Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
zaterdag 19 maart 2011 om 18:57
Ik mis hem zo ontzettend. Hij zit zo in mijn systeem,bij alles wat ik doen denk ik aan hem.
Vandaag de hele dag op pad geweest en dan kom ik thuis en verwacht min of meer dat hij er gewoon is en dat dit alles slechts een boze droom was.
Zo stom om dat te denken, maak het mezelf alleen maar moeilijker. Zie ook overal (gelukkige) stelletjes. En ik....ik blijf alleen achter.
Wil weten hoe het met hem gaat. Wat ie vandaag gedaan heeft, gewoon alledaagse dingen. Ik sms hem niet hoor....maar ik mis dat contact gewoon zo. Woensdag zie ik hem als het goed is nog even. Hij komt zijn spullen ophalen. Hopelijk kan ik me een beetje sterk houden. Het liefst zou ik willen dat we dan tegen elkaar zeggen: nou wat hebben we ons aangesteld. Laten we er gewoon weer voor gaan.
Maar dat is een illusie....ik weet het.
Vandaag de hele dag op pad geweest en dan kom ik thuis en verwacht min of meer dat hij er gewoon is en dat dit alles slechts een boze droom was.
Zo stom om dat te denken, maak het mezelf alleen maar moeilijker. Zie ook overal (gelukkige) stelletjes. En ik....ik blijf alleen achter.
Wil weten hoe het met hem gaat. Wat ie vandaag gedaan heeft, gewoon alledaagse dingen. Ik sms hem niet hoor....maar ik mis dat contact gewoon zo. Woensdag zie ik hem als het goed is nog even. Hij komt zijn spullen ophalen. Hopelijk kan ik me een beetje sterk houden. Het liefst zou ik willen dat we dan tegen elkaar zeggen: nou wat hebben we ons aangesteld. Laten we er gewoon weer voor gaan.
Maar dat is een illusie....ik weet het.
zaterdag 19 maart 2011 om 18:59
Polly: ik denk wel opnemen. Anders wil je later misschien zelf hem terugbellen, of wil je weten wat hij te zeggen had. En het kan zijn dat hij jou even wil steunen door je te bellen.
Is er een reden om niet op te nemen voor jou? Ben je bang voor een confrontatie of dat jullie in een discussie belanden of gevoelens omhoog komen?
Is er een reden om niet op te nemen voor jou? Ben je bang voor een confrontatie of dat jullie in een discussie belanden of gevoelens omhoog komen?
zaterdag 19 maart 2011 om 18:59
quote:tulpje74 schreef op 19 maart 2011 @ 08:56:
@Wejo: weet je heel zeker dat je hem vandaag wilt zien voor het teruggeven van spullen? Of zijn het spullen waar je nu niet zonder kunt. Ik vraag me nl echt af of het voor JOU goed is om hem vandaag te zien, misschien kun je beter zelf even op krachten komen en komt het over een maand wel.
Anderzijds kan het soms ook goed zijn, om het allemaal maar geregeld te hebben. Toch....tja lastig.
Wonen jullie eigenlijk samen, zodat er een verhuizing gepland staat of heb jij je eigen plek?Tulpje, ik heb heel die spullen niet nodig, (op mn strijkijzer na), hij wil het afwerken. Waarschijnlijk om rust voor zichzelf te creeeren. Hebben elkaar vanmorgen even gesproken, hij stond zonder spullen voor de deur. Hij ging werken vanmiddag en wilde vanavond of morgen verder praten. Hij is mijn buurman, mijn huis stond te koop, is sinds maandag uit de verkoop. Het maakt het er allemaal niet makkelijker op. Ik hoor en zie alles!
@Wejo: weet je heel zeker dat je hem vandaag wilt zien voor het teruggeven van spullen? Of zijn het spullen waar je nu niet zonder kunt. Ik vraag me nl echt af of het voor JOU goed is om hem vandaag te zien, misschien kun je beter zelf even op krachten komen en komt het over een maand wel.
Anderzijds kan het soms ook goed zijn, om het allemaal maar geregeld te hebben. Toch....tja lastig.
Wonen jullie eigenlijk samen, zodat er een verhuizing gepland staat of heb jij je eigen plek?Tulpje, ik heb heel die spullen niet nodig, (op mn strijkijzer na), hij wil het afwerken. Waarschijnlijk om rust voor zichzelf te creeeren. Hebben elkaar vanmorgen even gesproken, hij stond zonder spullen voor de deur. Hij ging werken vanmiddag en wilde vanavond of morgen verder praten. Hij is mijn buurman, mijn huis stond te koop, is sinds maandag uit de verkoop. Het maakt het er allemaal niet makkelijker op. Ik hoor en zie alles!
zaterdag 19 maart 2011 om 19:18
quote:tulpje74 schreef op 19 maart 2011 @ 18:59:
Polly: ik denk wel opnemen. Anders wil je later misschien zelf hem terugbellen, of wil je weten wat hij te zeggen had. En het kan zijn dat hij jou even wil steunen door je te bellen.
Is er een reden om niet op te nemen voor jou? Ben je bang voor een confrontatie of dat jullie in een discussie belanden of gevoelens omhoog komen?
Ik wil niet dat hij me steunt omdat hij me zielig vindt of medelijden heeft... Confrontatie gaat er ook geheid komen, ik kan gewoon niet langer zo door. Het duurt te lang.
Pixie, het is ook moeilijk en het doet ook pijn. Zeker omdat de wereld om je heen gelukkig is, en jij het gevoel hebt dat je de enige bent die zich niet goed voelt, terwijl je een paar weken geleden nog zo gelukkig was. Patsboem kwijt...
Tulpje, jij klinkt wijs en sterk. Verraad eens je krachten...
Weja, ik denk dat jij nu inderdaad de grenzen moet stellen. Als je het aankan om hem te zien, oke, anders moet hij gewoon wachten met de spullen...
Polly: ik denk wel opnemen. Anders wil je later misschien zelf hem terugbellen, of wil je weten wat hij te zeggen had. En het kan zijn dat hij jou even wil steunen door je te bellen.
Is er een reden om niet op te nemen voor jou? Ben je bang voor een confrontatie of dat jullie in een discussie belanden of gevoelens omhoog komen?
Ik wil niet dat hij me steunt omdat hij me zielig vindt of medelijden heeft... Confrontatie gaat er ook geheid komen, ik kan gewoon niet langer zo door. Het duurt te lang.
Pixie, het is ook moeilijk en het doet ook pijn. Zeker omdat de wereld om je heen gelukkig is, en jij het gevoel hebt dat je de enige bent die zich niet goed voelt, terwijl je een paar weken geleden nog zo gelukkig was. Patsboem kwijt...
Tulpje, jij klinkt wijs en sterk. Verraad eens je krachten...
Weja, ik denk dat jij nu inderdaad de grenzen moet stellen. Als je het aankan om hem te zien, oke, anders moet hij gewoon wachten met de spullen...
zaterdag 19 maart 2011 om 19:18
Vanmorgen kwam hij doorgeven dat hij niet naar de voetbal ging. We hebben seizoenskaarten van een club en die spelen nu om precies te zijn. Natuurlijk vond ik niemand meer die mee ging in zijn plaats. Hij ging bij een tante eten en als hij op tijd terug was zouden we ons gesprek voort zetten. Uit het gesprek kon ik niet veel opmaken, maar heb nog steeds hoop. Het leek wel of wel elkaar nu ineens leken te begrijpen en in de relatie niet. Ik had al wel verwacht dat dit het geval zou zijn, even wat rust voor beide was dus m.i. ook de oplossing, maar hij is koppig en trots...
zaterdag 19 maart 2011 om 19:18
Ik idealiseer ook gewoon de relatie die we hadden. Ik zie op dit moment alleen de goede en fijne dingen die we samen hebben meegemaakt. Hoe kan ik nou ooit afscheid nemen....
Een vriendin van mij zegt ook dat ik best wel verdriet mag hebben en er om mag treuren. En daar ook mijn tijd voor mag nemen.
Terwijl ik juist zoiets heb van ik MOET afleiding zoeken. Maar ik kan niet non-stop afleiding zoeken, vroeg of laat kom ik toch alleen thuis en stort ik weer in.
Ik denk dat ik morgen gewoon de hele dag jank films ga kijken. Met chocolade en kopjes thee.
En ik ga voor mezelf opschrijven wat er allemaal beter is nu.
Bijvoorbeeld: Meer ruimte in de kledingkast!
En als ik het dan moeilijk heb, kan ik die lijst erbij pakken en mezelf weer opbeuren. Misschien dat dat wel helpt!
Heb ook een weekendje Londen geboekt met 2 vriendinnetjes. Zin in!
Een vriendin van mij zegt ook dat ik best wel verdriet mag hebben en er om mag treuren. En daar ook mijn tijd voor mag nemen.
Terwijl ik juist zoiets heb van ik MOET afleiding zoeken. Maar ik kan niet non-stop afleiding zoeken, vroeg of laat kom ik toch alleen thuis en stort ik weer in.
Ik denk dat ik morgen gewoon de hele dag jank films ga kijken. Met chocolade en kopjes thee.
En ik ga voor mezelf opschrijven wat er allemaal beter is nu.
Bijvoorbeeld: Meer ruimte in de kledingkast!
En als ik het dan moeilijk heb, kan ik die lijst erbij pakken en mezelf weer opbeuren. Misschien dat dat wel helpt!
Heb ook een weekendje Londen geboekt met 2 vriendinnetjes. Zin in!
zaterdag 19 maart 2011 om 19:21
quote:PoIIy schreef op 19 maart 2011 @ 19:18:
[...]
Weja, ik denk dat jij nu inderdaad de grenzen moet stellen. Als je het aankan om hem te zien, oke, anders moet hij gewoon wachten met de spullen...Als ik hem zie doe ik me natuurlijk reuze sterk voor, dan lukt het me om geen traan te laten (tot op heden) vandaar denk ik ook dat ik ineens een sms kreeg donderdagavond. Niet dat ik er wat mee kon maar goed.
[...]
Weja, ik denk dat jij nu inderdaad de grenzen moet stellen. Als je het aankan om hem te zien, oke, anders moet hij gewoon wachten met de spullen...Als ik hem zie doe ik me natuurlijk reuze sterk voor, dan lukt het me om geen traan te laten (tot op heden) vandaar denk ik ook dat ik ineens een sms kreeg donderdagavond. Niet dat ik er wat mee kon maar goed.
zaterdag 19 maart 2011 om 19:21
quote:wejo schreef op 19 maart 2011 @ 19:18:
Uit het gesprek kon ik niet veel opmaken, maar heb nog steeds hoop. Het leek wel of wel elkaar nu ineens leken te begrijpen en in de relatie niet. Ik had al wel verwacht dat dit het geval zou zijn, even wat rust voor beide was dus m.i. ook de oplossing, maar hij is koppig en trots...
Hier precies hetzelfde. We hebben afgelopen woensdag zo'n fijn gesprek gehad en elkaar echt verteld wat er in ons beide omgaat. Jammer alleen dat hij al een keus gemaakt had.
Ik weet niet meer wie het vroeg, maar ik ben 31.
Uit het gesprek kon ik niet veel opmaken, maar heb nog steeds hoop. Het leek wel of wel elkaar nu ineens leken te begrijpen en in de relatie niet. Ik had al wel verwacht dat dit het geval zou zijn, even wat rust voor beide was dus m.i. ook de oplossing, maar hij is koppig en trots...
Hier precies hetzelfde. We hebben afgelopen woensdag zo'n fijn gesprek gehad en elkaar echt verteld wat er in ons beide omgaat. Jammer alleen dat hij al een keus gemaakt had.
Ik weet niet meer wie het vroeg, maar ik ben 31.
zaterdag 19 maart 2011 om 19:31
Het is trouwens ook zo verdomde moeilijk om niet zijn facebook/twitter e.d. te checken. Hoe gaan jullie daar mee om??
Vroeger was het toch wel anders als je uit elkaar ging. Geen mobiel, geen social networks. Je kwam elkaar hoogstens nog eens tegen met uitgaan ofzo....
Klink wel als een oud wijf zo....Hehe. Vandaar misschien wel die keus van hem betreffende het leeftijdsverschil.
Dat was trouwens wel een van de generatieverschillen tussen ons. Zijn hele leven speelde zich zo'n beetje online af.
Na ons gesprek van woensdag ging ik jankend slapen en hij kroop nog even lekker achter de laptop.
Vroeger was het toch wel anders als je uit elkaar ging. Geen mobiel, geen social networks. Je kwam elkaar hoogstens nog eens tegen met uitgaan ofzo....
Klink wel als een oud wijf zo....Hehe. Vandaar misschien wel die keus van hem betreffende het leeftijdsverschil.
Dat was trouwens wel een van de generatieverschillen tussen ons. Zijn hele leven speelde zich zo'n beetje online af.
Na ons gesprek van woensdag ging ik jankend slapen en hij kroop nog even lekker achter de laptop.
zaterdag 19 maart 2011 om 19:44
Ja daar heb je helemaal gelijk in! En het is fijn want zo hoef ik ook niet steeds een beroep op mijn vrienden en familie te doen.
Maar wat ik bedoel is dat ik een uurtje of wat achter dit ding zit en daarna gewoon weer iets anders kan gaan doen. (nu misschien iets langer) Bij hem gaat ie alleen uit als ie gaat slapen. Voor de rest was het vechten om aandacht altijd....zijn laptop is zijn alles. Zijn hele leven zit erin. Tijd geleden was ie kapot, nou dat waren niet de leukste weken uit onze relatie. Terwijl ik juist had gehoopt wat meer met hem te kunnen doen, zat hij alleen maar depressief te mokken thuis.
Ik vind het wel heel erg dat je zo afhankelijk bent...
Maar wat ik bedoel is dat ik een uurtje of wat achter dit ding zit en daarna gewoon weer iets anders kan gaan doen. (nu misschien iets langer) Bij hem gaat ie alleen uit als ie gaat slapen. Voor de rest was het vechten om aandacht altijd....zijn laptop is zijn alles. Zijn hele leven zit erin. Tijd geleden was ie kapot, nou dat waren niet de leukste weken uit onze relatie. Terwijl ik juist had gehoopt wat meer met hem te kunnen doen, zat hij alleen maar depressief te mokken thuis.
Ik vind het wel heel erg dat je zo afhankelijk bent...
zaterdag 19 maart 2011 om 19:59
pixie, wat herken ik je wanhoop en je gevoel. hoe lang is het nu geleden dat het voorbij was?
ik heb hem een tijdje nog in mijn hyves gehad. hij zei me bij laatste bezoek dat hij me in zijn gsm en in zijn hyves zou houden en ik putte daar nog hoop uit. maar ik checkte regelmatig of onze foto's daar nog op stonden, hij doet/deed niet veel met hyves. dat was nog belangrijk voor mij, maar ook wel confronterend. ik heb al de foto's waar we samen op stonden van mijn hyves gehaald. en na een tijdje hem van mijn hyves gehaald. omdat ik niet wilde dat ik er pijn van zou hebben als hij het mij zou doen. zijn profiel is besloten dus ik kon er niet meer op kijken... tot voor kort... hij heeft het opengesteld...waarom? k ik allerlei gedachtes over hebben maar de kunst is om er niet op te gaan kijken... soms wil ik het wel, soms doe ik het ook maar ik weet vantevoren al dat het me raakt. dus denk daar aan voordat je hem gaat checken!!!! of beter nog: gooi hem er uit....
polly; ik zou alleen opnemen als ik me sterk genoeg er voor voelde. en de mogelijkheid heb om daarna iemand te bellen om me bij te staan, even te kunnen ventileren. ik ben iemand die verwerkt door er veel over te praten, helaas...
ben vanmiddag even onder de zonnebank gegaan maar werd paniekerig wakker... gauw er uit.. relativeren sproet, relativeren.... niet te ongeduldig... wachten en aan jezelf werken... en vooral niet smsen of mailen!!!!
ik denk steeds aan wat hij me smste, heb ze verwijderd uit mijn foon, herlas ze steeds.. hij heeft het ook moeilijk, waarmee is me niet precies duidelijk maar afstand nemen is nu voor beiden beter... zou ik echt over een paar maanden geen behoefte meer hebben om hem te bellen oid. of zit ik nog steeds op de wip van hoop en wanhoop... nu voel ik me mn toch weer wat gespannen... komt echt door gisteren... hoewel ik het toen wel prettig vond, heb ik nu te kampen met de onrust..
hey, ik ben de oudste hier...maakt dat uit?
ik heb hem een tijdje nog in mijn hyves gehad. hij zei me bij laatste bezoek dat hij me in zijn gsm en in zijn hyves zou houden en ik putte daar nog hoop uit. maar ik checkte regelmatig of onze foto's daar nog op stonden, hij doet/deed niet veel met hyves. dat was nog belangrijk voor mij, maar ook wel confronterend. ik heb al de foto's waar we samen op stonden van mijn hyves gehaald. en na een tijdje hem van mijn hyves gehaald. omdat ik niet wilde dat ik er pijn van zou hebben als hij het mij zou doen. zijn profiel is besloten dus ik kon er niet meer op kijken... tot voor kort... hij heeft het opengesteld...waarom? k ik allerlei gedachtes over hebben maar de kunst is om er niet op te gaan kijken... soms wil ik het wel, soms doe ik het ook maar ik weet vantevoren al dat het me raakt. dus denk daar aan voordat je hem gaat checken!!!! of beter nog: gooi hem er uit....
polly; ik zou alleen opnemen als ik me sterk genoeg er voor voelde. en de mogelijkheid heb om daarna iemand te bellen om me bij te staan, even te kunnen ventileren. ik ben iemand die verwerkt door er veel over te praten, helaas...
ben vanmiddag even onder de zonnebank gegaan maar werd paniekerig wakker... gauw er uit.. relativeren sproet, relativeren.... niet te ongeduldig... wachten en aan jezelf werken... en vooral niet smsen of mailen!!!!
ik denk steeds aan wat hij me smste, heb ze verwijderd uit mijn foon, herlas ze steeds.. hij heeft het ook moeilijk, waarmee is me niet precies duidelijk maar afstand nemen is nu voor beiden beter... zou ik echt over een paar maanden geen behoefte meer hebben om hem te bellen oid. of zit ik nog steeds op de wip van hoop en wanhoop... nu voel ik me mn toch weer wat gespannen... komt echt door gisteren... hoewel ik het toen wel prettig vond, heb ik nu te kampen met de onrust..
hey, ik ben de oudste hier...maakt dat uit?
zaterdag 19 maart 2011 om 20:06
Afgelopen woensdag Sproet 
Er moet er 1 de oudste zijn he! Haha... Nee maakt natuurlijk niets uit!
Gisteren zag ik op mijn overzichtspagina van facebook dat hij z'n status had aangepast naar ' vrijgezel' . Dat is natuurlijk ook zo, maar het kwam wel even hard aan. Onze foto's samen staan er nog steeds op. Zowel bij hem als bij mij.
Er moet er 1 de oudste zijn he! Haha... Nee maakt natuurlijk niets uit!
Gisteren zag ik op mijn overzichtspagina van facebook dat hij z'n status had aangepast naar ' vrijgezel' . Dat is natuurlijk ook zo, maar het kwam wel even hard aan. Onze foto's samen staan er nog steeds op. Zowel bij hem als bij mij.
zaterdag 19 maart 2011 om 20:28
dat is nog maar kort pixie, geen wonder dat je zo verdrietig bent.
en het is idd wel snel dan dat ie zijn status heeft aangepast..
bij mij is het sinds eind okt. maar er staat geen tijd voor. een vriendin zei me dat het een jaar kost, minstens. alle feesten, seizoenen een keer zonder hem door...
en ik wil er echt van af. NU!!!
het maakt me ook wel wat angstig dat ik er nog zo mee bezig ben. ws door mijn karakter en de intensiteit waarmee ik het allemaal heb beleefd.. ik weet het niet... ik ben soms bang dat ik er echt niet van af kom..
en het is idd wel snel dan dat ie zijn status heeft aangepast..
bij mij is het sinds eind okt. maar er staat geen tijd voor. een vriendin zei me dat het een jaar kost, minstens. alle feesten, seizoenen een keer zonder hem door...
en ik wil er echt van af. NU!!!
het maakt me ook wel wat angstig dat ik er nog zo mee bezig ben. ws door mijn karakter en de intensiteit waarmee ik het allemaal heb beleefd.. ik weet het niet... ik ben soms bang dat ik er echt niet van af kom..
zaterdag 19 maart 2011 om 20:35
quote:sproet35 schreef op 19 maart 2011 @ 20:28:
dat is nog maar kort pixie, geen wonder dat je zo verdrietig bent.
en het is idd wel snel dan dat ie zijn status heeft aangepast..
bij mij is het sinds eind okt. maar er staat geen tijd voor. een vriendin zei me dat het een jaar kost, minstens. alle feesten, seizoenen een keer zonder hem door...
en ik wil er echt van af. NU!!!
het maakt me ook wel wat angstig dat ik er nog zo mee bezig ben. ws door mijn karakter en de intensiteit waarmee ik het allemaal heb beleefd.. ik weet het niet... ik ben soms bang dat ik er echt niet van af kom..
Sinds oktober al....dat moet wel zwaar voor je zijn. Snappen die mannen wel wat ze ons aangedaan hebben? Of moeten we gewoon toch sterk voor onszelf zijn.
Het is als rouwen. Je verliest ook iemand met wie je intensief hebt samengeleefd en enorm veel van hebt gehouden. Alleen die persoon is er nog steeds maar gaat verder met zijn leven, zonder jou. Zo hard, zo moeilijk, maar soms wel beter. Maar goed wie zegt er dat onze (ex) mannen het niet net zo moeilijk hebben.
Wie weet hebben zij ook wel een forum waar wij niks van af weten, waar ze lief en leed met elkaar bespreken.
dat is nog maar kort pixie, geen wonder dat je zo verdrietig bent.
en het is idd wel snel dan dat ie zijn status heeft aangepast..
bij mij is het sinds eind okt. maar er staat geen tijd voor. een vriendin zei me dat het een jaar kost, minstens. alle feesten, seizoenen een keer zonder hem door...
en ik wil er echt van af. NU!!!
het maakt me ook wel wat angstig dat ik er nog zo mee bezig ben. ws door mijn karakter en de intensiteit waarmee ik het allemaal heb beleefd.. ik weet het niet... ik ben soms bang dat ik er echt niet van af kom..
Sinds oktober al....dat moet wel zwaar voor je zijn. Snappen die mannen wel wat ze ons aangedaan hebben? Of moeten we gewoon toch sterk voor onszelf zijn.
Het is als rouwen. Je verliest ook iemand met wie je intensief hebt samengeleefd en enorm veel van hebt gehouden. Alleen die persoon is er nog steeds maar gaat verder met zijn leven, zonder jou. Zo hard, zo moeilijk, maar soms wel beter. Maar goed wie zegt er dat onze (ex) mannen het niet net zo moeilijk hebben.
Wie weet hebben zij ook wel een forum waar wij niks van af weten, waar ze lief en leed met elkaar bespreken.
zaterdag 19 maart 2011 om 20:45
quote:sproet35 schreef op 19 maart 2011 @ 20:28:
het maakt me ook wel wat angstig dat ik er nog zo mee bezig ben. ws door mijn karakter en de intensiteit waarmee ik het allemaal heb beleefd.. ik weet het niet... ik ben soms bang dat ik er echt niet van af kom..
Vast wel sproet, Je bent hartstikke sterk!
Ik was voor hem best al wel een tijdje vrijgezel. Was heel zelfstandig, had altijd mijn zaakjes voor elkaar, leuke groep vriendinnen, geen man nodig om gelukkig te zijn. En nu...totaal tegenovergesteld, ik ben een zacht ei geworden. Ik heb nooit geweten van mezelf dat ik zo intens van iemand kon houden. Ik leefde voor hem en dat is natuurlijk eigenlijk al een verkeerde basis. Ik had wat meer van mijn oude ik moeten ' bewaren' gecombineerd met wat nieuwe zachte trekken. Maar we hadden het zo goed samen. Hij droeg mij op handen het eerste jaar. We kenden elkaar al heel wat langer en hij keek eigenlijk altijd al wel een beetje tegen mij op. Ik vond het leeftijdsverschil eigenlijk veel te groot. Dus toen we uiteindelijk ' verkering' kregen was hij al in de 7e hemel, terwijl voor mij de liefde nog moest groeien en plekje moest krijgen. Ik kan wel zeggen dat ik hem het afgelopen jaar op handen droeg, terwijl het bij hem allemaal wat afzwakte. Moeilijk moeilijk....misschien had hij wel te hoge verwachtingen van deze relatie. Hij zei ook dat ik een beter vriendje verdiende, iemand die er voor me kan zijn, iemand die samen wil wonen. Allemaal bullshit, ik wil gewoon hem, zoals hij is. En ik wil mezelf kunnen zijn zoals ik ben.
het maakt me ook wel wat angstig dat ik er nog zo mee bezig ben. ws door mijn karakter en de intensiteit waarmee ik het allemaal heb beleefd.. ik weet het niet... ik ben soms bang dat ik er echt niet van af kom..
Vast wel sproet, Je bent hartstikke sterk!
Ik was voor hem best al wel een tijdje vrijgezel. Was heel zelfstandig, had altijd mijn zaakjes voor elkaar, leuke groep vriendinnen, geen man nodig om gelukkig te zijn. En nu...totaal tegenovergesteld, ik ben een zacht ei geworden. Ik heb nooit geweten van mezelf dat ik zo intens van iemand kon houden. Ik leefde voor hem en dat is natuurlijk eigenlijk al een verkeerde basis. Ik had wat meer van mijn oude ik moeten ' bewaren' gecombineerd met wat nieuwe zachte trekken. Maar we hadden het zo goed samen. Hij droeg mij op handen het eerste jaar. We kenden elkaar al heel wat langer en hij keek eigenlijk altijd al wel een beetje tegen mij op. Ik vond het leeftijdsverschil eigenlijk veel te groot. Dus toen we uiteindelijk ' verkering' kregen was hij al in de 7e hemel, terwijl voor mij de liefde nog moest groeien en plekje moest krijgen. Ik kan wel zeggen dat ik hem het afgelopen jaar op handen droeg, terwijl het bij hem allemaal wat afzwakte. Moeilijk moeilijk....misschien had hij wel te hoge verwachtingen van deze relatie. Hij zei ook dat ik een beter vriendje verdiende, iemand die er voor me kan zijn, iemand die samen wil wonen. Allemaal bullshit, ik wil gewoon hem, zoals hij is. En ik wil mezelf kunnen zijn zoals ik ben.
zaterdag 19 maart 2011 om 20:53
zo voel ik me niet pixie, ook ik was een zelfstandige vrouw voor hem, en nu lijkt het alsof ik niet meer zonder hem kan. elke dag wurg ik me door de uren heen, gedachtes, gevoelens, ik werk wel...
ook ik leefde voor hem en heb veel vn mezelf ingeleverd en opgegeven voor hem... ik had ws ook wel hoge verwachtingen van hem. hij zei dat ik iemand verdiende die me kon geven wat ik nodig had... wat nou, ik wil jou!
hoe kan ik ooit weer zo van iemand houden? ik dacht dat ik een klein beetje er door was, tot ik gisteren weer contact met hem had, mijn gevoelens voor hem laaiden weer op... het liefst sprak ik hem persoonlijk maar dat kunnen we beidennog niet aan... maar wat als ik hem over en paar maanden spreek en het is gewoon koetjes en kalfjes en daag.... val ik dan weer in hetzelfde gat... want ik heb toch weer hoop gecreeerd... ja dat doe ik zelf.. dat weet ik.
ook ik leefde voor hem en heb veel vn mezelf ingeleverd en opgegeven voor hem... ik had ws ook wel hoge verwachtingen van hem. hij zei dat ik iemand verdiende die me kon geven wat ik nodig had... wat nou, ik wil jou!
hoe kan ik ooit weer zo van iemand houden? ik dacht dat ik een klein beetje er door was, tot ik gisteren weer contact met hem had, mijn gevoelens voor hem laaiden weer op... het liefst sprak ik hem persoonlijk maar dat kunnen we beidennog niet aan... maar wat als ik hem over en paar maanden spreek en het is gewoon koetjes en kalfjes en daag.... val ik dan weer in hetzelfde gat... want ik heb toch weer hoop gecreeerd... ja dat doe ik zelf.. dat weet ik.
zaterdag 19 maart 2011 om 21:19
Maar het is ook moeilijk om over koetjes en kalfjes te praten terwijl je een geschiedenis samen hebt.
Ik zou zo graag gewoon bevriend met hem blijven, zodat we gewoon eens kunnen bellen of sms-en. En dan zonder al die gevoelens van nu erbij. Ik mis dat echt, gewoon even lekker kletsen met mijn maatje.
Hoop creeer je omdat je het nog niet afgesloten hebt. Zodra je er echt een punt achter kan zetten zul je zijn woorden en daden niet meer zo onder een vergrootglas leggen. Het beste is om gewoon geen verwachtingen te hebben, moeilijk maar wel het beste.
Ik zou zo graag gewoon bevriend met hem blijven, zodat we gewoon eens kunnen bellen of sms-en. En dan zonder al die gevoelens van nu erbij. Ik mis dat echt, gewoon even lekker kletsen met mijn maatje.
Hoop creeer je omdat je het nog niet afgesloten hebt. Zodra je er echt een punt achter kan zetten zul je zijn woorden en daden niet meer zo onder een vergrootglas leggen. Het beste is om gewoon geen verwachtingen te hebben, moeilijk maar wel het beste.
zaterdag 19 maart 2011 om 22:05
Wat ik ook zo bijzonder vind is dat hij emails en SMSjes zo ongelezen kan laten...
Mijn mail van vorige week heeft hij nog steeds niet gelezen: "tja, als ik je mail leest ga ik altijd extra aan je denken en dat kan ik er nu niet bijhebben"
En kreeg vandaag een SMS terug over iets van paar dagen geleden. Overigens was dat van mijn kant een weltrusten wens, maar hij schijnt mij dus te moeten terugSMSen om me een fijn weekend te wensen :S En het onvermijdelijke dat hij het heel druk heeft....
Waarom SMS je dan uberhaupt nog terug?
Verder wil ik ook niet over koetjes en kalfjes praten, daar ben ik nog lang niet aan toe, ik wil over de huidige situatie praten. Oftewel, hij zal me vast geen gezellige gesprekspartner vinden en het allemaal veel te moeilijk. Maar goed, dat had hij eerder moeten bedenken.
Als ik het zo lees is het voor velen van ons ook hetzij een van de eerste echte relaties danwel relatie na lange tijd alleen. Volgens mij maakt dat ook wel uit.
Als ik voor mezelf spreek.
Ik vind het heel moeilijk om me echt voor iemand open te stellen. Vind ik eigenlijk toch wel eng. Heb denk ik ook wel portie bindingsangst. Dus doe dat alleen als ik er echt in geloof, wat niet zo vaak gebeurd. En hier geloofde ik dus in...
En moeilijk om te geloven dat dat geloof dus niet klopte.
Mijn mail van vorige week heeft hij nog steeds niet gelezen: "tja, als ik je mail leest ga ik altijd extra aan je denken en dat kan ik er nu niet bijhebben"
En kreeg vandaag een SMS terug over iets van paar dagen geleden. Overigens was dat van mijn kant een weltrusten wens, maar hij schijnt mij dus te moeten terugSMSen om me een fijn weekend te wensen :S En het onvermijdelijke dat hij het heel druk heeft....
Waarom SMS je dan uberhaupt nog terug?
Verder wil ik ook niet over koetjes en kalfjes praten, daar ben ik nog lang niet aan toe, ik wil over de huidige situatie praten. Oftewel, hij zal me vast geen gezellige gesprekspartner vinden en het allemaal veel te moeilijk. Maar goed, dat had hij eerder moeten bedenken.
Als ik het zo lees is het voor velen van ons ook hetzij een van de eerste echte relaties danwel relatie na lange tijd alleen. Volgens mij maakt dat ook wel uit.
Als ik voor mezelf spreek.
Ik vind het heel moeilijk om me echt voor iemand open te stellen. Vind ik eigenlijk toch wel eng. Heb denk ik ook wel portie bindingsangst. Dus doe dat alleen als ik er echt in geloof, wat niet zo vaak gebeurd. En hier geloofde ik dus in...
En moeilijk om te geloven dat dat geloof dus niet klopte.
zondag 20 maart 2011 om 08:25
hoi meiden, lag al uren wakker te piekeren en te missen en hoe moet ik nou verder zonder jou...sms gemaakt..
nee, niet versturen. hij heeft aangegeven nog niet sterk genoeg te zijn ( voor wat?) e het is beter dat ik hem nu met rustlaat. laten zien dat ik dat kan..maar in mijn hoofd ben ik almaanden verder, de maand waarin we dan zullen bellen. gaat het dan over koetjes en kalfjes en daag... val ik dan weer in het grote gat? ik zat er helemaal weer doorheen vanmorgen maar merk dat hoe moe ik nu ook nog ben, ik er beter uit kan gaan.
het gemis en houden van lijkt alleen mar sterker en meer te worden.de relatie heb ik ook zo intens beleefd..
hoe krijg je hem uit je hoofd. afleiding zoeken is ook niet echt een optie. hij gaat overal mee...ik vond en vind hem nog zo geweldig... vergeten alle ellendige dingen uit de
relatie... maar ik moet starks kunnen laten zien dat ik het red alleen, sterker ben geworden, mier afhankelijk van hem. dat is de enge kans op herstel van ons samen..
en ik ken succesverhalen, een vriendin is na een jaar weer terug bij hem. hij wilde kids, zijn niet en is nu toch zwanger. dus het kan wel... maar hoe krijgt iemand weer gevoelens voor je als je elkaar niet ziet/preekt nog? alhoewel, de gevoelens zijn bij mij niet weg, maar hij is een man en jhet was voor hem de reden om de relatie te beeindigen... zegt ie... ik denk nl dat er meer speelde. werk/ exvrouw/ kids, hij ei dat iedereen aan hem trok...
enne dat ze zeggen dat je beter verdient of in mijn geval iemand die me kon geven wat ik nodig had is een dooddoener. ze geven daarbij aan dat het niet aan jou ligt maar aan hun. en kan hun dat nou wat schelen, zo zijn ze er toch "netjes"van af? grrrr
wachten en geduldig zijn, geen contact voorlopig,eigen leven weer leuk maken, werken aan mezelf... allemaal nodzaelijk, welke kant het ook ooit weer op zal gaan.... hij had nl ook kunnen smsen dat het beter was dat we beiden onze eigen weg zouden gaan, maar tot3x toe kreeg ik , we spreken elkaarin de toekomst.... nog steeds eigenlijk wel vaag... maar toch weer een strohalm...
ga zo toch maar sporten, zusje belde af maar ik moet wat doen, vanmiddag lekker boek lezen en niks hoeven, vnavond ws weer hier bijlezen..
nee, niet versturen. hij heeft aangegeven nog niet sterk genoeg te zijn ( voor wat?) e het is beter dat ik hem nu met rustlaat. laten zien dat ik dat kan..maar in mijn hoofd ben ik almaanden verder, de maand waarin we dan zullen bellen. gaat het dan over koetjes en kalfjes en daag... val ik dan weer in het grote gat? ik zat er helemaal weer doorheen vanmorgen maar merk dat hoe moe ik nu ook nog ben, ik er beter uit kan gaan.
het gemis en houden van lijkt alleen mar sterker en meer te worden.de relatie heb ik ook zo intens beleefd..
hoe krijg je hem uit je hoofd. afleiding zoeken is ook niet echt een optie. hij gaat overal mee...ik vond en vind hem nog zo geweldig... vergeten alle ellendige dingen uit de
relatie... maar ik moet starks kunnen laten zien dat ik het red alleen, sterker ben geworden, mier afhankelijk van hem. dat is de enge kans op herstel van ons samen..
en ik ken succesverhalen, een vriendin is na een jaar weer terug bij hem. hij wilde kids, zijn niet en is nu toch zwanger. dus het kan wel... maar hoe krijgt iemand weer gevoelens voor je als je elkaar niet ziet/preekt nog? alhoewel, de gevoelens zijn bij mij niet weg, maar hij is een man en jhet was voor hem de reden om de relatie te beeindigen... zegt ie... ik denk nl dat er meer speelde. werk/ exvrouw/ kids, hij ei dat iedereen aan hem trok...
enne dat ze zeggen dat je beter verdient of in mijn geval iemand die me kon geven wat ik nodig had is een dooddoener. ze geven daarbij aan dat het niet aan jou ligt maar aan hun. en kan hun dat nou wat schelen, zo zijn ze er toch "netjes"van af? grrrr
wachten en geduldig zijn, geen contact voorlopig,eigen leven weer leuk maken, werken aan mezelf... allemaal nodzaelijk, welke kant het ook ooit weer op zal gaan.... hij had nl ook kunnen smsen dat het beter was dat we beiden onze eigen weg zouden gaan, maar tot3x toe kreeg ik , we spreken elkaarin de toekomst.... nog steeds eigenlijk wel vaag... maar toch weer een strohalm...
ga zo toch maar sporten, zusje belde af maar ik moet wat doen, vanmiddag lekker boek lezen en niks hoeven, vnavond ws weer hier bijlezen..