Kinderen
alle pijlers
Is 19 echt te jong?
maandag 6 juni 2011 om 19:42
Vorig jaar poste ik hier het onderstaande berichtje. Nu zijn we inmiddels ruim een jaar verder en wil ik jullie een update geven over wat er in de tussentijd gebeurt is. op 1 maart dit jaar zijn wij getrouwd, en vanaf die dag zijn we gestopt met de pil en drie weken geleden hadden we een positieve test in handen! Alleen onze ouders en broers en zussen weten het nu nog, en ik wil het wel van de daken schreeuwen, vandaar dat ik dit ook even met jullie wil delen!
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
anoniem_125246 wijzigde dit bericht op 19-08-2012 22:13
Reden: update
Reden: update
% gewijzigd
maandag 6 juni 2011 om 22:19
Eens met Cherry.
Meer dan de helft van de vrouwen kunnen niet zelfstandig rondkomen ook al hebben ze het hele "pad van nu" gevolgd.
De vraag is hoe erg dat is.
Als het GEZIN kan rondkomen lijkt me er weinig aan de hand.
En als je gaat scheiden, moeder of niet, ben je sowieso aan de beurt waarbij je financiele situatie maar een van de vele dingen is die er op je afkomen.
Meer dan de helft van de vrouwen kunnen niet zelfstandig rondkomen ook al hebben ze het hele "pad van nu" gevolgd.
De vraag is hoe erg dat is.
Als het GEZIN kan rondkomen lijkt me er weinig aan de hand.
En als je gaat scheiden, moeder of niet, ben je sowieso aan de beurt waarbij je financiele situatie maar een van de vele dingen is die er op je afkomen.
maandag 6 juni 2011 om 22:20
quote:_Cherry_ schreef op 06 juni 2011 @ 22:01:
Oriane, je leven is niet voorbij als je kinderen krijgt hoor. Vreemd toch dat mensen dat blijven denken.Wellicht omdat dat in sommige gevallen helaas wèl het geval is? Mijn leven is bijvoorbeeld behoorlijk voorbij, nu ik een kind heb. Ik heb nu meer dan anderhalf jaar niet geslapen en ik heb voorlopig nog geen uitzicht op verbetering, wat op alle aspecten van mijn leven zijn invloed heeft. Niet alle kinderen zijn makkelijk en gezellig; soms is het botweg overleven. Het is goed om je dat te realiseren voordat je eraan begint.
Oriane, je leven is niet voorbij als je kinderen krijgt hoor. Vreemd toch dat mensen dat blijven denken.Wellicht omdat dat in sommige gevallen helaas wèl het geval is? Mijn leven is bijvoorbeeld behoorlijk voorbij, nu ik een kind heb. Ik heb nu meer dan anderhalf jaar niet geslapen en ik heb voorlopig nog geen uitzicht op verbetering, wat op alle aspecten van mijn leven zijn invloed heeft. Niet alle kinderen zijn makkelijk en gezellig; soms is het botweg overleven. Het is goed om je dat te realiseren voordat je eraan begint.
maandag 6 juni 2011 om 22:21
quote:Java schreef op 06 juni 2011 @ 22:12:
[...]
Mijn mening?
Prik eerst een trouwdatum, bijvoorbeeld een datum in de volgende zomer. Dan kunnen jullie het komende jaar samen jullie bruiloft plannen en regelen. Over een jaar trouwen jullie dan dus.
Vervolgens genieten jullie minimaal 1 jaar van jullie huwelijk. Pas als jullie 1 jaar getrouwd zijn, stop je met de pil.
Met een beetje geluk heb jullie dan 9 maanden later een baby in jullie armen.
Jij bent dan 22 en je man 29. Jullie wonen dan 3 jaar samen en hebben dan 6 jaar een relatie. Dat lijkt me een verstandige basis voor zo'n ingrijpende verandering als het krijgen van een kind.
(Zelf ben ik op mijn 26e bevallen van mijn eerste kind, na 6,5 jaar relatie waarvan 4,5 jaar huwelijk.
Wij trouwden dus jong maar hebben bewust een aantal jaar met z'n tweetjes genoten voordat we aan kinderen begonnen. En daar zijn we ook achteraf heel blij mee. Want met kinderen is het nooit meer zo ongecompliceerd en onbezorgd als met z'n tweetjes.)Dit is het beeld van hoe wij het zien, (nu nog een huwelijksaanzoek, haha)
[...]
Mijn mening?
Prik eerst een trouwdatum, bijvoorbeeld een datum in de volgende zomer. Dan kunnen jullie het komende jaar samen jullie bruiloft plannen en regelen. Over een jaar trouwen jullie dan dus.
Vervolgens genieten jullie minimaal 1 jaar van jullie huwelijk. Pas als jullie 1 jaar getrouwd zijn, stop je met de pil.
Met een beetje geluk heb jullie dan 9 maanden later een baby in jullie armen.
Jij bent dan 22 en je man 29. Jullie wonen dan 3 jaar samen en hebben dan 6 jaar een relatie. Dat lijkt me een verstandige basis voor zo'n ingrijpende verandering als het krijgen van een kind.
(Zelf ben ik op mijn 26e bevallen van mijn eerste kind, na 6,5 jaar relatie waarvan 4,5 jaar huwelijk.
Wij trouwden dus jong maar hebben bewust een aantal jaar met z'n tweetjes genoten voordat we aan kinderen begonnen. En daar zijn we ook achteraf heel blij mee. Want met kinderen is het nooit meer zo ongecompliceerd en onbezorgd als met z'n tweetjes.)Dit is het beeld van hoe wij het zien, (nu nog een huwelijksaanzoek, haha)
maandag 6 juni 2011 om 22:23
quote:meds schreef op 06 juni 2011 @ 20:33:
[...]
Jong trouwen en de verhoogde kans op scheiden:
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/ma ... ouwen.html
Zijn toch geen cijfers waar je je ogen voor moet sluiten. Dat je selectief kijkt naar onderzoeken vind ik dom, als blijkt dat je door het eten van tauge een verhoogde kans hebt op EHEC denk je ook wel drie keer na voordat je nasi maakt. Maar als het over echtscheiding gaat dan denken we: ach het zal wel meevallen. Nou het valt niet mee, en het kind is altijd de dupe.Er staat niet eens een bronvermelding in. Ze hebben het over statistieken, wat voor statistieken? CBS? Nauwelijks onderbouwde tekst dit, sluit ik graag mijn ogen voor.
[...]
Jong trouwen en de verhoogde kans op scheiden:
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/ma ... ouwen.html
Zijn toch geen cijfers waar je je ogen voor moet sluiten. Dat je selectief kijkt naar onderzoeken vind ik dom, als blijkt dat je door het eten van tauge een verhoogde kans hebt op EHEC denk je ook wel drie keer na voordat je nasi maakt. Maar als het over echtscheiding gaat dan denken we: ach het zal wel meevallen. Nou het valt niet mee, en het kind is altijd de dupe.Er staat niet eens een bronvermelding in. Ze hebben het over statistieken, wat voor statistieken? CBS? Nauwelijks onderbouwde tekst dit, sluit ik graag mijn ogen voor.
maandag 6 juni 2011 om 22:25
als je een kind krijgt is het leven dat je gewend was wel degelijk voorbij. het wordt nooit meer zoals het was. Natuurlijk komt er wat voor terug maar dat is niet altijd beter. Een kind is leuk hoor, en als alles volgens de boekjes gaat is het afzien maar best te doen. Maar er is ook een reele kans dat het niet volgens de boekjes gaat. Als je een gehandicapt kind krijgt bijvoorbeeld of
maandag 6 juni 2011 om 22:25
quote:meds schreef op 06 juni 2011 @ 22:15:
snoes klinkt leuk hoor, die after fourties career. Maar als herintreder heb je gewoon een achterstand. En zeg nou zelf hoe 'wijs' en 'volwassen' was je op je 19e?
Ik zeg toch niet dat ze 20 jaar thuis moet zitten voor haar kind ? Natuurlijk kan ze nu ook aan het werk blijven als jonge moeder.
Ik zeg dat het fijn kan zijn om op je veertigste je handen weer vrij te hebben. Van de regering moet je na je veertigste toch ook nog minstens 27 jaar productief zijn op de arbeidsmarkt. Tijd zat om carrière te maken.
Snoezekind mag van mij best wel "jong" vader worden, op voorwaarde dat hij een huis en een inkomen heeft. (En een leuke schoondochter voor mij aanlevert).
snoes klinkt leuk hoor, die after fourties career. Maar als herintreder heb je gewoon een achterstand. En zeg nou zelf hoe 'wijs' en 'volwassen' was je op je 19e?
Ik zeg toch niet dat ze 20 jaar thuis moet zitten voor haar kind ? Natuurlijk kan ze nu ook aan het werk blijven als jonge moeder.
Ik zeg dat het fijn kan zijn om op je veertigste je handen weer vrij te hebben. Van de regering moet je na je veertigste toch ook nog minstens 27 jaar productief zijn op de arbeidsmarkt. Tijd zat om carrière te maken.
Snoezekind mag van mij best wel "jong" vader worden, op voorwaarde dat hij een huis en een inkomen heeft. (En een leuke schoondochter voor mij aanlevert).
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
maandag 6 juni 2011 om 22:30
maandag 6 juni 2011 om 22:31
Ik vind het sterk afhangen van het type vrouw. Leeftijd vind ik minder belangrijk.
Ik zie in mijn omgeving mensen die dan qua leeftijd volgens velen wel lang genoeg gewacht hebben, maar de kinderen dan nog wel 4 dagen per week weg willen brengen om hun cariere te kunnen behouden. Of iemand die lekker door gepaft heeft tijdens haar zwangerschap.
Ik heb een stagiaire die 19 is en een kindje van 1 heeft, dat is echt een moedertje en die weet precies wat ze wil. Ze is er voor haar kindje en is zo trots als een pauw.
Nee, leeftijd wil echt niet alles zeggen.
Zelf was ik 25 bij de eerste en de tweede komt nu op mijn 27e. Ben over 10 weken uitgerekend. Wij zijn voor de eerste een paar jaar bezig geweest, anders was ik nog jonger moeder geweest.
Ik zie in mijn omgeving mensen die dan qua leeftijd volgens velen wel lang genoeg gewacht hebben, maar de kinderen dan nog wel 4 dagen per week weg willen brengen om hun cariere te kunnen behouden. Of iemand die lekker door gepaft heeft tijdens haar zwangerschap.
Ik heb een stagiaire die 19 is en een kindje van 1 heeft, dat is echt een moedertje en die weet precies wat ze wil. Ze is er voor haar kindje en is zo trots als een pauw.
Nee, leeftijd wil echt niet alles zeggen.
Zelf was ik 25 bij de eerste en de tweede komt nu op mijn 27e. Ben over 10 weken uitgerekend. Wij zijn voor de eerste een paar jaar bezig geweest, anders was ik nog jonger moeder geweest.
maandag 6 juni 2011 om 22:33
Cherry, niemand zegt dat het leven over is maar het is wel degelijk heel anders, en er zij dingen die ik nu niet meer zo snel doe omwille van de knderen, en ja hoor, hartsikke ervaringsdeskundige. Ben dan ook blij dan ik heb 'geleefd' voor de kinderen kwamen. En dan heb ik nog de enorme zegen dat ik vier kerngezonde kinderen heb. Sinds ik hier op het forum zit weet ik dat dat geen vanzelfsprekendheid is.
maandag 6 juni 2011 om 22:36
quote:_Cherry_ schreef op 06 juni 2011 @ 22:26:
Blyt, klote dat je situatie nu zo is, maar feit blijft wel dat niet je hele leven zo gaat verlopen. Dit is vooral de eerste jaren zo, als het al zo is. Laten we zeggen, de eerste 4 jaar. Max
Dat zou fijn zijn Helaas weet je het nu eenmaal echt niet van te voren.
Mijn teergeliefde nicht was 19 toen ze aan kinderen begon. Geen opleiding afgemaakt, baan op niveau nul, man idem. Inmiddels is ze tien jaar verder, gescheiden en nog geen steek vooruit gekomen. Want zie maar eens een fulltime baan, een gezin èn een opleiding te combineren; dat is loodzwaar. Het overleven van de eerste jaren zal dan wellicht minder worden, de verantwoordelijkheid en de energie die je kinderen kosten worden de eerste 18 jaar niet minder. Je hebt niet meer de vrijheid om te kiezen wat je wil als er brood op de plank moet om een gezin te voeden. En het brood op de plank wordt duur betaald in arbeid, als je door gebrek aan opleiding geen redelijk betaalde baan kunt krijgen. Mijn nicht zit in een vicieuze cirkel: ze moet fulltime werken om te eten, want verdient weinig. Ze heeft niet genoeg geld en tijd om te kunnen gaan studeren, dus blijft ze weinig verdienen. Geen opleiding en kinderen die willen eten: het is net alsof je leven voorbij is .
Blyt, klote dat je situatie nu zo is, maar feit blijft wel dat niet je hele leven zo gaat verlopen. Dit is vooral de eerste jaren zo, als het al zo is. Laten we zeggen, de eerste 4 jaar. Max
Dat zou fijn zijn Helaas weet je het nu eenmaal echt niet van te voren.
Mijn teergeliefde nicht was 19 toen ze aan kinderen begon. Geen opleiding afgemaakt, baan op niveau nul, man idem. Inmiddels is ze tien jaar verder, gescheiden en nog geen steek vooruit gekomen. Want zie maar eens een fulltime baan, een gezin èn een opleiding te combineren; dat is loodzwaar. Het overleven van de eerste jaren zal dan wellicht minder worden, de verantwoordelijkheid en de energie die je kinderen kosten worden de eerste 18 jaar niet minder. Je hebt niet meer de vrijheid om te kiezen wat je wil als er brood op de plank moet om een gezin te voeden. En het brood op de plank wordt duur betaald in arbeid, als je door gebrek aan opleiding geen redelijk betaalde baan kunt krijgen. Mijn nicht zit in een vicieuze cirkel: ze moet fulltime werken om te eten, want verdient weinig. Ze heeft niet genoeg geld en tijd om te kunnen gaan studeren, dus blijft ze weinig verdienen. Geen opleiding en kinderen die willen eten: het is net alsof je leven voorbij is .
maandag 6 juni 2011 om 22:37
Is het ook niet zo dat als je hoort dan een negentienjarige nadenkt over een kind krijgen, veel mensen denken oeh, die denkt zeker dat het allemaal maar rozengeur en manenschijn is?
Zo dacht ik eerst ook over TO, en hoewel ze niet echt op de tegenreacties ingaat, lees ik ook niet dat ze licht over het moederschap denkt.
Maar. Ik was een heel ziekelijke baby. Anderhalf jaar lang. Ziekenhuis in en uit. Ik sliep daarbij ook geen nacht door, huilde altijd. Mijn ouders hebben het zwaar gehad, zijn zelfs even uit elkaar geweest. Dus ja, je leven kan wel een drastische wending nemen en het kan heel zwaar zijn. Mijn moeder zegt ook, de eerste twee jaar dat jij er was had ik geen leven. Niet dat ze spijt van mij had, natuurlijk niet. Maar goed.
Zo dacht ik eerst ook over TO, en hoewel ze niet echt op de tegenreacties ingaat, lees ik ook niet dat ze licht over het moederschap denkt.
Maar. Ik was een heel ziekelijke baby. Anderhalf jaar lang. Ziekenhuis in en uit. Ik sliep daarbij ook geen nacht door, huilde altijd. Mijn ouders hebben het zwaar gehad, zijn zelfs even uit elkaar geweest. Dus ja, je leven kan wel een drastische wending nemen en het kan heel zwaar zijn. Mijn moeder zegt ook, de eerste twee jaar dat jij er was had ik geen leven. Niet dat ze spijt van mij had, natuurlijk niet. Maar goed.
maandag 6 juni 2011 om 22:37
Snoezekind was een jankbaby, 4 maanden lang, 20 uur per dag.
Ik begrijp nu dat infanticide plaats vindt.
Kun je nog zo "ervaren, wijs en verstandig" zijn op je 32ste, inclusief twee vaste banen, koophuis en twee auto's onder de kont. Daar hadden we op dat moment geen zak aan.
Volgens mij bestaat er geen "ideale leeftijd". Ik ken 17-jarigen die het fantastisch doen, en 40-jarigen die er een zooitje van maken.
Ik begrijp nu dat infanticide plaats vindt.
Kun je nog zo "ervaren, wijs en verstandig" zijn op je 32ste, inclusief twee vaste banen, koophuis en twee auto's onder de kont. Daar hadden we op dat moment geen zak aan.
Volgens mij bestaat er geen "ideale leeftijd". Ik ken 17-jarigen die het fantastisch doen, en 40-jarigen die er een zooitje van maken.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"