pijn in schouder

Ik was 16 en ik was op vakantie in Frankrijk. Het was ochtend en ik ging naar het toilet. Ik wilde na mijn toiletbezoek mijn broek omhoog trekken en ik hoorde en voelde een ‘knak’ in mijn rechterschouder. Er volgde een ongelofelijke pijn en ik werd misselijk en duizelig. Ik ben buiten de wc-hokjes op de grond gaan liggen met mijn benen gebogen. Na ongeveer vijf minuten trok de duizeligheid weg. Ik stond op, maar de duizeligheid kwam weer opzetten. Ik ben naar buiten gestrompeld, waar ondertussen mijn ouders ook waren gekomen. Ik moest daar op de grond gaan liggen en er is een ambulance gebeld. Ik ben met de ambulance naar het ziekenhuis gegaan. Mijn vader en oom gingen met de auto erachteraan. In het ziekenhuis wist ik niet meer waar mijn vader en oom waren. Ik ging een kamer in en moest uitleggen wat er was gebeurd. Deze Franse arts hield het vooroordeel hoog, want hij weigerde mijn Engels te begrijpen en ik kon te weinig Frans om het in het Frans uit te leggen. Uiteindelijk heb ik een mitella omgekregen (terwijl ik heel duidelijk heb laten zien dat ik pijn in mijn schouder had) en pijnstillers. Hier heb ik de verdere vakantie op geleefd.

Eenmaal thuis ben ik naar de dokter gegaan. Deze heeft mij doorverwezen naar een orthopeed. Er zijn foto’s gemaakt, maar daar was niets op te zien. Ik kreeg fysio-fitness. Omdat je bij een fysio maar een bepaald aantal behandelingen krijgt, had ik na die behandeling geen ‘hulp’ meer terwijl ik nog steeds een brandende pijn in mijn schouder had. Zo ben ik bij een aantal fysiotherapeuten geweest, om maar steeds die pijn te verminderen. Iedere therapeut had een andere diagnose. De ene zei dat ik zwakke gewrichten en spieren had; mijn schouder zou toen uit de kom zijn geschoten en zelf weer terug zijn gegaan en daarom had ik er nog steeds last van. Een ander zei dat ik een verkeerde houding had. En de laatste vertelde dat ik misschien een heel klein scheurtje in mijn sleutelbeen had en daardoor die pijn voelde. Ik heb alle adviezen opgevolgd en oefen nog steeds om mijn spieren soepel te houden.

Maar de pijn is nog niet weg. Ik heb er nu al zo’n 8 jaar last van. En in die 8 jaar ben ik altijd naar huis gestuurd met: neem maar fysio en ga maar oefenen met je spieren. Dat doe ik ook, maar na al die fysio’s ben ik er een beetje klaar mee, ook al weet ik dat het goed voor me is. Het is alleen maar tijdelijke hulp. Het gaat op meer plekken pijn doen. Ik heb nu altijd pijn in mijn rechterschouder. Over mijn hele schouderblad naar mijn nek toe. De pijn trekt door naar mijn rechter bovenarm en sinds kort ook naar mijn onderarm en soms hand. De ene keer voelt dat dan aan als pijnlijke spieren en de andere keer tintelt het ook een beetje. Ook mijn linkerarm wordt nu soms pijnlijk. Ik heb last van mijn rechterbeen. Het voelt alsof mijn spieren verkrampt zijn en mijn rechterbeen slaapt best wel snel. Het voelt na het zitten aan als spierpijn door drie uur fietsen bijv.

Ik ga weer naar de doktor, maar heb in die 8 jaar wel het beeld gekweekt: er is toch nooit iets aan de hand, het ligt aan mijzelf dus nu kom ik ook niet verder. Ik ben pas verhuisd en heb dus ook een nieuwe dokter. Misschien dat ik nu weer iets verder kom, maar mijn geloof daar in is gewoon niet sterk meer. Daarom wilde ik het ook hier proberen. Of er nog tips zijn of dat mensen het herkennen.



Alvast bedankt.

quote:himalaya schreef op 18 mei 2011 @ 09:51:

je bent de afgelopen jaren alleen maar naar fysiotherapeuten geweest en niet meer naar een andere specialist? Dat vind ik dan wel weer vreemd.. als de pijn niet over gaat, ga je toch terug naar je huisarts en vraag je een verwijzing naar een andere specialist?Ja zo kijk ik er nu ook tegen aan. Maar mijn dokter kon de gesprekken altijd zo brengen dat ik zijn adviezen steeds maar bleef volgen. (Ik was 16 en 17 en ging gewoon niet tegen mijn dokter in, had ik wel moeten doen ja) Toen heb ik een tijdje de instelling gehad: joh zoek het dan maar uit, dan heb ik maar pijn. En nu de laatste tijd dat ik steeds op meer plekken pijn gekregen heb, plus een nieuwe dokter, heb ik gewoon weer nieuwe moed gekregen om nu wel voet bij stuk te houden.

quote:Draakje29 schreef op 18 mei 2011 @ 20:12:

Je zegt dat fysio helpt, maar alleen tijdelijk.

Elke keer als ik voor iets naar de fysio ben geweest, krijg ik de opdracht mee: levenslang bepaalden oefeningen doen. Niet dat ik me daar aan houd, maar als het minder gaat, doe ik de oefeningen en gaat het weer een tijd goed. Gaat het ook zo bij jou? Met andere woorden, je zult oefeningen moetn blijven doen om het steeds beter te laten gaan?Ja dat is bij mij ook zo. Ik probeer die oefeningen steeds te doen en op dat moment helpt het wel even, niet altijd. Dus ik zal ze altijd moeten blijven doen. Maar in mijn ogen is dat meer een soort van pleister op de wond; het bloeden stopt, maar de wond geneest er niet van.