Relaties
alle pijlers
Stel...
donderdag 14 april 2011 om 08:01
donderdag 14 april 2011 om 08:24
donderdag 14 april 2011 om 08:29
Wij zeiden het te pas en te onpas lallend in de kroeg: :"wil je met me trouwen, hips?" "ja tuuwlijk.."
Maar toen hij echt op z'n knieën ging, geloofde ik dus ook niet, hahahaha vreselijk gelachen en dus ook ja gezegd, inmiddels is dit bijna 9 jaar geleden en als we samen in de kroeg zijn komt het nog wel eens voorbij .... de vraag dan he.
Maar toen hij echt op z'n knieën ging, geloofde ik dus ook niet, hahahaha vreselijk gelachen en dus ook ja gezegd, inmiddels is dit bijna 9 jaar geleden en als we samen in de kroeg zijn komt het nog wel eens voorbij .... de vraag dan he.
donderdag 14 april 2011 om 08:50
Ik zeg ja! En waarom: ik hou heel veel van hem en zou het huwelijk beschouwen als een soort 'bekroning' van onze relatie.
Ik ben niet zo naïef dat ik denk dat de huwelijksdag de mooiste dag van mijn leven zal zijn.
Waarschijnlijk zullen we er voor kiezen om op maandagochtend gratis te trouwen en daarna met onze ouders, broers, zusters en beste vrienden uit eten te gaan.
Geen witte jurk in ieder geval.
Ik ben niet zo naïef dat ik denk dat de huwelijksdag de mooiste dag van mijn leven zal zijn.
Waarschijnlijk zullen we er voor kiezen om op maandagochtend gratis te trouwen en daarna met onze ouders, broers, zusters en beste vrienden uit eten te gaan.
Geen witte jurk in ieder geval.
donderdag 14 april 2011 om 09:03
quote:_airecolette_ schreef op 14 april 2011 @ 08:01:
[...]
Had hij daar een goede reden voor of had ie er gewoon (nog) geen zin in? Wat akelig zeg, volgens mij vergeet je zo iets nooit...
Het kwam te rauw op zijn dak vallen....Tja, we hadden ook nog maar 9 jaar een relatie....
Er zijn wel veel moeilijke woorden gevallen toen ja en het heeft heel lang geduurd voordat ik er overheen was, maar uiteindelijk is alles goed, zelfs veel beter, gekomen.
[...]
Had hij daar een goede reden voor of had ie er gewoon (nog) geen zin in? Wat akelig zeg, volgens mij vergeet je zo iets nooit...
Het kwam te rauw op zijn dak vallen....Tja, we hadden ook nog maar 9 jaar een relatie....
Er zijn wel veel moeilijke woorden gevallen toen ja en het heeft heel lang geduurd voordat ik er overheen was, maar uiteindelijk is alles goed, zelfs veel beter, gekomen.
donderdag 14 april 2011 om 09:05
Ik zei meteen nee... uiteindelijk maar wel getrouwd omdat hij er zoveel waarde aan hechte en er kindertjes op komst waren. Was makkelijker. Maar het huwelijk ansich zegt me werkelijk geen ene hol.Heb nog steeds mijn eigen naam, we hebben geen feest gegeven en zijn getrouwd zonder publiek. Ah, en ik noem hem nog steeds mijn 'vriend' of mijn 'partner'... Buiten die handtekening is er dus helemaal niks veranderd.
Hij wist overigens dat ik niet wilde trouwen. Was daar enorm uitgesproken over. Hij wilde alles d'r op en d'r an. En dat ging in mijn leven gewoon echt dus niet gebeuren. Mijn 'nee' kwam dus niet rauw op zijn dak vallen.
Hij wist overigens dat ik niet wilde trouwen. Was daar enorm uitgesproken over. Hij wilde alles d'r op en d'r an. En dat ging in mijn leven gewoon echt dus niet gebeuren. Mijn 'nee' kwam dus niet rauw op zijn dak vallen.
donderdag 14 april 2011 om 09:15
quote:Oriane schreef op 14 april 2011 @ 09:05:
Ik zei meteen nee... uiteindelijk maar wel getrouwd omdat hij er zoveel waarde aan hechte en er kindertjes op komst waren. Was makkelijker. Maar het huwelijk ansich zegt me werkelijk geen ene hol.Heb nog steeds mijn eigen naam, we hebben geen feest gegeven en zijn getrouwd zonder publiek. Ah, en ik noem hem nog steeds mijn 'vriend' of mijn 'partner'... Buiten die handtekening is er dus helemaal niks veranderd.
Hij wist overigens dat ik niet wilde trouwen. Was daar enorm uitgesproken over. Hij wilde alles d'r op en d'r an. En dat ging in mijn leven gewoon echt dus niet gebeuren. Mijn 'nee' kwam dus niet rauw op zijn dak vallen.Maarrrr je hebt het uiteindelijk wel gedaan dus. Mmm, dat is nog wel een idee. Ja, mits sober. Ik denk dat ik dat ga zeggen. Dat suikerzoete hoeft voor mij niet, maar die handtekening durf ik best te zetten.
Ik zei meteen nee... uiteindelijk maar wel getrouwd omdat hij er zoveel waarde aan hechte en er kindertjes op komst waren. Was makkelijker. Maar het huwelijk ansich zegt me werkelijk geen ene hol.Heb nog steeds mijn eigen naam, we hebben geen feest gegeven en zijn getrouwd zonder publiek. Ah, en ik noem hem nog steeds mijn 'vriend' of mijn 'partner'... Buiten die handtekening is er dus helemaal niks veranderd.
Hij wist overigens dat ik niet wilde trouwen. Was daar enorm uitgesproken over. Hij wilde alles d'r op en d'r an. En dat ging in mijn leven gewoon echt dus niet gebeuren. Mijn 'nee' kwam dus niet rauw op zijn dak vallen.Maarrrr je hebt het uiteindelijk wel gedaan dus. Mmm, dat is nog wel een idee. Ja, mits sober. Ik denk dat ik dat ga zeggen. Dat suikerzoete hoeft voor mij niet, maar die handtekening durf ik best te zetten.
donderdag 14 april 2011 om 09:20
Ja, uiteindelijk heb ik het wel gedaan. In verband met de kinderen scheelde het echt een hele hoop geregel. Ik ben van de praktisch . En uiteraard een compromis. Geen dik feest met witte jurk, feestzaal, paarden en koetsen, maar op de blote voetjes in het zand op een tropisch eiland in een zomerjurrekie (met mijn bikini eronder ...)...
Ik bedoel, ik wilde dan wel niet echt trouwen, maar zo'n droomhuwelijksreis daar mag je me voor wakker maken. En dus gecombineerd gedaan.
Ik bedoel, ik wilde dan wel niet echt trouwen, maar zo'n droomhuwelijksreis daar mag je me voor wakker maken. En dus gecombineerd gedaan.
donderdag 14 april 2011 om 09:22
Ik heb ja gezegd.
Ben daar nog steeds blij om.
Niet eens zo eens om de emotionele waarde, (we zijn ook op een gratis dag getrouwd met een paar familieleden.)
Maar het gemak wat het oplevert.
En als ik eerlijk ben, vind ik het fijn dat ik dezelfde achternaam heb als mijn kinderen, is de reden dat ik zijn naam heb aangenomen. (is nu allemaal veel makkelijker te regelen dan toen)
Ben daar nog steeds blij om.
Niet eens zo eens om de emotionele waarde, (we zijn ook op een gratis dag getrouwd met een paar familieleden.)
Maar het gemak wat het oplevert.
En als ik eerlijk ben, vind ik het fijn dat ik dezelfde achternaam heb als mijn kinderen, is de reden dat ik zijn naam heb aangenomen. (is nu allemaal veel makkelijker te regelen dan toen)
donderdag 14 april 2011 om 10:56
Ik heb mijn man gevraagd, nu tien jaar geleden. (En dat terwijl ik vlak na mijn eerdere scheiding gezworen had nooit meer een vaste relatie te willen, laat staan te trouwen...)
Hij zei zonder aarzelen ja.
Bij mij lag de emotionele waarde voor een groot deel in het feit dat wij, ondanks een eerder mislukt huwelijk, door te trouwen aan elkaar lieten zien dat we ons elkaar durfden te binden. Dat er helemaal geen terughoudendheid was/is.
Hij zei zonder aarzelen ja.
Bij mij lag de emotionele waarde voor een groot deel in het feit dat wij, ondanks een eerder mislukt huwelijk, door te trouwen aan elkaar lieten zien dat we ons elkaar durfden te binden. Dat er helemaal geen terughoudendheid was/is.
donderdag 14 april 2011 om 12:20
quote:blijfgewoonbianca schreef op 13 april 2011 @ 23:50:
Waarom denken zoveel TO's toch dat iedereen hier " vriendjes " heeft? Goed punt! Was me ook al opgevallen. Dit is weer zo'n laten-we-met-zijn-allen-lekker-zwijmelen-topic
Waarom denken zoveel TO's toch dat iedereen hier " vriendjes " heeft? Goed punt! Was me ook al opgevallen. Dit is weer zo'n laten-we-met-zijn-allen-lekker-zwijmelen-topic
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
donderdag 14 april 2011 om 12:42
quote:Oriane schreef op 14 april 2011 @ 09:05:
Ik zei meteen nee... uiteindelijk maar wel getrouwd omdat hij er zoveel waarde aan hechte en er kindertjes op komst waren. Was makkelijker. Maar het huwelijk ansich zegt me werkelijk geen ene hol.Heb nog steeds mijn eigen naam, we hebben geen feest gegeven en zijn getrouwd zonder publiek. Ah, en ik noem hem nog steeds mijn 'vriend' of mijn 'partner'... Buiten die handtekening is er dus helemaal niks veranderd.
Hij wist overigens dat ik niet wilde trouwen. Was daar enorm uitgesproken over. Hij wilde alles d'r op en d'r an. En dat ging in mijn leven gewoon echt dus niet gebeuren. Mijn 'nee' kwam dus niet rauw op zijn dak vallen.Mijn vriend zou ook nee zeggen, dat is besproken. En dus heb ik het er niet over en zou ik het ook niet vragen. Trouwen doe je als dat allebei graag wilt, het als toegevoegde waarde beschouwt. Ik zie het niet als meerwaarde als partner die niet wilt het alleen maar doet voor de ander.
Ik zei meteen nee... uiteindelijk maar wel getrouwd omdat hij er zoveel waarde aan hechte en er kindertjes op komst waren. Was makkelijker. Maar het huwelijk ansich zegt me werkelijk geen ene hol.Heb nog steeds mijn eigen naam, we hebben geen feest gegeven en zijn getrouwd zonder publiek. Ah, en ik noem hem nog steeds mijn 'vriend' of mijn 'partner'... Buiten die handtekening is er dus helemaal niks veranderd.
Hij wist overigens dat ik niet wilde trouwen. Was daar enorm uitgesproken over. Hij wilde alles d'r op en d'r an. En dat ging in mijn leven gewoon echt dus niet gebeuren. Mijn 'nee' kwam dus niet rauw op zijn dak vallen.Mijn vriend zou ook nee zeggen, dat is besproken. En dus heb ik het er niet over en zou ik het ook niet vragen. Trouwen doe je als dat allebei graag wilt, het als toegevoegde waarde beschouwt. Ik zie het niet als meerwaarde als partner die niet wilt het alleen maar doet voor de ander.
donderdag 14 april 2011 om 12:48
Ik zou zeggen "waarom?"
Maar bij ons begon het ermee dat vriend niet wil(de) trouwen, alles is dus nu op papier geregeld, nu hoeft het van mij niet meer. Trouwen was voor mij ook meer voor het gemak geweest. Door te gaan samenwonen en vervolgens aan kinderen te beginnen, verbind je je in mijn ogen al aan elkaar, daar hoeft geen dure bruiloft bij te komen.
Maar bij ons begon het ermee dat vriend niet wil(de) trouwen, alles is dus nu op papier geregeld, nu hoeft het van mij niet meer. Trouwen was voor mij ook meer voor het gemak geweest. Door te gaan samenwonen en vervolgens aan kinderen te beginnen, verbind je je in mijn ogen al aan elkaar, daar hoeft geen dure bruiloft bij te komen.
Later is nu
donderdag 14 april 2011 om 13:09
quote:dreamer schreef op 14 april 2011 @ 12:48:
Ik zou zeggen "waarom?"
Maar bij ons begon het ermee dat vriend niet wil(de) trouwen, alles is dus nu op papier geregeld, nu hoeft het van mij niet meer. Trouwen was voor mij ook meer voor het gemak geweest. Door te gaan samenwonen en vervolgens aan kinderen te beginnen, verbind je je in mijn ogen al aan elkaar, daar hoeft geen dure bruiloft bij te komen.Ook geen goedkope?
Ik zou zeggen "waarom?"
Maar bij ons begon het ermee dat vriend niet wil(de) trouwen, alles is dus nu op papier geregeld, nu hoeft het van mij niet meer. Trouwen was voor mij ook meer voor het gemak geweest. Door te gaan samenwonen en vervolgens aan kinderen te beginnen, verbind je je in mijn ogen al aan elkaar, daar hoeft geen dure bruiloft bij te komen.Ook geen goedkope?
vrijdag 15 april 2011 om 08:32
quote:Vl43inder schreef op 14 april 2011 @ 09:03:
[...]
Het kwam te rauw op zijn dak vallen....Tja, we hadden ook nog maar 9 jaar een relatie....
Er zijn wel veel moeilijke woorden gevallen toen ja en het heeft heel lang geduurd voordat ik er overheen was, maar uiteindelijk is alles goed, zelfs veel beter, gekomen.
Tss, komt me bekend voor. Hier 11 jaar een relatie maar trouwen, daar moet je enórm over nadenken. Alsof er iets verandert. Ik wil trouwen omdat we daarna aan kinderen kunnen gaan denken, en dat is een nóg groter obstakel. Mannen zijn traaaaag.
Ik kan me goed voorstellen dat er even herrie in de tent is geweest, maar wat fijn dat het goed is gekomen en misschien zelfs ergens goed voor is geweest. Ik hoop voor je dat ook zijn tact iets is verbeterd
[...]
Het kwam te rauw op zijn dak vallen....Tja, we hadden ook nog maar 9 jaar een relatie....
Er zijn wel veel moeilijke woorden gevallen toen ja en het heeft heel lang geduurd voordat ik er overheen was, maar uiteindelijk is alles goed, zelfs veel beter, gekomen.
Tss, komt me bekend voor. Hier 11 jaar een relatie maar trouwen, daar moet je enórm over nadenken. Alsof er iets verandert. Ik wil trouwen omdat we daarna aan kinderen kunnen gaan denken, en dat is een nóg groter obstakel. Mannen zijn traaaaag.
Ik kan me goed voorstellen dat er even herrie in de tent is geweest, maar wat fijn dat het goed is gekomen en misschien zelfs ergens goed voor is geweest. Ik hoop voor je dat ook zijn tact iets is verbeterd
