Relaties
alle pijlers
Gebroken hart
maandag 30 mei 2011 om 22:08
Het klinkt zo triest, maar het voelt echt zo. Alsof mijn hart gebroken is, aan gruzelementen ligt en ik nooit meer alle stukjes kan vinden zodat het weer intact raakt.
Ik heb wel vaker relaties gehad, maar nooit eerder voelde ik me zoals ik me nu voel. Ik vraag me dan af hoe dat komt. Was er meer liefde of heeft het te maken met de fase waarin ik nu zit. Ik ben 30 en verloor niet alleen mijn liefde, maar ook mijn dromen. Mijn hart ligt aan diggelen en ook mijn toekomst is een zwart gat.
Om mij heen wordt er getrouwd en krijgt iedereen kinderen, iets waar ik eerder niet zo van kon wakker liggen. Maar nu wel, omdat ik dat ook wil, maar ik niet eens een partner heb.
"Joh, je bent nog zo jong!"
"Een nieuwe liefde overkomt je, daar moet je niet naar op zoek."
Is dat allemaal echt waar?
Ik ga niet graag meer uit, heb wel een leuke vriendengroep en een heerlijk huis, een goede baan. Het lijkt allemaal zo mooi, maar alles wat ik zou willen is een arm om me heen, dan zou de rest me gestolen kunnen worden.
Zoals ik al zei: te triest voor woorden klinkt dit. Alsof mijn geluk zou moeten afhangen van een ander. Natuurlijk niet, maar ik voel me zo alleen en dat wil ik even van me afschrijven.
Ik heb wel vaker relaties gehad, maar nooit eerder voelde ik me zoals ik me nu voel. Ik vraag me dan af hoe dat komt. Was er meer liefde of heeft het te maken met de fase waarin ik nu zit. Ik ben 30 en verloor niet alleen mijn liefde, maar ook mijn dromen. Mijn hart ligt aan diggelen en ook mijn toekomst is een zwart gat.
Om mij heen wordt er getrouwd en krijgt iedereen kinderen, iets waar ik eerder niet zo van kon wakker liggen. Maar nu wel, omdat ik dat ook wil, maar ik niet eens een partner heb.
"Joh, je bent nog zo jong!"
"Een nieuwe liefde overkomt je, daar moet je niet naar op zoek."
Is dat allemaal echt waar?
Ik ga niet graag meer uit, heb wel een leuke vriendengroep en een heerlijk huis, een goede baan. Het lijkt allemaal zo mooi, maar alles wat ik zou willen is een arm om me heen, dan zou de rest me gestolen kunnen worden.
Zoals ik al zei: te triest voor woorden klinkt dit. Alsof mijn geluk zou moeten afhangen van een ander. Natuurlijk niet, maar ik voel me zo alleen en dat wil ik even van me afschrijven.
maandag 30 mei 2011 om 23:58
quote:Summerdance schreef op 30 mei 2011 @ 23:55:
[...]
Hmm, Gijs,het gaat er denk ik niet om wat anderen vinden, ten minste dat boeide me echt geen zier
Ik voelde mezelf dan zo allenig, zo de uber sneue single...
En daarom ging ik niet....Oh, ja, dat zei ik dus net. Had je antwoord nog niet gelezen.
[...]
Hmm, Gijs,het gaat er denk ik niet om wat anderen vinden, ten minste dat boeide me echt geen zier
Ik voelde mezelf dan zo allenig, zo de uber sneue single...
En daarom ging ik niet....Oh, ja, dat zei ik dus net. Had je antwoord nog niet gelezen.
maandag 30 mei 2011 om 23:59
quote:Summerdance schreef op 30 mei 2011 @ 23:49:
[...]
En dus?
Wat stel je voor dan?
Dat Cato haar verdriet maar onder het tafelkleed veegt en als een dolle op zoek gaat naar een zaaddonor?
Want een kind is zoveel belangrijker dan verdriet en emotie?
Leuk voor het kindje ook....
Laatste reactie, dan kan TO weer zwelgen in haar verdriet.
Het lijkt mij dat je in het leven bepaalde wensen hebt. Als een daarvan een kinderwens is, laat het dan niet na 30+ om een geschikte vent te zoeken.
Persoonlijk zou ik me dan geen zorgen maken om alleen te zijn op een familie etentje maar ik zou mijn energie richten op mijn kinderwens te vervullen.
*sorry Cato*
[...]
En dus?
Wat stel je voor dan?
Dat Cato haar verdriet maar onder het tafelkleed veegt en als een dolle op zoek gaat naar een zaaddonor?
Want een kind is zoveel belangrijker dan verdriet en emotie?
Leuk voor het kindje ook....
Laatste reactie, dan kan TO weer zwelgen in haar verdriet.
Het lijkt mij dat je in het leven bepaalde wensen hebt. Als een daarvan een kinderwens is, laat het dan niet na 30+ om een geschikte vent te zoeken.
Persoonlijk zou ik me dan geen zorgen maken om alleen te zijn op een familie etentje maar ik zou mijn energie richten op mijn kinderwens te vervullen.
*sorry Cato*
dinsdag 31 mei 2011 om 00:03
Bedenk me trouwens nog iets wat ik echt vreselijk vond....
De kapper!
Die dan zo overloos gaat zitten zemelen over of ik alweer een nieuwe vriend had, waar ik heen ging op vakantie, en of ik nog leuke feestjes op de planning had staan (vroeger nogal een feestbeestje)
En dan keek ik in de spiegel, en dan zag ik alleen mijn spiegelbeeld me maar met twee holle ogen aankijken....
De kapper!
Die dan zo overloos gaat zitten zemelen over of ik alweer een nieuwe vriend had, waar ik heen ging op vakantie, en of ik nog leuke feestjes op de planning had staan (vroeger nogal een feestbeestje)
En dan keek ik in de spiegel, en dan zag ik alleen mijn spiegelbeeld me maar met twee holle ogen aankijken....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 31 mei 2011 om 00:05
quote:hallocato schreef op 30 mei 2011 @ 23:58:
Hollebollegijs: daar gaat het niet om, het maakt me echt niet uit wat zij denken als ik alleen kom, maar ik weet al wel hoe ik me voel: alleen. En ik heb geen zin om dat gevoel extra te ervaren, omdat het dan zo duidelijk wordt voor me. Ik kan gewoon heel weinig hebben momenteel.
.
Oke misschien is dat wel het verschil, ik heb alleen zijn nooit
zo erg gevonden, ben een einzelgänger mik mijn pauzes op
het werk ook zo uit dat ik alleen zit.
Maar dat komt ook door de hectiek op mijn werk, dan snak
je naar een half uur rust
Hollebollegijs: daar gaat het niet om, het maakt me echt niet uit wat zij denken als ik alleen kom, maar ik weet al wel hoe ik me voel: alleen. En ik heb geen zin om dat gevoel extra te ervaren, omdat het dan zo duidelijk wordt voor me. Ik kan gewoon heel weinig hebben momenteel.
.
Oke misschien is dat wel het verschil, ik heb alleen zijn nooit
zo erg gevonden, ben een einzelgänger mik mijn pauzes op
het werk ook zo uit dat ik alleen zit.
Maar dat komt ook door de hectiek op mijn werk, dan snak
je naar een half uur rust
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
dinsdag 31 mei 2011 om 00:09
Oh, wat een irritante kapper heb je dan Summer. Zo ver ga ik nooit de diepte met haar in..alhoewel..ik besef dat ik er ook niet meer ben geweest sinds de breuk. Wordt weer eens tijd.
Hollebollegijs, ik herken het wel hoor, ik ben ook niet iemand die constant mensen om zich heen wilt hebben en dat is ook nog steeds niet de essentie van mijn verhaal denk ik. Ik bedoel meer dat ik het te confronterend vind om al die stelletjes samen te zien en ik er dan toch uiteindelijk een beetje 'bij hang'. Dat is natuurlijk niet zo, maar ik weet nu al dat ik dat beeld dusdanig kan gaan polariseren, dat ik er zelf last van krijg.
Hollebollegijs, ik herken het wel hoor, ik ben ook niet iemand die constant mensen om zich heen wilt hebben en dat is ook nog steeds niet de essentie van mijn verhaal denk ik. Ik bedoel meer dat ik het te confronterend vind om al die stelletjes samen te zien en ik er dan toch uiteindelijk een beetje 'bij hang'. Dat is natuurlijk niet zo, maar ik weet nu al dat ik dat beeld dusdanig kan gaan polariseren, dat ik er zelf last van krijg.
dinsdag 31 mei 2011 om 00:20
Cato,
Je verlangen naar een maatje en geliefde is LOGISCH en mag er zijn. Dan maar even niet on-top. Dan maar even niet die happy single. Ik heb vorig jaar ineens gedacht: weg met die stoerheid, dat hoog van de toren blazen van : eerst alleen gelukkig zijn, je moet het toch "zelf" doen en die hele zooi tegelwijsheden bij elkaar.
Je hebt niemand iets te bewijzen. Je bent wie je bent, en je gevoelens en wensen zijn legitiem. Laat het er gewoon zijn....verdriet, verlangen, dan weer denken: tuurlijk ga ik dit alleen doen enz. Het is gewoon een momentopname. De ene keer heb je dat heftige gemis, dan is dat weer wat op de achtergrond. Maar mijn mening is dat, al puur biologisch, een mens bestemd is voor 2/voortplanten. Als ik er zo droog naar kijk moet ik soms erom lachen. Ik merk gewoon vaak in mijn eigen leven hoe de machteloosheid van anderen veroorzaakt dat ik me "groot" houd. Dat ik niet laat merken dat ik een man mis in mijn leven. Of breder: aansluiting, vrolijkheid, samen-zijn...
Ik weet niet hoe jouw leven is gelopen, maar bij mij speelt een rol dat ik het juist altijd alleen heb moeten doen, en heb gedaan. Ik ging naar het buitenland emigreren in mijn up, ben alleen op vakantie geweest, gisteren nog alleen naar de bios etc. En omslagpunt daarvoor kwam vorig jaar. Ineens dacht ik. De pot op. Ik wil dit zo niet meer. Ik wil samen, schuilen als ik verdriet heb bij een behaarde borstkast in bed, met vriendinnen op vakantie in plaats van alleen, met de collega's naar de film. SAMEN.
Dus wie weet, is het voor jou ook een omslagpunt, verandering in denken en gevoel....ik ben benieuwd....
Je verlangen naar een maatje en geliefde is LOGISCH en mag er zijn. Dan maar even niet on-top. Dan maar even niet die happy single. Ik heb vorig jaar ineens gedacht: weg met die stoerheid, dat hoog van de toren blazen van : eerst alleen gelukkig zijn, je moet het toch "zelf" doen en die hele zooi tegelwijsheden bij elkaar.
Je hebt niemand iets te bewijzen. Je bent wie je bent, en je gevoelens en wensen zijn legitiem. Laat het er gewoon zijn....verdriet, verlangen, dan weer denken: tuurlijk ga ik dit alleen doen enz. Het is gewoon een momentopname. De ene keer heb je dat heftige gemis, dan is dat weer wat op de achtergrond. Maar mijn mening is dat, al puur biologisch, een mens bestemd is voor 2/voortplanten. Als ik er zo droog naar kijk moet ik soms erom lachen. Ik merk gewoon vaak in mijn eigen leven hoe de machteloosheid van anderen veroorzaakt dat ik me "groot" houd. Dat ik niet laat merken dat ik een man mis in mijn leven. Of breder: aansluiting, vrolijkheid, samen-zijn...
Ik weet niet hoe jouw leven is gelopen, maar bij mij speelt een rol dat ik het juist altijd alleen heb moeten doen, en heb gedaan. Ik ging naar het buitenland emigreren in mijn up, ben alleen op vakantie geweest, gisteren nog alleen naar de bios etc. En omslagpunt daarvoor kwam vorig jaar. Ineens dacht ik. De pot op. Ik wil dit zo niet meer. Ik wil samen, schuilen als ik verdriet heb bij een behaarde borstkast in bed, met vriendinnen op vakantie in plaats van alleen, met de collega's naar de film. SAMEN.
Dus wie weet, is het voor jou ook een omslagpunt, verandering in denken en gevoel....ik ben benieuwd....
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 31 mei 2011 om 00:23
quote:hallocato schreef op 31 mei 2011 @ 00:09:
Hollebollegijs, ik herken het wel hoor, ik ben ook niet iemand die constant mensen om zich heen wilt hebben en dat is ook nog steeds niet de essentie van mijn verhaal denk ik. Ik bedoel meer dat ik het te confronterend vind om al die stelletjes samen te zien en ik er dan toch uiteindelijk een beetje 'bij hang'. Dat is natuurlijk niet zo, maar ik weet nu al dat ik dat beeld dusdanig kan gaan polariseren, dat ik er zelf last van krijg.
Mmmmmmmmmm misschien is dat voor mij moeilijk te
begrijpen omdat ik er geen last van heb, ik kom toch
op veel plaatsten maar valt me eigelijk nooit op of er wel
of geen stelletjes zijn, ik bedoel, let er nooit op.
Ben zelf sinds vorig jaar weer vrijgezel dus ken het
gebroken hart heel goed, die smerige, zeurende pijn.
Soms is het dagen weg maar een liedje op de radio en
weg is mijn goede humeur.
Hollebollegijs, ik herken het wel hoor, ik ben ook niet iemand die constant mensen om zich heen wilt hebben en dat is ook nog steeds niet de essentie van mijn verhaal denk ik. Ik bedoel meer dat ik het te confronterend vind om al die stelletjes samen te zien en ik er dan toch uiteindelijk een beetje 'bij hang'. Dat is natuurlijk niet zo, maar ik weet nu al dat ik dat beeld dusdanig kan gaan polariseren, dat ik er zelf last van krijg.
Mmmmmmmmmm misschien is dat voor mij moeilijk te
begrijpen omdat ik er geen last van heb, ik kom toch
op veel plaatsten maar valt me eigelijk nooit op of er wel
of geen stelletjes zijn, ik bedoel, let er nooit op.
Ben zelf sinds vorig jaar weer vrijgezel dus ken het
gebroken hart heel goed, die smerige, zeurende pijn.
Soms is het dagen weg maar een liedje op de radio en
weg is mijn goede humeur.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
dinsdag 31 mei 2011 om 09:58
Misia, kan me wel vinden in wat je schrijft, veel is ook erg herkenbaar. Momenteel is er best een prima balans in het dingen samen ondernemen met vrienden en alleen zijn. Ik ben wel meer dan ooit tevoren alleen thuis ook, waar ik dan echt van kan genieten. Vind het fijn weer mijn eigen huis te hebben ook, een stukje privacy.
Maar ja, samen zijn met iemand bij wie je ook jezelf mag en kan zijn, dat is het mooiste. Ook niet gemakkelijk altijd, maar wel fijn. En dat is wat ik mis. Zo'n snelle aai even, een knuffel, vooral die intimiteit mis ik enorm. Bewust zoek ik het nu ook niet bij anderen, ik wil juist dicht bij mezelf blijven wat dit betreft en niet 'losbandig' leven. Ook die tijd heb ik wel gehad en ik voel me daar nu echt te oud (en wijs) voor.
Maar ja, samen zijn met iemand bij wie je ook jezelf mag en kan zijn, dat is het mooiste. Ook niet gemakkelijk altijd, maar wel fijn. En dat is wat ik mis. Zo'n snelle aai even, een knuffel, vooral die intimiteit mis ik enorm. Bewust zoek ik het nu ook niet bij anderen, ik wil juist dicht bij mezelf blijven wat dit betreft en niet 'losbandig' leven. Ook die tijd heb ik wel gehad en ik voel me daar nu echt te oud (en wijs) voor.
dinsdag 31 mei 2011 om 10:34
dinsdag 31 mei 2011 om 11:33
quote:hallocato schreef op 31 mei 2011 @ 10:57:
Nou Hans, da's een oppeppertje.
Ik weet het Catoo, spreek echter uit mijn eigen ervaring. Ik kan alsnog iets zeggen als ' Kom op, vroeg of laat kom je De prins tegen.
Ondertussen gewoon met kikkers omgaan.'
Mijn eigen ervaring is anders dan de jouwe, maar een aantal desillusies heb ik moeten accepteren en verwerken. Of verwerken en accepteren. De volgorde is mij nog steeds onbekend.
Ik bedoel maar : Ik kan er naast zitten: Slechts weinig onder ons hebben alles tegelijkertijd ( gezondheid, goede baan, financiele stabiliteit, goede sociale contacten enz. enz.) Vaak ontbreek er wel iets in één van deze categorien. Soms ligt het buiten de macht om daar , meteen, iets aan te doen. In dat geval is het maar te accepteren. Een goede relatie staat hoog op het algemene verlanglijstje. Is die er (nog) niet dan kun je je daarop blindstaren en obsessief worden. Ook dan is het belangrijk met jezelf daar vrede mee te hebben. Laat echter niet dit ontbrekende deel alles domineren.
Wel een gezeur wat ik hier schrijf merk ik , maar goed, ik kan er weinig beters over zeggen. Dus! Kop op, liefdesverdriet slijt, verdwijnt misschien nooit helemaal en misschien hoeft dat ook niet, help echter wel tot beter zelfinzicht en de betere keuzes die met dit inzicht gemaakt kunnen worden.
Nou Hans, da's een oppeppertje.
Ik weet het Catoo, spreek echter uit mijn eigen ervaring. Ik kan alsnog iets zeggen als ' Kom op, vroeg of laat kom je De prins tegen.
Ondertussen gewoon met kikkers omgaan.'
Mijn eigen ervaring is anders dan de jouwe, maar een aantal desillusies heb ik moeten accepteren en verwerken. Of verwerken en accepteren. De volgorde is mij nog steeds onbekend.
Ik bedoel maar : Ik kan er naast zitten: Slechts weinig onder ons hebben alles tegelijkertijd ( gezondheid, goede baan, financiele stabiliteit, goede sociale contacten enz. enz.) Vaak ontbreek er wel iets in één van deze categorien. Soms ligt het buiten de macht om daar , meteen, iets aan te doen. In dat geval is het maar te accepteren. Een goede relatie staat hoog op het algemene verlanglijstje. Is die er (nog) niet dan kun je je daarop blindstaren en obsessief worden. Ook dan is het belangrijk met jezelf daar vrede mee te hebben. Laat echter niet dit ontbrekende deel alles domineren.
Wel een gezeur wat ik hier schrijf merk ik , maar goed, ik kan er weinig beters over zeggen. Dus! Kop op, liefdesverdriet slijt, verdwijnt misschien nooit helemaal en misschien hoeft dat ook niet, help echter wel tot beter zelfinzicht en de betere keuzes die met dit inzicht gemaakt kunnen worden.
dinsdag 31 mei 2011 om 11:42
Mooi gezegd hoor Hans, en verre van gezeur. Ik deel je visie hierop ook wel, maar soms werken ratio en emotie niet zo samen. Zoals bij mij nu, op momentel wel, maar andere momenten is het weer een chaos.
Ik kies er in zekere zin wel bewust voor om alleen te zijn, kan inderdaad ook optrekken met kikkers, maar zoals ik eerder al zei brengt me dat alleen maar verder van mezelf (is mijn ervaring dan ook wel weer) en daar zit ook niemand op te wachten.
Ik wil alleen nog maar het allerbeste. Als dat bestaat. En dat kan even duren dat te vinden..of misschien wel nooit.
Ik kies er in zekere zin wel bewust voor om alleen te zijn, kan inderdaad ook optrekken met kikkers, maar zoals ik eerder al zei brengt me dat alleen maar verder van mezelf (is mijn ervaring dan ook wel weer) en daar zit ook niemand op te wachten.
Ik wil alleen nog maar het allerbeste. Als dat bestaat. En dat kan even duren dat te vinden..of misschien wel nooit.
vrijdag 3 juni 2011 om 15:58
Hallo Yellow, sorry voor de late reactie, maar dank je wel voor je interesse. Het gaat wel hoor. Voel me de laatste week wel redelijk ok, doe veel buiten de deur en dat leidt wel af.
Jammer wel om dit fijne zomerweer niet te kunnen delen met een liefde, samen kamperen ofzo, lijkt me zo leuk. Maar ik zal geduld moeten hebben en leg me daar ook maar bij neer.
Jammer wel om dit fijne zomerweer niet te kunnen delen met een liefde, samen kamperen ofzo, lijkt me zo leuk. Maar ik zal geduld moeten hebben en leg me daar ook maar bij neer.
vrijdag 3 juni 2011 om 16:56
