Seksueel misbruik
vrijdag 10 juni 2011 om 23:23
Ik heb een heel naar gevoel. Ik heb vanavond gehoord dat de kleindochter van een collega, een vrolijk kind van nog geen drie, seksueel misbruik is. Het kan nergens anders gebeurd zijn dan in de creche. Ik kan niets voor mijn collega, haar dochter en haar kleindochter doen. Ze zit erg mee dat ze haar niet hebben kunnen beschermen. Ik ben zelf ook erg boos en verdrietig . En vooral voel ik me machteloos. Is er iets wat ik voor ze kan doen?
vrijdag 10 juni 2011 om 23:29
vrijdag 10 juni 2011 om 23:31
Ach wat verschrikkelijk zo'n meisje 
Misschien even een schattig klein knuffeltje kopen voor je collega met het idee als het meisje even bij oma is, ze die dan mag hebben daar.
Dus niet perse een cadeau om aan het kind te geven direct maar meer een dubbele knuffel, voor oma als lief gebaar dat zij weer kan gebruiken voor haar kleindochter als die bij oma is.
Ja en dan natuurlijk een schouder, een oor, een arm om de schouder en haar veel laten praten.
Misschien even een schattig klein knuffeltje kopen voor je collega met het idee als het meisje even bij oma is, ze die dan mag hebben daar.
Dus niet perse een cadeau om aan het kind te geven direct maar meer een dubbele knuffel, voor oma als lief gebaar dat zij weer kan gebruiken voor haar kleindochter als die bij oma is.
Ja en dan natuurlijk een schouder, een oor, een arm om de schouder en haar veel laten praten.
vrijdag 10 juni 2011 om 23:50
He bah zeg, echt een bericht om naar van te worden...
Wat je kan doen om ze te steunen is inderdaad belangstelling tonen. En dit ook blijven doen. Bij zo'n beladen onderwerp als misbruik wordt er door de omgeving vaak al snel niet meer over gesproken, terwijl het de betrokkenen nog lang bezighoudt. Dat is in ieder geval mijn ervaring. Het is fijn als om zoiets geen taboesfeer komt te hangen, daar kan jij als "omgeving van" aan bijdragen.
Wat je kan doen om ze te steunen is inderdaad belangstelling tonen. En dit ook blijven doen. Bij zo'n beladen onderwerp als misbruik wordt er door de omgeving vaak al snel niet meer over gesproken, terwijl het de betrokkenen nog lang bezighoudt. Dat is in ieder geval mijn ervaring. Het is fijn als om zoiets geen taboesfeer komt te hangen, daar kan jij als "omgeving van" aan bijdragen.
zaterdag 11 juni 2011 om 00:21
zaterdag 11 juni 2011 om 00:36
Helaas, ook als is het kindje nog maar drie, er zullen zeker bepaalde dingen blijven hangen.
Misschien geen plaatjes en beelden maar wel de gevoelens die zij had, onveiligheid,angst, haar vertrouwen in grote mensen.
Komt, jammer genoeg later weer naar boven,als iets onbestemds ,angsten,paniek .................
Misschien geen plaatjes en beelden maar wel de gevoelens die zij had, onveiligheid,angst, haar vertrouwen in grote mensen.
Komt, jammer genoeg later weer naar boven,als iets onbestemds ,angsten,paniek .................
zaterdag 11 juni 2011 om 00:42