Wat te doen nu?
woensdag 16 maart 2011 om 12:28
Mijn vriend heeft weer een periode waarin hij constant kwaad tegen mij doet en mij vervolgens dan negeert alsof ik degene ben met de grootste fout. Hij kan alleen het negatieve zien in mij en wijst me alleen ook daarop, dat helpt nogal als je zelf gefrustreerd bent om het feit dat je elke keer een afwijzing krijgt bij een bedrijf. Ik ben nu sinds begin dit jaar weer werkloos, nadat ze mij bij het bedrijf hebben buiten gegooid omdat ik zogenaamd 'niet voldoe'. Daar komt nog eens bij dat we aan het bouwen zijn en het financieel dus ook in een diepte punt zit.
Maar buiten het financiele en geen werk hebben, is dit al de 3de keer dat hij zo doet. Hij is nooit een persoon geweest die graag praat, tenzij het over zijn interesses gaat, want de mijne wil hij niet eens horen omdat het hem niet interesseerd. Hij vind zelf dat hij lief genoeg is geweest, maar zelf heb ik dat nooit gemerkt. Hij laat maar bar weinig merken dat hij gek is op mij, laat staan dat hij uit zichzelf een kus of knuffel komt geven. Natuurlijk maakt dit mij kapot van binnen, ik ben qua emoties en gevoelens heel erg gevoelig en zoals nu voel ik ook dat er iets aan de hand is.
De laatste keer wist ik dat hij met andere vrouwen aan het chatten was, nu maakt het me geen zak uit of hij met iemand chat of niet, maar dan begint hij kei afstandelijk te worden en reageert dan kwaad op alles wat ik zeg, vraag of doe. Ik heb toen met hem geprobeerd te praten, dat natuurlijk zoals gewoonlijk in een ruzie is uitgelopen en ik gewoon kwaad gezegd heb wat ik ervan vind en hoe ik me toen voelde toen hij zoveel met andere vrouwen aan het chatten was en waarom hij er toen over loog. Ik wil eerlijkheid in een relatie en niet dat mijn partner begint te liegen. Uiteindelijk kwam hij na een paar dagen over de brug om te zeggen dat ik gelijk had en dat hij eerlijk had moeten zijn. Dat chatten is toen een hele tijd opgehouden.
De eerste keer toen dit begon, was ik totaal verrast. Ik had niet gedacht dat hij zo een persoon was. Maar toen ging het niet over het chatten met andere vrouwen, want dat deed hij toen niet. Het ging toen over porno kijken. Het interesseerd me niet of hij dat graag doet of niet, moet eerlijk bekennen dat ik dat vroeger ook veel gedaan heb. Maar hij ging er toen echt over liegen en zei dat hij dat niet deed, terwijl zijn laptop vol stond met filmpjes en foto's (en nee ik controleer hem niet op zijn laptop, ben daar achter gekomen omdat ik van hem zijn virus probleem moest oplossen want ik ben degene die alles weet van computers en hij is zowat een leek). Heb hem toen ernaar gevraagd en natuurlijk is dat in ruzie geeindigt, ik heb het toen een paar dagen laten rusten ondanks de rotgevoelens die ik had (weet je wel van 'ben ik nog wel goed genoeg?' of 'is dat de reden waarom hij niet graag sex heeft met mij?' enz enz.) Na die paar dagen heb ik er over gepraat met hem, hij vond het 'normaal' wat hij deed, porno kijken boven zijn vriendin zetten dus, ik zei dat porno kijken dan misschien iets is dat iedereen doet maar dat dat belangrijker was dan zijn vriendin kon ik niet begrijpen. Toen heb ik hem gezegd dat hij gerust zoveel porno mocht kijken als hij wilde als dat iets was waar hij zich dan beter bij voelde dan vrijen met zijn vriendin en heb hem toen met rust gelaten. Sinds die dag heeft hij beseft wat hij aan het doen was en leek het ineens een stuk beter te gaan. Hij heeft iig niet meer veel porno op zijn laptop staan en kijken doet hij ook niet meer veel denk ik, maar ons sexleven is sinds die tijd wel echt hard achteruit gegaan.
Nu is het weer zover, de carnaval is ook geweest.. Ik hou van carnaval en hij niet, maar dat neemt niet weg dat ik dan geen carnaval mag vieren. Ook helpt het niet als zijn moeder zich met alles zit te bemoeien, want dat is iets dat ze graag doet. Hij heeft mij altijd beschermt tegenover zijn eigen moeder, iets wat veel mannen niet doen denk ik. Ik kan wel geloven dat hij stress heeft omtrent financieel gebied, huis aan het bouwen, ik geen werk hebben. Maar dat neemt nog niet weg dat hij mij dan ook moet afstoten, want zo voel ik dat nu. Ook zit hij weer met andere vrouwen te chatten op facebook en meldt zich elke keer weer af (wat hij normaal nooit doet) bang dat ik hem controleer. Ik heb hem nooit gecontroleerd, ben er elke keer achter gekomen nadat ik van hem iets op zijn laptop moest oplossen. Dit keer ben ik erachter gekomen omdat hij lekker naast me op de bank zat met zijn laptop op schoot voluit te chatten en ik lekker kon mee genieten. Ik kreeg het gevoel dat hij het voor expres deed.
Ik ben nu al 2 maanden bezig om werk te vinden, want mij ongewild van binnen depressief aan het maken is. Buiten dat werkzoeken doe ik dus gamen (ik speel een MMO spel al voor 6 jaar nu), lezen en fanfictions schrijven. Dit zijn dingen die mij afleiden waardoor ik dus niet ga piekeren. Ik wil graag met hem hierover praten, maar elke keer als ik iets probeer wordt hij kwaad en maakt dan opmerkingen die mij best wel pijn doen. Het is zelfs al zover dat elke keer als hij weg moet er ruzie is en elke keer als hij naar bed gaat er ook ruzie is, ik wil dit graag oplossen maar weet niet hoe. Het lijkt wel erger als de andere keren en momenteel heb ik het gevoel dat hij me liever kwijt is dan rijk. Hij zegt ook dan dat ik maar een ander moet zoeken als hij niet zo mag reageren. Maar hij reageerd altijd kwaad en ik weet niet hoe het komt en ik wil geen ander zoeken want ik weet hoe is als je ondekt dat je partner vreemd gaat en hij heeft dat zelf ook al een paar keer meegemaakt. Ik wil gewoon graag dat alles weer normaal wordt en niet constant ruzie. Ook vind ik het niet fijn als ik constant negatieve commentaar en opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd krijg. Ik voel mezelf momenteel erg ongelukkig omdat ik a) geen werk heb en b) een vriend heb die me totaal niet steunt. Wat moet ik doen? Ik hou wel van hem, maar ik weet niet of hij van mij houdt.
Maar buiten het financiele en geen werk hebben, is dit al de 3de keer dat hij zo doet. Hij is nooit een persoon geweest die graag praat, tenzij het over zijn interesses gaat, want de mijne wil hij niet eens horen omdat het hem niet interesseerd. Hij vind zelf dat hij lief genoeg is geweest, maar zelf heb ik dat nooit gemerkt. Hij laat maar bar weinig merken dat hij gek is op mij, laat staan dat hij uit zichzelf een kus of knuffel komt geven. Natuurlijk maakt dit mij kapot van binnen, ik ben qua emoties en gevoelens heel erg gevoelig en zoals nu voel ik ook dat er iets aan de hand is.
De laatste keer wist ik dat hij met andere vrouwen aan het chatten was, nu maakt het me geen zak uit of hij met iemand chat of niet, maar dan begint hij kei afstandelijk te worden en reageert dan kwaad op alles wat ik zeg, vraag of doe. Ik heb toen met hem geprobeerd te praten, dat natuurlijk zoals gewoonlijk in een ruzie is uitgelopen en ik gewoon kwaad gezegd heb wat ik ervan vind en hoe ik me toen voelde toen hij zoveel met andere vrouwen aan het chatten was en waarom hij er toen over loog. Ik wil eerlijkheid in een relatie en niet dat mijn partner begint te liegen. Uiteindelijk kwam hij na een paar dagen over de brug om te zeggen dat ik gelijk had en dat hij eerlijk had moeten zijn. Dat chatten is toen een hele tijd opgehouden.
De eerste keer toen dit begon, was ik totaal verrast. Ik had niet gedacht dat hij zo een persoon was. Maar toen ging het niet over het chatten met andere vrouwen, want dat deed hij toen niet. Het ging toen over porno kijken. Het interesseerd me niet of hij dat graag doet of niet, moet eerlijk bekennen dat ik dat vroeger ook veel gedaan heb. Maar hij ging er toen echt over liegen en zei dat hij dat niet deed, terwijl zijn laptop vol stond met filmpjes en foto's (en nee ik controleer hem niet op zijn laptop, ben daar achter gekomen omdat ik van hem zijn virus probleem moest oplossen want ik ben degene die alles weet van computers en hij is zowat een leek). Heb hem toen ernaar gevraagd en natuurlijk is dat in ruzie geeindigt, ik heb het toen een paar dagen laten rusten ondanks de rotgevoelens die ik had (weet je wel van 'ben ik nog wel goed genoeg?' of 'is dat de reden waarom hij niet graag sex heeft met mij?' enz enz.) Na die paar dagen heb ik er over gepraat met hem, hij vond het 'normaal' wat hij deed, porno kijken boven zijn vriendin zetten dus, ik zei dat porno kijken dan misschien iets is dat iedereen doet maar dat dat belangrijker was dan zijn vriendin kon ik niet begrijpen. Toen heb ik hem gezegd dat hij gerust zoveel porno mocht kijken als hij wilde als dat iets was waar hij zich dan beter bij voelde dan vrijen met zijn vriendin en heb hem toen met rust gelaten. Sinds die dag heeft hij beseft wat hij aan het doen was en leek het ineens een stuk beter te gaan. Hij heeft iig niet meer veel porno op zijn laptop staan en kijken doet hij ook niet meer veel denk ik, maar ons sexleven is sinds die tijd wel echt hard achteruit gegaan.
Nu is het weer zover, de carnaval is ook geweest.. Ik hou van carnaval en hij niet, maar dat neemt niet weg dat ik dan geen carnaval mag vieren. Ook helpt het niet als zijn moeder zich met alles zit te bemoeien, want dat is iets dat ze graag doet. Hij heeft mij altijd beschermt tegenover zijn eigen moeder, iets wat veel mannen niet doen denk ik. Ik kan wel geloven dat hij stress heeft omtrent financieel gebied, huis aan het bouwen, ik geen werk hebben. Maar dat neemt nog niet weg dat hij mij dan ook moet afstoten, want zo voel ik dat nu. Ook zit hij weer met andere vrouwen te chatten op facebook en meldt zich elke keer weer af (wat hij normaal nooit doet) bang dat ik hem controleer. Ik heb hem nooit gecontroleerd, ben er elke keer achter gekomen nadat ik van hem iets op zijn laptop moest oplossen. Dit keer ben ik erachter gekomen omdat hij lekker naast me op de bank zat met zijn laptop op schoot voluit te chatten en ik lekker kon mee genieten. Ik kreeg het gevoel dat hij het voor expres deed.
Ik ben nu al 2 maanden bezig om werk te vinden, want mij ongewild van binnen depressief aan het maken is. Buiten dat werkzoeken doe ik dus gamen (ik speel een MMO spel al voor 6 jaar nu), lezen en fanfictions schrijven. Dit zijn dingen die mij afleiden waardoor ik dus niet ga piekeren. Ik wil graag met hem hierover praten, maar elke keer als ik iets probeer wordt hij kwaad en maakt dan opmerkingen die mij best wel pijn doen. Het is zelfs al zover dat elke keer als hij weg moet er ruzie is en elke keer als hij naar bed gaat er ook ruzie is, ik wil dit graag oplossen maar weet niet hoe. Het lijkt wel erger als de andere keren en momenteel heb ik het gevoel dat hij me liever kwijt is dan rijk. Hij zegt ook dan dat ik maar een ander moet zoeken als hij niet zo mag reageren. Maar hij reageerd altijd kwaad en ik weet niet hoe het komt en ik wil geen ander zoeken want ik weet hoe is als je ondekt dat je partner vreemd gaat en hij heeft dat zelf ook al een paar keer meegemaakt. Ik wil gewoon graag dat alles weer normaal wordt en niet constant ruzie. Ook vind ik het niet fijn als ik constant negatieve commentaar en opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd krijg. Ik voel mezelf momenteel erg ongelukkig omdat ik a) geen werk heb en b) een vriend heb die me totaal niet steunt. Wat moet ik doen? Ik hou wel van hem, maar ik weet niet of hij van mij houdt.
zaterdag 19 maart 2011 om 13:04
quote:huntje schreef op 16 maart 2011 @ 12:28:
Wat moet ik doen? Ik hou wel van hem, maar ik weet niet of hij van mij houdt.
Als ik het allemaal zo lees heb ik maar een advies:
En houden van? Hecht daar ook niet teveel waarde aan.
Je houd ook van je kat, je hond, je ouders enz.
Houden van is niet toegespits op een persoon.
Als je uit elkaar gaat ebt het houden van vanzelf weg
en komt er een nieuwe "houden van" voor in de plaats.
Wat moet ik doen? Ik hou wel van hem, maar ik weet niet of hij van mij houdt.
Als ik het allemaal zo lees heb ik maar een advies:
En houden van? Hecht daar ook niet teveel waarde aan.
Je houd ook van je kat, je hond, je ouders enz.
Houden van is niet toegespits op een persoon.
Als je uit elkaar gaat ebt het houden van vanzelf weg
en komt er een nieuwe "houden van" voor in de plaats.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 19 maart 2011 om 13:55
zaterdag 19 maart 2011 om 15:09
Ja dank je wel!
Ik ga zeker vanaf nu aan mezelf denken, heb al wat spulletjes bij elkaar gezocht. misschien ga ik straks al wat dozen halen bij mijn ouders, het voelt echt als een enorme opluchting. Ben zo happy dat ik nu eindelijk wel die dingen kan doen die ik graag doe. En ook weer mijn beste vriendin opzoeken enz.. lang niet meer gezien.
Ik heb al meer dan een jaar zitten denken om mijn haren kort te knippen, dat had ik vroeger ook. Ik mocht dat niet, nu ga ik dat dus wel doen ^^.
Eindelijk vrijheid!
Ik ga zeker vanaf nu aan mezelf denken, heb al wat spulletjes bij elkaar gezocht. misschien ga ik straks al wat dozen halen bij mijn ouders, het voelt echt als een enorme opluchting. Ben zo happy dat ik nu eindelijk wel die dingen kan doen die ik graag doe. En ook weer mijn beste vriendin opzoeken enz.. lang niet meer gezien.
Ik heb al meer dan een jaar zitten denken om mijn haren kort te knippen, dat had ik vroeger ook. Ik mocht dat niet, nu ga ik dat dus wel doen ^^.
Eindelijk vrijheid!
zaterdag 19 maart 2011 om 15:35
quote:huntje schreef op 19 maart 2011 @ 15:09:
Eindelijk vrijheid!
Hahahahahaha ik liep inderdaad achter.
Sterkte en blijf schijven hoe het met je gaat.
Het heeft mij enorm geholpen.
Eindelijk vrijheid!
Hahahahahaha ik liep inderdaad achter.
Sterkte en blijf schijven hoe het met je gaat.
Het heeft mij enorm geholpen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 19 maart 2011 om 17:29
ja idd
.. Oh wat zal ik blij zijn, ben nu al blij..
Oh en hij komt tot het besef nu dat ik echt weg ga.. Weet niet zeker of hij dacht dat ik het meenden of het maar gewoon zei.. Hij kwam terug van de bouw, zag dat hij zijn eigen lasagna moest maken en zijn eigen bammetjes ook en dan weer direct vertrekken naar het werk (hij werkt in het weekend). Ik zat in mijzelf te gniffelen voor een redenen en dan nog probeerde hij op deprimerende toon mij een schuld gevoel te geven.. werkelijk! ><
Oh en hij komt tot het besef nu dat ik echt weg ga.. Weet niet zeker of hij dacht dat ik het meenden of het maar gewoon zei.. Hij kwam terug van de bouw, zag dat hij zijn eigen lasagna moest maken en zijn eigen bammetjes ook en dan weer direct vertrekken naar het werk (hij werkt in het weekend). Ik zat in mijzelf te gniffelen voor een redenen en dan nog probeerde hij op deprimerende toon mij een schuld gevoel te geven.. werkelijk! ><
zondag 20 maart 2011 om 01:40
Lol ben ermee bezig.. morgen de laatste dingen inpakken en maandag komt mijn vader met de aanhangwagen.. mijn droger moet namelijk ook mee en die past niet in de auto..
Heb wel al mijn dvd's en wat kleine apulletjes richting mijn ouders gebracht vandaag.. en het viel me vandaag pas op hoe goed onze spullen gescheiden zijn van elkaar.. echt creepy, alsof hij wist dat we uit elkaar gingen ooit ofzo.. maar goed.. heb ook lege verhuisdozen van bij mijn ouders meegenomen..
Nu moet ik alleen mijn kleren, al mijn papierwerk, wat mokken, glazen en pannen inpakken en dan ben ik klaar.. dan hoef ik alleen tot maandag te wachten om die dozen, gitaar, droger, minikoelkast (echt mini ja), computer, wat knuffels en mijn ratten in te laden en dan ben ik voorgoed hier weg.
Moet alleen morgen nog ff in de garage kijken of daar nog wat dingen van mij ligt, maar denk het haast van niet..
Heb wel al mijn dvd's en wat kleine apulletjes richting mijn ouders gebracht vandaag.. en het viel me vandaag pas op hoe goed onze spullen gescheiden zijn van elkaar.. echt creepy, alsof hij wist dat we uit elkaar gingen ooit ofzo.. maar goed.. heb ook lege verhuisdozen van bij mijn ouders meegenomen..
Nu moet ik alleen mijn kleren, al mijn papierwerk, wat mokken, glazen en pannen inpakken en dan ben ik klaar.. dan hoef ik alleen tot maandag te wachten om die dozen, gitaar, droger, minikoelkast (echt mini ja), computer, wat knuffels en mijn ratten in te laden en dan ben ik voorgoed hier weg.
Moet alleen morgen nog ff in de garage kijken of daar nog wat dingen van mij ligt, maar denk het haast van niet..
zondag 20 maart 2011 om 02:11
quote:cinneluv schreef op 20 maart 2011 @ 01:46:
Ik heb de indruk dat de financiele problemen drukken op jullie relatie. Als er niks verandert als je werk hebt, zou ik nagaan of ik wel zin heb in zo'n relatie en man.
Dat is exact wat ik hem heb gevraagd gisteren.. Hij zei dat hij stress heeft van de hele situatie, de bouw, ik geen werk en financiele crisis (hij kan het makkelijk alleen redden zonder mij en nog geld over houden want hij verdient absoluut niet slecht, maar hij is gewend om altijd veel geld overhouden en kijkt (net als zijn ma) teveel naar een dubbeltje en legt daarom zijn bezuinigingen ook op verkeerde plaats). En voegde eraan toe dat hij dus over alles twijfelde. Ik vroeg aan hem, denk je dat onze relatie beter gaat zijn als jij geen stress niet meer hebt? Was onze relatie al beter toen ik vorig jaar wel werk had? Hij kon daar niet op antwoorden, dus was mij gewoon duidelijk dat dit niet meer ging werken. En ook niet omdat ik me heel erg ellendig in de relatie voelde, wist niet waar ik stond, wist niet of hij nog van mij hield (want hij zei nooit die woorden en liet het ook bijna nooit merken), ik had geen uitzicht op hoe onze relatie zou zijn als het huis klaar is, ik ook stress had van het feit geen baan te hebben plus de stress had dat ik niet de dingen kon doen die ik leuk vond zonder maar elke keer commentaar te krijgen, zij het al niet commentaar te krijgen over mijzelf. Voelde me gewoon weg in een hoekje geduwd enz.. daar kwam dan ook nog eens bij dat hij zo'n ma heeft (die zelf al jaren in een kut huwelijk zit en die dat zelf niet beseft, waarbij haar man gewoon gebruikt maakt van het gemak een huis te hebben, veel te werken en apart te slapen. Ja zijn ouders slapen al jaren apart, zij zegt omdat hij snurkt en hij zegt niks. Echt een type relatie die ik vooral wil vermijden, maar ik wel het idee heb die mijn 'vriend' niet erg zou vinden om te hebben).
Mijn moeder had altijd al het vermoeden dat hij door de omgeving waarin hij is opgevoed (gezinssituatie e.d.) dat hij niet iemand was die laat zien hoe hij zich voelt en ook niet echt liefde heeft gekend vanuit zijn ouders en dat hij daardoor ook niet weet hoe hij dit moet geven of dat hij uberhaupt wel ziet wat liefde is.
Ik heb de indruk dat de financiele problemen drukken op jullie relatie. Als er niks verandert als je werk hebt, zou ik nagaan of ik wel zin heb in zo'n relatie en man.
Dat is exact wat ik hem heb gevraagd gisteren.. Hij zei dat hij stress heeft van de hele situatie, de bouw, ik geen werk en financiele crisis (hij kan het makkelijk alleen redden zonder mij en nog geld over houden want hij verdient absoluut niet slecht, maar hij is gewend om altijd veel geld overhouden en kijkt (net als zijn ma) teveel naar een dubbeltje en legt daarom zijn bezuinigingen ook op verkeerde plaats). En voegde eraan toe dat hij dus over alles twijfelde. Ik vroeg aan hem, denk je dat onze relatie beter gaat zijn als jij geen stress niet meer hebt? Was onze relatie al beter toen ik vorig jaar wel werk had? Hij kon daar niet op antwoorden, dus was mij gewoon duidelijk dat dit niet meer ging werken. En ook niet omdat ik me heel erg ellendig in de relatie voelde, wist niet waar ik stond, wist niet of hij nog van mij hield (want hij zei nooit die woorden en liet het ook bijna nooit merken), ik had geen uitzicht op hoe onze relatie zou zijn als het huis klaar is, ik ook stress had van het feit geen baan te hebben plus de stress had dat ik niet de dingen kon doen die ik leuk vond zonder maar elke keer commentaar te krijgen, zij het al niet commentaar te krijgen over mijzelf. Voelde me gewoon weg in een hoekje geduwd enz.. daar kwam dan ook nog eens bij dat hij zo'n ma heeft (die zelf al jaren in een kut huwelijk zit en die dat zelf niet beseft, waarbij haar man gewoon gebruikt maakt van het gemak een huis te hebben, veel te werken en apart te slapen. Ja zijn ouders slapen al jaren apart, zij zegt omdat hij snurkt en hij zegt niks. Echt een type relatie die ik vooral wil vermijden, maar ik wel het idee heb die mijn 'vriend' niet erg zou vinden om te hebben).
Mijn moeder had altijd al het vermoeden dat hij door de omgeving waarin hij is opgevoed (gezinssituatie e.d.) dat hij niet iemand was die laat zien hoe hij zich voelt en ook niet echt liefde heeft gekend vanuit zijn ouders en dat hij daardoor ook niet weet hoe hij dit moet geven of dat hij uberhaupt wel ziet wat liefde is.
dinsdag 22 maart 2011 om 16:56
Sorry dat ik pas weer zo lang na mijn laatste post weer op het forum ben. Nou wilde ff updaten dan. Zondag wilde ik de dozen gaan inpakken. Voor mijn laatste spulletjes, toen hij wakker werd en de woonkamer binnenkwam. Hij was kwaad ofzo, want blijkbaar heeft hem toen pas echt beseft dat het over was tussen ons, heeft (zegt hij) via via gehoord dat ik mijn status op FB had aangepast naar single. (in godsnaam waarom heeft hij dat zelf niet gezien? Hij kon toch gewoon op mijn profiel kijken, want die status staat al zo sinds vrijdag en hij komt ongeveer 3 keer per dag op FB.) Maar goed, hij was weggegaan naar een vriend van hem, natuurlijk om zijn hart te luchten en een joint te roken (dat heeft hij niet meer gedaan toen wij een relatie hadden, omdat ik er op tegen ben.) Toen hij terug kwam wilde hij ineens wel praten (wel te laat he), hij zei dat hij het huis samen wilde bouwen en dat als het huis klaar was een Deense Dog voor mij als kado wilde geven (ik ben super dol op die honden) maar dat zou dan een verrassing zijn. Ook de hond die we samen hadden mocht binnen zijn enz enz (heeft trouwens ook gezegd dat hij de hond niet wilt hebben, maar ik kan hem niet bij mijn ouders zetten ivm katten en huis te klein). Hij zei vanalles en vond het niet leuk dat sommige dingen die hij samen wilde doen gewoon weg gegooid zijn nu.
Heb hem gezegd dat hij moest stoppen met proberen mij een schuldgevoel te geven, want dat ging hem toch niet lukken. En ook gezegd dat hij er wel erg laat mee kwam om te laten zien dat hij toch wel gek op me was en dat ik er al maanden mee bezig was om de relatie te redden en dat hij het gewoon heeft laten verwateren. Ik hoop dat hij eens gaat beseffen dat een relatie meer is dan alleen bij elkaar zijn (zijn 2 exen voor mij zijn beide vreemdgegaan na een lange tijd, hoogstwaarschijnlijk om dezelfde reden waarom ik nu bij hem ben weg gegaan, alleen doe ik niet aan vreemdgaan want dat is achterbaks). Ik heb mijn best gedaan en hij heeft niets gedaan tov de relatie die we hadden, plus de dingen die hij deed die vermeld staan in OP hebben ook niet echt veel geholpen van zijn kant uit om de relatie beter te maken. Heb hem gezegd dat het geen zin meer had.
Gisteren ben ik dus mijn laatste spullen gaan ophalen en natuurlijk zoals ik al had kunnen verwachten was zijn moeder bij hem op bezoek. Had gehoopt dat zij er niet zou zijn, want dat is wel de laatste mens op deze planeet die ik nog wil zien. Ze heeft blijkbaar spijt van haar gedrag tov mij en wilde zich verontschuldigen en hoopte dan dat het nog goed zou komen. Ja hallo zeg! Ze loopt eerst 2,5 jaar mijn leven zuur te maken en dan als het te laat is ineens met sorry aankomen kakken, daar trap ik dus mooi niet in he. Ik ben wel goed maar er staat geen idioot op mijn voorhoofd geschreven.
Ex heeft zelfs geholpen met inladen van mijn spullen, har har har. (wat klinkt ex goed nu tbh). Toen we klaar waren (mijn vader is met mij meegegaan), heb ik de sleutel afgegeven en ben ik vertrokken. Ik slaap dus al sinds zondag bij mijn ouders (eigelijk wonen weer) en heb gister en vandaag mijn slaapkamer in orde gebracht. Mijn computer heeft raar gedaan (dan een hardware fout en dan een software fout enz enz), maar dat is gelukkig nu weer opgelost.
Ben vandaag bij mijn oma op bezoek gegaan en zij was het met mij eens (heb haar alles verteld en zij had al een paar maanden het vermoeden dat dit ging gebeuren.) enz enz.. De uitkering is in orde gebracht, zit nu op antwoord te wachten voor mijn opleiding. Deze week ga ik naar de kapper. Ik voel me een stuk beter nu.
Heb hem gezegd dat hij moest stoppen met proberen mij een schuldgevoel te geven, want dat ging hem toch niet lukken. En ook gezegd dat hij er wel erg laat mee kwam om te laten zien dat hij toch wel gek op me was en dat ik er al maanden mee bezig was om de relatie te redden en dat hij het gewoon heeft laten verwateren. Ik hoop dat hij eens gaat beseffen dat een relatie meer is dan alleen bij elkaar zijn (zijn 2 exen voor mij zijn beide vreemdgegaan na een lange tijd, hoogstwaarschijnlijk om dezelfde reden waarom ik nu bij hem ben weg gegaan, alleen doe ik niet aan vreemdgaan want dat is achterbaks). Ik heb mijn best gedaan en hij heeft niets gedaan tov de relatie die we hadden, plus de dingen die hij deed die vermeld staan in OP hebben ook niet echt veel geholpen van zijn kant uit om de relatie beter te maken. Heb hem gezegd dat het geen zin meer had.
Gisteren ben ik dus mijn laatste spullen gaan ophalen en natuurlijk zoals ik al had kunnen verwachten was zijn moeder bij hem op bezoek. Had gehoopt dat zij er niet zou zijn, want dat is wel de laatste mens op deze planeet die ik nog wil zien. Ze heeft blijkbaar spijt van haar gedrag tov mij en wilde zich verontschuldigen en hoopte dan dat het nog goed zou komen. Ja hallo zeg! Ze loopt eerst 2,5 jaar mijn leven zuur te maken en dan als het te laat is ineens met sorry aankomen kakken, daar trap ik dus mooi niet in he. Ik ben wel goed maar er staat geen idioot op mijn voorhoofd geschreven.
Ex heeft zelfs geholpen met inladen van mijn spullen, har har har. (wat klinkt ex goed nu tbh). Toen we klaar waren (mijn vader is met mij meegegaan), heb ik de sleutel afgegeven en ben ik vertrokken. Ik slaap dus al sinds zondag bij mijn ouders (eigelijk wonen weer) en heb gister en vandaag mijn slaapkamer in orde gebracht. Mijn computer heeft raar gedaan (dan een hardware fout en dan een software fout enz enz), maar dat is gelukkig nu weer opgelost.
Ben vandaag bij mijn oma op bezoek gegaan en zij was het met mij eens (heb haar alles verteld en zij had al een paar maanden het vermoeden dat dit ging gebeuren.) enz enz.. De uitkering is in orde gebracht, zit nu op antwoord te wachten voor mijn opleiding. Deze week ga ik naar de kapper. Ik voel me een stuk beter nu.
woensdag 23 maart 2011 om 23:51
heb je topic gelezen, en huntje ik vind je ontzettend sterk klinken, petje af, goed bezig.
ik hoop voor je dat je die kracht vasthoud wanneer je emoties weer vat op je proberen te krijgen, hoe dan ook je bent met opgeheven hoofd een nieuwe weg ingeslagen.
een weg die velen voor je ook hebben bewandeld,(ik zelf ook )
lang niet altijd makkelijk, maar op de wat moeilijkere momenten dacht ik altijd aan de dingen die ik niet meer miste van hem , zijn buien. zijn onvermogen om er te zijn voor mij als ik hem nodig had. de neerbuigende opmerkingen ect ect,
na ellende kan t alleen nog maar mooier worden huntje, is mij gebeurt, en met de kracht die jij in je hebt en hier laat zien, gebeurt het ook voor jou
voor nu een dikke knuffel
ik hoop voor je dat je die kracht vasthoud wanneer je emoties weer vat op je proberen te krijgen, hoe dan ook je bent met opgeheven hoofd een nieuwe weg ingeslagen.
een weg die velen voor je ook hebben bewandeld,(ik zelf ook )
lang niet altijd makkelijk, maar op de wat moeilijkere momenten dacht ik altijd aan de dingen die ik niet meer miste van hem , zijn buien. zijn onvermogen om er te zijn voor mij als ik hem nodig had. de neerbuigende opmerkingen ect ect,
na ellende kan t alleen nog maar mooier worden huntje, is mij gebeurt, en met de kracht die jij in je hebt en hier laat zien, gebeurt het ook voor jou
voor nu een dikke knuffel
donderdag 24 maart 2011 om 03:40
dinsdag 29 maart 2011 om 18:51