Relaties
alle pijlers
Huidige partner
donderdag 26 mei 2011 om 14:46
Ik was net 20 toen ik mijn vriend leerde kennen, hij was bijna 29. Het is nu op een paar maanden later 15 jaar later. We zijn een jaar of 6 getrouwd en ik ben zwanger.
Je kunt ook prima iemand vinden bij wie je past als je nog studeert hoor. Sommigen weten gewoon eerder al wat ze willen en voor anderen werkt het juist weer goed om samen volwassen te worden.
Je kunt ook prima iemand vinden bij wie je past als je nog studeert hoor. Sommigen weten gewoon eerder al wat ze willen en voor anderen werkt het juist weer goed om samen volwassen te worden.
)
donderdag 26 mei 2011 om 14:52
quote:knagertje schreef op 26 mei 2011 @ 14:27:
[...]
Ja dat klopt. Ik had het er met iemand over, en zij was van mening dat als je een partner vind voor je 22e laten we zeggen, dat het dan geen kans van slagen heeft en dat het een hele kleine kans is dat dat de persoon is met wie je oud zal worden. Ik was het daar niet mee eens, dus ik was even benieuwd naar de ervaringen hier. Zij is van mening dat je pas iemand kan vinden die bij je past als je klaar bent met studeren en en tijdje werkt, omdat je dan pas weet wat je wilt.
klinklare onzin.
De een vindt de ware liefde al op z'n 16de, de ander pas na drie echtscheidingen als ze 46 is.
Hoe goed je relatie is, is een kwestie van mazzel hebben en hard werken.
[...]
Ja dat klopt. Ik had het er met iemand over, en zij was van mening dat als je een partner vind voor je 22e laten we zeggen, dat het dan geen kans van slagen heeft en dat het een hele kleine kans is dat dat de persoon is met wie je oud zal worden. Ik was het daar niet mee eens, dus ik was even benieuwd naar de ervaringen hier. Zij is van mening dat je pas iemand kan vinden die bij je past als je klaar bent met studeren en en tijdje werkt, omdat je dan pas weet wat je wilt.
klinklare onzin.
De een vindt de ware liefde al op z'n 16de, de ander pas na drie echtscheidingen als ze 46 is.
Hoe goed je relatie is, is een kwestie van mazzel hebben en hard werken.
donderdag 26 mei 2011 om 14:53
quote:knagertje schreef op 26 mei 2011 @ 14:27:[/ Zij is van mening dat je pas iemand kan vinden die bij je past als je klaar bent met studeren en en tijdje werkt, omdat je dan pas weet wat je wilt.
in deze periode leer je jezelf en de ander inderdaad wel kennen, en maak je allebei ook best een verandering door, maar het kan toch ook zo zijn dat je 'toevallig' al wel de 'ware' hebt gevonden, waarmee je als puber én als jong-volwassene matcht?
Onzin-theorie, wat mij betreft.
Edit: Hoewel het bij mij wel een beetje klopt, eerste relatie was van mijn 15e tot m'n 18e (hij 4 jaar ouder), daarna waren we toch min of meer uit elkaar gegroeid. Tweede lange relatie, vanaf m'n 20e, heeft ook geen stand gehouden (4 jaar). Huidige vriend heb ik leren kennen op m'n 29e.
in deze periode leer je jezelf en de ander inderdaad wel kennen, en maak je allebei ook best een verandering door, maar het kan toch ook zo zijn dat je 'toevallig' al wel de 'ware' hebt gevonden, waarmee je als puber én als jong-volwassene matcht?
Onzin-theorie, wat mij betreft.
Edit: Hoewel het bij mij wel een beetje klopt, eerste relatie was van mijn 15e tot m'n 18e (hij 4 jaar ouder), daarna waren we toch min of meer uit elkaar gegroeid. Tweede lange relatie, vanaf m'n 20e, heeft ook geen stand gehouden (4 jaar). Huidige vriend heb ik leren kennen op m'n 29e.
donderdag 26 mei 2011 om 14:55
Ik was 20, hij 19. Inmiddels 37 en 36 jaar, 1 kind en eentje op komst.
Ik vind het zelf trouwens erg prettig dat wij al zo jong tegen elkaar aan zijn gelopen. We zijn samen door onze studententijd heengegaan, samen eerste huis, eerste baan. Eigenlijk zijn we samen volwassen geworden, met alle veranderingen die daarbij horen. Dat vind ik een aardige testcase voor je relatie, zo door de jaren heen. Maar je groeit er samen in, waardoor je veel minder moet aanpassen of eventueel zelfs opgeven voor de ander. Dat lijkt me een stuk ingewikkelder als je al van alles voor jezelf hebt opgebouwd en ontwikkeld, zowel praktisch (werk, huis, vriendenkring) als gevoelsmatig (zelfstandigheid enzo) en dan een relatie begint. Dan is het een stuk moeilijker om die twee levens samen te voegen.
Dat is tenminste wat ik om me heen zie aan vriendinnen die later een vriend vinden. Lijkt me wel logisch trouwens, maar ook ingewikkeld.
Ik vind het zelf trouwens erg prettig dat wij al zo jong tegen elkaar aan zijn gelopen. We zijn samen door onze studententijd heengegaan, samen eerste huis, eerste baan. Eigenlijk zijn we samen volwassen geworden, met alle veranderingen die daarbij horen. Dat vind ik een aardige testcase voor je relatie, zo door de jaren heen. Maar je groeit er samen in, waardoor je veel minder moet aanpassen of eventueel zelfs opgeven voor de ander. Dat lijkt me een stuk ingewikkelder als je al van alles voor jezelf hebt opgebouwd en ontwikkeld, zowel praktisch (werk, huis, vriendenkring) als gevoelsmatig (zelfstandigheid enzo) en dan een relatie begint. Dan is het een stuk moeilijker om die twee levens samen te voegen.
Dat is tenminste wat ik om me heen zie aan vriendinnen die later een vriend vinden. Lijkt me wel logisch trouwens, maar ook ingewikkeld.
donderdag 26 mei 2011 om 14:56
en dan nog...wij kregen verkering toen ik 19 was en hij 20. Nu 15 jaar later zijn we nog steeds bij elkaar, maar wie garandeert dat we over 5 jaar niet uit elkaar zijn?
En als dat zo is...is onze relatie dan mislukt, ook al zijn we 15-20 samen gelukkig geweest en hebben we twee kinderen voortgebracht? Is een relatie alleen geslaagd te noemen als je door de dood gescheiden wordt?
En als dat zo is...is onze relatie dan mislukt, ook al zijn we 15-20 samen gelukkig geweest en hebben we twee kinderen voortgebracht? Is een relatie alleen geslaagd te noemen als je door de dood gescheiden wordt?
donderdag 26 mei 2011 om 15:03
quote:Starshine schreef op 26 mei 2011 @ 14:56:
en dan nog...wij kregen verkering toen ik 19 was en hij 20. Nu 15 jaar later zijn we nog steeds bij elkaar, maar wie garandeert dat we over 5 jaar niet uit elkaar zijn?
En als dat zo is...is onze relatie dan mislukt, ook al zijn we 15-20 samen gelukkig geweest en hebben we twee kinderen voortgebracht? Is een relatie alleen geslaagd te noemen als je door de dood gescheiden wordt?Ook dat!
en dan nog...wij kregen verkering toen ik 19 was en hij 20. Nu 15 jaar later zijn we nog steeds bij elkaar, maar wie garandeert dat we over 5 jaar niet uit elkaar zijn?
En als dat zo is...is onze relatie dan mislukt, ook al zijn we 15-20 samen gelukkig geweest en hebben we twee kinderen voortgebracht? Is een relatie alleen geslaagd te noemen als je door de dood gescheiden wordt?Ook dat!
donderdag 26 mei 2011 om 15:04
Als je met iemand iets serieus hebt, ga je er toch vanuit dat het voor langer termijn is, dus wat maakt leeftijd in vredesnaam uit?
En stel dat je vriendin gelijk heeft, zou dat een reden zijn om het dan maar uit te maken, want je zult toch niet samen oud worden?
Zal wel aan mij liggen, maar ik snap het doel van het topic niet helemaal.
Ow ja, ik was 23, hij 28, nu 33, hij 38..
En stel dat je vriendin gelijk heeft, zou dat een reden zijn om het dan maar uit te maken, want je zult toch niet samen oud worden?
Zal wel aan mij liggen, maar ik snap het doel van het topic niet helemaal.
Ow ja, ik was 23, hij 28, nu 33, hij 38..
donderdag 26 mei 2011 om 15:05
quote:knagertje schreef op 26 mei 2011 @ 14:27:
[...]
Ja dat klopt. Ik had het er met iemand over, en zij was van mening dat als je een partner vind voor je 22e laten we zeggen, dat het dan geen kans van slagen heeft en dat het een hele kleine kans is dat dat de persoon is met wie je oud zal worden. Ik was het daar niet mee eens, dus ik was even benieuwd naar de ervaringen hier. Zij is van mening dat je pas iemand kan vinden die bij je past als je klaar bent met studeren en en tijdje werkt, omdat je dan pas weet wat je wilt.Wij waren beiden 20, nu 35. Inmiddels getrouwd en 2 kinderen en samen een bedrijf. Voorlopig ga ik er maar vanuit dat wij samen oud worden
[...]
Ja dat klopt. Ik had het er met iemand over, en zij was van mening dat als je een partner vind voor je 22e laten we zeggen, dat het dan geen kans van slagen heeft en dat het een hele kleine kans is dat dat de persoon is met wie je oud zal worden. Ik was het daar niet mee eens, dus ik was even benieuwd naar de ervaringen hier. Zij is van mening dat je pas iemand kan vinden die bij je past als je klaar bent met studeren en en tijdje werkt, omdat je dan pas weet wat je wilt.Wij waren beiden 20, nu 35. Inmiddels getrouwd en 2 kinderen en samen een bedrijf. Voorlopig ga ik er maar vanuit dat wij samen oud worden
'Geniet van elke dag, want er komt geen dag terug'
donderdag 26 mei 2011 om 15:05
quote:Binti schreef op 26 mei 2011 @ 14:55:
Ik was 20, hij 19. Inmiddels 37 en 36 jaar, 1 kind en eentje op komst.
Ik vind het zelf trouwens erg prettig dat wij al zo jong tegen elkaar aan zijn gelopen. We zijn samen door onze studententijd heengegaan, samen eerste huis, eerste baan. Eigenlijk zijn we samen volwassen geworden, met alle veranderingen die daarbij horen. Dat vind ik een aardige testcase voor je relatie, zo door de jaren heen. Maar je groeit er samen in, waardoor je veel minder moet aanpassen of eventueel zelfs opgeven voor de ander. Dat lijkt me een stuk ingewikkelder als je al van alles voor jezelf hebt opgebouwd en ontwikkeld, zowel praktisch (werk, huis, vriendenkring) als gevoelsmatig (zelfstandigheid enzo) en dan een relatie begint. Dan is het een stuk moeilijker om die twee levens samen te voegen.
Dat is tenminste wat ik om me heen zie aan vriendinnen die later een vriend vinden. Lijkt me wel logisch trouwens, maar ook ingewikkeld.Hier kan ik me wel in vinden. Vriend en ik maken op dit moment alles samen mee. Samen afstuderen, eerste baan vinden en daadwerkelijk werken, samen eerste huis huren etc. Ik vind het erg prettig dat ik dit met iemand kan delen die precies hetzelfde meemaakt.
Ik was 20, hij 19. Inmiddels 37 en 36 jaar, 1 kind en eentje op komst.
Ik vind het zelf trouwens erg prettig dat wij al zo jong tegen elkaar aan zijn gelopen. We zijn samen door onze studententijd heengegaan, samen eerste huis, eerste baan. Eigenlijk zijn we samen volwassen geworden, met alle veranderingen die daarbij horen. Dat vind ik een aardige testcase voor je relatie, zo door de jaren heen. Maar je groeit er samen in, waardoor je veel minder moet aanpassen of eventueel zelfs opgeven voor de ander. Dat lijkt me een stuk ingewikkelder als je al van alles voor jezelf hebt opgebouwd en ontwikkeld, zowel praktisch (werk, huis, vriendenkring) als gevoelsmatig (zelfstandigheid enzo) en dan een relatie begint. Dan is het een stuk moeilijker om die twee levens samen te voegen.
Dat is tenminste wat ik om me heen zie aan vriendinnen die later een vriend vinden. Lijkt me wel logisch trouwens, maar ook ingewikkeld.Hier kan ik me wel in vinden. Vriend en ik maken op dit moment alles samen mee. Samen afstuderen, eerste baan vinden en daadwerkelijk werken, samen eerste huis huren etc. Ik vind het erg prettig dat ik dit met iemand kan delen die precies hetzelfde meemaakt.
donderdag 26 mei 2011 om 15:08
@Starshine
Dat vind ik een mooi uitgangspunt! Waarom inderdaad zou een relatie alleen maar gelukt zijn als je voor 'altijd' bij elkaar gebleven bent? Mensen veranderen en als je niet samen verandert en besluit uit elkaar te gaan, dan kan de relatie toch nog steeds heel succesvol zijn geweest? Ok, niet oneindig, maar absoluut geen mislukking of weggegooide tijd.
Verder niets bij te dragen, want nu single. Sorry voor het off-topic!
Dat vind ik een mooi uitgangspunt! Waarom inderdaad zou een relatie alleen maar gelukt zijn als je voor 'altijd' bij elkaar gebleven bent? Mensen veranderen en als je niet samen verandert en besluit uit elkaar te gaan, dan kan de relatie toch nog steeds heel succesvol zijn geweest? Ok, niet oneindig, maar absoluut geen mislukking of weggegooide tijd.
Verder niets bij te dragen, want nu single. Sorry voor het off-topic!
