire van programmamaakster Jessica Villerius over de eerste Challenge Day in Nederland op het IJburg College in Amsterdam. Challenge Day is een grensverleggende methode uit Amerika, die onder andere wordt ingezet om pesten op scholen tegen te gaan en wederzijds respect te stimuleren.
Tranen met tuiten... deze docu. De moeite waard om te kijken..
'Over de Streep'
Documentaire van programmamaakster Jessica Villerius over de eerste Challenge Day in Nederland op het IJburg College in Amsterdam. Challenge Day is een grensverleggende methode uit Amerika, die onder andere wordt ingezet om pesten op scholen tegen te gaan en wederzijds respect te stimuleren.
Tranen met tuiten... deze docu. De moeite waard om te kijken..
zondag 13 maart 2011 om 17:25
quote:zilverdolk schreef op 13 maart 2011 @ 16:59:
Murdoch, dat kwetsbaar opstellen, is dus iets wat ik totaal niet kan.
Iwannalive, je hebt natuurlijk helemaal gelijk. Iedereen heeft zijn eigen zorgen en onzekerheden en over het algemeen zal iedereen veel meer met zijn eigen problemen bezig zijn.
Bij "het mezelf zijn" hoort ook het kunnen tonen van mijn onzekerheden en het niet weten wie ik nu eigenlijk ben. De feedback die ik van anderen (vrienden/collega's) krijg, is namelijk altijd dat ik zo goed schijn te weten wat ik wil en welke kant ik op wil met mijn leven. Diep van binnen heb ik geen idee waar ik mee bezig ben/wat ik wil/welke kant ik uit wil (daar ben ik absoluut niet de enige in) en er is niemand om mij heen die dat weet. Vooral dit laatste zit mij dwars. Alleen al van het idee dat ik dat IRL zou moeten vertellen, krijg ik het ijskoud.
En ik weet dat ik het mijzelf af en toe erg moeilijk maak. Daar ben ik ook hard aan het werken. Mezelf vergelijken met anderen moet ik vooral niet doen. Echter, het verstand weet dit wel, maar het gevoel ....
Waarom zou je dat dan moeten vertellen? Ik zou het alleen vertellen als je denkt dat het je oplucht. Niet als je het er ijskoud van krijgt.
Het is toch ook niet zo dat jij je anders voordoet dan je bent... of wel? Ik denk als ik het zo lees, dat zij vooral dat beeld van je hebben omdat ze bezig zijn met het projecteren van hun eigen behoeftes. Ik doe nu wat aannames hoor, maar even om wat duidelijk te maken.
Stel zij zijn (erg) extravert, en elke scheet die ze dwars zit, gooien ze eruit. Stel jij bent introvert en doet dat niet. Dan denken zij, he er zit haar nooit een scheet dwars, want anders hadden we het wel gehoord. "Want anders hadden we het wel gehoord"... is projectie. Jij gaat anders om met je gepieker, maar het is er wel... Een volgende keer dat men zegt dat jij zo goed weet hoe of wat, kan je zeggen dat dat maar zo lijkt, omdat je er niet zo makkelijk over praat.
Maar heel eerlijk gezegd, als zij echt extravert zijn, kan het best dat ze het ook niet begrijpen nadat je het hebt uitgelegd. Problemen, vragen, gepieker, gooien ze eruit, en als ze iets er niet uitgooien is het toch niet zo belangrijk. Dat een ander die behoefte niet heeft, valt soms moeilijk te begrijpen. Zit er niet iemand tussen die ook wat minder "open" over zichzelf vertelt. Kans dat die jou eerder begrijpt... en wel weet dat stil zijn niet betekent dat je zo zeker bent van wat je wil...
Enfin waar het op neerkomt, als je veel omgaat met mensen die wat anders in elkaar steken, kan dat ook onzeker maken. Is de behoefte om nu hierover te praten echt jouw behoefte, of heb je het gevoel geen goed beeld van jezelf op hen over te brengen en voel je je daar schuldig over...
Nou ja zoals ik al schreef het zijn nogal veel aannames, want ik ken jou en je medestudenten niet. Maar misschien heb je er wat aan.
Murdoch, dat kwetsbaar opstellen, is dus iets wat ik totaal niet kan.
Iwannalive, je hebt natuurlijk helemaal gelijk. Iedereen heeft zijn eigen zorgen en onzekerheden en over het algemeen zal iedereen veel meer met zijn eigen problemen bezig zijn.
Bij "het mezelf zijn" hoort ook het kunnen tonen van mijn onzekerheden en het niet weten wie ik nu eigenlijk ben. De feedback die ik van anderen (vrienden/collega's) krijg, is namelijk altijd dat ik zo goed schijn te weten wat ik wil en welke kant ik op wil met mijn leven. Diep van binnen heb ik geen idee waar ik mee bezig ben/wat ik wil/welke kant ik uit wil (daar ben ik absoluut niet de enige in) en er is niemand om mij heen die dat weet. Vooral dit laatste zit mij dwars. Alleen al van het idee dat ik dat IRL zou moeten vertellen, krijg ik het ijskoud.
En ik weet dat ik het mijzelf af en toe erg moeilijk maak. Daar ben ik ook hard aan het werken. Mezelf vergelijken met anderen moet ik vooral niet doen. Echter, het verstand weet dit wel, maar het gevoel ....
Waarom zou je dat dan moeten vertellen? Ik zou het alleen vertellen als je denkt dat het je oplucht. Niet als je het er ijskoud van krijgt.
Het is toch ook niet zo dat jij je anders voordoet dan je bent... of wel? Ik denk als ik het zo lees, dat zij vooral dat beeld van je hebben omdat ze bezig zijn met het projecteren van hun eigen behoeftes. Ik doe nu wat aannames hoor, maar even om wat duidelijk te maken.
Stel zij zijn (erg) extravert, en elke scheet die ze dwars zit, gooien ze eruit. Stel jij bent introvert en doet dat niet. Dan denken zij, he er zit haar nooit een scheet dwars, want anders hadden we het wel gehoord. "Want anders hadden we het wel gehoord"... is projectie. Jij gaat anders om met je gepieker, maar het is er wel... Een volgende keer dat men zegt dat jij zo goed weet hoe of wat, kan je zeggen dat dat maar zo lijkt, omdat je er niet zo makkelijk over praat.
Maar heel eerlijk gezegd, als zij echt extravert zijn, kan het best dat ze het ook niet begrijpen nadat je het hebt uitgelegd. Problemen, vragen, gepieker, gooien ze eruit, en als ze iets er niet uitgooien is het toch niet zo belangrijk. Dat een ander die behoefte niet heeft, valt soms moeilijk te begrijpen. Zit er niet iemand tussen die ook wat minder "open" over zichzelf vertelt. Kans dat die jou eerder begrijpt... en wel weet dat stil zijn niet betekent dat je zo zeker bent van wat je wil...
Enfin waar het op neerkomt, als je veel omgaat met mensen die wat anders in elkaar steken, kan dat ook onzeker maken. Is de behoefte om nu hierover te praten echt jouw behoefte, of heb je het gevoel geen goed beeld van jezelf op hen over te brengen en voel je je daar schuldig over...
Nou ja zoals ik al schreef het zijn nogal veel aannames, want ik ken jou en je medestudenten niet. Maar misschien heb je er wat aan.
zondag 13 maart 2011 om 17:30
quote:La_Vie schreef op 13 maart 2011 @ 17:23:
http://player.omroep.nl/?aflID=11009069
'Over de Streep'
Documentaire van programmamaakster Jessica Villerius over de eerste Challenge Day in Nederland op het IJburg College in Amsterdam. Challenge Day is een grensverleggende methode uit Amerika, die onder andere wordt ingezet om pesten op scholen tegen te gaan en wederzijds respect te stimuleren.
Tranen met tuiten... deze docu. De moeite waard om te kijken..Wat goed dat je deze link plaatst. Ik moest hier ook aan denken door dit topic... aantal maanden geleden via een forumster/topic erop gewezen. Zouden ze van mij wel standaard op scholen mogen doen.
http://player.omroep.nl/?aflID=11009069
'Over de Streep'
Documentaire van programmamaakster Jessica Villerius over de eerste Challenge Day in Nederland op het IJburg College in Amsterdam. Challenge Day is een grensverleggende methode uit Amerika, die onder andere wordt ingezet om pesten op scholen tegen te gaan en wederzijds respect te stimuleren.
Tranen met tuiten... deze docu. De moeite waard om te kijken..Wat goed dat je deze link plaatst. Ik moest hier ook aan denken door dit topic... aantal maanden geleden via een forumster/topic erop gewezen. Zouden ze van mij wel standaard op scholen mogen doen.
zondag 13 maart 2011 om 17:35
quote:Iwannalive schreef op 13 maart 2011 @ 17:30:
[...]
Wat goed dat je deze link plaatst. Ik moest hier ook aan denken door dit topic... aantal maanden geleden via een forumster/topic erop gewezen. Zouden ze van mij wel standaard op scholen mogen doen.
Ja, dat was ik, in mijn documentaire topic
Ik zou dit concept ook graag in het huidige schoolprogramma zien. Denk dat het heel goed zou zijn!
Deze documentaire heeft me in ieder geval ontzettend aangegrepen.. Dus voor degene die 'm nog niet hebben gezien: kijken!
[...]
Wat goed dat je deze link plaatst. Ik moest hier ook aan denken door dit topic... aantal maanden geleden via een forumster/topic erop gewezen. Zouden ze van mij wel standaard op scholen mogen doen.
Ja, dat was ik, in mijn documentaire topic
Ik zou dit concept ook graag in het huidige schoolprogramma zien. Denk dat het heel goed zou zijn!
Deze documentaire heeft me in ieder geval ontzettend aangegrepen.. Dus voor degene die 'm nog niet hebben gezien: kijken!
zondag 13 maart 2011 om 18:04
quote:Iwannalive schreef op 13 maart 2011 @ 17:25:
[...]
Waarom zou je dat dan moeten vertellen? Ik zou het alleen vertellen als je denkt dat het je oplucht. Niet als je het er ijskoud van krijgt. Ik hoop dat het me op zal luchten, uiteindelijk.
Het is toch ook niet zo dat jij je anders voordoet dan je bent... of wel? Niet echt, nee.
Ik denk als ik het zo lees, dat zij vooral dat beeld van je hebben omdat ze bezig zijn met het projecteren van hun eigen behoeftes. Ik doe nu wat aannames hoor, maar even om wat duidelijk te maken.
Stel zij zijn (erg) extravert, en elke scheet die ze dwars zit, gooien ze eruit. Stel jij bent introvert en doet dat niet. Dan denken zij, he er zit haar nooit een scheet dwars, want anders hadden we het wel gehoord. "Want anders hadden we het wel gehoord"... is projectie. Jij gaat anders om met je gepieker, maar het is er wel... Dat is er inderdaad
Een volgende keer dat men zegt dat jij zo goed weet hoe of wat, kan je zeggen dat dat maar zo lijkt, omdat je er niet zo makkelijk over praat.
Maar heel eerlijk gezegd, als zij echt extravert zijn, kan het best dat ze het ook niet begrijpen nadat je het hebt uitgelegd. Problemen, vragen, gepieker, gooien ze eruit, en als ze iets er niet uitgooien is het toch niet zo belangrijk. Dat een ander die behoefte niet heeft, valt soms moeilijk te begrijpen. Zit er niet iemand tussen die ook wat minder "open" over zichzelf vertelt. Kans dat die jou eerder begrijpt... en wel weet dat stil zijn niet betekent dat je zo zeker bent van wat je wil... Die zijn er uiteraard ook, maar ook dan heb ik er moeite mee. Ben het wel met je eens dat ik misschien gewoon eens moet proberen. Kijken of het iets voor me is.
Enfin waar het op neerkomt, als je veel omgaat met mensen die wat anders in elkaar steken, kan dat ook onzeker maken. Is de behoefte om nu hierover te praten echt jouw behoefte, of heb je het gevoel geen goed beeld van jezelf op hen over te brengen en voel je je daar schuldig over... Voel me niet schuldig, maar denk wel echt behoefte hieraan te hebben.
Nou ja zoals ik al schreef het zijn nogal veel aannames, want ik ken jou en je medestudenten niet. Maar misschien heb je er wat aan.
[...]
Waarom zou je dat dan moeten vertellen? Ik zou het alleen vertellen als je denkt dat het je oplucht. Niet als je het er ijskoud van krijgt. Ik hoop dat het me op zal luchten, uiteindelijk.
Het is toch ook niet zo dat jij je anders voordoet dan je bent... of wel? Niet echt, nee.
Ik denk als ik het zo lees, dat zij vooral dat beeld van je hebben omdat ze bezig zijn met het projecteren van hun eigen behoeftes. Ik doe nu wat aannames hoor, maar even om wat duidelijk te maken.
Stel zij zijn (erg) extravert, en elke scheet die ze dwars zit, gooien ze eruit. Stel jij bent introvert en doet dat niet. Dan denken zij, he er zit haar nooit een scheet dwars, want anders hadden we het wel gehoord. "Want anders hadden we het wel gehoord"... is projectie. Jij gaat anders om met je gepieker, maar het is er wel... Dat is er inderdaad
Een volgende keer dat men zegt dat jij zo goed weet hoe of wat, kan je zeggen dat dat maar zo lijkt, omdat je er niet zo makkelijk over praat.
Maar heel eerlijk gezegd, als zij echt extravert zijn, kan het best dat ze het ook niet begrijpen nadat je het hebt uitgelegd. Problemen, vragen, gepieker, gooien ze eruit, en als ze iets er niet uitgooien is het toch niet zo belangrijk. Dat een ander die behoefte niet heeft, valt soms moeilijk te begrijpen. Zit er niet iemand tussen die ook wat minder "open" over zichzelf vertelt. Kans dat die jou eerder begrijpt... en wel weet dat stil zijn niet betekent dat je zo zeker bent van wat je wil... Die zijn er uiteraard ook, maar ook dan heb ik er moeite mee. Ben het wel met je eens dat ik misschien gewoon eens moet proberen. Kijken of het iets voor me is.
Enfin waar het op neerkomt, als je veel omgaat met mensen die wat anders in elkaar steken, kan dat ook onzeker maken. Is de behoefte om nu hierover te praten echt jouw behoefte, of heb je het gevoel geen goed beeld van jezelf op hen over te brengen en voel je je daar schuldig over... Voel me niet schuldig, maar denk wel echt behoefte hieraan te hebben.
Nou ja zoals ik al schreef het zijn nogal veel aannames, want ik ken jou en je medestudenten niet. Maar misschien heb je er wat aan.
zondag 13 maart 2011 om 18:13
quote:La_Vie schreef op 13 maart 2011 @ 17:23:
http://player.omroep.nl/?aflID=11009069
'Over de Streep'
Documentaire van programmamaakster Jessica Villerius over de eerste Challenge Day in Nederland op het IJburg College in Amsterdam. Challenge Day is een grensverleggende methode uit Amerika, die onder andere wordt ingezet om pesten op scholen tegen te gaan en wederzijds respect te stimuleren.
Tranen met tuiten... deze docu. De moeite waard om te kijken..
Bedankt voor deze link!
Ik zal binnenkort deze documentaire eens bekijken. Ook bij de Amerikaanse versie heb ik met een brok in de keel zitten kijken. Wat sommige van die kinderen hebben meegemaakt! Dan is hetgeen ik heb meegemaakt, nog helemaal niks.
Vraag me alleen af of het echt het pesten tegengaat. Jezelf blootgeven bij mensen (kinderen) die jou toch al pesten, geeft ze naar mijn idee alleen maar meer in handen om je nog meer/erger te pesten.
Voordat iemand mij verkeerd begrijpt: ik ben wel oprecht blij dat er initiatieven worden ontwikkeld om zaken als pesten de wereld uit te helpen, maar ben tegelijktijd enigszins sceptisch.
http://player.omroep.nl/?aflID=11009069
'Over de Streep'
Documentaire van programmamaakster Jessica Villerius over de eerste Challenge Day in Nederland op het IJburg College in Amsterdam. Challenge Day is een grensverleggende methode uit Amerika, die onder andere wordt ingezet om pesten op scholen tegen te gaan en wederzijds respect te stimuleren.
Tranen met tuiten... deze docu. De moeite waard om te kijken..
Bedankt voor deze link!
Ik zal binnenkort deze documentaire eens bekijken. Ook bij de Amerikaanse versie heb ik met een brok in de keel zitten kijken. Wat sommige van die kinderen hebben meegemaakt! Dan is hetgeen ik heb meegemaakt, nog helemaal niks.
Vraag me alleen af of het echt het pesten tegengaat. Jezelf blootgeven bij mensen (kinderen) die jou toch al pesten, geeft ze naar mijn idee alleen maar meer in handen om je nog meer/erger te pesten.
Voordat iemand mij verkeerd begrijpt: ik ben wel oprecht blij dat er initiatieven worden ontwikkeld om zaken als pesten de wereld uit te helpen, maar ben tegelijktijd enigszins sceptisch.
zondag 13 maart 2011 om 18:47
quote:La_Vie schreef op 13 maart 2011 @ 17:35:
[...]
Ja, dat was ik, in mijn documentaire topic
Ik zou dit concept ook graag in het huidige schoolprogramma zien. Denk dat het heel goed zou zijn!
Deze documentaire heeft me in ieder geval ontzettend aangegrepen.. Dus voor degene die 'm nog niet hebben gezien: kijken!O was jij dat ! Mij heeft ie ook aangegrepen... arme kids. Maar ik geloof wel dat ze daar iets teweeg hebben gebracht. Goed hoor.
[...]
Ja, dat was ik, in mijn documentaire topic
Ik zou dit concept ook graag in het huidige schoolprogramma zien. Denk dat het heel goed zou zijn!
Deze documentaire heeft me in ieder geval ontzettend aangegrepen.. Dus voor degene die 'm nog niet hebben gezien: kijken!O was jij dat ! Mij heeft ie ook aangegrepen... arme kids. Maar ik geloof wel dat ze daar iets teweeg hebben gebracht. Goed hoor.
zondag 13 maart 2011 om 19:10
quote:Iwannalive schreef op 13 maart 2011 @ 18:45:
[...]
Zilverdolk ben je misschien heel erg bescheiden?Ik kan redelijk ingetogen zijn, vooral als ik me niet op mijn gemak voel. Maar of ik echt bescheiden ben? Ik weet het niet hoor. Zou het nogal wat vinden om dat over mezelf te zeggen. Zo af en toe kan ik mezelf behoorlijk op de voorgrond plaatsen (moet ook af en toe wel op het werk), maar dan moet ik wel heel erg goed in mijn vel zitten en heel erg zeker zijn van mijn zaak.
[...]
Zilverdolk ben je misschien heel erg bescheiden?Ik kan redelijk ingetogen zijn, vooral als ik me niet op mijn gemak voel. Maar of ik echt bescheiden ben? Ik weet het niet hoor. Zou het nogal wat vinden om dat over mezelf te zeggen. Zo af en toe kan ik mezelf behoorlijk op de voorgrond plaatsen (moet ook af en toe wel op het werk), maar dan moet ik wel heel erg goed in mijn vel zitten en heel erg zeker zijn van mijn zaak.
