Mijn moeder/Puber??
woensdag 29 juni 2011 om 08:24
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 07:00:
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.Leer eerst zelf eens gewoon Nederlands zou ik zeggen. En nee, je hebt er helemaal 0,0 over te zeggen. Jammer voor je.
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.Leer eerst zelf eens gewoon Nederlands zou ik zeggen. En nee, je hebt er helemaal 0,0 over te zeggen. Jammer voor je.
woensdag 29 juni 2011 om 08:47
woensdag 29 juni 2011 om 08:49
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 07:19:
[...]
Klopt.. En dat gun ik haar met heel mijn hart. Ik wil dat zij nu natuurlijk gelukkig wordt. Ze heeft me ook duidelijk gemaakt dat ze nu haar 'gemiste' jaren inhaalt, maar waarom nou net met zo'n jonge persoon. ppfff..
Het lijkt me verrekte lastig hoor en ook zeker genant dat je moeder een relatie aanknoopt met een leeftijdsgenoot.
En dan mogen we in een tamelijk vrij land leven en zal haar moeder een moeilijk leven achter de rug hebben, het klinkt mij nogal wanhopig in de oren en ik kan me jouw gevoelens goed voorstellen Noname.
Het enige advies wat ik hier deel is zo snel mogelijk uit huis gaan.
En oh ja, volgens mij heb jij je hart op de juiste plek hoor.
[...]
Klopt.. En dat gun ik haar met heel mijn hart. Ik wil dat zij nu natuurlijk gelukkig wordt. Ze heeft me ook duidelijk gemaakt dat ze nu haar 'gemiste' jaren inhaalt, maar waarom nou net met zo'n jonge persoon. ppfff..
Het lijkt me verrekte lastig hoor en ook zeker genant dat je moeder een relatie aanknoopt met een leeftijdsgenoot.
En dan mogen we in een tamelijk vrij land leven en zal haar moeder een moeilijk leven achter de rug hebben, het klinkt mij nogal wanhopig in de oren en ik kan me jouw gevoelens goed voorstellen Noname.
Het enige advies wat ik hier deel is zo snel mogelijk uit huis gaan.
En oh ja, volgens mij heb jij je hart op de juiste plek hoor.
woensdag 29 juni 2011 om 08:54
quote:campari schreef op 29 juni 2011 @ 08:49:
[...]
Het lijkt me verrekte lastig hoor en ook zeker genant dat je moeder een relatie aanknoopt met een leeftijdsgenoot.
En dan mogen we in een tamelijk vrij land leven en zal haar moeder een moeilijk leven achter de rug hebben, het klinkt mij nogal wanhopig in de oren en ik kan me jouw gevoelens goed voorstellen Noname.
Het enige advies wat ik hier deel is zo snel mogelijk uit huis gaan.
En oh ja, volgens mij heb jij je hart op de juiste plek hoor.
Eens.
Ik zou er ook niet blij mee zijn en moet er zelf niet aan denken een "lover" te hebben die, qua leeftijd, mijn zoon zou kunnen zijn.
[...]
Het lijkt me verrekte lastig hoor en ook zeker genant dat je moeder een relatie aanknoopt met een leeftijdsgenoot.
En dan mogen we in een tamelijk vrij land leven en zal haar moeder een moeilijk leven achter de rug hebben, het klinkt mij nogal wanhopig in de oren en ik kan me jouw gevoelens goed voorstellen Noname.
Het enige advies wat ik hier deel is zo snel mogelijk uit huis gaan.
En oh ja, volgens mij heb jij je hart op de juiste plek hoor.
Eens.
Ik zou er ook niet blij mee zijn en moet er zelf niet aan denken een "lover" te hebben die, qua leeftijd, mijn zoon zou kunnen zijn.
woensdag 29 juni 2011 om 09:07
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 07:00:
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
Wie denk je in godsnaam wel niet dat je bent???
Jij hebt je maar te schikken in welke man zij mee naar huis neemt in HAAR EIGEN huis.
PS, weet je trouwens meteen hoe de familie van je vriend denkt over een 9 jaar jongere vriendin....kan toch ook niet! bah! Vent van 31 denkt dat ie een puber is.
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
Wie denk je in godsnaam wel niet dat je bent???
Jij hebt je maar te schikken in welke man zij mee naar huis neemt in HAAR EIGEN huis.
PS, weet je trouwens meteen hoe de familie van je vriend denkt over een 9 jaar jongere vriendin....kan toch ook niet! bah! Vent van 31 denkt dat ie een puber is.
woensdag 29 juni 2011 om 09:17
quote:sofi2010 schreef op 29 juni 2011 @ 08:02:
Het is heel verwarrend. Ik herken wel een stukje van jou verhaal in de die van mijn moeder nml.
Ik was 18 toen mijn ouders uit elkaar gingen. Mijn moeder had het altijd al gewild (met 14 bij elkaar gekomen en nooit meer uit elkaar geweest) en ze zijn echt te verschillend maar wilde wachten totdat wij ouder waren Oke. Geen rare dingen verder. Alleen ging mijn moeder toen ook ineens stappen en ik weet niet wat doen. Huh??? mijn moeder? stappen? waar ik nara toe ging kwam zij ook? uhm...echt niet leuk. Tot overmaat van ramp kwam ze met een 15 jaar jongere collega aangezet. Meeen wat ben ik boos/kwaad/teleurgesteld geweest.....niet normaal. Hij is 9 jaar ouder dan mij.........je wilt niet weten wat ik ze allemaal verwenst heb op mijn 18e...Ik mocht van hem toen niet eens mijn moeder opzoeken (die met haar impulsieve gedrag direct was gaan samenwonen) want tja hij was geen kinderen gewend enz enz nez. Ik moest het vragen!!! nou toen ik een keer examen had in de stad (kwam zelf uit een dorp) en 5 uur ertussen had zitten wilde ik daar even naartoe ...nou n ee hoor niet welkom Heb een bakje patat door de brievenbus gedrukt als dank dat daar wel wat mocht eten (maar niet heus)...
Een hele tijd is de relatie tussen mijn moeder en mij )en mijn broertje) bekoeld geweest. Zij heeft heel wat sorry's en goedmaakpogingen gedaan. Totdat ikzelf een stabiel leven kreeg (lees niet de hele wereld meer over reizen enz) en ging samenwonen. En kinderen kreeg. NU gaat het super. En..zij is nog steeds samen met die 15 jaar jongere collega die 1 jaar jonger is dan mijn eigen man die weer 10 jaar met mij scheelt. haha.....maar qua emotioneel niveau is hij toch echt ouder en nu een echt maar dan ook een echte opa voor mijn kinderen die dat zo zien.
iets andere situatie aangezien je nieuwe stiefvader jou ging verbieden je moeder op te zoeken. Ik lees nergens dat de vriend van TO's moeder haar ook regels oplegt.
Snap best dat kinderen zich verzetten tegen nieuwe partners van hun ouders, maar ik vind dat allemaal zo egoïstisch....
Dwars doen is redelijk acceptabel als de kinderen onder 12 zijn, daarna zouden ze toch na moeten kunnen denken en hun ouders een nieuwe liefde gunnen.
Het is heel verwarrend. Ik herken wel een stukje van jou verhaal in de die van mijn moeder nml.
Ik was 18 toen mijn ouders uit elkaar gingen. Mijn moeder had het altijd al gewild (met 14 bij elkaar gekomen en nooit meer uit elkaar geweest) en ze zijn echt te verschillend maar wilde wachten totdat wij ouder waren Oke. Geen rare dingen verder. Alleen ging mijn moeder toen ook ineens stappen en ik weet niet wat doen. Huh??? mijn moeder? stappen? waar ik nara toe ging kwam zij ook? uhm...echt niet leuk. Tot overmaat van ramp kwam ze met een 15 jaar jongere collega aangezet. Meeen wat ben ik boos/kwaad/teleurgesteld geweest.....niet normaal. Hij is 9 jaar ouder dan mij.........je wilt niet weten wat ik ze allemaal verwenst heb op mijn 18e...Ik mocht van hem toen niet eens mijn moeder opzoeken (die met haar impulsieve gedrag direct was gaan samenwonen) want tja hij was geen kinderen gewend enz enz nez. Ik moest het vragen!!! nou toen ik een keer examen had in de stad (kwam zelf uit een dorp) en 5 uur ertussen had zitten wilde ik daar even naartoe ...nou n ee hoor niet welkom Heb een bakje patat door de brievenbus gedrukt als dank dat daar wel wat mocht eten (maar niet heus)...
Een hele tijd is de relatie tussen mijn moeder en mij )en mijn broertje) bekoeld geweest. Zij heeft heel wat sorry's en goedmaakpogingen gedaan. Totdat ikzelf een stabiel leven kreeg (lees niet de hele wereld meer over reizen enz) en ging samenwonen. En kinderen kreeg. NU gaat het super. En..zij is nog steeds samen met die 15 jaar jongere collega die 1 jaar jonger is dan mijn eigen man die weer 10 jaar met mij scheelt. haha.....maar qua emotioneel niveau is hij toch echt ouder en nu een echt maar dan ook een echte opa voor mijn kinderen die dat zo zien.
iets andere situatie aangezien je nieuwe stiefvader jou ging verbieden je moeder op te zoeken. Ik lees nergens dat de vriend van TO's moeder haar ook regels oplegt.
Snap best dat kinderen zich verzetten tegen nieuwe partners van hun ouders, maar ik vind dat allemaal zo egoïstisch....
Dwars doen is redelijk acceptabel als de kinderen onder 12 zijn, daarna zouden ze toch na moeten kunnen denken en hun ouders een nieuwe liefde gunnen.
woensdag 29 juni 2011 om 09:19
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 06:56:
@ Bontekoe
Het is idd niet leuk en het maakt me erg verdrietig. Onze moeder-dochter rol is ook anders dan het hoort, omdat zij zo puberachtig is. Ik weet dat ze niet gaat luisteren (het blijft haar leven). Maar ik en mijn zusjes hebben hier ook een rol in, en dus hebben wij toch wel iets te zeggen. Ze had ook eerst beloofd om 'normale' vrienden te blijven, want ik zag het al aankomen. Elke avond weg, krulspelden in dr haren, heel zenuwachtig, en verdrietig zijn als hij even niet kon. Een normale rustige gesprek hielp niet.. Ze wilt het maar niet begrijpen jammer genoeg..Je klinkt als haar moeder! Dat je moeder zich op dit moment gedraagt als een puber betekent nog niet dat ze niet verantwoordelijk is of niet kiest voor een gelukkig leven (misschien met een veel jongere man, so what? Jij hebt toch ook een relatie met een veel oudere man, het maakt gewoonweg niet uit, liefde is liefde). Ze heeft jou opgevoed tot een evenwichtige volwassene, haar taak zit er nu op als zorgende moeder. Juist als ze zoveel verdriet heeft gehad, zou ik het haar gunnen om eens lekker uit haar dak te gaan.
Steun haar, wees blij voor haar en geef aan wanneer jij je in een hoek gezet/ tweede plaats voelt, daar zal ze naar luisteren: je bent en blijft haar dochter.
Jij heb sowieso nog hopelijk ook een eigen leven om je mee bezig te houden? Laat je moeder doen waar ze zin in heeft...Net zoals ze dat jou laat doen. Vrijheid, blijheid.
@ Bontekoe
Het is idd niet leuk en het maakt me erg verdrietig. Onze moeder-dochter rol is ook anders dan het hoort, omdat zij zo puberachtig is. Ik weet dat ze niet gaat luisteren (het blijft haar leven). Maar ik en mijn zusjes hebben hier ook een rol in, en dus hebben wij toch wel iets te zeggen. Ze had ook eerst beloofd om 'normale' vrienden te blijven, want ik zag het al aankomen. Elke avond weg, krulspelden in dr haren, heel zenuwachtig, en verdrietig zijn als hij even niet kon. Een normale rustige gesprek hielp niet.. Ze wilt het maar niet begrijpen jammer genoeg..Je klinkt als haar moeder! Dat je moeder zich op dit moment gedraagt als een puber betekent nog niet dat ze niet verantwoordelijk is of niet kiest voor een gelukkig leven (misschien met een veel jongere man, so what? Jij hebt toch ook een relatie met een veel oudere man, het maakt gewoonweg niet uit, liefde is liefde). Ze heeft jou opgevoed tot een evenwichtige volwassene, haar taak zit er nu op als zorgende moeder. Juist als ze zoveel verdriet heeft gehad, zou ik het haar gunnen om eens lekker uit haar dak te gaan.
Steun haar, wees blij voor haar en geef aan wanneer jij je in een hoek gezet/ tweede plaats voelt, daar zal ze naar luisteren: je bent en blijft haar dochter.
Jij heb sowieso nog hopelijk ook een eigen leven om je mee bezig te houden? Laat je moeder doen waar ze zin in heeft...Net zoals ze dat jou laat doen. Vrijheid, blijheid.
woensdag 29 juni 2011 om 09:27
woensdag 29 juni 2011 om 09:27
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 07:00:
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.Nou word die helemaal mooi! Jij woont bij je moeder in - en wilt haar wat verbieden. Das een goeie zeg
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.Nou word die helemaal mooi! Jij woont bij je moeder in - en wilt haar wat verbieden. Das een goeie zeg
woensdag 29 juni 2011 om 09:28
Ik denk dat je twee dingen uit elkaar moet halen, de vrije keuze van je moeder, en jouw schaamte, die op zich niet onredelijk is. Het is supergenant als je moeder in de weer gaat met een leeftijdsgenoot, en dat wordt pas minder als die relatie stand blijkt te houden.
Lijkt me het handigste dat je voor jezelf (en voor wie ernaar vraagt) het standpunt inneemt dat jíj deze keuze niet zou maken. Maar dat je blij bent ondanks alles dat je in een land leeft waar je moeder deze keuze wel kan maken, en dat de tijden zijn veranderd sinds zij zo jong als jij was.
Daar kan je toch geen buil aan vallen?
Lijkt me het handigste dat je voor jezelf (en voor wie ernaar vraagt) het standpunt inneemt dat jíj deze keuze niet zou maken. Maar dat je blij bent ondanks alles dat je in een land leeft waar je moeder deze keuze wel kan maken, en dat de tijden zijn veranderd sinds zij zo jong als jij was.
Daar kan je toch geen buil aan vallen?
woensdag 29 juni 2011 om 09:42
Jammer dat jij nu degene bent die je moeder wat op wil leggen. Me dunkt dat ze dat al genoeg heeft gehad in haar leven.
En nee, Noname, je hebt er echt niks over te zeggen welke partner zij kiest omdát je nog bij haar in huis woont.
Je zegt dat je haar, haar vrijheid gunt maar kennelijk alleen als het in jouw plaatje past. Als je dan heel eerlijk bent naar jezelf toe gun je het haar niet écht want de manier waarop komt jou niet uit. Je zegt ook dat je haar gelukkig wilt zien. Dat is ze nou toch? Accepteer dat, zelfs al vind je de manier waarop niks.
Ik vind het sneu voor je moeder dat de mensen om haar heen, haar directe familie haar enkel geluk gunnen naar hún normen en waarden en niet naar de hare.
Op zich snap ik nog wel dat het vreemd voelt dat ze een vriend heeft die net zo oud is als haar dochter en dat jouw vriend ouder is dan de vriend van je moeder. Dat is wel even een andere situatie dan gangbaar. Echter geen reden je moeder dan steeds lastig te vallen met iets waar jíj moeite mee hebt.
Probeer het gewoon te accepteren zodat jouw moeder eindelijk eens echt van haar leven kan genieten. Dat is toch wel het minste wat je voor haar kunt doen?
En nee, Noname, je hebt er echt niks over te zeggen welke partner zij kiest omdát je nog bij haar in huis woont.
Je zegt dat je haar, haar vrijheid gunt maar kennelijk alleen als het in jouw plaatje past. Als je dan heel eerlijk bent naar jezelf toe gun je het haar niet écht want de manier waarop komt jou niet uit. Je zegt ook dat je haar gelukkig wilt zien. Dat is ze nou toch? Accepteer dat, zelfs al vind je de manier waarop niks.
Ik vind het sneu voor je moeder dat de mensen om haar heen, haar directe familie haar enkel geluk gunnen naar hún normen en waarden en niet naar de hare.
Op zich snap ik nog wel dat het vreemd voelt dat ze een vriend heeft die net zo oud is als haar dochter en dat jouw vriend ouder is dan de vriend van je moeder. Dat is wel even een andere situatie dan gangbaar. Echter geen reden je moeder dan steeds lastig te vallen met iets waar jíj moeite mee hebt.
Probeer het gewoon te accepteren zodat jouw moeder eindelijk eens echt van haar leven kan genieten. Dat is toch wel het minste wat je voor haar kunt doen?
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
woensdag 29 juni 2011 om 09:48
quote:elninjoo schreef op 29 juni 2011 @ 09:27:
Alleen kinderen krijgen vind ik not done als je al 40 bent en al helemaal als je al 'n volwassen exemplaar hebt rondlopen.
Vroeger was dat heel gewoon. Mijn grootouderparen kregen hun laatste kinderen rond dezelfde tijd dat de eerste kleinkinderen geboren werden.
Ik heb dus ooms en tantes die leeftijdsgenoten zijn. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik het een bizar idee vond dat mijn moeder dacht dat ze zwanger was toen zij 38, en ik 20 was.
Maar denken dat ik daar iets over te zeggen zou hebben kwam niet in mijn hoofd op. Ik had haar wel gemeld dat ik niet zou oppassen.
Alleen kinderen krijgen vind ik not done als je al 40 bent en al helemaal als je al 'n volwassen exemplaar hebt rondlopen.
Vroeger was dat heel gewoon. Mijn grootouderparen kregen hun laatste kinderen rond dezelfde tijd dat de eerste kleinkinderen geboren werden.
Ik heb dus ooms en tantes die leeftijdsgenoten zijn. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik het een bizar idee vond dat mijn moeder dacht dat ze zwanger was toen zij 38, en ik 20 was.
Maar denken dat ik daar iets over te zeggen zou hebben kwam niet in mijn hoofd op. Ik had haar wel gemeld dat ik niet zou oppassen.
woensdag 29 juni 2011 om 09:49
Tuurlijk, iedereen snapt dat het gewoon niet echt heel leuk is voor de TO. Maar dat verandert niks aan het feit dat het toch echt haar eigen probleem is. Ze woont nog bij haar moeder, in het huis van haar moeder, dat maakt allesbehalve dat de TO zich kan mengen in het liefdesleven van haar moeder. TO moet maar lekker op zichzelf gaan wonen als ze zich hieraan ergert.
Het is namelijk het huis van haar moeder, zij woont er simpelweg alleen maar in. En dat geeft geen rechten.
Het is namelijk het huis van haar moeder, zij woont er simpelweg alleen maar in. En dat geeft geen rechten.
woensdag 29 juni 2011 om 09:57
quote:mamzelle schreef op 29 juni 2011 @ 09:28:
Het is supergenant als je moeder in de weer gaat met een leeftijdsgenoot, en dat wordt pas minder als die relatie stand blijkt te houden.
Ik zou 't eigenlijk genanter beginnen te vinden als zo'n relatie stand houdt... Zolang 't puur om de lust gaat vind ik het niet erg als 'n vrouw van 40 wat aanrommelt met 20-ers of 'n meid van in de 20 iets begint met 'n 40-er. Maar als er serieus samengewoond gaat worden of erger, dan zou ik daar niet echt vrolijk van worden als 't een naaste van mij betrof.
Het is supergenant als je moeder in de weer gaat met een leeftijdsgenoot, en dat wordt pas minder als die relatie stand blijkt te houden.
Ik zou 't eigenlijk genanter beginnen te vinden als zo'n relatie stand houdt... Zolang 't puur om de lust gaat vind ik het niet erg als 'n vrouw van 40 wat aanrommelt met 20-ers of 'n meid van in de 20 iets begint met 'n 40-er. Maar als er serieus samengewoond gaat worden of erger, dan zou ik daar niet echt vrolijk van worden als 't een naaste van mij betrof.
woensdag 29 juni 2011 om 10:17
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 06:21:
Ik zei op een normale en rustige manier dat dit niet kon en dat ik hier niet akkoord meeging.
Mijn eerste ongecensureerde gedachte bij het lezen van dit hele verhaal was; als je mijn dochter was geweest had ik je een schop onder je kont verkocht.
Mijn moeder was een jonge moeder, haar vriend zit qua leeftijd tussen ons in. Ik heb een jonge stiefpa. Stiefpa zijn moeder is toevallig niet zo heel veel ouder dan mijn moeder.
Mijn ding zou het niet zijn, eerst had ze mijn pa van tien jaar ouder, nu heeft ze iemand die acht jaar jonger is. Ik ben erg blij dat ze zo een aardige man heeft getroffen.
Toevallig kom ik ook uit een cultuur waar helaas nog wordt uitgehuwelijk, en om eerlijk te zeggen kan ik het niet rijmen met de manier waarop je jouw moeder benadert. Dat moederlief haar oren wellicht laat hangen naar oudere familieleden, maar naar haar kinderen?
Ik zei op een normale en rustige manier dat dit niet kon en dat ik hier niet akkoord meeging.
Mijn eerste ongecensureerde gedachte bij het lezen van dit hele verhaal was; als je mijn dochter was geweest had ik je een schop onder je kont verkocht.
Mijn moeder was een jonge moeder, haar vriend zit qua leeftijd tussen ons in. Ik heb een jonge stiefpa. Stiefpa zijn moeder is toevallig niet zo heel veel ouder dan mijn moeder.
Mijn ding zou het niet zijn, eerst had ze mijn pa van tien jaar ouder, nu heeft ze iemand die acht jaar jonger is. Ik ben erg blij dat ze zo een aardige man heeft getroffen.
Toevallig kom ik ook uit een cultuur waar helaas nog wordt uitgehuwelijk, en om eerlijk te zeggen kan ik het niet rijmen met de manier waarop je jouw moeder benadert. Dat moederlief haar oren wellicht laat hangen naar oudere familieleden, maar naar haar kinderen?
woensdag 29 juni 2011 om 10:26
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 07:00:
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
Sorry maar je moeder is een volwassen vrouw en daar heb jij helemaal niks mee te maken hoe zij haar leven inricht en met wie ze een relatie heeft.
Weet je wat ECHT NIET KAN: dat jij voor je moeder gaat bepalen wat goed voor haar is.
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
Sorry maar je moeder is een volwassen vrouw en daar heb jij helemaal niks mee te maken hoe zij haar leven inricht en met wie ze een relatie heeft.
Weet je wat ECHT NIET KAN: dat jij voor je moeder gaat bepalen wat goed voor haar is.
woensdag 29 juni 2011 om 10:36
@ TO: Ik snap je niet. Je bent een volwassen vrouw. Je moeder is een volwassen vrouw. Je moeder is (jouw eigen woorden) gelukkig, blij en verliefd. En jij schaamt je voor haar.
Kan je er nog zo leuk een smiley achter zetten, je vindt het wel.
Als ik jou was zou ik me schamen om je eigen houding hierin.
(en dan heb ik het nog niet eens over het absoluut arrogante idee dat jij wel even voor je moeder invult wat wel en niet geaccepteerd is)
Grow up en gedraag je niet als een verwend prinsesje.
Kan je er nog zo leuk een smiley achter zetten, je vindt het wel.
Als ik jou was zou ik me schamen om je eigen houding hierin.
(en dan heb ik het nog niet eens over het absoluut arrogante idee dat jij wel even voor je moeder invult wat wel en niet geaccepteerd is)
Grow up en gedraag je niet als een verwend prinsesje.