Psyche
alle pijlers
Moe van mijn dominante moeder
zondag 13 maart 2011 om 19:51
Hebben jullie dat ook wel eens, dat je zo moe wordt door een van je ouders. Ik heb zo een moeder die je tot waanzin kan drijven. Ze wilt zich overal mee bemoeien. Ze eist alle aandacht op en als je haar zin niet geeft dan is ze alleen maar aan het huilen en ligt ze ziek in bed.
Haar laatste bemoeienis is mijn vriend. Ik heb al 3 jaar een vaste relatie. We hebben ups en downs gekend, maar houden ontzettend veel van elkaar. Zij heeft hem op de een of andere manier nooit gemogen. Nu zijn wij tot een stadium gekomen dat wij willen samen wonen, maar zij keurt dat af. Overigens woon ik nog bij mijn ouders, leeftijd 27. Zij komt uit een sterk gelovige familie en vertelt mij dat ik eerst zal moeten trouwen, voordat ik ga samen wonen. Mijn vader weet ze mee te nemen in haar overtuiging. Mocht ik zonder haar toestemming gaan trouwen, dan zal ze volgens haar doodgaan van verdriet wat weer mijn fout zal zijn. Overigens moet alles op de traditionele manier plaatsvinden..
Mijn vriend is helemaal niet van het traditionele en zijn familie wilt niet meewerken aan een traditionele trouwerij. Mijn moeder wilt niet dat ik ga samenwonen zonder te trouwen. Ze loopt iedere keer te huilen als ik het onderwerp maar ter sprake breng en bezorgd mij schuldgevoelens, omdat ik haar verdriet bezorg.. Ook zal ik volgens haar schande zijn voor haar hele omgeving. Ze bezorgt mij schuldgevoelens. En dan loopt ze me dagen te negeren en het enige wat ze doet is 'ziek' in bed liggen.
Ik krijg er slapeloze nachten en dagenlang hoofdpijn van.. enige tips hoe ik hier mee om zou moeten gaan..
Haar laatste bemoeienis is mijn vriend. Ik heb al 3 jaar een vaste relatie. We hebben ups en downs gekend, maar houden ontzettend veel van elkaar. Zij heeft hem op de een of andere manier nooit gemogen. Nu zijn wij tot een stadium gekomen dat wij willen samen wonen, maar zij keurt dat af. Overigens woon ik nog bij mijn ouders, leeftijd 27. Zij komt uit een sterk gelovige familie en vertelt mij dat ik eerst zal moeten trouwen, voordat ik ga samen wonen. Mijn vader weet ze mee te nemen in haar overtuiging. Mocht ik zonder haar toestemming gaan trouwen, dan zal ze volgens haar doodgaan van verdriet wat weer mijn fout zal zijn. Overigens moet alles op de traditionele manier plaatsvinden..
Mijn vriend is helemaal niet van het traditionele en zijn familie wilt niet meewerken aan een traditionele trouwerij. Mijn moeder wilt niet dat ik ga samenwonen zonder te trouwen. Ze loopt iedere keer te huilen als ik het onderwerp maar ter sprake breng en bezorgd mij schuldgevoelens, omdat ik haar verdriet bezorg.. Ook zal ik volgens haar schande zijn voor haar hele omgeving. Ze bezorgt mij schuldgevoelens. En dan loopt ze me dagen te negeren en het enige wat ze doet is 'ziek' in bed liggen.
Ik krijg er slapeloze nachten en dagenlang hoofdpijn van.. enige tips hoe ik hier mee om zou moeten gaan..
zondag 13 maart 2011 om 20:40
zondag 13 maart 2011 om 20:40
Iets in mij houdt mij tegen. Ik ben zelfstandig, verdien mijn eigen geld. Heb een goede opleiding gedaan en mag niet klagen over mijn huidige baan. Maar op de een of andere manier houdt iets mij tegen. Ik heb het gevoel, het niet alleen te kunnen. Ik ben nooit zelfstandig geweest, het lijkt wel alsof ik die stap niet durf te zetten. En als het me niet lukt en dan? En ik heb niemand meer om op terug te vallen, dit is namelijk iets wat ik ook altijd krijg te horen. Dan sta ik in mijn eentje en wat gebeurd er dan..? Ze heeft me angst ingepraat. Soms voel ik me heel sterk, maar heel vaak voel ik me zo zwak. Te zwak om op eigen benen te staan. Ik ben opgevoed vanuit angst, dus als je dit doet, dan overkomt je dat.. dus doe dat niet.. Als je zus doet, dan gebeurd dat.. dus doe dat niet.. Ik weet niet of jullie begrijpen wat ik bedoel 
zondag 13 maart 2011 om 20:41
Je moeder moet wel een hele sterke persoonlijkheid hebben dat je nog niet tegen haar in opstand bent gekomen. Dat je als 27-jarige nog thuis woont vind ik an sich al bijzonder. Het is voor ons natuurlijk makkelijk zeggen dat je meteen op jezelf moet gaan, maar als dat zo makkelijk was, had je dat wel 5 jaar eerder gedaan denk ik.
Wil jij hetzelfde leven leiden als je moeder? Of wil je het anders. Nu is de keuze volgens mij daar voor je. Je moeder valt echt niet dood neer wanneer jij gaat samenwonen.
Wil jij hetzelfde leven leiden als je moeder? Of wil je het anders. Nu is de keuze volgens mij daar voor je. Je moeder valt echt niet dood neer wanneer jij gaat samenwonen.
zondag 13 maart 2011 om 20:43
zondag 13 maart 2011 om 20:48
zondag 13 maart 2011 om 20:48
Bij de meeste dingen die niet direct gaan zoals het moet, gebeurt er eigenlijk niks.
De wereld vergaat niet, er gaat niemand dood.
Sommige dingen die vandaag niet goed gaan, gaan morgen alsnog goed.
Als je opgevoed bent met het idee dat er altijd iets ergs staat te gebeuren, is dat moeilijk te geloven. Maar juist dan moet je je vrijheid pakken en zelf ervaren dat het wel meevalt.
De wereld vergaat niet, er gaat niemand dood.
Sommige dingen die vandaag niet goed gaan, gaan morgen alsnog goed.
Als je opgevoed bent met het idee dat er altijd iets ergs staat te gebeuren, is dat moeilijk te geloven. Maar juist dan moet je je vrijheid pakken en zelf ervaren dat het wel meevalt.
zondag 13 maart 2011 om 20:49
ik sluit mij aan bij Moonlight... 27 is een hele mooie leeftijd om zelfstandig te worden... en jij bent niet verantwoordelijk voor het welzijn van jouw moeder, dat is zijzelf. Maar moet bekennen dat ik dit geen gezonde familieband vind, 27 en dan een preek van 2 uur moeten aanhoren? tssssk... (geeft je liefdevol schopje onder de bips )
zondag 13 maart 2011 om 20:52
zondag 13 maart 2011 om 20:56
Ik weet dat ik heel sterk ben en heel veel kan hebben. Ik heb inmiddels 27 jaar met mijn bemoeizuchtige moeder geleefd. 27 jaar lang is er voor mij besloten wat ik wel en niet mocht doen. Het klinkt zo onwerkelijk, zelfs als ik het zelf lees schaam ik me ervoor. Hoe zou ik dit ooit aan iemand moeten vertellen, mensen zouden me dubbel en dwars uitlachen. Maar er zijn nog zoveel mensen die op deze manier 'leven'.
Ik dank jullie allen voor jullie lieve tips. Ik besef echt wel dat dit zo niet door kan zijn. Voor ik het weet is de helft van mijn leven voorbij.
Ik dank jullie allen voor jullie lieve tips. Ik besef echt wel dat dit zo niet door kan zijn. Voor ik het weet is de helft van mijn leven voorbij.
zondag 13 maart 2011 om 21:02
zondag 13 maart 2011 om 21:26
Hoe lang heb je al door dat je moeder zo met je omgaat? Heeft je vriend je geholpen om 'anders' naar je ouders te kijken?
Je kan en mag toch altijd terugvallen op je vriend. Uit je verhaal lijkt het me een fijne jongen met veel geduld.
Je moeder kan je niet veranderen. Kies voor jezelf zo snel mogelijk!!! Zonde van je tijd en energie.
Je kan en mag toch altijd terugvallen op je vriend. Uit je verhaal lijkt het me een fijne jongen met veel geduld.
Je moeder kan je niet veranderen. Kies voor jezelf zo snel mogelijk!!! Zonde van je tijd en energie.
zondag 13 maart 2011 om 21:50
Parel, je klinkt als een hele lieve, gevoelige en intelligente meid...
Luister goed naar wat iedereen hier zegt en doe er alsjeblieft iets mee! Leef je eigen leven! Jij past helemaal niet in die strenge manipulatieve omgeving waarin je nu vastzit.
Ga er alsjeblieft weg voordat je er nog meer aan overhoudt.
Je moeder zit zo vast in haar eigen gedachtewereld, ze zal nooit open staan voor jouw mening en jouw wensen... misschien moet je je daar maar gewoon bij neerleggen. Het klinkt mij in ieder geval als verspilde moeite.
Ga deze week inderdaad gewoon even naar de huisarts ofzo en leg het aan hem/haar voor.
Sterkte!
Luister goed naar wat iedereen hier zegt en doe er alsjeblieft iets mee! Leef je eigen leven! Jij past helemaal niet in die strenge manipulatieve omgeving waarin je nu vastzit.
Ga er alsjeblieft weg voordat je er nog meer aan overhoudt.
Je moeder zit zo vast in haar eigen gedachtewereld, ze zal nooit open staan voor jouw mening en jouw wensen... misschien moet je je daar maar gewoon bij neerleggen. Het klinkt mij in ieder geval als verspilde moeite.
Ga deze week inderdaad gewoon even naar de huisarts ofzo en leg het aan hem/haar voor.
Sterkte!
zondag 13 maart 2011 om 22:06
Parel, jouw moeder wil niet alleen macht uitoefenen over jouw leven. Ze zoekt ook aanzien in haar sociale omgeving door de manier waarop ze haar kinderen opvoedt. Als jij gaat samenwonen, voelt zij dat als falen en zij denkt dat haar omgeving dat ook zo ziet. En verder is zij misschien ook oprecht bezorgd voor jouw zieleheil als jij naar haar oordeel een zondig leven gaat lijden. Misschien dat je haar zo beter begrijpt. Dat neemt niet weg dat zij ernstig over jouw grenzen gaat. Leef je eigen leven en heb een beetje medelijden met haar dat zij zo door haar gemeenschap geleefd wordt. Je kunt trots zijn op je zelf dat jij je wilt ontworstelen. Even doorzetten. Gaan.
zondag 13 maart 2011 om 22:38
Kies voor je zelf! Jouw moeder zou juist met jouw op zoek moeten gaan naar een plekje voor jezelf en mee moeten gaan naar de meubelboulevards en Ikea's om jouw aanstaande huisje in te richten. En dan samen de hele tent schilderen en schoonmaken en inrichten naar jouw wens.
Maar nu beslist jouw moeder dat je maar thuis moet blijven wonen? En je mag niet trouwen met jouw vriend, maar je moet trouwen, want samenwonen mag ook niet. Is ze nu helemaal gek geworden! Jij moet beslissen of je wilt samen wonen of trouwen of eerst eens lekker op je zelf. En dat laatste zou ik je eerst willen adviseren. Ga op zoek naar een eigen plek. Ga max 1 -2 x per week naar jouw ouders, puur voor de gezelligheid. En ik denk dat dat jullie relatie alleen maar goed gaat doen. Eerst eens lekker op jezelf, je zult zien dat je het kan! Velen van ons zijn of vroeg uit huis gegaan of eerst op kamers gaan wonen en iedereen heeft het gered. En anders heb je jouw vriend om op terug te vallen. En ben je er aan toe, dan vraag je of jouw vriend bij jou in komt wonen, of gaan jullie op zoek naar jullie eigen plekje.
Jouw moeder mag je natuurlijk altijd advies geven, maar je zo indoctrineren.... Dat is echt fout. Succes meid!
Maar nu beslist jouw moeder dat je maar thuis moet blijven wonen? En je mag niet trouwen met jouw vriend, maar je moet trouwen, want samenwonen mag ook niet. Is ze nu helemaal gek geworden! Jij moet beslissen of je wilt samen wonen of trouwen of eerst eens lekker op je zelf. En dat laatste zou ik je eerst willen adviseren. Ga op zoek naar een eigen plek. Ga max 1 -2 x per week naar jouw ouders, puur voor de gezelligheid. En ik denk dat dat jullie relatie alleen maar goed gaat doen. Eerst eens lekker op jezelf, je zult zien dat je het kan! Velen van ons zijn of vroeg uit huis gegaan of eerst op kamers gaan wonen en iedereen heeft het gered. En anders heb je jouw vriend om op terug te vallen. En ben je er aan toe, dan vraag je of jouw vriend bij jou in komt wonen, of gaan jullie op zoek naar jullie eigen plekje.
Jouw moeder mag je natuurlijk altijd advies geven, maar je zo indoctrineren.... Dat is echt fout. Succes meid!
zondag 13 maart 2011 om 22:55
maandag 14 maart 2011 om 10:39
Ik heb dit topic even snel doorgelezen en weet niet of je nog terugkomt. Maar voor het geval dat ik heb ook een dominante moeder. Je wordt moe van de ruzies dus heb die dan ook niet. Doe gewoon je eigen ding. Niet reageren op de dingen die ze zegt. NEGEREN!
Voor je moeder is het ook een leerproces. Zij moet er mee omgaan dat soms dingen niet gaan zoals zij dat wilt. Geloof me dat gaat niet zo maar zo, bij mij tenminste niet, toen mijn moeder merkte dat de ene strategie niet werkte ging ze gewoon over op de volgende strategie. Daar moet je doorheen prikken.
Uiteindelijk denk ik niet dat ze je laat vallen of dat ze het volhoudt om dat jaren te doen. Het is mss een moeilijke periode maar daar kom je echt wel doorheen.
Maak het jezelf niet moeilijk. Doe je eigen ding en laat je moeder uitvogelen hoe ze daar mee omgaat. Jij bent ook niet verantwoordelijk voor evt. hoge bloeddruk / hartaanvallen (al dan niet gefaked), het is haar eigen onmacht om met deze situatie om te gaan. tijd dat ZIJ daar wat aan gaat doen.
Voor je moeder is het ook een leerproces. Zij moet er mee omgaan dat soms dingen niet gaan zoals zij dat wilt. Geloof me dat gaat niet zo maar zo, bij mij tenminste niet, toen mijn moeder merkte dat de ene strategie niet werkte ging ze gewoon over op de volgende strategie. Daar moet je doorheen prikken.
Uiteindelijk denk ik niet dat ze je laat vallen of dat ze het volhoudt om dat jaren te doen. Het is mss een moeilijke periode maar daar kom je echt wel doorheen.
Maak het jezelf niet moeilijk. Doe je eigen ding en laat je moeder uitvogelen hoe ze daar mee omgaat. Jij bent ook niet verantwoordelijk voor evt. hoge bloeddruk / hartaanvallen (al dan niet gefaked), het is haar eigen onmacht om met deze situatie om te gaan. tijd dat ZIJ daar wat aan gaat doen.
maandag 14 maart 2011 om 11:05
Parelte, je hoeft het niet alleen te doen.
Ga naar de huisarts, vraag een doorverwijzing naar maatschappelijk werk. Zij kunnen je helpen bij het op poten zetten van je eigen leven. Je hoeft je moeder niets te vertellen over deze gesprekken. Zij komt er ook niet achter, zolang jij het haar niet verteld.
Ik denk dat het verstandig is om eerst op jezelf te gaan wonen alvorens te gaan samenwonen. Ga eerst aan jezelf werken, probeer van die angsten af te komen. Je zult dan een nog leukere vrouw worden voor je vriend.
Ga naar de huisarts, vraag een doorverwijzing naar maatschappelijk werk. Zij kunnen je helpen bij het op poten zetten van je eigen leven. Je hoeft je moeder niets te vertellen over deze gesprekken. Zij komt er ook niet achter, zolang jij het haar niet verteld.
Ik denk dat het verstandig is om eerst op jezelf te gaan wonen alvorens te gaan samenwonen. Ga eerst aan jezelf werken, probeer van die angsten af te komen. Je zult dan een nog leukere vrouw worden voor je vriend.
maandag 14 maart 2011 om 14:00
quote:pareltje28 schreef op 13 maart 2011 @ 19:51:
Hebben jullie dat ook wel eens, dat je zo moe wordt door een van je ouders. Ik ben zo iemand die zich tot waanzin laat drijven. Ik laat toe dat ze zich overal mee bemoeit. Ik laat haar alle aandacht opeisen en geef haar in alles haar zin. Ik beloon haar gedrag steeds, anders gaat ze huilen en blijft ze ziek in bed liggen.
........
Mijn moeder wilt niet dat ik ga samenwonen zonder te trouwen. Ze loopt iedere keer te huilen als ik het onderwerp maar ter sprake breng en ik laat mij dan weer schuldgevoelens aanpraten, omdat ik zo loyaal aan haar ben. Ik laat het dus toe, dat ze mij dus voortdurend schuldgevoelens aanpraat. En dan loopt ze me dagen te negeren en het enige wat ze doet is 'ziek' in bed liggen.
Dit negatieve gedrag negeren en ander gedrag belonen.
Trek je eigen plan en laat haar in haar eigen gedrag in haar waarde.
Hebben jullie dat ook wel eens, dat je zo moe wordt door een van je ouders. Ik ben zo iemand die zich tot waanzin laat drijven. Ik laat toe dat ze zich overal mee bemoeit. Ik laat haar alle aandacht opeisen en geef haar in alles haar zin. Ik beloon haar gedrag steeds, anders gaat ze huilen en blijft ze ziek in bed liggen.
........
Mijn moeder wilt niet dat ik ga samenwonen zonder te trouwen. Ze loopt iedere keer te huilen als ik het onderwerp maar ter sprake breng en ik laat mij dan weer schuldgevoelens aanpraten, omdat ik zo loyaal aan haar ben. Ik laat het dus toe, dat ze mij dus voortdurend schuldgevoelens aanpraat. En dan loopt ze me dagen te negeren en het enige wat ze doet is 'ziek' in bed liggen.
Dit negatieve gedrag negeren en ander gedrag belonen.
Trek je eigen plan en laat haar in haar eigen gedrag in haar waarde.
maandag 14 maart 2011 om 14:17
quote:[message=8648550,noline]pareltje28 schreef op 13 En geloof me die volwassen gesprekken heb ik zo vaak geprobeerd te voeren. Het dringt niet tot haar door. Ben ten einde raad. Soms denk ik, ik laat alles achter me en loop weg van dit huis. heel verstandigAan de andere kant wil ik gewoon dat iedereen gelukkig is..iedereen behalve jij? (en je vriend?)
Je bent verdorie een jaar jonger dan ik. Je klinkt als iemand van 13 misschien 14.
Boek lekker een lange reis voor jou en je vriend in verweggiestan komende zomer. Regel dat na je vakantie direct in jou eigen huis kan trekken.
Hup! grow up!!!!!
Je bent verdorie een jaar jonger dan ik. Je klinkt als iemand van 13 misschien 14.
Boek lekker een lange reis voor jou en je vriend in verweggiestan komende zomer. Regel dat na je vakantie direct in jou eigen huis kan trekken.
Hup! grow up!!!!!
