Psyche
alle pijlers
Existentiele crisis
maandag 13 juni 2011 om 01:20
Hey mensen, bedankt voor het lezen.
Eigenlijk kom ik niks te kort. Ik ben 21 jaar oud, studeer, heb een handjevol vrienden, ben gezond en kan rondkomen. Al met al prima.
Toch denk ik constant ''is dit het nou?" Ik heb dit in relaties, vriendschappen, hobbies, sport, studie etc. Het beheerst alle facetten van m'n leven. Ik ben ergens mee bezig en denk opeens: "waarom doe ik dit eigenlijk?" Alles lijkt zinloos.
Goed, ik volg een studie. En dan? Dan ga ik daarna werken, dan krijg ik kinderen, ik ga misschien nog een beetje reizen, beetje soulsearching, kinderen gaan het huis uit, ik wordt ouder, en uiteindelijk ga ik dood. De volgorde kan veranderen. Misschien krijg ik geen kinderen of fancy baan. Misschien ga ik buiten Nederland wonen. In ieder geval, je doet dingen en dan ga je dood.
Het klinkt me allemaal zo nutteloos in de oren. Is dit het nou? Bestaat het leven echt alleen uit 'bestaan' en afleidingen zoals werken, kinderen en reizen?
Als dit "het is" hoeft het van mij namelijk niet zo. En dat is wat me zorgen baart. Is dit voor IEMAND herkenbaar?
Eigenlijk kom ik niks te kort. Ik ben 21 jaar oud, studeer, heb een handjevol vrienden, ben gezond en kan rondkomen. Al met al prima.
Toch denk ik constant ''is dit het nou?" Ik heb dit in relaties, vriendschappen, hobbies, sport, studie etc. Het beheerst alle facetten van m'n leven. Ik ben ergens mee bezig en denk opeens: "waarom doe ik dit eigenlijk?" Alles lijkt zinloos.
Goed, ik volg een studie. En dan? Dan ga ik daarna werken, dan krijg ik kinderen, ik ga misschien nog een beetje reizen, beetje soulsearching, kinderen gaan het huis uit, ik wordt ouder, en uiteindelijk ga ik dood. De volgorde kan veranderen. Misschien krijg ik geen kinderen of fancy baan. Misschien ga ik buiten Nederland wonen. In ieder geval, je doet dingen en dan ga je dood.
Het klinkt me allemaal zo nutteloos in de oren. Is dit het nou? Bestaat het leven echt alleen uit 'bestaan' en afleidingen zoals werken, kinderen en reizen?
Als dit "het is" hoeft het van mij namelijk niet zo. En dat is wat me zorgen baart. Is dit voor IEMAND herkenbaar?
maandag 13 juni 2011 om 01:25
Ja hoor, is wel herkenbaar. Je doet wat dingen en je gaat dood.
Daar denk ik ook wel over na.
Ik denk dat het ook wel waar is , maar je kunt beter toch genieten, dan je hele leven laten verpesten door die gedachte denk ik. Vond ik heel moeilijk, ik heb echt vanaf mijn 5e met dit soort vragen mijn moeder helemaal gek gemaakt, maar pas de laatste tijd (ben 27) heb ik er meer rust in gevonden denk ik.
Daar denk ik ook wel over na.
Ik denk dat het ook wel waar is , maar je kunt beter toch genieten, dan je hele leven laten verpesten door die gedachte denk ik. Vond ik heel moeilijk, ik heb echt vanaf mijn 5e met dit soort vragen mijn moeder helemaal gek gemaakt, maar pas de laatste tijd (ben 27) heb ik er meer rust in gevonden denk ik.
maandag 13 juni 2011 om 01:29
Gek genoeg vind ik het juist prettig, dat doelloze. Dat het uiteindelijk toch niet uitmaakt wat je doet, fouten maken, etc. Ik denk dat het voor mij veel moeilijker zou zijn als het leven voor mij een doel had, dan zou ik constant bezig zijn mijn doel te verwezelijken, zou ik altijd het gevoel hebben te falen.
maandag 13 juni 2011 om 01:33
Hoe komt het dat niemand zo denkt, denk ik vaak. Als mensen ook maar 1 minuut stil zouden staan bij waar ze mee bezig zijn en vooral ''waarom'' ze het doen - ze zouden gek worden.
Mensen weten hier ook vaak niet mee om te gaan. Ze worden er ongemakkelijk van of het confronteert ze met hoe ze zelf in het leven staan.
M'n ex-vriend noemde me een pessimist, ik noem mezelf een realist. Objectief gezien is er namelijk geen nut in het leven. Ik heb vaak het "dan moet je zelf zin aan je leven geven" argument gehoord, maar als er geen objectieve zin bestaat waar slaat het dan op om zelf 'zin' te verzinnen? Ik kan best doelen voor mezelf stellen, of kinderen baren tot de zin van het leven bombarderen, maar wie zegt dat dat waar is? Niemand heeft immers de waarheid in pacht dus niks is 'waar.'
We leven allemaal in een verzonnen sociale constructie die niet eens heel aangenaam is, dus waarom ik er aan deel zou nemen is me een raadsel.
Nogmaals, bedankt voor jullie gedachten over dit onderwerp
Mensen weten hier ook vaak niet mee om te gaan. Ze worden er ongemakkelijk van of het confronteert ze met hoe ze zelf in het leven staan.
M'n ex-vriend noemde me een pessimist, ik noem mezelf een realist. Objectief gezien is er namelijk geen nut in het leven. Ik heb vaak het "dan moet je zelf zin aan je leven geven" argument gehoord, maar als er geen objectieve zin bestaat waar slaat het dan op om zelf 'zin' te verzinnen? Ik kan best doelen voor mezelf stellen, of kinderen baren tot de zin van het leven bombarderen, maar wie zegt dat dat waar is? Niemand heeft immers de waarheid in pacht dus niks is 'waar.'
We leven allemaal in een verzonnen sociale constructie die niet eens heel aangenaam is, dus waarom ik er aan deel zou nemen is me een raadsel.
Nogmaals, bedankt voor jullie gedachten over dit onderwerp
maandag 13 juni 2011 om 01:46
Ik denk dat het voor bijna iedereen wel herkenbaar is. Het leven ís zinloos namelijk. Dus de kunst is om er zelf zin aan te geven. Ga op zoek naar dingen waar je echt warm voor loopt. Wat geeft jouw leven zin? Dat kan van alles zijn, mooie dingen bekijken of maken, anderen helpen, noem maar op. Maar zoek naar waar je hart sneller van gaat kloppen en richt je op het verwezenlijken van die dromen.
Of, zoals ik ooit ergens las: het leven is een feest, je moet alleen wel de slingers ophangen.
En denk niet te groot: de warme zon op je huid voelen kan een prachtig ideaal zijn om naartoe te leven (en dus je leven zin te geven).
ps: deze reactie is vast mosterd, ik heb nog geen reacties gelezen verder.
Of, zoals ik ooit ergens las: het leven is een feest, je moet alleen wel de slingers ophangen.
En denk niet te groot: de warme zon op je huid voelen kan een prachtig ideaal zijn om naartoe te leven (en dus je leven zin te geven).
ps: deze reactie is vast mosterd, ik heb nog geen reacties gelezen verder.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
maandag 13 juni 2011 om 01:47
Ik heb gelezen en nagedacht vandaar mijn vraag.
Ja ik herken dus wat je schrijft TO. Het fascinerende vond ik dat toen ik daadwerkelijk de door jouw beschreven opsomming in levenskeuzes doorleefde, ik ontdekte dat de emoties (die ik hierbij ervoer en ervaar) er voor zorgen dat ik mijn leven tot nu toe zeker niet alleen maar nutteloos vind. Ook al is dit objectief gezien natuurlijk wel zo.
Ondanks de ogenschijnlijke litanie wanneer je er zoals jij met je 21 jaren er vooraf over na kan denken bleek ik er uiteindelijk anders in te staan. Alhoewel eerlijk is eerlijk ; er zijn momenten dat ik nog wel eens dat idee van nutteloos kan ervaren.
Ja ik herken dus wat je schrijft TO. Het fascinerende vond ik dat toen ik daadwerkelijk de door jouw beschreven opsomming in levenskeuzes doorleefde, ik ontdekte dat de emoties (die ik hierbij ervoer en ervaar) er voor zorgen dat ik mijn leven tot nu toe zeker niet alleen maar nutteloos vind. Ook al is dit objectief gezien natuurlijk wel zo.
Ondanks de ogenschijnlijke litanie wanneer je er zoals jij met je 21 jaren er vooraf over na kan denken bleek ik er uiteindelijk anders in te staan. Alhoewel eerlijk is eerlijk ; er zijn momenten dat ik nog wel eens dat idee van nutteloos kan ervaren.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 13 juni 2011 om 01:55
quote:streepjestrui schreef op 13 juni 2011 @ 01:33:
Hoe komt het dat niemand zo denkt, denk ik vaak. Als mensen ook maar 1 minuut stil zouden staan bij waar ze mee bezig zijn en vooral ''waarom'' ze het doen - ze zouden gek worden.
Mensen weten hier ook vaak niet mee om te gaan. Ze worden er ongemakkelijk van of het confronteert ze met hoe ze zelf in het leven staan.
M'n ex-vriend noemde me een pessimist, ik noem mezelf een realist. Objectief gezien is er namelijk geen nut in het leven. Ik heb vaak het "dan moet je zelf zin aan je leven geven" argument gehoord, maar als er geen objectieve zin bestaat waar slaat het dan op om zelf 'zin' te verzinnen? Ik kan best doelen voor mezelf stellen, of kinderen baren tot de zin van het leven bombarderen, maar wie zegt dat dat waar is? Niemand heeft immers de waarheid in pacht dus niks is 'waar.'
We leven allemaal in een verzonnen sociale constructie die niet eens heel aangenaam is, dus waarom ik er aan deel zou nemen is me een raadsel.
Nogmaals, bedankt voor jullie gedachten over dit onderwerp Ieder heeft z'n eigen waarheid dus het klopt dat niets (voor iedereen) 'waar' is. Maar wat voor jou waar is, dat is waar het om draait.
Zo zeg jij bijv. dat onze manier van leven niet heel aangenaam is, maar wie ben jij om dat voor iedereen te bepalen? Voor jou is het misschien niet heel aangenaam, maar voor arme mensen in de Derde Wereld (nog altijd het gros van de mensheid) is het het paradijs. Zo zie je maar hoe relatief alles is. Kortom: kijk eens goed welke slingers jou iets doen, en ga ze ophangen. En snel een beetje.
Hoe komt het dat niemand zo denkt, denk ik vaak. Als mensen ook maar 1 minuut stil zouden staan bij waar ze mee bezig zijn en vooral ''waarom'' ze het doen - ze zouden gek worden.
Mensen weten hier ook vaak niet mee om te gaan. Ze worden er ongemakkelijk van of het confronteert ze met hoe ze zelf in het leven staan.
M'n ex-vriend noemde me een pessimist, ik noem mezelf een realist. Objectief gezien is er namelijk geen nut in het leven. Ik heb vaak het "dan moet je zelf zin aan je leven geven" argument gehoord, maar als er geen objectieve zin bestaat waar slaat het dan op om zelf 'zin' te verzinnen? Ik kan best doelen voor mezelf stellen, of kinderen baren tot de zin van het leven bombarderen, maar wie zegt dat dat waar is? Niemand heeft immers de waarheid in pacht dus niks is 'waar.'
We leven allemaal in een verzonnen sociale constructie die niet eens heel aangenaam is, dus waarom ik er aan deel zou nemen is me een raadsel.
Nogmaals, bedankt voor jullie gedachten over dit onderwerp Ieder heeft z'n eigen waarheid dus het klopt dat niets (voor iedereen) 'waar' is. Maar wat voor jou waar is, dat is waar het om draait.
Zo zeg jij bijv. dat onze manier van leven niet heel aangenaam is, maar wie ben jij om dat voor iedereen te bepalen? Voor jou is het misschien niet heel aangenaam, maar voor arme mensen in de Derde Wereld (nog altijd het gros van de mensheid) is het het paradijs. Zo zie je maar hoe relatief alles is. Kortom: kijk eens goed welke slingers jou iets doen, en ga ze ophangen. En snel een beetje.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
maandag 13 juni 2011 om 02:07
maandag 13 juni 2011 om 02:08
Ik moet er trouwens wel een beetje om lachen dat je denkt dat je de enige bent die zich afvraagt wat de zin van het leven is, TO. Zó intelligent ben je nou ook weer niet, dat jij het uitgevonden hebt.
Hierboven werd de filosofie al genoemd, en vergeet ook niet dat elke samenleving religies kent - die komen ook allemaal voort uit de vraag 'waartoe zijn wij op deze aarde'.
Dus je bevindt je in goed gezelschap.
Hierboven werd de filosofie al genoemd, en vergeet ook niet dat elke samenleving religies kent - die komen ook allemaal voort uit de vraag 'waartoe zijn wij op deze aarde'.
Dus je bevindt je in goed gezelschap.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
maandag 13 juni 2011 om 02:14
maandag 13 juni 2011 om 02:17
Het gaat me niet bepaald om de zin van het leven. Het gaat me om de zin van mijn leven.
Een leuk leven is voor mij niet genoeg. Mensen zijn behoorlijk mimetisch ingesteld, wat betekent dat zij voornamelijk dingen leuk vinden die andere mensen ook leuk vinden (simpel omdat andere mensen ze leuk vinden). Wanneer ik iets leuk vind, vind ik het dan ook daadwerkelijk 'leuk'?
Ik doe vaak 'leuke' dingen. Ik ga naar de bios, ik ga uit met vrienden, ik heb hobbies. Het meeste daarvan doe ik omdat ik dat leuk hoor te vinden. Maar het is niet wat m'n leven invulling geeft. En dat is het hem juist. Ik mis die invulling.
Een leuk leven is voor mij niet genoeg. Mensen zijn behoorlijk mimetisch ingesteld, wat betekent dat zij voornamelijk dingen leuk vinden die andere mensen ook leuk vinden (simpel omdat andere mensen ze leuk vinden). Wanneer ik iets leuk vind, vind ik het dan ook daadwerkelijk 'leuk'?
Ik doe vaak 'leuke' dingen. Ik ga naar de bios, ik ga uit met vrienden, ik heb hobbies. Het meeste daarvan doe ik omdat ik dat leuk hoor te vinden. Maar het is niet wat m'n leven invulling geeft. En dat is het hem juist. Ik mis die invulling.
