Kinderen
alle pijlers
Mislukte borstvoeding
dinsdag 15 maart 2011 om 15:57
Na een paar dagen twijfelen, maar na weer een posting gelezen van iemand die verdriet heeft omdat de bv niet is gelukt toch maar een topic.
Alweer 2,5 jaar geleden is mijn zoon via een spoedkeizersnede ter wereld gekomen.
Van te voren wist ik al dat ik bv wilde gaan geven. Over fv dacht ik niet eens na.
Ik heb ook een bv-cursus gedaan en al.
Helaas heeft het niet zo mogen zijn.
Vier dagen in het ziekenhuis gelegen en vier dagen lang ook geprobeerd, maar het lukte niet.
Mijn zoon deed heel vreemd met zijn tongetje en kon gewoon niet aanhappen.
Volgens de verpleegsters had ik ook 'te blanke tepels' (???) en kon hij het daarom ook niet vinden.
Ook het kolven ging niet. De omgeving was te druk, artsenrondes die langs kwamen terwijl ik lag te kolven.
De reactie van een oudere verpleegster toen ik al een half uur lag te pompen was Goh, heb je nog maar zó weinig? deed mij breken.
Ik heb veel verdriet en een gevoel van falen gehad over het feit dat het niet gelukt is en ik merk de afgelopen dagen nav diverse topics dat ik het nog geen plaatsje heb gegeven.
Wie herkent zich (een beetje?) in mijn verhaal?
Alweer 2,5 jaar geleden is mijn zoon via een spoedkeizersnede ter wereld gekomen.
Van te voren wist ik al dat ik bv wilde gaan geven. Over fv dacht ik niet eens na.
Ik heb ook een bv-cursus gedaan en al.
Helaas heeft het niet zo mogen zijn.
Vier dagen in het ziekenhuis gelegen en vier dagen lang ook geprobeerd, maar het lukte niet.
Mijn zoon deed heel vreemd met zijn tongetje en kon gewoon niet aanhappen.
Volgens de verpleegsters had ik ook 'te blanke tepels' (???) en kon hij het daarom ook niet vinden.
Ook het kolven ging niet. De omgeving was te druk, artsenrondes die langs kwamen terwijl ik lag te kolven.
De reactie van een oudere verpleegster toen ik al een half uur lag te pompen was Goh, heb je nog maar zó weinig? deed mij breken.
Ik heb veel verdriet en een gevoel van falen gehad over het feit dat het niet gelukt is en ik merk de afgelopen dagen nav diverse topics dat ik het nog geen plaatsje heb gegeven.
Wie herkent zich (een beetje?) in mijn verhaal?
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 15 maart 2011 om 16:51
Heftig MissMD.
Ik ben sinds kort van AntiDepressiva af die ik ben gaan slikken toen Robin een half jaar was.
Voel me ook schuldig dat ik het eerste half jaar niet van hem heb kunnen genieten.
Merk dat ik dat nu dubbel en dwars aan het inhalen ben.
Tis zo'n lekker ventje
Er komt ook een hoop op je af bij zo'n zwangerschap en bevalling.
Het is een achtbaan waar je in zit.
Merkte in mijn omgeving dat 'ik maar vooral moest genieten' en dat was juist zó moeilijk.
Wat ik hier nu schrijf op dit topic is iets wat ik eigenlijk altijd voor mijzelf houd. Wil niet als een jankerd/zeur gezien worden door de omgeving
Alle verse moeders natuurlijk ook van harte gefeliciteerd met jullie spruitjes!!!
Ik ben sinds kort van AntiDepressiva af die ik ben gaan slikken toen Robin een half jaar was.
Voel me ook schuldig dat ik het eerste half jaar niet van hem heb kunnen genieten.
Merk dat ik dat nu dubbel en dwars aan het inhalen ben.
Tis zo'n lekker ventje
Er komt ook een hoop op je af bij zo'n zwangerschap en bevalling.
Het is een achtbaan waar je in zit.
Merkte in mijn omgeving dat 'ik maar vooral moest genieten' en dat was juist zó moeilijk.
Wat ik hier nu schrijf op dit topic is iets wat ik eigenlijk altijd voor mijzelf houd. Wil niet als een jankerd/zeur gezien worden door de omgeving
Alle verse moeders natuurlijk ook van harte gefeliciteerd met jullie spruitjes!!!
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 15 maart 2011 om 16:51
Artemis, we zouden dezelfde gehad kunnen hebben. De mijne zei alleen maar: "ja. jaaaa. ja." Mijn kraamhulp werd er zelfs gek van! Uiteindelijk probeerde zij nog wanhopig iets wat op een tip zou lijken uit haar te trekken zegt ze: "ja... ik ben niet zo'n prater".
Ze was een kwartier te laat en belde onderweg op dat ze de tijd vergeten was van onze afspraak. Ze dacht eigenlijk dat het nog een kwartier eerder was, dan was ze een half uur te laat geweest! En mijn kraamhulp liep maar met Kootje die steeds hongeriger en hongeriger werd.
Zelfs op de vraag wat het huisbezoek ging kosten zei ze: "Ja, ja. Jaaaa. Ja. Moeilijk te zeggen...."
Ze was een kwartier te laat en belde onderweg op dat ze de tijd vergeten was van onze afspraak. Ze dacht eigenlijk dat het nog een kwartier eerder was, dan was ze een half uur te laat geweest! En mijn kraamhulp liep maar met Kootje die steeds hongeriger en hongeriger werd.
Zelfs op de vraag wat het huisbezoek ging kosten zei ze: "Ja, ja. Jaaaa. Ja. Moeilijk te zeggen...."
dinsdag 15 maart 2011 om 16:52
Nee idd, ik zag mezelf met mooie roze baby stralend aan de borst met gelukzalig kijende man in eigen bed voor me
Maar het is allemaal helemaal goed gekomen gelukkig, en het rare is, dat je je het op het moment zelf allemaal niet zo beseft, komt pas later binnen.
maar dat borstvoedingsverhaal zit me nog altijd een beetje dwars. En dat vind ik eigenlijk heel stom van mezelf!
Maar het is allemaal helemaal goed gekomen gelukkig, en het rare is, dat je je het op het moment zelf allemaal niet zo beseft, komt pas later binnen.
maar dat borstvoedingsverhaal zit me nog altijd een beetje dwars. En dat vind ik eigenlijk heel stom van mezelf!
dinsdag 15 maart 2011 om 16:53
quote:kaetje schreef op 15 maart 2011 @ 16:47:
[...]
Ik heb zelfs boven Kootje gehangen die op zijn ruggetje op het matras lag. De melk liep hem gewoon in zijn mondje, hij hoefde het alleen maar door te slikken. En zelfs dat vertikte hij.
Sorry, maar.......
Zie het helemaal voor me
[...]
Ik heb zelfs boven Kootje gehangen die op zijn ruggetje op het matras lag. De melk liep hem gewoon in zijn mondje, hij hoefde het alleen maar door te slikken. En zelfs dat vertikte hij.
Sorry, maar.......
Zie het helemaal voor me
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 15 maart 2011 om 16:54
dinsdag 15 maart 2011 om 16:55
quote:Jorina schreef op 15 maart 2011 @ 16:50:
En toch moet ik enorm lachen om je postings Artemis
Daar doe ik het voor!
Ach, de geboorte van Smartie ging ook niet gemakkelijk (er staat in mijn medische dossier dat een eventuele volgende gelijk met een ks mag vanwege een traumatische bevalling en ik denk eigenlijk dat ik dat dan gelijk laat plannen ook *faal faal*), maar Arteman en ik zien alles positief in: we hebben een prachtige dochter die het hartstikke goed doet, echt het zonnestraaltje in ons leven.
We houden de humor er graag in bij ons thuis.
En toch moet ik enorm lachen om je postings Artemis
Daar doe ik het voor!
Ach, de geboorte van Smartie ging ook niet gemakkelijk (er staat in mijn medische dossier dat een eventuele volgende gelijk met een ks mag vanwege een traumatische bevalling en ik denk eigenlijk dat ik dat dan gelijk laat plannen ook *faal faal*), maar Arteman en ik zien alles positief in: we hebben een prachtige dochter die het hartstikke goed doet, echt het zonnestraaltje in ons leven.
We houden de humor er graag in bij ons thuis.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:55
quote:De enige keren dat zoonlief hier wat binnen kreeg van mijn melk (en oh wat was ik trots!) burpte hij vervolgens de helft er gelijk weer uit...
Herkenbaar! had ik een halve druppel, moest je die uit zo'n potje opzuigen en dan finger feeden, spuugt ie het direct uit! Heb je dan 45 minuten op lopen kolven!
Ik ga mijn ventje van het KDV halen, fijne avond dames!
Herkenbaar! had ik een halve druppel, moest je die uit zo'n potje opzuigen en dan finger feeden, spuugt ie het direct uit! Heb je dan 45 minuten op lopen kolven!
Ik ga mijn ventje van het KDV halen, fijne avond dames!
dinsdag 15 maart 2011 om 16:56
Ja over sommige lactatiekundigen (wat een woord eigenlijk he) kan ik ook wel een boek schrijven. Zeer enthousiaste dames maar daardoor soms weinig empathisch... De houding dat het moet lukken met hun tips gecombineerd met de onzekerheid dat zij het ook niet precies weten wat bij elke vrouw en elk kind passend is. daarentegen zijn er vast ook hele goede dames bij!
dinsdag 15 maart 2011 om 16:56
quote:liubi schreef op 15 maart 2011 @ 16:54:
Ik zal ook niet vergeten dat ik zo trots was op mezelf toen ik er na een half uur kolven per borst met de Medela symphony precies een flesje van 30 ml had. Wauw, 30 ml!
Overigens had ik ook de neiging die hele kolf uit het raam te kieperen. Dat zuiggeluid van dat ding is echt stom.Brrr, heb het ding laatst van zolder getrokken om uit te lenen aan een vriendin. Wilde hem nog even een keer extra schoonmaken, dus moest hem even aanzetten. Kreeg gelijk weer rillingen.
Ik zal ook niet vergeten dat ik zo trots was op mezelf toen ik er na een half uur kolven per borst met de Medela symphony precies een flesje van 30 ml had. Wauw, 30 ml!
Overigens had ik ook de neiging die hele kolf uit het raam te kieperen. Dat zuiggeluid van dat ding is echt stom.Brrr, heb het ding laatst van zolder getrokken om uit te lenen aan een vriendin. Wilde hem nog even een keer extra schoonmaken, dus moest hem even aanzetten. Kreeg gelijk weer rillingen.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:57
Stom he, dat je als kersverse moeder niet mag klagen over de dingen die niet goed gaan. Alsof het altijd meteen helemaal fantastisch leuk moet zijn. Al die taboes ook! Het voeden kost zoveel tijd, en als het dan niet gaat zoals je wil frustreerd dat enorm. Mij in ieder geval wel. Overigens ben ik inmiddels wel tevreden dat de fles goed gaat, maar het blijft een gemis.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:58
quote:germanwings schreef op 15 maart 2011 @ 16:05:
Ik herken het wel,
ik heb 5 maanden ft gekolfd, en toch ik voel nog altijd een steek als ik hoor/lees over geslaagde bv bij anderen.
Ik kan er gewoon niet bij dat het me gewoon niet gelukt is, 'iedere simpele ziel' kan het, waarom ik dan niet?
Beetje late reactie misschien hoor, 5 pagina's verder, maar wilde hier toch even op inhaken. Ik heb 14 maanden bv gegeven na heeeeeeeel veel opstartellende (10 borstontstekingen, een halve tepel eraf, cyste zo groot als een ei, 3 maanden fulltime ab-kuren en dan ook nog een dochter die alleen wilde drinken als ik lag, dus in een restaurant of waar dan ook voeden ging niet, zat dus altijd thuis of bij vrienden/ouders), dus ik weet hoe het werkt, denk ik dan maar. Ik had steeds het gevoel: nu gaat er zoveel mis, dat het me zal lukken ook. En ja, het lukte dus. Iedereen trots en applaus enz enz.
Maar mijn punt is: fulltime kolven, DAT VIND IK PAS KNAP!! Vind dat sowieso helemaal niemand zich schuldig zou moeten voelen hoor. Je doet je best, maar het is gewoon niet zo makkelijk als ze zeggen. Ja, ALS het lukt. Maar fulltime kolven, sjee zeg, ik geloof nooit dat ik dat zou trekken, al die tijd aan die pomp. Kortom: wat mij betreft ga jij (en alle anderen) heel erg trots zijn op wat je gedaan hebt en je vooral nooit meer rot voelen over dat het niet ging zoals je hoopte!!! Zo...
Ik herken het wel,
ik heb 5 maanden ft gekolfd, en toch ik voel nog altijd een steek als ik hoor/lees over geslaagde bv bij anderen.
Ik kan er gewoon niet bij dat het me gewoon niet gelukt is, 'iedere simpele ziel' kan het, waarom ik dan niet?
Beetje late reactie misschien hoor, 5 pagina's verder, maar wilde hier toch even op inhaken. Ik heb 14 maanden bv gegeven na heeeeeeeel veel opstartellende (10 borstontstekingen, een halve tepel eraf, cyste zo groot als een ei, 3 maanden fulltime ab-kuren en dan ook nog een dochter die alleen wilde drinken als ik lag, dus in een restaurant of waar dan ook voeden ging niet, zat dus altijd thuis of bij vrienden/ouders), dus ik weet hoe het werkt, denk ik dan maar. Ik had steeds het gevoel: nu gaat er zoveel mis, dat het me zal lukken ook. En ja, het lukte dus. Iedereen trots en applaus enz enz.
Maar mijn punt is: fulltime kolven, DAT VIND IK PAS KNAP!! Vind dat sowieso helemaal niemand zich schuldig zou moeten voelen hoor. Je doet je best, maar het is gewoon niet zo makkelijk als ze zeggen. Ja, ALS het lukt. Maar fulltime kolven, sjee zeg, ik geloof nooit dat ik dat zou trekken, al die tijd aan die pomp. Kortom: wat mij betreft ga jij (en alle anderen) heel erg trots zijn op wat je gedaan hebt en je vooral nooit meer rot voelen over dat het niet ging zoals je hoopte!!! Zo...
dinsdag 15 maart 2011 om 16:59
quote:liubi schreef op 15 maart 2011 @ 16:09:
Moeders die goed BV kunnen geven, zullen dit gevoel nooit ervaren. En dan kunnen ze wel zeggen: 'ach ja, fv is een goed alternatief' maar voor mij voelt het dan niet oprecht dat ze dit zeggen. Eerder geven ze mij het gevoel dat ze zich superieur voelen aan moeders die fv geven. Zo van: Zie mijn kind krijgt lekker wel het allerbeste..
Dat is echt je eigen invulling.. natuurlijk zijn er BV-moeders die inderdaad beweren dat er niets zo goed is als.. natuurlijk is bv goed en natuurlijk is het fijn dat je dit aan je kind kan geven.. Maar niet tegen elke prijs.. Ik heb wel zo mijn eigen ideeen over moeders die kiezen voor flesvoeding omdat ze bv bijv. vies vinden.. daar kan ik dan helemaal niets mee.. iets wat zo natuurlijk is, is nooit vies.. maar goed.. andere discussie..
Ik vind wel; dat alles valt of staat bij de juiste begeleiding.. In de ziekenhuizen zijn ze nu eenmaal niet goed ingesteld op borstvoeding die niet vanzelf goed gaat.. Ook de kraamhulp is niet altijd zo goed opgeleid dat ze bv-problemen op de juiste manier kan oplossen..
Het lijkt maar alsof het van nature vanzelf goed moet gaan, maar borstvoeding kan ook makkelijk fout gaan.. Ik heb zelf 3 kinderen borstgevoed en dat ging ook niet gemakkelijk. BIj de 1e heb ik alle mogelijke rampen gehad die je maar kan indenken (enorme kloven, borstontsteking etc. etc.).. maar dankzij een kei van een lactatie deskundige en heeeel veel geduld hebben met me is het uiteindelijk gelukt.. maar jeez.. wat een geworstel.. gelukkig had ik genoeg voeding en is mijn kindje in de aanloop tijd niets tekort gekomen (ik heb toen eea afgekolfd.. wat ook mijn hobby niet is.. ) maar als je voeding door wat voor een omstandigheden dan ook niet goed op gang kan komen (en stress doet heel veel met je voeding !) dan kan ik me goed voorstellen dat je dan zo wanhopig bent dat je stopt..
Ook zijn er kindjes die het volgens mij gewoonweg niet "door hebben" hoe het "werkt".. en dan kan jij als moeder op je kop kan staan, maar dwingen doe je ze niet.. Zo stopte mijn dochter met 7 maanden.. ze wilde met geen 10 paarden meer aan de borst.. waarom ? geen idee. Terwijl no. 2 bij wijze van spreken nu nog wel had willen drinken en no. 3 ook pas na dik 2 jaar is gestopt.. dus..
Ik ben dan wel een BV-moeder maar zal nooit tegen een andere moeder zeggen dat de keuze voor FV niet de juiste is en dat BV alleen maar het beste is voor je kind. ALS het lukt en ALS je het fijn vind EN je kindje doet het er goed op DAN PAS is BV voor JOU en je KINDJE het beste.. in alle andere gevallen is FV een prima alternatief. BV moet geen marteling worden, BV moet leuk zijn ..
En laten we wel zijn.. de flesvoeding van tegenwoordig is gewoon goed van samenstelling.. En legio kinderen zijn daar prima en gezond mee opgegroeid..
Dus vooral nooit schuldig voelen als je kiest voor flesvoeding, je vooral niet verdedigen voor je keuze.. En een BV moeder zou zichzelf niet superieur moeten voelen.. ze mogen zich gezegend voelen dat het ze lukt maar meer ook niet..
Moeders die goed BV kunnen geven, zullen dit gevoel nooit ervaren. En dan kunnen ze wel zeggen: 'ach ja, fv is een goed alternatief' maar voor mij voelt het dan niet oprecht dat ze dit zeggen. Eerder geven ze mij het gevoel dat ze zich superieur voelen aan moeders die fv geven. Zo van: Zie mijn kind krijgt lekker wel het allerbeste..
Dat is echt je eigen invulling.. natuurlijk zijn er BV-moeders die inderdaad beweren dat er niets zo goed is als.. natuurlijk is bv goed en natuurlijk is het fijn dat je dit aan je kind kan geven.. Maar niet tegen elke prijs.. Ik heb wel zo mijn eigen ideeen over moeders die kiezen voor flesvoeding omdat ze bv bijv. vies vinden.. daar kan ik dan helemaal niets mee.. iets wat zo natuurlijk is, is nooit vies.. maar goed.. andere discussie..
Ik vind wel; dat alles valt of staat bij de juiste begeleiding.. In de ziekenhuizen zijn ze nu eenmaal niet goed ingesteld op borstvoeding die niet vanzelf goed gaat.. Ook de kraamhulp is niet altijd zo goed opgeleid dat ze bv-problemen op de juiste manier kan oplossen..
Het lijkt maar alsof het van nature vanzelf goed moet gaan, maar borstvoeding kan ook makkelijk fout gaan.. Ik heb zelf 3 kinderen borstgevoed en dat ging ook niet gemakkelijk. BIj de 1e heb ik alle mogelijke rampen gehad die je maar kan indenken (enorme kloven, borstontsteking etc. etc.).. maar dankzij een kei van een lactatie deskundige en heeeel veel geduld hebben met me is het uiteindelijk gelukt.. maar jeez.. wat een geworstel.. gelukkig had ik genoeg voeding en is mijn kindje in de aanloop tijd niets tekort gekomen (ik heb toen eea afgekolfd.. wat ook mijn hobby niet is.. ) maar als je voeding door wat voor een omstandigheden dan ook niet goed op gang kan komen (en stress doet heel veel met je voeding !) dan kan ik me goed voorstellen dat je dan zo wanhopig bent dat je stopt..
Ook zijn er kindjes die het volgens mij gewoonweg niet "door hebben" hoe het "werkt".. en dan kan jij als moeder op je kop kan staan, maar dwingen doe je ze niet.. Zo stopte mijn dochter met 7 maanden.. ze wilde met geen 10 paarden meer aan de borst.. waarom ? geen idee. Terwijl no. 2 bij wijze van spreken nu nog wel had willen drinken en no. 3 ook pas na dik 2 jaar is gestopt.. dus..
Ik ben dan wel een BV-moeder maar zal nooit tegen een andere moeder zeggen dat de keuze voor FV niet de juiste is en dat BV alleen maar het beste is voor je kind. ALS het lukt en ALS je het fijn vind EN je kindje doet het er goed op DAN PAS is BV voor JOU en je KINDJE het beste.. in alle andere gevallen is FV een prima alternatief. BV moet geen marteling worden, BV moet leuk zijn ..
En laten we wel zijn.. de flesvoeding van tegenwoordig is gewoon goed van samenstelling.. En legio kinderen zijn daar prima en gezond mee opgegroeid..
Dus vooral nooit schuldig voelen als je kiest voor flesvoeding, je vooral niet verdedigen voor je keuze.. En een BV moeder zou zichzelf niet superieur moeten voelen.. ze mogen zich gezegend voelen dat het ze lukt maar meer ook niet..
dinsdag 15 maart 2011 om 16:59
Ik heb 14 dagen in het ziekenhuis gelegen (10 ervoor ivm hoge bloeddruk en 4 ivm ks) en die hele periode geen leuke dokter gezien.
Op het moment dat ik schaars gekleed onder een lakentje met 2 van die kolfzuigers aan mijn 'blanke' tepels bloed zweet en tranen lag te kolven, kwam er een groepje artsen langs op hun ronde met jawel.... een leuke frisse dokter.
Voelde mij toen zo voor l*l liggen
Op het moment dat ik schaars gekleed onder een lakentje met 2 van die kolfzuigers aan mijn 'blanke' tepels bloed zweet en tranen lag te kolven, kwam er een groepje artsen langs op hun ronde met jawel.... een leuke frisse dokter.
Voelde mij toen zo voor l*l liggen
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 15 maart 2011 om 17:00
quote:kaetje schreef op 15 maart 2011 @ 16:51:
Artemis, we zouden dezelfde gehad kunnen hebben. De mijne zei alleen maar: "ja. jaaaa. ja." Mijn kraamhulp werd er zelfs gek van! Uiteindelijk probeerde zij nog wanhopig iets wat op een tip zou lijken uit haar te trekken zegt ze: "ja... ik ben niet zo'n prater".
Ze was een kwartier te laat en belde onderweg op dat ze de tijd vergeten was van onze afspraak. Ze dacht eigenlijk dat het nog een kwartier eerder was, dan was ze een half uur te laat geweest! En mijn kraamhulp liep maar met Kootje die steeds hongeriger en hongeriger werd.
Zelfs op de vraag wat het huisbezoek ging kosten zei ze: "Ja, ja. Jaaaa. Ja. Moeilijk te zeggen...."
Artemis, we zouden dezelfde gehad kunnen hebben. De mijne zei alleen maar: "ja. jaaaa. ja." Mijn kraamhulp werd er zelfs gek van! Uiteindelijk probeerde zij nog wanhopig iets wat op een tip zou lijken uit haar te trekken zegt ze: "ja... ik ben niet zo'n prater".
Ze was een kwartier te laat en belde onderweg op dat ze de tijd vergeten was van onze afspraak. Ze dacht eigenlijk dat het nog een kwartier eerder was, dan was ze een half uur te laat geweest! En mijn kraamhulp liep maar met Kootje die steeds hongeriger en hongeriger werd.
Zelfs op de vraag wat het huisbezoek ging kosten zei ze: "Ja, ja. Jaaaa. Ja. Moeilijk te zeggen...."
dinsdag 15 maart 2011 om 17:00
quote:liubi schreef op 15 maart 2011 @ 16:09:
Moeders die goed BV kunnen geven, zullen dit gevoel nooit ervaren. En dan kunnen ze wel zeggen: 'ach ja, fv is een goed alternatief' maar voor mij voelt het dan niet oprecht dat ze dit zeggen. Eerder geven ze mij het gevoel dat ze zich superieur voelen aan moeders die fv geven. Zo van: Zie mijn kind krijgt lekker wel het allerbeste..
Ow Liubi, wat vind ik het jammer dat je het zo zegt.... Hier nog een probleemloze voedster (sorry, sorry) maar ik denk dat dit soort types echt in de minderheid zijn, waar baseer je dit in vredesnaam op???
Ik zou ook heel gefrustreerd zijn geweest als het niet was gelukt, en ik voel me zeker niet superieur of wat dan ook. Wat een onzin! Je hebt er " geluk" mee of niet, om wat voor reden dan ook.
Ik zal eerlijk zijn, moeders die bv geven niet eens overwegen en meteen naar de fles grijpen " omdat het zo lekker makkelijk is", die kan ik niet goed begrijpen, maar als het niet lukt, lukt het niet!!
dikke knuf voor jou Calvijn, je zit er echt heel erg mee he? Alsjeblieft, houd op met zo streng voor jezelf te zijn, je kan er echt niets aan doen en je hebt je best gedaan!
Verpleegkundigen en dergelijk snappen ook niet altijd hoe het werkt, wat een onzin over die " te blanke tepels" en " maar zo weinig".
Het lag niet aan jou. Je hebt je best gedaan. Je bent niet tekort geschoten, en als ik het zo lees ben je een heel goede moeder! Er zijn er zat die bv geven maar dan op een andere manier dat weer niet goed doen ( ik las laatst een verhaal over een moeder die wel bv gaf maar drugs gebruikte, huh??) dus houd op met jezelf zo af te schieten!
Kan je niet eens met iemand er over praten?
Sterkte!!
Moeders die goed BV kunnen geven, zullen dit gevoel nooit ervaren. En dan kunnen ze wel zeggen: 'ach ja, fv is een goed alternatief' maar voor mij voelt het dan niet oprecht dat ze dit zeggen. Eerder geven ze mij het gevoel dat ze zich superieur voelen aan moeders die fv geven. Zo van: Zie mijn kind krijgt lekker wel het allerbeste..
Ow Liubi, wat vind ik het jammer dat je het zo zegt.... Hier nog een probleemloze voedster (sorry, sorry) maar ik denk dat dit soort types echt in de minderheid zijn, waar baseer je dit in vredesnaam op???
Ik zou ook heel gefrustreerd zijn geweest als het niet was gelukt, en ik voel me zeker niet superieur of wat dan ook. Wat een onzin! Je hebt er " geluk" mee of niet, om wat voor reden dan ook.
Ik zal eerlijk zijn, moeders die bv geven niet eens overwegen en meteen naar de fles grijpen " omdat het zo lekker makkelijk is", die kan ik niet goed begrijpen, maar als het niet lukt, lukt het niet!!
dikke knuf voor jou Calvijn, je zit er echt heel erg mee he? Alsjeblieft, houd op met zo streng voor jezelf te zijn, je kan er echt niets aan doen en je hebt je best gedaan!
Verpleegkundigen en dergelijk snappen ook niet altijd hoe het werkt, wat een onzin over die " te blanke tepels" en " maar zo weinig".
Het lag niet aan jou. Je hebt je best gedaan. Je bent niet tekort geschoten, en als ik het zo lees ben je een heel goede moeder! Er zijn er zat die bv geven maar dan op een andere manier dat weer niet goed doen ( ik las laatst een verhaal over een moeder die wel bv gaf maar drugs gebruikte, huh??) dus houd op met jezelf zo af te schieten!
Kan je niet eens met iemand er over praten?
Sterkte!!
dinsdag 15 maart 2011 om 17:01
Hier is de borstvoeding ook deels niet gelukt/mislukt. Maar (misschien vreemd) ik heb er geen schuldgevoel over. Dat is omdat ik oprecht kan zeggen dat ik er alles aan gedaan heb om het te doen slagen.
Consultaties van de lactatiekundige, kolfmarathon gehouden wanneer iedereen sliep, 4 maanden die grote ziekenhuis kolf gehuurd, zelfs domperidon geslikt.
En toen het dan na 4 maanden op was en ik al 6 keer mijn grens over was gegaan, was het ook echt op en klaar en finito. Het was even moeilijk maar ik kon het toch goed afsluiten.
Volgende keer gaat het lukken.
Consultaties van de lactatiekundige, kolfmarathon gehouden wanneer iedereen sliep, 4 maanden die grote ziekenhuis kolf gehuurd, zelfs domperidon geslikt.
En toen het dan na 4 maanden op was en ik al 6 keer mijn grens over was gegaan, was het ook echt op en klaar en finito. Het was even moeilijk maar ik kon het toch goed afsluiten.
Volgende keer gaat het lukken.
dinsdag 15 maart 2011 om 17:01
quote:kaetje schreef op 15 maart 2011 @ 16:51:
Artemis, we zouden dezelfde gehad kunnen hebben. De mijne zei alleen maar: "ja. jaaaa. ja." Mijn kraamhulp werd er zelfs gek van! Uiteindelijk probeerde zij nog wanhopig iets wat op een tip zou lijken uit haar te trekken zegt ze: "ja... ik ben niet zo'n prater".
Ze was een kwartier te laat en belde onderweg op dat ze de tijd vergeten was van onze afspraak. Ze dacht eigenlijk dat het nog een kwartier eerder was, dan was ze een half uur te laat geweest! En mijn kraamhulp liep maar met Kootje die steeds hongeriger en hongeriger werd.
Zelfs op de vraag wat het huisbezoek ging kosten zei ze: "Ja, ja. Jaaaa. Ja. Moeilijk te zeggen...."
Inderdaad! Zo praatte de mijne ook. Echt, wat een trol. Ik wilde haar door elkaar schudden om maar een andere reactie uit te lokken.
En wat een lompe actie van die van jou, om zo maar zo erg te laat te komen...
Artemis, we zouden dezelfde gehad kunnen hebben. De mijne zei alleen maar: "ja. jaaaa. ja." Mijn kraamhulp werd er zelfs gek van! Uiteindelijk probeerde zij nog wanhopig iets wat op een tip zou lijken uit haar te trekken zegt ze: "ja... ik ben niet zo'n prater".
Ze was een kwartier te laat en belde onderweg op dat ze de tijd vergeten was van onze afspraak. Ze dacht eigenlijk dat het nog een kwartier eerder was, dan was ze een half uur te laat geweest! En mijn kraamhulp liep maar met Kootje die steeds hongeriger en hongeriger werd.
Zelfs op de vraag wat het huisbezoek ging kosten zei ze: "Ja, ja. Jaaaa. Ja. Moeilijk te zeggen...."
Inderdaad! Zo praatte de mijne ook. Echt, wat een trol. Ik wilde haar door elkaar schudden om maar een andere reactie uit te lokken.
En wat een lompe actie van die van jou, om zo maar zo erg te laat te komen...
dinsdag 15 maart 2011 om 17:01
quote:Sterre75 schreef op 15 maart 2011 @ 16:58:
[...]
Beetje late reactie misschien hoor, 5 pagina's verder, maar wilde hier toch even op inhaken. Ik heb 14 maanden bv gegeven na heeeeeeeel veel opstartellende (10 borstontstekingen, een halve tepel eraf, cyste zo groot als een ei, 3 maanden fulltime ab-kuren en dan ook nog een dochter die alleen wilde drinken als ik lag, dus in een restaurant of waar dan ook voeden ging niet, zat dus altijd thuis of bij vrienden/ouders), dus ik weet hoe het werkt, denk ik dan maar. Ik had steeds het gevoel: nu gaat er zoveel mis, dat het me zal lukken ook. En ja, het lukte dus. Iedereen trots en applaus enz enz.
Maar mijn punt is: fulltime kolven, DAT VIND IK PAS KNAP!! Vind dat sowieso helemaal niemand zich schuldig zou moeten voelen hoor. Je doet je best, maar het is gewoon niet zo makkelijk als ze zeggen. Ja, ALS het lukt. Maar fulltime kolven, sjee zeg, ik geloof nooit dat ik dat zou trekken, al die tijd aan die pomp. Kortom: wat mij betreft ga jij (en alle anderen) heel erg trots zijn op wat je gedaan hebt en je vooral nooit meer rot voelen over dat het niet ging zoals je hoopte!!! Zo...
Dank je wel.
(En toch zie IK het ft kolven niet als iets heel knaps, dat ging zo vanzelfsprekend, ik moet wel zeggen dat ik 5 maanden na de geboorte verlof had, toen ik weer ging werken ben ik ook gestopt, maar ik had het 'geluk' dat ik goed kon kolven). (Schrijft zij met tranen in haar ogen door dit lieve compliment).
[...]
Beetje late reactie misschien hoor, 5 pagina's verder, maar wilde hier toch even op inhaken. Ik heb 14 maanden bv gegeven na heeeeeeeel veel opstartellende (10 borstontstekingen, een halve tepel eraf, cyste zo groot als een ei, 3 maanden fulltime ab-kuren en dan ook nog een dochter die alleen wilde drinken als ik lag, dus in een restaurant of waar dan ook voeden ging niet, zat dus altijd thuis of bij vrienden/ouders), dus ik weet hoe het werkt, denk ik dan maar. Ik had steeds het gevoel: nu gaat er zoveel mis, dat het me zal lukken ook. En ja, het lukte dus. Iedereen trots en applaus enz enz.
Maar mijn punt is: fulltime kolven, DAT VIND IK PAS KNAP!! Vind dat sowieso helemaal niemand zich schuldig zou moeten voelen hoor. Je doet je best, maar het is gewoon niet zo makkelijk als ze zeggen. Ja, ALS het lukt. Maar fulltime kolven, sjee zeg, ik geloof nooit dat ik dat zou trekken, al die tijd aan die pomp. Kortom: wat mij betreft ga jij (en alle anderen) heel erg trots zijn op wat je gedaan hebt en je vooral nooit meer rot voelen over dat het niet ging zoals je hoopte!!! Zo...
Dank je wel.
(En toch zie IK het ft kolven niet als iets heel knaps, dat ging zo vanzelfsprekend, ik moet wel zeggen dat ik 5 maanden na de geboorte verlof had, toen ik weer ging werken ben ik ook gestopt, maar ik had het 'geluk' dat ik goed kon kolven). (Schrijft zij met tranen in haar ogen door dit lieve compliment).
dinsdag 15 maart 2011 om 17:03
quote:Annelize schreef op 15 maart 2011 @ 16:31:
Interessant over die vrouwen die een keizersnede hebben ondergaan en waarbij de borstvoeding niet lukt. Ik val namelijk ook onder de ks groep. Ik kreeg in het ziekenhuis pas op dag 3 begeleiding. En toen had ik al dikke korsten op mijn tepels. In het begin hapte ze zo goed, maar omdat ze niet binnen 24 uur geplast had, hebben ze haar bijgevoed. Daar is ze heel lui door geworden wat resulteerde in het weigeren van mijn borst, want daar moest ze immers voor werken. Ik ben ook nog heel boos (in hoeverre je dat op dat moment kan) geworden dat ik persé geen fingerfeeding wilde maar cupfeeding, want bij het laatste moeten ze ook werken. Het werd toch fingerfeeding, want dat is snel en makkelijk. En ja, ik ben wel heel boos op de ziekenhuisverpleging, maar dat is weer een heel ander verhaal.Mijn 1e was ook een spoed ks.. en de BV kwam mede daarom langzaam op gang.. verkeerde houding in bed vanwege pijn en daardoor verkeerd aanleggen resulteerde in kloven die leken wel op de samaria kloof (kreta).. .. Ooo.. als ze er al naar keek kreeeg ik spontaan de krampen.. iedere teug deed zo vreselijk zeer.. brrr... als daar nog aan denk..
Interessant over die vrouwen die een keizersnede hebben ondergaan en waarbij de borstvoeding niet lukt. Ik val namelijk ook onder de ks groep. Ik kreeg in het ziekenhuis pas op dag 3 begeleiding. En toen had ik al dikke korsten op mijn tepels. In het begin hapte ze zo goed, maar omdat ze niet binnen 24 uur geplast had, hebben ze haar bijgevoed. Daar is ze heel lui door geworden wat resulteerde in het weigeren van mijn borst, want daar moest ze immers voor werken. Ik ben ook nog heel boos (in hoeverre je dat op dat moment kan) geworden dat ik persé geen fingerfeeding wilde maar cupfeeding, want bij het laatste moeten ze ook werken. Het werd toch fingerfeeding, want dat is snel en makkelijk. En ja, ik ben wel heel boos op de ziekenhuisverpleging, maar dat is weer een heel ander verhaal.Mijn 1e was ook een spoed ks.. en de BV kwam mede daarom langzaam op gang.. verkeerde houding in bed vanwege pijn en daardoor verkeerd aanleggen resulteerde in kloven die leken wel op de samaria kloof (kreta).. .. Ooo.. als ze er al naar keek kreeeg ik spontaan de krampen.. iedere teug deed zo vreselijk zeer.. brrr... als daar nog aan denk..
dinsdag 15 maart 2011 om 17:05
dinsdag 15 maart 2011 om 17:05
quote:calvijn1 schreef op 15 maart 2011 @ 16:59:
Op het moment dat ik schaars gekleed onder een lakentje met 2 van die kolfzuigers aan mijn 'blanke' tepels bloed zweet en tranen lag te kolven, kwam er een groepje artsen langs op hun ronde met jawel.... een leuke frisse dokter.
Voelde mij toen zo voor l*l liggen Hahaha, heel herkenbaar! Op dat soort momenten had ik grote moeite om te luisteren wat hij nou zei. Ik was alleen maar bezig met hoe ik er op dat moment bij lag: wat stom!
Op het moment dat ik schaars gekleed onder een lakentje met 2 van die kolfzuigers aan mijn 'blanke' tepels bloed zweet en tranen lag te kolven, kwam er een groepje artsen langs op hun ronde met jawel.... een leuke frisse dokter.
Voelde mij toen zo voor l*l liggen Hahaha, heel herkenbaar! Op dat soort momenten had ik grote moeite om te luisteren wat hij nou zei. Ik was alleen maar bezig met hoe ik er op dat moment bij lag: wat stom!
