Euhm...nouja...dit....
zondag 22 mei 2011 om 13:46
Pffft sinds donderdag ben ik achter dat ik zwanger ben. Het stuk ongeloof overheerste heel kort, vrijwel direct kwam de praktische kant bij mij naar boven en vooral de nuchtere zijde. Ik ga het houden, alleen het hoe is nog de vraag .
En toch, toch komt vandaag de twijfel om de hoek gelopen. Ik zal de details iets achterwege laten ivm (waarschijnlijk onnodige vrees voor) herkenbaarheid (maar toch ). Onderstaand de situatieschets:
En toch, toch komt vandaag de twijfel om de hoek gelopen. Ik zal de details iets achterwege laten ivm (waarschijnlijk onnodige vrees voor) herkenbaarheid (maar toch ). Onderstaand de situatieschets:
zondag 22 mei 2011 om 14:36
de hamvraag is denk ik; waar ligt je hart.
Waar ga je spijt van krijgen.
Wil je dus een kind en geen eigen bedrijf en je vriend ook voor een moeilijke keus zetten
of wil je een eigen bedrijf en voor jezelf dingen blijven doen en je vriend de kans geven dat ook nog te doen en je kinderwens nog even uitstellen
Natuurlijk is het hard wat ik hier boven stel maar volgens mij zit de zaak zo in elkaar als ik je berichtjes zo lees.
Dus ja, waar ligt je hart. Bij een kind of bij je werk.
Waar ga je spijt van krijgen.
Wil je dus een kind en geen eigen bedrijf en je vriend ook voor een moeilijke keus zetten
of wil je een eigen bedrijf en voor jezelf dingen blijven doen en je vriend de kans geven dat ook nog te doen en je kinderwens nog even uitstellen
Natuurlijk is het hard wat ik hier boven stel maar volgens mij zit de zaak zo in elkaar als ik je berichtjes zo lees.
Dus ja, waar ligt je hart. Bij een kind of bij je werk.
zondag 22 mei 2011 om 14:39
quote:Enigme schreef op 22 mei 2011 @ 14:33:
Tja... je situatie klinkt niet fantastisch Meen je dat nou? Ik vind het nou niet echt een slechte situatie hoor! Het is inderdaad niet praktisch dat TO net d'r baan heeft opgezegd, maar ze heeft goede hoop over de prille relatie, TO en vriend willen ooit kinderen (dan is het misschien nu alleen wat eerder), beide volwassen mensen van in de 30. Nah, het is misschien geen heel práktische situatie, maar zeker geen slechte vind ik!
Tja... je situatie klinkt niet fantastisch Meen je dat nou? Ik vind het nou niet echt een slechte situatie hoor! Het is inderdaad niet praktisch dat TO net d'r baan heeft opgezegd, maar ze heeft goede hoop over de prille relatie, TO en vriend willen ooit kinderen (dan is het misschien nu alleen wat eerder), beide volwassen mensen van in de 30. Nah, het is misschien geen heel práktische situatie, maar zeker geen slechte vind ik!
zondag 22 mei 2011 om 14:40
@Kaetje, daar heb je zeker gelijk in. Wanneer ben je nou wel klaar voor? Voor maandag staat inderdaad op mijn lijstje om te gaan bellen met huisarts of verloskundig voor maken afspraak voor echo. Echter ik heb begrepen dat voor 5 weken nog niets te zien is en dat het maken van een echo geen nut heeft. Ik moet nog even wachten daarmee.
Het is ook meer dat ik een doel had en dat was als eerste een eigen bedrijf. Nu komt dat doel misschien op losse schroeven en hoe ga ik mijn doel aanpassen/leven omturnen? Het daarover nadenken geeft veel twijfels, maar ook angst.
Tot nu toe zijn al mijn beslissingen gebaseerd op enkel mijn persoon en kan je een hoop risico nemen omdat je weet waar toe jij in staat bent. Met een kind weet ik dat niet. Als je een makkelijk kind krijgt, dan kan jij een hoop combineren. Maar stel, stel dat je geen makkelijk kind krijgt. Stel dat het toch iets over houdt (overigens op de bijsluiten gelezen dat MAP niet schadelijk is als het niet heeft gewerkt en er toch een vrucht is), hoe ga ik het dan invullen?
Aan de ene kant twijfel ik over mijn eigen flexibiliteit aan de andere kant heb ik ook zoiets van, mijn kennende, dit overleef ik ook wel. Tot nu toe altijd prima in staat geweest om om te gaan met veranderende situaties.
Het is gewoon de twijfel dat nu om de hoek komt...
Het is ook meer dat ik een doel had en dat was als eerste een eigen bedrijf. Nu komt dat doel misschien op losse schroeven en hoe ga ik mijn doel aanpassen/leven omturnen? Het daarover nadenken geeft veel twijfels, maar ook angst.
Tot nu toe zijn al mijn beslissingen gebaseerd op enkel mijn persoon en kan je een hoop risico nemen omdat je weet waar toe jij in staat bent. Met een kind weet ik dat niet. Als je een makkelijk kind krijgt, dan kan jij een hoop combineren. Maar stel, stel dat je geen makkelijk kind krijgt. Stel dat het toch iets over houdt (overigens op de bijsluiten gelezen dat MAP niet schadelijk is als het niet heeft gewerkt en er toch een vrucht is), hoe ga ik het dan invullen?
Aan de ene kant twijfel ik over mijn eigen flexibiliteit aan de andere kant heb ik ook zoiets van, mijn kennende, dit overleef ik ook wel. Tot nu toe altijd prima in staat geweest om om te gaan met veranderende situaties.
Het is gewoon de twijfel dat nu om de hoek komt...
zondag 22 mei 2011 om 14:46
Nou nee ik persoonlijk vind het een matige situatie om een kind op de wereld te brengen. Het is wel een kind hè, verantwoordelijkheid voor een nieuw leven.
Wil niet zeggen dat als ze ervoor kiest om het te houden het niet goed zou kunnen komen.. Niemand krijgt garanties. Maar ik vind haar prille relatie en het feit dat ze eigenlijk net een eigen bedrijf wilde beginnen zeker geen pré's. Verder heeft ze de zwangerschap aan haar net-vriend medegedeeld.. tja ik zou het zeer zwaar laten meewegen of de vader in kwestie het ziet zitten ja of nee. Elkaars mening/standpunt aanhoren en er daadwerkelijk serieus over nadenken.. dat hoort in een enigszins stabiele relatie. En die is er dus (nog) zeker niet.
Wil niet zeggen dat als ze ervoor kiest om het te houden het niet goed zou kunnen komen.. Niemand krijgt garanties. Maar ik vind haar prille relatie en het feit dat ze eigenlijk net een eigen bedrijf wilde beginnen zeker geen pré's. Verder heeft ze de zwangerschap aan haar net-vriend medegedeeld.. tja ik zou het zeer zwaar laten meewegen of de vader in kwestie het ziet zitten ja of nee. Elkaars mening/standpunt aanhoren en er daadwerkelijk serieus over nadenken.. dat hoort in een enigszins stabiele relatie. En die is er dus (nog) zeker niet.
zondag 22 mei 2011 om 14:53
quote:Enigme schreef op 22 mei 2011 @ 14:33:
.....
Waarom heeft je 'vriend' geen stem in het wel/niet voortzetten van de zwangerschap?
Daar heb je ook gelijk in. Wellicht zelfbescherming?
Nouja dan toch maar iets meer details over de situatie. Met deze man heb ik 7 jaar een relatie gehad. Door de abortus (ik ga niet over uitweiden waarom we toen voor moesten kiezen, dat is te privé) gingen wij uit elkaar. Psychisch konden wij de gebeurtenis niet aan.
In de 3 jaar dat wij uit elkaar waren, wel altijd contact gehad, maar vooral bezig geweest om zelf bovenop te komen. We hebben nog gedate met anderen om uiteindelijk achter te komen we elkaars grote liefde zijn. En nu dus sinds een paar weken 2/3 maanden 'officieel' weer bij elkaar. Wij zijn beide veranderd, maar ook op de hoede dat we niet in dezelfde valkuilen trappen als toen.
Het bij elkaar terugkomen is al een grote beslissing en nu een zwangerschap erbij. Er zit een stuk angst bij mij dat dit alles psychisch weer grote druk op ons zet. Ondanks dat ik weet dat wij zijn veranderd vind ik de totale nieuwe situatie eng en misschien ook wel bang voor herhaling van de pijn (niet enkel de abortus, maar ook de totale break up).
.....
Waarom heeft je 'vriend' geen stem in het wel/niet voortzetten van de zwangerschap?
Daar heb je ook gelijk in. Wellicht zelfbescherming?
Nouja dan toch maar iets meer details over de situatie. Met deze man heb ik 7 jaar een relatie gehad. Door de abortus (ik ga niet over uitweiden waarom we toen voor moesten kiezen, dat is te privé) gingen wij uit elkaar. Psychisch konden wij de gebeurtenis niet aan.
In de 3 jaar dat wij uit elkaar waren, wel altijd contact gehad, maar vooral bezig geweest om zelf bovenop te komen. We hebben nog gedate met anderen om uiteindelijk achter te komen we elkaars grote liefde zijn. En nu dus sinds een paar weken 2/3 maanden 'officieel' weer bij elkaar. Wij zijn beide veranderd, maar ook op de hoede dat we niet in dezelfde valkuilen trappen als toen.
Het bij elkaar terugkomen is al een grote beslissing en nu een zwangerschap erbij. Er zit een stuk angst bij mij dat dit alles psychisch weer grote druk op ons zet. Ondanks dat ik weet dat wij zijn veranderd vind ik de totale nieuwe situatie eng en misschien ook wel bang voor herhaling van de pijn (niet enkel de abortus, maar ook de totale break up).
zondag 22 mei 2011 om 14:55
@hipperdepip,
Dat moet toch niet je uitgangspunt zijn? Alleen je eigen kinderwens vervullen boven alles? Lijkt mij niet in het belang van het kind. En idd, 2 volwassen mensen hebben onbeschermde seks gehad. Daar was ze zelf ook bij.. Dus mag je ook serieus over alle opties nadenken.
En ik vind dat de man in kwestie ook een stem zou moeten hebben. Dat vind ik eerlijk. Daar hoor je niet overheen te walsen enkel om je eigen belang.
Dat moet toch niet je uitgangspunt zijn? Alleen je eigen kinderwens vervullen boven alles? Lijkt mij niet in het belang van het kind. En idd, 2 volwassen mensen hebben onbeschermde seks gehad. Daar was ze zelf ook bij.. Dus mag je ook serieus over alle opties nadenken.
En ik vind dat de man in kwestie ook een stem zou moeten hebben. Dat vind ik eerlijk. Daar hoor je niet overheen te walsen enkel om je eigen belang.
zondag 22 mei 2011 om 14:58
@TO dan vind ik jullie onvoorzichtigheid alleen maar onbegrijpelijker eigenlijk...
Anyway de situatie is nu zoals hij is. Maar nogmaals ik vind niet dat je de man voor het blok moet zetten. Er samen over praten, gevoelens delen.. elke mening de ruimte geven. Dat vind ik getuigen van een gelijkwaardige behandeling en respect richting elkander.
Uiteindelijk is het jouw lijf, jij bepaald. Maar als je een toekomst wil met deze man.. zal je hem toch moeten horen? Anders is het sowieso gedoemd om te mislukken.. lijkt mij.
Anyway de situatie is nu zoals hij is. Maar nogmaals ik vind niet dat je de man voor het blok moet zetten. Er samen over praten, gevoelens delen.. elke mening de ruimte geven. Dat vind ik getuigen van een gelijkwaardige behandeling en respect richting elkander.
Uiteindelijk is het jouw lijf, jij bepaald. Maar als je een toekomst wil met deze man.. zal je hem toch moeten horen? Anders is het sowieso gedoemd om te mislukken.. lijkt mij.
zondag 22 mei 2011 om 15:03
@Enigme, ik vind het een beetje aanmatigend dat je automatisch de conclusie van onvoorzichtigheid trekt. Maar goed gebeurt is gebeurd en jij hebt gelijk dat ik de vader meer ruimte moet geven in het meebeslissen. Dat ga ik zeker meenemen. We hebben voor vanavond weer afgesproken en hij heeft ook tijd gehad om het nieuws te laten bezinken. Wellicht zie ik meer beren op de weg dan nodig is.
Bedankt voor je bijdrage, jullie allemaal trouwens. Het helpt zeker om de dingen te relativeren.
Bedankt voor je bijdrage, jullie allemaal trouwens. Het helpt zeker om de dingen te relativeren.
zondag 22 mei 2011 om 15:06
Wat een moeilijke situatie!
Ivm met het werk van jou en je vriend en de korte duur van jullie relatie komt een zwangerschap niet goed uit, maar jullie zijn al in de dertig en dan is de vraag: wanneer wel?
Als je het weghaalt en het lukt over een aantal jaren niet heb je spijt. En die kans is redelijk groot gezien jullie leeftijd.
Ivm met het werk van jou en je vriend en de korte duur van jullie relatie komt een zwangerschap niet goed uit, maar jullie zijn al in de dertig en dan is de vraag: wanneer wel?
Als je het weghaalt en het lukt over een aantal jaren niet heb je spijt. En die kans is redelijk groot gezien jullie leeftijd.
zondag 22 mei 2011 om 15:07
quote:slimshady schreef op 22 mei 2011 @ 15:03:
@Enigme, ik vind het een beetje aanmatigend dat je automatisch de conclusie van onvoorzichtigheid trekt.
Excuus, het condoom kan natuurlijk gescheurd zijn.
Verder wens ik je veel succes. Blijf praten, geef elkaar ruimte.. En maak dan (als het kan samen) een weloverwogen keuze.
@Enigme, ik vind het een beetje aanmatigend dat je automatisch de conclusie van onvoorzichtigheid trekt.
Excuus, het condoom kan natuurlijk gescheurd zijn.
Verder wens ik je veel succes. Blijf praten, geef elkaar ruimte.. En maak dan (als het kan samen) een weloverwogen keuze.
zondag 22 mei 2011 om 15:09
quote:Enigme schreef op 22 mei 2011 @ 15:07:
[...]
Excuus, het condoom kan natuurlijk gescheurd zijn.
Verder wens ik je veel succes. Blijf praten, geef elkaar ruimte.. En maak dan (als het kan samen) een weloverwogen keuze.Dank je, dat ga ik zeker doen. Je woorden hebben mij doen beseffen, dat ik de last van de "keuze" niet alleen hoeft te dragen.
[...]
Excuus, het condoom kan natuurlijk gescheurd zijn.
Verder wens ik je veel succes. Blijf praten, geef elkaar ruimte.. En maak dan (als het kan samen) een weloverwogen keuze.Dank je, dat ga ik zeker doen. Je woorden hebben mij doen beseffen, dat ik de last van de "keuze" niet alleen hoeft te dragen.
zondag 22 mei 2011 om 15:11
quote:Beauke schreef op 22 mei 2011 @ 15:06:
Wat een moeilijke situatie!
Ivm met het werk van jou en je vriend en de korte duur van jullie relatie komt een zwangerschap niet goed uit, maar jullie zijn al in de dertig en dan is de vraag: wanneer wel?
Als je het weghaalt en het lukt over een aantal jaren niet heb je spijt. En die kans is redelijk groot gezien jullie leeftijd.Dat is iets wat ook door mijn hoofd schiet..
Wat een moeilijke situatie!
Ivm met het werk van jou en je vriend en de korte duur van jullie relatie komt een zwangerschap niet goed uit, maar jullie zijn al in de dertig en dan is de vraag: wanneer wel?
Als je het weghaalt en het lukt over een aantal jaren niet heb je spijt. En die kans is redelijk groot gezien jullie leeftijd.Dat is iets wat ook door mijn hoofd schiet..
zondag 22 mei 2011 om 15:13
Het is best bijzonder dat mensen steeds in dezelfde valkuilen stappen.
Maargoed je kan niet plannen en weten hoe een leven met kind zal zijn. Ja het kost veel tijd en energie en je leven zal anders worden (minder tijd voor jezelf, andere vakanties etc....).
Dus je houdt het deze keer wel, of je probeert het over 4 jaar nog een keer als je zzp werk loopt. Maar dan heb je vast weer andere plannen... en je leven veranderd dan ook zoals het nu zal doen.
Maargoed je kan niet plannen en weten hoe een leven met kind zal zijn. Ja het kost veel tijd en energie en je leven zal anders worden (minder tijd voor jezelf, andere vakanties etc....).
Dus je houdt het deze keer wel, of je probeert het over 4 jaar nog een keer als je zzp werk loopt. Maar dan heb je vast weer andere plannen... en je leven veranderd dan ook zoals het nu zal doen.
zondag 22 mei 2011 om 15:14
Een baby legt ook een enorme druk op je relatie. En ook met een makkelijk kind moet je je enorm aanpassen. Je hele leven verandert. Wij hebben zeeeer bewust gekozen voor een zwangerschap, hadden een stabiele relatie en een uitgebreide achtervang (opa's en oma's). En toch is het wel wennen vind ik, de verantwoordelijkheid en de zorgen. En het rekening houden met.
Niet dat ik je een abortus aan wil praten (helemaal niet) maar houd er rekening mee dat er hoe dan ook veranderingen komen die je niet in kan schatten.
Niet dat ik je een abortus aan wil praten (helemaal niet) maar houd er rekening mee dat er hoe dan ook veranderingen komen die je niet in kan schatten.
zondag 22 mei 2011 om 15:24
quote:slimshady schreef op 22 mei 2011 @ 14:53:
[...]
Daar heb je ook gelijk in. Wellicht zelfbescherming?
Nouja dan toch maar iets meer details over de situatie. Met deze man heb ik 7 jaar een relatie gehad. Door de abortus (ik ga niet over uitweiden waarom we toen voor moesten kiezen, dat is te privé) gingen wij uit elkaar. Psychisch konden wij de gebeurtenis niet aan.
In de 3 jaar dat wij uit elkaar waren, wel altijd contact gehad, maar vooral bezig geweest om zelf bovenop te komen. We hebben nog gedate met anderen om uiteindelijk achter te komen we elkaars grote liefde zijn. En nu dus sinds een paar weken 2/3 maanden 'officieel' weer bij elkaar. Wij zijn beide veranderd, maar ook op de hoede dat we niet in dezelfde valkuilen trappen als toen.
Het bij elkaar terugkomen is al een grote beslissing en nu een zwangerschap erbij. Er zit een stuk angst bij mij dat dit alles psychisch weer grote druk op ons zet. Ondanks dat ik weet dat wij zijn veranderd vind ik de totale nieuwe situatie eng en misschien ook wel bang voor herhaling van de pijn (niet enkel de abortus, maar ook de totale break up).
Gezien die eerdere abortus... Hebben jullie van te voren niet besproken wat jullie zouden doen als je per ongeluk weer zwanger zou raken?
Zoals je het in je OP beschrijft lijk je verbaasd dat hij niet staat te juichen.
En waarom gebruik je deze smiley's in je OP? Zo geinig is het toch allemaal niet.
[...]
Daar heb je ook gelijk in. Wellicht zelfbescherming?
Nouja dan toch maar iets meer details over de situatie. Met deze man heb ik 7 jaar een relatie gehad. Door de abortus (ik ga niet over uitweiden waarom we toen voor moesten kiezen, dat is te privé) gingen wij uit elkaar. Psychisch konden wij de gebeurtenis niet aan.
In de 3 jaar dat wij uit elkaar waren, wel altijd contact gehad, maar vooral bezig geweest om zelf bovenop te komen. We hebben nog gedate met anderen om uiteindelijk achter te komen we elkaars grote liefde zijn. En nu dus sinds een paar weken 2/3 maanden 'officieel' weer bij elkaar. Wij zijn beide veranderd, maar ook op de hoede dat we niet in dezelfde valkuilen trappen als toen.
Het bij elkaar terugkomen is al een grote beslissing en nu een zwangerschap erbij. Er zit een stuk angst bij mij dat dit alles psychisch weer grote druk op ons zet. Ondanks dat ik weet dat wij zijn veranderd vind ik de totale nieuwe situatie eng en misschien ook wel bang voor herhaling van de pijn (niet enkel de abortus, maar ook de totale break up).
Gezien die eerdere abortus... Hebben jullie van te voren niet besproken wat jullie zouden doen als je per ongeluk weer zwanger zou raken?
Zoals je het in je OP beschrijft lijk je verbaasd dat hij niet staat te juichen.
En waarom gebruik je deze smiley's in je OP? Zo geinig is het toch allemaal niet.
zondag 22 mei 2011 om 15:25
@kaetje, ja en weer heb jij gelijk.Goed punt, wat betreft achtervang kan ik het goed regelen met mijn familie die dichtbij wonen.
@spectral hoezo blijf jij het zzp-schap benoemen? Ik ben gewoon nieuwsgierig, want ik heb het niet genoemd. Met name omdat het ook geen zzp-schap betreft. Feit blijft wel dat als het ondernemerschap klapt, dat ik vanuit ging dat het alleen mij zou treffen. Nu met de veranderde situatie moet ik eventueel ook rekening houden met de toekomst van een ander. Vandaar ook mijn twijfels aan de praktische kant (oa geldzorgen) mocht het de verkeerde kant uitgaan.
@spectral hoezo blijf jij het zzp-schap benoemen? Ik ben gewoon nieuwsgierig, want ik heb het niet genoemd. Met name omdat het ook geen zzp-schap betreft. Feit blijft wel dat als het ondernemerschap klapt, dat ik vanuit ging dat het alleen mij zou treffen. Nu met de veranderde situatie moet ik eventueel ook rekening houden met de toekomst van een ander. Vandaar ook mijn twijfels aan de praktische kant (oa geldzorgen) mocht het de verkeerde kant uitgaan.
zondag 22 mei 2011 om 15:33
quote:Iwannalive schreef op 22 mei 2011 @ 15:24:
[...]
Gezien die eerdere abortus... Hebben jullie van te voren niet besproken wat jullie zouden doen als je per ongeluk weer zwanger zou raken?
Zoals je het in je OP beschrijft lijk je verbaasd dat hij niet staat te juichen.
En waarom gebruik je deze smiley's in je OP? Zo geinig is het toch allemaal niet.
Nee daar hebben we het idd nog niet over. Was dat beter geweest?Jawel! Was daar gelegenheid voor geweest? Nee naar mijn mening niet. Daar kan je overheen vallen, dat is jouw recht.
Ik heb mij OP teruggelezen, maar nergens staat dat ik verbaasd ben dat hij zo reageert.
Je opmerking over smiley's negeer ik. Kan mij niet voorstellen dat jij denkt mij te helpen met een opmerking daarover.
[...]
Gezien die eerdere abortus... Hebben jullie van te voren niet besproken wat jullie zouden doen als je per ongeluk weer zwanger zou raken?
Zoals je het in je OP beschrijft lijk je verbaasd dat hij niet staat te juichen.
En waarom gebruik je deze smiley's in je OP? Zo geinig is het toch allemaal niet.
Nee daar hebben we het idd nog niet over. Was dat beter geweest?Jawel! Was daar gelegenheid voor geweest? Nee naar mijn mening niet. Daar kan je overheen vallen, dat is jouw recht.
Ik heb mij OP teruggelezen, maar nergens staat dat ik verbaasd ben dat hij zo reageert.
Je opmerking over smiley's negeer ik. Kan mij niet voorstellen dat jij denkt mij te helpen met een opmerking daarover.
zondag 22 mei 2011 om 15:33
Zzp of ondernemer is voor mij hetzelfde, hard werken, netwerk opbouwen/uitbreiden/onderhouden, etc. Dat kan wel met een kind, maar hoe regel je dat met kdv, ophalen....
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat er bij 2 fulltime ondernemers weinig ruimte is voor een kind. Ook niet over 3 of 4 jaar.... En zeker als je alles rationeel gaat bekijken is het nooit een goede beslissing.
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat er bij 2 fulltime ondernemers weinig ruimte is voor een kind. Ook niet over 3 of 4 jaar.... En zeker als je alles rationeel gaat bekijken is het nooit een goede beslissing.
zondag 22 mei 2011 om 15:36
Geen gelegenheid? Wel gelegenheid om sex te hebben, geen gelegenheid om het over de mogelijke gevolgen daarvan te hebben? Zelfs niet na een MAP?
Het klinkt lichtelijk naïef toch?
Het is op z'n minst ironisch dat het jullie weer overkomt... en ik begrijp werkelijk niet dat je hier nog over moet na denken, aangezien de vorige abortus je 4 jaar heeft gekost om er overheen te komen.
Het klinkt lichtelijk naïef toch?
Het is op z'n minst ironisch dat het jullie weer overkomt... en ik begrijp werkelijk niet dat je hier nog over moet na denken, aangezien de vorige abortus je 4 jaar heeft gekost om er overheen te komen.
zondag 22 mei 2011 om 15:42
quote:spectral schreef op 22 mei 2011 @ 15:33:
Zzp of ondernemer is voor mij hetzelfde, hard werken, netwerk opbouwen/uitbreiden/onderhouden, etc. Dat kan wel met een kind, maar hoe regel je dat met kdv, ophalen....
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat er bij 2 fulltime ondernemers weinig ruimte is voor een kind. Ook niet over 3 of 4 jaar.... En zeker als je alles rationeel gaat bekijken is het nooit een goede beslissing.
Dit denk ik ook. Man en ik werken allebei 4 dagen en we vinden het heerlijk. Man heeft op donderdag al weekend (want vrijdag vrij) en ik werk toch genoeg om een goed contact te blijven houden met mijn collega's en (mentor)leerlingen en mijn verplichtingen met cursussen, informatieavonden, oudergesprekken en vergaderingen goed na te kunnen komen. Ik zou niet minder willen werken en man zou niet meer willen werken. Allebei fulltime is voor ons geen optie hoewel er natuurlijk best mensen zijn die het zo (moeten) doen. En zelfstandig ondernemer is toch vrijwel altijd meer dan fulltime aan het werk. Misschien kan je je plannen bijstellen en wat minder ambitieus maken. Bijvoorbeeld een klein bedrijfje vanuit huis. Of samen een bedrijf waarbij je allebei niet 100% werkt.
Mijn man gaat ook nog 2 avonden per week naar school en dat zijn lange dagen voor ons allebei.
Nogmaals: allemaal dingen om vantevoren vast wat rekening mee te houden.
Zzp of ondernemer is voor mij hetzelfde, hard werken, netwerk opbouwen/uitbreiden/onderhouden, etc. Dat kan wel met een kind, maar hoe regel je dat met kdv, ophalen....
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat er bij 2 fulltime ondernemers weinig ruimte is voor een kind. Ook niet over 3 of 4 jaar.... En zeker als je alles rationeel gaat bekijken is het nooit een goede beslissing.
Dit denk ik ook. Man en ik werken allebei 4 dagen en we vinden het heerlijk. Man heeft op donderdag al weekend (want vrijdag vrij) en ik werk toch genoeg om een goed contact te blijven houden met mijn collega's en (mentor)leerlingen en mijn verplichtingen met cursussen, informatieavonden, oudergesprekken en vergaderingen goed na te kunnen komen. Ik zou niet minder willen werken en man zou niet meer willen werken. Allebei fulltime is voor ons geen optie hoewel er natuurlijk best mensen zijn die het zo (moeten) doen. En zelfstandig ondernemer is toch vrijwel altijd meer dan fulltime aan het werk. Misschien kan je je plannen bijstellen en wat minder ambitieus maken. Bijvoorbeeld een klein bedrijfje vanuit huis. Of samen een bedrijf waarbij je allebei niet 100% werkt.
Mijn man gaat ook nog 2 avonden per week naar school en dat zijn lange dagen voor ons allebei.
Nogmaals: allemaal dingen om vantevoren vast wat rekening mee te houden.
zondag 22 mei 2011 om 15:44
quote:spectral schreef op 22 mei 2011 @ 15:33:
Zzp of ondernemer is voor mij hetzelfde, hard werken, netwerk opbouwen/uitbreiden/onderhouden, etc. Dat kan wel met een kind, maar hoe regel je dat met kdv, ophalen....
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat er bij 2 fulltime ondernemers weinig ruimte is voor een kind. Ook niet over 3 of 4 jaar.... En zeker als je alles rationeel gaat bekijken is het nooit een goede beslissing.
Met eerste alinea, helemaal eens, daar ligt ook mijn twijfel. Ik heb gelukkig een business plan dat werken vanuit huis toestaat. Maar vooral in de eerste periode is door het opbouwen van business de combinatie met een kind niet handig/onpraktisch. Vandaar ook mijn twijfels. Een eigen bedrijf opzetten is altijd mijn wens geweest, omdat ik niet op mijn 75e het idee zou willen hebben "had ik maar.." Aan de andere kant voor een kind wil ik dat idee best laten schieten, maar wat dan voor de eerstkomende jaar? Ik vraag mij af wat mijn kansen op de arbeidsmarkt zijn nu ik zwanger ben en misschien ook wel parttime ga werken? Ik heb tot nu toe in branches gewerkt waar niet werd geduld dat er parttime werd gewerkt. Het kon wel, maar dan in een andere functie. Uiteindelijk zijn 99% van de parttimers weggegaan.
Met dat laatste ben ik niet helemaal eens. Misschien is mijn beeld verdraaid doordat ik in mijn omgeving wel voorbeelden zie waar het wel werkt. En natuurlijk zie ik niet altijd de sores van die gezinnen, dat verklaart ook een hoop, denk ik.
Zzp of ondernemer is voor mij hetzelfde, hard werken, netwerk opbouwen/uitbreiden/onderhouden, etc. Dat kan wel met een kind, maar hoe regel je dat met kdv, ophalen....
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat er bij 2 fulltime ondernemers weinig ruimte is voor een kind. Ook niet over 3 of 4 jaar.... En zeker als je alles rationeel gaat bekijken is het nooit een goede beslissing.
Met eerste alinea, helemaal eens, daar ligt ook mijn twijfel. Ik heb gelukkig een business plan dat werken vanuit huis toestaat. Maar vooral in de eerste periode is door het opbouwen van business de combinatie met een kind niet handig/onpraktisch. Vandaar ook mijn twijfels. Een eigen bedrijf opzetten is altijd mijn wens geweest, omdat ik niet op mijn 75e het idee zou willen hebben "had ik maar.." Aan de andere kant voor een kind wil ik dat idee best laten schieten, maar wat dan voor de eerstkomende jaar? Ik vraag mij af wat mijn kansen op de arbeidsmarkt zijn nu ik zwanger ben en misschien ook wel parttime ga werken? Ik heb tot nu toe in branches gewerkt waar niet werd geduld dat er parttime werd gewerkt. Het kon wel, maar dan in een andere functie. Uiteindelijk zijn 99% van de parttimers weggegaan.
Met dat laatste ben ik niet helemaal eens. Misschien is mijn beeld verdraaid doordat ik in mijn omgeving wel voorbeelden zie waar het wel werkt. En natuurlijk zie ik niet altijd de sores van die gezinnen, dat verklaart ook een hoop, denk ik.