Relaties
alle pijlers
Gebroken hart
maandag 30 mei 2011 om 22:08
Het klinkt zo triest, maar het voelt echt zo. Alsof mijn hart gebroken is, aan gruzelementen ligt en ik nooit meer alle stukjes kan vinden zodat het weer intact raakt.
Ik heb wel vaker relaties gehad, maar nooit eerder voelde ik me zoals ik me nu voel. Ik vraag me dan af hoe dat komt. Was er meer liefde of heeft het te maken met de fase waarin ik nu zit. Ik ben 30 en verloor niet alleen mijn liefde, maar ook mijn dromen. Mijn hart ligt aan diggelen en ook mijn toekomst is een zwart gat.
Om mij heen wordt er getrouwd en krijgt iedereen kinderen, iets waar ik eerder niet zo van kon wakker liggen. Maar nu wel, omdat ik dat ook wil, maar ik niet eens een partner heb.
"Joh, je bent nog zo jong!"
"Een nieuwe liefde overkomt je, daar moet je niet naar op zoek."
Is dat allemaal echt waar?
Ik ga niet graag meer uit, heb wel een leuke vriendengroep en een heerlijk huis, een goede baan. Het lijkt allemaal zo mooi, maar alles wat ik zou willen is een arm om me heen, dan zou de rest me gestolen kunnen worden.
Zoals ik al zei: te triest voor woorden klinkt dit. Alsof mijn geluk zou moeten afhangen van een ander. Natuurlijk niet, maar ik voel me zo alleen en dat wil ik even van me afschrijven.
Ik heb wel vaker relaties gehad, maar nooit eerder voelde ik me zoals ik me nu voel. Ik vraag me dan af hoe dat komt. Was er meer liefde of heeft het te maken met de fase waarin ik nu zit. Ik ben 30 en verloor niet alleen mijn liefde, maar ook mijn dromen. Mijn hart ligt aan diggelen en ook mijn toekomst is een zwart gat.
Om mij heen wordt er getrouwd en krijgt iedereen kinderen, iets waar ik eerder niet zo van kon wakker liggen. Maar nu wel, omdat ik dat ook wil, maar ik niet eens een partner heb.
"Joh, je bent nog zo jong!"
"Een nieuwe liefde overkomt je, daar moet je niet naar op zoek."
Is dat allemaal echt waar?
Ik ga niet graag meer uit, heb wel een leuke vriendengroep en een heerlijk huis, een goede baan. Het lijkt allemaal zo mooi, maar alles wat ik zou willen is een arm om me heen, dan zou de rest me gestolen kunnen worden.
Zoals ik al zei: te triest voor woorden klinkt dit. Alsof mijn geluk zou moeten afhangen van een ander. Natuurlijk niet, maar ik voel me zo alleen en dat wil ik even van me afschrijven.
maandag 30 mei 2011 om 22:17
maandag 30 mei 2011 om 22:23
maandag 30 mei 2011 om 22:25
Wil je het echt weten?
Bij mij duurde het ruim anderhalfjaar.
En toen betrapte ik mezelf erop dat ik weer eens keihard stond te lachen en te flirten
Daar schrok ik vervolgens dan weer zo van (want het voelde als een soort vreemdgaan of zo) dat ik spontaan weer begon te janken
Maar vanaf dat moment knapte ik zienderogen op
Bij mij duurde het ruim anderhalfjaar.
En toen betrapte ik mezelf erop dat ik weer eens keihard stond te lachen en te flirten
Daar schrok ik vervolgens dan weer zo van (want het voelde als een soort vreemdgaan of zo) dat ik spontaan weer begon te janken
Maar vanaf dat moment knapte ik zienderogen op
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 22:30
maandag 30 mei 2011 om 22:35
En hoe sta je er nu in Summerdance, heeft hij echt een plek gekregen en voelt het heel anders?
Vlammetje, je wilt niet weten wat ik allemaal doe: werk fulltime, zie vaak vrienden, ga vaak naar de film en heb een hobby die veel tijd vraagt. Ik zou niet weten wat ik nog meer kan doen. Het zit 'm ook niet in mezelf activeren geloof ik, het zit 'm in dat rotgevoel van binnen, wat door niets kan ontnomen worden.
In mijn eentje vind ik het niet prima, ben al jarenlang single geweest -en zo geleefd- en dat heb je wel een keer gehad. Ik wel tenminste. Ik wil settelen, trouwen, kinderen krijgen, maar ergens geloof ik dat de kans niet zo heel groot is dat dat gebeurt.
Vlammetje, je wilt niet weten wat ik allemaal doe: werk fulltime, zie vaak vrienden, ga vaak naar de film en heb een hobby die veel tijd vraagt. Ik zou niet weten wat ik nog meer kan doen. Het zit 'm ook niet in mezelf activeren geloof ik, het zit 'm in dat rotgevoel van binnen, wat door niets kan ontnomen worden.
In mijn eentje vind ik het niet prima, ben al jarenlang single geweest -en zo geleefd- en dat heb je wel een keer gehad. Ik wel tenminste. Ik wil settelen, trouwen, kinderen krijgen, maar ergens geloof ik dat de kans niet zo heel groot is dat dat gebeurt.
maandag 30 mei 2011 om 22:39
quote:hallocato schreef op 30 mei 2011 @ 22:35:
En hoe sta je er nu in Summerdance, heeft hij echt een plek gekregen en voelt het heel anders?
.
Ja, hij heeft nu een plek gekregen
Durf zelfs wel te zeggen dat ik met heel veel liefde en warmte aan de grootste delen van onze relatie terug kijk.
Ik denk niet meer aan hem, hij is uit mijn hoofd alleen af en toe als ik een liedje hoor, een luchtje ruik of een bepaald kledingstuk zie merk ik dat hij weer even in mijn hoofd schiet
Sinds een half jaar heb ik een nieuwe vriend
En hij is geweldig.
En weet je, het gevoel van houden van is gewoon weer net zo aanwezig als toen.
Het was niet op
Gek genoeg was ik daar heel bang voor
Dat ik nooit mee zo van iemand zou houden...
En hoe sta je er nu in Summerdance, heeft hij echt een plek gekregen en voelt het heel anders?
.
Ja, hij heeft nu een plek gekregen
Durf zelfs wel te zeggen dat ik met heel veel liefde en warmte aan de grootste delen van onze relatie terug kijk.
Ik denk niet meer aan hem, hij is uit mijn hoofd alleen af en toe als ik een liedje hoor, een luchtje ruik of een bepaald kledingstuk zie merk ik dat hij weer even in mijn hoofd schiet
Sinds een half jaar heb ik een nieuwe vriend
En hij is geweldig.
En weet je, het gevoel van houden van is gewoon weer net zo aanwezig als toen.
Het was niet op
Gek genoeg was ik daar heel bang voor
Dat ik nooit mee zo van iemand zou houden...
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:05
Fijn voor je Summer, ik zou willen dat ik nu wist dat het voor mij ook weer goed zou komen. Dat er een moment komt waarop ik weer kan genieten en misschien zelfs kan liefhebben. Kan ik me nu niets bij voorstellen, omdat hij nog in elke vezel van mijn lijf zit. Ontzettend frustrerend is het, verdrietig ook vooral.
maandag 30 mei 2011 om 23:10
Lieve Cato,
KNUFFEL! Allereerst.
Schrijf van je af.....laat het er zijn (hoe pijnlijk ook).............
Alles wat ik nu zeg zal voor mijn gevoel niet genoeg zeggen, maar ik herken het gevoel. Het verlengen, het einde van dromen die je had en koesterde, en het dieperliggende gevoel en de wens naar die arm om je heen...
Liefdesverdriet is een rollercoaster....en als ik je zo lees speelt er ook een andere component mee: het gevoel te willen settelen....ook dat: zo herkenbaar......
Je bent niet alleen......
Op het topic Liefdesverdriet.........erg verdrietig (nu op pagina 3 oid) vindt je misschien herkenning en ben je altijd welkom om mee te schrijven.
KNUFFEL! Allereerst.
Schrijf van je af.....laat het er zijn (hoe pijnlijk ook).............
Alles wat ik nu zeg zal voor mijn gevoel niet genoeg zeggen, maar ik herken het gevoel. Het verlengen, het einde van dromen die je had en koesterde, en het dieperliggende gevoel en de wens naar die arm om je heen...
Liefdesverdriet is een rollercoaster....en als ik je zo lees speelt er ook een andere component mee: het gevoel te willen settelen....ook dat: zo herkenbaar......
Je bent niet alleen......
Op het topic Liefdesverdriet.........erg verdrietig (nu op pagina 3 oid) vindt je misschien herkenning en ben je altijd welkom om mee te schrijven.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 30 mei 2011 om 23:13
Ook in het topic "Het alleen zijn zooooo zat....." (zoiets, geopend door Charliegirl - al verder wat dieper gezakt - je kunt het wel vinden via mijn loepje) zul je veel herkennen misschien....ik vond het heel fijn daar te schrijven........
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 30 mei 2011 om 23:14
quote:hallocato schreef op 30 mei 2011 @ 22:08:
Het klinkt zo triest, maar het voelt echt zo. Alsof mijn hart gebroken is, aan gruzelementen ligt en ik nooit meer alle stukjes kan vinden zodat het weer intact raakt.
Zoals ik al zei: te triest voor woorden klinkt dit. Alsof mijn geluk zou moeten afhangen van een ander. Natuurlijk niet, maar ik voel me zo alleen en dat wil ik even van me afschrijven.
Ben helaas de link kwijt, maar ze hebben er onderzoek naar gedaan, waaruit bleek dat zo'n verlies eenzelfde niveau van pijn opleverde als echte fysieke schade.
(In die zin is "gebroken hart" wel een rake omschrijving).
Het klinkt zo triest, maar het voelt echt zo. Alsof mijn hart gebroken is, aan gruzelementen ligt en ik nooit meer alle stukjes kan vinden zodat het weer intact raakt.
Zoals ik al zei: te triest voor woorden klinkt dit. Alsof mijn geluk zou moeten afhangen van een ander. Natuurlijk niet, maar ik voel me zo alleen en dat wil ik even van me afschrijven.
Ben helaas de link kwijt, maar ze hebben er onderzoek naar gedaan, waaruit bleek dat zo'n verlies eenzelfde niveau van pijn opleverde als echte fysieke schade.
(In die zin is "gebroken hart" wel een rake omschrijving).
maandag 30 mei 2011 om 23:17
quote:nesbojofan schreef op 30 mei 2011 @ 23:15:
@SD
TO wil kindjes.
Ja en?
Daar zal ze toch eerst haar verdriet om deze relatie voor moeten verwerken.
En aangezien deze man nog steeds in elke vezel van haar lijf zit is dat vooralsnog (hoe pijnlijk en hoe moeilijk ook) nog niet aan de orde
@SD
TO wil kindjes.
Ja en?
Daar zal ze toch eerst haar verdriet om deze relatie voor moeten verwerken.
En aangezien deze man nog steeds in elke vezel van haar lijf zit is dat vooralsnog (hoe pijnlijk en hoe moeilijk ook) nog niet aan de orde
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:19
Sterkte...
Bij mijn eerste vriend dacht ik ook dat ik nooit meer van iemand anders zou houden (we waren 2 jaar bij elkaar waarvan ehm 2 jaar samenwonend) . En toch is het me uiteindelijk gelukt. Maar het duurde ruim een jaar voor ik me iets beter voelde, eerlijk is eerlijk... Ik kan je alleen heel veel sterkte wensen, je komt er wel echt.
Mijn relatie erna is ook over, nu een halfjaar, en ik herken je gevoel. Ik wil ook graag kinderen, ben bijna 28 , en zie iedereen om me heen kindjes krijgen. Ik probeer er vertrouwen in te hebben dat het ook voor mij gaat komen, en hierbij zal ik ook vertrouwen voor jou
maandag 30 mei 2011 om 23:21
Dank je voor de tip en uitnodiging Misia.
Quattro, ik ken dat onderzoek wel inderdaad en helaas mag ik nu aan den lijve ondervinden hoe zwaar en pijnlijk liefdesverdriet kan zijn.
Nesbojofan, ik heb geen acute kinderwens, maar ben wel in een fase die me erover laat nadenken. En zeker toen ik nog met hem was realiseerde ik me dat.
Quattro, ik ken dat onderzoek wel inderdaad en helaas mag ik nu aan den lijve ondervinden hoe zwaar en pijnlijk liefdesverdriet kan zijn.
Nesbojofan, ik heb geen acute kinderwens, maar ben wel in een fase die me erover laat nadenken. En zeker toen ik nog met hem was realiseerde ik me dat.
maandag 30 mei 2011 om 23:23
Wat een lieve woorden allemaal, doet me goed.
Een hele nare bijwerking vind ik dat anderen gewoonweg geen liefde meer wens. Ja, dat klinkt heel cru, maar ik kan het gewoon niet opbrengen om blij te worden voor iemand die net is gaan samenwonen en vol enthousiasme is. Wat egoistisch van me he, ik weet het.
Een hele nare bijwerking vind ik dat anderen gewoonweg geen liefde meer wens. Ja, dat klinkt heel cru, maar ik kan het gewoon niet opbrengen om blij te worden voor iemand die net is gaan samenwonen en vol enthousiasme is. Wat egoistisch van me he, ik weet het.
maandag 30 mei 2011 om 23:26
maandag 30 mei 2011 om 23:27
quote:Summerdance schreef op 30 mei 2011 @ 23:17:
[...]
Ja en?
Daar zal ze toch eerst haar verdriet om deze relatie voor moeten verwerken.
En aangezien deze man nog steeds in elke vezel van haar lijf zit is dat vooralsnog (hoe pijnlijk en hoe moeilijk ook) nog niet aan de orde
Vezel in haar lijf, echt???? TO vroeg zich toch af of het niet met haar ietwat rammelende eierstokken te maken had, dat ze zich zo gebroken voelde. Jij vertelt nu aan haar dat het nog heus goed kan komen.
Jij vond nog de liefde, heel fijn voor je, maar vertel TO dat je nu wel je kinderwens opzij hebt geschoven, no offence meant!
[...]
Ja en?
Daar zal ze toch eerst haar verdriet om deze relatie voor moeten verwerken.
En aangezien deze man nog steeds in elke vezel van haar lijf zit is dat vooralsnog (hoe pijnlijk en hoe moeilijk ook) nog niet aan de orde
Vezel in haar lijf, echt???? TO vroeg zich toch af of het niet met haar ietwat rammelende eierstokken te maken had, dat ze zich zo gebroken voelde. Jij vertelt nu aan haar dat het nog heus goed kan komen.
Jij vond nog de liefde, heel fijn voor je, maar vertel TO dat je nu wel je kinderwens opzij hebt geschoven, no offence meant!
maandag 30 mei 2011 om 23:32
Tuurlijk, dat wil ik best even vertellen
TO, Nesbojofan vroeg me of ik even aan je wilde vertellen dat ik geen kinderen meer wilde
Toen mijn relatie stuk liep was is begin 30, nu ben ik (sinds gisteren) 38
Een jaar geleden heb ik voor mezelf besloten dat ik mezelf te oud voor voor kindjes
Heb toen dus bewust afscheid genomen van mijn kinderwens
Een tijdje later kwam ik mijn vriend tegen, die ook geen kinderen wilde.
En mijn beste Nesbojofan, die zin over elke vezel in haar lichaam is niet van mij hoor, die schreef ze zelf een posting terug
TO, Nesbojofan vroeg me of ik even aan je wilde vertellen dat ik geen kinderen meer wilde
Toen mijn relatie stuk liep was is begin 30, nu ben ik (sinds gisteren) 38
Een jaar geleden heb ik voor mezelf besloten dat ik mezelf te oud voor voor kindjes
Heb toen dus bewust afscheid genomen van mijn kinderwens
Een tijdje later kwam ik mijn vriend tegen, die ook geen kinderen wilde.
En mijn beste Nesbojofan, die zin over elke vezel in haar lichaam is niet van mij hoor, die schreef ze zelf een posting terug
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
