Mislukte borstvoeding

Inderdaad Chryssa



Elke moeder wil het beste voor haar kindje, en jij dus niet. Volgens anderen. En je bent al schijt-onzeker als je net bevallen bent, zeker bij je eerste. Ik tenminste wel.

Bij mij was het iets later dan de kraamtijd dat het niet meer ging, maar ik denk dat er ook veel druk van buitenaf is. Of het nu de media is, de "bv maffia" of wie dan ook.



Daarbij neem je je iets voor en in mijn geval, verheug je je ergens op.

Ik vond de bv periode heel gezellig en fijn. Ik vond het daarom ook heel erg klote dat het stopte zonder dat ik daar het moment voor koos.

Jeetje, AlettaJacobs, dat lijkt me ook geen pretje, hoor!

Inderdaad mars74, dat vond ik ook zo erg, dat mensen je dan gingen behandelen alsof jij niet 'het beste' voor je kind wilde. Alsof je het voornamelijk zelf wel lekker makkelijk vond om geen bv te geven. Natuurlijk wil iedere moeder het beste voor haar kind! En is het dan het beste om je kind te laten verhongeren, omdat jij zo weinig melk hebt, maar toch ijzerenheinig bv wilt blijven geven? Lijkt me niet. En toch ben je dan een ontaarde moeder, Irritant.

quote:germanwings schreef op 15 maart 2011 @ 16:39:

[...]





Je kunt best zeggen dat je het jezelf niet kwalijk moet nemen, maar zo functioneert het helaas niet.

Niet lullig bedoelt, maa rik ga er zo maar vanuit dat bv bij jou wel 'gewoon' gelukt is.



Niet 'gewoon'. Alleen maar dankzij een schat van een lactatiekundige.

Maar goed, mijn post was uiteraard alleen bedoeld als hart onder de riem. Ik weet dat bv geven niet makkelijk is. Hopelijk kunnen jullie door ervaringen uit te wisselen op dit topic het "schuldgevoel" loslaten.

quote:kaetje schreef op 15 maart 2011 @ 16:40:

[...]





En hier voel ik me dus wel rot en schuldig over. Heb ik er wel alles aan gedaan om de juiste begeleiding aan mijn bed te krijgen?Geen idee, dat is een vraag die alleen jij kunt beantwoorden, wellicht dat een gesprek met een deskundige je hier mee kan helpen? Ik kan je vertellen wat ik gedaan heb en wat voor mij gewerkt heeft. Ik kan je niet vertellen dat dit ook voor jou een oplossing geweest zou zijn, dat weet ik namelijk niet.

Ik heb echt respect voor vrouwen die maanden BV geven

Dat ze alles alleen moeten dragen, want zo zie ik het. Je bent alleen nog maar met je baby bezig (mijn eigen ervaring). En je kunt je man het niet over laten nemen.

Mijn man nam wel degelijk dingen van mij over. Hij zorgde ervoor dat er ontbijt klaar stond, dat het grootste gedeelte van het huishouden gedaan werd, dat de boodschappen gedaan werden, hij haalde onze zoon s'nachts uit bed zodat ik alleen maar hoefde te voeden. Dit alles zodat ik er voor onze zoon kon zijn.

Ik heb niet alles gelezen en ik weet niet of ik dan andere mensen in mijn omgeving heb, maar in mijn kring laat iedereen zich echt vrij in hoe en wat je doet met het voeden van je kinderen.



Bij de oudste wilde ik wel borstvoeding geven, leek me een soort van logisch. Kind wilde niet uit de borst drinken, hij viel dan in slaap maar had wel gierende honger. Na de geboorte heb ik 2 weken ongeveer 24 uur per dag gekolft, maar er kwam maar amper 25cc per dag uit. Na dag 4, met een hysterisch jongetje op m'n arm heb ik de verloskundige gebeld en ben ik gaan bijvoeden. Na 2 weken ging het echt niet meer, er kwam gewoon niks uit en het ventje had alleen maar honger. De overstap naar compleet flesvoeding was toen snel gemaakt. Ik heb me daar nooit schuldig over gevoeld, waarom? M'n lichaam gaf gewoon niet waar hij behoefte aan had, dat betrok ik verder ik niet op mezelf.



Bij m'n 2e heb ik direct de keus gemaakt om geen borstvoeding te geven. Ik had gewoon geen zin in eventuele ellende van weer eindeloos kolven zonder resultaat. Ook daar heb ik me geen seconde schuldig over gevoeld, ook gewone flesvoeding is voeding! Niet dat ik de ervaring van borstvoeding niet wilde hebben, maar ik had geen zin in weer 2 weken stress en ellende, terwijl je net een wolkje van een baby in je armen hebt,

Weet je wat ik mij nav dit topic weer is afvraag, toen ik verschillende deskundigen aan mijn bed had in het begin zei iedereen dat het niet kon dat je te weinig voeding in je voeding kon hebben. Dat dat maar heel weinig voorkwam.



Ik heb heel lang wel dat gevoel gehad dat dat wel het geval is geweest bij mij.



Nu lees ik het hier ook weer dat het bij verschillende dames zo is geweest.

In wat voor kring beweeg jij je



Hier werd er aardig op los gestimuleerd en zo warrig als de pest als ik ben tijdens een zwangerschap - kwam dat juist allemaal heel goed aan. Van wie? Vriendinnen, verloskundigen, de kraamzorg, huisarts, kraambezoek dat tijdschriften van Borstvoeding Natuurlijk en folders meenam, bezoek dat wees op internetfora over borstvoeding en voedende moeders enzovoorts. De lactatiekundige via/van de zwangerschapsgym. Langvoedende buurvrouwen.

Oh Calvijn, dank je voor dit topic! zoveel herkenning en nu ik zwanger ben van de tweede komt de herinnering en de disussie om me heen weer op gang.

Had ook te vlakke tepels en dochter kon niet aanhappen. Met hulp van lactatiekundige (en na wat ik hier lees echt een goeie, zou bijna reclame willen maken) wel een paar voedingen per dag voor elkaar gekregen. Maar op een gegeven moment was ik alleen nog maar bezig met borstvoeden, navoeden met HA flesvoeding en dan nog een keer kolven om de productie te verhogen. En die liep alleen maar terug in combi met een van de honger gillend kind. Ha gelukkig en een goede kraam en een goede lactatiekundige. Dat scheelde wel wat. Uiteindelijk op advies van de lactatielundige gestopt. Haar stelling was: liever een gelukkige moeder met een kind aan de fles dan een gestressde ongelukkige moeder met een kind aan de borst. Iedere keer dat ik me schuldig voelde heb ik op het kaartje gekeken waar ze dat op heeft geschreven. Maar nu bij nr 2 reageert mijn omgeving (vooral zus) heel stekelig als ik zeg dat ik het wel weer wil proberen. Want met zo'n instelling gaat dat natuurlijk nooit lukken en je wil toch het beste voor je kind? Zucht....



Cha: fantastisch dat de info bij jou bleef hangen. Hier ook hoor, maar hielp geen zier. Het is dat de kraamzorg voorstelde om er een lactatiekundige bij te halen en vooral niet zelf te gaan dokteren Tegen die tijd wilde ik maar een ding: een kind dat geen honger had en een oplossing hier voor.

Dat alleen maar bezig met borstvoeding... ja, dat was ik ook. Mijn dochter deed een uur over een voeding en kwam elke twee uur. Dus ik was bijna altijd aan het voeden. Ik ben vier maanden lang nauwelijks buiten geweest en heb bijna niemand gezien.



Een vriendin van me is net bevallen en die verveelt zich gewoon. Ik verbaas me echt enorm. Ze komt een paar keer in de week aanwaaien met haar kind, want ze heeft niks te doen. Ze is blij, ze onderneemt dingen, ze ziet mensen... Ze geeft flesvoeding, dat duurt een kwartiertje per keer. That's it. En ik moet zeggen dat ik daar best jaloers op ben. Ze heeft gewoon een kraamtijd, wat een ongekende luxe.

Wat jammer dat het bij zoveel van jullie niet gelukt is en dat jullie je daar ook nog eens schuldig over voelen .



Ook ik heb net als Calvijn bij de eerste een spoed keizersnede gehad. Ook bij mij kwam de melk pas een beetje opgang na 5 dagen. En gelukkig voor mij was ik zo van de wereld door de hormonen dat ik niet eens in de gaten had dat het eigenlijk heel zwaar was. Door hele goede begeleiding in het ziekenhuis heb ik het vol kunnen houden om het daar elke 2 uur aan te leggen op een juiste manier. Zoon 1 heb ik net geen 6 maanden kunnen voeden.



Bij de tweede wist ik dat de melk heel langzaam op gang kwam en hebben we (mijn man, ik en de verpleging in het ziekenhuis) er rustig en alle tijd voor genomen. Ook weer elke 2 uur aanleggen. En nu voed ik ook al bijna 6 maanden.



Ik vind het echt heel jammer voor jullie dat het niet gegaan is zoals je wilde.

Aletta Jacobs wat jammer dat je kraamtijd niet zo fijn was en dat je de eerste 4 maanden niet zo hebt kunnen genieten. Hoop voor je dat het de volgende keer makkelijker en beter gaat.



Ik geloof dat een kindje beter af is een gelukkig mama die flesvoeding geeft, dan een gestreste mama die bv geeft.



(nog bedankt trouwens voor je reactie op het topic over een helmpje. Heb ik veel aan (gehad))

Calvijn



Hier een verhaal met dezelfde strekking. Alleen had ik niets met borstvoeding tijdens mn zwangerschap. Was er van overtuigd dat het niets voor mij was. Daarnaast heb ik een litteken op mijn linkerborst waardoor het wel eens lastig kon worden.



Mijn kraamverzorgster was pro borstvoeding en wilde dat ik het probeerde, dus dochter werd direct aangelegd na haar geboorte. Wow, wat was ik trots, voelde me op dat moment op en top vrouw. Wat een mooi moment. Was gelijk om, dit wilde ik wél in plaats van niet.



De volgende dag bleek dat dochter toch veel was afgevallen, dus ze moest flink drinken aan de borst. Helaas viel ze telkens in slaap. Daarom gaan kolven. Heel trots dat er wel 10cc uitkwam, maar dit bleek niets voor te stellen. Jammer! Maar toch, blijven proberen. Ondertussen al wel gaan bijvoeden met kv. Na vier dagen kon ik niet meer, en dochter deed het heel goed met fv. Toen heb ik samen met kraamverzorgster om te stoppen. Nadat lactatiedeskundige was langsgeweest en ook zij niet meer kon helpen. Was opgelucht en verdrietig tegelijk. Vond het zo mooi om te doen.



Ook al vind ik het heel jammer dat het niet gelukt is, ik had er geen schuldgevoel over. Dat kwam pas later, toen er mensen naar gingen vragen. "Huh, waarom geef je geen borstvoeding" of "je geeft wel borstvoeding hè, dat is veel beter." Ehm..nee. Ook al had ik me voorgenomen me er niets van aan te trekken, het steekt toch.had het graag gewild, maar het is niet anders. Maar als je dat zegt, dan willen sommigen uitleg, alsof je je per se moet verantwoorden. Doe ik niet meer, ik houd het bij daarom.



Om een lang verhaal kort te maken, Calvijn, ik snap je gevoel heel goed. Zeker ook n.a.v. Reacties op andere topics. Heb helaas geen tips, hoop dat je het nare gevoel snel achter je kunt laten.

quote:liubi schreef op 15 maart 2011 @ 16:09:

Moeders die goed BV kunnen geven, zullen dit gevoel nooit ervaren. En dan kunnen ze wel zeggen: 'ach ja, fv is een goed alternatief' maar voor mij voelt het dan niet oprecht dat ze dit zeggen. Eerder geven ze mij het gevoel dat ze zich superieur voelen aan moeders die fv geven. Zo van: Zie mijn kind krijgt lekker wel het allerbeste..



Ik heb de rest nog niet gelezen, maar haak hier even op in.

Ik heb 3 keer lang borstvoeding gegeven, maar voel mij absoluut niet superieur of wat dan ook hoor! Ik heb geluk gehad dat mijn baby's het goed snapte wat ze moesten doen. En daar kan je zelf helemaal niks aan veranderen!

En dat maakt iemand waar het niet bij lukt niet tot een mislukkeling of wat dan ook!

quote:AlettaJacobs schreef op 15 maart 2011 @ 19:34:

Dat alleen maar bezig met borstvoeding... ja, dat was ik ook. Mijn dochter deed een uur over een voeding en kwam elke twee uur. Dus ik was bijna altijd aan het voeden. Ik ben vier maanden lang nauwelijks buiten geweest en heb bijna niemand gezien.



Dit is wel herkenbaar voor mij.

Op het CB zeiden ze dan dat ik hem na een kwartier af moest koppelen, want hij was vast aan het sabbelen. Maar als ik hem bekeek was hij echt aan het 'klokken'. Achteraf snap ik het wel. Waarschijnlijk had het te maken met zijn stofw. ziekte. Van andere moeders met kindjes die deze ziekte hebben mislukt de BV bijna altijd omdat de kindjes te moe zijn om uit de borst te drinken. Dus ik ben achteraf heel blij dat ik naar mijn eigen gevoel heb geluisterd.



Andere mensen kunnen je zo onzeker maken. Ongeacht de keus die je maakt, BV of FV.

Ik heb geen vergelijkbaar verhaal, maar vind het jammer om te lezen dat jullie je schuldig voelen over het mislukken van de bv. Iedereen wil toch het beste voor zijn/haar kindje, en jullie hebben er alles aan gedaan.

Bij mij was het ook even cruciaal of het allemaal zou gaan lukken, want heb een volledige narcose na mijn bevalling gehad ivm een nabloeding. Toen op dag 3 een zuster aan mijn bed stond en zei dat ik de borstvoeding wel op mn buik kon schrijven, omdat zoonlief nu ook al een fles had gehad, brak ik. Terwijl ik vantevoren echt heel nuchter was, en dacht ik zie wel. Raar hoe dat werkt, schijnbaar wordt je toch zo beinvloed door je omgeving. Ik was ook echt bang om te falen, en ben nu zo blij dat het is gelukt. Hij krijgt nu overigens al bijna 15 weken bv, en loop nu weer tegen andere problemen aan, zoals niet genoeg kunnen kolven op t werk. Vind het nu heel jammer, maar ga toch de bv afbouwen en proberen 3 voedingen te behouden.



Enne dames, een , die maffia is ook niet alles he!

Hier ook een moeder waar BV eigenlijk mislukt is. Het stomme is dat ik een hele relaxte houding had tegenover BV. Ik zou het gewoon proberen en als het niet zou lukken of ik zou borstontstekingen/kloven krijgen, geen probleem FV is ook goed. Ik trek me altijd vrij weinig aan van wat andere van mij zouden denken en ook hier stond ik heel nuchter in. Waarschijnlijk had ik ergens in mijn achterhoofd altijd het idee dat het wel zou lukken. Want he ik ben een hoogopgeleide vrouw, had veel gelezen over BV, cursus gehad etc etc.



Nou stond ik even raar te kijken toen het aanhappen niet echt fantastisch ging. Mini zat lekker te sabbelen maar echte slokken ho maar. Allerlei redenen kwamen langs: ik was te gestrest, ik lag niet goed, mini lag verkeerd, 10.000 houdingen uitgeprobeerd, wrijven onder kinnetje, mini hapte toch wel goed aan, ik voedde te lang, of juist weer te kort etc etc..Na 5 dagen greep de verloskundige in. Mini was te veel afgevallen. Ik ben me dood geschrokken. Mini had te weinig energie om te drinken en bewoog nog maar weinig. Nou dan voel je je toch wel heel erg naar hoor..niet in staat om iets natuurlijks te volbrengen. Maar goed plan was eerst BV (kort), dan flesje gekolfde melk en dan nog kolven. En dat dus zo'n 8/10voedingen per dag. Nou dat hakt erin hoor. En er dan elke keer nog geen 20cc uithalen. En doordat mini FV dronk deed ze helemaal geen moeite meer voor de borst. Na 2 weken weer geprobeerd af te bouwen met de FV maar het was al te laat. Twee dagen elke 10 minuten aanleggen want ja aanleggen, aanleggen, aanleggen. Zorg dat vraag en aanbod weer op elkaar afgestemd worden..Nou ik heb 2 dagen met een huilende mini gezeten, vreselijk



Het verbaasde mij echt hoe teleurgesteld ik was en hoe kan het in godsnaam dat iets dat zo natuurlijk is, toch niet lukt? Het kan toch niet zo zijn dat het pas na 6(!) dagen op gang komt? En ja ik wilde ook het beste voor mijn kind! En wat ik ook heel apart vond, is dat ik continu adviezen kreeg die elkaar allemaal tegenspraken. En onze zwangerschapsjuf had gezegd dat je BV minstens 8 weken moest proberen omdat het tijd nodig heeft. En dan leg je jezelf weer een of andere grens op. Ben normaal helemaal niet perfectionistisch maar op een of andere manier had ik het er toch erg moeilijk mee dat het niet was gelukt. En dan ga je met pijn in je hart afbouwen en dan breekt je hart elke keer als je baby weer haar hoofdje richting tepel deed...Duurde wel even voordat ik me daarover heen kon zetten.



En het steekt inderdaad als je successtory's van anderen hoort. Heel fijn dat het wel goed kan gaan. Maar dan gaan ze opsommen waarom BV zo fijn is: 'zo makkelijk', je hebt altijd je eten mee, niet met flesjes in de weer, goedkoop. Nou ik heb het dus niet zo ervaren. Kosten rezen de pan uit door de gehuurde kolf, kon ook nog eens 200 euro afrekenen. Makkelijk? Ik vond voedingen die 1,5 uur per keer incl kolven niet 'makkelijk'. Ik weet niet hoe ik die eerste weken ben doorgekomen maar het was verre van relaxed en al helemaal geen roze wolk. En iedereen vraagt ook recht voor zijn raap of je BV geeft. En jij dan maar weer uitleggen om vervolgens weer een ander dom advies te krijgen..En dan die eeuwige angst dat je niet weet wat je baby drinkt...pfffffffff. Echt het enige fijne aan die periode was dat vriend ook een flesje kon geven om het eens van me over te nemen. Maar meestal dwong ik mezelf om vooral 's nachts te kolven en in de vroege ochtend omdat de productie dan tenminste nog een beetje okay was. Zucht. Als ik er nog aan terugdenk dan flip ik nog. En nog vind ik 8 weken maar mager. Wat legt een mens toch de lat hoog voor zichzelf



Dank voor dit topic. Fijn dat er toch veel herkenning is en dat de 2% bij wie het niet lukt toch gewoon 1 op de 5 blijkt te zijn. Voelt toch veel minder loserig!

Esther, wat fijn dat het toch gelukt is!

(misschien een overbodige tip, kolven ging bij mij ook moeizaam en heb toen een neusspray van de huisarts gehad. Weet de naam niet meer, maar meiden op dit topic of op het bv-vragen topic weten dat vast wel)

syntocinon bedoel je barbabella

Ik vind het rot voor je dat je je er zo naar onder voelt, maar herken het totaal niet. Heb ook spoedkeizersnede gehad en voor geboorte al gezegd dat als het niet lukte met bv, ik het ook prima zou vinden. Aanleggen lukte niet, kind overstuur en ik in de stress en er kwam amper iets uit mijn borsten. Na een dag of drie op fv overgestapt, tot mijn tevredenheid, scheelde zoveel stress met voeden en kolven.

Wat ook meespeelt, een kennis heeft inmiddels een ernstig ziek zoontje, omdat ze bv gaf en vergat vitamine d te geven. Zo ideaal vond ik die bv niet na dat verhaal.



In ieder geval rot voor je dat je je zo voelt, want dat is absoluut niet nodig lijkt mij,.

Oh ja neusspray ook geprobeerd. Werkte gewoon niet. TSR was ver te zoeken. Tegen de tijd dat ik opgaf had ik voor het eerst zomaar wat druppels uit mijn borsten. Na 8 weken! Wat nou vraag en aanbod. Echt bij mij werkte alles verkeerd

Ja dat Yam!

(ik hoopte al op jouw reactie, wist dat jij de naam wist)