Entertainment
alle pijlers
Gepest!! (TV)
donderdag 5 mei 2011 om 21:33
RTL 4
Confrontatie met oude pestkop
Confrontatie met oude pestkop
Mirelle had geen leuke middelbare schooltijd. Het meisje werd in de brugklas ontzettend gepest. Jongens riepen haar na, sloegen haar tijdens de les op het hoofd en lieten haar struikelen. Ze heeft er haar hele leven last van gehad. In het nieuwe programma Gepest zoekt ze de plaaggeesten uit haar jeugd op en confronteert ze hen met de ingrijpende gevolgen van het pesten.
Kwetsbare mensen
Peter van der Vorst stond aan de wieg van het programma en neemt ook de presentatie op zich. Hij bespeurde tijdens het draaien een aantal opmerkelijke parallellen tussen de kinderen die gepest werden. “Het zijn toch heel vaak kwetsbare mensen. Ze worden niet eens zo zeer gepest omdat ze er anders uitzien, maar gewoon vanwege hun karakter. Ze pakken plagerijen eerder op als pesten. Zodra mensen zien dat dit werkt, dan ben je pas echt de pineut.”
Rode draad
Ook in het vervolg van hun leven zijn er veel overeenkomsten tussen de slachtoffers van pesterijen. “Je ziet dat ze in hun leven opmerkelijk vaak in de zorg gaan werken. Bijna iedere brief die we binnenkrijgen is van iemand in de kraamzorg of de psychische hulpverlening. En ze zijn allemaal heel perfectionistisch, dat zie je ook aan Mirelle. Ze willen het graag goed doen, dat is een rode draad door alle verhalen.”
Signalen
Peter hoopt dat zijn programma een positieve gevolgen zal hebben voor slachtoffers van pesterijen. “Je kunt pesten nooit laten verdwijnen, maar de aandacht ervoor helpt. Net als dit programma: als mensen ernaar kijken, dan weten ze dat ze niet de enige zijn. Ouders en leraren zien het programma ook en gaan misschien beter op de signalen letten en die ook serieus nemen. Dat was eigenlijk ook het doel waarmee ik het programma ging maken. We dachten: prachtig thema, gek dat het er nog niet is. Hier kunnen we echt iets mee betekenen.”
Confrontatie met oude pestkop
Confrontatie met oude pestkop
Mirelle had geen leuke middelbare schooltijd. Het meisje werd in de brugklas ontzettend gepest. Jongens riepen haar na, sloegen haar tijdens de les op het hoofd en lieten haar struikelen. Ze heeft er haar hele leven last van gehad. In het nieuwe programma Gepest zoekt ze de plaaggeesten uit haar jeugd op en confronteert ze hen met de ingrijpende gevolgen van het pesten.
Kwetsbare mensen
Peter van der Vorst stond aan de wieg van het programma en neemt ook de presentatie op zich. Hij bespeurde tijdens het draaien een aantal opmerkelijke parallellen tussen de kinderen die gepest werden. “Het zijn toch heel vaak kwetsbare mensen. Ze worden niet eens zo zeer gepest omdat ze er anders uitzien, maar gewoon vanwege hun karakter. Ze pakken plagerijen eerder op als pesten. Zodra mensen zien dat dit werkt, dan ben je pas echt de pineut.”
Rode draad
Ook in het vervolg van hun leven zijn er veel overeenkomsten tussen de slachtoffers van pesterijen. “Je ziet dat ze in hun leven opmerkelijk vaak in de zorg gaan werken. Bijna iedere brief die we binnenkrijgen is van iemand in de kraamzorg of de psychische hulpverlening. En ze zijn allemaal heel perfectionistisch, dat zie je ook aan Mirelle. Ze willen het graag goed doen, dat is een rode draad door alle verhalen.”
Signalen
Peter hoopt dat zijn programma een positieve gevolgen zal hebben voor slachtoffers van pesterijen. “Je kunt pesten nooit laten verdwijnen, maar de aandacht ervoor helpt. Net als dit programma: als mensen ernaar kijken, dan weten ze dat ze niet de enige zijn. Ouders en leraren zien het programma ook en gaan misschien beter op de signalen letten en die ook serieus nemen. Dat was eigenlijk ook het doel waarmee ik het programma ging maken. We dachten: prachtig thema, gek dat het er nog niet is. Hier kunnen we echt iets mee betekenen.”
zondag 29 mei 2011 om 21:38
quote:snoopy78 schreef op 27 mei 2011 @ 16:57:
[...]
Ik denk dat ik hetzelfde heb gedaan als bankje, al een jaar of tien, twaalf geleden. De stichting heette toen Platgetrapt, en later heette het Vogelvrij. In Eindhoven. Weet niet of het nog bestaat. Dat was toen een weekend samen met andere pestslachtoffers. Heel erg heftig en heel erg confronterend, maar heel goed! Andere therapieën waren ook cognitieve gedragstherapie. Enne, natuurlijk mag je dat vragen!Bedankt voor je antwoord, lief van je! Wat toevallig dat jij (ongeveer) dezelfde cursus/therapie hebt gehad als Bankje. Ik had er nog nooit van gehoord, zal eens googlen. Klinkt inderdaad heel heftig, maar ook wel "fijn" omdat je er met lotgenoten samen bent. Dit topic geeft mij ook zo'n gevoel: je weet dat je niet de enige bent, maar het is "fijn" om herkenning en erkenning (en vooral dat laatste in mijn geval) te ervaren.
[...]
Ik denk dat ik hetzelfde heb gedaan als bankje, al een jaar of tien, twaalf geleden. De stichting heette toen Platgetrapt, en later heette het Vogelvrij. In Eindhoven. Weet niet of het nog bestaat. Dat was toen een weekend samen met andere pestslachtoffers. Heel erg heftig en heel erg confronterend, maar heel goed! Andere therapieën waren ook cognitieve gedragstherapie. Enne, natuurlijk mag je dat vragen!Bedankt voor je antwoord, lief van je! Wat toevallig dat jij (ongeveer) dezelfde cursus/therapie hebt gehad als Bankje. Ik had er nog nooit van gehoord, zal eens googlen. Klinkt inderdaad heel heftig, maar ook wel "fijn" omdat je er met lotgenoten samen bent. Dit topic geeft mij ook zo'n gevoel: je weet dat je niet de enige bent, maar het is "fijn" om herkenning en erkenning (en vooral dat laatste in mijn geval) te ervaren.
woensdag 1 juni 2011 om 16:56
Zelf ben ik de hele basisschool lang en twee jaar van de middelbare gepest. Een verschrikkelijke tijd was dat, ik voelde me zo eenzaam. Ik was de kleinste van de klas en huilde snel, nou, dan ben je een perfect doelwit. Mijn moeder kwam nog wel eens voor me op, maar meestal zei ze dat ik niet zo de slachtofferrol moest aannemen (waarvan ik als kind geen idee had wat het betekende).
Leraren deden ondertussen alsof ze er alles aan deden (tegenover mijn ouders) maar toen ik eindelijk eens voor mezelf opkwam door boos te worden op een pester, was IK degene die straf kreeg en in mijn eentje in een lokaal opgesloten werd. Als ik daaraan terugdenk, doet het nog pijn.
Tegenwoordig (ben 9 jaar geleden voor het laatst gepest) heb ik er op zich niet al te veel last meer van. Ja, soms, in een sombere bui.
Wel als mensen me in mijn ogen onterechte (veel te persoonlijke) kritiek geven, daar kan ik nog steeds absoluut niet tegen.Dat voelt nog steeds zo bedreigend en onrechtvaardig. Raak daar helemaal emotioneel de weg van kwijt.
Ik zou mijn pesters nog wel eens willen zien. Kijken wat er van hen geworden is. Kijken of ze nog weten wat ze uitgevreten hebben.
Leraren deden ondertussen alsof ze er alles aan deden (tegenover mijn ouders) maar toen ik eindelijk eens voor mezelf opkwam door boos te worden op een pester, was IK degene die straf kreeg en in mijn eentje in een lokaal opgesloten werd. Als ik daaraan terugdenk, doet het nog pijn.
Tegenwoordig (ben 9 jaar geleden voor het laatst gepest) heb ik er op zich niet al te veel last meer van. Ja, soms, in een sombere bui.
Wel als mensen me in mijn ogen onterechte (veel te persoonlijke) kritiek geven, daar kan ik nog steeds absoluut niet tegen.Dat voelt nog steeds zo bedreigend en onrechtvaardig. Raak daar helemaal emotioneel de weg van kwijt.
Ik zou mijn pesters nog wel eens willen zien. Kijken wat er van hen geworden is. Kijken of ze nog weten wat ze uitgevreten hebben.
Time spent with a cat is never wasted
donderdag 2 juni 2011 om 21:51