Relaties
alle pijlers
mixed emotions
zondag 26 juni 2011 om 09:45
6 jaar geleden mijn huidige buitenlandse vrouw leren kennen (2 jaar daarvoor verbroken relatie na 16 jaar). we moesten van haar ouders trouwen om een relatie aan te gaan. T klikte, waarom niet. Na maandje terug naar nederland. Procedure opgestart op haar hierheen te halen. Na 3 maanden te horen gkregen dat ze zwanger is van mij(niet gepland, vroeg nog of ze de pil slikt) was beetje pissed, maar goed. ik hou van kinderen heb pracht van dochter. binnen jaar. kon ik mijn vrouw en dochter in nederland in mijn armen sluiten. Heel moeilijk begin gehad. Ze had heimwee, ze had verder niemand. Alleen haar moeder(gescheiden woont ook in NL) IK wist niet goed mee om te gaan met de situatie. Ik heb fulltime baan. We maakte vaak ruzie. Omdat ik me ergerde dat er niet gekookt is, of niet opgeruimd. Ik begreep dat niet, omdat ze de hele dag thuis is. We zijn al meerdere keren uit elkaar geweest. Schoonmoeder had geen begrip voor mij. Die vond dat ik me niet zo druk moet maken om die dingen. Elke keer hebben we t weer goed kunnen maken. Ze had anders terug gemoeten. Haar verblijftstatus was, verblijf bij echtgenoot. Overigens heeft mn dochter sinds geboorte de NED. nationaliteit. En elke keer werd er verwijten naar mij gemaakt dat ik degene was die zo moeijlijk deed. Ik heb naar mijn weten hierop veranderingen doorgevoerd. Als ze niet had gekookt dan kookte ik zelf. of als er niks gedaan is thuis dan deed ik t zelf maar. Ook al heb ik de hele dag gewerkt. Het is overigens niet zo dat ze niet altijd niks doet hoor. Ik heb zelfs 1 jaar niet met mn schoonmoeder gesproken omdat ik haar zei dat ze teveel bemoeide met ons leven. Ik probeer mijn vrouw en haar moeder te zeggen dat we onze eigen leven hebben en dat ze haar dochter 1 keer los moet laten.
3 jaar geleden is er bij min vrouw de ziekte HIV vastgesteld. Ze had tijdens de bevalling van mn dochter mogelijk besmet bloed toegediend gekregen in t land waar ze vandaan kwam. Ik zeg mogelijk, omdat ik er verder niet wilde graven hoe of wat. Jullie begrijp wat voor een impact dit was geweest. Mn dochter en ik hebben ons direkt laten testen. wat waren dat 2 zware weken voor de uitslag. Gelukkig was ik niet besmet en mijn dochter ook niet. Ik zei tegen mn vrouw, schat maakt niet uit jij bent mn vrouw ik accepteer je zoals je bent en we gaan er wat van maken. tegenwoordig zijn er aidsremmers en kan je er oud mee worden. Ik weet nog dat mijn schoonmoeder tegen mijn moeder zei: is jouw zoon die mijn dochter heeft besmet(????). Het werden nog zwaardere jaren. Nu deed ze nog minder, wel begrijpelijk. maar voor mij is t ook zwaar. ze viel vaak flauw, moesten vaak naar t 1e hulp(kwam door de zware medicijnen). wetende dat ze niet kon werken, ben ik bijbaantje gaan zoek. de relatie werd er maar niet beter op. laatstaan het seksleven. Ik moet voor de rest van mijn leven veilig vrijen met haar. we hebben beperkingen. vond niet erg ik hou van haar. ze ging steeds haar eigen weg, liever naar haar familie en moeder. had haar vaak te kennen gegeven dat ik er ook ben.. ik had niet meer t idee dat ik haar man ben. Heb haar ook verteld dat ik er niet alleen maar ben omvoor haar te zorgen, Ik heb ook aandacht en liefde nodig. 5 weken geleden was t weer zover, ze ging weer es naar haar familie, terwijl ik dat weekend vrij was. ze is sindsdien niet meer terug gekomen. en heeft zich inmiddels uitgeschreven en de kleine van school gehaald. Ik heb nog paar keer gebeld en gsmst maar geen reactie. Tot vaderdag. kreeg de kleine aan de lijn, lekker gebabbeld. Kreeg mijn vrouw ook te pakken en mcoht mn dochtertje ophalen. Ik was zooo blij. moest haar wel om 17:00 terug brengen. Deed ik ook, vroeg of ik nog iets mee moest nemen voor haar van huis, want al haar spullen zijn nog thuis, je zou niet zeggen dat ze weg is. kleine terug gebracht, had gelukkig gelegenheid om met haar te praten en vroeg haar wat ze wilde. ze zei dat ze even zo wilt laten, kleine weekend bij mij en doordeweeks bij haar. en dat ik zelf ga merken wanneer ze thuis komt. Ik zei nee das niet eerlijk voor mij. Ik moet dan maar afwachten of je volgende week, maand of jaar terugkomt? ze zei ok ik laat je t deze week weten. ik vroeg nog of ik zo slecht voor haar bent geweest en dat ik haar accepteer met zoals ze is. ze zei nee je bent niet slecht anders was ik nu niet meegekomen en als ik niet terug zou komen dan had ik je nu gevraagd om al mn spullen voor me mee te nemen. we huilden en ze gaf mee een innige omhelzing en zei nog ik hou van je maar dit moet ik even doen. ze droogde mn tranen ook af. toen ik ze had afgezet gaf ze me weer een omhelzing en zei ook weer dat ze van me hield. die avond had ze me nog gebeld hoe t met me ging.
maandag probeerde ik haar te bellen om mn dochter, geen antwoord. en dinsdag krijg ik bericht dat ze zich heeft uitgeschreven en ook haar bank adres heeft verhuisd.. daar begreep ik totaal nikx van. had nog een sms gestuurd: ik heb berciht gekregen dat je je heb uitgeschreven waarom?" maar kreeg geen reactie.. schiet me maar lek. ik heb al die weken de schuld bij me gezocht. had ik meer rekening moeten houden met haar, waarom heb ik tegen haar lopen schreeuwen. waarom was ik zo opvliegend. Ik ben naar de huisarts gegaan en die heeft me doorverwezen naar een instantie, 13 juli intake gesprek. mn omgeving zegt ook dat ik de laatste tijd niet zo vrolijk meer ben. is t teveel gevraagd dat ik een beetje aandacht en liefde terugwil. ik weiger eraan te denken dat t alleen maar om t paspoort gaat. ze is sinds 3 maanden genaturaliseerd. want ik hou van haar(denk ik)
3 jaar geleden is er bij min vrouw de ziekte HIV vastgesteld. Ze had tijdens de bevalling van mn dochter mogelijk besmet bloed toegediend gekregen in t land waar ze vandaan kwam. Ik zeg mogelijk, omdat ik er verder niet wilde graven hoe of wat. Jullie begrijp wat voor een impact dit was geweest. Mn dochter en ik hebben ons direkt laten testen. wat waren dat 2 zware weken voor de uitslag. Gelukkig was ik niet besmet en mijn dochter ook niet. Ik zei tegen mn vrouw, schat maakt niet uit jij bent mn vrouw ik accepteer je zoals je bent en we gaan er wat van maken. tegenwoordig zijn er aidsremmers en kan je er oud mee worden. Ik weet nog dat mijn schoonmoeder tegen mijn moeder zei: is jouw zoon die mijn dochter heeft besmet(????). Het werden nog zwaardere jaren. Nu deed ze nog minder, wel begrijpelijk. maar voor mij is t ook zwaar. ze viel vaak flauw, moesten vaak naar t 1e hulp(kwam door de zware medicijnen). wetende dat ze niet kon werken, ben ik bijbaantje gaan zoek. de relatie werd er maar niet beter op. laatstaan het seksleven. Ik moet voor de rest van mijn leven veilig vrijen met haar. we hebben beperkingen. vond niet erg ik hou van haar. ze ging steeds haar eigen weg, liever naar haar familie en moeder. had haar vaak te kennen gegeven dat ik er ook ben.. ik had niet meer t idee dat ik haar man ben. Heb haar ook verteld dat ik er niet alleen maar ben omvoor haar te zorgen, Ik heb ook aandacht en liefde nodig. 5 weken geleden was t weer zover, ze ging weer es naar haar familie, terwijl ik dat weekend vrij was. ze is sindsdien niet meer terug gekomen. en heeft zich inmiddels uitgeschreven en de kleine van school gehaald. Ik heb nog paar keer gebeld en gsmst maar geen reactie. Tot vaderdag. kreeg de kleine aan de lijn, lekker gebabbeld. Kreeg mijn vrouw ook te pakken en mcoht mn dochtertje ophalen. Ik was zooo blij. moest haar wel om 17:00 terug brengen. Deed ik ook, vroeg of ik nog iets mee moest nemen voor haar van huis, want al haar spullen zijn nog thuis, je zou niet zeggen dat ze weg is. kleine terug gebracht, had gelukkig gelegenheid om met haar te praten en vroeg haar wat ze wilde. ze zei dat ze even zo wilt laten, kleine weekend bij mij en doordeweeks bij haar. en dat ik zelf ga merken wanneer ze thuis komt. Ik zei nee das niet eerlijk voor mij. Ik moet dan maar afwachten of je volgende week, maand of jaar terugkomt? ze zei ok ik laat je t deze week weten. ik vroeg nog of ik zo slecht voor haar bent geweest en dat ik haar accepteer met zoals ze is. ze zei nee je bent niet slecht anders was ik nu niet meegekomen en als ik niet terug zou komen dan had ik je nu gevraagd om al mn spullen voor me mee te nemen. we huilden en ze gaf mee een innige omhelzing en zei nog ik hou van je maar dit moet ik even doen. ze droogde mn tranen ook af. toen ik ze had afgezet gaf ze me weer een omhelzing en zei ook weer dat ze van me hield. die avond had ze me nog gebeld hoe t met me ging.
maandag probeerde ik haar te bellen om mn dochter, geen antwoord. en dinsdag krijg ik bericht dat ze zich heeft uitgeschreven en ook haar bank adres heeft verhuisd.. daar begreep ik totaal nikx van. had nog een sms gestuurd: ik heb berciht gekregen dat je je heb uitgeschreven waarom?" maar kreeg geen reactie.. schiet me maar lek. ik heb al die weken de schuld bij me gezocht. had ik meer rekening moeten houden met haar, waarom heb ik tegen haar lopen schreeuwen. waarom was ik zo opvliegend. Ik ben naar de huisarts gegaan en die heeft me doorverwezen naar een instantie, 13 juli intake gesprek. mn omgeving zegt ook dat ik de laatste tijd niet zo vrolijk meer ben. is t teveel gevraagd dat ik een beetje aandacht en liefde terugwil. ik weiger eraan te denken dat t alleen maar om t paspoort gaat. ze is sinds 3 maanden genaturaliseerd. want ik hou van haar(denk ik)
zondag 26 juni 2011 om 11:19
Ik probeer even de andere kant te zien. Vrouw meldt zich aan als import bruid. Geschikte kandidaat dient zich aan, huwelijk wordt gesloten en geconsumeerd. Verblijfsvergunning geregeld, vrouw blijkt zwanger. Komt aan in NL waar ze behalve haar moeder niemand heeft. Pas bevallen, moe en voelt zich niet lekker. Man blijf geen lot uit de loterij want zeer kort lontje en verbaal agressief. Vrouw moe, ziek, beetje eenzaam en misschien depressief. Man schreeuwt omdat ze niets doet in huis en verder ook om het minste of geringste. Op een dag gaat vrouw naar haar moeder, die ziet haar dochter en zegt: meisje, blijf toch hier.
Ook dit verhaal past binnen de posts van TO, en iets zegt mij dat wij hier niet het hele verhaal te horen krijgen. Misschien heb ik het helemaal mis, maar ik heb er echt een raar voorgevoel bij.
Ook dit verhaal past binnen de posts van TO, en iets zegt mij dat wij hier niet het hele verhaal te horen krijgen. Misschien heb ik het helemaal mis, maar ik heb er echt een raar voorgevoel bij.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 26 juni 2011 om 11:20
@demissionair, tuurlijk denk ik aan mn dochter. tuurlijk heb ik spijt dat ze heeft gezien dat ik uit mn dak ga. maar mams heeft haar 3 weken geleden gewoon van school gehaald en op een andere school gezet, zonder te melden. terwijl de school bijna afgelopen is. ze reageert niet op mn sms als ikmn dochter wilt spreken. mams heeft haar wel uitgeschreven hier. mams heeft wel gezegd dat ze weekends bij me kon komen, maar komt niet
zondag 26 juni 2011 om 11:20
Wat ik niet snap is nadat je vrouw met jullie dochter vertrokken was je niet dezelfde dag naar hen toe bent gegaan en/of een advocaat hebt ingeschakeld? Je geeft aan dat ze niet meer is teruggeweest, zich heeft uitgeschreven en jullie kind van school gehaald. Dat zijn tekenen aan de wand. Zoek iemand die er minder emotioneel bij betrokken is dan jij en maak een stappenplan op, anders sta je straks aan de zijlijn toe te kijken hoe je dochter ergens anders opgroeid en "mag" jij haar af en toe ophalen.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
zondag 26 juni 2011 om 11:22
quote:papsjenne schreef op 26 juni 2011 @ 11:20:
@demissionair, tuurlijk denk ik aan mn dochter. tuurlijk heb ik spijt dat ze heeft gezien dat ik uit mn dak ga. maar mams heeft haar 3 weken geleden gewoon van school gehaald en op een andere school gezet, zonder te melden. terwijl de school bijna afgelopen is. ze reageert niet op mn sms als ikmn dochter wilt spreken. mams heeft haar wel uitgeschreven hier. mams heeft wel gezegd dat ze weekends bij me kon komen, maar komt niet
Precies. Ze ontkent dus jouw rechten als vader.
Zorg dat je het goed regelt paps!!
@demissionair, tuurlijk denk ik aan mn dochter. tuurlijk heb ik spijt dat ze heeft gezien dat ik uit mn dak ga. maar mams heeft haar 3 weken geleden gewoon van school gehaald en op een andere school gezet, zonder te melden. terwijl de school bijna afgelopen is. ze reageert niet op mn sms als ikmn dochter wilt spreken. mams heeft haar wel uitgeschreven hier. mams heeft wel gezegd dat ze weekends bij me kon komen, maar komt niet
Precies. Ze ontkent dus jouw rechten als vader.
Zorg dat je het goed regelt paps!!
zondag 26 juni 2011 om 11:23
quote:BWitched schreef op 26 juni 2011 @ 11:19:
Ik probeer even de andere kant te zien. Vrouw meldt zich aan als import bruid. Geschikte kandidaat dient zich aan, huwelijk wordt gesloten en geconsumeerd. Verblijfsvergunning geregeld, vrouw blijkt zwanger. Komt aan in NL waar ze behalve haar moeder niemand heeft. Pas bevallen, moe en voelt zich niet lekker. Man blijf geen lot uit de loterij want zeer kort lontje en verbaal agressief. Vrouw moe, ziek, beetje eenzaam en misschien depressief. Man schreeuwt omdat ze niets doet in huis en verder ook om het minste of geringste. Op een dag gaat vrouw naar haar moeder, die ziet haar dochter en zegt: meisje, blijf toch hier.
Ook dit verhaal past binnen de posts van TO, en iets zegt mij dat wij hier niet het hele verhaal te horen krijgen. Misschien heb ik het helemaal mis, maar ik heb er echt een raar voorgevoel bij.Ik ook.
Ik probeer even de andere kant te zien. Vrouw meldt zich aan als import bruid. Geschikte kandidaat dient zich aan, huwelijk wordt gesloten en geconsumeerd. Verblijfsvergunning geregeld, vrouw blijkt zwanger. Komt aan in NL waar ze behalve haar moeder niemand heeft. Pas bevallen, moe en voelt zich niet lekker. Man blijf geen lot uit de loterij want zeer kort lontje en verbaal agressief. Vrouw moe, ziek, beetje eenzaam en misschien depressief. Man schreeuwt omdat ze niets doet in huis en verder ook om het minste of geringste. Op een dag gaat vrouw naar haar moeder, die ziet haar dochter en zegt: meisje, blijf toch hier.
Ook dit verhaal past binnen de posts van TO, en iets zegt mij dat wij hier niet het hele verhaal te horen krijgen. Misschien heb ik het helemaal mis, maar ik heb er echt een raar voorgevoel bij.Ik ook.
zondag 26 juni 2011 om 11:29
@sweet
ik heb die dag toen ze wegging nog niks ondernomen. had de moeder wel gesproken. ze zei dat ze even ruimte wilde hebben. dus deed ik dat ook. Tot ik te hroen kreeg dat de kleine niet meer op school zat en later ook nog uitgeschreven staat. wilde t nog niet erger maken dan t is. wilde zelfs naar de politie toe stappen. werd me afgeraden. zij schakelen dan ellerlei instanties in. Ik wilde dat niet voor mn dochter het gehaal en getrek. Ik weet ook waar ze verblijven. maar wilt ze niet lastigvallen. ook al mis ik mn dochter. ze is pas 5
ik heb die dag toen ze wegging nog niks ondernomen. had de moeder wel gesproken. ze zei dat ze even ruimte wilde hebben. dus deed ik dat ook. Tot ik te hroen kreeg dat de kleine niet meer op school zat en later ook nog uitgeschreven staat. wilde t nog niet erger maken dan t is. wilde zelfs naar de politie toe stappen. werd me afgeraden. zij schakelen dan ellerlei instanties in. Ik wilde dat niet voor mn dochter het gehaal en getrek. Ik weet ook waar ze verblijven. maar wilt ze niet lastigvallen. ook al mis ik mn dochter. ze is pas 5
zondag 26 juni 2011 om 11:29
zondag 26 juni 2011 om 11:30
quote:valentinamaria schreef op 26 juni 2011 @ 11:27:
en dan wordt zo,n vrouw hierheen gehaald, zit de hele dag thuis, wordt geacht de hele dag te poetsen, zalig te koken en s,avonds op commando de benen wijd.
ze zou er depressief van worden......Yep ik ook. Maar dan nog is de situatie lastig in te schtten, afgaande op maar 1 kant van het verhaal.
en dan wordt zo,n vrouw hierheen gehaald, zit de hele dag thuis, wordt geacht de hele dag te poetsen, zalig te koken en s,avonds op commando de benen wijd.
ze zou er depressief van worden......Yep ik ook. Maar dan nog is de situatie lastig in te schtten, afgaande op maar 1 kant van het verhaal.
zondag 26 juni 2011 om 11:31
quote:norma_jeane schreef op 26 juni 2011 @ 11:14:
[...]
Ik vind jou reactie een beetje raar. Ik ben echt niet ouderwets hoor, maar als 1 partner werkt en de ander niet, dan lijkt mij het logisch dat degene die niet werkt het huishouden doet ja.
Ik kan me best voorstellen dat als je dag in dag uit thuis komt en er is geen kut gedaan, dat je dan agressief word, dat zal ik ook worden, is gewoon een gevoel van onmacht!Eens, maar agressie als je het niet doet? Waarom is mijn reactie een beetje raar? Ik wens geen geschreeuw.
[...]
Ik vind jou reactie een beetje raar. Ik ben echt niet ouderwets hoor, maar als 1 partner werkt en de ander niet, dan lijkt mij het logisch dat degene die niet werkt het huishouden doet ja.
Ik kan me best voorstellen dat als je dag in dag uit thuis komt en er is geen kut gedaan, dat je dan agressief word, dat zal ik ook worden, is gewoon een gevoel van onmacht!Eens, maar agressie als je het niet doet? Waarom is mijn reactie een beetje raar? Ik wens geen geschreeuw.
zondag 26 juni 2011 om 11:33
Jeetje ik vind de reacties over het feit dat T.O agressief is zo raar?!
Tuurlijk valt dat niet goed te praten, maar kom op he! Onder wat voor druk heeft To wel niet gestaan, zijn vrouw komt er achter dat ze HIV heeft, to werkt de hele dag, komt thuis niks gedaan, to kan nog zelf gaan koken en schoonmaken. En dan kan ze wel last hebben van haar medicijnen, maar een uurtje schoonmaken lijkt mij geen probleem. Ze had ook nog kunnen vragen aan to of ze de ene dag zei en de andere dag hij, met betrekking tot schoonmaken en koken.
En als je dan thuiskomt en je krijgt totaal geen liefde van je vrouw, je moet smeken en vragen of ze even bij je wilt zitten, dan lijkt mij dat de frustraties en wanhoop snel oploopt. En bij veel mensen lijdt dit dan tot agressie.
Want wanhoop en frustratie is zo kut om te voelen, omdat je niks meer kan doen, je word gek ik je hoofd, je kan geen kant meer op.
Ik wil het daarmee overigens niet goed praten, maar ik kan het zeker heel erg goed begrijpen van t.o
en daarmee vind ik het ronduit belachelijk dat ze jullie dochter gewoon heeft meegenomen en op een andere school heeft geplaats. BELACHELIJK.
Tuurlijk valt dat niet goed te praten, maar kom op he! Onder wat voor druk heeft To wel niet gestaan, zijn vrouw komt er achter dat ze HIV heeft, to werkt de hele dag, komt thuis niks gedaan, to kan nog zelf gaan koken en schoonmaken. En dan kan ze wel last hebben van haar medicijnen, maar een uurtje schoonmaken lijkt mij geen probleem. Ze had ook nog kunnen vragen aan to of ze de ene dag zei en de andere dag hij, met betrekking tot schoonmaken en koken.
En als je dan thuiskomt en je krijgt totaal geen liefde van je vrouw, je moet smeken en vragen of ze even bij je wilt zitten, dan lijkt mij dat de frustraties en wanhoop snel oploopt. En bij veel mensen lijdt dit dan tot agressie.
Want wanhoop en frustratie is zo kut om te voelen, omdat je niks meer kan doen, je word gek ik je hoofd, je kan geen kant meer op.
Ik wil het daarmee overigens niet goed praten, maar ik kan het zeker heel erg goed begrijpen van t.o
en daarmee vind ik het ronduit belachelijk dat ze jullie dochter gewoon heeft meegenomen en op een andere school heeft geplaats. BELACHELIJK.
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
zondag 26 juni 2011 om 11:34
Tsja, je moet het zelf weten, je hebt hier in NL rechten maar ook plichten. Als zij is genaturaliseerd zal zij zich daar aan moeten houden. Je bent nu 5 weken verder. Een afwachtende houding omwille van de lieve vrede zal je denk ik nu niet verder helpen. Je kind is oud genoeg om te beseffen dat er iets veranderd is. Je afwezigheid kan door haar moeder ook anders uitgelegd worden.
Je moet niet denken in termen van lastigvallen, die fase ben je allang voorbij. Je moet wat ondernemen. Adviezen zijn er genoeg gegeven.
Je moet niet denken in termen van lastigvallen, die fase ben je allang voorbij. Je moet wat ondernemen. Adviezen zijn er genoeg gegeven.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
zondag 26 juni 2011 om 11:35
quote:Demissionair schreef op 26 juni 2011 @ 11:31:
[...]
Eens, maar agressie als je het niet doet? Waarom is mijn reactie een beetje raar? Ik wens geen geschreeuw.
Zeker niet!
Maar als we erop kunnen vertrouwen dat TO iets aan zijn gedrag wilt veranderen (hij heeft prof. hulp ingeschakeld begreep ik), betekent dat dat hij de verantwoordelijkheid van zijn eigen gedrag ook op zich neemt. Dat zou in zijn voordeel spreken.
En dat hij boos wordt omdat ze niets uitvoert thuis, terwijl hij werkt en zij niet, dat zou ik wel kunnen begrijpen. Probleem echter blijft, we kunnen niet achter de voordeur kijken, we kennen niet het hele verhaal.
[...]
Eens, maar agressie als je het niet doet? Waarom is mijn reactie een beetje raar? Ik wens geen geschreeuw.
Zeker niet!
Maar als we erop kunnen vertrouwen dat TO iets aan zijn gedrag wilt veranderen (hij heeft prof. hulp ingeschakeld begreep ik), betekent dat dat hij de verantwoordelijkheid van zijn eigen gedrag ook op zich neemt. Dat zou in zijn voordeel spreken.
En dat hij boos wordt omdat ze niets uitvoert thuis, terwijl hij werkt en zij niet, dat zou ik wel kunnen begrijpen. Probleem echter blijft, we kunnen niet achter de voordeur kijken, we kennen niet het hele verhaal.
zondag 26 juni 2011 om 11:37
quote:Demissionair schreef op 26 juni 2011 @ 11:31:
[...]
Eens, maar agressie als je het niet doet? Waarom is mijn reactie een beetje raar? Ik wens geen geschreeuw.Omdat de frustratie's dan zo hoog oplopen! dochter is 5, dus ze zijn al 5,5 jaar bij elkaar. dus als je je 5 jaar loopt de wanhoop en frustratie op, ja dan kan ik me heel goed voorstellen dat je daar agressief van word. En ik wil dat echt niet goed praten, begrijp me niet verkeerd, want agressie kan gewoon niet. Maar ik kan het wel heeeeel erg goed begrijpen. ik heb het met mijn ex partner namelijk precies hetzelfde gevoeld.
[...]
Eens, maar agressie als je het niet doet? Waarom is mijn reactie een beetje raar? Ik wens geen geschreeuw.Omdat de frustratie's dan zo hoog oplopen! dochter is 5, dus ze zijn al 5,5 jaar bij elkaar. dus als je je 5 jaar loopt de wanhoop en frustratie op, ja dan kan ik me heel goed voorstellen dat je daar agressief van word. En ik wil dat echt niet goed praten, begrijp me niet verkeerd, want agressie kan gewoon niet. Maar ik kan het wel heeeeel erg goed begrijpen. ik heb het met mijn ex partner namelijk precies hetzelfde gevoeld.
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
zondag 26 juni 2011 om 11:38
quote:valentinamaria schreef op 26 juni 2011 @ 11:36:
agressie is altijd raar.
kan je beter een scheiding regelen.Nou nou. Agressie is er in vele vormen, gradaties, en kwantiteiten. Als mijn vent een mildere vorm van agressie vertoont en hij heeft de wil eraan te werken, dan zou ik nou niet direct overgaan op scheiding.
agressie is altijd raar.
kan je beter een scheiding regelen.Nou nou. Agressie is er in vele vormen, gradaties, en kwantiteiten. Als mijn vent een mildere vorm van agressie vertoont en hij heeft de wil eraan te werken, dan zou ik nou niet direct overgaan op scheiding.
