(Bewust) jonge moeders?
donderdag 17 maart 2011 om 14:22
Hoi, ik ben nu 19 jaar, mijn vriend en ik zijn nu ruim een jaar samen en binnenkort trek ik bij hem in. Gisteren hadden we het erover hoe we onze toekomst zagen, en toen vertelde hij dat hij echt heel erg graag een kindje met me wil, hoe eerder hoe beter. We zijn realistisch genoeg om er niet nu meteen al aan te beginnen dan, eerst maar eens kijken hoe dat samenwonen verloopt. Maar als we samen een kindje willen, moeten we daar beter niet nog jarenlang mee wachten. Mijn vriend heeft namelijk al kinderen uit een vorige relatie, en als ik nu al zwanger zou worden, zou ons kindje 8 jaar schelen met zijn oudste broer. Dat vinden we beide al best veel, en hoe langer we wachten hoe meer dat dus wordt. Ik zit nu nog in het eerste jaar van mijn studie, en moet sowieso nog 3 jaar. Als we er daarna pas aan beginnen is die oudste waarschijnlijk al 12, en dat vinden we eigenlijk wel teveel leeftijdsverschil. Hij heeft gezegd dat het hem een goed idee leek om tenminste een half jaar te wachten, eerst zien dus hoe het gaat met het samenwonen, en als onze relatie dan nog steeds echt goed zit gaan proberen voor een kindje. Ik zou dan 21 zijn als dat geboren zou worden. Hoe leuk het me ook lijkt (wilde altijd al jong moeder worden, hoewel niet zo jong), en hoewel ik echt wel snap dat we niet te lang kunnen wachten ivm het leeftijdsverschil van de kinderen, vraag ik me wel af hoe dat gaat worden, moeder op zo'n jonge leeftijd. Zijn er misschien vrouwen hier die ook jong moeder werden, tijdens de studie bijvoorbeeld? Kan je mij daar dan wat over vertellen? Over reacties uit de omgeving, hoe dat gaat als je nog zo jong bent (ze zeggen wel eens dat je je jeugd kwijt bent), hoe het gaat met studeren enz.? En kozen jullie er bewust voor om zo vroeg aan kinderen te beginnen (waarom dan), of was het ongepland?
groetjes
groetjes
donderdag 17 maart 2011 om 14:48
Hmmm ik sluit me aan bij waranaka!
Je moet pas kinderen nemen wanneer je het zelf wilt en wanneer je alles op een rijtje hebt
Zoals inkomen en diploma.
Je kan niet alleen aan de leeftijdsverschil denken.
Ben je van plan om nu al om je nachtrust te latengaan?
Niet zomaar wegkunnen ergens heen maar eerst aan je kindje denken?
Tijdens je misselijke tijden naar school te gaan?
Etc etc
Als je zelf nu al een kind wilt en je bent zeker van je relatie en je weet dat je de verantwoording van de kind kan dragen oke!
Dan zeg ik ga ervoor!
Ps. Ik ben zelf jong moeder geworden en heb een leeftijdsverschil van 14 jaar met mn vriend!
Je moet pas kinderen nemen wanneer je het zelf wilt en wanneer je alles op een rijtje hebt
Zoals inkomen en diploma.
Je kan niet alleen aan de leeftijdsverschil denken.
Ben je van plan om nu al om je nachtrust te latengaan?
Niet zomaar wegkunnen ergens heen maar eerst aan je kindje denken?
Tijdens je misselijke tijden naar school te gaan?
Etc etc
Als je zelf nu al een kind wilt en je bent zeker van je relatie en je weet dat je de verantwoording van de kind kan dragen oke!
Dan zeg ik ga ervoor!
Ps. Ik ben zelf jong moeder geworden en heb een leeftijdsverschil van 14 jaar met mn vriend!
donderdag 17 maart 2011 om 14:52
Het leeftijdsverschil is op dit moment al veel te groot om als kinderen met elkaar te willen spelen. Dus die paar jaar kan er ook nog wel bij lijkt me. Dan kun jij tenminste je studie afronden en zorgen dat je aan 'n carriere start zodat je niet berooid achterblijft als je partner ook deze relatie niet vol kan houden.
donderdag 17 maart 2011 om 14:53
donderdag 17 maart 2011 om 14:54
TO, ik heb je andere topic(s) niet gelezen, maar aan de reacties te zien, heb je niet echt een stabiele relatie met je vriend. Is het wel zo slim om met deze man verder te gaan en kinderen te krijgen?
Je kunt ook gewoon nu genieten en je studie afmaken en daarna kijken of je nog steeds met deze man kinderen zou willen.
Voor tips en verhalen van studerende moeders kan je ook eens op http://www.studerendemoeders.nl/forum kijken.
Je kunt ook gewoon nu genieten en je studie afmaken en daarna kijken of je nog steeds met deze man kinderen zou willen.
Voor tips en verhalen van studerende moeders kan je ook eens op http://www.studerendemoeders.nl/forum kijken.
donderdag 17 maart 2011 om 14:56
quote:elninjoo schreef op 17 maart 2011 @ 14:52:
Het leeftijdsverschil is op dit moment al veel te groot om als kinderen met elkaar te willen spelen. Dus die paar jaar kan er ook nog wel bij lijkt me. Dan kun jij tenminste je studie afronden en zorgen dat je aan 'n carriere start zodat je niet berooid achterblijft als je partner ook deze relatie niet vol kan houden.Mee eens, zorg eerst voor vastigheid voor jezelf, rond een studie af. Je bent nog zo jong, jij hebt alle tijd van de wereld, laat je niet opjagen door de leeftijdsverschillen tussen kinderen.
Het leeftijdsverschil is op dit moment al veel te groot om als kinderen met elkaar te willen spelen. Dus die paar jaar kan er ook nog wel bij lijkt me. Dan kun jij tenminste je studie afronden en zorgen dat je aan 'n carriere start zodat je niet berooid achterblijft als je partner ook deze relatie niet vol kan houden.Mee eens, zorg eerst voor vastigheid voor jezelf, rond een studie af. Je bent nog zo jong, jij hebt alle tijd van de wereld, laat je niet opjagen door de leeftijdsverschillen tussen kinderen.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
donderdag 17 maart 2011 om 15:02
24 jarige vierdejaars met dochter van 2,5 meld zich 
Als je niet erg goed kan leren (in de zin van; alleen de hc's vluchtig doorlezen en toch mooie cijfers halen) zou ik het niet doen. Ik heb niet veel tijd om meer te doen dan dat, ligt natuurlijk ook aan de studie.
In jouw geval zou ik eerst rustig samenwonen etc en kijken hoe dit loopt. Leeftijdsverschil is nu ook al dermate groot dat 'echt' samen spelen er niet echt in zit.
Ben weg hier, morgen tentamen
Als je niet erg goed kan leren (in de zin van; alleen de hc's vluchtig doorlezen en toch mooie cijfers halen) zou ik het niet doen. Ik heb niet veel tijd om meer te doen dan dat, ligt natuurlijk ook aan de studie.
In jouw geval zou ik eerst rustig samenwonen etc en kijken hoe dit loopt. Leeftijdsverschil is nu ook al dermate groot dat 'echt' samen spelen er niet echt in zit.
Ben weg hier, morgen tentamen
donderdag 17 maart 2011 om 15:09
quote:Toby_or_not_Toby schreef op 17 maart 2011 @ 14:42:
[...]
Wat is er erg aan een groot leeftijdsverschil? Mijn man en zijn oudste zus schelen 10 jaar (er zit nog een zus tussen, ze zijn met z'n drieën dus geen heel groot gezin) en heeft dit altijd als heel prettig ervaren. Toen hij klein was had hij altijd een stoere grote zus die hem op sleeptouw nam en toen hij 10/12 was woonde zijn zus op zichzelf en kon hij daar gaan logeren en leuke dingen met haar doen (kamperen, Elfstedentocht skaten). Ook nu hebben ze (we) nog steeds een fijne band en zijn wij de gekke oom en tante die in de speeltuin met haar kinderen boven in het klimrek zitten.
Heb ook een broertje van 10 jaar jonger. Kwam wel eens een weekendje bij mij logeren toen ie klein was.... leuk! En kan met hem nu beter door één deur dan met mijn andere twee broers.
Nou is ie ook vrij volwassen voor zijn leeftijd, op bepaalde punten.
Nee ik denk niet dat dat doorslaggevend moet zijn, dat leeftijdsverschil.
(en ik vind het een beetje ironisch dat jullie je zo druk maken om die leeftijden terwijl je zelf 19 jaar scheelt )
[...]
Wat is er erg aan een groot leeftijdsverschil? Mijn man en zijn oudste zus schelen 10 jaar (er zit nog een zus tussen, ze zijn met z'n drieën dus geen heel groot gezin) en heeft dit altijd als heel prettig ervaren. Toen hij klein was had hij altijd een stoere grote zus die hem op sleeptouw nam en toen hij 10/12 was woonde zijn zus op zichzelf en kon hij daar gaan logeren en leuke dingen met haar doen (kamperen, Elfstedentocht skaten). Ook nu hebben ze (we) nog steeds een fijne band en zijn wij de gekke oom en tante die in de speeltuin met haar kinderen boven in het klimrek zitten.
Heb ook een broertje van 10 jaar jonger. Kwam wel eens een weekendje bij mij logeren toen ie klein was.... leuk! En kan met hem nu beter door één deur dan met mijn andere twee broers.
Nou is ie ook vrij volwassen voor zijn leeftijd, op bepaalde punten.
Nee ik denk niet dat dat doorslaggevend moet zijn, dat leeftijdsverschil.
(en ik vind het een beetje ironisch dat jullie je zo druk maken om die leeftijden terwijl je zelf 19 jaar scheelt )
donderdag 17 maart 2011 om 15:10
ik ben op mijn 19e bewust zwanger geworden, omdat ik een kind wilde met mijn partner, geen achterliggende redens verder. Het is de beste keuze geweest die ik ooit heb genomen. Omdat wij er bieden echt klaar voor waren denk ik. Ik heb mijn studie bijna afgerond. Het lijkt me in jouw geval nogal een stap om kinderen te krijgen met iemand die al een kind heeft gehad met een ander, maar dat is mijn mening. Hij heeft dit allemaal al een keer meegemaakt en waarschijnlijk op veel andere gebieden ook meer ervaring met sommige dingen gezien zijn leeftijd. Dat zou mij persoonlijk tegenhouden om zo'n stap te nemen, succes met je beslissing iig
donderdag 17 maart 2011 om 15:17
In je vorige topic had je het er over dat je nog een wereldreis wil maken en je wilde haren kwijt enz.
Een kind is dan zeker nog niet aan de orde. Laat je niet door zijn verhalen onder druk zetten. Het leeftijdsverschil wordt sowieso groot en dat moet ook helemaal niet als argument meespelen. Maak je opleiding af, ga reizen en kijk over paar jaar nog verder.
Een kind is dan zeker nog niet aan de orde. Laat je niet door zijn verhalen onder druk zetten. Het leeftijdsverschil wordt sowieso groot en dat moet ook helemaal niet als argument meespelen. Maak je opleiding af, ga reizen en kijk over paar jaar nog verder.
donderdag 17 maart 2011 om 15:17
3 maanden geleden was je bang dat samenwonen te beklemmend zou zijn, omdat je toch wel het gevoel had je wilde haren nog kwijt te moeten!
Misschien moet je je eigen verhaal even teruglezen, alledrie je topics, misschien dat dat verhelderend gaat werken.
Denk echt heel goed na joh, een weg terug gaat er niet meer zijn als jij nu zwanger gaat raken!
Misschien moet je je eigen verhaal even teruglezen, alledrie je topics, misschien dat dat verhelderend gaat werken.
Denk echt heel goed na joh, een weg terug gaat er niet meer zijn als jij nu zwanger gaat raken!
donderdag 17 maart 2011 om 15:29
Ik ben zelf een BEWUSTE jonge mama kindje is 9 maand en ik word binnenkort 24.
Mijn vriend en ik hebben bewust gekozen om als jonge ouders door het leven te gaan. Doch hadden wij enkele voorwaarden alvorens aan kinderen te beginnen. Beide een goede vaste job en zekerheid binnen de relatie.
Een kindje kost echt een fortuin. (meubelen, voeding, flesjes, luiers, opvang, speelgoed, kledij,...) En ik weet niet hoe je dit wil gaan regelen qua financiën. Ik vermoed dat jij geen loon hebt aangezien je nog studeert. En je vriend verdient niet zo goed las ik hier ergens boven. Nou, dan zou'k zeker wachten tot jullie beide wat geld verdienen (en reeds wat gespaard hebben)
En een relatie van 1 jaar vind ik eerlijk gezegd nog niet echt een goede basis om aan kinderen te beginnen. Jullie moeten nog elkaars slechte kantjes ontdekken bij manier van spreken. Geniet nog een paar jaar van elkaar en denk nog maar eens goed na voor je aan kids begint nu!
Mijn vriend en ik hebben bewust gekozen om als jonge ouders door het leven te gaan. Doch hadden wij enkele voorwaarden alvorens aan kinderen te beginnen. Beide een goede vaste job en zekerheid binnen de relatie.
Een kindje kost echt een fortuin. (meubelen, voeding, flesjes, luiers, opvang, speelgoed, kledij,...) En ik weet niet hoe je dit wil gaan regelen qua financiën. Ik vermoed dat jij geen loon hebt aangezien je nog studeert. En je vriend verdient niet zo goed las ik hier ergens boven. Nou, dan zou'k zeker wachten tot jullie beide wat geld verdienen (en reeds wat gespaard hebben)
En een relatie van 1 jaar vind ik eerlijk gezegd nog niet echt een goede basis om aan kinderen te beginnen. Jullie moeten nog elkaars slechte kantjes ontdekken bij manier van spreken. Geniet nog een paar jaar van elkaar en denk nog maar eens goed na voor je aan kids begint nu!
donderdag 17 maart 2011 om 15:29
Azura jouw topics lezende, heb ik het idee dat jouw partner je zsm aan je haren in een bepaalde afhankelijke positie wil sleuren.
Ik vermoed dat je door je verliefdheid en leeftijd vrij makkelijk over te halen bent om dingen te doen die je normaal gesproken niet zo snel zou doen.
Denk aub goed na!
Ik vermoed dat je door je verliefdheid en leeftijd vrij makkelijk over te halen bent om dingen te doen die je normaal gesproken niet zo snel zou doen.
Denk aub goed na!
This is not kosher!
donderdag 17 maart 2011 om 15:40
Ik werd moeder toen ik 23 was (ongepland).
Mijn studie heb ik mede hierdoor nooit afgemaakt. Het was gewoon teveel voor mij (een ander zou dit misschien wel kunnen hoor).
En ik denk inderdaad dat ik wel wat gemist heb met betrekking tot uitgaan, reizen e.d. En dan heb ik daar nog 4 jaar langer de tijd voor gehad dan jij zou hebben!! Aangezien jij nog maar 19 bent.
Ik zou het je dan ook niet aanraden om zo jong al met kinderen te beginnen. Het leeftijdsverschil met de kinderen van je vriend zou toch al heel groot zijn.
En ik moet je eerlijk zeggen dat ik dat hele leeftijdsgebeuren (dat tussen broertjes/zusjes niet teveel leeftijd moet zitten) nooit snap. Soms is net of men bezig is met het 'maken' van een speelkameraadje voor kind nr.1.
Mijn studie heb ik mede hierdoor nooit afgemaakt. Het was gewoon teveel voor mij (een ander zou dit misschien wel kunnen hoor).
En ik denk inderdaad dat ik wel wat gemist heb met betrekking tot uitgaan, reizen e.d. En dan heb ik daar nog 4 jaar langer de tijd voor gehad dan jij zou hebben!! Aangezien jij nog maar 19 bent.
Ik zou het je dan ook niet aanraden om zo jong al met kinderen te beginnen. Het leeftijdsverschil met de kinderen van je vriend zou toch al heel groot zijn.
En ik moet je eerlijk zeggen dat ik dat hele leeftijdsgebeuren (dat tussen broertjes/zusjes niet teveel leeftijd moet zitten) nooit snap. Soms is net of men bezig is met het 'maken' van een speelkameraadje voor kind nr.1.
donderdag 17 maart 2011 om 15:56
quote:Prima69 schreef op 17 maart 2011 @ 14:46:
Wat ik pas een probleem vind, is het leeftijdsverchil tussen de potiëntele ouders, een meisje van nu 19 met een man die 2 keer zo oud is. Daar zou het leeftijdsverschil met oudere halfbroers en -zussen bij in het niet vallen, denk ik.Ha ha inderdaad. Die vriend van TO is wel lekker selectief wanneer het gaat om leeftijdsverschillen zeg.
Wat ik pas een probleem vind, is het leeftijdsverchil tussen de potiëntele ouders, een meisje van nu 19 met een man die 2 keer zo oud is. Daar zou het leeftijdsverschil met oudere halfbroers en -zussen bij in het niet vallen, denk ik.Ha ha inderdaad. Die vriend van TO is wel lekker selectief wanneer het gaat om leeftijdsverschillen zeg.
donderdag 17 maart 2011 om 16:06
Ik ken wel een stel waarvan de vrouw 19 was toen ze beviel, haar vriend was 30. Deze zwangerschap was een ongelukje, maar beiden waren er erg blij mee.
Zowel de vrouw als de vriend hadden géén kinderen op dat moment.
(Overigens zijn ze nog steeds bij elkaar en het kindje is ook al een leuke peuter)
Maar ik vind dat een heel ander verhaal dan jouw verhaal, TO. In het geval dat ik ken ging het écht om een ongelukje en niet om een geplande zwangerschap. De vrouw in kwestie zit thuis, werkt niet, studeert niet.
Ik zou zelf niet kiezen voor een zwangerschap omdat mijn vriend dat maar zou willen.
Hij moet het leeftijdsverschil van 8 jaar maar even wegdenken, want of het nu 8 of 10 jaar is maakt niet zoveel meer uit.
Jij moet de kans krijgen om die dingen te doen die jij wilt doen, om je studie af te maken, om uit te gaan (als je dit wilt), om leuke dingen met vriendinnen te doen.
Die baby komt wel... en over 5 jaar ben je nog steeds heel jong voor een kind.
Dus, tenzij jij dit zelf heeeeeeel graag wilt, ik zou nu nog niet kiezen voor een zwangerschap... en al zeker niet omdat mijn vriend dat heel graag wil....
Zowel de vrouw als de vriend hadden géén kinderen op dat moment.
(Overigens zijn ze nog steeds bij elkaar en het kindje is ook al een leuke peuter)
Maar ik vind dat een heel ander verhaal dan jouw verhaal, TO. In het geval dat ik ken ging het écht om een ongelukje en niet om een geplande zwangerschap. De vrouw in kwestie zit thuis, werkt niet, studeert niet.
Ik zou zelf niet kiezen voor een zwangerschap omdat mijn vriend dat maar zou willen.
Hij moet het leeftijdsverschil van 8 jaar maar even wegdenken, want of het nu 8 of 10 jaar is maakt niet zoveel meer uit.
Jij moet de kans krijgen om die dingen te doen die jij wilt doen, om je studie af te maken, om uit te gaan (als je dit wilt), om leuke dingen met vriendinnen te doen.
Die baby komt wel... en over 5 jaar ben je nog steeds heel jong voor een kind.
Dus, tenzij jij dit zelf heeeeeeel graag wilt, ik zou nu nog niet kiezen voor een zwangerschap... en al zeker niet omdat mijn vriend dat heel graag wil....
donderdag 17 maart 2011 om 16:22
Zelf was ik 19, toen ik BEWUST moeder werd. Ik was getrouwd, hij was toen 21 en had een baan. Maar zelf zie ik nú in, dat dit veel te jong was. Alhoewel ik heeeeel blij ben met mijn dochter (nu 39), denk ik dat ik toch een heel stuk "jeugd" heb gemist. Ik ben overigens gescheiden toen ik 25 was....en heb haar dus grotendeels alleen opgevoed.
Ik maak me dan ook zorgen, want a) hij wil jou teveel zijn richting opduwen en b) maak toch die studie af en c) een kindje krijgen doe je omdat je dat zélf graag wil met je partner en niét omdat de redenen die jij opnoemt.
Ik maak me dan ook zorgen, want a) hij wil jou teveel zijn richting opduwen en b) maak toch die studie af en c) een kindje krijgen doe je omdat je dat zélf graag wil met je partner en niét omdat de redenen die jij opnoemt.
donderdag 17 maart 2011 om 16:35
donderdag 17 maart 2011 om 16:51
woensdag 27 april 2011 om 09:08
Het is belangrijk jezelf niet weg te cijferen. Ik krijg het idee dat jij voor hém nu kinderen wilt, niet voor jou.
Of het wenselijk is om een relatie te hebben met iemand die over zoiets belangrijks zijn eigen zin doordrijft, is nog maar de vraag.
Goed. Nu even wat 'luchtigers'.
Wat vonden jullie, als jullie kinderen hebben, het moeilijkst aan jong moeder worden?
Ik heb overigens nog geen kinderen.
Of het wenselijk is om een relatie te hebben met iemand die over zoiets belangrijks zijn eigen zin doordrijft, is nog maar de vraag.
Goed. Nu even wat 'luchtigers'.
Wat vonden jullie, als jullie kinderen hebben, het moeilijkst aan jong moeder worden?
Ik heb overigens nog geen kinderen.
woensdag 27 april 2011 om 11:33
Ik ben een bewust jonge moeder, was 23 toen mijn dochter geboren werd (inmiddels bijna 2). Maar ik had wel mijn studie afgerond en had een vast contract in het middelbaar onderwijs, was al getrouwd en had een man met een vaste baan.
Een kind kost (veel) geld en energie, ik zou zeggen: rond eerst je studie af.
En zo te lezen ben je er echt nog niet klaar voor, bedenk wel: een kind heb je voor het leven.
Een kind kost (veel) geld en energie, ik zou zeggen: rond eerst je studie af.
En zo te lezen ben je er echt nog niet klaar voor, bedenk wel: een kind heb je voor het leven.