Psyche
alle pijlers
Moeder drinkt
donderdag 9 juni 2011 om 16:46
He allemaal,
Ik zit in een lastige situatie en zou graag wat advies willen wat te doen.
Mijn moeder drinkt sinds ruim 7 a 8 maanden behoorlijk veel. Zij en haar vriend hebben een lat-relatie dus hij is niet altijd bij ons. Als hij er wel is, drinkt ze amper tot niet, en is alles normaal. Maar zodra hij weg is begint ze weer. Denk dat 4 a 5 dagen in de week toch wel behoorlijk aangeschoten is. Ik heb het vermoeden dat hij niet eens doorheeft dat ze zoveel drinkt. Hij maakt zich wel zorgen om haar, omdat ze ook enorm slecht eet.
Heb net ook weer behoorlijke ruzie gehad met haar.
Reden; ze schold me uit, omdat ik blijkbaar op een manier naar haar keek die haar niet beviel. Dan krijg ik ook meteen van alles naar m'n hoofd gegooid.
Had haar gisteren een grote bos rozen kado gegeven, die werden ook net zonder pardon de kliko ingegegooid. Zusje is naar haar toegelopen en vroeg; zou je haar niet excuus aanbieden? Haar antwoord;"nee begin ik niet aan".
Probeer haar vaak te negeren omdat ik weet dat er anders ruzie komt.
Durf ondertussen geen vrienden meer mee naar huis te nemen, en zelfs m'n vriend meenemen vind ik genant. Omdat ze allerlei onzin uit loopt te kramen en vaak onnodig de discussie aangaat. Vaak komt ze ook niet meer uit haar woorden, en kan ze niet recht meer lopen.
Heb al een paar keer geprobeert om een gesprek aan te gaan, als ze niet gedronken heeft. Dit resulteert altijd in; "oh, maar zoveel drink ik niet, valt best wel mee".
Onderhand wil ik er al niet eens meer over beginnen omdat het toch ontkent wordt door haar.
Ik weet; ze heeft een heftig jaar gehad, veel ziekte in familie, behoorlijk wat mensen overleden, en mijn jongere zusje die onverwacht zwanger is geraakt. Die wuift het ook weg met; " ze heeft zoveel stress joh".
Kan door omstandigheden nog niet een eigen plekje hebben, wat ik ontzettend graag zou willen, juist om hieraan te ontsnappen. Ben onderhand ook meer van huis dan thuis, om deze situaties te vermijden. Want het is enorm frustrerend, en het doet zoveel pijn om haar telkens zo te zien.
Wat zou ik eventueel nu nog kunnen doen? Nog een keer een gesprek proberen aan te gaan? Waarschijnlijk met 0,0 resultaat. Of moet ik hulp gaan inschakelen, ook al vindt zij dat het nergens op slaat en niet nodig is, en dan misschien nog meer ruzies riskeren?
Ik zit in een lastige situatie en zou graag wat advies willen wat te doen.
Mijn moeder drinkt sinds ruim 7 a 8 maanden behoorlijk veel. Zij en haar vriend hebben een lat-relatie dus hij is niet altijd bij ons. Als hij er wel is, drinkt ze amper tot niet, en is alles normaal. Maar zodra hij weg is begint ze weer. Denk dat 4 a 5 dagen in de week toch wel behoorlijk aangeschoten is. Ik heb het vermoeden dat hij niet eens doorheeft dat ze zoveel drinkt. Hij maakt zich wel zorgen om haar, omdat ze ook enorm slecht eet.
Heb net ook weer behoorlijke ruzie gehad met haar.
Reden; ze schold me uit, omdat ik blijkbaar op een manier naar haar keek die haar niet beviel. Dan krijg ik ook meteen van alles naar m'n hoofd gegooid.
Had haar gisteren een grote bos rozen kado gegeven, die werden ook net zonder pardon de kliko ingegegooid. Zusje is naar haar toegelopen en vroeg; zou je haar niet excuus aanbieden? Haar antwoord;"nee begin ik niet aan".
Probeer haar vaak te negeren omdat ik weet dat er anders ruzie komt.
Durf ondertussen geen vrienden meer mee naar huis te nemen, en zelfs m'n vriend meenemen vind ik genant. Omdat ze allerlei onzin uit loopt te kramen en vaak onnodig de discussie aangaat. Vaak komt ze ook niet meer uit haar woorden, en kan ze niet recht meer lopen.
Heb al een paar keer geprobeert om een gesprek aan te gaan, als ze niet gedronken heeft. Dit resulteert altijd in; "oh, maar zoveel drink ik niet, valt best wel mee".
Onderhand wil ik er al niet eens meer over beginnen omdat het toch ontkent wordt door haar.
Ik weet; ze heeft een heftig jaar gehad, veel ziekte in familie, behoorlijk wat mensen overleden, en mijn jongere zusje die onverwacht zwanger is geraakt. Die wuift het ook weg met; " ze heeft zoveel stress joh".
Kan door omstandigheden nog niet een eigen plekje hebben, wat ik ontzettend graag zou willen, juist om hieraan te ontsnappen. Ben onderhand ook meer van huis dan thuis, om deze situaties te vermijden. Want het is enorm frustrerend, en het doet zoveel pijn om haar telkens zo te zien.
Wat zou ik eventueel nu nog kunnen doen? Nog een keer een gesprek proberen aan te gaan? Waarschijnlijk met 0,0 resultaat. Of moet ik hulp gaan inschakelen, ook al vindt zij dat het nergens op slaat en niet nodig is, en dan misschien nog meer ruzies riskeren?
donderdag 9 juni 2011 om 16:56
Ik heb geen tips voor je wel een dikke knuffel.
Mijn moeder drinkt ook, en ik woon daarom al sinds mijn 17e niet meer thuis. Iedere keer als ik mijn moeder gesproken en of gezien heb vraag ik me af of ik het goede gezegd het, en hoe ze alles opgevat heeft. Ook voor ik haar zie maak ik me al druk, omdat je nooit weet hoe iets bij haar valt.
Volgens haar drinkt ze niet te veel, en is ze nooit dronken. Helaas zien wij dat anders.
Sterkte
Mijn moeder drinkt ook, en ik woon daarom al sinds mijn 17e niet meer thuis. Iedere keer als ik mijn moeder gesproken en of gezien heb vraag ik me af of ik het goede gezegd het, en hoe ze alles opgevat heeft. Ook voor ik haar zie maak ik me al druk, omdat je nooit weet hoe iets bij haar valt.
Volgens haar drinkt ze niet te veel, en is ze nooit dronken. Helaas zien wij dat anders.
Sterkte
donderdag 9 juni 2011 om 17:03
@ Captain_Obvious en kusunum, dankje voor lieve berichtjes.
@bospad; voor ze ging drinken ging het allemaal prima. Nu ook hoor (als ze nuchter is dan). Dan wil ze nog wel eens meegaan, lekker winkelen, ergens wat drinken, gewoon leuk.
Als ze nu te veel op heeft ligt ze zo hele dag op de bank, commentaar te leveren op alles, huilen en veel slapen.
Vanmorgen nam ze om kwart voor 10 al eerste glas wijn! Dan kan je tegen mij ontkennen dat er iets is, maar dat is voor mij al teken dat het niet klopt.
@bospad; voor ze ging drinken ging het allemaal prima. Nu ook hoor (als ze nuchter is dan). Dan wil ze nog wel eens meegaan, lekker winkelen, ergens wat drinken, gewoon leuk.
Als ze nu te veel op heeft ligt ze zo hele dag op de bank, commentaar te leveren op alles, huilen en veel slapen.
Vanmorgen nam ze om kwart voor 10 al eerste glas wijn! Dan kan je tegen mij ontkennen dat er iets is, maar dat is voor mij al teken dat het niet klopt.
donderdag 9 juni 2011 om 17:10
donderdag 9 juni 2011 om 17:13
donderdag 9 juni 2011 om 17:14
Dat klinkt wel heftig zeg. Blijkbaar hebben alle gebeurtenissen haar naar de drank doen grijpen. Het lijkt me goed als je je zusje ervan kan doordringen dat je moeder een probleem heeft. Agressief en apathisch gedrag kan een gevolg zijn van veel drinken.
Hou er rekening mee dat je zusje het misschien moeilijk vindt om toe te geven dat je moeder een drankprobleem heeft, omdat dat onder andere te maken zou kunnen hebben met haar zwangerschap. Dat kan gevoelig liggen.
Is er nog iemand, een familielid, buurvrouw of vriendin die je vertrouwt, met wie je hierover kan praten? Misschien helpt het als meerdere mensen je moeder erop wijzen dat ze veel drinkt? Het is vervelend om steeds de confrontatie aan te gaan, maar je kunt er gewoon iets van zeggen als ze 's morgens al aan de drank gaat. Al is het maar de constatering: "ik zie dat je nu al 's morgens begint met drinken. Ik maak me zorgen om je, mama."
Kan het zijn dat je moeder een depressie heeft? Misschien kun je haar voorstellen eens naar de huisarts te gaan?
Hou er rekening mee dat je zusje het misschien moeilijk vindt om toe te geven dat je moeder een drankprobleem heeft, omdat dat onder andere te maken zou kunnen hebben met haar zwangerschap. Dat kan gevoelig liggen.
Is er nog iemand, een familielid, buurvrouw of vriendin die je vertrouwt, met wie je hierover kan praten? Misschien helpt het als meerdere mensen je moeder erop wijzen dat ze veel drinkt? Het is vervelend om steeds de confrontatie aan te gaan, maar je kunt er gewoon iets van zeggen als ze 's morgens al aan de drank gaat. Al is het maar de constatering: "ik zie dat je nu al 's morgens begint met drinken. Ik maak me zorgen om je, mama."
Kan het zijn dat je moeder een depressie heeft? Misschien kun je haar voorstellen eens naar de huisarts te gaan?
Ga in therapie!
donderdag 9 juni 2011 om 17:14
Wel een tip(je): kijk hier eens: http://www.drankjewel.nl/
een website speciaal voor kinderen (onder en boven de 18) met drinkende ouders.
Ook zijn sommige hulpverleners gespecialiseerd in deze problematiek, praat er idd eens over met de huisarts. Het is in ieder geval een heel pijnlijk, moeilijk en serieus probleem, waarbij professionele hulp heel heel fijn kan zijn (eigen ervaring...). Veel sterkte.
een website speciaal voor kinderen (onder en boven de 18) met drinkende ouders.
Ook zijn sommige hulpverleners gespecialiseerd in deze problematiek, praat er idd eens over met de huisarts. Het is in ieder geval een heel pijnlijk, moeilijk en serieus probleem, waarbij professionele hulp heel heel fijn kan zijn (eigen ervaring...). Veel sterkte.
donderdag 9 juni 2011 om 17:31
@bospad;
Dat is wel een idee, ik ga er even over nadenken.
Ik ben inderdaad ook erg bang om de band die we hadden/hebben te verliezen. Het is toch m'n moeder.
Dat zorgen maken over haar wil ik niet meer meemaken.
Van m'n 13e tot m'n 18e is ze langdurig ziek geweest. Ik heb toen het hele huishouden draaiende gehouden,plus de zorg voor 2 zusjes en een broertje. Die periode heb ik afgesloten, wil het niet nog een keer zo doen. Vooral omdat ze toen al een paar keer kantje boord in het ziekenhuis heeft gelegen.
@dubiootje; er zijn niet veel mensen die het weten. Ik, zusjes en broertje weten het dan. En heb het een tijdje terug m'n vriend verteld. Omdat hij hier ook vaak over de vloer komt. En ik niet wilde dat hij zou schrikken.
Het is inderdaad heel vervelend om er steeds over te beginnen. Ben ook heel bang dat ik op gegeven moment op punt kom van dat het me allemaal geen klap meer kan schelen.
@juffrouwtox; ik ga die site even bekijken, denk wel dat ik er wat aan heb.
Dat is wel een idee, ik ga er even over nadenken.
Ik ben inderdaad ook erg bang om de band die we hadden/hebben te verliezen. Het is toch m'n moeder.
Dat zorgen maken over haar wil ik niet meer meemaken.
Van m'n 13e tot m'n 18e is ze langdurig ziek geweest. Ik heb toen het hele huishouden draaiende gehouden,plus de zorg voor 2 zusjes en een broertje. Die periode heb ik afgesloten, wil het niet nog een keer zo doen. Vooral omdat ze toen al een paar keer kantje boord in het ziekenhuis heeft gelegen.
@dubiootje; er zijn niet veel mensen die het weten. Ik, zusjes en broertje weten het dan. En heb het een tijdje terug m'n vriend verteld. Omdat hij hier ook vaak over de vloer komt. En ik niet wilde dat hij zou schrikken.
Het is inderdaad heel vervelend om er steeds over te beginnen. Ben ook heel bang dat ik op gegeven moment op punt kom van dat het me allemaal geen klap meer kan schelen.
@juffrouwtox; ik ga die site even bekijken, denk wel dat ik er wat aan heb.
donderdag 9 juni 2011 om 18:23
Beste Justme_, Dit herken ik zo goed! Helaas ben je machteloos en sta je machteloos. Mijn moeder is bijna net zo. Je moeder moet zelf in zien dat ze een probleem heeft. Zolang ze dit niet ziet kan niemand iets voor haar doen. Ook de huisarts kan helaas niets doen. Ik heb dat ook geprobeert voor mijn moeder maar mijn huisarts heeft aangegeven dat als ze zelf niet wil hij niet meer kan doen dan het in de gaten houden.
Het klinkt heel hard maar dit is een advies dat ik zelf van deskundige hulpverlening heb gehad. Laat het los en ga door met je eigen leven. Meer kun je niet doen.
Zorg in elk geval dat je er bent voor je zusjes en probeer er met elkaar over te praten en bij elkaar uit te huilen. Misschien is het een idee om samen of apart van elkaar psychologische hulp te zoeken om met deze situatie om te gaan. Mij heeft het in elk geval enorm geholpen.
Heel veel sterkte toegewenst!!!!!
Het klinkt heel hard maar dit is een advies dat ik zelf van deskundige hulpverlening heb gehad. Laat het los en ga door met je eigen leven. Meer kun je niet doen.
Zorg in elk geval dat je er bent voor je zusjes en probeer er met elkaar over te praten en bij elkaar uit te huilen. Misschien is het een idee om samen of apart van elkaar psychologische hulp te zoeken om met deze situatie om te gaan. Mij heeft het in elk geval enorm geholpen.
Heel veel sterkte toegewenst!!!!!
donderdag 9 juni 2011 om 19:00
To helaas heb ik ook zo iemand in de familie en toen ik je topic las, dacht ik echt dat je iemand was die ik ken, maar op het einde week jouw verhaal ietsje af.
Je kan je moeder helaas niet helpen, ze moet zelf willen.
Je zou haar wel kunnen confronteren, door bijvoorbeeld haar gedrag te filmen of foto's te maken als ze dronken is en deze aan haar te tonen op een iets minder dronken moment.
Verder zou je kunnen aangeven tijdens een gesprek met haar, wat het met jou doet als ze zich zo gedraagt. Dus niet in de aanval gaan.
Succes
Je kan je moeder helaas niet helpen, ze moet zelf willen.
Je zou haar wel kunnen confronteren, door bijvoorbeeld haar gedrag te filmen of foto's te maken als ze dronken is en deze aan haar te tonen op een iets minder dronken moment.
Verder zou je kunnen aangeven tijdens een gesprek met haar, wat het met jou doet als ze zich zo gedraagt. Dus niet in de aanval gaan.
Succes
donderdag 9 juni 2011 om 20:28
@Jetje36; ik weet dat je gelijk hebt, maar hoe "laat je het los en ga je verder met je eigen leven" als het een situatie is waar je bijna elke dag bij thuiskomt?
@monalisalove; ik denk dat ik morgen toch weer een gesprek probeer aan te gaan. Vandaag ging me veels te ver. Ook omdat we knallende ruzie hebben gehad. Iets wat ik nog nooit heb gehad met m'n moeder.
@monalisalove; ik denk dat ik morgen toch weer een gesprek probeer aan te gaan. Vandaag ging me veels te ver. Ook omdat we knallende ruzie hebben gehad. Iets wat ik nog nooit heb gehad met m'n moeder.
vrijdag 10 juni 2011 om 00:01
hoi justme, ik vind het een afschuwelijke situatie voor jou en je zusje. Ik kan me voorstellen dat het voor jou heel zwaar is om je moeder zo te zien. Ouders moeten er toch voor jou zijn en niet andersom. Ik heb er geen ervaring mee, maar is het misschien iets om je moeder te filmen als ze aangeschoten is en haar dat te laten zien wanneer ze nuchter is. Misschien schrikt ze dan als ze er zo mee geconfronteerd wordt.Meestal moet je iemand wakker schudden met heftige beelden, anders wordt het idd. gebagatelliseerd. In elk geval sterkte hiermee.
vrijdag 10 juni 2011 om 07:11
Hier ook alcoholische moeder, ben ook op 16de uit huis gevlucht.
Het hebben van onvoorspelbare/instabiele ouder(s), bijv. door drank, drugs, en/of psychiatrische problematiek, kan enorm veel impact op n kind hebben omdat zij iei degene zouden moeten zijn waar je je als kind veilig voelt en waar je afhankelijk van bent, als minderjarige zeker.
Vaak is uit huis gaan de enige manier om n draaglijke afstand in t contact te creeren, want je kan zelf kiezen wanneer je weer weg gaat als je op bezoek bent bijv. Besef dat zij n volwassen vrouw is en dat zij voor zz zal moeten gaan zorgen, dat hoor jij als kind niet te doen.
Dat te bedenken heeft mij destijds erg geholpen.
Hopelijk is uit huis gaan voor jou n optie.
Sterkte!
Het hebben van onvoorspelbare/instabiele ouder(s), bijv. door drank, drugs, en/of psychiatrische problematiek, kan enorm veel impact op n kind hebben omdat zij iei degene zouden moeten zijn waar je je als kind veilig voelt en waar je afhankelijk van bent, als minderjarige zeker.
Vaak is uit huis gaan de enige manier om n draaglijke afstand in t contact te creeren, want je kan zelf kiezen wanneer je weer weg gaat als je op bezoek bent bijv. Besef dat zij n volwassen vrouw is en dat zij voor zz zal moeten gaan zorgen, dat hoor jij als kind niet te doen.
Dat te bedenken heeft mij destijds erg geholpen.
Hopelijk is uit huis gaan voor jou n optie.
Sterkte!
vrijdag 10 juni 2011 om 09:05
@Yasuko, als het kon hadden we het al lang gedaan. Ik gaf in het begin al aan dat dat door omstandigheden nu nog niet lukt. Ik heb niet genoeg inkomen om rond te komen en m'n zusje leeft van een kleine uitkering. Zij krijgt pas voorrang op een huisje als de kleine er is. Dan zou ik evt wel meekunnen. Maar dat duurt nog een maand of 3 minimaal.
En ik denk ook niet dat we haar daarmee zouden "helpen". Het lost het probleem niet op naar mijn idee.
En ik denk ook niet dat we haar daarmee zouden "helpen". Het lost het probleem niet op naar mijn idee.
