Psyche
alle pijlers
Ik heb even een kleine dip
donderdag 28 april 2011 om 09:04
Het gaat momenteel ff niet zo lekker met mij. Ik voel me erg alleen en soms breekt me dat ineens op.
Ik heb net mijn eerste appartementje gekocht en daar ben ik hartstikke blij mee! Ik heb echt zin om te verhuizen en om het in te richten. Maar....ik moet het allemaal alleen doen en daar heb ik het moeilijk mee. Ik had het me allemaal zo anders voorgesteld.
Ik heb een leuke baan en leuke collega's, maar dat is ook wat het is, het zijn collega's en geen vrienden. Ik heb weinig echte vrienden, dus ook weinig mensen die me kunnen helpen met mijn huisje.
De enige die me echt helpt en die dingen voor me doet is nou juist de collega waar ik een behoorlijke crush op heb. Dat we nu regelmatig tijd samen doorbrengen maakt het er niet echt makkelijker op om hem uit mijn hoofd te zetten. Aan de andere kant wil ik zijn vriendschap ook niet kwijt. Hij doet heel lief tegen me, hij zegt bepaalde dingen en we hebben ontzettend veel lol samen waardoor ik toch ga twijfelen of hij me niet ook meer dan leuk vindt. Waarschijnlijk is dit niet zo, want ik denk dat hij dan ondertussen allang actie had ondernomen.
Dat is ook zo'n punt waar ik mee zit: nooit is er iemand die mij eens meer dan leuk vindt. Ik snap echt niet waar het aan ligt. Oke, ik ben misschien geen Doutzen Kroes, maar ook zeker geen Shrek. Ik zie er leuk uit, kleed me leuk, heb best wel humor en ben best wel slim. Toch ziet niemand het. Oke, ik ben ook vrij verlegen en op de achtergrond als ik mensen niet ken en misschien is dat ook wel waarom mensen niet zo snel op me afstappen.
Ik heb nooit sjans en daardoor ga ik gewoon aan mezelf twijfelen en word ik erg onzeker. Ik wil ook zo graag een lieve vriend die voor mij gaat, die me mooi en aantrekkelijk vindt en waar ik mee kan lachen en huilen.
Ik lees altijd maar verhalen van vrouwen die de ene na de andere vent verslijten en ik vraag me af hoe ze dat dan doen..Maar ja, je kunt liefde toch niet afdwingen en dat zal ik moeten leren en moeten accepteren. Het komt of het komt niet en zo niet, dan moet ik leren dat ik ook in mijn eentje gelukkig kan zijn.
Ik heb net mijn eerste appartementje gekocht en daar ben ik hartstikke blij mee! Ik heb echt zin om te verhuizen en om het in te richten. Maar....ik moet het allemaal alleen doen en daar heb ik het moeilijk mee. Ik had het me allemaal zo anders voorgesteld.
Ik heb een leuke baan en leuke collega's, maar dat is ook wat het is, het zijn collega's en geen vrienden. Ik heb weinig echte vrienden, dus ook weinig mensen die me kunnen helpen met mijn huisje.
De enige die me echt helpt en die dingen voor me doet is nou juist de collega waar ik een behoorlijke crush op heb. Dat we nu regelmatig tijd samen doorbrengen maakt het er niet echt makkelijker op om hem uit mijn hoofd te zetten. Aan de andere kant wil ik zijn vriendschap ook niet kwijt. Hij doet heel lief tegen me, hij zegt bepaalde dingen en we hebben ontzettend veel lol samen waardoor ik toch ga twijfelen of hij me niet ook meer dan leuk vindt. Waarschijnlijk is dit niet zo, want ik denk dat hij dan ondertussen allang actie had ondernomen.
Dat is ook zo'n punt waar ik mee zit: nooit is er iemand die mij eens meer dan leuk vindt. Ik snap echt niet waar het aan ligt. Oke, ik ben misschien geen Doutzen Kroes, maar ook zeker geen Shrek. Ik zie er leuk uit, kleed me leuk, heb best wel humor en ben best wel slim. Toch ziet niemand het. Oke, ik ben ook vrij verlegen en op de achtergrond als ik mensen niet ken en misschien is dat ook wel waarom mensen niet zo snel op me afstappen.
Ik heb nooit sjans en daardoor ga ik gewoon aan mezelf twijfelen en word ik erg onzeker. Ik wil ook zo graag een lieve vriend die voor mij gaat, die me mooi en aantrekkelijk vindt en waar ik mee kan lachen en huilen.
Ik lees altijd maar verhalen van vrouwen die de ene na de andere vent verslijten en ik vraag me af hoe ze dat dan doen..Maar ja, je kunt liefde toch niet afdwingen en dat zal ik moeten leren en moeten accepteren. Het komt of het komt niet en zo niet, dan moet ik leren dat ik ook in mijn eentje gelukkig kan zijn.
donderdag 28 april 2011 om 09:09
Waarom verwacht je dat mensen jou anders behandelen dan jij hen?
Je zegt dat je collega geen initiatief neemt, neem je dat zelf wel?
Je zegt dat je geen sjans hebt, sjans jij zelf wel?
Je zegt dat er weinig mensen zijn die jou helpen, help jij zelf wel eens iemand? (dat kan het begin van een vriendschap zijn).
Je zegt dat je collega geen initiatief neemt, neem je dat zelf wel?
Je zegt dat je geen sjans hebt, sjans jij zelf wel?
Je zegt dat er weinig mensen zijn die jou helpen, help jij zelf wel eens iemand? (dat kan het begin van een vriendschap zijn).
donderdag 28 april 2011 om 09:20
quote:Leaf schreef op 28 april 2011 @ 09:04:
Toch ziet niemand het. Oke, ik ben ook vrij verlegen en op de achtergrond als ik mensen niet ken en misschien is dat ook wel waarom mensen niet zo snel op me afstappen.
Ik heb nooit sjans en daardoor ga ik gewoon aan mezelf twijfelen en word ik erg onzeker.
Ha beste Leaf,
sorry dat ik nooit meer gereageerd heb op je andere topic.
Hier zit 'm naar mijn idee de crux, als je tevreden bent met jezelf, straal je dat automatisch uit naar anderen.
Ga dus iets doen om je zelfvertrouwen op te vijzelen want wij zien heus wel dat je een mooi mens bent.
Dansen, op toneel, workshops (en daar heb je er heel veel van en een eenmalig weekend kan je zelfbeeld al veranderen).
Stappen ondernemen. Voor jezelf.
Vriendschap leggen en die onderhouden ligt ook in eigen handen.
Hoe staat het met je nieuwe huis?
Toch ziet niemand het. Oke, ik ben ook vrij verlegen en op de achtergrond als ik mensen niet ken en misschien is dat ook wel waarom mensen niet zo snel op me afstappen.
Ik heb nooit sjans en daardoor ga ik gewoon aan mezelf twijfelen en word ik erg onzeker.
Ha beste Leaf,
sorry dat ik nooit meer gereageerd heb op je andere topic.
Hier zit 'm naar mijn idee de crux, als je tevreden bent met jezelf, straal je dat automatisch uit naar anderen.
Ga dus iets doen om je zelfvertrouwen op te vijzelen want wij zien heus wel dat je een mooi mens bent.
Dansen, op toneel, workshops (en daar heb je er heel veel van en een eenmalig weekend kan je zelfbeeld al veranderen).
Stappen ondernemen. Voor jezelf.
Vriendschap leggen en die onderhouden ligt ook in eigen handen.
Hoe staat het met je nieuwe huis?
donderdag 28 april 2011 om 09:21
Inderdaad, wat vlinder zegt.
Maar ook.....er is niks onaantrekkelijker dan een "wanhopige" vrouw. Zorg dat je het met jezelf naar je zin krijgt. Blijheid, levenslust en spontaniteit staan zoveel leuker. Uit je OP komt naar voren dat je een man nodig hebt om het leuk te maken. Maar JIJ bent degene die JOUW leven leuk hoort te maken. Een man is een toevoeging en je zou zowel met als zonder een leuk leven moeten kunnen leiden.
Maar ook.....er is niks onaantrekkelijker dan een "wanhopige" vrouw. Zorg dat je het met jezelf naar je zin krijgt. Blijheid, levenslust en spontaniteit staan zoveel leuker. Uit je OP komt naar voren dat je een man nodig hebt om het leuk te maken. Maar JIJ bent degene die JOUW leven leuk hoort te maken. Een man is een toevoeging en je zou zowel met als zonder een leuk leven moeten kunnen leiden.
donderdag 28 april 2011 om 09:23
Ja ook wel eens met vlinder...
Maar herken je situatie wel hoor.
In het verleden was ik ook erg verlegen, hield me ook op de achtergrond enzo. En durfde gewoon niks te vragen... Ook niet als ik echt hulp nodig had..
Nu ben ik wat jaartjes verder en heb wat dat betreft ook niet echt veel vrienden. Collega's zie ik momenteel niet als vrienden.
Ben sinds een jaar naar andere provincie verhuids en vrienden heb ik hier ook nog niet. Een iemand waar ik nu meer contact mee begin te krijgen dus dat zit wel knor. maar je zult zelf ook actie moeten ondernemen in vriendschappen en zo.
Het komt van twee kanten namelijk.
Als jij niks doet doet een ander ook niks..
Maar herken je situatie wel hoor.
In het verleden was ik ook erg verlegen, hield me ook op de achtergrond enzo. En durfde gewoon niks te vragen... Ook niet als ik echt hulp nodig had..
Nu ben ik wat jaartjes verder en heb wat dat betreft ook niet echt veel vrienden. Collega's zie ik momenteel niet als vrienden.
Ben sinds een jaar naar andere provincie verhuids en vrienden heb ik hier ook nog niet. Een iemand waar ik nu meer contact mee begin te krijgen dus dat zit wel knor. maar je zult zelf ook actie moeten ondernemen in vriendschappen en zo.
Het komt van twee kanten namelijk.
Als jij niks doet doet een ander ook niks..
donderdag 28 april 2011 om 09:27
quote:Leaf schreef op 28 april 2011 @ 09:04:
Ik lees altijd maar verhalen van vrouwen die de ene na de andere vent verslijten en ik vraag me af hoe ze dat dan doen..Maar ja, je kunt liefde toch niet afdwingen en dat zal ik moeten leren en moeten accepteren. Het komt of het komt niet en zo niet, dan moet ik leren dat ik ook in mijn eentje gelukkig kan zijn.
Hiermee spreek je jezelf wel een beetje tegen. Wil je nou échte liefde, of wil je gewoon iemand voor erbij, die je kunt 'verslijten'? Dat is nogal een verschil.
Ik herinner me je andere topic, over de bewuste collega, en denk dat je ook wel heel erg aan één persoon hangt nu. Die collega is toch nog helemaal niet zo heel lang in het zicht? Had je daarvoor ook geen vrienden? Heb je geen hobbies, een verenigingsleven? Kun je geen vrijwilligerswerk gaan doen?
Ik ben bang dat je een beetje zit te wachten op het leven. En misschien wel met de grote hoop dat je collega eindelijk wakker wordt en jou de liefde gaat verklaren (wat hij dus niet gaat doen). Het leven komt niet helemaal vanzelf leuk op je deurmat gerold, dus je zult echt zelf actief moeten worden hierin.
Ik lees altijd maar verhalen van vrouwen die de ene na de andere vent verslijten en ik vraag me af hoe ze dat dan doen..Maar ja, je kunt liefde toch niet afdwingen en dat zal ik moeten leren en moeten accepteren. Het komt of het komt niet en zo niet, dan moet ik leren dat ik ook in mijn eentje gelukkig kan zijn.
Hiermee spreek je jezelf wel een beetje tegen. Wil je nou échte liefde, of wil je gewoon iemand voor erbij, die je kunt 'verslijten'? Dat is nogal een verschil.
Ik herinner me je andere topic, over de bewuste collega, en denk dat je ook wel heel erg aan één persoon hangt nu. Die collega is toch nog helemaal niet zo heel lang in het zicht? Had je daarvoor ook geen vrienden? Heb je geen hobbies, een verenigingsleven? Kun je geen vrijwilligerswerk gaan doen?
Ik ben bang dat je een beetje zit te wachten op het leven. En misschien wel met de grote hoop dat je collega eindelijk wakker wordt en jou de liefde gaat verklaren (wat hij dus niet gaat doen). Het leven komt niet helemaal vanzelf leuk op je deurmat gerold, dus je zult echt zelf actief moeten worden hierin.
donderdag 28 april 2011 om 09:29
Leaf, allereerst gefeliciteerd met je appartement. Als ik je topic zo lees dan denk ik dat het handiger is om eerst te investeren in het ontmoeten van nieuwe mensen dan hang je ook niet zo aan je collega waar je een crush op hebt. Sowieso leuker voor jou als je wat mensen om je heen hebt, hoeft geen grote vriendengroep te zijn al zijn het een paar leuke mensen waar je leuke dingen mee kan gaan doen en als je dan een relatie krijgt dan heb je ook een eigen leven om op terug te vallen.
Ga een cursus doen of een sport of wat anders, heb niet te hoge verwachtingen maar dan kom je in een andere kring qua mensen en dan komt die man vanzelf wel of niet, dat weet je niet maar dan ligt je focus niet alleen op het hebben van een relatie.
Probeer van je nieuwe appartement te genieten, ook al voel je je soms alleen, komt allemaal best goed als je jezelf ook wat meer open durft te stellen.
Ga een cursus doen of een sport of wat anders, heb niet te hoge verwachtingen maar dan kom je in een andere kring qua mensen en dan komt die man vanzelf wel of niet, dat weet je niet maar dan ligt je focus niet alleen op het hebben van een relatie.
Probeer van je nieuwe appartement te genieten, ook al voel je je soms alleen, komt allemaal best goed als je jezelf ook wat meer open durft te stellen.
donderdag 28 april 2011 om 09:31
Hoe denk je dat je overkomt op andere mensen?
Kom je als een levensgenieter over, of kom je als een onzeker, down persoon over?
Dat tweede is natuurlijk niet uitnodigend. Een man moet wel denken: dat is een interessante, sprankelende vrouw. Daar wil ik meer van weten.
Hoe komt het dat je geen vrienden hebt? Kun je daar ook niet aan werken? Wat doe je in je vrije tijd?
Kom je als een levensgenieter over, of kom je als een onzeker, down persoon over?
Dat tweede is natuurlijk niet uitnodigend. Een man moet wel denken: dat is een interessante, sprankelende vrouw. Daar wil ik meer van weten.
Hoe komt het dat je geen vrienden hebt? Kun je daar ook niet aan werken? Wat doe je in je vrije tijd?
donderdag 28 april 2011 om 09:39
Leaf, koester de vriendschap die je wel hebt! En ja, het is rot om het allemaal alleen te moeten doen, maar, draai het eens om: wees er trots op dat je het allemaal alleen red, zonder hulp van anderen. Dat je sterker bent dan dat je dacht, en dat je een voldaan gevoel hebt wanneer er weer iets gelukt is. Dek de tafel mooi voor jezelf, bordje, bestekje, wijnglas . . . . . eet langzaam en geniet . . . . het werkt veel beter dan bordje op schoot voor de tv . . . . . .
En voor de rest: internet is het medium om contacten op te doen,
er zijn echt wel mensen die jou de moeite waard vinden. Maar, je moet wel actie ondernemen want ze komen echt niet spontaan op je deur kloppen . . . . . . . Niet blijven afwachten dus!
En voor de rest: internet is het medium om contacten op te doen,
er zijn echt wel mensen die jou de moeite waard vinden. Maar, je moet wel actie ondernemen want ze komen echt niet spontaan op je deur kloppen . . . . . . . Niet blijven afwachten dus!
donderdag 28 april 2011 om 10:06
Dank voor jullie lieve reacties en tips.
Ik doe aan salsadansen en ga ook regelmatig naar feesten. Dat is echt heel erg leuk, maar ook daar ben ik gewoon vrij stilletjes. Ik moet mensen eerst wat beter leren kennen en dan kom ik echt wel los en ben ik hartstikke gezellig. Dat zullen de mensen die me die kans hebben gegeven en die me beter kennen ook zeker beamen.
Met mijn nieuwe huis gaat het goed. Er moet nog geschilderd worden (kleuren heb ik al uitgezocht) en dan half mei kan ik erin. Afgelopen weekend nog een mooie eettafel en kledingkast gekocht, dus het wordt denk ik echt wel mooi.
Ik onderneem ook dingen alleen, zoals bijvoorbeeld naar de bios en dat gaat ook prima en ik vermaak me prima bij de film, maar ergens knaagt het toch dat ik er weer alleen zit...
Ik doe aan salsadansen en ga ook regelmatig naar feesten. Dat is echt heel erg leuk, maar ook daar ben ik gewoon vrij stilletjes. Ik moet mensen eerst wat beter leren kennen en dan kom ik echt wel los en ben ik hartstikke gezellig. Dat zullen de mensen die me die kans hebben gegeven en die me beter kennen ook zeker beamen.
Met mijn nieuwe huis gaat het goed. Er moet nog geschilderd worden (kleuren heb ik al uitgezocht) en dan half mei kan ik erin. Afgelopen weekend nog een mooie eettafel en kledingkast gekocht, dus het wordt denk ik echt wel mooi.
Ik onderneem ook dingen alleen, zoals bijvoorbeeld naar de bios en dat gaat ook prima en ik vermaak me prima bij de film, maar ergens knaagt het toch dat ik er weer alleen zit...
donderdag 28 april 2011 om 10:06
Kom! Ga lid worden van www.nmlk.nl en sluit aan bij activiteiten bij jou in de buurt. Of zet je eigen activiteit online 'klussers gezocht' en zet erin dat jij zorgt voor lekkere hapjes, drankjes en muziek. Ik zal zeggen dat je niet de eerste bent die dat doet succes! Gewoon de stoute schoenen aantrekken!
donderdag 28 april 2011 om 10:27
Leaf, het is dus niet een kwestie van geen dingen ondernemen want dat doe je al, moet wel zeggen vind het wel stoer dat je ook dingen alleen doet, zoals de bios, niet iedereen doet dat. Vind je het lastig om een gesprek aan te knopen met mensen of het gesprek op gang te houden? Heb je het ook 1 op 1 of met name in groepen?
donderdag 28 april 2011 om 10:37
quote:Leaf schreef op 28 april 2011 @ 10:06:
Dat zullen de mensen die me die kans hebben gegeven en die me beter kennen ook zeker beamen.
Kijk, hier gaat iets mis.
Niemand moet jou die kans geven, jij néémt die kans.
Jezelf profileren kun je alleen maar als je lekker in je vel zit.
Nu eerst het huis, daar zitten en dan verder kijken.
Komt goed......
NB Je hebt maar 1 of 2 personen nodig om je te helpen met opknappen en verhuizen.
Dat zullen de mensen die me die kans hebben gegeven en die me beter kennen ook zeker beamen.
Kijk, hier gaat iets mis.
Niemand moet jou die kans geven, jij néémt die kans.
Jezelf profileren kun je alleen maar als je lekker in je vel zit.
Nu eerst het huis, daar zitten en dan verder kijken.
Komt goed......
NB Je hebt maar 1 of 2 personen nodig om je te helpen met opknappen en verhuizen.
donderdag 28 april 2011 om 11:40
Cappi: ik vind het inderdaad moeilijk om een gesprek aan te knopen met mensen, omdat ik niet weet waar ik het over moet hebben. Verder ben ik vooral in grotere groepen stil, ik heb niet zo de behoefte om heel erg op de voorgrond te treden.
Wat verhuizen zelf betreft: daar heb ik een verhuisbedrijf voor ingehuurd. Ik zit nu 4 hoog op een flat, met 8 trappen en geen lift, dus dat is geen doen. Al had ik honderden vrienden, ik denk niet dat ik iemand zo gek had gevonden om al die dozen en meubels te gaan sjouwen
Wat verhuizen zelf betreft: daar heb ik een verhuisbedrijf voor ingehuurd. Ik zit nu 4 hoog op een flat, met 8 trappen en geen lift, dus dat is geen doen. Al had ik honderden vrienden, ik denk niet dat ik iemand zo gek had gevonden om al die dozen en meubels te gaan sjouwen
donderdag 28 april 2011 om 21:37
Op mijn werk heb ik eigenlijk geen echte problemen, zeker niet met de collega's met wie ik nauw samenwerk. Ik ben zelfs best wel geliefd. Op grote borrels daarentegen heb ik het weer moeilijker, want dan ken ik een heleboel mensen niet. Dus ga ik meestal maar niet, met het gevolg dat ik natuurlijk ook geen mensen leer kennen.
Maar als een groepje mensen druk staat te praten, dan kan ik toch niet zomaar erbij gaan staan en zeggen "hai, ik ben Leaf, ik werk op afdeling...., waar werken jullie"? Nou ja, dat kan op zich natuurlijk wel, maar dat durf ik niet, want ze staan vast niet op mij te wachten...
Maar als een groepje mensen druk staat te praten, dan kan ik toch niet zomaar erbij gaan staan en zeggen "hai, ik ben Leaf, ik werk op afdeling...., waar werken jullie"? Nou ja, dat kan op zich natuurlijk wel, maar dat durf ik niet, want ze staan vast niet op mij te wachten...
vrijdag 29 april 2011 om 09:18
Dat is het hele punt denk ik dat je te snel denkt dat mensen niet op je zitten te wachten en daar ook naar gaat handelen. Ik herken het wel wat je zegt dat als er een groep mensen bij elkaar staan dan weet ik ook niet goed hoe ik me moet opstellen om er bij te gaan staan en me in het gesprek te mengen. Blijft lastig, echte tips heb ik ook niet eigenlijk, in ieder geval wel naar grote borrels en andere gelegenheden gaan ook al is het een drempel en ben je sneller geneigd om niet te gaan.
maandag 2 mei 2011 om 13:50
het leven wordt veel makkelijker als je stopt om voor andere mensen te denken.
Draai de rollen eens om. Misschien zijn er genoeg mensen die geen gesprek met je durven aan te knopen omdat ze hetzelfde idee hebben over jou dan jij over hen. Zodra je stopt met denken 'daar zitten ze vast niet op te wachten' 'die willen me vast niet helpen met verhuizen' etc. dan maak je het voor jezelf al een stuk makkelijker!
vergeet niet dat mensen van nature hele sociale mensen zijn en over t algemeen wordt het leren kennen van nieuwe mensen (van een one-liner tot gesprekken) als prettig ervaren, ga het maar bij jezelf na!
Ik herken je probleem hoor, daar niet van maar sinds ik probeer niet meer voor anderen te denken gaat alles een stuk makkelijker! (zowel flirten als 'normale' contacten). En ook ik verlang naar een leuke relatie, zit net een paar maanden in mijn huisje en voel em zo en dan verschikkelijk eenzaam maar waarom het jezelf zo moeilijk maken als het af en toe al moeilijk genoeg is?
Pas dit ook toe op je collega.. ' Hij doet heel lief tegen me, hij zegt bepaalde dingen en we hebben ontzettend veel lol samen waardoor ik toch ga twijfelen of hij me niet ook meer dan leuk vindt. Waarschijnlijk is dit niet zo, want ik denk dat hij dan ondertussen allang actie had ondernomen'
Volg je intuïtie maar stop met denken voor hem. Draai de rollen eens om, heb JIJ wel actie ondernomen? Waarom afwachten terwijl je zoveel meer kunt bereiken als je er zelf voor gaat! Niet zo twijfelen aan jezelf, het is echt zonde van je tijd!
En wat betreft die grote borrels, ik ben vrij sociaal aangelegd maar ook zulke grote events hou ik niet van, al ga ik er wel naar toe. Je hoeft niet steeds met andere mensen te gaan praten maar naarmate je wel steeds even je gezicht laat zien dan gaan mensen je herkennen en is een gesprek zo aangeknoopt! hou in gedachte dat het meerendeel van de mensen die aanwezig zijn op zo'n grote borrel met dezelfde onzekerheden lopen alleen iedereen uit het op zijn eigen manier (jij gaat stil in een hoekje staan en de ander schreeuwt zowat zijn verhaal zodat de ruimte kan horen wat voor geweldig leven die man heeft)
Hopelijk kun je er wat mee! je kunt natuurlijk ook een berichtje achterlaten op het forum (bij contact). Ik heb er zelf een hele leuke vriendinnengroep aan overgehouden!!
Draai de rollen eens om. Misschien zijn er genoeg mensen die geen gesprek met je durven aan te knopen omdat ze hetzelfde idee hebben over jou dan jij over hen. Zodra je stopt met denken 'daar zitten ze vast niet op te wachten' 'die willen me vast niet helpen met verhuizen' etc. dan maak je het voor jezelf al een stuk makkelijker!
vergeet niet dat mensen van nature hele sociale mensen zijn en over t algemeen wordt het leren kennen van nieuwe mensen (van een one-liner tot gesprekken) als prettig ervaren, ga het maar bij jezelf na!
Ik herken je probleem hoor, daar niet van maar sinds ik probeer niet meer voor anderen te denken gaat alles een stuk makkelijker! (zowel flirten als 'normale' contacten). En ook ik verlang naar een leuke relatie, zit net een paar maanden in mijn huisje en voel em zo en dan verschikkelijk eenzaam maar waarom het jezelf zo moeilijk maken als het af en toe al moeilijk genoeg is?
Pas dit ook toe op je collega.. ' Hij doet heel lief tegen me, hij zegt bepaalde dingen en we hebben ontzettend veel lol samen waardoor ik toch ga twijfelen of hij me niet ook meer dan leuk vindt. Waarschijnlijk is dit niet zo, want ik denk dat hij dan ondertussen allang actie had ondernomen'
Volg je intuïtie maar stop met denken voor hem. Draai de rollen eens om, heb JIJ wel actie ondernomen? Waarom afwachten terwijl je zoveel meer kunt bereiken als je er zelf voor gaat! Niet zo twijfelen aan jezelf, het is echt zonde van je tijd!
En wat betreft die grote borrels, ik ben vrij sociaal aangelegd maar ook zulke grote events hou ik niet van, al ga ik er wel naar toe. Je hoeft niet steeds met andere mensen te gaan praten maar naarmate je wel steeds even je gezicht laat zien dan gaan mensen je herkennen en is een gesprek zo aangeknoopt! hou in gedachte dat het meerendeel van de mensen die aanwezig zijn op zo'n grote borrel met dezelfde onzekerheden lopen alleen iedereen uit het op zijn eigen manier (jij gaat stil in een hoekje staan en de ander schreeuwt zowat zijn verhaal zodat de ruimte kan horen wat voor geweldig leven die man heeft)
Hopelijk kun je er wat mee! je kunt natuurlijk ook een berichtje achterlaten op het forum (bij contact). Ik heb er zelf een hele leuke vriendinnengroep aan overgehouden!!
