Psyche
alle pijlers
Veel stress om vader
woensdag 13 april 2011 om 12:26
Hallo,
Mijn ouders zijn toen ik 9 jaar oud was gescheiden. ( Mijn moeder wilde van mijn vader scheiden) Mijn vader moest mijn moeder allimentatie betalen maar heeft dit echter jaren niet betaald. Mijn vader heeft een moeilijke tijd achter de rug: zijn moeder op jonge leeftijd overleden, zijn vader was alcoholist, bedrijf failliet, scheiding enz. Dit is natuurlijk geen rede om niet aan je financiele verplichtingen te voldoen maar wel iets om rekening mee te houden. Mijn vader zit regelmatig in de kroeg en heeft zijn huis erg verwaarloosd. Ook ziet hij er zelf slecht uit. Mijn vader werkt wel iedere dag in de bouw en heeft dus een inkomen. Omdat mijn vader jaren geen allimentatie heeft betaald heeft hij grote schulden opgebouwd. Bijvoorbeeld vorige week zijn er deurwaarders langs geweest die zijn huis wilden leeghalen. ( Er valt weinig te halen) maar ik merk dat ik er veel stress van heb. Ik wil graag helpen om mijn vader leven weer op de rails te krijgen maar weet niet goed waar ik moet beginnen. Mijn vader heeft nu sinds kort een advocaat en die gaat kijken of die nog iets aan de situatie kan doen. Ik vind het zo erg dat het zo ver is gekomen! Ook ben ik van plan om afstand te doen van de allimentatie, die mijn vader mij behoort te betalen. Zodat er misschien iets van zijn schulden af gaat. Ik heb een goede band met mijn moeder alleen over dit item kan ik met haar niet praten omdat ze mijn vader haat. Aan de ene kant ben ik boos op mijn vader dat hij het zover heeft laten komen en aan de andere kant voel ik mij verantwoordelijk om er iets aan te doen maar waar is het begin? Ik wil er zelf ook niet aan onder door gaan.
Heeft iemand ervaringen met soort gelijke situaties? Of kunnen jullie mij tips geven?
Mijn ouders zijn toen ik 9 jaar oud was gescheiden. ( Mijn moeder wilde van mijn vader scheiden) Mijn vader moest mijn moeder allimentatie betalen maar heeft dit echter jaren niet betaald. Mijn vader heeft een moeilijke tijd achter de rug: zijn moeder op jonge leeftijd overleden, zijn vader was alcoholist, bedrijf failliet, scheiding enz. Dit is natuurlijk geen rede om niet aan je financiele verplichtingen te voldoen maar wel iets om rekening mee te houden. Mijn vader zit regelmatig in de kroeg en heeft zijn huis erg verwaarloosd. Ook ziet hij er zelf slecht uit. Mijn vader werkt wel iedere dag in de bouw en heeft dus een inkomen. Omdat mijn vader jaren geen allimentatie heeft betaald heeft hij grote schulden opgebouwd. Bijvoorbeeld vorige week zijn er deurwaarders langs geweest die zijn huis wilden leeghalen. ( Er valt weinig te halen) maar ik merk dat ik er veel stress van heb. Ik wil graag helpen om mijn vader leven weer op de rails te krijgen maar weet niet goed waar ik moet beginnen. Mijn vader heeft nu sinds kort een advocaat en die gaat kijken of die nog iets aan de situatie kan doen. Ik vind het zo erg dat het zo ver is gekomen! Ook ben ik van plan om afstand te doen van de allimentatie, die mijn vader mij behoort te betalen. Zodat er misschien iets van zijn schulden af gaat. Ik heb een goede band met mijn moeder alleen over dit item kan ik met haar niet praten omdat ze mijn vader haat. Aan de ene kant ben ik boos op mijn vader dat hij het zover heeft laten komen en aan de andere kant voel ik mij verantwoordelijk om er iets aan te doen maar waar is het begin? Ik wil er zelf ook niet aan onder door gaan.
Heeft iemand ervaringen met soort gelijke situaties? Of kunnen jullie mij tips geven?
woensdag 13 april 2011 om 12:42
Ik vind het echt vreselijk lief dat je dat voor je vader wilt doen, maar ik vrees dat zijn problemen veel verder gaan dan dat ene probleem (en dt weet je in je hart zelf ook denk ik).
Het is een volwassen man en zelf veranwoordelijk voor zijn leven en dus moet je de gedachte loslaten dat het jouw verantwoordelijkheid is. Daar zijn instanties voor en dat is zijn advocaat nu aan het bekijken.
Misschien kun je hem meer met de dagelijkse dingen helpen en daar bijv. thuiszorg of zoiets voor regelen, want zo te lezen gaat het niet zo goed met hem (zijn huis, zijn gezondheid en uiterlijke verzorging).
Het is een volwassen man en zelf veranwoordelijk voor zijn leven en dus moet je de gedachte loslaten dat het jouw verantwoordelijkheid is. Daar zijn instanties voor en dat is zijn advocaat nu aan het bekijken.
Misschien kun je hem meer met de dagelijkse dingen helpen en daar bijv. thuiszorg of zoiets voor regelen, want zo te lezen gaat het niet zo goed met hem (zijn huis, zijn gezondheid en uiterlijke verzorging).
woensdag 13 april 2011 om 12:45
quote:x-bei-x schreef op 13 april 2011 @ 12:26:
Hallo,
. Mijn vader heeft een moeilijke tijd achter de rug: zijn moeder op jonge leeftijd overleden, zijn vader was alcoholist, bedrijf failliet, scheiding enz. Dit is natuurlijk geen rede om niet aan je financiele verplichtingen te voldoen maar wel iets om rekening mee te houden.
Idd. het is triest, maar zeer zeker geen reden om je aan de verplichting te ontrekken om een kind financiël bij te staan
Mijn vader zit regelmatig in de kroeg en heeft zijn huis erg verwaarloosd. Ook ziet hij er zelf slecht uit. Mijn vader werkt wel iedere dag in de bouw en heeft dus een inkomen. Omdat mijn vader jaren geen allimentatie heeft betaald heeft hij grote schulden opgebouwd. Bijvoorbeeld vorige week zijn er deurwaarders langs geweest die zijn huis wilden leeghalen. ( Er valt weinig te halen) maar ik merk dat ik er veel stress van heb. Ik wil graag helpen om mijn Probeer er aub afstand van te nemen. Als je hem helpt faciliteer je alleen maar dat hij zo kan blijven leven (drinken). Daar schiet niemand iets mee op. Natuurlijk heb je er verdriet en stress van! Maar je vader heeft jaren gehad om het anders te doen, en het is aan hem om te veranderen.
Nogmaals, leef je leven zo goed mogelijk en laat je niet door je vader naar beneden trekken!
Sterkte
Hallo,
. Mijn vader heeft een moeilijke tijd achter de rug: zijn moeder op jonge leeftijd overleden, zijn vader was alcoholist, bedrijf failliet, scheiding enz. Dit is natuurlijk geen rede om niet aan je financiele verplichtingen te voldoen maar wel iets om rekening mee te houden.
Idd. het is triest, maar zeer zeker geen reden om je aan de verplichting te ontrekken om een kind financiël bij te staan
Mijn vader zit regelmatig in de kroeg en heeft zijn huis erg verwaarloosd. Ook ziet hij er zelf slecht uit. Mijn vader werkt wel iedere dag in de bouw en heeft dus een inkomen. Omdat mijn vader jaren geen allimentatie heeft betaald heeft hij grote schulden opgebouwd. Bijvoorbeeld vorige week zijn er deurwaarders langs geweest die zijn huis wilden leeghalen. ( Er valt weinig te halen) maar ik merk dat ik er veel stress van heb. Ik wil graag helpen om mijn Probeer er aub afstand van te nemen. Als je hem helpt faciliteer je alleen maar dat hij zo kan blijven leven (drinken). Daar schiet niemand iets mee op. Natuurlijk heb je er verdriet en stress van! Maar je vader heeft jaren gehad om het anders te doen, en het is aan hem om te veranderen.
Nogmaals, leef je leven zo goed mogelijk en laat je niet door je vader naar beneden trekken!
Sterkte
woensdag 13 april 2011 om 12:46
Sluit me hierbij aan, hoe vreselijk het ook moet zijn om toe te zien. Maar dit is de verantwooordelijkheid/probleem van je beide ouders en niet die van jou. Het enige wat je (m.i.) kunt doen is met je moeder praten. En ja, als hij jou ook iets verschuldigd is, daar afstand van doen indien mogelijk.
De ontstane problemen echter, zijn die van hem. In combinatie met de houding van je moeder. Helaas...
Sterkte!
De ontstane problemen echter, zijn die van hem. In combinatie met de houding van je moeder. Helaas...
Sterkte!
woensdag 13 april 2011 om 12:47
Ik vraag me af of je afstand kan doen van de alimentatie omdat het meestal voor minderjarige kinderen is.
Dit zou dus iets moeten zijn wat tussen beide ouders geregeld moet worden.
Verder vind ik het sneu voor je vader, maar het is een volwassen man, jij bent niet zijn partner of psych, maar zijn kind!
Je zou kunnen helpen met kleine dingetjes, maar de grote problemen zou ik toch echt m'n handen vanaf trekken.
Dit zou dus iets moeten zijn wat tussen beide ouders geregeld moet worden.
Verder vind ik het sneu voor je vader, maar het is een volwassen man, jij bent niet zijn partner of psych, maar zijn kind!
Je zou kunnen helpen met kleine dingetjes, maar de grote problemen zou ik toch echt m'n handen vanaf trekken.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
woensdag 13 april 2011 om 13:57
Ik vind het wel positief dat hij in ieder geval nog een baan heeft. Dan kan hij geen hele dagen in de kroeg zitten en moet dan iig zijn bed uit.
Krijgt hij hulp dat jij weet, bij zijn persoonlijke problemen (buiten de financiële problemen dus)
Thuiszorg klinkt als een goed idee maar ik weet niet of deze meneer daarvoor in aanmerking zal komen. Geen idee wat de voorwaarden zijn.
Krijgt hij hulp dat jij weet, bij zijn persoonlijke problemen (buiten de financiële problemen dus)
Thuiszorg klinkt als een goed idee maar ik weet niet of deze meneer daarvoor in aanmerking zal komen. Geen idee wat de voorwaarden zijn.
woensdag 13 april 2011 om 14:26
Bedankt voor de reacties!
Fijn om er op deze manier even over te kunnen praten, brengt me toch tot bepaalde inzichten.
Inderdaad het is ook zijn eigen verantwoordelijkheid. Ik vind ook dat mijn vader zijn eigen problemen moet oplossen. Maar het is inmiddels al zo ver gekomen dat hij volgens mij zelf ook door het bomen het bos niet meer ziet. Verder is hij ook erg laks. Hij doet maar wat. Ik vind het zo moeilijk om toe te kijken en ondertussen niks te kunnen doen!
Mijn vader heeft geen hulp bij zijn persoonlijke problemen. Soms heeft hij last van depressies/ stemming wisselingen en heeft hier in het verleden ook medicijnen voor gekregen. Maar omdat hij veel in de kroeg zit en dan ook alcohol drinkt heeft dit weinig zin. Hij is een paar keer gestopt met drinken maar valt dan weer terug in het oude patroon. Ik zou heel graag willen dat hij naar een psycholoog/maatschappelijkwerkster ging. Alleen vind het lastig om met mijn vader hier over te praten. Hij is vrij nuchter en doet soms ook net of hij helemaal geen problemen heeft. Terwijl zijn huis erg verwaarloosd is en de schulden steeds groter worden. Ik weet dat hij er diep in zijn hart ook erg mee zit maar dit niet kan uiten. Ik vind zijn levensstijl verschrikkelijk en het maakt me verdrietig om mijn vader zo te zien.
Tevens is het zo dat mijn vader binnenkort een woningruil gaat doen. Er zijn mensen die willen graag in zijn huis omdat er meer grond is etc. en gaan de boel dan verbouwen. Mijn vader komt dan in een " schoon" huis en kan een nieuwe start maken. Ik ben dan van plan om inderdaad thuiszorg of een huishoudelijke hulp in te schakelen.( En er zelf een beetje zicht op te houden.)
Fijn om er op deze manier even over te kunnen praten, brengt me toch tot bepaalde inzichten.
Inderdaad het is ook zijn eigen verantwoordelijkheid. Ik vind ook dat mijn vader zijn eigen problemen moet oplossen. Maar het is inmiddels al zo ver gekomen dat hij volgens mij zelf ook door het bomen het bos niet meer ziet. Verder is hij ook erg laks. Hij doet maar wat. Ik vind het zo moeilijk om toe te kijken en ondertussen niks te kunnen doen!
Mijn vader heeft geen hulp bij zijn persoonlijke problemen. Soms heeft hij last van depressies/ stemming wisselingen en heeft hier in het verleden ook medicijnen voor gekregen. Maar omdat hij veel in de kroeg zit en dan ook alcohol drinkt heeft dit weinig zin. Hij is een paar keer gestopt met drinken maar valt dan weer terug in het oude patroon. Ik zou heel graag willen dat hij naar een psycholoog/maatschappelijkwerkster ging. Alleen vind het lastig om met mijn vader hier over te praten. Hij is vrij nuchter en doet soms ook net of hij helemaal geen problemen heeft. Terwijl zijn huis erg verwaarloosd is en de schulden steeds groter worden. Ik weet dat hij er diep in zijn hart ook erg mee zit maar dit niet kan uiten. Ik vind zijn levensstijl verschrikkelijk en het maakt me verdrietig om mijn vader zo te zien.
Tevens is het zo dat mijn vader binnenkort een woningruil gaat doen. Er zijn mensen die willen graag in zijn huis omdat er meer grond is etc. en gaan de boel dan verbouwen. Mijn vader komt dan in een " schoon" huis en kan een nieuwe start maken. Ik ben dan van plan om inderdaad thuiszorg of een huishoudelijke hulp in te schakelen.( En er zelf een beetje zicht op te houden.)
woensdag 13 april 2011 om 15:08
xbeix, eigenlijk heel rot dat jij deze verantwoordelijkheid voelt. Hoe oud ben je op dit moment? Ik denk dat je de waarschuwingen hier voor lief moet nemen, en dit zeker niet jouw probleem moet maken. Afstand doen van de alimentatie (als het wél zou kunnen) zou ik ook niet meteen doen. Het kan voor je vader juist ook een extra reden zijn om zijn zaakjes (voor de zoveelste keer?) niet goed op orde te brengen, terwijl hij het juist voor zijn kind wél goed zou moeten doen.
Heb je nog broers/zussen met wie je deze zorg kan delen? Het lijkt me wel fijn voor je als er iemand is met wie je er wél over kunt praten, omdat je moeder daar blijkbaar niet de geschikte persoon voor is.
Heb je nog broers/zussen met wie je deze zorg kan delen? Het lijkt me wel fijn voor je als er iemand is met wie je er wél over kunt praten, omdat je moeder daar blijkbaar niet de geschikte persoon voor is.
woensdag 13 april 2011 om 15:41
Ik ben 21 jaar oud. Ik heb nog een broertje van 18 maar die wil ik er verder niet mee belasten.
Ja kastanjez daar heb je gelijk in, hij moet ook leren zelf verantwoordelijkheid te nemen voor zijn daden. Maar hij ziet het zelf niet in! Ik weet dat mijn vader geen slecht mens is, hij heeft een goed hart en gaat heel verkeerd met dingen om. Hij heeft buiten de allimentatie om ook wel dingen voor me betaald zoals: stage in het buitenland etc. Ik heb wel eens geprobeerd om het los te laten maar het lukt me niet, het knaagt aan me. Telkens als hij dan weer een probleem heeft, belt hij mij op om het te bespreken. Laatst was er beslag gelegd op zijn prive rekening, 7000 euro ging rechtstreeks naar mijn moeder. Mijn moeder blij dat ze eindelijk geld heeft ontvangen en mijn vader zo depressief dat hij het leven niet meer zag zitten. Vreemde situaties, die erg moeilijk voor me zijn. Ik zou gewoon graag willen dat alles in orde is en ik me geen zorgen hoef te maken voor wat er nu weer gaat komen??
Ik praat er wel eens over met mijn vriend, die begrijpt me wel maar wil hem er eigenlijk ook niet teveel mee belasten.
Ja kastanjez daar heb je gelijk in, hij moet ook leren zelf verantwoordelijkheid te nemen voor zijn daden. Maar hij ziet het zelf niet in! Ik weet dat mijn vader geen slecht mens is, hij heeft een goed hart en gaat heel verkeerd met dingen om. Hij heeft buiten de allimentatie om ook wel dingen voor me betaald zoals: stage in het buitenland etc. Ik heb wel eens geprobeerd om het los te laten maar het lukt me niet, het knaagt aan me. Telkens als hij dan weer een probleem heeft, belt hij mij op om het te bespreken. Laatst was er beslag gelegd op zijn prive rekening, 7000 euro ging rechtstreeks naar mijn moeder. Mijn moeder blij dat ze eindelijk geld heeft ontvangen en mijn vader zo depressief dat hij het leven niet meer zag zitten. Vreemde situaties, die erg moeilijk voor me zijn. Ik zou gewoon graag willen dat alles in orde is en ik me geen zorgen hoef te maken voor wat er nu weer gaat komen??
Ik praat er wel eens over met mijn vriend, die begrijpt me wel maar wil hem er eigenlijk ook niet teveel mee belasten.
woensdag 13 april 2011 om 15:48
Jij kan je zorgen eens kunnen bespreken met maatschappelijk werk. Zij kunnen je tips geven om hiermee om te gaan.
Of hij voor thuiszorg is aanmerking komt is nog maar de vraag. Daarvoor moet hij een indicatie hebben. Een reguliere huishoudelijke hulp kan wel.
Voor alles geldt helaas echter, als hij niet wilt houdt het toch echt op.
Of hij voor thuiszorg is aanmerking komt is nog maar de vraag. Daarvoor moet hij een indicatie hebben. Een reguliere huishoudelijke hulp kan wel.
Voor alles geldt helaas echter, als hij niet wilt houdt het toch echt op.
woensdag 13 april 2011 om 16:55
Oh wat begrijp ik jou verhaal goed. En je zorgen. Ik heb deze gevoelens ook bij mijn vader en ik maak me zorgen om dingen waar ik me geen zorgen om hoef te maken omdat het zijn eigen zaken zijn maar ivm het drinken ben ik ook bang voor zijn gezondheid omdat hij 2 jaar geleden een beroerte heeft gehad. Ik hoor hier veel mensen zeggen stap er vanaf je vader moet het zelf oplossen, maar ik wil je even laten weten dat ik begrijp dat dit niet zo maar kan! Ik snap dat mensen dit zeggen, het is ook niet jou probleem, maar wel je zorg! Veel sterkte!
woensdag 13 april 2011 om 20:29
Ja precies verstandelijk weet je van het is zijn probleem maar gevoelsmatig ligt het anders. Ik wil mijn vader steeds veranderen maar begin langzaam te beseffen dat ik hem misschien moet accepteren hoe hij is. Maar net zoals met jou vader zorgen zullen er altijd blijven. En hoe dan ook het blijft je vader. Jij ook veel sterkte!! En fijn dat je me even laat weten dat je me begrijpt.
woensdag 13 april 2011 om 20:53
Ook hier herkenning. Ouders gescheiden, vader aan de drank en betaalde geen alimentatie. Mijn moeder heeft zich daarbij neergelegd, al was het financieel erg zwaar voor haar om voor de kids te zorgen. Ik heb op een gegeven moment heel duidelijk een paar regels voor mezelf opgesteld, bijvoorbeeld dat ik mijn vader nooit geld zou lenen en dat hij nooit bij mij in huis zou kunnen verblijven mocht hij op straat komen te staan (ook altijd gezeur met deurwaarders). Dat gaf wel rust.
Ik was er wel voor mijn vader, maar dan alleen als dochter, niet als verzorger. Je bent echt niet verantwoordelijk voor zijn leven. Want wat als hij er dan toch weer een puinhoop van maakt? Dan is dat vervolgens mede jouw schuld? Dacht het niet... Moeilijk is het zeker, om je vader zo te zien worstelen met het leven.
Wat je wel kunt doen is van hem houden, leuke dingen met hem doen, praten, hem het gevoel geven dat je hem waardeert en van hem houdt...natuurlijk maak je je zorgen, dat is logisch want je houdt van hem. Maar er is een verschil tussen zorgen maken en je verantwoordelijk voelen om zijn leven weer op de rit te krijgen. Er is er maar 1 die dat kan doen, en dat is hij zelf.
Helaas is mijn vader er niet meer, maar ik ben heel blij dat hij mijn vader was ondanks zijn problemen. Die hadden namelijk niks met mij te maken. Ik zou je dan ook adviseren dat van elkaar te scheiden en je te richten op de vader-dochter relatie, voor zover mogelijk natuurlijk... Veel sterkte ermee en geniet van de mooie kanten van je vader, want die zijn er vast ook meer dan genoeg.
Ik was er wel voor mijn vader, maar dan alleen als dochter, niet als verzorger. Je bent echt niet verantwoordelijk voor zijn leven. Want wat als hij er dan toch weer een puinhoop van maakt? Dan is dat vervolgens mede jouw schuld? Dacht het niet... Moeilijk is het zeker, om je vader zo te zien worstelen met het leven.
Wat je wel kunt doen is van hem houden, leuke dingen met hem doen, praten, hem het gevoel geven dat je hem waardeert en van hem houdt...natuurlijk maak je je zorgen, dat is logisch want je houdt van hem. Maar er is een verschil tussen zorgen maken en je verantwoordelijk voelen om zijn leven weer op de rit te krijgen. Er is er maar 1 die dat kan doen, en dat is hij zelf.
Helaas is mijn vader er niet meer, maar ik ben heel blij dat hij mijn vader was ondanks zijn problemen. Die hadden namelijk niks met mij te maken. Ik zou je dan ook adviseren dat van elkaar te scheiden en je te richten op de vader-dochter relatie, voor zover mogelijk natuurlijk... Veel sterkte ermee en geniet van de mooie kanten van je vader, want die zijn er vast ook meer dan genoeg.
donderdag 14 april 2011 om 07:30
@ lady lala
Wauw mooi geschreven! Heel goed voorbeeld, hier kan ik iets mee bedankt voor het inzicht. Wat knap dat je op deze manier met je vader bent omgegaan. Regels voor jezelf opstellen is indd een goed idee! Het zal voor een stuk rust zorgen ja. Jammer dat je vader er niet meer is, zal een gemis voor je zijn.
Wauw mooi geschreven! Heel goed voorbeeld, hier kan ik iets mee bedankt voor het inzicht. Wat knap dat je op deze manier met je vader bent omgegaan. Regels voor jezelf opstellen is indd een goed idee! Het zal voor een stuk rust zorgen ja. Jammer dat je vader er niet meer is, zal een gemis voor je zijn.
donderdag 14 april 2011 om 14:47
Lieve x-bei-x, mijn ouders maken op het moment allebei een zooitje van hun leven. Ik weet hoe moeilijk het is om dat los te laten. Je wilt graag helpen, maar dit soort problemen kunnen alleen door je vader zelf worden opgelost. Die verantwoordelijkheid kun je niet van hem overnemen. Omdat ik hier zelf heel erg mee worstel, heb ik besloten om contact op te nemen met een verslavingsinstantie. Hier kunnen ze helpen met het opstellen van de regels zoals ladylala die al heeft aangegeven. Misschien ook iets voor jou?
