het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
woensdag 20 april 2011 om 17:07
Lila01
je schrijft steeds MEISJES van 16, maar ik ben zijn enige partner geweest van die leeftijd. als ik het zo lees ziet het er bijna uit of je wilt zeggen dat hij pedofiel is, en achter elk JONG kind/vrouw aan zit??
als hij nu tijdens onze relatie naar jonge grietjes zou kijken en ze het liefst allemaal zou willen zou ik per direct de relatie eindigen, want nee dat kan niet.
toen ik 17 was en verliefd werd, heeft hij mij ook gevraagd of dit geen kalver liefde is, en heb ik mij zelf de tijd gegeven of ik dit echt wel wou.
Het maakt ook niet uit of je nu wel of niet doorkomt bij mij, ik vindt het voor mij gevoel een heel groot verschil, ik was 17 en zeker geen kind meer.
je schrijft steeds MEISJES van 16, maar ik ben zijn enige partner geweest van die leeftijd. als ik het zo lees ziet het er bijna uit of je wilt zeggen dat hij pedofiel is, en achter elk JONG kind/vrouw aan zit??
als hij nu tijdens onze relatie naar jonge grietjes zou kijken en ze het liefst allemaal zou willen zou ik per direct de relatie eindigen, want nee dat kan niet.
toen ik 17 was en verliefd werd, heeft hij mij ook gevraagd of dit geen kalver liefde is, en heb ik mij zelf de tijd gegeven of ik dit echt wel wou.
Het maakt ook niet uit of je nu wel of niet doorkomt bij mij, ik vindt het voor mij gevoel een heel groot verschil, ik was 17 en zeker geen kind meer.
woensdag 20 april 2011 om 20:36
woensdag 20 april 2011 om 20:49
quote:kim1988nl schreef op 20 april 2011 @ 17:07:
Lila01
je schrijft steeds MEISJES van 16, maar ik ben zijn enige partner geweest van die leeftijd. als ik het zo lees ziet het er bijna uit of je wilt zeggen dat hij pedofiel is, en achter elk JONG kind/vrouw aan zit??
als hij nu tijdens onze relatie naar jonge grietjes zou kijken en ze het liefst allemaal zou willen zou ik per direct de relatie eindigen, want nee dat kan niet.
toen ik 17 was en verliefd werd, heeft hij mij ook gevraagd of dit geen kalver liefde is, en heb ik mij zelf de tijd gegeven of ik dit echt wel wou.
Het maakt ook niet uit of je nu wel of niet doorkomt bij mij, ik vindt het voor mij gevoel een heel groot verschil, ik was 17 en zeker geen kind meer.Kim, ik begrijp het. Ik gun je alle geluk van de wereld.
Lila01
je schrijft steeds MEISJES van 16, maar ik ben zijn enige partner geweest van die leeftijd. als ik het zo lees ziet het er bijna uit of je wilt zeggen dat hij pedofiel is, en achter elk JONG kind/vrouw aan zit??
als hij nu tijdens onze relatie naar jonge grietjes zou kijken en ze het liefst allemaal zou willen zou ik per direct de relatie eindigen, want nee dat kan niet.
toen ik 17 was en verliefd werd, heeft hij mij ook gevraagd of dit geen kalver liefde is, en heb ik mij zelf de tijd gegeven of ik dit echt wel wou.
Het maakt ook niet uit of je nu wel of niet doorkomt bij mij, ik vindt het voor mij gevoel een heel groot verschil, ik was 17 en zeker geen kind meer.Kim, ik begrijp het. Ik gun je alle geluk van de wereld.
vrijdag 22 april 2011 om 09:46
@kim1988nl: Niet alles gelezen, maar begrijp heus dat je waanzinnig verliefd kan worden op iemand. Je wordt dan niet verliefd op de 55+ jarige maar op de persoonlijkheid van die man (ten minste destijds in mijn geval). Wat ik je wel wil meegeven is dat het in de toekomst moeilijk gaat worden. Hij wordt misschien hulpbehoevend en jullie seksuele en sociale relatie zal daardoor ook veranderen. Aan de andere kant bemerk ik dat je weloverwogen een keus hebt gemaakt. Hoewel dit een keus is waar ik destijds zelf niet achter kon staan, begrijp ik dat je VOL voor de liefde bent gegaan ondanks alle mogelijk consequenties en implicaties die een relatie met een senior nu eenmaal met zich meebrengen. Het criterium is dat jij gelukkig bent (of je het blijft zal de toekomst uitwijzen) en dat jij je prettig in de relatie voelt. Ik wens je dan ook alle succes toe en dat je maar zo lang mogelijk van je partner kan genieten.
vrijdag 22 april 2011 om 13:25
vrijdag 22 april 2011 om 16:20
hoi kim,
zoals al eerder gezegd heb ik hetzelfde leeftijdsverschil in mijn relatie als jij.
geniet van elke dag, een jongere partner geeft ook geen garantie op een lang, gelukkig en gezond leven.
ik ben misschien eerder alleen en dat besef ik mij maar al te goed. ik heb destijds die keuze voor de volle 100% gemaakt en zal daar altijd achter blijven staan, mij gezondheid is ook niet gegarandeerd net zoals alles in dit leven. ik zal in ieder geval over een x aantal jaren kunnen zeggen dat ik de moed had voor mijn grote liefde te kiezen en oprecht gelukkig was.
zoals al eerder gezegd heb ik hetzelfde leeftijdsverschil in mijn relatie als jij.
geniet van elke dag, een jongere partner geeft ook geen garantie op een lang, gelukkig en gezond leven.
ik ben misschien eerder alleen en dat besef ik mij maar al te goed. ik heb destijds die keuze voor de volle 100% gemaakt en zal daar altijd achter blijven staan, mij gezondheid is ook niet gegarandeerd net zoals alles in dit leven. ik zal in ieder geval over een x aantal jaren kunnen zeggen dat ik de moed had voor mijn grote liefde te kiezen en oprecht gelukkig was.
vrijdag 22 april 2011 om 19:46
zaterdag 23 april 2011 om 15:01
@ Ringqueen: Helemaal mee eens: dat bedacht ik mij toen ook heel vaak toen ik nog met mijn 32 jaar oudere man ging. Ik keek nog wel eens naar een programma als "over mijn lijk" en dan rolde de tranen over mijn wangen, omdat dat ook van die sitruaties zijn dat iemand 100% voor de liefde gaat, ondanks het feit dat hij weet dat zijn partner hem/haar komt te ontvallen. Wel ligt het natuurlijk meer voor de hand dat zoiets bij een oudere partner sneller komt, maar ja, dat weet een ieder. Als jjij en Kim1988NL elke dag van hun partner kunnen genieten is dat toch ook prima?! Ik kon stap 2 echter niet zetten, en heel - heel af en toe vraag ik mij af hoe het geweest zou zijn als ik ook VOL voor de liefde was gegaan...
zaterdag 30 april 2011 om 13:37
Oudere (man) met jongere (vrouw) : that 's us.
Toen we elkaar begin jaren '80 leerden kennen was het nog wat vreemd, vooral voor onszelf, maar een leeftijdsverschil van veertien jaar is niet heel uitzonderlijk. Er zijn genoeg culturen waar het eerder norm is dan bijzonderheid. Wat wel uitzonderlijk is, is dat we bijna dertig jaar getrouwd zijn en dit gestaag willen voortzetten.
We hadden voorheen allebei wel wat gegrasduind in relatieland, maar hadden allebei met elkaar de eerste duurzame relatie. In dat opzicht maakten we dus een gelijke start. Onze kinderen zijn dan ook alledrie van ons samen.
Er wordt soms wel heel luchtig gesteld dat liefde elke vraag rondom leeftijdsverschil oplost. Tot op zekere hoogte is dat waar, maar de maatschappij en de dagelijkse praktijk zijn wel eens weerbarstig.
Af en toe merken we dat de een (hij) in geestelijk opzicht een fase voorloopt , gewoon al door veroudering van het lijf en de daarbij behorende perspectieven - of dat de ander behoefte heeft aan veel initiatieven (ik) waar de een dan weer niet zo'n energie voor heeft of behoefte aan heeft.
Onze oudste dochter heeft een leeftijdgenoot als partner. Intuitief gesproken voelt dat toch beter, ook al zijn onze eigen ervaringen en die van veel anderen prima.
Toen we elkaar begin jaren '80 leerden kennen was het nog wat vreemd, vooral voor onszelf, maar een leeftijdsverschil van veertien jaar is niet heel uitzonderlijk. Er zijn genoeg culturen waar het eerder norm is dan bijzonderheid. Wat wel uitzonderlijk is, is dat we bijna dertig jaar getrouwd zijn en dit gestaag willen voortzetten.
We hadden voorheen allebei wel wat gegrasduind in relatieland, maar hadden allebei met elkaar de eerste duurzame relatie. In dat opzicht maakten we dus een gelijke start. Onze kinderen zijn dan ook alledrie van ons samen.
Er wordt soms wel heel luchtig gesteld dat liefde elke vraag rondom leeftijdsverschil oplost. Tot op zekere hoogte is dat waar, maar de maatschappij en de dagelijkse praktijk zijn wel eens weerbarstig.
Af en toe merken we dat de een (hij) in geestelijk opzicht een fase voorloopt , gewoon al door veroudering van het lijf en de daarbij behorende perspectieven - of dat de ander behoefte heeft aan veel initiatieven (ik) waar de een dan weer niet zo'n energie voor heeft of behoefte aan heeft.
Onze oudste dochter heeft een leeftijdgenoot als partner. Intuitief gesproken voelt dat toch beter, ook al zijn onze eigen ervaringen en die van veel anderen prima.
maandag 2 mei 2011 om 10:51
Kim, ik had een relatie met een oudere man (18 jaar verschil) vanaf mijn 14de. Dat was echt foute boel achteraf, maar ik denk niet dat dat per se aan het leeftijdsverschil lag. (die man was gewoon hartstikke fout en hij had idd wél stapels porno met net iets te jonge meisjes...) Nu wou ik dat iemand me uit die situatie had gehaald, toen was ik veel te kwetsbaar om voor mezelf op te komen.
Ik denk dat de bezorgdheid van de meiden hier niet geheel onterecht is. Dat jullie samen gelukkig zijn is natuurlijk heel mooi en wat maakt dat leeftijdsverschil dan uit? Wat mij zorgelijk lijkt is dat je al een hele moeilijke jeugd achter de rug hebt. Ja, dat maakt je wijzer, maar dat maakt ook dat je waarschijnlijk een deel van je jeugd hebt gemist. Daardoor heb je geen goede basis voor je toekomst. Nu merk je dat niet, maar over een paar jaar (ik ben nu 40 en nu pas komt het opzetten) kan je daar last van krijgen.
Het feit dat je met een oudere man bent lijkt me dus niet zo erg, maar wel dat je zo veel van je jeugd hebt moeten missen en zo snel volwassen moet worden. (de zorg voor en het verlies van je ouders, de opvoeding van zijn kinderen) Ik denk dat het belangrijk is dat je ook de ruimte vraagt om gewoon een meid van 22 te zijn. Bijvoorbeeld een studie doen (je komt over als heel intelligent, dus zonde als je dat zou opgeven als je dat zou willen), omgaan met leeftijdsgenootjes, een avond in de week stappen met vriendinnen etc. Je zal vast antwoorden dat je daar helemaal geen behoefte aan hebt en dat je liever met je gezin bent. Maar neem dit nu alsjeblieft aan van deze oude, wijze ervaringsdeskundige
Anders gaat je relatie het gewoon niet redden en heb je straks het idee dat je een heel stuk gemist hebt.
Is er ook iemand in je omgeving waarbij je terecht kan om over je jeugd etc. te praten? Een tante ofzo die je vertrouwd?
Ik denk dat de bezorgdheid van de meiden hier niet geheel onterecht is. Dat jullie samen gelukkig zijn is natuurlijk heel mooi en wat maakt dat leeftijdsverschil dan uit? Wat mij zorgelijk lijkt is dat je al een hele moeilijke jeugd achter de rug hebt. Ja, dat maakt je wijzer, maar dat maakt ook dat je waarschijnlijk een deel van je jeugd hebt gemist. Daardoor heb je geen goede basis voor je toekomst. Nu merk je dat niet, maar over een paar jaar (ik ben nu 40 en nu pas komt het opzetten) kan je daar last van krijgen.
Het feit dat je met een oudere man bent lijkt me dus niet zo erg, maar wel dat je zo veel van je jeugd hebt moeten missen en zo snel volwassen moet worden. (de zorg voor en het verlies van je ouders, de opvoeding van zijn kinderen) Ik denk dat het belangrijk is dat je ook de ruimte vraagt om gewoon een meid van 22 te zijn. Bijvoorbeeld een studie doen (je komt over als heel intelligent, dus zonde als je dat zou opgeven als je dat zou willen), omgaan met leeftijdsgenootjes, een avond in de week stappen met vriendinnen etc. Je zal vast antwoorden dat je daar helemaal geen behoefte aan hebt en dat je liever met je gezin bent. Maar neem dit nu alsjeblieft aan van deze oude, wijze ervaringsdeskundige
Is er ook iemand in je omgeving waarbij je terecht kan om over je jeugd etc. te praten? Een tante ofzo die je vertrouwd?
maandag 2 mei 2011 om 12:00
Hallo allemaal,
hier ook een verhaal van een oudere man (57) en jongere vrouw (ik, 30). We kennen elkaar al jaren van het uitgaan (in hetzelfde muziekcafeetje) en waren al zeker 2 a 3 jaar goede vrienden. Ik wist een jaar geleden al dat hij meer voor me voelde, toch heb ik in het begin de boot afgehouden.
Zijn zoon en dochter zijn nl. van mijn leeftijd, 29 en 31. Hoewel zij (natuurlijk) beide al hun eigen gezin hebben, had ik even tijd nodig om aan die gedachte te wennen. (We hebben nu een week iets)
Ik ken niemand die zo recht door zee, lief is en zorgzaam als hij. What you see is what you get, geen spelletjes, en heel muzikaal. Hij werkt hard om rond te komen en om, zeker de komende 8 jaar,een goed pensioen op te bouwen (hij is zzp'er en verdient daarnaast nog bij).
Wel merk ik bij hem nog de angst/ onzekerheid om echt zn gevoel te volgen, Hij heeft een heftige scheiding achter de rug (zn vrouw ging er vandoor met zijn beste vriendin) en heeft daarna alleen kort een relatie gehad.
Ik merk dat we vanuit kennissen en vrienden (nog) heel gemengde reacties krijgen. Mede daardoor zo fijn om hier even van me af te kunnen schrijven.
hier ook een verhaal van een oudere man (57) en jongere vrouw (ik, 30). We kennen elkaar al jaren van het uitgaan (in hetzelfde muziekcafeetje) en waren al zeker 2 a 3 jaar goede vrienden. Ik wist een jaar geleden al dat hij meer voor me voelde, toch heb ik in het begin de boot afgehouden.
Zijn zoon en dochter zijn nl. van mijn leeftijd, 29 en 31. Hoewel zij (natuurlijk) beide al hun eigen gezin hebben, had ik even tijd nodig om aan die gedachte te wennen. (We hebben nu een week iets)
Ik ken niemand die zo recht door zee, lief is en zorgzaam als hij. What you see is what you get, geen spelletjes, en heel muzikaal. Hij werkt hard om rond te komen en om, zeker de komende 8 jaar,een goed pensioen op te bouwen (hij is zzp'er en verdient daarnaast nog bij).
Wel merk ik bij hem nog de angst/ onzekerheid om echt zn gevoel te volgen, Hij heeft een heftige scheiding achter de rug (zn vrouw ging er vandoor met zijn beste vriendin) en heeft daarna alleen kort een relatie gehad.
Ik merk dat we vanuit kennissen en vrienden (nog) heel gemengde reacties krijgen. Mede daardoor zo fijn om hier even van me af te kunnen schrijven.
maandag 2 mei 2011 om 13:52
Snoopy80, wij zijn nu 7 maanden samen, en we hebben elkaar ontmoet in de kroeg. Hij is jong van geest, en gaat dus af en toe ook lekker met vrienden de kroeg in. 44 is ook nog niet zo heel oud natuurlijk!
Ik zal je eerlijk zeggen dat ik mij in het begin heel erg druk heb gemaakt om de reactie die ik uit mijn omgeving had verwacht te krijgen. En ik was vooral bang voor de reactie van mn ouders en zussen, zij zouden het nooit afkeuren maar ik kon me voorstellen dat je het als ouder anders voor ogen hebt gehad altijd..dus dat je dochter met iemand van eigen leeftijd thuiskomt, en niet met een man die maar 5 jaar jonger is als mijn moeder.
Maar....iedereen reageerde superleuk. Ze zeiden allemaal, als jij hier gelukkig mee bent dan moet je het doen, want wij kunnen niet bepalen waar jij gelukkig van wordt.
En ze vonden het wel bij me passen, ik ben altijd al verder geweest voor mn leeftijd, volwassen, dus ze keken er niet raar van op.
En nu zegt iedereen nog steeds dat we goed bij elkaar passen, en dat ze niets merken van het leeftijdsverschil.
Dus conclusie, ik zou iedereen adviseren in een zelfde situatie om ervoor te gaan! Ik vind 16 jaar persoonlijk wel de max, ik lees hier verhalen van vrouwen met een man die 20 jaar (of meer) ouder is, en daar kan ik me niets bij voorstellen erlijk gezegd.
Maar...alleen jijzelf kan bepalen waar je gelukkig van wordt. Dus dat vond ik wel de mooiste reactie die ik heb gekregen!
Ik zal je eerlijk zeggen dat ik mij in het begin heel erg druk heb gemaakt om de reactie die ik uit mijn omgeving had verwacht te krijgen. En ik was vooral bang voor de reactie van mn ouders en zussen, zij zouden het nooit afkeuren maar ik kon me voorstellen dat je het als ouder anders voor ogen hebt gehad altijd..dus dat je dochter met iemand van eigen leeftijd thuiskomt, en niet met een man die maar 5 jaar jonger is als mijn moeder.
Maar....iedereen reageerde superleuk. Ze zeiden allemaal, als jij hier gelukkig mee bent dan moet je het doen, want wij kunnen niet bepalen waar jij gelukkig van wordt.
En ze vonden het wel bij me passen, ik ben altijd al verder geweest voor mn leeftijd, volwassen, dus ze keken er niet raar van op.
En nu zegt iedereen nog steeds dat we goed bij elkaar passen, en dat ze niets merken van het leeftijdsverschil.
Dus conclusie, ik zou iedereen adviseren in een zelfde situatie om ervoor te gaan! Ik vind 16 jaar persoonlijk wel de max, ik lees hier verhalen van vrouwen met een man die 20 jaar (of meer) ouder is, en daar kan ik me niets bij voorstellen erlijk gezegd.
Maar...alleen jijzelf kan bepalen waar je gelukkig van wordt. Dus dat vond ik wel de mooiste reactie die ik heb gekregen!
maandag 2 mei 2011 om 14:11
Dat jong van geest zijn herken ik wel, je zou hem ook absoluut geen 57 schatten, jong van geest inderdaad. 27 jaar is ook veel, ik had in feite zijn dochter kunnen zijn...maar hij is zo'n mooi mens, als ie 37 of 47 was geweest was ik ook verliefd op m geworden. Als hij bij me is klopt alles gewoon.
Ik merk dat mensen om me heen zich nu al afvragen of dit toekomst heeft, en natuurlijk de standaard opmerkingen van 'oude bok met groen blaadje'...terwijl het hem nu al pijn doet al mensen beweren dat t alleen iets seksueels zou zijn.
Ik merk dat mensen om me heen zich nu al afvragen of dit toekomst heeft, en natuurlijk de standaard opmerkingen van 'oude bok met groen blaadje'...terwijl het hem nu al pijn doet al mensen beweren dat t alleen iets seksueels zou zijn.
maandag 2 mei 2011 om 14:47
Snoopy80, weet je....mensen hebben altijd een mening over je. Mijn vriend heeft ook weleens opmerkingen gehad over het aan de haak slaan van een jong blaadje, dat is dan lollig bedoeld en we kunnen er ook wel om lachen, maar mensen hebben zo snel een oordeel over je.
Ik was daar altijd heel erg mee bezig, en omdat mensen zo snel oordelen was ik ook erg bang voor negatieve reacties. Maar ook al zou je alles doen zoals anderen vinden dat het hoort, dan nog zijn er altijd mensen die er anders tegenaan kijken. Je kunt anderen niet allemaal tevreden houden, en dat hoeft ook niet want jij moet doen waar jij gelukkig van wordt.
Als anderen er een mening over hebben en dat uitspreken, dan hebben ze blijkbaar zelf zo n saai leven dat ze zich maar met het jouwe moeten gaan bemoeien.
Bij mij en mijn vriend klopt het ook, en als hij 5 jaar ouder was dan was ikw aarschijnlijk ook verliefd op hem geworden. Het gaat om het totaalplaatje, niet alleen leeftijd.
En zolang jij er gelukkig mee bent, en jullie het fijn hebben, dan is het goed toch?
Ik was daar altijd heel erg mee bezig, en omdat mensen zo snel oordelen was ik ook erg bang voor negatieve reacties. Maar ook al zou je alles doen zoals anderen vinden dat het hoort, dan nog zijn er altijd mensen die er anders tegenaan kijken. Je kunt anderen niet allemaal tevreden houden, en dat hoeft ook niet want jij moet doen waar jij gelukkig van wordt.
Als anderen er een mening over hebben en dat uitspreken, dan hebben ze blijkbaar zelf zo n saai leven dat ze zich maar met het jouwe moeten gaan bemoeien.
Bij mij en mijn vriend klopt het ook, en als hij 5 jaar ouder was dan was ikw aarschijnlijk ook verliefd op hem geworden. Het gaat om het totaalplaatje, niet alleen leeftijd.
En zolang jij er gelukkig mee bent, en jullie het fijn hebben, dan is het goed toch?
dinsdag 3 mei 2011 om 10:41
Hey,
je wil niet weten hoe kort door de bocht mensen soms kunnen reageren. Proberen die opmerkingen t ene oor in en t andere oor uit te laten gaan.
Waar hij wel bezorgd om is, is het verschil in levensfase. Hij geeft nu al aan dat hij bijv. geen kids meer zal willen, nu niet en ook in de toekomst niet. Op dit moment wil ik ze zelf ook niet, ben net bezig met mijn eerste vaste (parttime) baan. We hebben allebei ook ons eigen (huur)huisje waar we gek op zijn.
Hij geeft ook aan, dat hij na zijn scheiding best wel moeite heeft met (het aangaan van) relaties. Van de ene kant niet gek, als je 25 jaar getrouwd bent geweest en zo respectloos behandeld bent. Heb hem daarop geantwoord dat ik ook niet kan voorspellen, hoe dingen gaan lopen. Kan tien maanden duren, 2 jaar, 5 jaar, who knows. Voor hetzelfde geld krijg ik morgen een verkeersongeluk en blijft hij achter, je weet t niet.
We hebben alle tijd om elkaar (nog) verder te gaan ontdekken nu, en die nemen we ook .
je wil niet weten hoe kort door de bocht mensen soms kunnen reageren. Proberen die opmerkingen t ene oor in en t andere oor uit te laten gaan.
Waar hij wel bezorgd om is, is het verschil in levensfase. Hij geeft nu al aan dat hij bijv. geen kids meer zal willen, nu niet en ook in de toekomst niet. Op dit moment wil ik ze zelf ook niet, ben net bezig met mijn eerste vaste (parttime) baan. We hebben allebei ook ons eigen (huur)huisje waar we gek op zijn.
Hij geeft ook aan, dat hij na zijn scheiding best wel moeite heeft met (het aangaan van) relaties. Van de ene kant niet gek, als je 25 jaar getrouwd bent geweest en zo respectloos behandeld bent. Heb hem daarop geantwoord dat ik ook niet kan voorspellen, hoe dingen gaan lopen. Kan tien maanden duren, 2 jaar, 5 jaar, who knows. Voor hetzelfde geld krijg ik morgen een verkeersongeluk en blijft hij achter, je weet t niet.
We hebben alle tijd om elkaar (nog) verder te gaan ontdekken nu, en die nemen we ook .
dinsdag 3 mei 2011 om 12:49
Ik kan me goed voorstellen dat het voor hem ook moeilijk is om weer een relatie aan te gaan. Maar dat geldt in principe voor iedereen die eerder relaties heeft gehad waarbij het niet goed geeindigd is. Ik was met mijn ex 2 jaar samen, en dacht dat het helemaal goed zat en we samen oud gingen worden...maar ineens op een dag stopte hij, totaal onverwacht en hij heeft hij me nog eens ontzettend rot behandeld ook. Dus ook ik vond het moeilijk om weer een relatie aan te gaan, natuurlijk is het na een huwelijk van 25 jaar anders..maar in principe komt de angst voor een nieuwe relatie dan op hetzelfde neer.
Je hebt nooit garanties. Ik heb mijn vriend wel gelijk gezegd dat ik een kinderwens heb, en hoe hij erover dacht. gelukkig zitten we op 1 lijn, anders was ik wellicht de relatie niet aangegaan. feit is ook dat dingen sneller gaan met een oudere partner, ik ben bijvoorbeeld veel sneller gaan samenwonen dan dat ik ooit gedacht had.
Een verschil in kinderwens hoeft niets te maken te hebben met levensfases. Iemand in jouw eigen levensfase kan ook geen kinderwens hebben. Ik denk dat je met een leeftijdsverschil van 20 jaar of meer eerder last krijgt van die levensfases verschillen,..als hij 75 is dan ben jij pas 48 en dan merk je het wel. Maar goed, wie zegt dat jij er dan nog bent?
Mijn omgeving zei dat ook tegen me..ik maakte me namelijk ook druk om later. Als mijn vriend 70 is ben ik pas 54..en toen zeiden ze, maar wie zegt dat jij er dan nog bent? Als je nu gelukkig bent, moet je je dan al druk gaan maken om de situatie over 30 jaar??
Nee dus.
Ik vind wel, dat jouw vriend jou niet moet vergelijk met zijn ex. Hij is erg gekwetst, maar dat staat los van jou, en als hij voor je gaat moet hij dat ook 100% doen. Het kan altijd misgaan, in elke relatie..dat weet je nou eenmaal niet van tevoren!
Ik vraag me toch af, merk je nu al helemaal niets van verschil in levensfase?
Je hebt nooit garanties. Ik heb mijn vriend wel gelijk gezegd dat ik een kinderwens heb, en hoe hij erover dacht. gelukkig zitten we op 1 lijn, anders was ik wellicht de relatie niet aangegaan. feit is ook dat dingen sneller gaan met een oudere partner, ik ben bijvoorbeeld veel sneller gaan samenwonen dan dat ik ooit gedacht had.
Een verschil in kinderwens hoeft niets te maken te hebben met levensfases. Iemand in jouw eigen levensfase kan ook geen kinderwens hebben. Ik denk dat je met een leeftijdsverschil van 20 jaar of meer eerder last krijgt van die levensfases verschillen,..als hij 75 is dan ben jij pas 48 en dan merk je het wel. Maar goed, wie zegt dat jij er dan nog bent?
Mijn omgeving zei dat ook tegen me..ik maakte me namelijk ook druk om later. Als mijn vriend 70 is ben ik pas 54..en toen zeiden ze, maar wie zegt dat jij er dan nog bent? Als je nu gelukkig bent, moet je je dan al druk gaan maken om de situatie over 30 jaar??
Nee dus.
Ik vind wel, dat jouw vriend jou niet moet vergelijk met zijn ex. Hij is erg gekwetst, maar dat staat los van jou, en als hij voor je gaat moet hij dat ook 100% doen. Het kan altijd misgaan, in elke relatie..dat weet je nou eenmaal niet van tevoren!
Ik vraag me toch af, merk je nu al helemaal niets van verschil in levensfase?
dinsdag 3 mei 2011 om 13:42
Ik denk dat een relatie aangaan voor hem gelijkstaat aan zijn eigen zekerheden opgeven. Toen hij gescheiden is heeft het hem tien jaar gekost om financieel weer alles goed op de rails te krijgen voor zichzelf. Hij is nu zelfstandige en woont goedkoop. Stel dat ie zou gaan samenwonen en dat gaat mis,dan is ie die plek kwijt. Zo zijn dan zijn argumenten nu. Hij hoeft niet zozeer nog carriere te maken, maar zal evengoed tot zijn 65ste nog flink moeten doorwerken voor een goed pensioen.
Ik geloof ook wel dat hij ervoor wil gaan, we zijn vorige week 3 dagen samen geweest, en 1 nacht samen geslapen. En gisteravond samen geweest, en wederom samen geslapen. Ik sta dus wel net aan het begin van mijn loopbaan qua werk.
Ik werk zelf sinds januari nu parttime en hij meer dan fulltime, dus qua ritme merk je zeker verschillen. Hij was om half elf bekaf en dook het bed in, terwijl ik juist een avondmens ben en pas een uurtje later volgde, bijvoorbeeld. Maar we zijn beide gepassioneerd in de dingen die we doen (ons werk en het muziek maken, vooor beide zingen) en ook ontzettende knuffeldieren. Die intimiteit en die klik vinden we bij elkaar, en dat heeft niks met levensfase te maken.
Ik geloof ook wel dat hij ervoor wil gaan, we zijn vorige week 3 dagen samen geweest, en 1 nacht samen geslapen. En gisteravond samen geweest, en wederom samen geslapen. Ik sta dus wel net aan het begin van mijn loopbaan qua werk.
Ik werk zelf sinds januari nu parttime en hij meer dan fulltime, dus qua ritme merk je zeker verschillen. Hij was om half elf bekaf en dook het bed in, terwijl ik juist een avondmens ben en pas een uurtje later volgde, bijvoorbeeld. Maar we zijn beide gepassioneerd in de dingen die we doen (ons werk en het muziek maken, vooor beide zingen) en ook ontzettende knuffeldieren. Die intimiteit en die klik vinden we bij elkaar, en dat heeft niks met levensfase te maken.
woensdag 4 mei 2011 om 11:32
Hoelang zijn jullie nu samen?
Ik vond het ook eng om deze relatie aan te gaan, uberhaupt een relatie. Ik was ook erg gekwetst, en vervolgens had ik mn eigen fijne leven weer op de rit..dan ontmoet je iemand, en heb je het over samenwonen enz, en toen vond ik het ook heel eng hoor. Maar goed, zekerheid heb je nooit...het kan altijd misgaan, na 1 jaar, 11 jaar en 20 jaar...dus garanties krijg je nooit!
Ik ben oprecht geïnteresseerd in het volgende: wat is het in jouw vriend dat je zo aanspreekt? Hoe zie jij een relatie, en toekomst met hem voor je?
Ik vraag dit omdat ik zelf natuurlijk erg bezig ben geweest met leeftijdsverschil, en ik me heel goed kan voorstellen dat je met een verschil van 27 jaar tegen veel dingen gaat aanlopen.
Ik ben 28 en mijn vader is 52, en als ik me dan voorstel dat mijn vriend nog ouder zou zijn dan mijn vader, dan denk ik..hoe kan zoiets werken? Je zit dan toch beide op een heel ander level, met andere interesses enz?
Oprecht vraag hoor, geen veroordeling...
Ik vond het ook eng om deze relatie aan te gaan, uberhaupt een relatie. Ik was ook erg gekwetst, en vervolgens had ik mn eigen fijne leven weer op de rit..dan ontmoet je iemand, en heb je het over samenwonen enz, en toen vond ik het ook heel eng hoor. Maar goed, zekerheid heb je nooit...het kan altijd misgaan, na 1 jaar, 11 jaar en 20 jaar...dus garanties krijg je nooit!
Ik ben oprecht geïnteresseerd in het volgende: wat is het in jouw vriend dat je zo aanspreekt? Hoe zie jij een relatie, en toekomst met hem voor je?
Ik vraag dit omdat ik zelf natuurlijk erg bezig ben geweest met leeftijdsverschil, en ik me heel goed kan voorstellen dat je met een verschil van 27 jaar tegen veel dingen gaat aanlopen.
Ik ben 28 en mijn vader is 52, en als ik me dan voorstel dat mijn vriend nog ouder zou zijn dan mijn vader, dan denk ik..hoe kan zoiets werken? Je zit dan toch beide op een heel ander level, met andere interesses enz?
Oprecht vraag hoor, geen veroordeling...
woensdag 4 mei 2011 om 12:32
Hey,
wij zijn samen sinds 23 april, dus net anderhalve week. Echt pril dus nog
. Maar we kennen elkaar al ruim 5 jaar van t uitgaan, waarvan we de laatste 3 zoiets echt close vrienden zijn geworden.
Wat ik mooi vind aan hem: dat ie er altijd tiptop uitziet, of ie nu aan t werk is, hier op de bank ligt of uitgaat (en ja, is grijs en niet meer zo 'strak' als vroeger, maakt niet uit)
Feit dat ie altijd, onder alle omstandigheden zichzelf is en zich niet anders voordoet dan ie is (what you see is what you get)
Ondanks dat geeft ie niks om materiele zaken zoals dure auto's, grote huizen enz.
Met hem kan ik uren lopen dollen, maar ook hele avonden serieuze gesprekken voeren. En al loop ik in mn oudste vodden rond, nog geeft ie me t gevoel dat ik de meest bijzondere vrouw op deze aardbol ben.
Kan hier nog tig dingen neerzetten, maar ben beetje bang dat t dan wat erg herkenbaar wordt door de (prive)details. Vind je t leuk om anders verder te praten op msn of bijv. te mailen?
(Behalve wij 2 reageert er hier de laatste dagen ook niemand anders meer
wij zijn samen sinds 23 april, dus net anderhalve week. Echt pril dus nog
Wat ik mooi vind aan hem: dat ie er altijd tiptop uitziet, of ie nu aan t werk is, hier op de bank ligt of uitgaat (en ja, is grijs en niet meer zo 'strak' als vroeger, maakt niet uit)
Feit dat ie altijd, onder alle omstandigheden zichzelf is en zich niet anders voordoet dan ie is (what you see is what you get)
Ondanks dat geeft ie niks om materiele zaken zoals dure auto's, grote huizen enz.
Met hem kan ik uren lopen dollen, maar ook hele avonden serieuze gesprekken voeren. En al loop ik in mn oudste vodden rond, nog geeft ie me t gevoel dat ik de meest bijzondere vrouw op deze aardbol ben.
Kan hier nog tig dingen neerzetten, maar ben beetje bang dat t dan wat erg herkenbaar wordt door de (prive)details. Vind je t leuk om anders verder te praten op msn of bijv. te mailen?
(Behalve wij 2 reageert er hier de laatste dagen ook niemand anders meer