Relaties
alle pijlers
(Schoon)familie
dinsdag 29 maart 2011 om 14:31
Beste allemaal,
Er zullen vast meerdere topics over (schoon)familie geopend zijn en ik besef me dat er geen kant en klare oplossing aanwezig is maar ik hoop dat jullie voor mij een luisterend oor willen zijn en mij op weg kunnen helpen naar het leren accepteren van onderstaande situatie. Misschien zullen er reacties komen als: joh stel je niet aan maar ik kan er niks aan doen dat onderstaande me echt geraakt heeft en ik weet niet zo goed hoe ik uit mijn vervelende gevoel moet stappen en het naast me neer kan leggen.
Mijn vriend is laatst wezen eten met zijn zus, tijdens dit etentje gaf ze aan dat ze vind dat alles altijd op mijn manier moet en dat ik dat echt moet gaan veranderen. Ze refereert hiermee naar een gezamelijk weekendje weg waarin ik na anderhalf uur in de keuken te hebben gestaan aangaf: zullen we zo gaan eten?
Terwijl ik met name als het om de familie van mijn vriend gaat, echt enorm mijn best doe want mijn schoonmoeder en schoonzus zijn enorm kritische personen. Dit is niet alleen mijn gevoel maar wordt ook bevestigd door mijn vriend en door onze vrienden.
Mijn vriend en ik hebben een huis gekocht en vanuit mijn schoonmoeder komt daar alleen maar commentaar op, laatst was mijn zwager samen met ons in het nieuwe huis, toevallig belde mijn schoonmoeder mijn zwager op en ik hoorde mijn schoonmoeder zeggen: oh ben je bij het nieuwe huis van soulsearch en vriendlief...is het wat??
Laatst had mijn vriend zijn moeder aan de telefoon en toen zei ze; sja nu zit je er echt aan vast he..
Die opmerkingen raken me, ze geven me het gevoel dat ik niet goed genoeg ben voor ze. Ik besef me dat dat mijn eigen onzekerheid is maar toch...Hoe kan ik hier mee omgaan?
Er zullen vast meerdere topics over (schoon)familie geopend zijn en ik besef me dat er geen kant en klare oplossing aanwezig is maar ik hoop dat jullie voor mij een luisterend oor willen zijn en mij op weg kunnen helpen naar het leren accepteren van onderstaande situatie. Misschien zullen er reacties komen als: joh stel je niet aan maar ik kan er niks aan doen dat onderstaande me echt geraakt heeft en ik weet niet zo goed hoe ik uit mijn vervelende gevoel moet stappen en het naast me neer kan leggen.
Mijn vriend is laatst wezen eten met zijn zus, tijdens dit etentje gaf ze aan dat ze vind dat alles altijd op mijn manier moet en dat ik dat echt moet gaan veranderen. Ze refereert hiermee naar een gezamelijk weekendje weg waarin ik na anderhalf uur in de keuken te hebben gestaan aangaf: zullen we zo gaan eten?
Terwijl ik met name als het om de familie van mijn vriend gaat, echt enorm mijn best doe want mijn schoonmoeder en schoonzus zijn enorm kritische personen. Dit is niet alleen mijn gevoel maar wordt ook bevestigd door mijn vriend en door onze vrienden.
Mijn vriend en ik hebben een huis gekocht en vanuit mijn schoonmoeder komt daar alleen maar commentaar op, laatst was mijn zwager samen met ons in het nieuwe huis, toevallig belde mijn schoonmoeder mijn zwager op en ik hoorde mijn schoonmoeder zeggen: oh ben je bij het nieuwe huis van soulsearch en vriendlief...is het wat??
Laatst had mijn vriend zijn moeder aan de telefoon en toen zei ze; sja nu zit je er echt aan vast he..
Die opmerkingen raken me, ze geven me het gevoel dat ik niet goed genoeg ben voor ze. Ik besef me dat dat mijn eigen onzekerheid is maar toch...Hoe kan ik hier mee omgaan?
dinsdag 29 maart 2011 om 15:01
quote:_Barbabella_ schreef op 29 maart 2011 @ 14:46:
Wat was de reactie van jouw vriend op zijn zus hierop als ik vragen magDit vraag ik me ook af. Hij verteld het jou en nu zit jij met het rotgevoel, terwijl hij eigenlijk zelf met zijn zus een goed gesprek zou moeten hebben op dat moment. Heeft hij dat ook gehad?
Wat was de reactie van jouw vriend op zijn zus hierop als ik vragen magDit vraag ik me ook af. Hij verteld het jou en nu zit jij met het rotgevoel, terwijl hij eigenlijk zelf met zijn zus een goed gesprek zou moeten hebben op dat moment. Heeft hij dat ook gehad?
dinsdag 29 maart 2011 om 15:04
Hij heeft mij verdedigd en ik denk dat zus nu zoiets heeft van: oh oke en wel of niet haar mening blijft hanteren.
Hij heeft het mij verteld omdat hij de opmerking van zijn zus geheel onterecht vond en toevallig was ik het onderwerp van de onterechte opmerking
Ieder ander had het naast zich neergelegd als hij/zij zich niet herkend in de opmerking maar ondanks dat ik mezelf niet herken als iemand die altijd alles op haar manier wilt zit het me al een paar dagen dwars. Misschien ook omdat ik haar over een paar dagen een heel weekend om me heen heb.
Hij heeft het mij verteld omdat hij de opmerking van zijn zus geheel onterecht vond en toevallig was ik het onderwerp van de onterechte opmerking
Ieder ander had het naast zich neergelegd als hij/zij zich niet herkend in de opmerking maar ondanks dat ik mezelf niet herken als iemand die altijd alles op haar manier wilt zit het me al een paar dagen dwars. Misschien ook omdat ik haar over een paar dagen een heel weekend om me heen heb.
dinsdag 29 maart 2011 om 15:06
Het enige dat je kunt veranderen, ben jij zelf SoulSearch. Laat de opmerkingen van deze mensen van je afglijden. En als het je kwetst, dan kun je dat tegen ze zeggen: ik vind het vervelend dat je deze opmerking maakt, daar word ik verdrietig van. Einde mededeling. Echt, laat het los, laat het waaien, het is verspilde energie.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 29 maart 2011 om 15:14
quote:SoulSearch schreef op 29 maart 2011 @ 15:09:
Hoe doe ik dat Makreel (en alle andere natuurlijk) Hoe zorg ik ervoor dat dat vervelende gevoel in mijn hart dan verdwijnt?
Ik denk ten eerst door je te realiseren dat het helemaal niet zoveel uitmaakt wat zij vinden. Je vriend heeft voor jou gekozen en is het duidelijk niet met ze eens. Je hebt vrienden en vriendinnen en die mensen weten je wel op waarde te schatten. "You can't please them all".
Ten tweede om je dus bij elke opmerking ofwel je schouders op te halen omdat bovenstaande goed is gelukt. Ofwel je te realiseren waar de opmerking vandaan komt en te kijken of je er wel of geen aandacht aan wil besteden.
Hoe doe ik dat Makreel (en alle andere natuurlijk) Hoe zorg ik ervoor dat dat vervelende gevoel in mijn hart dan verdwijnt?
Ik denk ten eerst door je te realiseren dat het helemaal niet zoveel uitmaakt wat zij vinden. Je vriend heeft voor jou gekozen en is het duidelijk niet met ze eens. Je hebt vrienden en vriendinnen en die mensen weten je wel op waarde te schatten. "You can't please them all".
Ten tweede om je dus bij elke opmerking ofwel je schouders op te halen omdat bovenstaande goed is gelukt. Ofwel je te realiseren waar de opmerking vandaan komt en te kijken of je er wel of geen aandacht aan wil besteden.
dinsdag 29 maart 2011 om 15:15
@soulsearch: het verdwijnen van dat gevoel kost tijd. Misschien blijft het altijd pijn doen.
Mijn schoonouders kunnen mij heel goed het gevoel geven dat ik geen knip voor de neus waard ben. "Wanneer ben je klaar met je opleiding?" Ipv: "joh, hoe gaat het? Wat voor vakken volg je?" En: "heb je nou nog geen nieuwe baan gevonden?" Ipv: "hoe gaat het met werk zoeken".
Dat doet zeer, maar meer voor mijn man, het zijn zijn ouders die mij steken geven. Dat doet me 't meest zeer, dat hij steeds meer afstand gaat nemen van zijn ouders.
Mijn schoonouders kunnen mij heel goed het gevoel geven dat ik geen knip voor de neus waard ben. "Wanneer ben je klaar met je opleiding?" Ipv: "joh, hoe gaat het? Wat voor vakken volg je?" En: "heb je nou nog geen nieuwe baan gevonden?" Ipv: "hoe gaat het met werk zoeken".
Dat doet zeer, maar meer voor mijn man, het zijn zijn ouders die mij steken geven. Dat doet me 't meest zeer, dat hij steeds meer afstand gaat nemen van zijn ouders.
dinsdag 29 maart 2011 om 15:15
quote:makreel schreef op 29 maart 2011 @ 15:06:
Het enige dat je kunt veranderen, ben jij zelf SoulSearch. Laat de opmerkingen van deze mensen van je afglijden. En als het je kwetst, dan kun je dat tegen ze zeggen: ik vind het vervelend dat je deze opmerking maakt, daar word ik verdrietig van. Einde mededeling. Echt, laat het los, laat het waaien, het is verspilde energie.Dit is de enige manier om er mee om te gaan. Maar het is wel heel lastig als zij zo op de man spelen. Nu eindelijk na een jaar of 10 gaat het me steeds beter af, maar het doet me nog wel heel veel pijn.
Het enige dat je kunt veranderen, ben jij zelf SoulSearch. Laat de opmerkingen van deze mensen van je afglijden. En als het je kwetst, dan kun je dat tegen ze zeggen: ik vind het vervelend dat je deze opmerking maakt, daar word ik verdrietig van. Einde mededeling. Echt, laat het los, laat het waaien, het is verspilde energie.Dit is de enige manier om er mee om te gaan. Maar het is wel heel lastig als zij zo op de man spelen. Nu eindelijk na een jaar of 10 gaat het me steeds beter af, maar het doet me nog wel heel veel pijn.
dinsdag 29 maart 2011 om 15:21
dinsdag 29 maart 2011 om 15:30
dinsdag 29 maart 2011 om 15:39
Wat ben ik blij dat ik een lieve schoonmoeder heb. Ben blij met haar.
Jammer genoeg is het bij mij m'n schoonvader die ik soms liever kwijt dan rijk ben. Hij laat me bijv haast nooit uitpraten, terwijl hij weleens heeft gezegd dat ik wel iets meer in gesprekken mag deelnemen. En zo vader, zo zoon... Mijn partner laat me dus ook vaak niet uitpraten.
Jammer genoeg is het bij mij m'n schoonvader die ik soms liever kwijt dan rijk ben. Hij laat me bijv haast nooit uitpraten, terwijl hij weleens heeft gezegd dat ik wel iets meer in gesprekken mag deelnemen. En zo vader, zo zoon... Mijn partner laat me dus ook vaak niet uitpraten.
dinsdag 29 maart 2011 om 15:42
Cateautje,
Ik waardeer je advies maar ik denk dat ik de situatie voor mijn vriend er moeilijker op maak dan makkelijker.
Er wordt daar niet gepraat, als je elkaar kwetst dan is het zout erover en lekker vrolijk verder gaan. Je grenzen aangeven, nee joh ook niet...
En tegen dat soort zaken loop ik soms ook in mijn relatie tegen aan. Maar gelukkig durft mijn vriend bij mij wel steeds meer aan te geven hoe hij over dingen denkt en deelt hij ook steeds meer en meer zijn gevoel met mij.
Ik waardeer je advies maar ik denk dat ik de situatie voor mijn vriend er moeilijker op maak dan makkelijker.
Er wordt daar niet gepraat, als je elkaar kwetst dan is het zout erover en lekker vrolijk verder gaan. Je grenzen aangeven, nee joh ook niet...
En tegen dat soort zaken loop ik soms ook in mijn relatie tegen aan. Maar gelukkig durft mijn vriend bij mij wel steeds meer aan te geven hoe hij over dingen denkt en deelt hij ook steeds meer en meer zijn gevoel met mij.
dinsdag 29 maart 2011 om 15:51
Denk dat je schoonmoeder ergens onvrede over haar eigen leven voelt. Niet gelukkig is met zichzelf, omstandigheden of.. whatever. Mensen die zichzelf overduidelijk boven een ander plaatsen hebben vaak zelf een probleem met hun eigenwaarde.
Mensen die zelf gelukkig zijn hebben het niet nodig om negatieve opmerkingen over anderen te plaatsen.
Probeer dit te kunnen zien als een tekort voor haarzelf. Het zou kunnen dat dit ombewust compensatiegedrag is, om maar niet naar zichzelf te hoeven kijken.
Hoe ik er mee om zou gaan, inderdaad zoals gezegd. Zeggen wat het met je doet als er iets concreets voorvalt en verder zoveel mogelijk afstand bewaren, en accepteren dat dit is wat het is..
Of; gooi het open en probeer een goed gesprek aan te gaan. Alleen als de schoonmoeder zelf het probleem niet ziet vang je bot waarschijnlijk.
Sterkte!
Mensen die zelf gelukkig zijn hebben het niet nodig om negatieve opmerkingen over anderen te plaatsen.
Probeer dit te kunnen zien als een tekort voor haarzelf. Het zou kunnen dat dit ombewust compensatiegedrag is, om maar niet naar zichzelf te hoeven kijken.
Hoe ik er mee om zou gaan, inderdaad zoals gezegd. Zeggen wat het met je doet als er iets concreets voorvalt en verder zoveel mogelijk afstand bewaren, en accepteren dat dit is wat het is..
Of; gooi het open en probeer een goed gesprek aan te gaan. Alleen als de schoonmoeder zelf het probleem niet ziet vang je bot waarschijnlijk.
Sterkte!
dinsdag 29 maart 2011 om 15:59
dinsdag 29 maart 2011 om 16:01
Hoe je dat rotgevoel kwijtraakt? Door je heel goed te realiseren dat alles, werkelijk àlles, wat die twee loeders zeggen uitingen van hun eigen onvermogen zijn.
Het zegt alles over hen en he-le-maal niets over jou.
Ik zeg altijd maar zo: iemand kan mij aardig of onaardig, dik of dun, dom of slim, hetero-, bi- of homosexueel vinden, het deert me niet. IK weet wie en wat ik ben, en dat is het enige wat telt.
Wat je vindt mag je houden tenslotte
Hun mening zou voor jou van generlei waarde moeten zijn. Het feit dat jij graag wilt dat zij jou aardig vinden zou ook moeten verdwijnen in het niets, want waarom zouden die twee rotmeiden jou in godsnaam aardig moeten vinden? Waarom? Zij missen iets, jij niet!
Het zegt alles over hen en he-le-maal niets over jou.
Ik zeg altijd maar zo: iemand kan mij aardig of onaardig, dik of dun, dom of slim, hetero-, bi- of homosexueel vinden, het deert me niet. IK weet wie en wat ik ben, en dat is het enige wat telt.
Wat je vindt mag je houden tenslotte
Hun mening zou voor jou van generlei waarde moeten zijn. Het feit dat jij graag wilt dat zij jou aardig vinden zou ook moeten verdwijnen in het niets, want waarom zouden die twee rotmeiden jou in godsnaam aardig moeten vinden? Waarom? Zij missen iets, jij niet!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 29 maart 2011 om 16:07
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 29 maart 2011 @ 14:59:
[...]
Dit alles zegt dus allemaal veel meer over hen dan over je vriend en jouw. Blijkbaar hebben zij een wereldbeeld waarin andere dingen belangrijk zijn. Jij bent verstandig genoeg om te zien dat hun opmerkingen daar vandaan komen, dan ben je ook verstandig genoeg om voor jezelf te bepalen of je iets moet doen met de kritiek of dat je het naast je neer legt omdat dit zo wel bij jouw wereldbeeld past.
Ik zeg ook niet dat je alles maar moet laten gebeuren en dat je geen grenzen mag stellen, maar pas ervoor op dat je alles negatief interpreteert omdat je dingen in het verleden negatief kon interpreteren.
Mee eens! Wij doen het hier in de ogen van mijn schoonouders (vooral schoonmoeder dan) nooit goed genoeg. Wij doen onze eigen dingen, en dat is niet "zoals het hoort" volgens hun normen. Wat ik tegenwoordig doe is eigenlijk gewoon zo min mogelijk bij mijn schoonfamilie langsgaan (zo geven we ze dus zo min mogelijk munitie ). Als ik moe ben en er zit weer een verplichte verjaardag in een weekend gepropt dan mag manlief alleen, weekendjes weg doen we iig nooit meer na een bizar voorval op het eerste en enige weekendje met de familie uit... En inderdaad, probeer het van je af te laten glijden, wat voor rot-opmerkingen, steken onder water of rare dingen er ook gezegd worden. Makkelijker gezegd dan gedaan, kan ik zelf ook niet zo goed maar met het vermijden van moeilijke situaties gaat dit toch een stuk makkelijker. Zie ik ze minder heb ik er ook minder last van als het dan toch weer eens gebeurt zeg maar.
Sterkte in ieder geval!
[...]
Dit alles zegt dus allemaal veel meer over hen dan over je vriend en jouw. Blijkbaar hebben zij een wereldbeeld waarin andere dingen belangrijk zijn. Jij bent verstandig genoeg om te zien dat hun opmerkingen daar vandaan komen, dan ben je ook verstandig genoeg om voor jezelf te bepalen of je iets moet doen met de kritiek of dat je het naast je neer legt omdat dit zo wel bij jouw wereldbeeld past.
Ik zeg ook niet dat je alles maar moet laten gebeuren en dat je geen grenzen mag stellen, maar pas ervoor op dat je alles negatief interpreteert omdat je dingen in het verleden negatief kon interpreteren.
Mee eens! Wij doen het hier in de ogen van mijn schoonouders (vooral schoonmoeder dan) nooit goed genoeg. Wij doen onze eigen dingen, en dat is niet "zoals het hoort" volgens hun normen. Wat ik tegenwoordig doe is eigenlijk gewoon zo min mogelijk bij mijn schoonfamilie langsgaan (zo geven we ze dus zo min mogelijk munitie ). Als ik moe ben en er zit weer een verplichte verjaardag in een weekend gepropt dan mag manlief alleen, weekendjes weg doen we iig nooit meer na een bizar voorval op het eerste en enige weekendje met de familie uit... En inderdaad, probeer het van je af te laten glijden, wat voor rot-opmerkingen, steken onder water of rare dingen er ook gezegd worden. Makkelijker gezegd dan gedaan, kan ik zelf ook niet zo goed maar met het vermijden van moeilijke situaties gaat dit toch een stuk makkelijker. Zie ik ze minder heb ik er ook minder last van als het dan toch weer eens gebeurt zeg maar.
Sterkte in ieder geval!
