Kinderen
alle pijlers
Leeg nest
dinsdag 5 april 2011 om 00:41
Vandaag is mijn dochter jarig, ze is 22 geworden. Eén dezer dagen gaat ze het huis verlaten om samen te gaan wonen met haar vriend. Dit weekend waarschijnlijk. Ik heb al die weken van voorbereiden, de inkopen, het opknappen van het huisje met veel enthousiasme gevolgd en ben oprecht blij voor haar.
Mijn dochter die in haar puberjaren op het gymnasium een paniekstoornis ontwikkelde en daar niet aan toe wilde geven. Het was immers zonde van haar school, maar ze ging er aan onderdoor. Na heel veel toestanden besloten haar van die school af te halen. Een andere opleiding te gaan volgen, en ze is steeds beter in haar vel komen te zitten. Na haar opleiding is ze gaan reizen. In haar uppie. Zuid-Amerika, vrijwilligerswerk. Azië met haar backpack. USA, ze heeft heel de wereld gezien en daar heel veel van geleerd, vooral ook van/over zichzelf. Doodsangsten heb ik uitgestaan en ben daardoor wel tien jaar ouder geworden. Maar het ging fantastisch en ze heeft zich ontwikkeld tot een geweldige vrouw, die haar mannetje staat, met een geweldige baan. Ze is nog maar 22, maar heeft de levenservaring van een veel ouder iemand.
Op de vooravond van het vertrek uit het ouderlijk huis ben ik ineens toch wat melancholiek. Ik heb altijd van mijn kinderen genoten. Zoon is twee jaar geleden vertrokken en nu heb ik het gevoel dat mijn baan bij Hotel Mama wat op de tocht komt te staan. Het zal wennen worden. Een leeg nest. Maar het opent ook perspectieven. Gaan en staan waar we willen. Geen rekening met de klok meer hoeven te houden. Ze zijn al een paar jaar volwassen, maar als moeder blijf je toch zorgen.
Trots ben ik ook. Trots op het feit dat we ze het veilige nest hebben kunnen bieden waardoor ze op konden groeien tot volwaardige volwassenen. Jeee, het wordt stil in huis! En wat is de tijd snel gegaan. Klinkt cliché, maar zo voelt het wel. Ik word oud. Tijd voor het Libelle Forum Maar daar vind ik het niet leuk, dus ik blijf hier lekker meelezen!
Mijn dochter die in haar puberjaren op het gymnasium een paniekstoornis ontwikkelde en daar niet aan toe wilde geven. Het was immers zonde van haar school, maar ze ging er aan onderdoor. Na heel veel toestanden besloten haar van die school af te halen. Een andere opleiding te gaan volgen, en ze is steeds beter in haar vel komen te zitten. Na haar opleiding is ze gaan reizen. In haar uppie. Zuid-Amerika, vrijwilligerswerk. Azië met haar backpack. USA, ze heeft heel de wereld gezien en daar heel veel van geleerd, vooral ook van/over zichzelf. Doodsangsten heb ik uitgestaan en ben daardoor wel tien jaar ouder geworden. Maar het ging fantastisch en ze heeft zich ontwikkeld tot een geweldige vrouw, die haar mannetje staat, met een geweldige baan. Ze is nog maar 22, maar heeft de levenservaring van een veel ouder iemand.
Op de vooravond van het vertrek uit het ouderlijk huis ben ik ineens toch wat melancholiek. Ik heb altijd van mijn kinderen genoten. Zoon is twee jaar geleden vertrokken en nu heb ik het gevoel dat mijn baan bij Hotel Mama wat op de tocht komt te staan. Het zal wennen worden. Een leeg nest. Maar het opent ook perspectieven. Gaan en staan waar we willen. Geen rekening met de klok meer hoeven te houden. Ze zijn al een paar jaar volwassen, maar als moeder blijf je toch zorgen.
Trots ben ik ook. Trots op het feit dat we ze het veilige nest hebben kunnen bieden waardoor ze op konden groeien tot volwaardige volwassenen. Jeee, het wordt stil in huis! En wat is de tijd snel gegaan. Klinkt cliché, maar zo voelt het wel. Ik word oud. Tijd voor het Libelle Forum Maar daar vind ik het niet leuk, dus ik blijf hier lekker meelezen!
dinsdag 5 april 2011 om 00:46
dinsdag 5 april 2011 om 00:50
Weet hoe het voelt
Wees maar trots op jezelf dat je ze dat veilige nest hebt kunnen bieden.
En ja, het is echt slikken als ze op eigen benen gaan staan en uitvliegen. Moet eerlijk zeggen dat ik het soms ook wel fijn en lekker rustig vind. Geen wakkere nachten meer tot ze veilig thuis zijn etc.
Ik heb nu nog één dochter thuis, maar dat zal ook niet meer al te lang duren.
Wees maar trots op jezelf dat je ze dat veilige nest hebt kunnen bieden.
En ja, het is echt slikken als ze op eigen benen gaan staan en uitvliegen. Moet eerlijk zeggen dat ik het soms ook wel fijn en lekker rustig vind. Geen wakkere nachten meer tot ze veilig thuis zijn etc.
Ik heb nu nog één dochter thuis, maar dat zal ook niet meer al te lang duren.
dinsdag 5 april 2011 om 01:02
Mijn oudste gaat na de zomer vakantie naar de lagere school.
Mijn kinderen zijn dus echt nog heel erg klein, maar het idee dat zij ook ooit uitvliegen vind ik echt heel vreemd/eng/needatmagnietjijmoetvooraltijdbijmamablijvenenkleuterzoentjesgeven.
Ietwat onrealistisch, snap ik ook
Maar ik kan het me wel zo goed voorstellen dat je leven dan weer helemaal anders is. Dat je er weer even een nieuwe inrichting aan moet geven. Is toch wel weer even wennen lijkt me.
Mijn kinderen zijn dus echt nog heel erg klein, maar het idee dat zij ook ooit uitvliegen vind ik echt heel vreemd/eng/needatmagnietjijmoetvooraltijdbijmamablijvenenkleuterzoentjesgeven.
Ietwat onrealistisch, snap ik ook
Maar ik kan het me wel zo goed voorstellen dat je leven dan weer helemaal anders is. Dat je er weer even een nieuwe inrichting aan moet geven. Is toch wel weer even wennen lijkt me.
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 5 april 2011 om 01:07
quote:mika65 schreef op 05 april 2011 @ 01:04:
Saar het zijn steeds kleine stapjes dat je kinderen "ouder" worden en van je "verwijderen"
Je groeit naar het moment toe dat ze het huis uit gaan. Denk ik dan
Ja, dat geloof ik direct.
Dat merk ik nu al, voor mij begint het loslaten nu ook te komen (babystapjes). Ik ben thuis gebleven toen oudste werd geboren, heb haar ook nooit weggebracht naar het kdv. Wel peuterspeelzaal, maar dat is niet hetzelfde natuurlijk.
Maar nu krijgt ze een juf. En gaat ze naar school.
En wat is ze er aan toe!
Saar het zijn steeds kleine stapjes dat je kinderen "ouder" worden en van je "verwijderen"
Je groeit naar het moment toe dat ze het huis uit gaan. Denk ik dan
Ja, dat geloof ik direct.
Dat merk ik nu al, voor mij begint het loslaten nu ook te komen (babystapjes). Ik ben thuis gebleven toen oudste werd geboren, heb haar ook nooit weggebracht naar het kdv. Wel peuterspeelzaal, maar dat is niet hetzelfde natuurlijk.
Maar nu krijgt ze een juf. En gaat ze naar school.
En wat is ze er aan toe!
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 5 april 2011 om 01:07
quote:Saaar schreef op 05 april 2011 @ 01:02:
Mijn oudste gaat na de zomer vakantie naar de lagere school.
Mijn kinderen zijn dus echt nog heel erg klein, maar het idee dat zij ook ooit uitvliegen vind ik echt heel vreemd/eng/needatmagnietjijmoetvooraltijdbijmamablijvenenkleuterzoentjesgeven.
Ietwat onrealistisch, snap ik ook
Maar ik kan het me wel zo goed voorstellen dat je leven dan weer helemaal anders is. Dat je er weer even een nieuwe inrichting aan moet geven. Is toch wel weer even wennen lijkt me.Als de dag van gisteren kan ik me herinneren dat ik ze naar school bracht. Zoon jankend achter het glas; "Ik wil naar huisssssss" Ik met dichtgenknepen strot naar huis haha. Het is bij elke leeftijd wel wat. Je wilt immers het beste voor je kind. Maar het moederhart bloedt regelmatig. Of ze nou groot of klein zijn. Ik ga steeds meer aan die oubollige spreekwoorden hechten trouwens
Mijn oudste gaat na de zomer vakantie naar de lagere school.
Mijn kinderen zijn dus echt nog heel erg klein, maar het idee dat zij ook ooit uitvliegen vind ik echt heel vreemd/eng/needatmagnietjijmoetvooraltijdbijmamablijvenenkleuterzoentjesgeven.
Ietwat onrealistisch, snap ik ook
Maar ik kan het me wel zo goed voorstellen dat je leven dan weer helemaal anders is. Dat je er weer even een nieuwe inrichting aan moet geven. Is toch wel weer even wennen lijkt me.Als de dag van gisteren kan ik me herinneren dat ik ze naar school bracht. Zoon jankend achter het glas; "Ik wil naar huisssssss" Ik met dichtgenknepen strot naar huis haha. Het is bij elke leeftijd wel wat. Je wilt immers het beste voor je kind. Maar het moederhart bloedt regelmatig. Of ze nou groot of klein zijn. Ik ga steeds meer aan die oubollige spreekwoorden hechten trouwens
dinsdag 5 april 2011 om 01:09
dinsdag 5 april 2011 om 01:09
quote:mocy schreef op 05 april 2011 @ 01:06:
Ja of de eerste dag naar de creche, basisschool, zwemles. Voelde en waren enorme mijlpalen en wat zat je als moeder zijnde ervoor in de zenuwen.Zwemles! Ook zoiets. Ik kreeg het benauwd als ze voor het eerst van de startblokken zonder kurken moesten springen. "kom boven water, kom op"
Ja of de eerste dag naar de creche, basisschool, zwemles. Voelde en waren enorme mijlpalen en wat zat je als moeder zijnde ervoor in de zenuwen.Zwemles! Ook zoiets. Ik kreeg het benauwd als ze voor het eerst van de startblokken zonder kurken moesten springen. "kom boven water, kom op"
