Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder
woensdag 15 juni 2011 om 21:08
Ja, er is weer een nieuw schoonmoedertopic! Wegens herkenbaarheid maak ik dit onderwerp aan onder een andere nick...
Stel, je bent in en in gekwetst door je schoonmoeder. Je hebt verschillende keren geprobeerd erover te praten, maar iedere keer ontvang je nul op rekest. Schoonmoeder heeft haar eigen waarheid en omzeilt de voorbeelden die je geeft om haar duidelijk te maken waarom je zo boos bent.
Schoonmoeder zegt dat je koppig bent en dat je net zo moet doen als zij: het langs je neerleggen en geen ruzie zoeken. Jij gaat tijdens het laatste gesprek boos weg met de woorden: er valt met jou echt niet te praten, en vervolgens hoor je niets meer. Zelf bel je ook niet (je bent tenslotte koppig).
Vervolgens hoor je via je man dat schoonmoeder met haar verjaardag uit eten wil. Met zijn vieren (man is enig kind). Er wordt gereserveerd, maar er wordt nergens meer over gepraat. Zelf wil je niet mee, heb je zelfs het liefst niets meer met ze te maken, maar je man wil toch dat je meegaat.
Wat zouden jullie doen?
Ik zal vast vertellen wat ik zal doen. Ik ga mee met het etentje. Omdat het moet van mijn man (ja zo voelt het). Maar ik weet niet hoe ik me moet gedragen. Ik kan niet net doen of er niets aan de hand is. Zij kan dat wel, daar is ze erg goed in heb ik al vaker gemerkt. Ik ben ontzettend gefrustreerd omdat ik met mijn boosheid nergens heen kan.
Ik vraag me toch af hoe jullie hier naar kijken. Als het niet om mijn schoonmoeder ging, had ik allang het contact verbroken. Omwille van mijn man doe ik dat (nog) niet. Maar mijn grens is bereikt. Eigenlijk is ze er al overheen.
Ik weet niet of ik vanavond nog kan reageren, maar morgen zeker wel.
Stel, je bent in en in gekwetst door je schoonmoeder. Je hebt verschillende keren geprobeerd erover te praten, maar iedere keer ontvang je nul op rekest. Schoonmoeder heeft haar eigen waarheid en omzeilt de voorbeelden die je geeft om haar duidelijk te maken waarom je zo boos bent.
Schoonmoeder zegt dat je koppig bent en dat je net zo moet doen als zij: het langs je neerleggen en geen ruzie zoeken. Jij gaat tijdens het laatste gesprek boos weg met de woorden: er valt met jou echt niet te praten, en vervolgens hoor je niets meer. Zelf bel je ook niet (je bent tenslotte koppig).
Vervolgens hoor je via je man dat schoonmoeder met haar verjaardag uit eten wil. Met zijn vieren (man is enig kind). Er wordt gereserveerd, maar er wordt nergens meer over gepraat. Zelf wil je niet mee, heb je zelfs het liefst niets meer met ze te maken, maar je man wil toch dat je meegaat.
Wat zouden jullie doen?
Ik zal vast vertellen wat ik zal doen. Ik ga mee met het etentje. Omdat het moet van mijn man (ja zo voelt het). Maar ik weet niet hoe ik me moet gedragen. Ik kan niet net doen of er niets aan de hand is. Zij kan dat wel, daar is ze erg goed in heb ik al vaker gemerkt. Ik ben ontzettend gefrustreerd omdat ik met mijn boosheid nergens heen kan.
Ik vraag me toch af hoe jullie hier naar kijken. Als het niet om mijn schoonmoeder ging, had ik allang het contact verbroken. Omwille van mijn man doe ik dat (nog) niet. Maar mijn grens is bereikt. Eigenlijk is ze er al overheen.
Ik weet niet of ik vanavond nog kan reageren, maar morgen zeker wel.
donderdag 16 juni 2011 om 14:16
quote:uk1996 schreef op 16 juni 2011 @ 14:12:
Het is een reactie op een actie. En dat het niet goed te praten valt, weet ik ook wel, maar als je met je ongelofelijke woede nergens naartoe kunt, dan ga je rare dingen doen.
Weet je wat ik een goeie vind? " alles wat je voor het woordje 'maar' zegt is een rotsmoes " .
Het is niet zo dat ik alleen maar mooipraters wil in dit topic, want dan zou ik de OP wel weghalen en zelf vertrekken. Ik wil gewoon eerlijk zijn en dan eens kijken wat de reacties zijn. En dat ik zelf geen heilige ben, weet ik ook wel. Maar zoals ik al eerder zei, het is een reactie.
Alles voor het woordje maar................
En stel nou, he, stel nou dat ik met jouw schoonouders praat en zij zeggen eigenlijk wat jij ook zegt, namelijk; wij doen zo in reactie op Uk haar acties. Hebben ze dan ineens een geweldige, geldige reden?
" Als je naar een ander wijst, wijs je met drie vingers naar jezelf " is ook zo'n mooie......
Het is een reactie op een actie. En dat het niet goed te praten valt, weet ik ook wel, maar als je met je ongelofelijke woede nergens naartoe kunt, dan ga je rare dingen doen.
Weet je wat ik een goeie vind? " alles wat je voor het woordje 'maar' zegt is een rotsmoes " .
Het is niet zo dat ik alleen maar mooipraters wil in dit topic, want dan zou ik de OP wel weghalen en zelf vertrekken. Ik wil gewoon eerlijk zijn en dan eens kijken wat de reacties zijn. En dat ik zelf geen heilige ben, weet ik ook wel. Maar zoals ik al eerder zei, het is een reactie.
Alles voor het woordje maar................
En stel nou, he, stel nou dat ik met jouw schoonouders praat en zij zeggen eigenlijk wat jij ook zegt, namelijk; wij doen zo in reactie op Uk haar acties. Hebben ze dan ineens een geweldige, geldige reden?
" Als je naar een ander wijst, wijs je met drie vingers naar jezelf " is ook zo'n mooie......
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 16 juni 2011 om 14:17
quote:liselore schreef op 16 juni 2011 @ 14:16:
Jij als liefhebbende partner, zou hem in plaats van wat je nu doet, de strijd aan gaan, hem kunnen helpen in het contact met zijn ouder. Als hij ook gekwetst is en toch omdat het nu eenmaal zijn ouders zijn het contact belangrijk vindt en wil behouden, dan zou je samen kunnen overleggen en uitkomen op een manier hoe hij het contact kan behouden en hoe jullie elkaar daarin kunnen ondersteunen. Jij vindt dat je man onvoldoende voor je opkomt, nou jij laat hem anders ook barsten....Waarheid als een koe.
Jij als liefhebbende partner, zou hem in plaats van wat je nu doet, de strijd aan gaan, hem kunnen helpen in het contact met zijn ouder. Als hij ook gekwetst is en toch omdat het nu eenmaal zijn ouders zijn het contact belangrijk vindt en wil behouden, dan zou je samen kunnen overleggen en uitkomen op een manier hoe hij het contact kan behouden en hoe jullie elkaar daarin kunnen ondersteunen. Jij vindt dat je man onvoldoende voor je opkomt, nou jij laat hem anders ook barsten....Waarheid als een koe.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 16 juni 2011 om 14:17
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 juni 2011 @ 14:05:
[...]
Zou je dit topic zo, zonder censuur, zonder " ja, dat staat er wel, maar dat bedoel ik niet zo " aan je man durven te laten lezen?
Zou hij álles al weten, wat je doet, denkt en hoopt over zijn ouders?Ja serieus, dat zou ik durven. Ik weet dat jullie dit niet (kunnen) geloven, maar mijn man en ik kunnen hier goed over praten. Hij heeft echt begrip, hoe moeilijk hij het ook vindt. Ik kan echt alles tegen hem zeggen en als hij het ergens niet mee eens is, zegt hij dat ook (zoals niet meegaan met het etentje). Ja, het is een gouden kerel.
[...]
Zou je dit topic zo, zonder censuur, zonder " ja, dat staat er wel, maar dat bedoel ik niet zo " aan je man durven te laten lezen?
Zou hij álles al weten, wat je doet, denkt en hoopt over zijn ouders?Ja serieus, dat zou ik durven. Ik weet dat jullie dit niet (kunnen) geloven, maar mijn man en ik kunnen hier goed over praten. Hij heeft echt begrip, hoe moeilijk hij het ook vindt. Ik kan echt alles tegen hem zeggen en als hij het ergens niet mee eens is, zegt hij dat ook (zoals niet meegaan met het etentje). Ja, het is een gouden kerel.
donderdag 16 juni 2011 om 14:21
Over het algemeen heb ik meestal te doen met kinderen van lastige schoon/moeders maar in jouw geval uk, lijkt het me inderdaad wel een gevalletje "waar twee kijven, hebben twee schuld" Ik geloof graag dat jouw schoonmoeder lastig en egoïstisch is maar jij maakt het jezelf èn je man ook niet echt makkelijk! Vooral voor je man vind ik dit in en in triest want hij heeft het er zelf al moeilijk genoeg mee om egoïstische ouders te hebben en dan krijgt hij er ook nog eens een vrouw bij die het hem moeilijk maakt. Wat dat betreft kun je je man beter tot steun zijn in plaats van hem het nog moeilijker te maken.
Laat het los! Laat je man het zelf met zijn ouders uitzoeken en neem meer afstand. Erger je er niet meer aan en leef je eigen leven. Laat het probleem daar waar het hoort namelijk bij je man en je schoonouders. Nu is het overduidelijkj ook een probleem van jezelf. Jouw kind heeft het op dit moment zelf ook al moeilijk genoeg met zijn of haar ziekte. Maak het iedereen niet nog lastiger anders ben je eigenlijk uit hetzelfde hout gesneden als je schoonmoeder. Het spijt me dat ik het zo moet brengen. Pak je zelf bij de schouders en wees de wijste!
Sterkte
Laat het los! Laat je man het zelf met zijn ouders uitzoeken en neem meer afstand. Erger je er niet meer aan en leef je eigen leven. Laat het probleem daar waar het hoort namelijk bij je man en je schoonouders. Nu is het overduidelijkj ook een probleem van jezelf. Jouw kind heeft het op dit moment zelf ook al moeilijk genoeg met zijn of haar ziekte. Maak het iedereen niet nog lastiger anders ben je eigenlijk uit hetzelfde hout gesneden als je schoonmoeder. Het spijt me dat ik het zo moet brengen. Pak je zelf bij de schouders en wees de wijste!
Sterkte
donderdag 16 juni 2011 om 14:22
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 juni 2011 @ 13:56:
[...]
Pleit jezelf nou ook niet helemaal vrij van deze karaktertrek. Ik vind het bijv. erg egoïstisch dat je je kind een ( eventuele leuke ) band onthoudt met opa en oma door ze elkaar maar één uurtje per week te " gunnen " ......onder toeziend oog van je man.
Hier wil ik toch ook even op reageren. Ook in deze reactie gaat het om de kwantiteit. Ik vind wekelijks langsgaan behoorlijk veel, zéker als je geeneens zo'n goede relatie hebt! Wij zien mijn ouders soms één keer per maand, soms per twee maanden. En we zijn allemaal dol op elkaar. Ik vind bovenstaande redenering dan ook niet kloppen. Het gaat erom dat de kwaliteit van de relatie niet goed is en dat daaraan gewerkt kan worden. Maar om te zeggen dat je grootouders hun kleinkind misgund, puur omdat ze elkaar 'maar' een uur per week zien... nope.
Ook krijgt TO te horen dat ze afstand moet nemen en haar man vrij moet laten in zijn relatie met z'n ouders. Dat doet ze toch ook? Zij houdt haar man op geen enkele manier tegen, kind komt er ook iedere week. Alleen TO zelf houdt zich op de achtergrond.
[...]
Pleit jezelf nou ook niet helemaal vrij van deze karaktertrek. Ik vind het bijv. erg egoïstisch dat je je kind een ( eventuele leuke ) band onthoudt met opa en oma door ze elkaar maar één uurtje per week te " gunnen " ......onder toeziend oog van je man.
Hier wil ik toch ook even op reageren. Ook in deze reactie gaat het om de kwantiteit. Ik vind wekelijks langsgaan behoorlijk veel, zéker als je geeneens zo'n goede relatie hebt! Wij zien mijn ouders soms één keer per maand, soms per twee maanden. En we zijn allemaal dol op elkaar. Ik vind bovenstaande redenering dan ook niet kloppen. Het gaat erom dat de kwaliteit van de relatie niet goed is en dat daaraan gewerkt kan worden. Maar om te zeggen dat je grootouders hun kleinkind misgund, puur omdat ze elkaar 'maar' een uur per week zien... nope.
Ook krijgt TO te horen dat ze afstand moet nemen en haar man vrij moet laten in zijn relatie met z'n ouders. Dat doet ze toch ook? Zij houdt haar man op geen enkele manier tegen, kind komt er ook iedere week. Alleen TO zelf houdt zich op de achtergrond.
donderdag 16 juni 2011 om 14:26
Nee dat vind ik dat hij niet genoeg voor me opkomt. Maar ik snap het waarom ook. En daarom heb ik me erbij neergelegd dat het zo is. Op mijn beurt kom ik wel voor hem op. Iedere week krijgt hij te horen dat hij maar 'eventjes' blijft en daar heb ik tijdens datzelfde gesprek ook iets van gezegd. Dat iemand die 70 uur in de week werkt en zelden thuis is, ook graag met zijn eigen gezin tijd doorbrengt. En die is wel binnengekomen, want sindsdien is het rustig aan het front voor mijn man.
Nog even een samenvatting van het topic voor liselore: mijn man en ik hadden een overeenkomst waar we ons allebei goed bij voelden. Man gaat 1 keer in de week met kind naar zijn ouders en ik ga mee bij belangrijke zaken als verjaardagen of als er iets geregeld moet worden (onlangs overlijden van oom bijvoorbeeld). Ik had dat eigenlijk wel zo willen houden, maar op de verjaardag van schoonvader, startten zij het gesprek of ik soms boos was. Ik voor de derde keer geprobeerd erover te praten, maar wederom nul op rekest. Ik ben opgestapt.
Nu, 6 weken later, is schoonmoeder bijna jarig en wil ze graag uit eten. Alsof er niets is gebeurd. En dat kan ik niet begrijpen. En dat brengt weer een hoop woede en verdriet naar boven, terwijl het net een beetje gezakt was.
Ik moet wel zeggen dat ik geschrokken ben van de felle reacties op mijn gedrag met mijn kind. Ik zag het zelf niet zo als mijn kind 'inzetten in de relatie'. Maar het is duidelijk dat dat wel zo is. Ik zag het zelf meer als haar dwarsbomen en kind heeft er ondertussen geen last van. Kind praat nog niet duidelijk, dus geen idee of die er iets van merkt. En omdat het 'subtiel' gaat, zou schoonmoeder er ook niets van merken en had ik toch de voldoening. Ik denk dat ik er maar eens mee ophou. Met dat 'inzetten' dus. Het is erg kinderachtig inderdaad en ik schiet er toch eigenlijk niets mee op.
Maar ik ga zelf niet met kind naar schoonmoeder, dat kunnen ze vergeten. Dat hebben ze voor zichzelf verpest.
Nog even een samenvatting van het topic voor liselore: mijn man en ik hadden een overeenkomst waar we ons allebei goed bij voelden. Man gaat 1 keer in de week met kind naar zijn ouders en ik ga mee bij belangrijke zaken als verjaardagen of als er iets geregeld moet worden (onlangs overlijden van oom bijvoorbeeld). Ik had dat eigenlijk wel zo willen houden, maar op de verjaardag van schoonvader, startten zij het gesprek of ik soms boos was. Ik voor de derde keer geprobeerd erover te praten, maar wederom nul op rekest. Ik ben opgestapt.
Nu, 6 weken later, is schoonmoeder bijna jarig en wil ze graag uit eten. Alsof er niets is gebeurd. En dat kan ik niet begrijpen. En dat brengt weer een hoop woede en verdriet naar boven, terwijl het net een beetje gezakt was.
Ik moet wel zeggen dat ik geschrokken ben van de felle reacties op mijn gedrag met mijn kind. Ik zag het zelf niet zo als mijn kind 'inzetten in de relatie'. Maar het is duidelijk dat dat wel zo is. Ik zag het zelf meer als haar dwarsbomen en kind heeft er ondertussen geen last van. Kind praat nog niet duidelijk, dus geen idee of die er iets van merkt. En omdat het 'subtiel' gaat, zou schoonmoeder er ook niets van merken en had ik toch de voldoening. Ik denk dat ik er maar eens mee ophou. Met dat 'inzetten' dus. Het is erg kinderachtig inderdaad en ik schiet er toch eigenlijk niets mee op.
Maar ik ga zelf niet met kind naar schoonmoeder, dat kunnen ze vergeten. Dat hebben ze voor zichzelf verpest.
donderdag 16 juni 2011 om 14:30
quote:uk1996 schreef op 16 juni 2011 @ 14:26:
Nee dat vind ik. Maar ik snap het waarom ook. En daarom heb ik me erbij neergelegd dat het zo is.
Nog even een samenvatting van het topic voor liselore: mijn man en ik hadden een overeenkomst waar we ons allebei goed bij voelden. Man gaat 1 keer in de week met kind naar zijn ouders en ik ga mee bij belangrijke zaken als verjaardagen of als er iets geregeld moet worden (onlangs overlijden van oom bijvoorbeeld). Ik had dat eigenlijk wel zo willen houden, maar op de verjaardag van schoonvader, startten zij het gesprek of ik soms boos was. Ik voor de derde keer geprobeerd erover te praten, maar wederom nul op rekest. Ik ben opgestapt.
Nu, 6 weken later, is schoonmoeder bijna jarig en wil ze graag uit eten. Alsof er niets is gebeurd. En dat kan ik niet begrijpen.
Ik moet wel zeggen dat ik geschrokken ben van de felle reacties op mijn gedrag met mijn kind. Ik zag het zelf niet zo als mijn kind 'inzetten in de relatie'. Maar het is duidelijk dat dat wel zo is. Ik zag het zelf meer als haar dwarsbomen en kind heeft er ondertussen geen last van. Kind praat nog niet duidelijk, dus geen idee of die er iets van merkt. En omdat het 'subtiel' gaat, zou schoonmoeder er ook niets van merken en had ik toch de voldoening. Ik denk dat ik er maar eens mee ophou. Met dat 'inzetten' dus. Het is erg kinderachtig inderdaad en ik schiet er toch eigenlijk niets mee op.
Maar ik ga zelf niet met kind naar schoonmoeder, dat kunnen ze vergeten. Dat hebben ze voor zichzelf verpest.En nu dan? Waarom wilde je erover praten? Nogmaals jij verwacht dingen van je schoonouders waar zij niet aan gaan voldoen. Je had ook kunnen zeggen nee hoor, ik ben niet boos. en het gesprek een andere wending geven.
Nee dat vind ik. Maar ik snap het waarom ook. En daarom heb ik me erbij neergelegd dat het zo is.
Nog even een samenvatting van het topic voor liselore: mijn man en ik hadden een overeenkomst waar we ons allebei goed bij voelden. Man gaat 1 keer in de week met kind naar zijn ouders en ik ga mee bij belangrijke zaken als verjaardagen of als er iets geregeld moet worden (onlangs overlijden van oom bijvoorbeeld). Ik had dat eigenlijk wel zo willen houden, maar op de verjaardag van schoonvader, startten zij het gesprek of ik soms boos was. Ik voor de derde keer geprobeerd erover te praten, maar wederom nul op rekest. Ik ben opgestapt.
Nu, 6 weken later, is schoonmoeder bijna jarig en wil ze graag uit eten. Alsof er niets is gebeurd. En dat kan ik niet begrijpen.
Ik moet wel zeggen dat ik geschrokken ben van de felle reacties op mijn gedrag met mijn kind. Ik zag het zelf niet zo als mijn kind 'inzetten in de relatie'. Maar het is duidelijk dat dat wel zo is. Ik zag het zelf meer als haar dwarsbomen en kind heeft er ondertussen geen last van. Kind praat nog niet duidelijk, dus geen idee of die er iets van merkt. En omdat het 'subtiel' gaat, zou schoonmoeder er ook niets van merken en had ik toch de voldoening. Ik denk dat ik er maar eens mee ophou. Met dat 'inzetten' dus. Het is erg kinderachtig inderdaad en ik schiet er toch eigenlijk niets mee op.
Maar ik ga zelf niet met kind naar schoonmoeder, dat kunnen ze vergeten. Dat hebben ze voor zichzelf verpest.En nu dan? Waarom wilde je erover praten? Nogmaals jij verwacht dingen van je schoonouders waar zij niet aan gaan voldoen. Je had ook kunnen zeggen nee hoor, ik ben niet boos. en het gesprek een andere wending geven.
donderdag 16 juni 2011 om 14:30
De kwaliteit van een relatie is zeker belangrijk maar soms kan dat gewoon niet worden wat je ervan verwacht omdat het nu eenmaal niet in het karakter van bepaalde mensen zit. Dan kun je er tegen vechten en er ruzie om maken maar dat helpt niks. Je komt er echt niet verder mee. Accepteer dan dat het is wat het is. Dit soort conflicten zijn vrijwel altijd gebaseerd op het feit dat er over en weer verkeerde verwachtingen bestaan en als beide partijen daar strak aan vast houden, is het gedoemd om zo te escaleren dat het contact helemaal wordt verbroken. En dan loopt Uk op den duur het risico dat het wel degelijk tussen haar en haar man komt te staan. Het is een probleem van man lief met zijn ouders en het beste blijf je daar als schoondochter zo veel mogelijk van buiten. Het is zoals het is en sommige dingen kun je nu eenmaal niet naar je hand zetten. De manier waarop het nu gaat, vind ik voor de echtgenoot van Uk heel moeilijk. Hij moet in de eerste plaats opkomen voor zijn vrouw en kind maar als die onredelijke verwachtingen hebben, wordt het voor hem wel errug lastig. Ik heb echt met hem te doen!
donderdag 16 juni 2011 om 14:30
quote:Hunniebunnie schreef op 16 juni 2011 @ 14:22:
[...]
Maar om te zeggen dat je grootouders hun kleinkind misgund, puur omdat ze elkaar 'maar' een uur per week zien... nope.
.
Dan heb ik me niet duidelijk genoeg uitgedrukt.
Ik vind maximaal een uur, want zo heb ik dat dus opgevat , al een slechte basis. Het is gezellig en dan blijf je lang of het is niet zo lollig en dan doe je een bakkie en ga je weer weg.
Maar een verplicht uurtje, een maximaal uurtje...... beide slecht voor een goede band. En zeker als dat onder een soort van verplichte toezicht moet zijn, dat héle uur.
[...]
Maar om te zeggen dat je grootouders hun kleinkind misgund, puur omdat ze elkaar 'maar' een uur per week zien... nope.
.
Dan heb ik me niet duidelijk genoeg uitgedrukt.
Ik vind maximaal een uur, want zo heb ik dat dus opgevat , al een slechte basis. Het is gezellig en dan blijf je lang of het is niet zo lollig en dan doe je een bakkie en ga je weer weg.
Maar een verplicht uurtje, een maximaal uurtje...... beide slecht voor een goede band. En zeker als dat onder een soort van verplichte toezicht moet zijn, dat héle uur.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 16 juni 2011 om 14:34
Het is niet zo dat het steevast een uurtje is, soms anderhalf, soms een half en soms twee uur, weet ik veel. Dat houden we niet echt bij. Maar mijn man houdt het meestal zelf ook niet langer dan een uurtje vol.
En het is geen verplichte toezicht van mijn man, maar ons kind is nog te klein om alleen te gaan. Dus ja, dan blijft hij ook. En dan erbij, ze willen hem ook graag zien natuurlijk.
En het is geen verplichte toezicht van mijn man, maar ons kind is nog te klein om alleen te gaan. Dus ja, dan blijft hij ook. En dan erbij, ze willen hem ook graag zien natuurlijk.
donderdag 16 juni 2011 om 14:35
" Man gaat 1 keer in de week met kind naar zijn ouders en ik ga mee bij belangrijke zaken als verjaardagen of als er iets geregeld moet worden (onlangs overlijden van oom bijvoorbeeld). "
Mag ik het héél apart vinden dat je er wel bij wilt zijn als er iets geregeld moet worden ?
Mag ik het héél apart vinden dat je er wel bij wilt zijn als er iets geregeld moet worden ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 16 juni 2011 om 14:37
Uk praten met mensen zoals je schoonouders gaat echt niet werken. Nu niet en nooit niet! Ik ben het volledig eens met Liselore dat je gewoon had moeten zeggen dat je niet boos was en er verder het zwijgen toe doen. Dan ben je verstandig en doe je ook je eigen man een groot plezier.
Mijn dochter heeft precies zo'n overeenkomst met haar man en ook haar schoonmoeder heeft al vaak zat geprobeerd om haar uit de tent te lokken. Ze gaat er alleen niet op in en omzeilt elke vorm van discussie. Ze wil vooral een steun blijven voor haar man die het er zelf soms al moeilijk genoeg mee heeft.
Mijn man is mij ook altijd tot grote steun gebleven in alle problemen met mijn moeder en daar ben ik hem op de dag van vandaag erkentelijk voor. Hij heeft mij de kans gegeven om dit proces in mijn eigen tempo door te maken. Had hij dat niet gedaan dan had het grote spanningen in ons huwelijk kunnen opleveren. Ik heb mijn dochter wel verteld dat ze dat nooit moet doen en haar man de tijd moet gunnen om dit probleem een plek te geven.
Echt Uk doe jezelf en vooral je man en kind een groot plezier en laat het los!
Mijn dochter heeft precies zo'n overeenkomst met haar man en ook haar schoonmoeder heeft al vaak zat geprobeerd om haar uit de tent te lokken. Ze gaat er alleen niet op in en omzeilt elke vorm van discussie. Ze wil vooral een steun blijven voor haar man die het er zelf soms al moeilijk genoeg mee heeft.
Mijn man is mij ook altijd tot grote steun gebleven in alle problemen met mijn moeder en daar ben ik hem op de dag van vandaag erkentelijk voor. Hij heeft mij de kans gegeven om dit proces in mijn eigen tempo door te maken. Had hij dat niet gedaan dan had het grote spanningen in ons huwelijk kunnen opleveren. Ik heb mijn dochter wel verteld dat ze dat nooit moet doen en haar man de tijd moet gunnen om dit probleem een plek te geven.
Echt Uk doe jezelf en vooral je man en kind een groot plezier en laat het los!
donderdag 16 juni 2011 om 14:39
quote:uk1996 schreef op 16 juni 2011 @ 14:35:
@BGB, hoe vind jij dan dat ik mijn man tegen houd?
Zal ik een voorbeeld geven?
Stel, ik vind het maar niks dat mijn man zegt te willen gaan tennissen met een knappe blondine met dubbel D. Maar dat wil ik niet zeggen, want ik wil geen jaloers zeikwijf zijn.
In dat geval zeg ik héél lief : Tuurlijk, schatje, ga jij maar lekker tennissen, ik doe zelf de boodschappen wel weer en dat je Jantje hebt beloofd om zijn band te plakken is niet erg, ik zet hem wel óp die krat bier die ik voor jouw verjaardag haal, ga jij maar lekker je broodnodige ontspanning zoeken, ik vermaak me wel met het huishouden. "
Wat denk je dat een man dan doet? Of hij blijft thuis, of hij gaat tóch...met de pest ( aan mij, waarschijnlijk ) in zijn lijf.
Nee, écht tegengehouden heb ik hem dan natuurlijk niet.
Of toch?
@BGB, hoe vind jij dan dat ik mijn man tegen houd?
Zal ik een voorbeeld geven?
Stel, ik vind het maar niks dat mijn man zegt te willen gaan tennissen met een knappe blondine met dubbel D. Maar dat wil ik niet zeggen, want ik wil geen jaloers zeikwijf zijn.
In dat geval zeg ik héél lief : Tuurlijk, schatje, ga jij maar lekker tennissen, ik doe zelf de boodschappen wel weer en dat je Jantje hebt beloofd om zijn band te plakken is niet erg, ik zet hem wel óp die krat bier die ik voor jouw verjaardag haal, ga jij maar lekker je broodnodige ontspanning zoeken, ik vermaak me wel met het huishouden. "
Wat denk je dat een man dan doet? Of hij blijft thuis, of hij gaat tóch...met de pest ( aan mij, waarschijnlijk ) in zijn lijf.
Nee, écht tegengehouden heb ik hem dan natuurlijk niet.
Of toch?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 16 juni 2011 om 14:39
quote:liselore schreef op 16 juni 2011 @ 14:30:
[...]
En nu dan? Waarom wilde je erover praten? Nogmaals jij verwacht dingen van je schoonouders waar zij niet aan gaan voldoen. Je had ook kunnen zeggen nee hoor, ik ben niet boos. en het gesprek een andere wending geven.
Wat mij betreft staat de overeenkomst nog, maar mijn grens is wel bereikt. Bij de eerstvolgende sneer is het einde oefening en mijn man weet dat. Als het om iemand anders ging, had ik het contact allang verbroken.
Ik heb geprobeerd om te zeggen dat ik niet boos ben, maar het was overduidelijk niet gemeend. De woede en het verdriet zitten erg hoog.
[...]
En nu dan? Waarom wilde je erover praten? Nogmaals jij verwacht dingen van je schoonouders waar zij niet aan gaan voldoen. Je had ook kunnen zeggen nee hoor, ik ben niet boos. en het gesprek een andere wending geven.
Wat mij betreft staat de overeenkomst nog, maar mijn grens is wel bereikt. Bij de eerstvolgende sneer is het einde oefening en mijn man weet dat. Als het om iemand anders ging, had ik het contact allang verbroken.
Ik heb geprobeerd om te zeggen dat ik niet boos ben, maar het was overduidelijk niet gemeend. De woede en het verdriet zitten erg hoog.
donderdag 16 juni 2011 om 14:40
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 juni 2011 @ 14:35:
" Man gaat 1 keer in de week met kind naar zijn ouders en ik ga mee bij belangrijke zaken als verjaardagen of als er iets geregeld moet worden (onlangs overlijden van oom bijvoorbeeld). "
Mag ik het héél apart vinden dat je er wel bij wilt zijn als er iets geregeld moet worden ?Ehhh... dat doe ik voor mijn man. Ik regel verder niets, maar ben er dan als steun voor hem. Het was zijn peetoom, hij had er ook verdriet van.
" Man gaat 1 keer in de week met kind naar zijn ouders en ik ga mee bij belangrijke zaken als verjaardagen of als er iets geregeld moet worden (onlangs overlijden van oom bijvoorbeeld). "
Mag ik het héél apart vinden dat je er wel bij wilt zijn als er iets geregeld moet worden ?Ehhh... dat doe ik voor mijn man. Ik regel verder niets, maar ben er dan als steun voor hem. Het was zijn peetoom, hij had er ook verdriet van.
donderdag 16 juni 2011 om 14:43
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 juni 2011 @ 14:39:
[...]
Zal ik een voorbeeld geven?
Stel, ik vind het maar niks dat mijn man zegt te willen gaan tennissen met een knappe blondine met dubbel D. Maar dat wil ik niet zeggen, want ik wil geen jaloers zeikwijf zijn.
In dat geval zeg ik héél lief : Tuurlijk, schatje, ga jij maar lekker tennissen, ik doe zelf de boodschappen wel weer en dat je Jantje hebt beloofd om zijn band te plakken is niet erg, ik zet hem wel óp die krat bier die ik voor jouw verjaardag haal, ga jij maar lekker je broodnodige ontspanning zoeken, ik vermaak me wel met het huishouden. "
Wat denk je dat een man dan doet? Of hij blijft thuis, of hij gaat tóch...met de pest ( aan mij, waarschijnlijk ) in zijn lijf.
Nee, écht tegengehouden heb ik hem dan natuurlijk niet.
Of toch?
Ik snap je redenatie, maar dat doe ik niet. Ik vind het namelijk fijner om de boodschappen te halen zonder kind, omdat die er een bloedhekel aan heeft om in een winkelwagentje te zitten en nog te klein is om alleen te laten rondrennen met zo'n klein wagentje. Dus ik doe de boodschappen en mijn man gaat dan met kind naar zijn ouders. Dan missen we zo weinig mogelijk tijd met elkaar.
En ik heb dat ook nergens zo geschreven trouwens, dus ik weet niet waarom je dat zo interpreteert.
[...]
Zal ik een voorbeeld geven?
Stel, ik vind het maar niks dat mijn man zegt te willen gaan tennissen met een knappe blondine met dubbel D. Maar dat wil ik niet zeggen, want ik wil geen jaloers zeikwijf zijn.
In dat geval zeg ik héél lief : Tuurlijk, schatje, ga jij maar lekker tennissen, ik doe zelf de boodschappen wel weer en dat je Jantje hebt beloofd om zijn band te plakken is niet erg, ik zet hem wel óp die krat bier die ik voor jouw verjaardag haal, ga jij maar lekker je broodnodige ontspanning zoeken, ik vermaak me wel met het huishouden. "
Wat denk je dat een man dan doet? Of hij blijft thuis, of hij gaat tóch...met de pest ( aan mij, waarschijnlijk ) in zijn lijf.
Nee, écht tegengehouden heb ik hem dan natuurlijk niet.
Of toch?
Ik snap je redenatie, maar dat doe ik niet. Ik vind het namelijk fijner om de boodschappen te halen zonder kind, omdat die er een bloedhekel aan heeft om in een winkelwagentje te zitten en nog te klein is om alleen te laten rondrennen met zo'n klein wagentje. Dus ik doe de boodschappen en mijn man gaat dan met kind naar zijn ouders. Dan missen we zo weinig mogelijk tijd met elkaar.
En ik heb dat ook nergens zo geschreven trouwens, dus ik weet niet waarom je dat zo interpreteert.
donderdag 16 juni 2011 om 14:45
Beste Uk, het feit dat het jou nu zo hoog zit en jij zo boos zit, is precies wat je schoonouders willen. Ze willen aandacht van je en het maakt geen barst uit of het negatieve aandacht is. Aandacht is aandacht en die hebben ze nu in elk geval volop! Geloof mij dat je gewoon in een hele diepe valkuil bent gelopen. NEGEREN is HET recept bij dit type mensen. GEEN discussie en GEEN ruzie maken want daar genieten ze onbewust nog het meest van omdat ze dan volop aandacht hebben. Je was goed op weg door het plan dat je met je man had opgesteld. Ik ben er zeker van dat deze aanpak ze niet lekker heeft gezeten. Nu hebben ze jou in elk geval weer helemaal uit je tent gelokt en dus succes. Ik zou je echt willen adviseren om die lui voorlopig helemaal te negeren. En zelfs als ze jou een sneer geven, kijk je ze met een meelijkwekkende blik aan en je zegt gewoon NIKS! Moet jij eens kijken wat er dan op termijn gebeurt. Mijn dochter heeft het ook zo gedaan en het effect was verrassend.
donderdag 16 juni 2011 om 14:47
Marianko, ik ga je advies ter harte nemen. Zondag al tijdens het etentje (want ik ga nog steeds mee...). Okee, ik zal ze niet compleet negeren, want dat gaat niet met zijn vieren aan tafel, maar eens kijken wat er gebeurt als ik net doe of het me allemaal niets doet. En dan er nog aan werken om te zorgen DAT het me ook niets doet.
donderdag 16 juni 2011 om 14:48
quote:uk1996 schreef op 16 juni 2011 @ 14:39:
[...]
Wat mij betreft staat de overeenkomst nog, maar mijn grens is wel bereikt. Bij de eerstvolgende sneer is het einde oefening en mijn man weet dat. Als het om iemand anders ging, had ik het contact allang verbroken.
Ik heb geprobeerd om te zeggen dat ik niet boos ben, maar het was overduidelijk niet gemeend. De woede en het verdriet zitten erg hoog.
Dus je laat het over aan de grillen van je schoonouders over, uitstel zeg maar, onder het mom zie je wel ik heb het geprobeerd?
Die sneer gaat er komen, dat weet jij net zo goed als ik. De woede en het verdriet gaan jouw schoonouder nooit bij je weg nemen, dat zal jezelf moeten doen. Kun je het niet voor man gewoon laten? Ruzie maken doe je met zijn tweeen. Jij kunt stoppen erop in te gaan. Jij en je man kunnen afspreken desnoods met een gebaren code dat je man je moeder tot de orde roept, mocht dit onvoldoende werken. Kan je man zeggen, nou mam hier hebben wij geen zin, wij stappen op, ik bel van de week wel weer. en dan gaan. zonder ruzie. Je hoeft niet alles uit te praten, zeker als je weet dat het zinloos is. Laat het, gewoon omwille van je man.
[...]
Wat mij betreft staat de overeenkomst nog, maar mijn grens is wel bereikt. Bij de eerstvolgende sneer is het einde oefening en mijn man weet dat. Als het om iemand anders ging, had ik het contact allang verbroken.
Ik heb geprobeerd om te zeggen dat ik niet boos ben, maar het was overduidelijk niet gemeend. De woede en het verdriet zitten erg hoog.
Dus je laat het over aan de grillen van je schoonouders over, uitstel zeg maar, onder het mom zie je wel ik heb het geprobeerd?
Die sneer gaat er komen, dat weet jij net zo goed als ik. De woede en het verdriet gaan jouw schoonouder nooit bij je weg nemen, dat zal jezelf moeten doen. Kun je het niet voor man gewoon laten? Ruzie maken doe je met zijn tweeen. Jij kunt stoppen erop in te gaan. Jij en je man kunnen afspreken desnoods met een gebaren code dat je man je moeder tot de orde roept, mocht dit onvoldoende werken. Kan je man zeggen, nou mam hier hebben wij geen zin, wij stappen op, ik bel van de week wel weer. en dan gaan. zonder ruzie. Je hoeft niet alles uit te praten, zeker als je weet dat het zinloos is. Laat het, gewoon omwille van je man.
donderdag 16 juni 2011 om 14:50
quote:uk1996 schreef op 16 juni 2011 @ 14:43:
[...]
Ik snap je redenatie, maar dat doe ik niet..
Dus ik doe de boodschappen en mijn man gaat dan met kind naar zijn ouders. Dan missen we zo weinig mogelijk tijd met elkaar.
.je hebt duidelijk de hele intentie van mijn post gemist.
[...]
Ik snap je redenatie, maar dat doe ik niet..
Dus ik doe de boodschappen en mijn man gaat dan met kind naar zijn ouders. Dan missen we zo weinig mogelijk tijd met elkaar.
.je hebt duidelijk de hele intentie van mijn post gemist.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 16 juni 2011 om 14:51
@liselore, de plannen zijn gewijzigd. Ik ga het advies van Marianko ter harte nemen. Jullie hebben me doen inzien dat het niet zo verkeerd is om mijn man ook wat meer rust te geven.
Ik ga dus proberen om het langs me neer te leggen. Het is een tijd goed gegaan, dus het moet ook weer gaan lukken. Dit topic helpt in ieder geval wel, ik ben tot meer inzichten gekomen dan bij de psycholoog.
Ik ga dus proberen om het langs me neer te leggen. Het is een tijd goed gegaan, dus het moet ook weer gaan lukken. Dit topic helpt in ieder geval wel, ik ben tot meer inzichten gekomen dan bij de psycholoog.
