Psyche
alle pijlers
opgekropte emotie's
maandag 14 maart 2011 om 20:03
Hallo allemaal,
Ik weet nog niet of ik welkom ben op dit forum,maar hoop toch dat jullie mij een steuntje in de rug kunnen geven.
Ik ben Rico en zit met het volgende probleem:sinds een jaar of 3 is er bij mij vrouw borderline,eetstoornis en zwakbegaafdheid en als laatste add vastgesteld, voor jullie is het misschien schrikken door dit te lezen,maar ik raak er een beetje aan gewend,en weet niet anders. Daarbij komt er ook nog bij kijken dat we het druk hebben met 3 kinderen, zelf ben ik door chronische ziekte thuis komen te zitten,dus ben een echte huisman/vader ,waar ik ook wel trots op ben. Heb in het begin goed kunnen zorgen voor mijn vrouw,alleen de laatste jaren is de motivatie weg aan het zakken,dit komt doordat ik in de steek wordt gelaten door de hulpverleners van mijn vrouw(ggz spv-er en gespecialiseerd thuiszorg)Met mijn vrouw gaat het naar omstandigheden goed,gaat dagelijks naar dagbesteding centra,heeft veel afleiding. Daarmee ben ik blij,dat ze hier mee is geholpen,ik maak heel veel mee,en kan veel aan,maar door de jaren heen, zijn bij mij de emoties hoog opgekropt. En mag wel zeggen dat ik psychisch ben aangeslagen en het gevoel heb dat ik echt helemaal op de wereld sta. Hiervoor ben ik ook bij het ggz in behandeling ,maar ik word te weinig geholpen,en krijg ook te horen dat ze het daar druk hebben. Vrienden en de omgeving kijken vol onbegrip op ons gezinsleven en ik dreig mijn vriendenkring te verliezen. Ik schrijf dit bericht omdat ik nu graag als eerste geholpen wil worden met mijn emoties die ik niet kwijt kan,ik wil het graag een beetje bekend maken tegen mijn vrienden,maar zit met het dilemma dat ik het nog niet kan,want ik ben bang dat ze mijn vrouw hierop gaan aanspreken,en ik van haar te horen krijg dat ik achter haar rug om over haar heb gepraat, het lijkt mij wel een verademing om er over te praten,dit is dus het grootste probleem ,niemand uit de omgeving weet het behalve jullie. Ik zie jullie tips graag tegemoet.
Met Vriendelijke groet,
Rico.
Ik weet nog niet of ik welkom ben op dit forum,maar hoop toch dat jullie mij een steuntje in de rug kunnen geven.
Ik ben Rico en zit met het volgende probleem:sinds een jaar of 3 is er bij mij vrouw borderline,eetstoornis en zwakbegaafdheid en als laatste add vastgesteld, voor jullie is het misschien schrikken door dit te lezen,maar ik raak er een beetje aan gewend,en weet niet anders. Daarbij komt er ook nog bij kijken dat we het druk hebben met 3 kinderen, zelf ben ik door chronische ziekte thuis komen te zitten,dus ben een echte huisman/vader ,waar ik ook wel trots op ben. Heb in het begin goed kunnen zorgen voor mijn vrouw,alleen de laatste jaren is de motivatie weg aan het zakken,dit komt doordat ik in de steek wordt gelaten door de hulpverleners van mijn vrouw(ggz spv-er en gespecialiseerd thuiszorg)Met mijn vrouw gaat het naar omstandigheden goed,gaat dagelijks naar dagbesteding centra,heeft veel afleiding. Daarmee ben ik blij,dat ze hier mee is geholpen,ik maak heel veel mee,en kan veel aan,maar door de jaren heen, zijn bij mij de emoties hoog opgekropt. En mag wel zeggen dat ik psychisch ben aangeslagen en het gevoel heb dat ik echt helemaal op de wereld sta. Hiervoor ben ik ook bij het ggz in behandeling ,maar ik word te weinig geholpen,en krijg ook te horen dat ze het daar druk hebben. Vrienden en de omgeving kijken vol onbegrip op ons gezinsleven en ik dreig mijn vriendenkring te verliezen. Ik schrijf dit bericht omdat ik nu graag als eerste geholpen wil worden met mijn emoties die ik niet kwijt kan,ik wil het graag een beetje bekend maken tegen mijn vrienden,maar zit met het dilemma dat ik het nog niet kan,want ik ben bang dat ze mijn vrouw hierop gaan aanspreken,en ik van haar te horen krijg dat ik achter haar rug om over haar heb gepraat, het lijkt mij wel een verademing om er over te praten,dit is dus het grootste probleem ,niemand uit de omgeving weet het behalve jullie. Ik zie jullie tips graag tegemoet.
Met Vriendelijke groet,
Rico.
maandag 14 maart 2011 om 20:19
Je hoeft het niet kort te houden hoor (al is een korte openingspost wel beter dan een hele lange) maar denk eraan dat je witregels in je teksten plaatst. Zo zullen meer mensen je verhaal lezen.
Waarom zouden jouw vrienden je vrouw iets kwalijk nemen? Zij kan er toch ook niet veel aan doen dat ze zwakbegaafd is en kampt met borderline?
Waarom zouden jouw vrienden je vrouw iets kwalijk nemen? Zij kan er toch ook niet veel aan doen dat ze zwakbegaafd is en kampt met borderline?
maandag 14 maart 2011 om 20:26
quote:Chardonnay schreef op 14 maart 2011 @ 20:19:
Je hoeft het niet kort te houden hoor (al is een korte openingspost wel beter dan een hele lange) maar denk eraan dat je witregels in je teksten plaatst. Zo zullen meer mensen je verhaal lezen.
Waarom zouden jouw vrienden je vrouw iets kwalijk nemen? Zij kan er toch ook niet veel aan doen dat ze zwakbegaafd is en kampt met borderline?ik bedoel hier mee dat ik bang ben dat mijn vrouw kwaad om me wordt,als ze het hoort dat ik de situatie verteld heb
Je hoeft het niet kort te houden hoor (al is een korte openingspost wel beter dan een hele lange) maar denk eraan dat je witregels in je teksten plaatst. Zo zullen meer mensen je verhaal lezen.
Waarom zouden jouw vrienden je vrouw iets kwalijk nemen? Zij kan er toch ook niet veel aan doen dat ze zwakbegaafd is en kampt met borderline?ik bedoel hier mee dat ik bang ben dat mijn vrouw kwaad om me wordt,als ze het hoort dat ik de situatie verteld heb
maandag 14 maart 2011 om 20:29
quote:Moonlight82 schreef op 14 maart 2011 @ 20:24:
Zo dat lijkt me wel zwaar.
Je bent samen een relatie aangegaan maar staat er nu een beetje alleen voor, begrijp ik?
Je kunt je emoties niet bij haar kwijt.
Goed dat je hier gaat schrijven. Het kan echt opluchten.ik kan mijn emoties niet kwijt waar je steun van kan verwachten
Zo dat lijkt me wel zwaar.
Je bent samen een relatie aangegaan maar staat er nu een beetje alleen voor, begrijp ik?
Je kunt je emoties niet bij haar kwijt.
Goed dat je hier gaat schrijven. Het kan echt opluchten.ik kan mijn emoties niet kwijt waar je steun van kan verwachten
maandag 14 maart 2011 om 20:31
maandag 14 maart 2011 om 20:39
Ik kan me best wel voorstellen dat je/jullie het zwaar hebben.Jammer dat ze jou niet beter kunnen helpen bij het ggz.Je zou het maatschappelijk werk ,centrum voor jeugd en gezin of je huisarts kunnen benaderen.Hoe gaat het met de kinderen in deze situatie?Kan me voorstellen dat ze er toch wel iets van meekrijgen.
Misschien kan je hier je verhaal kwijt en kom je weer een stapje verder.
Ik hoop dat je jezelf gauw weer wat beterder voelt.Veel sterkte!
Misschien kan je hier je verhaal kwijt en kom je weer een stapje verder.
Ik hoop dat je jezelf gauw weer wat beterder voelt.Veel sterkte!
maandag 14 maart 2011 om 20:49
maandag 14 maart 2011 om 21:24
Ik kan me goed voorstellen dat je het zwaar hebt. En ben het met Star eens, dat jouw vrienden het waarschijnlijk beter gaan begrijpen als je ze inlicht.
Neem één iemand in vertrouwen, waarvan je weet dat die zijn/haar mond kan houden en ga daar jouw hart luchten. Hier mag het natuurlijk ook, maar ik denk dat het prettiger voor jouw is als iemand in jouw directe omgeving weet wat er speelt. Houdt het in het begin wat algemeen, maar een paar "gesprekken" krijgt diegene vanzelf duidelijkheid over de situatie. Je hoeft dus niet meteen jezelf helemaal bloot te geven. Vraag ook aan die gene of die jouw steun wil zijn. Ik zou me zeer vereerd voelen, maar kan me ook voorstellen dat er mensen zijn die zich er niet prettig onder voelen.
Beste Rico, volgens mij ben je ontzettend sterk en heb je aan een luisterend oor heel erg veel!
Neem één iemand in vertrouwen, waarvan je weet dat die zijn/haar mond kan houden en ga daar jouw hart luchten. Hier mag het natuurlijk ook, maar ik denk dat het prettiger voor jouw is als iemand in jouw directe omgeving weet wat er speelt. Houdt het in het begin wat algemeen, maar een paar "gesprekken" krijgt diegene vanzelf duidelijkheid over de situatie. Je hoeft dus niet meteen jezelf helemaal bloot te geven. Vraag ook aan die gene of die jouw steun wil zijn. Ik zou me zeer vereerd voelen, maar kan me ook voorstellen dat er mensen zijn die zich er niet prettig onder voelen.
Beste Rico, volgens mij ben je ontzettend sterk en heb je aan een luisterend oor heel erg veel!
maandag 14 maart 2011 om 22:11
Zouden je vrienden dan nooit iets gemerkt hebben aan haar of aan de situatie?
Het is niet niks wat ze heeft, ik kan me voorstellen dat vrienden wel eens gedacht hebben: er is iets anders dan bij anderen.
Ik snap je dilemma. Het zou kunnen dat sommige vrienden er goed op reageren en anderen wat minder begripvol. Maar dan ben je in ieder geval van je 'geheim' af.
Het is niet niks wat ze heeft, ik kan me voorstellen dat vrienden wel eens gedacht hebben: er is iets anders dan bij anderen.
Ik snap je dilemma. Het zou kunnen dat sommige vrienden er goed op reageren en anderen wat minder begripvol. Maar dan ben je in ieder geval van je 'geheim' af.
maandag 14 maart 2011 om 22:47
moeilijk voor je.
een van mijn broers heeft ook een zwakbegaafde, vaak depressieve vriendin. zelf is hij een intelligente en erg populaire vent. heel veel mensen begrijpen de relatie niet, zeiken mijn schoonzus vaak af, en ze wordt vaak alleen maar getolereerd.
mijn ouders en andere broers en zussen moesten ook erg wennen, maar ze is gewoon zo en hij houdt van haar. en het is zijn keus, maar geen makkelijke.
een van mijn broers heeft ook een zwakbegaafde, vaak depressieve vriendin. zelf is hij een intelligente en erg populaire vent. heel veel mensen begrijpen de relatie niet, zeiken mijn schoonzus vaak af, en ze wordt vaak alleen maar getolereerd.
mijn ouders en andere broers en zussen moesten ook erg wennen, maar ze is gewoon zo en hij houdt van haar. en het is zijn keus, maar geen makkelijke.
wij slapen nooit.
maandag 14 maart 2011 om 22:56
maandag 14 maart 2011 om 23:06
ik moet ook zeggen dat ik het soms best lastig vind met haar om te gaan, ze komt uit en leeft in een totaal andere wereld. haar ouders zijn beiden alcoholist, hele aardige mensen verder.
haar moeder heeft continu lichamelijke klachten, mijn schoonzus idem. teveel om op te noemen. ze weet ook niet beter.
zelf is ze ook regelmatig dronken in de stad te vinden, helaas is er altijd wel een bekende die haar dan ziet. en dan begint het roddelcircuit weer hevig te werken.
haar moeder heeft continu lichamelijke klachten, mijn schoonzus idem. teveel om op te noemen. ze weet ook niet beter.
zelf is ze ook regelmatig dronken in de stad te vinden, helaas is er altijd wel een bekende die haar dan ziet. en dan begint het roddelcircuit weer hevig te werken.
wij slapen nooit.
