Nu een jaar verder...
vrijdag 15 april 2011 om 16:32
En ik ben nog steeds niet over de dood van mijn hondje heen..
Voor sommige zal dat erg overdreven klinken, maar voor mij is het realiteit. Mijn hondje is nu iets langer dan een jaar dood, en ik mis hem nog elke dag. Ik droom om de nacht over hem en dat meen ik echt. Ik vraag me af wat dit wil betekenen? Is dit gewoon een droom of kan het misschien echt zo zijn dat hij contact met mij zoekt via mijn dromen. Ik droom echt bijna dagelijks over hem.
We hadden toen hij nog leefde een erg sterke en intense band.
Als ik nu over hem droom gaat het of heel goed met hem en ziet hij er mooi uit, en ruikt lekker en voelt goed aan, of hij stinkt en ziet er niet uit, en is mager en zit onder het ongedierte.
Ik mis hem nog steeds verschrikkelijk en geniet totaal niet van de andere honden die wij nog hebben..het liefst heb ik hem maar dat kan helaas niet meer..
Voor sommige zal dat erg overdreven klinken, maar voor mij is het realiteit. Mijn hondje is nu iets langer dan een jaar dood, en ik mis hem nog elke dag. Ik droom om de nacht over hem en dat meen ik echt. Ik vraag me af wat dit wil betekenen? Is dit gewoon een droom of kan het misschien echt zo zijn dat hij contact met mij zoekt via mijn dromen. Ik droom echt bijna dagelijks over hem.
We hadden toen hij nog leefde een erg sterke en intense band.
Als ik nu over hem droom gaat het of heel goed met hem en ziet hij er mooi uit, en ruikt lekker en voelt goed aan, of hij stinkt en ziet er niet uit, en is mager en zit onder het ongedierte.
Ik mis hem nog steeds verschrikkelijk en geniet totaal niet van de andere honden die wij nog hebben..het liefst heb ik hem maar dat kan helaas niet meer..
vrijdag 15 april 2011 om 18:05
@soliga, Ik heb al een hele grote van hem aan de muur, en ik ga ook echt wel positief om hoor met de herinneringen die ik van hem heb, dan kan ik echt erom lachen,,, om onze avonturen..
@ hemalover nee ik gebruik mijn verdriet totaal niet als excuus ik doe niet meer of minder sinds zijn dood...voel me ook niet zielig ofzo..ik mis hem gewoon punt... tis gewoon een rot en leeg gevoel. En ik kan gewoon niet genieten van de andere honden en bouw daar ook niks mee op...:S
@ hemalover nee ik gebruik mijn verdriet totaal niet als excuus ik doe niet meer of minder sinds zijn dood...voel me ook niet zielig ofzo..ik mis hem gewoon punt... tis gewoon een rot en leeg gevoel. En ik kan gewoon niet genieten van de andere honden en bouw daar ook niks mee op...:S
vrijdag 15 april 2011 om 19:11
quote:zjena35 schreef op 15 april 2011 @ 18:04:
Sorry hoor HEMAlover...eerst zeg je dat het er niet toe doet wat anderen ervan denken en daarna zeg je keihard dat het niet gezond is dat ze nu nog van slag is??
Ze is heel erg verdrietig. De hond was alles voor haar.Blijven hangen in je rouwproces is niet gezond. Dat is geen mening, maar een feit. Het ging mij erom dat ze zich al verexcuseerde voor haar openingspost, dat is niet nodig. Mensen hebben nu eenmaal altijd overal een mening over.
Sorry hoor HEMAlover...eerst zeg je dat het er niet toe doet wat anderen ervan denken en daarna zeg je keihard dat het niet gezond is dat ze nu nog van slag is??
Ze is heel erg verdrietig. De hond was alles voor haar.Blijven hangen in je rouwproces is niet gezond. Dat is geen mening, maar een feit. Het ging mij erom dat ze zich al verexcuseerde voor haar openingspost, dat is niet nodig. Mensen hebben nu eenmaal altijd overal een mening over.
vrijdag 15 april 2011 om 20:43
quote:kittepit schreef op 15 april 2011 @ 17:00:
Er is begeleiding voor rouwverwerking en als je er echt z'on last van heb waarom ga je niet eens een keer naar zo iemand toe?
Op de universiteit utrecht bij diergeneeskunde hebben ze speciaal iemand in dienst die mensen met verlies van hun dier begeleiden en dat is er niet voor niks!
( ik weet niet waar je woont, maar je kan daar ook terecht als je niet met je hondje in utrecht bent geweest, misschien wel fijn om met iemand te praten die dit vaker meemaakt en begrijpt).
Dit kwam ook meteen in mij op, dus ik quote hem maar even.
Het is een hele aardige vrouw en ik weet bijna zeker dat je je na een of meerdere gesprekken met haar je beter zult voelen.
Er is begeleiding voor rouwverwerking en als je er echt z'on last van heb waarom ga je niet eens een keer naar zo iemand toe?
Op de universiteit utrecht bij diergeneeskunde hebben ze speciaal iemand in dienst die mensen met verlies van hun dier begeleiden en dat is er niet voor niks!
( ik weet niet waar je woont, maar je kan daar ook terecht als je niet met je hondje in utrecht bent geweest, misschien wel fijn om met iemand te praten die dit vaker meemaakt en begrijpt).
Dit kwam ook meteen in mij op, dus ik quote hem maar even.
Het is een hele aardige vrouw en ik weet bijna zeker dat je je na een of meerdere gesprekken met haar je beter zult voelen.
vrijdag 15 april 2011 om 20:44
Maar HEMA lover,
Er zijn geen vaste regels voor hoe lang je je verdrietig mag voelen. Ik heb niet het idee dat Butterfly nu echt in de rouw meer is, maar ze heeft erg veel verdriet en ze mist de hond. Als je nog rouwt, dan neem je vrij van veel dingen en ben je echt even uit het leven. Butterfly staat weer in het leven , ik weet niet, maar ergens in een post heb ik dat opgemaakt.
Een hond is voor veel mensen, inclusief voor mij, een vreselijk groot, belangrijk, liefdes gebeuren. Voor het verliezen van een menselijke dierbare staat toch ook nergens vast wanneer je weer "normaal" moet voelen?
Als het een feit is, zeg dan maar hoeveel dagen ervoor staat en HUP, doe weer normaal. En vooral, hoe? En hoe kun je iemands gevoel beinvloeden door een feit, gebasseerd op wat?
Er zijn geen vaste regels voor hoe lang je je verdrietig mag voelen. Ik heb niet het idee dat Butterfly nu echt in de rouw meer is, maar ze heeft erg veel verdriet en ze mist de hond. Als je nog rouwt, dan neem je vrij van veel dingen en ben je echt even uit het leven. Butterfly staat weer in het leven , ik weet niet, maar ergens in een post heb ik dat opgemaakt.
Een hond is voor veel mensen, inclusief voor mij, een vreselijk groot, belangrijk, liefdes gebeuren. Voor het verliezen van een menselijke dierbare staat toch ook nergens vast wanneer je weer "normaal" moet voelen?
Als het een feit is, zeg dan maar hoeveel dagen ervoor staat en HUP, doe weer normaal. En vooral, hoe? En hoe kun je iemands gevoel beinvloeden door een feit, gebasseerd op wat?
vrijdag 15 april 2011 om 20:58
Zjena, wij begrijpen elkaar niet helemaal geloof ik.
Natuurlijk mag iemand zich verdrietig voelen na een verlies en de tijdsduur is daarbij nauwelijks relevant. De 'symptomen' die mij zorgen baren zijn de zeer frequente dromen en het niet kunnen genieten van de andere huisdieren. Dat zijn tekenen van een gecompliceerd, mogelijk vastgelopen rouwproces. Of je nu rouwt om een dier, een mens, het verlies van je werk of gezondheid, je maakt globaal dezelfde fasen door. TO lijkt ergens in dat proces te blijven hangen.
Ik wist trouwens niet dat er in Utrecht iemand is die zich met rouwverwerking mbt dieren bezighoudt, geweldig!
Natuurlijk mag iemand zich verdrietig voelen na een verlies en de tijdsduur is daarbij nauwelijks relevant. De 'symptomen' die mij zorgen baren zijn de zeer frequente dromen en het niet kunnen genieten van de andere huisdieren. Dat zijn tekenen van een gecompliceerd, mogelijk vastgelopen rouwproces. Of je nu rouwt om een dier, een mens, het verlies van je werk of gezondheid, je maakt globaal dezelfde fasen door. TO lijkt ergens in dat proces te blijven hangen.
Ik wist trouwens niet dat er in Utrecht iemand is die zich met rouwverwerking mbt dieren bezighoudt, geweldig!
vrijdag 15 april 2011 om 21:48
HEMA,
Ik snap nu wat je bedoelt.
Zit wel wat in.
Moeilijk Butterfly, misschien heb je inderdaad wat aan Utrecht.
Voor wie voel je je eigenlijk schuldig vraag ik mij ineens af?
Voor de honden van NU, doordat je er niet zoveel van houdt als voor de oude hond,of voor je oude hond, omdat je nu andere honden hebt?
Ik snap nu wat je bedoelt.
Zit wel wat in.
Moeilijk Butterfly, misschien heb je inderdaad wat aan Utrecht.
Voor wie voel je je eigenlijk schuldig vraag ik mij ineens af?
Voor de honden van NU, doordat je er niet zoveel van houdt als voor de oude hond,of voor je oude hond, omdat je nu andere honden hebt?
zaterdag 16 april 2011 om 10:23
quote:kittepit schreef op 15 april 2011 @ 17:00:
Ik vind het helemaal niet raar. Ik ben het niet eens met de andere reacties dat je dan maar een pup moet nemen. Dit gaat per definitie een andere hond zijn dan degene die je mist en als je het nog niet verwerkt hebt gaat de andere hond je gewoon tegenvallen, die kan nooit tippen aan je andere hond. Voor jou niet goed en ook zielig voor hond nr2.
Er is begeleiding voor rouwverwerking en als je er echt z'on last van heb waarom ga je niet eens een keer naar zo iemand toe?
Op de universiteit utrecht bij diergeneeskunde hebben ze speciaal iemand in dienst die mensen met verlies van hun dier begeleiden en dat is er niet voor niks!
( ik weet niet waar je woont, maar je kan daar ook terecht als je niet met je hondje in utrecht bent geweest, misschien wel fijn om met iemand te praten die dit vaker meemaakt en begrijpt).Dat meen je niet............
Ik vind het helemaal niet raar. Ik ben het niet eens met de andere reacties dat je dan maar een pup moet nemen. Dit gaat per definitie een andere hond zijn dan degene die je mist en als je het nog niet verwerkt hebt gaat de andere hond je gewoon tegenvallen, die kan nooit tippen aan je andere hond. Voor jou niet goed en ook zielig voor hond nr2.
Er is begeleiding voor rouwverwerking en als je er echt z'on last van heb waarom ga je niet eens een keer naar zo iemand toe?
Op de universiteit utrecht bij diergeneeskunde hebben ze speciaal iemand in dienst die mensen met verlies van hun dier begeleiden en dat is er niet voor niks!
( ik weet niet waar je woont, maar je kan daar ook terecht als je niet met je hondje in utrecht bent geweest, misschien wel fijn om met iemand te praten die dit vaker meemaakt en begrijpt).Dat meen je niet............
zondag 17 april 2011 om 10:26
quote:zjena35 schreef op 15 april 2011 @ 18:04:
Sorry hoor HEMAlover...eerst zeg je dat het er niet toe doet wat anderen ervan denken en daarna zeg je keihard dat het niet gezond is dat ze nu nog van slag is??
Ze is heel erg verdrietig. De hond was alles voor haar.
Ik vraag me weleens af hoe dat dan moet als er naasten wegvallen,broers,zussen,ouders,vrienden.
Ik maak me daar toch wel zorgen over.
Ik vond het vreselijk toen onze hond jaren geleden overleed en was best verdrietig, maar het toch ander soort verdriet.
Heel veel sterkte en een pup (ik weet niet wie dat zei) lijkt ook mij geen slecht idee.
Sorry hoor HEMAlover...eerst zeg je dat het er niet toe doet wat anderen ervan denken en daarna zeg je keihard dat het niet gezond is dat ze nu nog van slag is??
Ze is heel erg verdrietig. De hond was alles voor haar.
Ik vraag me weleens af hoe dat dan moet als er naasten wegvallen,broers,zussen,ouders,vrienden.
Ik maak me daar toch wel zorgen over.
Ik vond het vreselijk toen onze hond jaren geleden overleed en was best verdrietig, maar het toch ander soort verdriet.
Heel veel sterkte en een pup (ik weet niet wie dat zei) lijkt ook mij geen slecht idee.
zondag 17 april 2011 om 21:38
quote:Butterfly14 schreef op 15 april 2011 @ 17:18:
voel me ook gewoon heel eenzaam.....denk ik
Lieve Butterfly,
Eenzaamheid is een heel naar gevoel. Vertel eens wat meer over jezelf. Hoe komt het dat je je zo alleen voelt? Welke mensen in je omgeving zijn belangrijk voor je? Wat zijn je dromen? Hoe zag/zie jij je toekomst?
voel me ook gewoon heel eenzaam.....denk ik
Lieve Butterfly,
Eenzaamheid is een heel naar gevoel. Vertel eens wat meer over jezelf. Hoe komt het dat je je zo alleen voelt? Welke mensen in je omgeving zijn belangrijk voor je? Wat zijn je dromen? Hoe zag/zie jij je toekomst?
donderdag 21 april 2011 om 16:57
donderdag 21 april 2011 om 19:38
absoluut niet overdreven! Ik heb ook een hele echte band met mijn hondje...en hij ook echt alleen met mij. de rest van het gezin kunnen hem wel aanhalen, maar hij wordt alleen zo intens blij als ik thuis kom! vreemde moet ie niks van hebben. Ik voel ook echt een connectie met het beestje, ik verzorg hem alsof het mijn kind is. soms te veel, dan verwen ik hem veels te erg. Gelukkig is mijn hondje nog jong...maar ik kan het me niet voorstellen hoe erg ik hem ga missen mocht ie overlijden! dat zal een heel groot gemis worden.
heel erg veel sterkte hiermee! ik leef met je mee.
heel erg veel sterkte hiermee! ik leef met je mee.