Relaties
alle pijlers
Over respect, accepteren en grenzen
woensdag 15 juni 2011 om 00:41
Ik las in een ander topic over met respect behandeld worden. Maar wat houdt respect voor jullie in? Ik vind altijd een heel groot begrip.
En wat ik me afvraag.
Als je de ander wil accepteren zoals hij/zij is, inhoeverre kun je dan de negatieve kanten accepteren?
Ik ben erg bezig met het zoeken naar grenzen, heb de neiging de controle te willen houden over wat anderen doen. Wat is redelijk en wat niet?
Sorry dat zijn heel veel vragen.
En wat ik me afvraag.
Als je de ander wil accepteren zoals hij/zij is, inhoeverre kun je dan de negatieve kanten accepteren?
Ik ben erg bezig met het zoeken naar grenzen, heb de neiging de controle te willen houden over wat anderen doen. Wat is redelijk en wat niet?
Sorry dat zijn heel veel vragen.
woensdag 15 juni 2011 om 15:41
woensdag 15 juni 2011 om 15:42
Het probleem is dat jij 100% (zo lijkt het) eigenwaarde haalt uit anderen. Dus zij jou geluk, veiligheid etc MOETEN geven. Dat is me nogal wat.
Iedereen heeft zijn eigen kruis te dragen in het leven. Ieder gezin heeft zijn eigen portie ellende op zijn bordje. Dan zijn de meeste mensen heel bereidwillig om een ander te helpen, er te willen zijn, maar dit is niet opeisbaar.
Iedereen heeft zijn eigen kruis te dragen in het leven. Ieder gezin heeft zijn eigen portie ellende op zijn bordje. Dan zijn de meeste mensen heel bereidwillig om een ander te helpen, er te willen zijn, maar dit is niet opeisbaar.
woensdag 15 juni 2011 om 15:43
quote:rozenstruikje schreef op 15 juni 2011 @ 15:39:
Kan jij accepteren dat mensen jouw eigendom niet zijn en dus niet opeisbaar op geen enkele wijze?
Vind ik lastig, om eerlijk te zijn.
Ik vroeg het ook aan mijn partner, vannacht nog, en die zei, dat het begint met zien dat mensen baas zijn over hun eigen leven.
Kan jij accepteren dat mensen jouw eigendom niet zijn en dus niet opeisbaar op geen enkele wijze?
Vind ik lastig, om eerlijk te zijn.
Ik vroeg het ook aan mijn partner, vannacht nog, en die zei, dat het begint met zien dat mensen baas zijn over hun eigen leven.
woensdag 15 juni 2011 om 15:50
quote:Velvetdress schreef op 15 juni 2011 @ 15:37:
[...]
Maar ik voel me nogal snel gekwetst. Dus hoe weet ik dan voor mezelf
dat het een grens is, of dat iemand ook gewoon maar mens is en niet erop uit is mij pijn te doen.Dat is een afweging: in hoeverre laat je je kwetsen. Soms is het inderdaad zoals je zelf ook al zegt, niet nodig om je gekwetst te voelen, wanneer iemand het bijv. goed bedoeld. Dat is iets om voor jezelf aan te werken. Je moet een soort rust proberen te vinden in jezelf, zodat anderen je niet meer snel kunnen kwetsen.
Wanneer je ziet dat de ander je niet opzettelijk pijn wil doen, is het belangrijk dat je je kunt beheersen en vervelende gedachten kunt loslaten. Het is een knop omzetten, je gevoel omzetten naar iets positiefs. In feite kan het al helpen om letterlijk in je hoofd de negatieve gedachten om te zetten naar positieve. Je legt je erbij neer met die gedachten; opmerkingen zullen je dan minder hard raken. Het gaat hier ook om de zekerheid die je voelt naar jezelf toe, en jezelf a.h.w. kunnen beschermen tegen het 'gekwetst voelen'. (bijv. wat je al schrijft, hij/zij is ook maar een mens, bedoelt het goed, het is niet nodig om mij gekwetst te voelen.)
[...]
Maar ik voel me nogal snel gekwetst. Dus hoe weet ik dan voor mezelf
dat het een grens is, of dat iemand ook gewoon maar mens is en niet erop uit is mij pijn te doen.Dat is een afweging: in hoeverre laat je je kwetsen. Soms is het inderdaad zoals je zelf ook al zegt, niet nodig om je gekwetst te voelen, wanneer iemand het bijv. goed bedoeld. Dat is iets om voor jezelf aan te werken. Je moet een soort rust proberen te vinden in jezelf, zodat anderen je niet meer snel kunnen kwetsen.
Wanneer je ziet dat de ander je niet opzettelijk pijn wil doen, is het belangrijk dat je je kunt beheersen en vervelende gedachten kunt loslaten. Het is een knop omzetten, je gevoel omzetten naar iets positiefs. In feite kan het al helpen om letterlijk in je hoofd de negatieve gedachten om te zetten naar positieve. Je legt je erbij neer met die gedachten; opmerkingen zullen je dan minder hard raken. Het gaat hier ook om de zekerheid die je voelt naar jezelf toe, en jezelf a.h.w. kunnen beschermen tegen het 'gekwetst voelen'. (bijv. wat je al schrijft, hij/zij is ook maar een mens, bedoelt het goed, het is niet nodig om mij gekwetst te voelen.)
woensdag 15 juni 2011 om 15:55
quote:Velvetdress schreef op 15 juni 2011 @ 15:37:
[...]
Maar ik voel me nogal snel gekwetst. Dus hoe weet ik dan voor mezelf
dat het een grens is, of dat iemand ook gewoon maar mens is en niet erop uit is mij pijn te doen.
Deze pik ik er even uit. Je zegt dat je snel gekwetst voelt, dat herken ik, ook veel last van gehad.
Wat een advies is om voor jezelf uit te zoeken waar deze gekwetstheid nu eigenlijk door komt.
Zelfinzicht kan je op weg helpen te begrijpen waar bepaalde gevoelens vandaan komen.
Ik ben erachter gekomen dat de gevoelens die ik had doorgaans gewoon uit mijzelf kwamen. Dat ik in het verleden iets vervelends heb meegemaakt. een geval waarin ik gekwetst ben geweest. Op slinkse wijze projecteerde ik dit gevoel op gebeurtenissen later in mijn leven. En ja, dan voelde ik me gekwetst, maar was daar nu ook wel reden toe?
Ik kan nu zaken los zien van elkaar. En wat je zegt in je post vind ik al een hele inzichtvolle. Ik ga ervan uit dat mensen doorgaans van goede wil en intentie zijn. Ze zijn er inderdaad doorgaans niet op uit om jou pijn te doen.
[...]
Maar ik voel me nogal snel gekwetst. Dus hoe weet ik dan voor mezelf
dat het een grens is, of dat iemand ook gewoon maar mens is en niet erop uit is mij pijn te doen.
Deze pik ik er even uit. Je zegt dat je snel gekwetst voelt, dat herken ik, ook veel last van gehad.
Wat een advies is om voor jezelf uit te zoeken waar deze gekwetstheid nu eigenlijk door komt.
Zelfinzicht kan je op weg helpen te begrijpen waar bepaalde gevoelens vandaan komen.
Ik ben erachter gekomen dat de gevoelens die ik had doorgaans gewoon uit mijzelf kwamen. Dat ik in het verleden iets vervelends heb meegemaakt. een geval waarin ik gekwetst ben geweest. Op slinkse wijze projecteerde ik dit gevoel op gebeurtenissen later in mijn leven. En ja, dan voelde ik me gekwetst, maar was daar nu ook wel reden toe?
Ik kan nu zaken los zien van elkaar. En wat je zegt in je post vind ik al een hele inzichtvolle. Ik ga ervan uit dat mensen doorgaans van goede wil en intentie zijn. Ze zijn er inderdaad doorgaans niet op uit om jou pijn te doen.
woensdag 15 juni 2011 om 15:57
woensdag 15 juni 2011 om 15:58
quote:rozenstruikje schreef op 15 juni 2011 @ 10:54:
[
Dat is spijtig. Maar ook jij maakt fouten. Als je er maar van leert. Jezelf vergeven is een goed ding. Niet zonder er daadwerkelijk spijt van te hebben en de lering er uit te trekken
Hoe graag ik het ook wil, ik kan die garantie niet geven, dat ik bepaalde dingen niet meer doe. En misschien wil ik het dan niet genoeg. Komt er altijd als ik me rot voel, dat stuk egoisme erbij..
Dat je bang bent dat het verleden tegen je wordt gebruikt, is een slachtofferige benadering. Het kan zijn dat het verleden nog invloed heeft. Dat zijn de consequenties van je gedrag. Dat aangaan kweekt respect. Doen alsof anderen het tegen je gebruiken getuigt niet van spijt en lering.
Heb je gelijk in. Ik zal er ook hard aan moeten werken, om dat niet te doen, al moet ik op m'n kop gaan staan, maar het niet naar anderen uiten.Mensen die zo denken horen geen plaats te hebben in jouw leven. Sterk jezelf, want wat zij denken maakt niet uit. Het gaat erom wat jij denkt. JIJ bepaald je grenzen. Jij kan respect afdwingen.
.
Dat is heel begrijpelijk. Alleen door je omgeving proberen te controleren wordt je gek. Het lijkt veiliger te voelen, maar het kan niet. Wat je wel kan doen is controle krijgen over jezelf, zodat je dingen niet meer LAAT gebeuren.
En dat stuk, als ik me zoals nu beter voel, lukt me dat wel. Maar ik weet dat ik te vaak dat liet gebeuren onder het mom van: ik heb het zwaar.
persepone, dat overleg, daar zit ik ook mee. Dat mijn omgeving toch zoiets heeft van, velvet heeft zo vaak over onze grenzen heen gewalst, waarom zou ik nou naar haar luisteren.
...]
Dat laatste is een kwestie van tijd.Tijd is ook zoiets waar ik controle over zou willen hebben , maar niet heb.
Wat ik nu vanmidag typ, denk ik wel dat mijn gedrag eigenlijk echt vreselijk is. Ikke, ikke, ikke, pfff. En mezelf niet willen/kunnen beheersen, zie ik nu ook weer duidelijk terug.
[
Dat is spijtig. Maar ook jij maakt fouten. Als je er maar van leert. Jezelf vergeven is een goed ding. Niet zonder er daadwerkelijk spijt van te hebben en de lering er uit te trekken
Hoe graag ik het ook wil, ik kan die garantie niet geven, dat ik bepaalde dingen niet meer doe. En misschien wil ik het dan niet genoeg. Komt er altijd als ik me rot voel, dat stuk egoisme erbij..
Dat je bang bent dat het verleden tegen je wordt gebruikt, is een slachtofferige benadering. Het kan zijn dat het verleden nog invloed heeft. Dat zijn de consequenties van je gedrag. Dat aangaan kweekt respect. Doen alsof anderen het tegen je gebruiken getuigt niet van spijt en lering.
Heb je gelijk in. Ik zal er ook hard aan moeten werken, om dat niet te doen, al moet ik op m'n kop gaan staan, maar het niet naar anderen uiten.Mensen die zo denken horen geen plaats te hebben in jouw leven. Sterk jezelf, want wat zij denken maakt niet uit. Het gaat erom wat jij denkt. JIJ bepaald je grenzen. Jij kan respect afdwingen.
.
Dat is heel begrijpelijk. Alleen door je omgeving proberen te controleren wordt je gek. Het lijkt veiliger te voelen, maar het kan niet. Wat je wel kan doen is controle krijgen over jezelf, zodat je dingen niet meer LAAT gebeuren.
En dat stuk, als ik me zoals nu beter voel, lukt me dat wel. Maar ik weet dat ik te vaak dat liet gebeuren onder het mom van: ik heb het zwaar.
persepone, dat overleg, daar zit ik ook mee. Dat mijn omgeving toch zoiets heeft van, velvet heeft zo vaak over onze grenzen heen gewalst, waarom zou ik nou naar haar luisteren.
...]
Dat laatste is een kwestie van tijd.Tijd is ook zoiets waar ik controle over zou willen hebben , maar niet heb.
Wat ik nu vanmidag typ, denk ik wel dat mijn gedrag eigenlijk echt vreselijk is. Ikke, ikke, ikke, pfff. En mezelf niet willen/kunnen beheersen, zie ik nu ook weer duidelijk terug.
woensdag 15 juni 2011 om 16:10
Dat is spijtig. Maar ook jij maakt fouten. Als je er maar van leert. Jezelf vergeven is een goed ding. Niet zonder er daadwerkelijk spijt van te hebben en de lering er uit te trekken
Hoe graag ik het ook wil, ik kan die garantie niet geven, dat ik bepaalde dingen niet meer doe. En misschien wil ik het dan niet genoeg. Komt er altijd als ik me rot voel, dat stuk egoisme erbij..
Dat is inderdaad egoisme. Maar er zit wat achter die egoisme. Namelijk de noodzaak tot egoisme, althans, voor je eigen gevoels overleving. Het is niet goed te praten, maar wel te begrijpen en de oorzaak daarvan aan te pakken.
Dat je bang bent dat het verleden tegen je wordt gebruikt, is een slachtofferige benadering. Het kan zijn dat het verleden nog invloed heeft. Dat zijn de consequenties van je gedrag. Dat aangaan kweekt respect. Doen alsof anderen het tegen je gebruiken getuigt niet van spijt en lering.
Heb je gelijk in. Ik zal er ook hard aan moeten werken, om dat niet te doen, al moet ik op m'n kop gaan staan, maar het niet naar anderen uiten.Mensen die zo denken horen geen plaats te hebben in jouw leven. Sterk jezelf, want wat zij denken maakt niet uit. Het gaat erom wat jij denkt. JIJ bepaald je grenzen. Jij kan respect afdwingen.
.
Dat is heel begrijpelijk. Alleen door je omgeving proberen te controleren wordt je gek. Het lijkt veiliger te voelen, maar het kan niet. Wat je wel kan doen is controle krijgen over jezelf, zodat je dingen niet meer LAAT gebeuren.
En dat stuk, als ik me zoals nu beter voel, lukt me dat wel. Maar ik weet dat ik te vaak dat liet gebeuren onder het mom van: ik heb het zwaar.
En zwaar is het, die omgeving beheersen. Maar blijkbaar minder zwaar dan jezelf beheersen. Daar zit het em in he. In jou, in jezelf accepteren, in jezelf vertrouwen, bouwen op jou.
persepone, dat overleg, daar zit ik ook mee. Dat mijn omgeving toch zoiets heeft van, velvet heeft zo vaak over onze grenzen heen gewalst, waarom zou ik nou naar haar luisteren.
...]
Het zou kunnen dat dat overleg heeft plaatsgevonden. Dat is inderdaad een consequentie van bepaalde gedragingen. Alles wat je doet, of niet doet, heeft gevolgen. Jouw acties hebben meer negatieve gevolgen. Wat jou weer leidt tot het geloof dat je van niemand op aan kan. Je zal positieve ervaringen moeten kweken. Dat zal je proactief moeten aangaan.
Dat laatste is een kwestie van tijd.
Tijd is ook zoiets waar ik controle over zou willen hebben , maar niet heb.
Nee, dat klopt. Je wil het NU. Maar zo werkt het niet
Wat ik nu vanmidag typ, denk ik wel dat mijn gedrag eigenlijk echt vreselijk is. Ikke, ikke, ikke, pfff.
Ikke ikke ikke. Maar het is niet de gemene variant. Let wel, het effect kan hetzelfde zijn, dat je mensen wegduwt. Want niemand HOEFT dit te pikken van jou. Echter de motivatie er achter is anders dan de hele egocentrische kant. In jouw leven overkomt jou alles. Je wil de baas zijn over anderen, maar je bent het niet over jou. Ik voel dus doe, is een groot stuk zelfinzicht.
Mensen zijn inderdaad niet opeisbaar. Mensen bepalen zelf wat ze jouw willen geven en wat niet. En niemand houdt er van als het vanzelfsprekend wordt ervaren en niemand houdt er van als het een must wordt.
Afgezien van zelfacceptatie zal je dat ook MOETEN accepteren.
Het regent nu eenmaal zo af en toe. Met bakken uit de lucht. Vind ik niet leuk, maar het is niet anders.
Mensen zijn er niet altijd voor jou. Jouw gevoel bepaald niet alles. Dat is niet leuk voor nu, maar het is wel zoals het is.
Acceptatie is waar het om draait bij jou. Doe je dat niet, dan staat je een zeer ellendig leven te wachten. Maar dat weet je, en daarom schrijf je, en daarom denk je na. Het komt wel
Hoe graag ik het ook wil, ik kan die garantie niet geven, dat ik bepaalde dingen niet meer doe. En misschien wil ik het dan niet genoeg. Komt er altijd als ik me rot voel, dat stuk egoisme erbij..
Dat is inderdaad egoisme. Maar er zit wat achter die egoisme. Namelijk de noodzaak tot egoisme, althans, voor je eigen gevoels overleving. Het is niet goed te praten, maar wel te begrijpen en de oorzaak daarvan aan te pakken.
Dat je bang bent dat het verleden tegen je wordt gebruikt, is een slachtofferige benadering. Het kan zijn dat het verleden nog invloed heeft. Dat zijn de consequenties van je gedrag. Dat aangaan kweekt respect. Doen alsof anderen het tegen je gebruiken getuigt niet van spijt en lering.
Heb je gelijk in. Ik zal er ook hard aan moeten werken, om dat niet te doen, al moet ik op m'n kop gaan staan, maar het niet naar anderen uiten.Mensen die zo denken horen geen plaats te hebben in jouw leven. Sterk jezelf, want wat zij denken maakt niet uit. Het gaat erom wat jij denkt. JIJ bepaald je grenzen. Jij kan respect afdwingen.
.
Dat is heel begrijpelijk. Alleen door je omgeving proberen te controleren wordt je gek. Het lijkt veiliger te voelen, maar het kan niet. Wat je wel kan doen is controle krijgen over jezelf, zodat je dingen niet meer LAAT gebeuren.
En dat stuk, als ik me zoals nu beter voel, lukt me dat wel. Maar ik weet dat ik te vaak dat liet gebeuren onder het mom van: ik heb het zwaar.
En zwaar is het, die omgeving beheersen. Maar blijkbaar minder zwaar dan jezelf beheersen. Daar zit het em in he. In jou, in jezelf accepteren, in jezelf vertrouwen, bouwen op jou.
persepone, dat overleg, daar zit ik ook mee. Dat mijn omgeving toch zoiets heeft van, velvet heeft zo vaak over onze grenzen heen gewalst, waarom zou ik nou naar haar luisteren.
...]
Het zou kunnen dat dat overleg heeft plaatsgevonden. Dat is inderdaad een consequentie van bepaalde gedragingen. Alles wat je doet, of niet doet, heeft gevolgen. Jouw acties hebben meer negatieve gevolgen. Wat jou weer leidt tot het geloof dat je van niemand op aan kan. Je zal positieve ervaringen moeten kweken. Dat zal je proactief moeten aangaan.
Dat laatste is een kwestie van tijd.
Tijd is ook zoiets waar ik controle over zou willen hebben , maar niet heb.
Nee, dat klopt. Je wil het NU. Maar zo werkt het niet
Wat ik nu vanmidag typ, denk ik wel dat mijn gedrag eigenlijk echt vreselijk is. Ikke, ikke, ikke, pfff.
Ikke ikke ikke. Maar het is niet de gemene variant. Let wel, het effect kan hetzelfde zijn, dat je mensen wegduwt. Want niemand HOEFT dit te pikken van jou. Echter de motivatie er achter is anders dan de hele egocentrische kant. In jouw leven overkomt jou alles. Je wil de baas zijn over anderen, maar je bent het niet over jou. Ik voel dus doe, is een groot stuk zelfinzicht.
Mensen zijn inderdaad niet opeisbaar. Mensen bepalen zelf wat ze jouw willen geven en wat niet. En niemand houdt er van als het vanzelfsprekend wordt ervaren en niemand houdt er van als het een must wordt.
Afgezien van zelfacceptatie zal je dat ook MOETEN accepteren.
Het regent nu eenmaal zo af en toe. Met bakken uit de lucht. Vind ik niet leuk, maar het is niet anders.
Mensen zijn er niet altijd voor jou. Jouw gevoel bepaald niet alles. Dat is niet leuk voor nu, maar het is wel zoals het is.
Acceptatie is waar het om draait bij jou. Doe je dat niet, dan staat je een zeer ellendig leven te wachten. Maar dat weet je, en daarom schrijf je, en daarom denk je na. Het komt wel
woensdag 15 juni 2011 om 16:45
Velvet, ik lees dat je inderdaad moeite hebt jezelf te beheersen. Je zoekt bevestiging bij de ander, maar voelt je al gauw afgewezen en gekwetst. Verstandelijk weet je vaak dat het niet nodig is om je gekwetst te voelen, echter je gevoel neemt een loopje met je. Je weet dat je de ander moet accepteren, en daar wil je je naar gedragen, maar ondertussen voel je je afgewezen. Ik vind dit klinken als: problemen met reguleren van je emoties en gevoelens. Vandaar dat je moeite hebt om je te beheersen wanneer je een afwijzing voelt, en komen bijv. negatieve reacties harder aan bij je.
Het is heel vermoeiend om zo te leven! In feite wil je de controle hebben over zaken waar je eenmaal nooit controle over kúnt hebben; zoals andermans wensen of gedachten..
Misschien heb je al iets van professionele hulp gezocht? Het zou niet onverstandig zijn eens te gaan praten met bijv. een psycholoog. Je kunt daar alles op tafel gooien. D.m.v. gesprekken kun je samen uitvinden waar het probleem precies zit. En kun je handvatten meekrijgen die voor jou goed werken, om te leren je gevoelens/emoties beter in balans te brengen.
Sterkte, en blijf lekker van je afschrijven hier als het je helpt
Het is heel vermoeiend om zo te leven! In feite wil je de controle hebben over zaken waar je eenmaal nooit controle over kúnt hebben; zoals andermans wensen of gedachten..
Misschien heb je al iets van professionele hulp gezocht? Het zou niet onverstandig zijn eens te gaan praten met bijv. een psycholoog. Je kunt daar alles op tafel gooien. D.m.v. gesprekken kun je samen uitvinden waar het probleem precies zit. En kun je handvatten meekrijgen die voor jou goed werken, om te leren je gevoelens/emoties beter in balans te brengen.
Sterkte, en blijf lekker van je afschrijven hier als het je helpt
woensdag 15 juni 2011 om 17:03
Hi Velvet,
Zoals je je misschien nog kan herinneren heb ik een ex met soortgelijke problemen.
Ik kan dus alleen maar uit ervaring putten en hoe we nu met elkaar omgaan.
Iets wat jullie gemeen hebben is dit; de gekwetstheid als je 'aandachtshonger' niet bevredigd wordt.
Daar ligt een probleem; wanneer je niet kan omgaan met de afwijzing van jouw gevoelens die bij een ander 'grensoverschrijdend' is volgt waarschijnlijk depressiviteit, am I right?
Daar moet je mee aan de slag, want dat is de helft van het probleem.
Overigens vind ik elke avond weg zijn (ik geloof dat je dat schreef over je partner), natuurlijk niet normaal.
Ik had het graag gedaan in die tijd, maar ik heb kinderen dus kon dat gewoon niet.
Wel moet je jezelf afvragen of hij niet voor bepaalde dingen vlucht.
Dat is natuurlijk geen oplossing maar mocht het zo zijn dan kan hij waarschijnlijk zijn ei niet bij je kwijt en loopt er dan maar voor weg.
Begrijpelijk want jij bent heel erg met jouw gevoelens bezig en niet met de zijne.... Iets om over na te denken.....
P,
Zoals je je misschien nog kan herinneren heb ik een ex met soortgelijke problemen.
Ik kan dus alleen maar uit ervaring putten en hoe we nu met elkaar omgaan.
Iets wat jullie gemeen hebben is dit; de gekwetstheid als je 'aandachtshonger' niet bevredigd wordt.
Daar ligt een probleem; wanneer je niet kan omgaan met de afwijzing van jouw gevoelens die bij een ander 'grensoverschrijdend' is volgt waarschijnlijk depressiviteit, am I right?
Daar moet je mee aan de slag, want dat is de helft van het probleem.
Overigens vind ik elke avond weg zijn (ik geloof dat je dat schreef over je partner), natuurlijk niet normaal.
Ik had het graag gedaan in die tijd, maar ik heb kinderen dus kon dat gewoon niet.
Wel moet je jezelf afvragen of hij niet voor bepaalde dingen vlucht.
Dat is natuurlijk geen oplossing maar mocht het zo zijn dan kan hij waarschijnlijk zijn ei niet bij je kwijt en loopt er dan maar voor weg.
Begrijpelijk want jij bent heel erg met jouw gevoelens bezig en niet met de zijne.... Iets om over na te denken.....
P,
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
woensdag 15 juni 2011 om 17:08
woensdag 15 juni 2011 om 17:09
woensdag 15 juni 2011 om 22:15
woensdag 15 juni 2011 om 22:41
quote:BWitched schreef op 15 juni 2011 @ 17:08:
Over respect gesproken, ik wil nog wel even kwijt dat ik veel respect heb voor je openheid en zelfinzicht. Zelfs op confronterend reacties ga je nog serieus in. Dat zie ik je op mee topics doen, echt heel knap.
Lief van je, maar ik heb al best vaak therapie gehad. Dus het zou fijner geweest zijn als ik dat inzicht allang had omgezet in gedrag
Niet om mezelf onderuit te halen hoor, het verleden is gegaan zoals het gegaan is.
Over respect gesproken, ik wil nog wel even kwijt dat ik veel respect heb voor je openheid en zelfinzicht. Zelfs op confronterend reacties ga je nog serieus in. Dat zie ik je op mee topics doen, echt heel knap.
Lief van je, maar ik heb al best vaak therapie gehad. Dus het zou fijner geweest zijn als ik dat inzicht allang had omgezet in gedrag
Niet om mezelf onderuit te halen hoor, het verleden is gegaan zoals het gegaan is.
woensdag 15 juni 2011 om 22:44
quote:tonkje schreef op 15 juni 2011 @ 10:38:
[...]
Maar wat ik niet wil dat mij geschiedt, dat wil een ander misschien juist heel graag. Dus met dit motto ben je er niet.Nou, ik denk het wel; niemand wil dat een ander manipuleert, doordramt, grenzen met voeten treedt en dat soort ongezellige dingen. Mijn motto slaat - natuurlijk - niet op dat jij suiker in je thee wil en mij dus ook van een flinke schep suiker voorziet zonder even te vragen hoe ik mijn thee drink.
[...]
Maar wat ik niet wil dat mij geschiedt, dat wil een ander misschien juist heel graag. Dus met dit motto ben je er niet.Nou, ik denk het wel; niemand wil dat een ander manipuleert, doordramt, grenzen met voeten treedt en dat soort ongezellige dingen. Mijn motto slaat - natuurlijk - niet op dat jij suiker in je thee wil en mij dus ook van een flinke schep suiker voorziet zonder even te vragen hoe ik mijn thee drink.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 15 juni 2011 om 22:47
quote:Velvetdress schreef op 15 juni 2011 @ 01:11:
Heb toch maar de pc aangeslingerd.
Moonlight, bij mij in familie-relaties en ook wel mijn liefdesrelatie.
En ik snap wel wat je bedoelt hoor.
Bianca, bedankt voor het posten, nu zie ik 'm wel. En daar zit het bij mij ook in.
Onder invloed van borderline, heb ik te vaak en te veel anderen dingen aangedaan, waarvan ik niet zou willen dat ze mij werden aangedaan.
Alleen loop ik de laatste dagen tegen iets anders aan. Bang zijn dat het verleden tegen me kan worden gebruikt.
Bang dat mensen denken: Nou ja, die Velvet die kan er zefl ook wat van, dus hoef ik ook niet zo nauw te nemen met haar grenzen.
Daar komt bij, dat ik moeilijk vind om te bepalen wat redelijke grenzen zijn.
.
Nou, met mijn motto erbij; hoe zou jij het vinden als mensen het vertrouwen in jou op zouden zeggen? Dat is wat jij doet; jij vertrouwt ze niet. En heb je daar reden toe, eigenlijk?
Wat redelijke grenzen voor jezelf zijn, of voor een ánder?
Heb toch maar de pc aangeslingerd.
Moonlight, bij mij in familie-relaties en ook wel mijn liefdesrelatie.
En ik snap wel wat je bedoelt hoor.
Bianca, bedankt voor het posten, nu zie ik 'm wel. En daar zit het bij mij ook in.
Onder invloed van borderline, heb ik te vaak en te veel anderen dingen aangedaan, waarvan ik niet zou willen dat ze mij werden aangedaan.
Alleen loop ik de laatste dagen tegen iets anders aan. Bang zijn dat het verleden tegen me kan worden gebruikt.
Bang dat mensen denken: Nou ja, die Velvet die kan er zefl ook wat van, dus hoef ik ook niet zo nauw te nemen met haar grenzen.
Daar komt bij, dat ik moeilijk vind om te bepalen wat redelijke grenzen zijn.
.
Nou, met mijn motto erbij; hoe zou jij het vinden als mensen het vertrouwen in jou op zouden zeggen? Dat is wat jij doet; jij vertrouwt ze niet. En heb je daar reden toe, eigenlijk?
Wat redelijke grenzen voor jezelf zijn, of voor een ánder?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 15 juni 2011 om 23:01
quote:blijfgewoonbianca schreef op 15 juni 2011 @ 22:47:
[...]
Nou, met mijn motto erbij; hoe zou jij het vinden als mensen het vertrouwen in jou op zouden zeggen? Dat is wat jij doet; jij vertrouwt ze niet. En heb je daar reden toe, eigenlijk?
Wat redelijke grenzen voor jezelf zijn, of voor een ánder?
Ik wantrouw de mensen, die het dichtsbij staan, doordat ik hen dingen heb aangedaan.
Wat ik al eerder schreef, dat dingen tegen me gebruikt kunnen worden.
Dit is, zoals iemand of meerdere opmerkten erg slachtofferig.
Misschien is het een beetje, zoals de waard is vertrouwt hij z'n gasten.
Mijn eigen grenzen. Ik voel me snel gekwetst, aangevallen etc.
Ik vind het moeilijk om te bepalen of dat terecht is of niet.
[...]
Nou, met mijn motto erbij; hoe zou jij het vinden als mensen het vertrouwen in jou op zouden zeggen? Dat is wat jij doet; jij vertrouwt ze niet. En heb je daar reden toe, eigenlijk?
Wat redelijke grenzen voor jezelf zijn, of voor een ánder?
Ik wantrouw de mensen, die het dichtsbij staan, doordat ik hen dingen heb aangedaan.
Wat ik al eerder schreef, dat dingen tegen me gebruikt kunnen worden.
Dit is, zoals iemand of meerdere opmerkten erg slachtofferig.
Misschien is het een beetje, zoals de waard is vertrouwt hij z'n gasten.
Mijn eigen grenzen. Ik voel me snel gekwetst, aangevallen etc.
Ik vind het moeilijk om te bepalen of dat terecht is of niet.
woensdag 15 juni 2011 om 23:10
quote:driewieler schreef op 15 juni 2011 @ 15:55:
[...]
Deze pik ik er even uit. Je zegt dat je snel gekwetst voelt, dat herken ik, ook veel last van gehad.
Wat een advies is om voor jezelf uit te zoeken waar deze gekwetstheid nu eigenlijk door komt.
Zelfinzicht kan je op weg helpen te begrijpen waar bepaalde gevoelens vandaan komen.
Ik ben erachter gekomen dat de gevoelens die ik had doorgaans gewoon uit mijzelf kwamen. Dat ik in het verleden iets vervelends heb meegemaakt. een geval waarin ik gekwetst ben geweest. Op slinkse wijze projecteerde ik dit gevoel op gebeurtenissen later in mijn leven. En ja, dan voelde ik me gekwetst, maar was daar nu ook wel reden toe?
Ik kan nu zaken los zien van elkaar. En wat je zegt in je post vind ik al een hele inzichtvolle. Ik ga ervan uit dat mensen doorgaans van goede wil en intentie zijn. Ze zijn er inderdaad doorgaans niet op uit om jou pijn te doen.
Ik heb vers-training gehad. Vaardigheids-training Emotie-regulatie stoornis. Ik moet zeggen dat het toen ook een stuk beter ging.
Disfunctionele gedachten uitdagen. Om zoals jij het zegt dingen van elkaar los te koppelen.
Ik weet ook waar het vandaan komt, uit mijn hele vroege jeugd. Leegte, mezelf niet de moeite waard vinden.
De gesprekken met psycholoog gaan daar ook over.
Maar goed, ik weet wel, ik ben nu volwassen dus verantwoordelijk voor mijn gedrag.
Ik neem me steeds voor die oefeningen van de traning weer te herhalen, maar als ik me rot voel, laat ik dat liggen.
Een stuk beheersing heb ik mezelf wel aangeleerd, maar het blijft dus wel in mijn hoofd zitten.
Gaia, bovenstaande is eigenlijk ook een reactie op jouw bericht van 16.45.
[...]
Deze pik ik er even uit. Je zegt dat je snel gekwetst voelt, dat herken ik, ook veel last van gehad.
Wat een advies is om voor jezelf uit te zoeken waar deze gekwetstheid nu eigenlijk door komt.
Zelfinzicht kan je op weg helpen te begrijpen waar bepaalde gevoelens vandaan komen.
Ik ben erachter gekomen dat de gevoelens die ik had doorgaans gewoon uit mijzelf kwamen. Dat ik in het verleden iets vervelends heb meegemaakt. een geval waarin ik gekwetst ben geweest. Op slinkse wijze projecteerde ik dit gevoel op gebeurtenissen later in mijn leven. En ja, dan voelde ik me gekwetst, maar was daar nu ook wel reden toe?
Ik kan nu zaken los zien van elkaar. En wat je zegt in je post vind ik al een hele inzichtvolle. Ik ga ervan uit dat mensen doorgaans van goede wil en intentie zijn. Ze zijn er inderdaad doorgaans niet op uit om jou pijn te doen.
Ik heb vers-training gehad. Vaardigheids-training Emotie-regulatie stoornis. Ik moet zeggen dat het toen ook een stuk beter ging.
Disfunctionele gedachten uitdagen. Om zoals jij het zegt dingen van elkaar los te koppelen.
Ik weet ook waar het vandaan komt, uit mijn hele vroege jeugd. Leegte, mezelf niet de moeite waard vinden.
De gesprekken met psycholoog gaan daar ook over.
Maar goed, ik weet wel, ik ben nu volwassen dus verantwoordelijk voor mijn gedrag.
Ik neem me steeds voor die oefeningen van de traning weer te herhalen, maar als ik me rot voel, laat ik dat liggen.
Een stuk beheersing heb ik mezelf wel aangeleerd, maar het blijft dus wel in mijn hoofd zitten.
Gaia, bovenstaande is eigenlijk ook een reactie op jouw bericht van 16.45.
woensdag 15 juni 2011 om 23:15
quote:houvanjezelf schreef op 15 juni 2011 @ 15:57:
Er is onderzoek naar gedaan:
98% van de mensen om je heen hebben positieve intentie met hun communicatie en hun gedrag.
Dat jij dit niet als zodanig INTERPRETEERT is iets anders.
Blijf uitgaan van die 98% en je hebt geen probleem.
Blijf je uitgaan van die 2% dan zit je er gegarandeerd 98% naast.De mensen die ik wantrouw zijn de mensen het dichtst om me heen staan. Jouw post helpt me wel om onder ogen te zien dat ze echt het beste met me voor hebben.
Er is onderzoek naar gedaan:
98% van de mensen om je heen hebben positieve intentie met hun communicatie en hun gedrag.
Dat jij dit niet als zodanig INTERPRETEERT is iets anders.
Blijf uitgaan van die 98% en je hebt geen probleem.
Blijf je uitgaan van die 2% dan zit je er gegarandeerd 98% naast.De mensen die ik wantrouw zijn de mensen het dichtst om me heen staan. Jouw post helpt me wel om onder ogen te zien dat ze echt het beste met me voor hebben.
