Relaties
alle pijlers
teleurgesteld
zondag 10 juli 2011 om 20:15
Zoals de titel als zegt ben ik teleurgesteld, op dit moment in alles en iedereen maar met een kleine realiteitscheck vooral in mezelf.
Het moest een spannend en uitdagend jaar worden met een periode van 4 maanden in Afrika. Toen besloot vriendlief drie maanden voor mijn vertrek dat hij ook graag een tijd in het buitenland wilde werken en vertrok a la minute naar het nabije oosten (lees rete gevaarlijk gebied waar her en der bommen ontploffen). Ik was er niet dol enthousiast over maar goed allebei onze ambities en het zou wel goed komen. Hij zou max een jaar wegblijven dus dat moest te overzien zijn. (een retourtje naar hem zie ik niet echt zitten vanwege de issues daar)
Ik dacht altijd dat ik niet zo'n muts was en mijn partner altijd zijn vrijheid kon gunnen, maar ik mis hem enorm en verander erdoor in een enorme trut (althans dat vind hij en allicht heeft hij soms een beetje gelijk). Het liefst zie ik hem naar huis komen omdat ik het gewoon eng vind dat hij daar zit. Wat een leuke trip moest worden voor mij naar afrika wordt een beetje een domper omdat ik hem mis, me enorme zorgen maak en niet de vrolijke ik ben met een drive om nieuwe dingen te ondernemen. Ik wil het liefst om de dag even bellen en als dat dan niet lukt is dat een teleurstelling
Waarom dit topic? Ik moet het even van me af schrijven en heb een enorme trap onder mijn kont nodig en ik moet even op papier zien dat ik me aanstel. Ik heb nog 2 maanden hier en ik moet er toch iets van gaan maken anders kan ik net zo goed morgen mijn tas pakken en naar huis gaan. Iemand nog goede tips hoe hiermee om te gaan
thanx
Het moest een spannend en uitdagend jaar worden met een periode van 4 maanden in Afrika. Toen besloot vriendlief drie maanden voor mijn vertrek dat hij ook graag een tijd in het buitenland wilde werken en vertrok a la minute naar het nabije oosten (lees rete gevaarlijk gebied waar her en der bommen ontploffen). Ik was er niet dol enthousiast over maar goed allebei onze ambities en het zou wel goed komen. Hij zou max een jaar wegblijven dus dat moest te overzien zijn. (een retourtje naar hem zie ik niet echt zitten vanwege de issues daar)
Ik dacht altijd dat ik niet zo'n muts was en mijn partner altijd zijn vrijheid kon gunnen, maar ik mis hem enorm en verander erdoor in een enorme trut (althans dat vind hij en allicht heeft hij soms een beetje gelijk). Het liefst zie ik hem naar huis komen omdat ik het gewoon eng vind dat hij daar zit. Wat een leuke trip moest worden voor mij naar afrika wordt een beetje een domper omdat ik hem mis, me enorme zorgen maak en niet de vrolijke ik ben met een drive om nieuwe dingen te ondernemen. Ik wil het liefst om de dag even bellen en als dat dan niet lukt is dat een teleurstelling
Waarom dit topic? Ik moet het even van me af schrijven en heb een enorme trap onder mijn kont nodig en ik moet even op papier zien dat ik me aanstel. Ik heb nog 2 maanden hier en ik moet er toch iets van gaan maken anders kan ik net zo goed morgen mijn tas pakken en naar huis gaan. Iemand nog goede tips hoe hiermee om te gaan
thanx
zondag 10 juli 2011 om 20:22
Hoi Guria,
natuurlijk maak je je zorgen... ruzies komen dan weer voort uit irritatie en als je teleurgesteld bent, neem je ook weinig 'goede' dingen meer aan van je vriend.
Kan je 3 vaste dagen afspreken dat je belt? Dan hoef je ook niet teleurgesteld te zijn als het niet lukt.
Natuurlijk heb je verdriet! En vanuit dat verdriet reageer je je af..ineens zie je je vriend een jaar niet!! Dan zou ik ook twijfels krijgen, verdrietig zijn en die boosheid op verschillende manieren uiten. Zeker als hij dan niet belt en de teleurstellingen zich opstapelen..
Tsja; ik zou willen weten wanneer ik hem weer zag en wat we samen doen om het draaglijk te maken aan de telefoon...
Gun jezelf wat tijd om de teleurstelling te verwerken, misschien helpt het juist om eens een weekje geen contact te hebben of om het 'verplicht' over andere dingen te hebben...
succes!!
natuurlijk maak je je zorgen... ruzies komen dan weer voort uit irritatie en als je teleurgesteld bent, neem je ook weinig 'goede' dingen meer aan van je vriend.
Kan je 3 vaste dagen afspreken dat je belt? Dan hoef je ook niet teleurgesteld te zijn als het niet lukt.
Natuurlijk heb je verdriet! En vanuit dat verdriet reageer je je af..ineens zie je je vriend een jaar niet!! Dan zou ik ook twijfels krijgen, verdrietig zijn en die boosheid op verschillende manieren uiten. Zeker als hij dan niet belt en de teleurstellingen zich opstapelen..
Tsja; ik zou willen weten wanneer ik hem weer zag en wat we samen doen om het draaglijk te maken aan de telefoon...
Gun jezelf wat tijd om de teleurstelling te verwerken, misschien helpt het juist om eens een weekje geen contact te hebben of om het 'verplicht' over andere dingen te hebben...
succes!!
zondag 10 juli 2011 om 20:26
Het komt op mij over alsof je vriend zijn besluit onvoldoende met jou heeft overlegd. Ik zou het niet leuk vinden als mijn vriend dat zou doen. En dat hij op korte termijn na z'n besluit is vertrokken, wat een haast zeg, waarom? En dan nog voor een jaar vertrekken ook, ik vind het nogal wat.
Ik kan me voorstellen dat je hem erg mist en dat je moet wennen aan de nieuwe situatie. Ik vind dus niet dat je je aanstelt. Hoe lang zijn jullie samen?
Ik kan me voorstellen dat je hem erg mist en dat je moet wennen aan de nieuwe situatie. Ik vind dus niet dat je je aanstelt. Hoe lang zijn jullie samen?
zondag 10 juli 2011 om 20:26
quote:zwitsal_nijntje schreef op 10 juli 2011 @ 20:17:
Lijkt me ook moeilijk. Snap dat hij ook naar het buitenland wilde , het is toch een interessante ervaring om mee te maken.
Maar waarom wilde hij dan perse een jaar weg en niet net zolang als jou?Als ik dit verhaal lees, dan denk ik dat hij door zijn werkgever (Defensie?) is uitgezonden. Dan heb je over het algemeen niet zo heel veel keuze.
Natuurlijk mis je hem en heb je nare gedachten over alles wat er kan gebeuren. Toch denk ik dat je beter het beste ervan kunt maken, want je zult hem de komende tijd niet zien (zo simpel is het eigenlijk).
Ik denk dat de zorgen die je hebt vooral een uiting van jouw liefde voor hem is. Zie het als de ultieme proef voor jullie relatie, die je hopelijk glansrijk zult doorstaan... en geniet nog even van je tijd in het buitenland.
Lijkt me ook moeilijk. Snap dat hij ook naar het buitenland wilde , het is toch een interessante ervaring om mee te maken.
Maar waarom wilde hij dan perse een jaar weg en niet net zolang als jou?Als ik dit verhaal lees, dan denk ik dat hij door zijn werkgever (Defensie?) is uitgezonden. Dan heb je over het algemeen niet zo heel veel keuze.
Natuurlijk mis je hem en heb je nare gedachten over alles wat er kan gebeuren. Toch denk ik dat je beter het beste ervan kunt maken, want je zult hem de komende tijd niet zien (zo simpel is het eigenlijk).
Ik denk dat de zorgen die je hebt vooral een uiting van jouw liefde voor hem is. Zie het als de ultieme proef voor jullie relatie, die je hopelijk glansrijk zult doorstaan... en geniet nog even van je tijd in het buitenland.
zondag 10 juli 2011 om 20:26
Dit heet nou 'liefde' en 'houden van', en daarvan weet je nooit wat het met je doet. Kan me goed voorstellen dat je nu veel minder zin hebt om naar Afrika te gaan. De knop moet dus om bij jou, want als je dat echt graag wil doen, dan moet je je daarvan niet laten weerhouden. Sterkte, succes en een prachtige tijd toegewenst!
zondag 10 juli 2011 om 20:29
Ik vond 4 maanden vroeger toen we nog niet samenwoonden ook totaal niet lang, maar ben er deze keer achter gekomen dat het toch langer is dan ik dacht.
Tja waarom is een goede vraag, hij wil alles eruit halen wat erin zit. Interessante projecten doen en die lopen nu eenmaal voor een langere tijd. Hij heeft zich daaraan verbonden en wil het ook goed afronden. Op dat gebied geef ik hem dan wel weer groot gelijk en ben ik ergens ook wel trots.
Tja waarom is een goede vraag, hij wil alles eruit halen wat erin zit. Interessante projecten doen en die lopen nu eenmaal voor een langere tijd. Hij heeft zich daaraan verbonden en wil het ook goed afronden. Op dat gebied geef ik hem dan wel weer groot gelijk en ben ik ergens ook wel trots.
zondag 10 juli 2011 om 20:30
zondag 10 juli 2011 om 20:38
@ wereldmeid; je slaat de spijker op zijn kop. Zijn idee om te vertrekken kwam als donderslag bij heldere hemel. Hij had iets in zijn hoofd gehaald en dat ging er niet meer uit. Later bleek dat hij het ook een beetje een vlucht was, zodat hij niet degene zou zijn die alleen thuis achter bleef aangezien ik ook weg ging.
@ ehmplankje; gelukkig is het niet voor defensie anders zouden er nog meer van dergelijke tripjes kunnen volgen en zou het echt een kwestie wen er maar aan worden.
Bedankt allemaal voor de wijze woorden en tips, doet me goed.
Ik moet mezelf echt even bijeen rapen.
@ ehmplankje; gelukkig is het niet voor defensie anders zouden er nog meer van dergelijke tripjes kunnen volgen en zou het echt een kwestie wen er maar aan worden.
Bedankt allemaal voor de wijze woorden en tips, doet me goed.
Ik moet mezelf echt even bijeen rapen.
zondag 10 juli 2011 om 20:41
zondag 10 juli 2011 om 20:45
@ Sannek; Ik zit inderdaad al 2 maanden in Afrika en vriendlief dus al 5 maanden in verweggistan. Ik dacht ook dat na de eerste maand alles wel ok was en het missen meeviel, maar hier in Afrika lijk ik wel een wandelende emotiebom. Maar je hebt gelijk hoor we hebben ook afscheid genomen met de woorden dat we straks zoveel moois hebben om naar terug te kijken en veel ervaringen rijker zullen zijn.
zondag 10 juli 2011 om 20:49
zondag 10 juli 2011 om 21:00
zondag 10 juli 2011 om 21:46
En waarom niet bij hem langs gaan dan? Ik zit echt drie keer liever in Israel, Irak of welk Arabisch land dan ook, dan in Afrika.
Zeker als je vriend voor een bedrijf werkt daar, dan zal hij goed op de hoogte zijn van de do's en dont's en vrij precies weten wat gevaarlijk is en wat niet.
Ik vind overigens, net als jij zelf, dat je wel een beetje zeurt. Je besluit zelf om vier maanden naar donker Afrika te gaan, wat objectief gezien een stuk onveiliger is, en verwijt je vriend dat hij zijn eigen plan trekt.
Daarbij (schat ik in hoor, is pure speculatie) is zijn buitenlandervaring waarschijnlijk in de toekomst een stuk vruchtbaarder voor zijn carriere dan de jouwe voor jouw carriere.
Zeker als je vriend voor een bedrijf werkt daar, dan zal hij goed op de hoogte zijn van de do's en dont's en vrij precies weten wat gevaarlijk is en wat niet.
Ik vind overigens, net als jij zelf, dat je wel een beetje zeurt. Je besluit zelf om vier maanden naar donker Afrika te gaan, wat objectief gezien een stuk onveiliger is, en verwijt je vriend dat hij zijn eigen plan trekt.
Daarbij (schat ik in hoor, is pure speculatie) is zijn buitenlandervaring waarschijnlijk in de toekomst een stuk vruchtbaarder voor zijn carriere dan de jouwe voor jouw carriere.
zondag 10 juli 2011 om 23:09
quote:jo12345 schreef op 10 juli 2011 @ 21:46:
En waarom niet bij hem langs gaan dan? Ik zit echt drie keer liever in Israel, Irak of welk Arabisch land dan ook, dan in Afrika.
Zeker als je vriend voor een bedrijf werkt daar, dan zal hij goed op de hoogte zijn van de do's en dont's en vrij precies weten wat gevaarlijk is en wat niet.
.
Huh?
quote:Ik vind overigens, net als jij zelf, dat je wel een beetje zeurt. Je besluit zelf om vier maanden naar donker Afrika te gaan, wat objectief gezien een stuk onveiliger is, en verwijt je vriend dat hij zijn eigen plan trekt.
Huh??
quote:[Daarbij (schat ik in hoor, is pure speculatie) is zijn buitenlandervaring waarschijnlijk in de toekomst een stuk vruchtbaarder voor zijn carriere dan de jouwe voor jouw carriere.
Huh???
Hier snap ik echt helemaal niks van. Ken je TO en haar vriend toevallig? Waarom is Afrika gevaarlijker dan het Verre Oosten? En waarom is zijn buitenlandervaring waardevoller voor zijn carrière dan de buitenlandervaring van TO voor die van haar? En bovendien: wat heeft dat ermee te maken?
TO: je moet nu met jezelf overleggen hoe je met deze situatie om wilt gaan. Je bent op deze manier je tijd in Afrika niet aan het besteden zoals je had gewild. Ik neem aan dat je aan je vriend hebt gevraagd of hij terug wil komen, en je bezwaren hebt meegedeeld, en dat hij iets anders heeft gekozen. Dat is de situatie, daar moet je het nu even mee doen. Jij zit hier en hij zit daar.
Maak een plan, maak afspraken met jezelf en eventueel met hem, en zorg ervoor dat die twee maanden die je nu nog in Afrika hebt, de moeite waard zijn.
Trouwens: merken dat je hem enorm mist (en hij jou misschien minder) is ook een waardevolle ervaring. En Afrika loopt niet weg: je kunt altijd nog een keer teruggaan als je je Afrika-avonturen wilt herhalen/overdoen/verbeteren.
Heel veel sterkte, ik herken je situatie en ik voel met je mee.
En waarom niet bij hem langs gaan dan? Ik zit echt drie keer liever in Israel, Irak of welk Arabisch land dan ook, dan in Afrika.
Zeker als je vriend voor een bedrijf werkt daar, dan zal hij goed op de hoogte zijn van de do's en dont's en vrij precies weten wat gevaarlijk is en wat niet.
.
Huh?
quote:Ik vind overigens, net als jij zelf, dat je wel een beetje zeurt. Je besluit zelf om vier maanden naar donker Afrika te gaan, wat objectief gezien een stuk onveiliger is, en verwijt je vriend dat hij zijn eigen plan trekt.
Huh??
quote:[Daarbij (schat ik in hoor, is pure speculatie) is zijn buitenlandervaring waarschijnlijk in de toekomst een stuk vruchtbaarder voor zijn carriere dan de jouwe voor jouw carriere.
Huh???
Hier snap ik echt helemaal niks van. Ken je TO en haar vriend toevallig? Waarom is Afrika gevaarlijker dan het Verre Oosten? En waarom is zijn buitenlandervaring waardevoller voor zijn carrière dan de buitenlandervaring van TO voor die van haar? En bovendien: wat heeft dat ermee te maken?
TO: je moet nu met jezelf overleggen hoe je met deze situatie om wilt gaan. Je bent op deze manier je tijd in Afrika niet aan het besteden zoals je had gewild. Ik neem aan dat je aan je vriend hebt gevraagd of hij terug wil komen, en je bezwaren hebt meegedeeld, en dat hij iets anders heeft gekozen. Dat is de situatie, daar moet je het nu even mee doen. Jij zit hier en hij zit daar.
Maak een plan, maak afspraken met jezelf en eventueel met hem, en zorg ervoor dat die twee maanden die je nu nog in Afrika hebt, de moeite waard zijn.
Trouwens: merken dat je hem enorm mist (en hij jou misschien minder) is ook een waardevolle ervaring. En Afrika loopt niet weg: je kunt altijd nog een keer teruggaan als je je Afrika-avonturen wilt herhalen/overdoen/verbeteren.
Heel veel sterkte, ik herken je situatie en ik voel met je mee.
Wat eten we vanavond?
