Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag .. Deel 3
donderdag 26 mei 2011 om 17:46
Hier ben ik weer.
moon, heftige dag toch morgen Ik heb dat ook, dat ik tegenwoordig gewoon wil weten waar k aan toe ben, dat geeft gewoon heel veel rust. Snap het wel dus.
Iebs, hoe was het met de buren? Ik denk dat ze het wel lief bedoelen, die mensen. Ik vind het zelf ook irritant als ik een voordeeltje misloop omdat die mensen dat niet even vertellen, dus misschien zeggen ze het gewoon altijd tegen iedereen voor de service?
moon, heftige dag toch morgen Ik heb dat ook, dat ik tegenwoordig gewoon wil weten waar k aan toe ben, dat geeft gewoon heel veel rust. Snap het wel dus.
Iebs, hoe was het met de buren? Ik denk dat ze het wel lief bedoelen, die mensen. Ik vind het zelf ook irritant als ik een voordeeltje misloop omdat die mensen dat niet even vertellen, dus misschien zeggen ze het gewoon altijd tegen iedereen voor de service?
donderdag 26 mei 2011 om 18:33
Nee hij kan niet klussen Moon.. (Waarom denk je dat ik alles heb gedaan )
Hij heeft het veelstedruk op het werk en is stikchagrijnig. Maak ik het hele huis schoon, ga ik zo lekker voor hem koken (wok troep, vind ik geen kut aan maar doe het voor hem), belt ie me vanuit de trein met een kuthumeur zeg!
Terwijl ik vanochtend heb gevraagd of ie gezellig wil thuiskomen.. Niet dus
Hij heeft het veelstedruk op het werk en is stikchagrijnig. Maak ik het hele huis schoon, ga ik zo lekker voor hem koken (wok troep, vind ik geen kut aan maar doe het voor hem), belt ie me vanuit de trein met een kuthumeur zeg!
Terwijl ik vanochtend heb gevraagd of ie gezellig wil thuiskomen.. Niet dus
donderdag 26 mei 2011 om 19:00
Veel plezier met je man hoor Choco
Mijn hypochondrie speelde gisteren weer een beetje op. Ik moest schrijven op dat tentamen, en ik schreef echt dingen als I wil (ipv 2 ll) en quite ipv quiet. En ik heb best vaak dat ik iets moet doen de laatste tijd in huis (weet ik veel een blikje in de koelkast zetten) en dat ik dat wil doen, en dan ben ik half bezig en dan vergeet ik wat ik moet doen. Gisterenavond had ik de afstandsbediening van de tv ind e woonkamer mee naar bed genomen? Nu snap ik dat iedereen dit gaat gooien op dat ik psychisch moe ben, maar ik denk dat ik een hersentumor heb ofzo
Mijn hypochondrie speelde gisteren weer een beetje op. Ik moest schrijven op dat tentamen, en ik schreef echt dingen als I wil (ipv 2 ll) en quite ipv quiet. En ik heb best vaak dat ik iets moet doen de laatste tijd in huis (weet ik veel een blikje in de koelkast zetten) en dat ik dat wil doen, en dan ben ik half bezig en dan vergeet ik wat ik moet doen. Gisterenavond had ik de afstandsbediening van de tv ind e woonkamer mee naar bed genomen? Nu snap ik dat iedereen dit gaat gooien op dat ik psychisch moe ben, maar ik denk dat ik een hersentumor heb ofzo
donderdag 26 mei 2011 om 19:04
Yellow ik typ ook zo raar de laatste tijd. Heb al heel vaak fouten zitten verbeteren, weet niet of wat ik uiteindelijk post wel normaal is. En laatst ging ik choco SMSen en heb ik in één SMS twee keer de telefoon laten vallen (en toen de rest van de dag geslapen).
Ik gooi het tot nu toe op vermoeidheid, mag toch hopen dat het niks ergers is.
Bij jou is het vast ook vermoeidheid Twee tentamens op een dag is gewoon teveel
Ik gooi het tot nu toe op vermoeidheid, mag toch hopen dat het niks ergers is.
Bij jou is het vast ook vermoeidheid Twee tentamens op een dag is gewoon teveel
donderdag 26 mei 2011 om 19:15
donderdag 26 mei 2011 om 19:37
Ik vind het ook raar bij mezelf. Maar ik typ heel snel normaalgesproken dus denk niet eens na bij de letters. En nu moet ik soms even letter voor letter gaan typen.
Maar ik denk dat het echt de vermoeidheid is hoor.
Net even gedoucht, dat had ik nog niet gedaan vandaag.
Was een moment van bezinning. Ik typ het even hier zodat ik het hopelijk onthoud om te gaan zeggen.
Ik mis bij het v-werk mensen van mijn leeftijd. En mijn 'soort' om het even arrogant te zeggen. In de zin van, zelfstandig, hoogopgeleid, niet een huis kopen naast dat van je ouders, bij wijze van spreken.
Er lopen honderden mensen daar (de kerk dus, maar haal dat weer weg) maar het merendeel is grijs. En van mijn leeftijd zijn er nog geen hand vol. Echt niet.
Degenen die er zijn die ken ik ook wel persoonlijk, niks mis met die mensen maar die zitten wel in andere fase (kleine kinderen, hard aan t werk). Het zullen geen stapvrienden worden.
Wat ik zeggen wil: Ik mis mensen van mijn leeftijd. Er zijn wel gespreksgroepen maar ik val tussen de wal en het schip. En het zou me best wat waard zijn als ik bij een andere kerk gewoon mensen van mijn leeftijd zou ontmoeten.
Daarnaast, omdat er zoveel gekletst wordt in het dorp, vertel ik veel dingen niet. Weet van veel mensen niet of informatie veilig is bij ze.
In de commissie ben ik gewoon wat slimmer dan anderen. En dat geeft niet, want zij hebben echt heel veel andere dingen in huis, echt waar. En het zijn lieverds.
Maar soms is het moeilijk dat hetzelfde probleem al voor de tig-ste keer voorbij komt terwijl je dat zelf wel zag aankomen maar anderen kennelijk niet. En dat steeds dezelfde dingen mis gaan.
Moet er wel bij zeggen dat sommige mensen heel praktisch zijn en daar kan ik weer niet aan tippen. En ze zijn volhardend: ze doen dit al jaren en ze blijven enthousiast en gedreven. Dat kun je van mij niet altijd zeggen.
Maar ik voel me dus een eenling, soms. En dat mag X ook best weten, dat hoef ik niet anders te maken dan het is.
Zo dat was mijn overpeinzing onder de douche.
Maar ik denk dat het echt de vermoeidheid is hoor.
Net even gedoucht, dat had ik nog niet gedaan vandaag.
Was een moment van bezinning. Ik typ het even hier zodat ik het hopelijk onthoud om te gaan zeggen.
Ik mis bij het v-werk mensen van mijn leeftijd. En mijn 'soort' om het even arrogant te zeggen. In de zin van, zelfstandig, hoogopgeleid, niet een huis kopen naast dat van je ouders, bij wijze van spreken.
Er lopen honderden mensen daar (de kerk dus, maar haal dat weer weg) maar het merendeel is grijs. En van mijn leeftijd zijn er nog geen hand vol. Echt niet.
Degenen die er zijn die ken ik ook wel persoonlijk, niks mis met die mensen maar die zitten wel in andere fase (kleine kinderen, hard aan t werk). Het zullen geen stapvrienden worden.
Wat ik zeggen wil: Ik mis mensen van mijn leeftijd. Er zijn wel gespreksgroepen maar ik val tussen de wal en het schip. En het zou me best wat waard zijn als ik bij een andere kerk gewoon mensen van mijn leeftijd zou ontmoeten.
Daarnaast, omdat er zoveel gekletst wordt in het dorp, vertel ik veel dingen niet. Weet van veel mensen niet of informatie veilig is bij ze.
In de commissie ben ik gewoon wat slimmer dan anderen. En dat geeft niet, want zij hebben echt heel veel andere dingen in huis, echt waar. En het zijn lieverds.
Maar soms is het moeilijk dat hetzelfde probleem al voor de tig-ste keer voorbij komt terwijl je dat zelf wel zag aankomen maar anderen kennelijk niet. En dat steeds dezelfde dingen mis gaan.
Moet er wel bij zeggen dat sommige mensen heel praktisch zijn en daar kan ik weer niet aan tippen. En ze zijn volhardend: ze doen dit al jaren en ze blijven enthousiast en gedreven. Dat kun je van mij niet altijd zeggen.
Maar ik voel me dus een eenling, soms. En dat mag X ook best weten, dat hoef ik niet anders te maken dan het is.
Zo dat was mijn overpeinzing onder de douche.
