Relaties
alle pijlers
Loslaten
vrijdag 8 april 2011 om 20:12
Hallo allemaal,
zucht, ik zit er helemaal door heen... Nou ja, helemaal is ook weer zo depressief... De afgelopen weken heb ik enorm getwijfeld over mijn gevoelens voor mijn vriend, waar ik aanstaande zondag 1 jaar mee samen ben. De ene dag ging het beter als de andere dag en dat had er vooral mee te maken dat ik overal op ging letten. Ik ging proberen te achterhalen waardoor ik me op sommige momenten rot voelde en maakte van elk klein dingetje een oorzaak... Ik bleef piekeren en dit is natuurlijk helemaal niet goed.
Gisteren op mijn werk brak ik (weer). Ik raakte heel emotioneel en kon het allemaal even niet aan. Ik belde mijn vriend op om bij hem steun te vinden, wat ik de afgelopen 3 weken absoluut ook bij hem kan vinden! Iets waar ik natuurlijk heel blij mee mag zijn. Ik had het er met hem over dat mijn onzekerheid bij deze situatie echt een grote rol speelt, ik ben in het verleden gepest en door de onzekerheid die dat met zich mee heeft gebracht, denk ik dat ik in mijn onderbewustzijn heel bang ben om verlaten te worden. Vooral aangezien in de afgelopen 11 maanden (dus voordat het twijfelen begon) ik intens gelukkig ben geweest. Na hem gesproken te hebben, ging het een stuk beter, hij kreeg me weer aan het lachen en ik kon een knop om zetten. Ik maak me zo druk over het wel of niet piekeren en daardoor pieker ik vervolgens weer dubbelop.
Vandaag ging ook heel de dag goed, ik kreeg mijn gedachten gefocused op mijn werk en ik had onwijs veel zin om mijn vriend weer te zien. Ook als ik even een negatieve gedachte in mijn hoofd had, of een lichte twijfel, wist ik dat af te slaan. Tot op het moment dat ik bij mijn vriend was en hij thuis kwam. Ondanks dat ik er totaal niet mee bezig wil zijn, ging ik letten op mijn gevoelens voor hem. Om zo overtuigd te raken van dat ik hem niet meer leuk vind, terwijl ik me tegelijkertijd heel goed voel bij hem. Alle sensoren lijken aan te staan en dat wil ik helemaal niet. Ik wil zo graag met hem verder, maar zit nu echt met mezelf in een soort knoop waar ik op dit moment niet goed uit weet te komen.
Dit is weer eens een lang verhaal geworden en ik vind het fijn om het even kwijt te kunnen. Ja, ik wil echt met hem verder, hij maakt me zo gelukkig (krijg er tranen van in mijn ogen), maar hoe krijg ik mijn gedachten onder controle? Hoop dat jullie veel positieve tips kunnen geven zodat ik de avond (die ik alleen ben tot hij weer thuis is rond 11 uur) goed door kan komen =)
zucht, ik zit er helemaal door heen... Nou ja, helemaal is ook weer zo depressief... De afgelopen weken heb ik enorm getwijfeld over mijn gevoelens voor mijn vriend, waar ik aanstaande zondag 1 jaar mee samen ben. De ene dag ging het beter als de andere dag en dat had er vooral mee te maken dat ik overal op ging letten. Ik ging proberen te achterhalen waardoor ik me op sommige momenten rot voelde en maakte van elk klein dingetje een oorzaak... Ik bleef piekeren en dit is natuurlijk helemaal niet goed.
Gisteren op mijn werk brak ik (weer). Ik raakte heel emotioneel en kon het allemaal even niet aan. Ik belde mijn vriend op om bij hem steun te vinden, wat ik de afgelopen 3 weken absoluut ook bij hem kan vinden! Iets waar ik natuurlijk heel blij mee mag zijn. Ik had het er met hem over dat mijn onzekerheid bij deze situatie echt een grote rol speelt, ik ben in het verleden gepest en door de onzekerheid die dat met zich mee heeft gebracht, denk ik dat ik in mijn onderbewustzijn heel bang ben om verlaten te worden. Vooral aangezien in de afgelopen 11 maanden (dus voordat het twijfelen begon) ik intens gelukkig ben geweest. Na hem gesproken te hebben, ging het een stuk beter, hij kreeg me weer aan het lachen en ik kon een knop om zetten. Ik maak me zo druk over het wel of niet piekeren en daardoor pieker ik vervolgens weer dubbelop.
Vandaag ging ook heel de dag goed, ik kreeg mijn gedachten gefocused op mijn werk en ik had onwijs veel zin om mijn vriend weer te zien. Ook als ik even een negatieve gedachte in mijn hoofd had, of een lichte twijfel, wist ik dat af te slaan. Tot op het moment dat ik bij mijn vriend was en hij thuis kwam. Ondanks dat ik er totaal niet mee bezig wil zijn, ging ik letten op mijn gevoelens voor hem. Om zo overtuigd te raken van dat ik hem niet meer leuk vind, terwijl ik me tegelijkertijd heel goed voel bij hem. Alle sensoren lijken aan te staan en dat wil ik helemaal niet. Ik wil zo graag met hem verder, maar zit nu echt met mezelf in een soort knoop waar ik op dit moment niet goed uit weet te komen.
Dit is weer eens een lang verhaal geworden en ik vind het fijn om het even kwijt te kunnen. Ja, ik wil echt met hem verder, hij maakt me zo gelukkig (krijg er tranen van in mijn ogen), maar hoe krijg ik mijn gedachten onder controle? Hoop dat jullie veel positieve tips kunnen geven zodat ik de avond (die ik alleen ben tot hij weer thuis is rond 11 uur) goed door kan komen =)
vrijdag 8 april 2011 om 21:42
quote:delmikra schreef op 08 april 2011 @ 21:29:
Ik zit er ook niet helemaal door heen toch
ik zie nog steeds goede dingen...
Welke dan?
Ik zie alleen maar moeten en een berg verwachtingen (die de moeder van de teleurstelling zijn). Jullie willen foto's maken om vast te leggen hoe gelukkig jullie zijn. Meen je dat nou?
Je bent niet gelukkig, dus hoe ga je dat fiksen?
Ik zit er ook niet helemaal door heen toch
ik zie nog steeds goede dingen...Welke dan?
Ik zie alleen maar moeten en een berg verwachtingen (die de moeder van de teleurstelling zijn). Jullie willen foto's maken om vast te leggen hoe gelukkig jullie zijn. Meen je dat nou?
Je bent niet gelukkig, dus hoe ga je dat fiksen?
vrijdag 8 april 2011 om 21:44
Piekeren is het probleem en stoppen met piekeren is voor piekeraars niet bepaald makkelijk. Voor sommige mensen is het er wel of niet voor kiezen, ik kies er voor om het niet te doen, maar doe het toch. En daar ligt toch ook het probleem?
Dronken worden is geen idee voor mij Ik ben namelijk nog nooit dronken geweest =p wel was ik van plan om een fles baileys te halen, ook voor morgenavond. En aangezien ik niet heel veel drink, zal ik na 1 glaasje al een heel stuk rustiger zijn =)
Dronken worden is geen idee voor mij
Ik ben namelijk nog nooit dronken geweest =p wel was ik van plan om een fles baileys te halen, ook voor morgenavond. En aangezien ik niet heel veel drink, zal ik na 1 glaasje al een heel stuk rustiger zijn =)
vrijdag 8 april 2011 om 21:46
quote:Madhe schreef op 08 april 2011 @ 21:42:
[...]
Welke dan?
Ik zie alleen maar moeten en een berg verwachtingen (die de moeder van de teleurstelling zijn). Jullie willen foto's maken om vast te leggen hoe gelukkig jullie zijn. Meen je dat nou?
Je bent niet gelukkig, dus hoe ga je dat fiksen?Misschien het feit dat ik het heb getroffen met mijn vriend, het feit dat ik hem kan vertrouwen, het er met hem over kan hebben, en dat ik wil werken aan het probleem?
[...]
Welke dan?
Ik zie alleen maar moeten en een berg verwachtingen (die de moeder van de teleurstelling zijn). Jullie willen foto's maken om vast te leggen hoe gelukkig jullie zijn. Meen je dat nou?
Je bent niet gelukkig, dus hoe ga je dat fiksen?Misschien het feit dat ik het heb getroffen met mijn vriend, het feit dat ik hem kan vertrouwen, het er met hem over kan hebben, en dat ik wil werken aan het probleem?
vrijdag 8 april 2011 om 21:51
Maar het feit dat jij merkt dat je hem helemaal niet leuk vindt? Volgens mij heb jij je zelfs het leuk moeten vinden opgelegd, omdat er geen reden is om hem af te wijzen.
Toch klopt er iets niet. Over iemand waar je echt gek op bent en dolgelukkig mee bent denk je niet in een keer tussendoor; Ik vind hem niet leuk.
Toch klopt er iets niet. Over iemand waar je echt gek op bent en dolgelukkig mee bent denk je niet in een keer tussendoor; Ik vind hem niet leuk.
vrijdag 8 april 2011 om 21:53
Dat is dus ook het probleem waar ik aan moet gaan werken, ik wil dit niet opgeven omdat ik met hem heel gelukkig kan worden. Het is de onzekerheid waardoor dit hele probleem is ontstaan en ik kan/wil niet accepteren dat ik niet gewoon zeker van mezelf kan zijn... Ik wil stoppen met dat eindeloze gepieker, als ik niet pieker, is er namelijk niets aan de hand en voel ik me vrolijk...
vrijdag 8 april 2011 om 21:54
quote:Madhe schreef op 08 april 2011 @ 21:51:
Maar het feit dat jij merkt dat je hem helemaal niet leuk vindt? Volgens mij heb jij je zelfs het leuk moeten vinden opgelegd, omdat er geen reden is om hem af te wijzen.
Toch klopt er iets niet. Over iemand waar je echt gek op bent en dolgelukkig mee bent denk je niet in een keer tussendoor; Ik vind hem niet leuk.
Ja dat kan ook nog, dat je hem leuk WILT vinden, maar dit niet echt vindt, niet leuk genoeg in ieder geval.
Wat denk je van die gedachtengang?
Maar het feit dat jij merkt dat je hem helemaal niet leuk vindt? Volgens mij heb jij je zelfs het leuk moeten vinden opgelegd, omdat er geen reden is om hem af te wijzen.
Toch klopt er iets niet. Over iemand waar je echt gek op bent en dolgelukkig mee bent denk je niet in een keer tussendoor; Ik vind hem niet leuk.
Ja dat kan ook nog, dat je hem leuk WILT vinden, maar dit niet echt vindt, niet leuk genoeg in ieder geval.
Wat denk je van die gedachtengang?
vrijdag 8 april 2011 om 22:00
Madhe, ik denk dat je daar een heel goed punt hebt!
TO, waarom vind jij dat je gelukkig moet zijn met je vriend?
Ik moet dat namelijk helemaal niet van mezelf, ik ben het gewoon
Kost me helemaal geen moeite, en ik hoef er al helemaal niet over te piekeren
En ja, soms wil ik hem wel eens achter het behang plakken en dan ga ik me heus niet geforceerd gelukkig zitten gedragen
Maar door de bocht genomen, dwing ik mezelf niet tot gelukkig zijn, ik ben het
TO, waarom vind jij dat je gelukkig moet zijn met je vriend?
Ik moet dat namelijk helemaal niet van mezelf, ik ben het gewoon
Kost me helemaal geen moeite, en ik hoef er al helemaal niet over te piekeren
En ja, soms wil ik hem wel eens achter het behang plakken en dan ga ik me heus niet geforceerd gelukkig zitten gedragen
Maar door de bocht genomen, dwing ik mezelf niet tot gelukkig zijn, ik ben het
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 8 april 2011 om 22:02
Ik ben ook gelukkig, het is het piekeren dat me dwars zit. Ik kan heel moeilijk accepteren dat hij mindere punten heeft, waar ik pas achter kwam toen ik me rot voelde. Ik snap het punt, maar ik denk niet dat deze situatie bij mij speelt... Ik vind het heel moeilijk om te accepteren dat je je soms minder verliefd voelt en daardoor ben ik waarschijnlijk nog meer gaan twijfelen. Ik flirt nog steeds met mijn vriend, knuffel hem net zo graag als anders (misschien nu nog liever) en daarom wil ik er ook echt voor gaan om mezelf (en hem) uit deze situatie te helpen...
vrijdag 8 april 2011 om 22:05
quote:delmikra schreef op 08 april 2011 @ 22:02:
Ik ben ook gelukkig, het is het piekeren dat me dwars zit.
Een grotere tegenstrijdigheid KAN er niet in 1 zin zitten
Piekeren en gelukkig zijn horen net zo min bij elkaar als dag en nacht
Het is hetzelfde als zeggen, ik hou zo van de zomer daarom zit ik het hele jaar op de Noordpool
Ik ben ook gelukkig, het is het piekeren dat me dwars zit.
Een grotere tegenstrijdigheid KAN er niet in 1 zin zitten
Piekeren en gelukkig zijn horen net zo min bij elkaar als dag en nacht
Het is hetzelfde als zeggen, ik hou zo van de zomer daarom zit ik het hele jaar op de Noordpool
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 8 april 2011 om 22:08
Ik pieker gelukkig niet 24 uur per dag =) Dus op momenten dat ik niet pieker ben ik gelukkig, ben ik dan een gelukkig persoon of niet? Of is het dan een percentage van de dag dat je gelukkig moet zijn? =)
Ik heb nog 1 belangrijke toevoeging. Er is echt niets aan mijn vriend wat ik niet leuk vind. Er zijn af en toe mometen dat ik hem inderdaad wat minder leuk vind, maar dat zijn momentopnames die te maken hebben met een situatie op dat moment en niet met zijn karakter of hem als persoon.
Of is het dan een percentage van de dag dat je gelukkig moet zijn? =)Ik heb nog 1 belangrijke toevoeging. Er is echt niets aan mijn vriend wat ik niet leuk vind. Er zijn af en toe mometen dat ik hem inderdaad wat minder leuk vind, maar dat zijn momentopnames die te maken hebben met een situatie op dat moment en niet met zijn karakter of hem als persoon.
vrijdag 8 april 2011 om 22:11
Je bent het zelf nu aan het goedpraten, dat heb je zelf ook wel in de gaten toch?
Je opent er 2!! topics over, je zit te huilen op je werk, je redt het bijna niet tot hij weer thuis is....
In mijn ogen is dit geen piekermomentje.
Maar goed, als het een moment opname is hoef je ook geen hulpboeken te lezen, ook geen hulp te zoeken, ook geen topics te openen, en ook niet zo te huilen elke keer
Dan heb je gewoon een dip momentje in je dag
Maar iets zegt me dat het dat dus niet is.
Maar goed, wie ben ik
Je opent er 2!! topics over, je zit te huilen op je werk, je redt het bijna niet tot hij weer thuis is....
In mijn ogen is dit geen piekermomentje.
Maar goed, als het een moment opname is hoef je ook geen hulpboeken te lezen, ook geen hulp te zoeken, ook geen topics te openen, en ook niet zo te huilen elke keer
Dan heb je gewoon een dip momentje in je dag
Maar iets zegt me dat het dat dus niet is.
Maar goed, wie ben ik
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 8 april 2011 om 22:14
Klopt, ik wil jullie er alleen van overtuigen dat het niet zo is dat ik mijn vriend leuk wil vinden, maar dat het echt zo is. Als ik er om moet huilen doet het me wat en dat zegt dat ik dit echt wil oplossen en verder wil met mijn vriend. Als ik namelijk niets meer voor hem voel of hem niet meer leuk vind, zou het me ook niet zo veel verdriet geven toch?
vrijdag 8 april 2011 om 22:19
Ik vind het onzin!
Want dit heeft in de verste verte niets maar dan ook niets met je vriend te maken, maar alles met jou en hoe je tegen het leven aankijkt.
Ik vind het oprecht jammer dat je daar zelf niets mee doet.
JE maakt jezelf gek, en het gekke is, je doet het nog bewust ook.
Hoe graag ik ook zou willen, ik kan je niet verder helpen
Ik wens je veel liefde en een relatie zonder twijfel toe.
Want dit heeft in de verste verte niets maar dan ook niets met je vriend te maken, maar alles met jou en hoe je tegen het leven aankijkt.
Ik vind het oprecht jammer dat je daar zelf niets mee doet.
JE maakt jezelf gek, en het gekke is, je doet het nog bewust ook.
Hoe graag ik ook zou willen, ik kan je niet verder helpen
Ik wens je veel liefde en een relatie zonder twijfel toe.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 8 april 2011 om 22:30
quote:delmikra schreef op 08 april 2011 @ 22:22:
Dank je summerdance, ik ga aan mezelf werken en dan weet ik zeker dat het allemaal goed komt. Ik wil echt met mijn vriend verder en ga er keihard voor!
Je gaat in ieder geval heel goed met dit topic om, terwijl je best kritisch aan de tand wordt gevoeld, dus zo hopeloos ben je gelukkig ook weer niet.
Probeer zondag wat in perspectief te zien en ga daarna met jezelf aan de slag, dan voel je je vast minder rot en ga je ook minder piekeren.
Dank je summerdance, ik ga aan mezelf werken en dan weet ik zeker dat het allemaal goed komt. Ik wil echt met mijn vriend verder en ga er keihard voor!
Je gaat in ieder geval heel goed met dit topic om, terwijl je best kritisch aan de tand wordt gevoeld, dus zo hopeloos ben je gelukkig ook weer niet.
Probeer zondag wat in perspectief te zien en ga daarna met jezelf aan de slag, dan voel je je vast minder rot en ga je ook minder piekeren.
vrijdag 8 april 2011 om 22:33
Ondanks dit enige depressieve topic mag ik ook wel van mezelf zeggen dat ik een heel sterk persoon ben... Ben pas 22, maar ik denk dat ik mezelf heel goed ken om hier op een goede manier mee om te gaan. Ik mis misschien alleen wat levenservaring om het piekeren los te kunnen laten en te kunnen accepteren dat je je niet altijd goed kunt voelen in een relatie... Iedereen heeft wel eens een dip, ik heb alleen wat hulp nodig om er uit te komen =)
