Psyche
alle pijlers
Hoogbegaafd maar mislukt ;-)
vrijdag 1 juli 2011 om 16:38
Wie herkent dit en wie weet een manier om hier een draai aan te geven?
Ik ben flink intelligent en heb het VWO gehaald zonder te leren (de cijfers waren mét leren wel wat hoger geweest).
Nu inmiddels 30, flink wat jaren, een man en 2 kinderen verder, en heb verder nooit een opleiding afgerond.
Ben tot driemaal toe aan een opleiding begonnen, maar vanwege een groot gebrek aan discipline en geen bovenmatige interesse in wat dan ook, heb ik nooit een diploma gehaald verder.
Discipline heb ik wel gekregen, daar heeft een turbulente tijd en onverwachts moederschap wel voor gezorgd.
Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.
Is er nog hoop op verandering? Zo ja, hoe? Herkenning?
Overigens word ik nu geacht te werken maar ben zo vrij geweest de tijd even hiervoor te gebruiken (verder nog nooit in mijn leven rookpauzes genomen, dus dat compenseert). Het kan dus wel even duren voor ik inhoudelijk reageer, bij voorbaat excuses!
Ik ben flink intelligent en heb het VWO gehaald zonder te leren (de cijfers waren mét leren wel wat hoger geweest).
Nu inmiddels 30, flink wat jaren, een man en 2 kinderen verder, en heb verder nooit een opleiding afgerond.
Ben tot driemaal toe aan een opleiding begonnen, maar vanwege een groot gebrek aan discipline en geen bovenmatige interesse in wat dan ook, heb ik nooit een diploma gehaald verder.
Discipline heb ik wel gekregen, daar heeft een turbulente tijd en onverwachts moederschap wel voor gezorgd.
Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.
Is er nog hoop op verandering? Zo ja, hoe? Herkenning?
Overigens word ik nu geacht te werken maar ben zo vrij geweest de tijd even hiervoor te gebruiken (verder nog nooit in mijn leven rookpauzes genomen, dus dat compenseert). Het kan dus wel even duren voor ik inhoudelijk reageer, bij voorbaat excuses!
vrijdag 1 juli 2011 om 17:43
quote:Blyt schreef op 01 juli 2011 @ 16:46:
Na wat zelfonderzoek heb ik besloten dat ik ergens welmislukt moet zijn omdat ik hier zovaak rondhang. No offense, lieve mensen, maar het is natuurlijk niet het neusje van de zalm dat hier zijn tijd loopt te verdoen. Iedereen die hier typt heeft een manco, dus ik ook. Maar goed, niets dat wat therapie niet kan verhelpen, hoop ik maar.
Ehhhmmm, vast niet zo bedoeld, maar dit vind ik nou eens een hele onaardige opmerking....
Ontopic: TO, hoogbegaafd zijn kan ook heel lastig zijn (weet ik niet uit eigen ervaring , maar wel van een goede vriend die ook hoogbegaafd is). Een opleiding afronden kan juist moeilijk zijn, vooral als je niet zo goed weet wat je wilt studeren.
Maar zoals iemand anders al zegt: je bent toch verre van mislukt, 2 kinderen, een baan, dat is toch al rijkdom
Als je weet wat je wilt kun je altijd nog aan een opleiding beginnen, je hebt toch nog een heel leven voor je!?
Na wat zelfonderzoek heb ik besloten dat ik ergens welmislukt moet zijn omdat ik hier zovaak rondhang. No offense, lieve mensen, maar het is natuurlijk niet het neusje van de zalm dat hier zijn tijd loopt te verdoen. Iedereen die hier typt heeft een manco, dus ik ook. Maar goed, niets dat wat therapie niet kan verhelpen, hoop ik maar.
Ehhhmmm, vast niet zo bedoeld, maar dit vind ik nou eens een hele onaardige opmerking....
Ontopic: TO, hoogbegaafd zijn kan ook heel lastig zijn (weet ik niet uit eigen ervaring , maar wel van een goede vriend die ook hoogbegaafd is). Een opleiding afronden kan juist moeilijk zijn, vooral als je niet zo goed weet wat je wilt studeren.
Maar zoals iemand anders al zegt: je bent toch verre van mislukt, 2 kinderen, een baan, dat is toch al rijkdom
Als je weet wat je wilt kun je altijd nog aan een opleiding beginnen, je hebt toch nog een heel leven voor je!?
vrijdag 1 juli 2011 om 17:50
vrijdag 1 juli 2011 om 17:51
vrijdag 1 juli 2011 om 17:51
quote:Blyt schreef op 01 juli 2011 @ 16:46:
Ik heb onlangs hier ergens in een topic gelezen dat mijn iq op de hoogbegaafdheidsgrens zit (135), dus wel slim, maar niet zo idioot slim. Gelukkig ben ik dankzij mijn enge moeder niet mislukt, en heb ik braaf mijn studies afgemaakt en heb ik nu braaf bijna mijn phd. Ik vind het allemaal wel erg saai, vandaar dat ik nu al jaren rondhang op dit forum om afwisselend stukjes onderzoek en stukjes onzin te typen.
Na wat zelfonderzoek heb ik besloten dat ik ergens welmislukt moet zijn omdat ik hier zovaak rondhang. No offense, lieve mensen, maar het is natuurlijk niet het neusje van de zalm dat hier zijn tijd loopt te verdoen. Iedereen die hier typt heeft een manco, dus ik ook. Maar goed, niets dat wat therapie niet kan verhelpen, hoop ik maar. helemaal waar, zo denk ik er ook over.
Ik heb onlangs hier ergens in een topic gelezen dat mijn iq op de hoogbegaafdheidsgrens zit (135), dus wel slim, maar niet zo idioot slim. Gelukkig ben ik dankzij mijn enge moeder niet mislukt, en heb ik braaf mijn studies afgemaakt en heb ik nu braaf bijna mijn phd. Ik vind het allemaal wel erg saai, vandaar dat ik nu al jaren rondhang op dit forum om afwisselend stukjes onderzoek en stukjes onzin te typen.
Na wat zelfonderzoek heb ik besloten dat ik ergens welmislukt moet zijn omdat ik hier zovaak rondhang. No offense, lieve mensen, maar het is natuurlijk niet het neusje van de zalm dat hier zijn tijd loopt te verdoen. Iedereen die hier typt heeft een manco, dus ik ook. Maar goed, niets dat wat therapie niet kan verhelpen, hoop ik maar. helemaal waar, zo denk ik er ook over.
vrijdag 1 juli 2011 om 17:52
vrijdag 1 juli 2011 om 17:52
quote:marthesyl schreef op 01 juli 2011 @ 16:38:
Ik ben flink intelligentop alle geteste dimensies scoor ik ruim hoger dan het gemiddelde van een WO-controlegroep, op één na, waar ik gemiddeld scoorde. Dus: check.quote:en heb het VWO gehaald zonder te leren (de cijfers waren mét leren wel wat hoger geweest).Check, hoewel, ik scoorde 8ten, ik weet niet of ik met leren veel hoger was uitgekomen. Check dus.quote:Nu inmiddels 30, flink wat jaren, een man en 2 kinderen verder, en heb verder nooit een opleiding afgerond.Ik ben ouder, heb wat meer kinderen, en heb wel wat afgerond, maar niets noemenswaardigs. Dus: check.quote:
Ben tot driemaal toe aan een opleiding begonnen, maar vanwege een groot gebrek aan discipline en geen bovenmatige interesse in wat dan ook, heb ik nooit een diploma gehaald verder.
Discipline heb ik wel gekregen, daar heeft een turbulente tijd en onverwachts moederschap wel voor gezorgd.Dat kreeg ik meer door mijn werk. Een bikkelhard up-or-out-systeem. En ik vond het te leuk om de optie "out" te laten gebeuren. Maar nooit een relevante opleiding afgemaakt, wel bijna. Heb het geschopt tot het volgende gesprek met mijn scriptie-prof:
prof: "je hebt een erg apart onderwerp, leuk ook, zou je niet willen promoveren hier?"
ritmeester: "nee, laat maar zitten, al dat ambachtelijke wetenschappen, ik zie het me niet doen. Ik ben al blij als ik mijn scriptie ooit af krijg."
Voor de geschiedenis: scriptie nooit afgemaakt. Check dus.
quote:Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.Ik heb nu vrij aardig wat ik wil. En vooral de mogelijkheden om te doen wat ik leuk vind. Geen check dus hier.quote:Is er nog hoop op verandering? Zo ja, hoe? Herkenning?ja, begin voor jezelf en ja.quote:Overigens word ik nu geacht te werken maar ben zo vrij geweest de tijd even hiervoor te gebruiken (verder nog nooit in mijn leven rookpauzes genomen, dus dat compenseert). Het kan dus wel even duren voor ik inhoudelijk reageer, bij voorbaat excuses! neem de tijd.
Ik ben flink intelligentop alle geteste dimensies scoor ik ruim hoger dan het gemiddelde van een WO-controlegroep, op één na, waar ik gemiddeld scoorde. Dus: check.quote:en heb het VWO gehaald zonder te leren (de cijfers waren mét leren wel wat hoger geweest).Check, hoewel, ik scoorde 8ten, ik weet niet of ik met leren veel hoger was uitgekomen. Check dus.quote:Nu inmiddels 30, flink wat jaren, een man en 2 kinderen verder, en heb verder nooit een opleiding afgerond.Ik ben ouder, heb wat meer kinderen, en heb wel wat afgerond, maar niets noemenswaardigs. Dus: check.quote:
Ben tot driemaal toe aan een opleiding begonnen, maar vanwege een groot gebrek aan discipline en geen bovenmatige interesse in wat dan ook, heb ik nooit een diploma gehaald verder.
Discipline heb ik wel gekregen, daar heeft een turbulente tijd en onverwachts moederschap wel voor gezorgd.Dat kreeg ik meer door mijn werk. Een bikkelhard up-or-out-systeem. En ik vond het te leuk om de optie "out" te laten gebeuren. Maar nooit een relevante opleiding afgemaakt, wel bijna. Heb het geschopt tot het volgende gesprek met mijn scriptie-prof:
prof: "je hebt een erg apart onderwerp, leuk ook, zou je niet willen promoveren hier?"
ritmeester: "nee, laat maar zitten, al dat ambachtelijke wetenschappen, ik zie het me niet doen. Ik ben al blij als ik mijn scriptie ooit af krijg."
Voor de geschiedenis: scriptie nooit afgemaakt. Check dus.
quote:Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.Ik heb nu vrij aardig wat ik wil. En vooral de mogelijkheden om te doen wat ik leuk vind. Geen check dus hier.quote:Is er nog hoop op verandering? Zo ja, hoe? Herkenning?ja, begin voor jezelf en ja.quote:Overigens word ik nu geacht te werken maar ben zo vrij geweest de tijd even hiervoor te gebruiken (verder nog nooit in mijn leven rookpauzes genomen, dus dat compenseert). Het kan dus wel even duren voor ik inhoudelijk reageer, bij voorbaat excuses! neem de tijd.
vrijdag 1 juli 2011 om 18:03
quote:pruttel schreef op 01 juli 2011 @ 17:06:
[...]
Oh ja, ik ben ook nog knap, en das niet altijd mooi.
Nu goed, of sta ik nog steeds op je tenen?
Jij staat zeker niet op mijn tenen. Maar ik kan me nogal ergeren aan reacties die kant noch wal raken, zoals de jouwe. Ook uit jouw reactie op mijn post blijkt dat je weer niet goed gelezen hebt en dus weer zinnen typt die geen reactie zijn op wat ik zeg.
De vetgedrukte quote uit jouw post vind ik dan nog wel weer aardig bedacht
Daarnaast verbaas ik me erover dat iedereen valt over de hoogbegaafdheid van TO. Als ze er nu mee liep te pochen, dan kon ik me dat nog voorstellen. Maar dat doet ze helemaal niet. Dus waarom dan meteen zo'n heisa? Sommige onderwerpen liggen hier zo gevoelig.
[...]
Oh ja, ik ben ook nog knap, en das niet altijd mooi.
Nu goed, of sta ik nog steeds op je tenen?
Jij staat zeker niet op mijn tenen. Maar ik kan me nogal ergeren aan reacties die kant noch wal raken, zoals de jouwe. Ook uit jouw reactie op mijn post blijkt dat je weer niet goed gelezen hebt en dus weer zinnen typt die geen reactie zijn op wat ik zeg.
De vetgedrukte quote uit jouw post vind ik dan nog wel weer aardig bedacht
Daarnaast verbaas ik me erover dat iedereen valt over de hoogbegaafdheid van TO. Als ze er nu mee liep te pochen, dan kon ik me dat nog voorstellen. Maar dat doet ze helemaal niet. Dus waarom dan meteen zo'n heisa? Sommige onderwerpen liggen hier zo gevoelig.
vrijdag 1 juli 2011 om 20:37
vrijdag 1 juli 2011 om 22:38
Wij hopen veel van de genoemde problemen voor ons kind te voorkomen.
Dat begon al in groep 1, toen de juffen de diagnose "sociaal-emotioneel erg jong, onopgevoed, let niet op en is strontvervelend" stelden. en op het speciaal onderwijs zou hij vast héél gelukkig kunnen worden.
Drie ellendige schooljaren gehad.
700 euro voor test + sociaal-emotioneel onderzoek armer gaat het eindelijk lekker, met een kind dat nu blij uit school komt rennen, en gaat spelen ipv sponzen.
Godzijdank werden we op de slimmigheid gewezen, en konden we het testen door een goede, gespecialiseerde tester betalen. Anders waren we bij Accare terechtgekomen voor een pot ritalin.
Dat begon al in groep 1, toen de juffen de diagnose "sociaal-emotioneel erg jong, onopgevoed, let niet op en is strontvervelend" stelden. en op het speciaal onderwijs zou hij vast héél gelukkig kunnen worden.
Drie ellendige schooljaren gehad.
700 euro voor test + sociaal-emotioneel onderzoek armer gaat het eindelijk lekker, met een kind dat nu blij uit school komt rennen, en gaat spelen ipv sponzen.
Godzijdank werden we op de slimmigheid gewezen, en konden we het testen door een goede, gespecialiseerde tester betalen. Anders waren we bij Accare terechtgekomen voor een pot ritalin.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
vrijdag 1 juli 2011 om 22:48
quote:marthesyl schreef op 01 juli 2011 @ 16:38:
Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.
Is er nog hoop op verandering?
Om je vraag te beantwoorden: pas zodra zich bij jou een (identiteits)crisis aandient. Anders niet. En dat zal voorlopig niet gebeuren aangezien je werk 'best aardig' is en omdat je ermee 'genoegen' hebt genomen. Je lijkt het allemaal wel best te vinden.
Pas als jouw 'genoegen nemen' omslaat in frustratie, ga jij met jezelf aan het werk.
Daarom zijn crises zo nuttig. Ze leiden tot dieper inzicht in zichzelf en bewerkstelligen een koerswijziging.
HJ
2 x HBO en halverwege Master.
Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.
Is er nog hoop op verandering?
Om je vraag te beantwoorden: pas zodra zich bij jou een (identiteits)crisis aandient. Anders niet. En dat zal voorlopig niet gebeuren aangezien je werk 'best aardig' is en omdat je ermee 'genoegen' hebt genomen. Je lijkt het allemaal wel best te vinden.
Pas als jouw 'genoegen nemen' omslaat in frustratie, ga jij met jezelf aan het werk.
Daarom zijn crises zo nuttig. Ze leiden tot dieper inzicht in zichzelf en bewerkstelligen een koerswijziging.
HJ
2 x HBO en halverwege Master.
vrijdag 1 juli 2011 om 22:57
Als een groot deel van de vermelde signalen op uw kind van toepassing is, is er een redelijke kans op hoogbegaafdheid.
Dit lijstje kan een richtlijn zijn voor nader onderzoek.
Hoogbegaafde kinderen...
• hebben een filosofische kijk op de wereld, kunnen dingen al echt aanvoelen en er zelfs de last van ervaren;
• kunnen taal snel toepassen en ook al op jonge leeftijd abstracte woorden gebruiken;
• stellen alles ter discussie, niet vanuit de intentie dwars te liggen, maar om dingen echt te begrijpen;
• willen niet dat je kindertaal tegen hen gebruikt;
• hebben een groot gevoel voor humor, snappen ook grapjes van volwassenen;
• zijn al vroeg met cijfers en/of letters bezig, leren zich zelf lezen en/of rekenen;
• hebben een opvallend grote woordenschat;
• willen weten hoe iets werkt, waarom dingen zo zijn;
• hebben een sterk geheugen;
• hebben een rijke fantasie en een groot voorstellingsvermogen;
• spelen graag met oudere of jongere kinderen;
• hebben een sterk rechtvaardigheidsgevoel, kunnen helemaal van slag raken als iets niet-eerlijk is;
• tonen een grote mate van zelfstandigheid;
• willen zich graag autonoom voelen.
Dit lijstje kan een richtlijn zijn voor nader onderzoek.
Hoogbegaafde kinderen...
• hebben een filosofische kijk op de wereld, kunnen dingen al echt aanvoelen en er zelfs de last van ervaren;
• kunnen taal snel toepassen en ook al op jonge leeftijd abstracte woorden gebruiken;
• stellen alles ter discussie, niet vanuit de intentie dwars te liggen, maar om dingen echt te begrijpen;
• willen niet dat je kindertaal tegen hen gebruikt;
• hebben een groot gevoel voor humor, snappen ook grapjes van volwassenen;
• zijn al vroeg met cijfers en/of letters bezig, leren zich zelf lezen en/of rekenen;
• hebben een opvallend grote woordenschat;
• willen weten hoe iets werkt, waarom dingen zo zijn;
• hebben een sterk geheugen;
• hebben een rijke fantasie en een groot voorstellingsvermogen;
• spelen graag met oudere of jongere kinderen;
• hebben een sterk rechtvaardigheidsgevoel, kunnen helemaal van slag raken als iets niet-eerlijk is;
• tonen een grote mate van zelfstandigheid;
• willen zich graag autonoom voelen.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
zaterdag 2 juli 2011 om 01:46
In de maatschappij werkt het meestal zo dat je een opleiding doet waar je nog vaak helemaal geen inzicht in hebt of het bevalt, je leert hard dingen die je misschien nooit gebruikt en krijgt een baan aan de hand van je "diploma's" (kijk eens naar InHolland hoeveel dat soms voorstelt) en vriendjes (vriendjespolitiek) of welbespraaktheid (lees goed kunnen lullen zonder iets te zeggen).
Zelf kan/wil ik niets leren als ik er geen interesse in heb en ik er het nut niet van inzie (ik heb het wel jarenlang geprobeerd). Voor mij vallen "willen" en "kunnen" inmiddels samen omdat als ik dingen probeer te doen zonder het te willen ik mijzelf ontzettend ongelukkig voel. Het nut om er iets leuks en nuttigs mee te doen voor mijzelf of de maatschappij moet ik zien. Ik floreer pas als ik zelf dingen kan regelen of kan samenwerken met vriendelijke en prettige mensen waar goed mee te communiceren valt.
Ik heb school al van jongs af aan ontzettend oninteressant en saai gevonden. De leermethoden totaal niet aansluitend op mijn vermogen om te leren. De leraren niet geinteresseerd in mij of in prettige en interessante kennisoverdracht. Kortom ik heb mij jaar na jaar verveeld. En ik vind diploma's uiteindelijk niets zeggen over praktijk en op een prettige manier je werk kunnen doen.
Kortom, als ik iets interessant vind, dan leer ik het en maak ik het mij zelf graag eigen maar als ik éénmaal iets beheers kan het mij helaas vaak niet meer boeien. Aangezien ik toch een bepaalde regelmaat in mijn leven nodig heb "neem ik al jaren genoegen met" een baan die mij "wel best is" omdat het worstelen met onnodige procedures, domme systemen, onvriendelijke mensen teveel van mij vraagt.
Ik raak daar gestressd van, kan mijn eigen gang niet meer gaan, krijg mijzelf vaak in nieuwe omgevingen niet goed uitgedrukt omdat ik alle informatie in mijn hoofd niet kort genoeg kan samenvatten om duidelijk genoeg voor de ander over te komen. En ik een nog grotere hekel heb gekregen aan verveling dan aan "wel best".
Ik word er in de loop der jaren gelukkig wel steeds beter in om daar wegen in te zoeken. Ondertussen houd ik mij bezig met nevenactiviteiten die mij af en toe wat uitdaging verschaffen om niet geheel in te dutten, kabbelt mijn bestaan verder een beetje voort omdat te grote stappen zonder interesse en rust mij teveel beroeren waardoor ik helemaal niet meer kan functioneren.
Mijn gezondheid gaat met de jaren ook steeds meer vooruit en ik blijf ondertussen verder zoeken naar dingen die ik samen met mijn werk kan combineren en ik wellicht in de toekomst misschien met mijn huidige baan kan stoppen.
Andere oplossingen heb ik nog niet gevonden.
Zelf kan/wil ik niets leren als ik er geen interesse in heb en ik er het nut niet van inzie (ik heb het wel jarenlang geprobeerd). Voor mij vallen "willen" en "kunnen" inmiddels samen omdat als ik dingen probeer te doen zonder het te willen ik mijzelf ontzettend ongelukkig voel. Het nut om er iets leuks en nuttigs mee te doen voor mijzelf of de maatschappij moet ik zien. Ik floreer pas als ik zelf dingen kan regelen of kan samenwerken met vriendelijke en prettige mensen waar goed mee te communiceren valt.
Ik heb school al van jongs af aan ontzettend oninteressant en saai gevonden. De leermethoden totaal niet aansluitend op mijn vermogen om te leren. De leraren niet geinteresseerd in mij of in prettige en interessante kennisoverdracht. Kortom ik heb mij jaar na jaar verveeld. En ik vind diploma's uiteindelijk niets zeggen over praktijk en op een prettige manier je werk kunnen doen.
Kortom, als ik iets interessant vind, dan leer ik het en maak ik het mij zelf graag eigen maar als ik éénmaal iets beheers kan het mij helaas vaak niet meer boeien. Aangezien ik toch een bepaalde regelmaat in mijn leven nodig heb "neem ik al jaren genoegen met" een baan die mij "wel best is" omdat het worstelen met onnodige procedures, domme systemen, onvriendelijke mensen teveel van mij vraagt.
Ik raak daar gestressd van, kan mijn eigen gang niet meer gaan, krijg mijzelf vaak in nieuwe omgevingen niet goed uitgedrukt omdat ik alle informatie in mijn hoofd niet kort genoeg kan samenvatten om duidelijk genoeg voor de ander over te komen. En ik een nog grotere hekel heb gekregen aan verveling dan aan "wel best".
Ik word er in de loop der jaren gelukkig wel steeds beter in om daar wegen in te zoeken. Ondertussen houd ik mij bezig met nevenactiviteiten die mij af en toe wat uitdaging verschaffen om niet geheel in te dutten, kabbelt mijn bestaan verder een beetje voort omdat te grote stappen zonder interesse en rust mij teveel beroeren waardoor ik helemaal niet meer kan functioneren.
Mijn gezondheid gaat met de jaren ook steeds meer vooruit en ik blijf ondertussen verder zoeken naar dingen die ik samen met mijn werk kan combineren en ik wellicht in de toekomst misschien met mijn huidige baan kan stoppen.
Andere oplossingen heb ik nog niet gevonden.
zaterdag 2 juli 2011 om 10:33
Toch nog een tip.
Naast dus met zorg en aandacht de dingen op een zo mooi mogelijke manier oplossen heb ik vooral genoegdoening van gewoon dingen met mijn handen doen.
Ook daarbij is slimheid handig maar dan ben je meest lekker bezig met je lichaam en heb je ook weer iets nuttigs verricht. Fijn kunnen sporten heeft voor mij ook een goed effect.
Dus niet met je hoofd achter een bureau zitten in een kantoorbaan met een functie waar ieders mond bij open valt maar gewoon werken met de handjes. Voor mij dus veel meer waard. De simpele dingen die gewoon moeten gebeuren maar waarbij jijzelf en de rest van je omgeving weer blij van worden.
Naast dus met zorg en aandacht de dingen op een zo mooi mogelijke manier oplossen heb ik vooral genoegdoening van gewoon dingen met mijn handen doen.
Ook daarbij is slimheid handig maar dan ben je meest lekker bezig met je lichaam en heb je ook weer iets nuttigs verricht. Fijn kunnen sporten heeft voor mij ook een goed effect.
Dus niet met je hoofd achter een bureau zitten in een kantoorbaan met een functie waar ieders mond bij open valt maar gewoon werken met de handjes. Voor mij dus veel meer waard. De simpele dingen die gewoon moeten gebeuren maar waarbij jijzelf en de rest van je omgeving weer blij van worden.
zaterdag 2 juli 2011 om 12:56
Ik zeg het nog eens: fijn topic.
Had gisteren een dag waarop ik nogal emotioneel was. Een deel van de dingen die nu bij mij spelen hangen wel samen met het onderwerp van dit topic. (Ja ik kom later terug met een compleet verhaal).
Maar ik wilde geen topic openen met het risico op een klapstoelen-popcorn-topic waarin het halve forum voorbij komt om te roepen dat hij/zij of zijn/haar kind opeens ook hoogbegaafd is.
Ik heb vaak genoeg gedacht dat ik best dom zou willen zijn. Lijkt me heerlijk.
Ben overigens niet hoogbegaafd. Ben vorig jaar onderzocht (bij een echte psycholoog) en zat er net onder met mijn score. Maar ik herken wel veel problemen waar hoogbegaafden mee kunnen kampen. Ik heb ze misschien in iets mindere mate, maar ik heb ze wel.
Had gisteren een dag waarop ik nogal emotioneel was. Een deel van de dingen die nu bij mij spelen hangen wel samen met het onderwerp van dit topic. (Ja ik kom later terug met een compleet verhaal).
Maar ik wilde geen topic openen met het risico op een klapstoelen-popcorn-topic waarin het halve forum voorbij komt om te roepen dat hij/zij of zijn/haar kind opeens ook hoogbegaafd is.
Ik heb vaak genoeg gedacht dat ik best dom zou willen zijn. Lijkt me heerlijk.
Ben overigens niet hoogbegaafd. Ben vorig jaar onderzocht (bij een echte psycholoog) en zat er net onder met mijn score. Maar ik herken wel veel problemen waar hoogbegaafden mee kunnen kampen. Ik heb ze misschien in iets mindere mate, maar ik heb ze wel.
zaterdag 2 juli 2011 om 14:47
Ook voor mij een aantal herkenbare dingen in dit topic.
Vooral het gebrek aan discipline en de idee dat ik veel beter kan doet mij de das om.
@ Moonlight: Slim zijn is misschien geen garantie voor succes of een probleemloos leven, maar het is écht veel fijner dan dom zijn. Juist doordat je slim bent, heb je sneller door wat het probleem is en wat je zou kunnen doen om de situatie te veranderen.
Volgens mij is dom zijn is, volgens mij, alleen bevredigend als je zo dom bent dat je niet door hebt dat andere mensen slimmer zijn. In alle andere gevallen is het enkel frusterend dat andere mensen sneller tot de kern van een probleem komen dan jij.
Kop op meid, omarm wat je hebt.
Vooral het gebrek aan discipline en de idee dat ik veel beter kan doet mij de das om.
@ Moonlight: Slim zijn is misschien geen garantie voor succes of een probleemloos leven, maar het is écht veel fijner dan dom zijn. Juist doordat je slim bent, heb je sneller door wat het probleem is en wat je zou kunnen doen om de situatie te veranderen.
Volgens mij is dom zijn is, volgens mij, alleen bevredigend als je zo dom bent dat je niet door hebt dat andere mensen slimmer zijn. In alle andere gevallen is het enkel frusterend dat andere mensen sneller tot de kern van een probleem komen dan jij.
Kop op meid, omarm wat je hebt.
zaterdag 2 juli 2011 om 15:10
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 01 juli 2011 @ 16:52:
Ik ben bovengemiddeld slim (dat blijkt uit testen bij echte bureaus), weet niet of ik hoogbegaafd ben.
Ik ben niet mislukt, tenminste dat vindt ik van niet.
Ik kan wel niet spellen. En ik vind het doodeng om dingen te proberen waarvan ik niet weet of ik ze wel goed ga doen. En ik doe dingen alleen om een eindresultaat te bereiken en niet omdat het leuk is om iets te doen. En ik ben heel erg snel verveeld. En ik vind van mezelf dat ik relatief weinig presteer met datgene wat me genetisch mee is gegeven (zo forum ik heel veel onder mijn werk in plaats van op zoek te gaan naar echte uitdagingen)
Niet te geloven...
Dit had letterlijk mijn tekst kunnen zijn!
Vooral het dikgedrukte zinnetje.
Ook ik ben op bepaalde vlakken hoger begaafd (en ja, dat is officieel getest). Niet hoogbegaafd dus, want mijn ruimtelijk inzicht is bijvoorbeeld bedroevend slecht.
Maargoed, door omstandigheden doe ik nu werk wat beneden mijn niveau ligt. Dat geeft niet, ik ben blij dat ik überhaupt weer kán werken. Alleen word ik binnen mijn baan nu opgeleid voor een andere functie, en jémig, wat loop ik tegen mezelf aan zeg! Omdat alles me tot nu toe altijd zo makkelijk afging, merk ik dat ik absoluut geen fouten durf te maken. Ik heb een bijna panische angst om te falen.
Terwijl het werk waarvoor ik nu leer juist een beroep doet op mijn zwakke punt, namelijk ruimtelijk inzicht.
Heel erg lastig.
Ik ben bovengemiddeld slim (dat blijkt uit testen bij echte bureaus), weet niet of ik hoogbegaafd ben.
Ik ben niet mislukt, tenminste dat vindt ik van niet.
Ik kan wel niet spellen. En ik vind het doodeng om dingen te proberen waarvan ik niet weet of ik ze wel goed ga doen. En ik doe dingen alleen om een eindresultaat te bereiken en niet omdat het leuk is om iets te doen. En ik ben heel erg snel verveeld. En ik vind van mezelf dat ik relatief weinig presteer met datgene wat me genetisch mee is gegeven (zo forum ik heel veel onder mijn werk in plaats van op zoek te gaan naar echte uitdagingen)
Niet te geloven...
Dit had letterlijk mijn tekst kunnen zijn!
Vooral het dikgedrukte zinnetje.
Ook ik ben op bepaalde vlakken hoger begaafd (en ja, dat is officieel getest). Niet hoogbegaafd dus, want mijn ruimtelijk inzicht is bijvoorbeeld bedroevend slecht.
Maargoed, door omstandigheden doe ik nu werk wat beneden mijn niveau ligt. Dat geeft niet, ik ben blij dat ik überhaupt weer kán werken. Alleen word ik binnen mijn baan nu opgeleid voor een andere functie, en jémig, wat loop ik tegen mezelf aan zeg! Omdat alles me tot nu toe altijd zo makkelijk afging, merk ik dat ik absoluut geen fouten durf te maken. Ik heb een bijna panische angst om te falen.
Terwijl het werk waarvoor ik nu leer juist een beroep doet op mijn zwakke punt, namelijk ruimtelijk inzicht.
Heel erg lastig.
zaterdag 2 juli 2011 om 15:27
Hoi marthe,
ik vind je helemaal niet zo mislukt overkomen hoor in je verhaal. Je hebt je opleidingen niet afgemaakt (zou eventueel altijd nog kunnen) maar je hebt een gezin, een dak boven je hoofd, dat is toch ook belangrijk en fijn?
Maar herken precies wat je zegt , gebrek aan doorzettingsvermogen.
Ik ben ook getest en schijn een hoog IQ te hebben, en ik merk wel dat ik dingen snel door heb, maar je moet natuurlijk wel beginnen met het lezen van het boek voor je weet waar het over gaat he
Merk dat ik nu met 27 door diverse omstandigheden er eindelijk wel voor ga, maar vind het ook zonde dat ik dat niet eerder gedaan heb.
In ieder geval, mijn punt was; het is nooit te laat ,en alles is nu gebeurd zoals het gebeurd is, maar je kunt vanaf nu stappen ondernemen om meer dingen te gaan doen die jou wel een meer voldaan gevoel geven.
ik vind je helemaal niet zo mislukt overkomen hoor in je verhaal. Je hebt je opleidingen niet afgemaakt (zou eventueel altijd nog kunnen) maar je hebt een gezin, een dak boven je hoofd, dat is toch ook belangrijk en fijn?
Maar herken precies wat je zegt , gebrek aan doorzettingsvermogen.
Ik ben ook getest en schijn een hoog IQ te hebben, en ik merk wel dat ik dingen snel door heb, maar je moet natuurlijk wel beginnen met het lezen van het boek voor je weet waar het over gaat he
Merk dat ik nu met 27 door diverse omstandigheden er eindelijk wel voor ga, maar vind het ook zonde dat ik dat niet eerder gedaan heb.
In ieder geval, mijn punt was; het is nooit te laat ,en alles is nu gebeurd zoals het gebeurd is, maar je kunt vanaf nu stappen ondernemen om meer dingen te gaan doen die jou wel een meer voldaan gevoel geven.
zaterdag 2 juli 2011 om 15:43
quote:Paekzwart schreef op 02 juli 2011 @ 01:46:
Zelf kan/wil ik niets leren als ik er geen interesse in heb en ik er het nut niet van inzie (ik heb het wel jarenlang geprobeerd). Voor mij vallen "willen" en "kunnen" inmiddels samen omdat als ik dingen probeer te doen zonder het te willen ik mijzelf ontzettend ongelukkig voel. Het nut om er iets leuks en nuttigs mee te doen voor mijzelf of de maatschappij moet ik zien. Ik floreer pas als ik zelf dingen kan regelen of kan samenwerken met vriendelijke en prettige mensen waar goed mee te communiceren valt.
Kortom, als ik iets interessant vind, dan leer ik het en maak ik het mij zelf graag eigen maar als ik éénmaal iets beheers kan het mij helaas vaak niet meer boeien. Aangezien ik toch een bepaalde regelmaat in mijn leven nodig heb "neem ik al jaren genoegen met" een baan die mij "wel best is" omdat het worstelen met onnodige procedures, domme systemen, onvriendelijke mensen teveel van mij vraagt.
Ik raak daar gestressd van, kan mijn eigen gang niet meer gaan, krijg mijzelf vaak in nieuwe omgevingen niet goed uitgedrukt omdat ik alle informatie in mijn hoofd niet kort genoeg kan samenvatten om duidelijk genoeg voor de ander over te komen. En ik een nog grotere hekel heb gekregen aan verveling dan aan "wel best".
Ik word er in de loop der jaren gelukkig wel steeds beter in om daar wegen in te zoeken. Ondertussen houd ik mij bezig met nevenactiviteiten die mij af en toe wat uitdaging verschaffen om niet geheel in te dutten, kabbelt mijn bestaan verder een beetje voort omdat te grote stappen zonder interesse en rust mij teveel beroeren waardoor ik helemaal niet meer kan functioneren.
Andere oplossingen heb ik nog niet gevonden.
Heb het topic haastig doorgelezen: haha, dat is mijn manco, ik denk altijd dat ik meteen de rode lijn wel zie zonder even wat langer stil te staan bij de details
Ben zelf denk ik niet hoogbegaafd, maar wel een generalist: van veel dingen zie ik snel de kern in en herken is wat goed / slecht is, zonder er zelf per sé excellent in te zijn... Normale leersystemen passen wel bij, omdat ik denk ik op de standaard manier denk maar dan wel snel
... heb mij en heb altijd vrij makkelijk, maar ook met veel plezier, school, studie en promotie doorlopen... Denk dat hoogbegaafde mensen dingen vaak anders dan anderen begrijpen (andere start punten, ander referentiekader, andere logica) en daarom niet begrepen worden...
Als ik jullie verhalen lees (bij pikzwaert wat dingen dikgedrukt) denk ik dat het probleem kán zijn dat je ook stress / ambivalentie / ongenoegen moet kunnen verdragen: tussen je hoogbegaafdheid en tussen gewoon functioneren in de maatschappij... dat dat een deel van de truc is...
Wat vinden jullie echt leuk om te doen? Dat je echt een beetje het gevoel krijgt dat je staat te trappelen?
Zelf kan/wil ik niets leren als ik er geen interesse in heb en ik er het nut niet van inzie (ik heb het wel jarenlang geprobeerd). Voor mij vallen "willen" en "kunnen" inmiddels samen omdat als ik dingen probeer te doen zonder het te willen ik mijzelf ontzettend ongelukkig voel. Het nut om er iets leuks en nuttigs mee te doen voor mijzelf of de maatschappij moet ik zien. Ik floreer pas als ik zelf dingen kan regelen of kan samenwerken met vriendelijke en prettige mensen waar goed mee te communiceren valt.
Kortom, als ik iets interessant vind, dan leer ik het en maak ik het mij zelf graag eigen maar als ik éénmaal iets beheers kan het mij helaas vaak niet meer boeien. Aangezien ik toch een bepaalde regelmaat in mijn leven nodig heb "neem ik al jaren genoegen met" een baan die mij "wel best is" omdat het worstelen met onnodige procedures, domme systemen, onvriendelijke mensen teveel van mij vraagt.
Ik raak daar gestressd van, kan mijn eigen gang niet meer gaan, krijg mijzelf vaak in nieuwe omgevingen niet goed uitgedrukt omdat ik alle informatie in mijn hoofd niet kort genoeg kan samenvatten om duidelijk genoeg voor de ander over te komen. En ik een nog grotere hekel heb gekregen aan verveling dan aan "wel best".
Ik word er in de loop der jaren gelukkig wel steeds beter in om daar wegen in te zoeken. Ondertussen houd ik mij bezig met nevenactiviteiten die mij af en toe wat uitdaging verschaffen om niet geheel in te dutten, kabbelt mijn bestaan verder een beetje voort omdat te grote stappen zonder interesse en rust mij teveel beroeren waardoor ik helemaal niet meer kan functioneren.
Andere oplossingen heb ik nog niet gevonden.
Heb het topic haastig doorgelezen: haha, dat is mijn manco, ik denk altijd dat ik meteen de rode lijn wel zie zonder even wat langer stil te staan bij de details
Ben zelf denk ik niet hoogbegaafd, maar wel een generalist: van veel dingen zie ik snel de kern in en herken is wat goed / slecht is, zonder er zelf per sé excellent in te zijn... Normale leersystemen passen wel bij, omdat ik denk ik op de standaard manier denk maar dan wel snel
... heb mij en heb altijd vrij makkelijk, maar ook met veel plezier, school, studie en promotie doorlopen... Denk dat hoogbegaafde mensen dingen vaak anders dan anderen begrijpen (andere start punten, ander referentiekader, andere logica) en daarom niet begrepen worden... Als ik jullie verhalen lees (bij pikzwaert wat dingen dikgedrukt) denk ik dat het probleem kán zijn dat je ook stress / ambivalentie / ongenoegen moet kunnen verdragen: tussen je hoogbegaafdheid en tussen gewoon functioneren in de maatschappij... dat dat een deel van de truc is...
Wat vinden jullie echt leuk om te doen? Dat je echt een beetje het gevoel krijgt dat je staat te trappelen?
