Psyche
alle pijlers
Hoogbegaafd maar mislukt ;-)
vrijdag 1 juli 2011 om 16:38
Wie herkent dit en wie weet een manier om hier een draai aan te geven?
Ik ben flink intelligent en heb het VWO gehaald zonder te leren (de cijfers waren mét leren wel wat hoger geweest).
Nu inmiddels 30, flink wat jaren, een man en 2 kinderen verder, en heb verder nooit een opleiding afgerond.
Ben tot driemaal toe aan een opleiding begonnen, maar vanwege een groot gebrek aan discipline en geen bovenmatige interesse in wat dan ook, heb ik nooit een diploma gehaald verder.
Discipline heb ik wel gekregen, daar heeft een turbulente tijd en onverwachts moederschap wel voor gezorgd.
Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.
Is er nog hoop op verandering? Zo ja, hoe? Herkenning?
Overigens word ik nu geacht te werken maar ben zo vrij geweest de tijd even hiervoor te gebruiken (verder nog nooit in mijn leven rookpauzes genomen, dus dat compenseert). Het kan dus wel even duren voor ik inhoudelijk reageer, bij voorbaat excuses!
Ik ben flink intelligent en heb het VWO gehaald zonder te leren (de cijfers waren mét leren wel wat hoger geweest).
Nu inmiddels 30, flink wat jaren, een man en 2 kinderen verder, en heb verder nooit een opleiding afgerond.
Ben tot driemaal toe aan een opleiding begonnen, maar vanwege een groot gebrek aan discipline en geen bovenmatige interesse in wat dan ook, heb ik nooit een diploma gehaald verder.
Discipline heb ik wel gekregen, daar heeft een turbulente tijd en onverwachts moederschap wel voor gezorgd.
Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.
Is er nog hoop op verandering? Zo ja, hoe? Herkenning?
Overigens word ik nu geacht te werken maar ben zo vrij geweest de tijd even hiervoor te gebruiken (verder nog nooit in mijn leven rookpauzes genomen, dus dat compenseert). Het kan dus wel even duren voor ik inhoudelijk reageer, bij voorbaat excuses!
zaterdag 2 juli 2011 om 19:22
zondag 3 juli 2011 om 03:48
Mijn medicijn: lekker bij de OU studeren en alsnog dat verdomde papiertje halen, al is dat tegen mijn pensioen aan. Alsof ik er dan nog wat aan heb maar het stimuleert in elk geval de hersencellen, zeg maar. En maakt me pijnlijk bewust van dat het handig zou zijn geweest als ik rond mijn twintigste andere keuzes had gemaakt. Want, hoe suf, ook universitaire eerstejaarsstof is stof voor zeventienjarigen
Tja. En hopen dat mijn kinderen uit mijn flitsende carrière (not) afleiden dat het misschien handiger is om de tijd op school te gebruiken om een vak te leren. Hopen dat ze bereid zijn dit wijze advies van een Neanderthaler aan te nemen.
Verder een dikke grijns want de tijd terugdraaien kun je toch niet. En het leuke aan hoogbegaafd (of in elk geval meerbegaafd) zijn is dat je altijd nog wat nieuws kunt leren, op wat voor manier dan ook.
Tja. En hopen dat mijn kinderen uit mijn flitsende carrière (not) afleiden dat het misschien handiger is om de tijd op school te gebruiken om een vak te leren. Hopen dat ze bereid zijn dit wijze advies van een Neanderthaler aan te nemen.
Verder een dikke grijns want de tijd terugdraaien kun je toch niet. En het leuke aan hoogbegaafd (of in elk geval meerbegaafd) zijn is dat je altijd nog wat nieuws kunt leren, op wat voor manier dan ook.
zondag 3 juli 2011 om 03:55
quote:Moonlight82 schreef op 02 juli 2011 @ 12:56:
Ik heb vaak genoeg gedacht dat ik best dom zou willen zijn. Lijkt me heerlijk.
Herkenbaar. Ik ben erop teruggekomen. Hartstikke blij dat ik in elk geval slim ben (zie vorige post). Maar aan de andere kant kan ik wel eens een tikkie jaloers zijn op van die mensen die leve de leut door het leven dansen zonder zich ook maar druk te maken over hun bijdrage aan de wereld. Dan vraag ik me af waarom ik het me zo vreselijk moeilijk maak met van alles moeten en toch niet bereiken.
Ik heb vaak genoeg gedacht dat ik best dom zou willen zijn. Lijkt me heerlijk.
Herkenbaar. Ik ben erop teruggekomen. Hartstikke blij dat ik in elk geval slim ben (zie vorige post). Maar aan de andere kant kan ik wel eens een tikkie jaloers zijn op van die mensen die leve de leut door het leven dansen zonder zich ook maar druk te maken over hun bijdrage aan de wereld. Dan vraag ik me af waarom ik het me zo vreselijk moeilijk maak met van alles moeten en toch niet bereiken.
zondag 3 juli 2011 om 10:12
quote:ondernemer schreef op 01 juli 2011 @ 16:44:
Je hebt 'best aardig werk', bent getrouwd, je hebt 2 kinderen en je kunt ook nog helder nadenken. Op basis van deze informatie zou ik niet durven stellen dat je bent 'mislukt'. Integendeel.
Misschien moet je eerst eens nadenken waarom je iets wilt veranderen. Wat is je intrinsieke drijfveer? Wat zijn concreet zaken waar je nu ontevreden mee bent?
Misschien kom je wel tot de conclusie dat het helemaal niet erg is om een leuke baan, een gezinsleven en een paar onafgeronde opleidingen te hebben.
Vandaar ook de smiley achter 'mislukt'. Heel veel dingen gaan ook heel goed, maar ik heb het gevoel of mijn hersencellen afsterven omdat ik er veel te weinig mee doe. Ik raak op mijn werk gefrustreerd omdat het mij geen uitdaging biedt. Door onzekerheid heb ik altijd gekozen voor de makkelijkste en veiligste weg gekozen vroeger. Nu ik daar wat minder last van heb, gaat het erg knagen. Ik vind mijn werk saai, maar de enkele keer dat er wel iets 'nieuws' te ontdekken valt door bepaalde gegevens naast elkaar te leggen en daar 'leuke' managementinformatie aan te onttrekken, boeit me dat zóveel meer dan het uitvoerende werk dat ik normaal doe.
Wat minder speelt is dat ik mij in privé in een academische omgeving begeef, en dat ik steeds het idee heb dat ik niet zoveel mee te praten heb. Ik zou gewoon graag voor mijn gevoel van eigenwaarde willen laten zien aan anderen maar nog meer aan mezélf dat ik wél iets ervan kan maken. Al dan niet met nog een opleiding.
Vanwege mijn gezin (jonge kinderen) wil ik hen daar niet onder laten leiden, dus ik heb niet fulltime de mogelijkheid er wat aan te doen...
Je hebt 'best aardig werk', bent getrouwd, je hebt 2 kinderen en je kunt ook nog helder nadenken. Op basis van deze informatie zou ik niet durven stellen dat je bent 'mislukt'. Integendeel.
Misschien moet je eerst eens nadenken waarom je iets wilt veranderen. Wat is je intrinsieke drijfveer? Wat zijn concreet zaken waar je nu ontevreden mee bent?
Misschien kom je wel tot de conclusie dat het helemaal niet erg is om een leuke baan, een gezinsleven en een paar onafgeronde opleidingen te hebben.
Vandaar ook de smiley achter 'mislukt'. Heel veel dingen gaan ook heel goed, maar ik heb het gevoel of mijn hersencellen afsterven omdat ik er veel te weinig mee doe. Ik raak op mijn werk gefrustreerd omdat het mij geen uitdaging biedt. Door onzekerheid heb ik altijd gekozen voor de makkelijkste en veiligste weg gekozen vroeger. Nu ik daar wat minder last van heb, gaat het erg knagen. Ik vind mijn werk saai, maar de enkele keer dat er wel iets 'nieuws' te ontdekken valt door bepaalde gegevens naast elkaar te leggen en daar 'leuke' managementinformatie aan te onttrekken, boeit me dat zóveel meer dan het uitvoerende werk dat ik normaal doe.
Wat minder speelt is dat ik mij in privé in een academische omgeving begeef, en dat ik steeds het idee heb dat ik niet zoveel mee te praten heb. Ik zou gewoon graag voor mijn gevoel van eigenwaarde willen laten zien aan anderen maar nog meer aan mezélf dat ik wél iets ervan kan maken. Al dan niet met nog een opleiding.
Vanwege mijn gezin (jonge kinderen) wil ik hen daar niet onder laten leiden, dus ik heb niet fulltime de mogelijkheid er wat aan te doen...
zondag 3 juli 2011 om 10:19
quote:Liesken schreef op 01 juli 2011 @ 16:57:
Hier IQ138
Havo, hbo hbo hbo (lees: 3 studies)
Ik ben toen ik bijna 30 was weer een studie gaan doen en toen nog een.
Ik heb nu de smaak te pakken en mijn studielijst is nog langgg.
Ik heb juist veel interesses maar ben (te) snel op dingen uitgekeken. Dan maar weer een nieuwe uitdaging zoeken.
Ook niet echt ideaal dus allemaal, maar ach...
Het is en blijft zoeken.Ik ben ook met meerdere opleidingen gestart die allemaal redelijk uiteenliepen qua sector. Net zoals jij kan ik veel dingen interessant vinden, maar heb ik niet die lange adem. Hoort dat er ook bij denk je, of is dat gewoon ons persoonlijke manco?
Hier IQ138
Havo, hbo hbo hbo (lees: 3 studies)
Ik ben toen ik bijna 30 was weer een studie gaan doen en toen nog een.
Ik heb nu de smaak te pakken en mijn studielijst is nog langgg.
Ik heb juist veel interesses maar ben (te) snel op dingen uitgekeken. Dan maar weer een nieuwe uitdaging zoeken.
Ook niet echt ideaal dus allemaal, maar ach...
Het is en blijft zoeken.Ik ben ook met meerdere opleidingen gestart die allemaal redelijk uiteenliepen qua sector. Net zoals jij kan ik veel dingen interessant vinden, maar heb ik niet die lange adem. Hoort dat er ook bij denk je, of is dat gewoon ons persoonlijke manco?
zondag 3 juli 2011 om 10:25
quote:_lupine_ schreef op 01 juli 2011 @ 17:01:
[...]
Natuurlijk moet je leren leren, maar dat is niet alleen iets voor de hoogbegaafden, dan moet iedereen. Hetzelfde geldt voor plannen.
Die twee dingen te leren, is echt geen godsonmogelijkheid. En als dat niet lukt ben je niet opeens zielig, maar moet je gewoon ploeteren en op af en toe op je bek gaan.
Ik zie ook niet in waarom dit niet zou gelden voor mensen die net boven een bepaald iq zitten en wel voor degenen die dat niet halen, maar wel met succes studeren.
Ik ben ook helemaal niet zielig, ik geef alleen aan dat ik daar destijds (en nu wellicht) te veel moeite mee had.
De meeste mensen beginnen dat al te leren op de basisschool en middelbare school. Dan leer je leren in kleine stapjes tegelijk.
Ik begon met leren leren op de universiteit, dat is wel direct een enorme sprong. Voor mij toen te groot dus.
[...]
Natuurlijk moet je leren leren, maar dat is niet alleen iets voor de hoogbegaafden, dan moet iedereen. Hetzelfde geldt voor plannen.
Die twee dingen te leren, is echt geen godsonmogelijkheid. En als dat niet lukt ben je niet opeens zielig, maar moet je gewoon ploeteren en op af en toe op je bek gaan.
Ik zie ook niet in waarom dit niet zou gelden voor mensen die net boven een bepaald iq zitten en wel voor degenen die dat niet halen, maar wel met succes studeren.
Ik ben ook helemaal niet zielig, ik geef alleen aan dat ik daar destijds (en nu wellicht) te veel moeite mee had.
De meeste mensen beginnen dat al te leren op de basisschool en middelbare school. Dan leer je leren in kleine stapjes tegelijk.
Ik begon met leren leren op de universiteit, dat is wel direct een enorme sprong. Voor mij toen te groot dus.
zondag 3 juli 2011 om 10:35
quote:Henkjan41 schreef op 01 juli 2011 @ 22:48:
[...]
Om je vraag te beantwoorden: pas zodra zich bij jou een (identiteits)crisis aandient. Anders niet. En dat zal voorlopig niet gebeuren aangezien je werk 'best aardig' is en omdat je ermee 'genoegen' hebt genomen. Je lijkt het allemaal wel best te vinden.
Pas als jouw 'genoegen nemen' omslaat in frustratie, ga jij met jezelf aan het werk.
Daarom zijn crises zo nuttig. Ze leiden tot dieper inzicht in zichzelf en bewerkstelligen een koerswijziging.
HJ
2 x HBO en halverwege Master.
Ik heb juist de crisis bezworen door me te richten op de andere dingen in mijn leven. Ik ga nl. niet voor mijn frustratie mijn kinderen fulltime naar de kinderopvang brengen omdat ik dat niet wil voor ze, en ik gelukkig die keuze kan maken.
Ook wil ik niet dat het uitmondt in een scheiding oid.
Ik heb er dus voor gekozen omwille van mijn gezin om nu (nog) niet als een dolle het roer om te gooien.
Wellicht iets voor in de toekomst....
Waar ik ook tegen aan loop is dat ik zo'n enorme moeite heb met bepalen wat ik zal willen doen. Er is geen vakgebied waar mijn interesse zó sterk naar uitgaat dat ik daarvoor wil kiezen. Qua interesse lig ik overal zo'n beetje op het gemiddelde, dat is altijd al zo geweest, en ik ben inmiddels bang dat dat ook nooit meer verandert.
Maar hoe kies je dan?
[...]
Om je vraag te beantwoorden: pas zodra zich bij jou een (identiteits)crisis aandient. Anders niet. En dat zal voorlopig niet gebeuren aangezien je werk 'best aardig' is en omdat je ermee 'genoegen' hebt genomen. Je lijkt het allemaal wel best te vinden.
Pas als jouw 'genoegen nemen' omslaat in frustratie, ga jij met jezelf aan het werk.
Daarom zijn crises zo nuttig. Ze leiden tot dieper inzicht in zichzelf en bewerkstelligen een koerswijziging.
HJ
2 x HBO en halverwege Master.
Ik heb juist de crisis bezworen door me te richten op de andere dingen in mijn leven. Ik ga nl. niet voor mijn frustratie mijn kinderen fulltime naar de kinderopvang brengen omdat ik dat niet wil voor ze, en ik gelukkig die keuze kan maken.
Ook wil ik niet dat het uitmondt in een scheiding oid.
Ik heb er dus voor gekozen omwille van mijn gezin om nu (nog) niet als een dolle het roer om te gooien.
Wellicht iets voor in de toekomst....
Waar ik ook tegen aan loop is dat ik zo'n enorme moeite heb met bepalen wat ik zal willen doen. Er is geen vakgebied waar mijn interesse zó sterk naar uitgaat dat ik daarvoor wil kiezen. Qua interesse lig ik overal zo'n beetje op het gemiddelde, dat is altijd al zo geweest, en ik ben inmiddels bang dat dat ook nooit meer verandert.
Maar hoe kies je dan?
zondag 3 juli 2011 om 10:54
quote:marthesyl schreef op 03 juli 2011 @ 10:35:
Waar ik ook tegen aan loop is dat ik zo'n enorme moeite heb met bepalen wat ik zal willen doen. Er is geen vakgebied waar mijn interesse zó sterk naar uitgaat dat ik daarvoor wil kiezen. Qua interesse lig ik overal zo'n beetje op het gemiddelde, dat is altijd al zo geweest, en ik ben inmiddels bang dat dat ook nooit meer verandert.
Maar hoe kies je dan?
Nergens echt interesse in? Ik kan het me niet voorstellen.
Beste zou zijn jezelf te onderzoeken, wat vind ik nou leuk, welke kant wil ik op? Kun je tests voor doen, je kunt ook veel lezen, kleine studies doen. Ik zelf vond een studie naar de oude filosofen leuk en leerzaam. Zou handig voor je kunnen zijn als een beginpunt, om jezelf een basis te geven.
Je kunt ook praktischer beginnen: je hebt dat werk: hoe zou je het kunnen uitbouwen tot iets interessanters. Je vindt het leuk met managementcijfers bezig te zijn. Is dat een startpunt?
Als je geen jarenlange studie wilt gaan doen moet je iets zoeken waarmee je gaandeweg promotie kunt maken. Als dat niet binnen je eigen bedrijf kan zul je mettertijd op zoek moeten naar iets anders.
Is een loopbaancoach een optie?
Waar ik ook tegen aan loop is dat ik zo'n enorme moeite heb met bepalen wat ik zal willen doen. Er is geen vakgebied waar mijn interesse zó sterk naar uitgaat dat ik daarvoor wil kiezen. Qua interesse lig ik overal zo'n beetje op het gemiddelde, dat is altijd al zo geweest, en ik ben inmiddels bang dat dat ook nooit meer verandert.
Maar hoe kies je dan?
Nergens echt interesse in? Ik kan het me niet voorstellen.
Beste zou zijn jezelf te onderzoeken, wat vind ik nou leuk, welke kant wil ik op? Kun je tests voor doen, je kunt ook veel lezen, kleine studies doen. Ik zelf vond een studie naar de oude filosofen leuk en leerzaam. Zou handig voor je kunnen zijn als een beginpunt, om jezelf een basis te geven.
Je kunt ook praktischer beginnen: je hebt dat werk: hoe zou je het kunnen uitbouwen tot iets interessanters. Je vindt het leuk met managementcijfers bezig te zijn. Is dat een startpunt?
Als je geen jarenlange studie wilt gaan doen moet je iets zoeken waarmee je gaandeweg promotie kunt maken. Als dat niet binnen je eigen bedrijf kan zul je mettertijd op zoek moeten naar iets anders.
Is een loopbaancoach een optie?
Beklaag je niet over de duisternis, steek een kaars aan.
maandag 4 juli 2011 om 10:29
Sorry Ritmeester!!
Voor jezelf beginnen klinkt inderdaad heel leuk, maar ik ben ook heel voorzichtig. We kunnen mijn inkomen van nu echt niet missen, dus het moet sowieso iets zijn wat in eerste instantie goed náást een baan kan zijn.
Ik heb wel eens gedacht aan een opleiding tot financial planner. Elke situatie is dan weer anders (hoop ik, al zal het op termijn ook wel enige voorspelbaarheid in zich hebben), en het puzzelen en vogelen met regeltjes ligt me wel.
Het studeren blijft denk ik wel een struikelblok voor mij. Als ik voor mezelf iets praktisch maar onbekends uit te zoeken heb, dan lukt het me zó en lees ik zonder moeite hele wetboeken door, maar zo 'plompverloren' studeren blijf ik erg lastig vinden.
Uit onzekerheid heb ik vaak voor de makkelijkste weg gekozen. Arbeidsethos heb ik inmiddels ontwikkeld, nu moet ik gaan leren m'n nek uit te steken.
(groeten uit prachtig maaiveld)
Voor jezelf beginnen klinkt inderdaad heel leuk, maar ik ben ook heel voorzichtig. We kunnen mijn inkomen van nu echt niet missen, dus het moet sowieso iets zijn wat in eerste instantie goed náást een baan kan zijn.
Ik heb wel eens gedacht aan een opleiding tot financial planner. Elke situatie is dan weer anders (hoop ik, al zal het op termijn ook wel enige voorspelbaarheid in zich hebben), en het puzzelen en vogelen met regeltjes ligt me wel.
Het studeren blijft denk ik wel een struikelblok voor mij. Als ik voor mezelf iets praktisch maar onbekends uit te zoeken heb, dan lukt het me zó en lees ik zonder moeite hele wetboeken door, maar zo 'plompverloren' studeren blijf ik erg lastig vinden.
Uit onzekerheid heb ik vaak voor de makkelijkste weg gekozen. Arbeidsethos heb ik inmiddels ontwikkeld, nu moet ik gaan leren m'n nek uit te steken.
(groeten uit prachtig maaiveld)
maandag 4 juli 2011 om 10:38
quote:Hercke schreef op 03 juli 2011 @ 10:54:
[...]
Nergens echt interesse in? Ik kan het me niet voorstellen.
Beste zou zijn jezelf te onderzoeken, wat vind ik nou leuk, welke kant wil ik op? Kun je tests voor doen, je kunt ook veel lezen, kleine studies doen. Ik zelf vond een studie naar de oude filosofen leuk en leerzaam. Zou handig voor je kunnen zijn als een beginpunt, om jezelf een basis te geven.
Je kunt ook praktischer beginnen: je hebt dat werk: hoe zou je het kunnen uitbouwen tot iets interessanters. Je vindt het leuk met managementcijfers bezig te zijn. Is dat een startpunt?
Als je geen jarenlange studie wilt gaan doen moet je iets zoeken waarmee je gaandeweg promotie kunt maken. Als dat niet binnen je eigen bedrijf kan zul je mettertijd op zoek moeten naar iets anders.
Is een loopbaancoach een optie?
Bedankt!
Tja, testjes heb ik mijn hele leven al gedaan en verwacht daar echt niks meer van. En uiteindelijk denk ik dat een loopbaancoach mij ook zal gaan vragen wat ík vind of wil, en die vragen kan ik mezelf ook wel (blijven) stellen. Misschien zie ik dat laatste verkeerd hoor, correct me if i'm wrong.
Ik denk dat ik als de jongste ook naar school is (iets meer flexibiliteit voor mij) zeker ergens anders wil gaan werken waar inderdaad meer kans is om binnen het bedrijf door te groeien. Huidige werkgever is vrij 'klein', geen verdere mogelijkheden.
Ik wil de komende 1,5 jaar (jongste is nu 2,5) gebruiken om er zeker van te worden over welke boeg ik het dan wil gaan gooien. Wat wil ik dan gaan doen en waar? Als ik me dat nú al bedenk en ik vind het over 1,5 jaar nog steeds leuk, dan is er wel een grote kans van slagen denk ik.
[...]
Nergens echt interesse in? Ik kan het me niet voorstellen.
Beste zou zijn jezelf te onderzoeken, wat vind ik nou leuk, welke kant wil ik op? Kun je tests voor doen, je kunt ook veel lezen, kleine studies doen. Ik zelf vond een studie naar de oude filosofen leuk en leerzaam. Zou handig voor je kunnen zijn als een beginpunt, om jezelf een basis te geven.
Je kunt ook praktischer beginnen: je hebt dat werk: hoe zou je het kunnen uitbouwen tot iets interessanters. Je vindt het leuk met managementcijfers bezig te zijn. Is dat een startpunt?
Als je geen jarenlange studie wilt gaan doen moet je iets zoeken waarmee je gaandeweg promotie kunt maken. Als dat niet binnen je eigen bedrijf kan zul je mettertijd op zoek moeten naar iets anders.
Is een loopbaancoach een optie?
Bedankt!
Tja, testjes heb ik mijn hele leven al gedaan en verwacht daar echt niks meer van. En uiteindelijk denk ik dat een loopbaancoach mij ook zal gaan vragen wat ík vind of wil, en die vragen kan ik mezelf ook wel (blijven) stellen. Misschien zie ik dat laatste verkeerd hoor, correct me if i'm wrong.
Ik denk dat ik als de jongste ook naar school is (iets meer flexibiliteit voor mij) zeker ergens anders wil gaan werken waar inderdaad meer kans is om binnen het bedrijf door te groeien. Huidige werkgever is vrij 'klein', geen verdere mogelijkheden.
Ik wil de komende 1,5 jaar (jongste is nu 2,5) gebruiken om er zeker van te worden over welke boeg ik het dan wil gaan gooien. Wat wil ik dan gaan doen en waar? Als ik me dat nú al bedenk en ik vind het over 1,5 jaar nog steeds leuk, dan is er wel een grote kans van slagen denk ik.
maandag 4 juli 2011 om 10:44
quote:Lllilaaa schreef op 04 juli 2011 @ 10:35:
Als ik een ding heb geleerd dan is het wel dat de sleutel naar verandering ligt in niet 'hoogbegaafd' zien als oorzaak van het probleem maar 'gebrek aan discipline'.
Je bedoelt dat je de oorzaak in jezelf moet zoeken?
Dat doe ik denk ik wel. Je moet op een gegeven moment zo'n topic een titel meegeven, maar ik kan in ieder geval wel zeggen dat ik me van niets of niemand anders slachtoffer voel dan van mezelf.
Iedereen krijgt zo z'n kwaliteiten en gebreken mee, en het gaat erom hoe je daar zelf op reageert. In mijn geval baal ik er dus inderdaad van dat ik er zelf niet in geslaagd ben bepaalde dingen om te buigen. Dat is een gebrek van mezelf.
Ik heb juist erg veel respect voor mensen die ondanks tegenslagen wél hun doel weten te bereiken, dan heb je echt karakter!
Als ik een ding heb geleerd dan is het wel dat de sleutel naar verandering ligt in niet 'hoogbegaafd' zien als oorzaak van het probleem maar 'gebrek aan discipline'.
Je bedoelt dat je de oorzaak in jezelf moet zoeken?
Dat doe ik denk ik wel. Je moet op een gegeven moment zo'n topic een titel meegeven, maar ik kan in ieder geval wel zeggen dat ik me van niets of niemand anders slachtoffer voel dan van mezelf.
Iedereen krijgt zo z'n kwaliteiten en gebreken mee, en het gaat erom hoe je daar zelf op reageert. In mijn geval baal ik er dus inderdaad van dat ik er zelf niet in geslaagd ben bepaalde dingen om te buigen. Dat is een gebrek van mezelf.
Ik heb juist erg veel respect voor mensen die ondanks tegenslagen wél hun doel weten te bereiken, dan heb je echt karakter!
dinsdag 5 juli 2011 om 13:29
quote:Maja82 schreef op 01 juli 2011 @ 16:47:
[...]
Leren moet je leren. En als je dat eerst niet hoeft (tot een jaartje of 18) en het dan ineens moet kunnen, net als plannen, dan is dat best lastig zo niet onmogelijk.
Ben ik het niet mee eens. Ik heb tot mijn 18e nog nooit iets voor school hoeven te doen, maar er zijn altijd dingen die je in je leven wel hebt moeten leren. (Fietsen, een bepaalde sport, zoiets.) Iedereen weet dus hoe het voelt.
Wat je moet doen is iets vinden wat je zodanig interesseert dat leren je geen moeite kost. Ik doe nu een studie die bij me past en ik vind het echt leuk en interessant om die studieboeken te lezen (zo leer ik) en haal ik het tentamen. Natuurlijk is niet ieder vak leuk, maar dan moet je een motivatie voor jezelf zoeken. (Die leuke baan die je na je studie kan doen, of die stage die je kan doen als je zo veel studiepunten haalt.)
Ik vind mensen die hun best niet doen voor hun toekomst gewoonweg stom. Waarom zou je gaan zitten klagen terwijl je op je 30e nog makkelijk (oké niet makkelijk) een nieuwe studie kan gaan doen?
[...]
Leren moet je leren. En als je dat eerst niet hoeft (tot een jaartje of 18) en het dan ineens moet kunnen, net als plannen, dan is dat best lastig zo niet onmogelijk.
Ben ik het niet mee eens. Ik heb tot mijn 18e nog nooit iets voor school hoeven te doen, maar er zijn altijd dingen die je in je leven wel hebt moeten leren. (Fietsen, een bepaalde sport, zoiets.) Iedereen weet dus hoe het voelt.
Wat je moet doen is iets vinden wat je zodanig interesseert dat leren je geen moeite kost. Ik doe nu een studie die bij me past en ik vind het echt leuk en interessant om die studieboeken te lezen (zo leer ik) en haal ik het tentamen. Natuurlijk is niet ieder vak leuk, maar dan moet je een motivatie voor jezelf zoeken. (Die leuke baan die je na je studie kan doen, of die stage die je kan doen als je zo veel studiepunten haalt.)
Ik vind mensen die hun best niet doen voor hun toekomst gewoonweg stom. Waarom zou je gaan zitten klagen terwijl je op je 30e nog makkelijk (oké niet makkelijk) een nieuwe studie kan gaan doen?
dinsdag 5 juli 2011 om 13:37
Mogelijk heden tot studie bij mijn huidige baan 0,0
Tijd om wat anders te gaan leren 0,0
Uberhaubt tijd over 0,0 want leuke hobby en een eigen huis.
Helaas kan ik met die hobby geen geld verdienen.
Leren leren => nee ik doe het liefst alleen dingen waar ik talent voor heb
Zelfmotivatie=> ken ik niet.
Dan maar stom maar ik zie geen uitweg.
Tijd om wat anders te gaan leren 0,0
Uberhaubt tijd over 0,0 want leuke hobby en een eigen huis.
Helaas kan ik met die hobby geen geld verdienen.
Leren leren => nee ik doe het liefst alleen dingen waar ik talent voor heb
Zelfmotivatie=> ken ik niet.
Dan maar stom maar ik zie geen uitweg.
dinsdag 5 juli 2011 om 13:43
Hm, als je alleen kan klagen en geen oplossingen aan wil nemen doe je het toch ook een beetje zelf, of zie ik dat mis?
Hoezo geen tijd om wat anders te gaan leren? Is er niet de mogelijkheid om een avondstudie te gaan doen tegelijk met je baan? (Ik zeg niet dat het niet zwaar is, maar er zijn genoeg mensen die dat doen.)
Maar goed, als je niet gemotiveerd bent is dat toch niet erg? Wie zegt dat je het hoogste moet halen wat je kan? Of heb je zelf heel erg het idee dat je hoger of meer moet?
Ik heb altijd geleerd dat het niet uit maakt hoe slim je bent maar dat je gewoon iets moet doen wat je leuk vindt. (En als je dan geen leuke baan kan vinden, dat je dan ten minste een hobby moet nemen die leuk is.)
Ook al ben je 10x hoogbegaafd.. als je achter de kassa zitten goed genoeg vind is dat toch totaal niet erg?
Ik vind het alleen behoorlijk stom dat mensen graag klagen dat het anders moet, maar er verder niets aan doen/er niet voor werken/verwachten dat het vanzelf gaat.
Hoezo geen tijd om wat anders te gaan leren? Is er niet de mogelijkheid om een avondstudie te gaan doen tegelijk met je baan? (Ik zeg niet dat het niet zwaar is, maar er zijn genoeg mensen die dat doen.)
Maar goed, als je niet gemotiveerd bent is dat toch niet erg? Wie zegt dat je het hoogste moet halen wat je kan? Of heb je zelf heel erg het idee dat je hoger of meer moet?
Ik heb altijd geleerd dat het niet uit maakt hoe slim je bent maar dat je gewoon iets moet doen wat je leuk vindt. (En als je dan geen leuke baan kan vinden, dat je dan ten minste een hobby moet nemen die leuk is.)
Ook al ben je 10x hoogbegaafd.. als je achter de kassa zitten goed genoeg vind is dat toch totaal niet erg?
Ik vind het alleen behoorlijk stom dat mensen graag klagen dat het anders moet, maar er verder niets aan doen/er niet voor werken/verwachten dat het vanzelf gaat.
dinsdag 5 juli 2011 om 17:01
quote:Maja82 schreef op 05 juli 2011 @ 13:37:
Mogelijk heden tot studie bij mijn huidige baan 0,0
Tijd om wat anders te gaan leren 0,0
Uberhaubt tijd over 0,0 want leuke hobby en een eigen huis.
Helaas kan ik met die hobby geen geld verdienen.
Leren leren => nee ik doe het liefst alleen dingen waar ik talent voor heb
Zelfmotivatie=> ken ik niet.
Dan maar stom maar ik zie geen uitweg.
Hoi Maja!
Wat jammer van die terugverwijzing, het is blijkbaar erg lastig om een passend persoon te vinden. Hebben ze ook aangegeven waarom ze je niet willen/kunnen coachen?
Ik weet niet of je eerdere bericht hier ook wat mee te maken had, maar niemand heeft volgens mij echt talent om te leren. Dit moet je gaandeweg leren, iedereen. De 1 leert het heel vroeg dus stapsgewijs, wij hadden het later moeten leren, maar hebben we niet gedaan omdat de stap te groot was.
zoals ik eerder ook had gepost: de oorzaak ligt wel in onszelf, en ook in onze houding van 'ooit'.
Daar moeten we dus ook zelf verantwoordelijkheid in nemen.
Dat dat niet makkelijk is, dat vind ik ook.
Bovendien tref ik er nu meer personen mee dan alleen mezelf.
Wat ik tegen jou wil zeggen: zolang je (nog) geen kinderen hebt: dit is wel het moment hoor! je weet (misschien) niet hoeveel tijd kinderen opslokken, dus als je nog eens een studie wilt oppakken, kun je dat beter nu doen!
Mogelijk heden tot studie bij mijn huidige baan 0,0
Tijd om wat anders te gaan leren 0,0
Uberhaubt tijd over 0,0 want leuke hobby en een eigen huis.
Helaas kan ik met die hobby geen geld verdienen.
Leren leren => nee ik doe het liefst alleen dingen waar ik talent voor heb
Zelfmotivatie=> ken ik niet.
Dan maar stom maar ik zie geen uitweg.
Hoi Maja!
Wat jammer van die terugverwijzing, het is blijkbaar erg lastig om een passend persoon te vinden. Hebben ze ook aangegeven waarom ze je niet willen/kunnen coachen?
Ik weet niet of je eerdere bericht hier ook wat mee te maken had, maar niemand heeft volgens mij echt talent om te leren. Dit moet je gaandeweg leren, iedereen. De 1 leert het heel vroeg dus stapsgewijs, wij hadden het later moeten leren, maar hebben we niet gedaan omdat de stap te groot was.
zoals ik eerder ook had gepost: de oorzaak ligt wel in onszelf, en ook in onze houding van 'ooit'.
Daar moeten we dus ook zelf verantwoordelijkheid in nemen.
Dat dat niet makkelijk is, dat vind ik ook.
Bovendien tref ik er nu meer personen mee dan alleen mezelf.
Wat ik tegen jou wil zeggen: zolang je (nog) geen kinderen hebt: dit is wel het moment hoor! je weet (misschien) niet hoeveel tijd kinderen opslokken, dus als je nog eens een studie wilt oppakken, kun je dat beter nu doen!
dinsdag 5 juli 2011 om 17:07
dinsdag 5 juli 2011 om 17:20
Ik ga straks dit topic even helemaal doornemen, nu op mobiel in de bus. Ik herken het helemaal. Geen idee of ik hb ben, stond vorig jaar in psych. test boven de 130, precieze score weet ik niet. Maar ben wel helemaal vasrgelopen in baan, soms wil ik gewoon een stel normale hersens en begrijpelijk zijn voor mensen, ik kom soms oliedom over op anderen. Wat heb je aan intelligentie als je er niets mee kunt?
dinsdag 5 juli 2011 om 19:28
quote:Maja82 schreef op 05 juli 2011 @ 17:07:
ik heb geen zin meer om te studeren. Ik ga liever wat met ijn handen doen. Maar ja dan val je weer terug in de MBO banen en dat trek ik niet vrees ik. Dat wordt echt te simpel. En een HBO baan waar je met je handen werkt heb ik nog niet gevonden.
Ik werk nog niet echt (studeren en bijbaan bij Etos), dus misschien heb ik makkelijk praten.. maar ik heb altijd zoiets van "ik werk om te leven en ik leef niet om te werken." Hobby's, etc. blijven denk ik voor mij altijd belangrijker dan mijn baan.
Dus misschien kun je een leuke hobby vinden die je met je handen kunt doen?
ik heb geen zin meer om te studeren. Ik ga liever wat met ijn handen doen. Maar ja dan val je weer terug in de MBO banen en dat trek ik niet vrees ik. Dat wordt echt te simpel. En een HBO baan waar je met je handen werkt heb ik nog niet gevonden.
Ik werk nog niet echt (studeren en bijbaan bij Etos), dus misschien heb ik makkelijk praten.. maar ik heb altijd zoiets van "ik werk om te leven en ik leef niet om te werken." Hobby's, etc. blijven denk ik voor mij altijd belangrijker dan mijn baan.
Dus misschien kun je een leuke hobby vinden die je met je handen kunt doen?
dinsdag 5 juli 2011 om 19:42
dinsdag 5 juli 2011 om 19:58
Ook hier een beetje herkenning. Ik ben zo'n 3 jaar geleden getest nadat ik vastliep in mijn toenmalige baan en blijk ook hb te zijn.
Eigenlijk heb ik nooit problemen gehad, totdat ik aan het werk ging. Studeren ging me best goed af, en problemen met leren heb ik niet, hoewel suf rijtjes stampen nooit mijn sterkste punt was .
Vooral op de afdeling waar ik nu werk, merk ik dat het verschil in denkniveau erg groot is. Ik ben dan degene die steeds een grote stap terug moet doen, maar daar word ik ook niet happy van en het vreet energie. Een sparring partner is er al helemaal niet. Nu ben ik dus aan het solliciteren.
Gelukkig sta ik nog wel achter mijn studiekeuze van destijds, maar hoewel ik leren leuk vind, weet ik niet of ik wel de discipline zou hebben om alsnog een hele studie te doen. Dus helaas geen tips op dat gebied...
Eigenlijk heb ik nooit problemen gehad, totdat ik aan het werk ging. Studeren ging me best goed af, en problemen met leren heb ik niet, hoewel suf rijtjes stampen nooit mijn sterkste punt was .
Vooral op de afdeling waar ik nu werk, merk ik dat het verschil in denkniveau erg groot is. Ik ben dan degene die steeds een grote stap terug moet doen, maar daar word ik ook niet happy van en het vreet energie. Een sparring partner is er al helemaal niet. Nu ben ik dus aan het solliciteren.
Gelukkig sta ik nog wel achter mijn studiekeuze van destijds, maar hoewel ik leren leuk vind, weet ik niet of ik wel de discipline zou hebben om alsnog een hele studie te doen. Dus helaas geen tips op dat gebied...
I'm not lazy
I'm on energy saving mode
I'm on energy saving mode
