Psyche
alle pijlers
Hoogbegaafd maar mislukt ;-)
vrijdag 1 juli 2011 om 16:38
Wie herkent dit en wie weet een manier om hier een draai aan te geven?
Ik ben flink intelligent en heb het VWO gehaald zonder te leren (de cijfers waren mét leren wel wat hoger geweest).
Nu inmiddels 30, flink wat jaren, een man en 2 kinderen verder, en heb verder nooit een opleiding afgerond.
Ben tot driemaal toe aan een opleiding begonnen, maar vanwege een groot gebrek aan discipline en geen bovenmatige interesse in wat dan ook, heb ik nooit een diploma gehaald verder.
Discipline heb ik wel gekregen, daar heeft een turbulente tijd en onverwachts moederschap wel voor gezorgd.
Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.
Is er nog hoop op verandering? Zo ja, hoe? Herkenning?
Overigens word ik nu geacht te werken maar ben zo vrij geweest de tijd even hiervoor te gebruiken (verder nog nooit in mijn leven rookpauzes genomen, dus dat compenseert). Het kan dus wel even duren voor ik inhoudelijk reageer, bij voorbaat excuses!
Ik ben flink intelligent en heb het VWO gehaald zonder te leren (de cijfers waren mét leren wel wat hoger geweest).
Nu inmiddels 30, flink wat jaren, een man en 2 kinderen verder, en heb verder nooit een opleiding afgerond.
Ben tot driemaal toe aan een opleiding begonnen, maar vanwege een groot gebrek aan discipline en geen bovenmatige interesse in wat dan ook, heb ik nooit een diploma gehaald verder.
Discipline heb ik wel gekregen, daar heeft een turbulente tijd en onverwachts moederschap wel voor gezorgd.
Nu op zich best aardig werk, maar niet wat ik wil. Toch komt het er ook niet helemaal úit. Heb dus eigenlijk gewoon maar genoegen genomen met wat ik wél heb, al gaat het af en toe toch knagen.
Is er nog hoop op verandering? Zo ja, hoe? Herkenning?
Overigens word ik nu geacht te werken maar ben zo vrij geweest de tijd even hiervoor te gebruiken (verder nog nooit in mijn leven rookpauzes genomen, dus dat compenseert). Het kan dus wel even duren voor ik inhoudelijk reageer, bij voorbaat excuses!
woensdag 6 juli 2011 om 19:05
De enige tip die ik heb om je niet zo "mislukt" te voelen is om te kijken naar wat je wel hebt. Vergelijken met anderen werkt ook wel maar is tricky. Er is altijd baas boven baas.
Oftewel in mijn ogen ben je geslaagd want baan en gezin, en ik Wajong en durf moederschap niet aan (psychische zooi).
En ik vind mezelf weer stukken beter af dan iemand die verslaafd is aan harddrugs is of geen dak boven zn hoofd heeft op of de vlucht is voor oorlog of in een gewelddadige relatie zit of weet ik wat voor ellende waar ik allemaal geen last van heb.
Naar een schoolreunie zou ik nooit gaan, maar who cares?
Vroeger, toen ik nog jong en veelbelovend was, dacht ik ook dat ik wel even carriere zou gaan maken, maar dat liep mooi in de soep met opnames en dat soort minder CV waardige life events. Daar ging wel even een periode van diepe rouw overheen ja, dat ik "mislukt" was.
Maar wat is "mislukt"? Dat klinkt als een oordeel op criteria die geen deel uitmaken van het lijstje "wat maakt je een goed mens".
Maatschappelijk geslaagd zijn/status hebben, mja das toch wel heel erg buitenkant m.i. Oftewel kan voor een hoop stress zorgen als je je er erg mee bezig houdt maar is, alles overziend, eigenlijk best apenrotserig. Wat dan weer niet zo autonoom denkend is
Oftewel in mijn ogen ben je geslaagd want baan en gezin, en ik Wajong en durf moederschap niet aan (psychische zooi).
En ik vind mezelf weer stukken beter af dan iemand die verslaafd is aan harddrugs is of geen dak boven zn hoofd heeft op of de vlucht is voor oorlog of in een gewelddadige relatie zit of weet ik wat voor ellende waar ik allemaal geen last van heb.
Naar een schoolreunie zou ik nooit gaan, maar who cares?
Vroeger, toen ik nog jong en veelbelovend was, dacht ik ook dat ik wel even carriere zou gaan maken, maar dat liep mooi in de soep met opnames en dat soort minder CV waardige life events. Daar ging wel even een periode van diepe rouw overheen ja, dat ik "mislukt" was.
Maar wat is "mislukt"? Dat klinkt als een oordeel op criteria die geen deel uitmaken van het lijstje "wat maakt je een goed mens".
Maatschappelijk geslaagd zijn/status hebben, mja das toch wel heel erg buitenkant m.i. Oftewel kan voor een hoop stress zorgen als je je er erg mee bezig houdt maar is, alles overziend, eigenlijk best apenrotserig. Wat dan weer niet zo autonoom denkend is
woensdag 6 juli 2011 om 19:43
quote:Primabella schreef op 06 juli 2011 @ 18:30:
[...]
De universiteit is een verhaal apart wat mij betreft. Mijn studie ging dieper dan leren argumenteren. Gelukkig.
Met argumentatie bedoelde ik juist proefwerken op de middelbare school en niet de universiteit. Het zou trouwens wat zijn als studies niet verder gingen dan dat zeg.
Dan begreep ik je verkeerd, al heb ik in de eerste jaren van mijn studie ook tentamens gehaald met hetzelfde gezwets als ik inzette op de middelbare school.
Overigens had ik ook studiegenoten die de studie met name hebben gehaald op uit het hoofd leren. Om me heen heb ik gezien dat het niet nodig is om een wetenschappelijke houding te hebben, om de bul in de wacht te slepen. Dat is weliswaar een andere discussie, maar het raakt elkaar wel.
[...]
De universiteit is een verhaal apart wat mij betreft. Mijn studie ging dieper dan leren argumenteren. Gelukkig.
Met argumentatie bedoelde ik juist proefwerken op de middelbare school en niet de universiteit. Het zou trouwens wat zijn als studies niet verder gingen dan dat zeg.
Dan begreep ik je verkeerd, al heb ik in de eerste jaren van mijn studie ook tentamens gehaald met hetzelfde gezwets als ik inzette op de middelbare school.
Overigens had ik ook studiegenoten die de studie met name hebben gehaald op uit het hoofd leren. Om me heen heb ik gezien dat het niet nodig is om een wetenschappelijke houding te hebben, om de bul in de wacht te slepen. Dat is weliswaar een andere discussie, maar het raakt elkaar wel.
woensdag 6 juli 2011 om 20:45
quote:nesbojofan schreef op 06 juli 2011 @ 16:57:
[...]
Ik heb meer respect voor iemand die 100% inzet geeft, maar dan alleen MAVO (VMBO tegenwoordig?) haalt.
Gatver, geen ruggegraat meid, vandaar dat melige topic over de buren die ruzie maken, je verveelt je gewoon.
Ik verhuisde naar UK met HAVO en MEAO diploma en heb hier mijn accountants diploma gehaald na een flink aantal jaren studeren. Ik werk in de charity sector dus daar is voldoende uitdaging.
Waarom zou je trots zijn op je intelligentie, daar ben je mee geboren. Doorzettingsvermogen, ambitie, werklust, dat zijn kwaliteiten waar je trots op mag zijn. Nav je post, moet je daar nog aan werken.
Je leest erg selectief Nesbojofan, anders zou je gezien hebben dat we het in dit opzicht meer eens zijn dan jij nu denkt.
Ik begrijp overigens ook niet zo goed waarom je zo venijnig uit de hoek wilt komen??
[...]
Ik heb meer respect voor iemand die 100% inzet geeft, maar dan alleen MAVO (VMBO tegenwoordig?) haalt.
Gatver, geen ruggegraat meid, vandaar dat melige topic over de buren die ruzie maken, je verveelt je gewoon.
Ik verhuisde naar UK met HAVO en MEAO diploma en heb hier mijn accountants diploma gehaald na een flink aantal jaren studeren. Ik werk in de charity sector dus daar is voldoende uitdaging.
Waarom zou je trots zijn op je intelligentie, daar ben je mee geboren. Doorzettingsvermogen, ambitie, werklust, dat zijn kwaliteiten waar je trots op mag zijn. Nav je post, moet je daar nog aan werken.
Je leest erg selectief Nesbojofan, anders zou je gezien hebben dat we het in dit opzicht meer eens zijn dan jij nu denkt.
Ik begrijp overigens ook niet zo goed waarom je zo venijnig uit de hoek wilt komen??
woensdag 6 juli 2011 om 20:57
@marhesyl
Bedoel het niet venijnig. Ik lees hier veel reacties van mensen die zichzelf hoogbegaafd noemen en tegelijkertijd zeggen niets bereikt te hebben (in hun ogen dan).
Sorry het maakt mij kriebelig. Je hebt een "gift" doe er dan iets mee.
Het nadenken van wat je eventueel zou willen doen over een paar jaar, is een luxe probleem natuurlijk.
Bedoel het niet venijnig. Ik lees hier veel reacties van mensen die zichzelf hoogbegaafd noemen en tegelijkertijd zeggen niets bereikt te hebben (in hun ogen dan).
Sorry het maakt mij kriebelig. Je hebt een "gift" doe er dan iets mee.
Het nadenken van wat je eventueel zou willen doen over een paar jaar, is een luxe probleem natuurlijk.
woensdag 6 juli 2011 om 21:06
Dan heb ik het verkeerd geinterpreteerd denk ik.
Ik heb inderdaad een luxeprobleem, heb ik al toegegeven. Maar ach, denk ik dan, er worden wel topics geopend over trivialere zaken.... dit kan er best nog bij.
Ik neem het mezelf ook kwalijk hoor, zoals eerder genoemd. De verantwoordelijkheid ligt volledig bij mij. Ik heb in wezen ook meer respect voor iemand die heel veel heeft gemaakt van weinig kansen, dan iemand als ik die alles mee had, en er maar weinig van heeft gebakken.
Maar goed, gedane zaken nemen geen keer, en nu zoek ik dus met de situatie zoals die is, naar een zo goed mogelijke manier om er mee om te gaan.
Ik heb inderdaad een luxeprobleem, heb ik al toegegeven. Maar ach, denk ik dan, er worden wel topics geopend over trivialere zaken.... dit kan er best nog bij.
Ik neem het mezelf ook kwalijk hoor, zoals eerder genoemd. De verantwoordelijkheid ligt volledig bij mij. Ik heb in wezen ook meer respect voor iemand die heel veel heeft gemaakt van weinig kansen, dan iemand als ik die alles mee had, en er maar weinig van heeft gebakken.
Maar goed, gedane zaken nemen geen keer, en nu zoek ik dus met de situatie zoals die is, naar een zo goed mogelijke manier om er mee om te gaan.
woensdag 6 juli 2011 om 21:17
Ik hoop voor je dat je vind wat je zoekt.
Mijn moeder (ik ben 43) moest stoppen met werk nadat ze getrouwd was, daarna heeft ze nooit meer gewerkt.
Ontzettend zonde, ze is nu al jaren overleden, maar ik weet zeker dat ze een geweldige verpleegster, kinderdagverblijf werker of iets dergelijks was geweest.
Go for it!!
Mijn moeder (ik ben 43) moest stoppen met werk nadat ze getrouwd was, daarna heeft ze nooit meer gewerkt.
Ontzettend zonde, ze is nu al jaren overleden, maar ik weet zeker dat ze een geweldige verpleegster, kinderdagverblijf werker of iets dergelijks was geweest.
Go for it!!
woensdag 6 juli 2011 om 23:19
Vraagje aan de schrijfsters hier.
Merken jullie ook dat je behoefte hebt aan contact met 'begaafde' mensen?
Toen ik studeerde kwam ik genoeg interessante mensen tegen. Zij begrepen mij en vice versa. Gewoon leuke mensen maar als je een wat moeilijker onderwerp aansneed konden ze het ook nog goed volgen.
Nu woon ik in een stad die geen studentenstad is. En ik weet niet zo goed waar ik mensen tegenkom met net dat beetje meer, qua interesse en intelligentie.
Ik kan me prima vermaken met 'gewone' leuke mensen maar soms mis ik die quasi-wetenschappelijke gesprekken of bepaalde scherpe opmerkingen.
Ik weet niet zo goed waar ik zoeken moet voor 'soortgenoten'. Ben wel eens naar lezingen geweest maar daar zaten voornamelijk bejaarden (vind ik overigens ook leuk, oude wijze mensen ) want hier in de stad gaan jongeren gewoon niet naar lezingen.
Zijn jullie lid van HB-verenigingen?
Merken jullie ook dat je behoefte hebt aan contact met 'begaafde' mensen?
Toen ik studeerde kwam ik genoeg interessante mensen tegen. Zij begrepen mij en vice versa. Gewoon leuke mensen maar als je een wat moeilijker onderwerp aansneed konden ze het ook nog goed volgen.
Nu woon ik in een stad die geen studentenstad is. En ik weet niet zo goed waar ik mensen tegenkom met net dat beetje meer, qua interesse en intelligentie.
Ik kan me prima vermaken met 'gewone' leuke mensen maar soms mis ik die quasi-wetenschappelijke gesprekken of bepaalde scherpe opmerkingen.
Ik weet niet zo goed waar ik zoeken moet voor 'soortgenoten'. Ben wel eens naar lezingen geweest maar daar zaten voornamelijk bejaarden (vind ik overigens ook leuk, oude wijze mensen ) want hier in de stad gaan jongeren gewoon niet naar lezingen.
Zijn jullie lid van HB-verenigingen?
woensdag 6 juli 2011 om 23:50
quote:Moonlight82 schreef op 06 juli 2011 @ 23:19:
Vraagje aan de schrijfsters hier.
Merken jullie ook dat je behoefte hebt aan contact met 'begaafde' mensen?
Toen ik studeerde kwam ik genoeg interessante mensen tegen. Zij begrepen mij en vice versa. Gewoon leuke mensen maar als je een wat moeilijker onderwerp aansneed konden ze het ook nog goed volgen.
Nu woon ik in een stad die geen studentenstad is. En ik weet niet zo goed waar ik mensen tegenkom met net dat beetje meer, qua interesse en intelligentie.
Ik kan me prima vermaken met 'gewone' leuke mensen maar soms mis ik die quasi-wetenschappelijke gesprekken of bepaalde scherpe opmerkingen.
Ik weet niet zo goed waar ik zoeken moet voor 'soortgenoten'. Ben wel eens naar lezingen geweest maar daar zaten voornamelijk bejaarden (vind ik overigens ook leuk, oude wijze mensen ) want hier in de stad gaan jongeren gewoon niet naar lezingen.
Zijn jullie lid van HB-verenigingen?Vraagje aan Moonlight. Werk jij?
Vraagje aan de schrijfsters hier.
Merken jullie ook dat je behoefte hebt aan contact met 'begaafde' mensen?
Toen ik studeerde kwam ik genoeg interessante mensen tegen. Zij begrepen mij en vice versa. Gewoon leuke mensen maar als je een wat moeilijker onderwerp aansneed konden ze het ook nog goed volgen.
Nu woon ik in een stad die geen studentenstad is. En ik weet niet zo goed waar ik mensen tegenkom met net dat beetje meer, qua interesse en intelligentie.
Ik kan me prima vermaken met 'gewone' leuke mensen maar soms mis ik die quasi-wetenschappelijke gesprekken of bepaalde scherpe opmerkingen.
Ik weet niet zo goed waar ik zoeken moet voor 'soortgenoten'. Ben wel eens naar lezingen geweest maar daar zaten voornamelijk bejaarden (vind ik overigens ook leuk, oude wijze mensen ) want hier in de stad gaan jongeren gewoon niet naar lezingen.
Zijn jullie lid van HB-verenigingen?Vraagje aan Moonlight. Werk jij?
donderdag 7 juli 2011 om 00:34
Jeetje ML probeer jezelf eens onder leeftijdsgenoten te begeven, en leer al doende. Het hoeft toch niet gelijk op top niveau qua intelligentie te zijn?
Praktische ervaring is heel belangrijk. Mijn dochter van 15 heeft nu ook een baantje in een cafe, alleen maar goed vind ik want voor de rest is ze lief maar een lui varken.
Praktische ervaring is heel belangrijk. Mijn dochter van 15 heeft nu ook een baantje in een cafe, alleen maar goed vind ik want voor de rest is ze lief maar een lui varken.
donderdag 7 juli 2011 om 00:42
Ik heb het heel leuk met leeftijdsgenoten, dat zeg ik ook. Maar ik mis gewoon één of twee vrienden of vriendinnen die aan een half woord genoeg hebben bij sommige dingen.
En ik heb het toch niet over praktische ervaring? Ik heb bewust veel praktische baantjes gehad. Lopende band, bollenpellen, orders picken, winkels, thuiszorg, verpleeghuis, telefoniste toen ik op school zat en studeerde.
Maar dat is mijn vraag niet.
Ik vraag hoe anderen hun vrienden hebben leren kennen.
En ik heb het toch niet over praktische ervaring? Ik heb bewust veel praktische baantjes gehad. Lopende band, bollenpellen, orders picken, winkels, thuiszorg, verpleeghuis, telefoniste toen ik op school zat en studeerde.
Maar dat is mijn vraag niet.
Ik vraag hoe anderen hun vrienden hebben leren kennen.
donderdag 7 juli 2011 om 00:56
@ML
Vrienden maak je gedurende het leven. Mijn allerbeste, liefste vriendin ken ik nog van de lagere school (we zijn zelfs samen naar UK vertrokken) , dan door je werk en hobbies, en door je kinderen.
Ik selecteer mijn vrienden niet op intelligentie, maar op de klik.
Zodra kids naar vzo gaan, houd het op, dan zie je geen moeders/vaders meer. Hoe doen 45+ dit?
Vrienden maak je gedurende het leven. Mijn allerbeste, liefste vriendin ken ik nog van de lagere school (we zijn zelfs samen naar UK vertrokken) , dan door je werk en hobbies, en door je kinderen.
Ik selecteer mijn vrienden niet op intelligentie, maar op de klik.
Zodra kids naar vzo gaan, houd het op, dan zie je geen moeders/vaders meer. Hoe doen 45+ dit?
donderdag 7 juli 2011 om 03:04
Nee ik selecteer mijn vrienden ook niet op intelligentie. Ook op de klik. En t kan klikken op veel verschillende gebieden. Met sommige vriendinnen kan ik heel leuk praten over reizen, daar zit een klik. Maar ik bel ze niet als ik me kut voel want zo goed klikt het ook weer niet.
Ik bedoel - en misschien herkennen anderen dat - dat je eens in de zoveel tijd iemand tegen komt waarvan je voelt dat diegene je beter begrijpt dan anderen. En dat dat vaak een intelligent persoon is. Die ook bijv alle verpakkingen leest van wat ie eet of bepaalde gekke dingen uit zijn (haar) hoofd weet.
Toen ik ging studeren vond ik het een verademing om zulke 'soortgenoten' tegen te komen. Dat je een discussie kunt voeren over de toestand in de wereld. Of waarom gesmolten kaas meer calorieën bevat dan niet-gesmolten kaas.
Of dat je s avonds naar een lezing gaat over Afrika.
Dat mis ik soms. Heb overigens met de meesten nog wel contact maar we wonen zo verspreid over het land dat we elkaar niet meer maandelijks kunnen zien.
Maar dat is misschien moeilijk uit te leggen aan mensen die het niet herkennen. Als je zelf bijv enorm muzikaal bent en niemand van je vrienden is dat... dan mis je ook een muzikale vriend of vriendin. Of als je heel sportief bent en je vrienden niet, dan mis je een vriendschap met iemand die sportief is.
Wat ik me wel afvraag: Je geeft aan vrienden te hebben door je werk, hobby's en kinderen.
Maar blijf je die mensen niet zien als je kinderen naar een andere school gaan? Houdt de vriendschap dan op?
Ik bedoel - en misschien herkennen anderen dat - dat je eens in de zoveel tijd iemand tegen komt waarvan je voelt dat diegene je beter begrijpt dan anderen. En dat dat vaak een intelligent persoon is. Die ook bijv alle verpakkingen leest van wat ie eet of bepaalde gekke dingen uit zijn (haar) hoofd weet.
Toen ik ging studeren vond ik het een verademing om zulke 'soortgenoten' tegen te komen. Dat je een discussie kunt voeren over de toestand in de wereld. Of waarom gesmolten kaas meer calorieën bevat dan niet-gesmolten kaas.
Of dat je s avonds naar een lezing gaat over Afrika.
Dat mis ik soms. Heb overigens met de meesten nog wel contact maar we wonen zo verspreid over het land dat we elkaar niet meer maandelijks kunnen zien.
Maar dat is misschien moeilijk uit te leggen aan mensen die het niet herkennen. Als je zelf bijv enorm muzikaal bent en niemand van je vrienden is dat... dan mis je ook een muzikale vriend of vriendin. Of als je heel sportief bent en je vrienden niet, dan mis je een vriendschap met iemand die sportief is.
Wat ik me wel afvraag: Je geeft aan vrienden te hebben door je werk, hobby's en kinderen.
Maar blijf je die mensen niet zien als je kinderen naar een andere school gaan? Houdt de vriendschap dan op?
donderdag 7 juli 2011 om 08:17
@nesbojofan: ik werk gelukkig wel hoor! parttime, in een functie op MBO+/HBO-niveau dus heel veel te klagen heb ik echt niet.
Wel zou ik liever meer gepresteerd hebben zodat ik nu iets zou kunnen doen waar ik me toch nog beter op mijn plek zou voelen, maar wie weet komt dat nog als zoonlief ook naar school gaat. Ik heb het idee dat ik dan in de 2 dagen die ik thuis ben genoeg tijd kan maken om aan mezelf te werken.
Nu heb ik natuurlijk wel de avonden en weekenden, maar ik wil ook nog een beetje een leuke vrouw en moeder zijn.
Bedankt voor je enthousiaste post!!
@Moonlight: Ik ben geen lid van verenigingen oid. Heb zelf nooit een echte vriendenkring opgebouwd, ik verloor iedereen altijd snel uit het oog, misschien ook wel omdat ik mezelf nooit echt liet kennen ofzo, dus de relatie ging dan niet diep genoeg.
Nu heb ik wel een leuke vriendin die juist een soort 'self-made woman' is, ondanks dyslexie heeft ze het ver geschopt. We kunnen veel van elkaar leren!
Mijn man heeft wel een vriendenkring 'van vroeger' en dat zijn eigenlijk allemaal wel behoorlijk geslaagde types, waaronder ook een aantal mensen die met gemak zijn gepromoveerd enzo. Toch klikt het met hen niet zó geweldig dat het ook echt hechte vrienden zijn geworden. Ik mag ze graag hoor, maar toch blijft het een beetje aan de oppervlakte (al kunnen ze altijd bij me terecht, we dóen dat niet bij elkaar). Blijkbaar is er toch meer voor nodig om een hechte vriendschap te ontwikkelen.
Ik denk dat dat voornamelijk aan mezelf ligt, dat ik gewoon te graag op mezelf ben, of mezelf op cruciale momenten niet genoeg bloot geef ofzo. Ik ben wel een beetje aan het veranderen, aan aanspraak geen gebrek, maar vaak blijft het oppervlakkig bij mij.
En voor wat betreft 45+: Ik denk dat je het dan toch moet hebben van buren, mensen bij de bakker waar je altijd een praatje mee hebt waarvan je eens zegt: joh, heb je anders zin om even een bakkie te komen doen? of anders je aansluiten bij een kookclubje, vrijwilligerswerk oid om nieuwe mensen te ontmoeten. Café kan natuurlijk ook, maar ik persoonlijk zou niet zo snel in m'n eentje in de kroeg gaan zitten ofzo.
Wel zou ik liever meer gepresteerd hebben zodat ik nu iets zou kunnen doen waar ik me toch nog beter op mijn plek zou voelen, maar wie weet komt dat nog als zoonlief ook naar school gaat. Ik heb het idee dat ik dan in de 2 dagen die ik thuis ben genoeg tijd kan maken om aan mezelf te werken.
Nu heb ik natuurlijk wel de avonden en weekenden, maar ik wil ook nog een beetje een leuke vrouw en moeder zijn.
Bedankt voor je enthousiaste post!!
@Moonlight: Ik ben geen lid van verenigingen oid. Heb zelf nooit een echte vriendenkring opgebouwd, ik verloor iedereen altijd snel uit het oog, misschien ook wel omdat ik mezelf nooit echt liet kennen ofzo, dus de relatie ging dan niet diep genoeg.
Nu heb ik wel een leuke vriendin die juist een soort 'self-made woman' is, ondanks dyslexie heeft ze het ver geschopt. We kunnen veel van elkaar leren!
Mijn man heeft wel een vriendenkring 'van vroeger' en dat zijn eigenlijk allemaal wel behoorlijk geslaagde types, waaronder ook een aantal mensen die met gemak zijn gepromoveerd enzo. Toch klikt het met hen niet zó geweldig dat het ook echt hechte vrienden zijn geworden. Ik mag ze graag hoor, maar toch blijft het een beetje aan de oppervlakte (al kunnen ze altijd bij me terecht, we dóen dat niet bij elkaar). Blijkbaar is er toch meer voor nodig om een hechte vriendschap te ontwikkelen.
Ik denk dat dat voornamelijk aan mezelf ligt, dat ik gewoon te graag op mezelf ben, of mezelf op cruciale momenten niet genoeg bloot geef ofzo. Ik ben wel een beetje aan het veranderen, aan aanspraak geen gebrek, maar vaak blijft het oppervlakkig bij mij.
En voor wat betreft 45+: Ik denk dat je het dan toch moet hebben van buren, mensen bij de bakker waar je altijd een praatje mee hebt waarvan je eens zegt: joh, heb je anders zin om even een bakkie te komen doen? of anders je aansluiten bij een kookclubje, vrijwilligerswerk oid om nieuwe mensen te ontmoeten. Café kan natuurlijk ook, maar ik persoonlijk zou niet zo snel in m'n eentje in de kroeg gaan zitten ofzo.
donderdag 7 juli 2011 om 09:36
Hmmmm,
Ik krijg toch een beetje de indruk van dit topic dat de meesten graag meer succes en vooral ook de daarbij behorende status zouden willen hebben.
En ook vinden dat dat hen ergens toekomt, omdat ze intelligent zijn. En dat uitdragen van intelligentie en IQ vind ik ergens ook een vorm van status-afdwingen.
Ik lees alleen maar termen als 'iets bereiken', 'prestatie', 'hoger op' en de onderwijsniveau's rollen over het scherm.
Maar boven aan de apenrots kom je alleen als je heel hard werkt en daarnaast is het ook nog handig als je wat andere kwaliteiten hebt, zoals het politieke spel goed inschatten.
Het is geen schande als je niet hard wil werken.......maar het is wel een taboe in onze maatschappij. Presteren moet je namelijk en een heel hoog arbeidsethos hebben, en jezelf ontwikkelen. Terwijl een heleboel mensen dat gewoon instrinsiek niet willen. Die doen liever wat rustiger aan. Maar daar mag je dus niet voor uitkomen en het nadeel is ook dat het je geen status oplevert. En dat je werk idd gewoon gewoon is en een beetje vervelend ipv overvol met internationale reizen en meerdere secretaresses die je opdrachten uitvoeren.
Voor de meesten van hier geldt denk ik dat ze dat er gewoon niet voor over hebben gehad. Het buffelen en bikkelen. De theorie dat het allemaal de schuld is van het feit dat je 'te slim' bent, en dat het allemaal toch echt in je zit maar er op de een of andere manier niet uit is gekomen, wil er bij mij niet zomaar in.
Ik krijg toch een beetje de indruk van dit topic dat de meesten graag meer succes en vooral ook de daarbij behorende status zouden willen hebben.
En ook vinden dat dat hen ergens toekomt, omdat ze intelligent zijn. En dat uitdragen van intelligentie en IQ vind ik ergens ook een vorm van status-afdwingen.
Ik lees alleen maar termen als 'iets bereiken', 'prestatie', 'hoger op' en de onderwijsniveau's rollen over het scherm.
Maar boven aan de apenrots kom je alleen als je heel hard werkt en daarnaast is het ook nog handig als je wat andere kwaliteiten hebt, zoals het politieke spel goed inschatten.
Het is geen schande als je niet hard wil werken.......maar het is wel een taboe in onze maatschappij. Presteren moet je namelijk en een heel hoog arbeidsethos hebben, en jezelf ontwikkelen. Terwijl een heleboel mensen dat gewoon instrinsiek niet willen. Die doen liever wat rustiger aan. Maar daar mag je dus niet voor uitkomen en het nadeel is ook dat het je geen status oplevert. En dat je werk idd gewoon gewoon is en een beetje vervelend ipv overvol met internationale reizen en meerdere secretaresses die je opdrachten uitvoeren.
Voor de meesten van hier geldt denk ik dat ze dat er gewoon niet voor over hebben gehad. Het buffelen en bikkelen. De theorie dat het allemaal de schuld is van het feit dat je 'te slim' bent, en dat het allemaal toch echt in je zit maar er op de een of andere manier niet uit is gekomen, wil er bij mij niet zomaar in.
donderdag 7 juli 2011 om 10:06
@nesbojofan Op de een of andere manier vind ik dat je in dit topic een beetje lomp reageert. Ik lees door je woorden wel een goede bedoeling, maar ik vind dat je voorbij gaat aan de vraag van mensen hier. Waarschijnlijk niet je bedoeling, maar zo komt het wel op mij over. (En dat terwijl ik me niet persoonlijk aangesproken voel.)
@Moonlight Ik begrijp wat je bedoelt. Ik merk dat de vriendschappen die ik zag als 'oppervlakkig' door de jaren heen zijn vervlogen of juist verdiept. Ik heb er dus voor open moeten staan. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik weinig mensen ken die me begrijpen na een half woord. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat dit zelfs niet gold voor mijn ouders, toen heb ik dit maar opgegeven. Terwijl ik niet hoogbegaafd ben. Wel begaafd en ik denk dat mijn hoofd op zijn eigen manier werkt. Tja.
@Moonlight Ik begrijp wat je bedoelt. Ik merk dat de vriendschappen die ik zag als 'oppervlakkig' door de jaren heen zijn vervlogen of juist verdiept. Ik heb er dus voor open moeten staan. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik weinig mensen ken die me begrijpen na een half woord. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat dit zelfs niet gold voor mijn ouders, toen heb ik dit maar opgegeven. Terwijl ik niet hoogbegaafd ben. Wel begaafd en ik denk dat mijn hoofd op zijn eigen manier werkt. Tja.
donderdag 7 juli 2011 om 14:07
@Hiltje: ik erken ook dat het 'er niet uitkomen' ligt aan een persoonlijk manco. Zoals eerder gezegd is het natuurlijk een combinatie van intelligentie met inzet, karakter, bovendien zeg ik in de openingspost al dat ik een groot gebrek aan discipline had, en dat nu de situatie zo is dat ik met meer mensen rekening te houden heb dan alleen mezelf. En zoals ik een ander ooit heb horen zeggen: mijn belang telt niet zwaarder dan dat van mijn kinderen (en man).
Dat je wel of geen ambitie hebt, of dat je wel of niet hard voor een bepaalde positie wilt werken, dat staat hier nu even niet ter discussie, daar zijn vast andere topics voor.
Dat je wel of geen ambitie hebt, of dat je wel of niet hard voor een bepaalde positie wilt werken, dat staat hier nu even niet ter discussie, daar zijn vast andere topics voor.
donderdag 7 juli 2011 om 14:25
@AnnLiv bedankt voor je antwoord.
Tja ik kom dus eens in de zoveel tijd iemand tegen bij wie t hoofd wél net zo lijkt te werken als het mijne.
En als ik dan een verklaring zoek daarvoor, kom ik toch uit bij intelligentie. (ben ook niet hoogbegaafd maar begaafd)
Zal vandaag misschien niet veel te vinden zijn hier, even met andere dingen bezig. Maar vind het een fijn topic.
Tja ik kom dus eens in de zoveel tijd iemand tegen bij wie t hoofd wél net zo lijkt te werken als het mijne.
En als ik dan een verklaring zoek daarvoor, kom ik toch uit bij intelligentie. (ben ook niet hoogbegaafd maar begaafd)
Zal vandaag misschien niet veel te vinden zijn hier, even met andere dingen bezig. Maar vind het een fijn topic.
donderdag 7 juli 2011 om 15:20
Ik ben ook hoogbegaafd (IQ is 130-135) en ik ben bijna 45, maar sociaal een buitenbeentje. Het is mij niet gelukt om normaal werk te vinden en met mensen te leren omgaan. Dat laatste probeer ik wel, maar ik loop vaak genoeg tegen muren aan. Relaties zijn niet mogelijk en een kinderwens heb ik niet; ik ben daarvoor ook te oud. Ik span mij in om bepaalde doelen te bereiken, maar ik voel tegenwerking bij anderen, en dat maakt mij soms moedeloos.
Het gaat me te ver om mij als mislukt te beschouwen, maar de achterstand door autisme die ik als kind had, en die ik tijdens mijn jeugd wat verkleind had, neemt weer opnieuw toe.
Het gaat me te ver om mij als mislukt te beschouwen, maar de achterstand door autisme die ik als kind had, en die ik tijdens mijn jeugd wat verkleind had, neemt weer opnieuw toe.
World of Warcraft: Legion
donderdag 7 juli 2011 om 17:55
quote:marthesyl schreef op 07 juli 2011 @ 14:07:
@Hiltje: ik erken ook dat het 'er niet uitkomen' ligt aan een persoonlijk manco. Zoals eerder gezegd is het natuurlijk een combinatie van intelligentie met inzet, karakter, bovendien zeg ik in de openingspost al dat ik een groot gebrek aan discipline had, en dat nu de situatie zo is dat ik met meer mensen rekening te houden heb dan alleen mezelf. En zoals ik een ander ooit heb horen zeggen: mijn belang telt niet zwaarder dan dat van mijn kinderen (en man).
Dat je wel of geen ambitie hebt, of dat je wel of niet hard voor een bepaalde positie wilt werken, dat staat hier nu even niet ter discussie, daar zijn vast andere topics voor.
Maar wat zou je dan graag nog of toch willen bereiken? Als je zonder obstakels mocht kiezen? Komt daar dan toch niet uit dat je een baan zou willen die interessanter is en vooral ook meer status heeft, dan wat je nu doet?
En is het dan niet beter om te accepteren dat je dat gewoon niet wilt (ja het resultaat wil je wel maar de inzet heb je er niet voor over....dat geldt voor veel mensen en is geen schande).
@Hiltje: ik erken ook dat het 'er niet uitkomen' ligt aan een persoonlijk manco. Zoals eerder gezegd is het natuurlijk een combinatie van intelligentie met inzet, karakter, bovendien zeg ik in de openingspost al dat ik een groot gebrek aan discipline had, en dat nu de situatie zo is dat ik met meer mensen rekening te houden heb dan alleen mezelf. En zoals ik een ander ooit heb horen zeggen: mijn belang telt niet zwaarder dan dat van mijn kinderen (en man).
Dat je wel of geen ambitie hebt, of dat je wel of niet hard voor een bepaalde positie wilt werken, dat staat hier nu even niet ter discussie, daar zijn vast andere topics voor.
Maar wat zou je dan graag nog of toch willen bereiken? Als je zonder obstakels mocht kiezen? Komt daar dan toch niet uit dat je een baan zou willen die interessanter is en vooral ook meer status heeft, dan wat je nu doet?
En is het dan niet beter om te accepteren dat je dat gewoon niet wilt (ja het resultaat wil je wel maar de inzet heb je er niet voor over....dat geldt voor veel mensen en is geen schande).
vrijdag 8 juli 2011 om 09:45
quote:hiltje schreef op 07 juli 2011 @ 17:55:
[...]
Maar wat zou je dan graag nog of toch willen bereiken? Als je zonder obstakels mocht kiezen? Komt daar dan toch niet uit dat je een baan zou willen die interessanter is en vooral ook meer status heeft, dan wat je nu doet?
En is het dan niet beter om te accepteren dat je dat gewoon niet wilt (ja het resultaat wil je wel maar de inzet heb je er niet voor over....dat geldt voor veel mensen en is geen schande).
Ja ik wil ook inderdaad graag een baan die interessanter is en meer status heeft dan wat ik nu doe. Met name het eerste is voor mij belangrijk dan hoor, ik heb wel iets maar niet heel veel met status.
Ik heb een tijd die wens niet gehad, omdat andere dingen toen even belangrijker waren en teveel aandacht opeisten, maar nu is die wens dus zeker wel aanwezig. Maar wie zegt dat ik de inzet er niet voor over heb?? Ik heb alleen gezegd dat dat nú niet zo is in het belang van mijn gezin. Ik heb er dus in zekere zin vrede mee (geaccepteerd, als je dat wilt horen) dat het nu niet aan de orde is, maar heb wel een andere tijd in het vooruitzicht waarin ik denk die tijd wel vrij te kunnen (willen) maken. Ik spaar mijn inzet dus op als het ware, en probeer ondertussen uit te vinden op welke manier ik het dán het beste handen en voeten kan geven.
[...]
Maar wat zou je dan graag nog of toch willen bereiken? Als je zonder obstakels mocht kiezen? Komt daar dan toch niet uit dat je een baan zou willen die interessanter is en vooral ook meer status heeft, dan wat je nu doet?
En is het dan niet beter om te accepteren dat je dat gewoon niet wilt (ja het resultaat wil je wel maar de inzet heb je er niet voor over....dat geldt voor veel mensen en is geen schande).
Ja ik wil ook inderdaad graag een baan die interessanter is en meer status heeft dan wat ik nu doe. Met name het eerste is voor mij belangrijk dan hoor, ik heb wel iets maar niet heel veel met status.
Ik heb een tijd die wens niet gehad, omdat andere dingen toen even belangrijker waren en teveel aandacht opeisten, maar nu is die wens dus zeker wel aanwezig. Maar wie zegt dat ik de inzet er niet voor over heb?? Ik heb alleen gezegd dat dat nú niet zo is in het belang van mijn gezin. Ik heb er dus in zekere zin vrede mee (geaccepteerd, als je dat wilt horen) dat het nu niet aan de orde is, maar heb wel een andere tijd in het vooruitzicht waarin ik denk die tijd wel vrij te kunnen (willen) maken. Ik spaar mijn inzet dus op als het ware, en probeer ondertussen uit te vinden op welke manier ik het dán het beste handen en voeten kan geven.
vrijdag 8 juli 2011 om 09:59
quote:Primabella schreef op 06 juli 2011 @ 14:30:
[...]
Gedeeltelijk met je eens. Ik ben het eens dat het draait om daadkracht en doorzettingsvermogen. Maar feit is dat sommigen die consequenties die je noemt op de middelbare school al moeten dragen en daardoor gestimuleerd worden om "wat te doen". Anderen worden er pas op latere leeftijd mee geconfronteerd. Hun leermoment zit hierin dus later. En op dat moment zijn zij aan de beurt om te leren "wat te doen"
Ben ik het met je eens. Alleen het kwam hier op mij over, alsof mensen die dat later moeten doen, het zwaarder hebben, dan degenen die dat al eerder op de middelbare school hebben gedaan.
Als ik terug kijk naar de middelbare school, wie had er nou wel zin om te gaan leren? Er waren wel tig andere dingen aan je hoofd.
Ik denk dat als er toendertijd volop intenet , mobiel etc was geweest, dat ik misschien de havo ook niet gered had.
[...]
Gedeeltelijk met je eens. Ik ben het eens dat het draait om daadkracht en doorzettingsvermogen. Maar feit is dat sommigen die consequenties die je noemt op de middelbare school al moeten dragen en daardoor gestimuleerd worden om "wat te doen". Anderen worden er pas op latere leeftijd mee geconfronteerd. Hun leermoment zit hierin dus later. En op dat moment zijn zij aan de beurt om te leren "wat te doen"
Ben ik het met je eens. Alleen het kwam hier op mij over, alsof mensen die dat later moeten doen, het zwaarder hebben, dan degenen die dat al eerder op de middelbare school hebben gedaan.
Als ik terug kijk naar de middelbare school, wie had er nou wel zin om te gaan leren? Er waren wel tig andere dingen aan je hoofd.
Ik denk dat als er toendertijd volop intenet , mobiel etc was geweest, dat ik misschien de havo ook niet gered had.
vrijdag 8 juli 2011 om 11:10
quote:Velvetdress schreef op 08 juli 2011 @ 09:59:
[...]
Ben ik het met je eens. Alleen het kwam hier op mij over, alsof mensen die dat later moeten doen, het zwaarder hebben, dan degenen die dat al eerder op de middelbare school hebben gedaan.
Als ik terug kijk naar de middelbare school, wie had er nou wel zin om te gaan leren? Er waren wel tig andere dingen aan je hoofd.
Ik denk dat als er toendertijd volop intenet , mobiel etc was geweest, dat ik misschien de havo ook niet gered had.
Zonder zielig te gaan zitten doen: ik denk wél dat het zwaarder is om op een later moment dat te moeten leren: de hoeveelheid stof is natuurlijk compleet anders.
een paar rijtjes woorden leren, of 2 dikke pillen in het engels kennen, daar zit nog wel een aanzienlijk verschil tussen.
Al moet ook gezegd worden dat het van mensen met hoog iq wel verwacht mag worden dat ze zich snel iets nieuws eigen kunnen maken, dus ook zich snel zouden moeten kunnen aanpassen aan een nieuwe situatie.
[...]
Ben ik het met je eens. Alleen het kwam hier op mij over, alsof mensen die dat later moeten doen, het zwaarder hebben, dan degenen die dat al eerder op de middelbare school hebben gedaan.
Als ik terug kijk naar de middelbare school, wie had er nou wel zin om te gaan leren? Er waren wel tig andere dingen aan je hoofd.
Ik denk dat als er toendertijd volop intenet , mobiel etc was geweest, dat ik misschien de havo ook niet gered had.
Zonder zielig te gaan zitten doen: ik denk wél dat het zwaarder is om op een later moment dat te moeten leren: de hoeveelheid stof is natuurlijk compleet anders.
een paar rijtjes woorden leren, of 2 dikke pillen in het engels kennen, daar zit nog wel een aanzienlijk verschil tussen.
Al moet ook gezegd worden dat het van mensen met hoog iq wel verwacht mag worden dat ze zich snel iets nieuws eigen kunnen maken, dus ook zich snel zouden moeten kunnen aanpassen aan een nieuwe situatie.
vrijdag 8 juli 2011 om 11:17
quote:marthesyl schreef op 08 juli 2011 @ 11:10:
[...]
Zonder zielig te gaan zitten doen: ik denk wél dat het zwaarder is om op een later moment dat te moeten leren: de hoeveelheid stof is natuurlijk compleet anders.
een paar rijtjes woorden leren, of 2 dikke pillen in het engels kennen, daar zit nog wel een aanzienlijk verschil tussen. Al moet ook gezegd worden dat het van mensen met hoog iq wel verwacht mag worden dat ze zich snel iets nieuws eigen kunnen maken, dus ook zich snel zouden moeten kunnen aanpassen aan een nieuwe situatie.Klopt, dat daar een verschil tussen zit, wat je op de middelbare school moet doen en op HBO/ WO. Maar dat zou betekenen dat het voor de mensen die op de middelbare hebben geleerd, het ook zwaar is op HBO/ WO, want dan is voor hen de manier van leren ook totaal anders geworden.
[...]
Zonder zielig te gaan zitten doen: ik denk wél dat het zwaarder is om op een later moment dat te moeten leren: de hoeveelheid stof is natuurlijk compleet anders.
een paar rijtjes woorden leren, of 2 dikke pillen in het engels kennen, daar zit nog wel een aanzienlijk verschil tussen. Al moet ook gezegd worden dat het van mensen met hoog iq wel verwacht mag worden dat ze zich snel iets nieuws eigen kunnen maken, dus ook zich snel zouden moeten kunnen aanpassen aan een nieuwe situatie.Klopt, dat daar een verschil tussen zit, wat je op de middelbare school moet doen en op HBO/ WO. Maar dat zou betekenen dat het voor de mensen die op de middelbare hebben geleerd, het ook zwaar is op HBO/ WO, want dan is voor hen de manier van leren ook totaal anders geworden.
