Relaties
alle pijlers
Vertrouwen
zondag 10 juli 2011 om 11:55
Ja en omdat jij schrikt van haar rectie en ook nog medelijden hebt zal dit vaker herhaald worden omdat het werkt.
Nu zal je er ws niet meer over durven te beginnen omdat het zielig is en jij bang bent voor haar reaktie.
Resultaat is dat jij je emotie niet me kunt ventileren en van binnen wegteerd.
Maar goed als ik lees hoe jij je opofferd ben je een deurmat.
Waar zijn je mannelijke kanten?
Nu zal je er ws niet meer over durven te beginnen omdat het zielig is en jij bang bent voor haar reaktie.
Resultaat is dat jij je emotie niet me kunt ventileren en van binnen wegteerd.
Maar goed als ik lees hoe jij je opofferd ben je een deurmat.
Waar zijn je mannelijke kanten?
zondag 10 juli 2011 om 12:05
Haar reactie is niet voor niets, knarf.
Probeer ten eerste eens op te houden met aan jezelf te twijfelen!
Het blijkt dus dat het heel diep zit, ook bij haar..
Praten wil ze liever niet, dat was allang duidelijk. Ook begrijpelijk, echter, blind doorvaren werkt eenmaal niet.
Hoezeer ze ook aangeeft voor jou te willen 'gaan', ze kan je eigenlijk dus niet steunen bij jouw aanhoudende twijfel. Dat werkt helaas niet zo. Ik denk dat ze het dus gewoonweg niet aankan.
Ze kan niet meer aanhoren hoe jij nog worstelt met je gevoelens. Echter, zonder praten en alles maar wegstoppen lukt het je nooit om het vertrouwen weer op te kunnen bouwen en jullie relatie nog een kans te geven.
Enkel door alles uit te spreken naar elkaar, kun je hier mogelijk nog met zn tweeën uitkomen. Zo werkt het voor jou, maar voor haar niet...
Dat kan ze niet, zo blijkt. Ze wilt dat je erover ophoudt.
Medelijden, ja dat kan, snap ik best, omdat je van haar houdt en schrikt van haar paniek reactie. Dan nog knarf, wat is nu eigenlijk het ergste?
Uit medelijden blijf je niet bij elkaar; het mag niet zo zijn dat je jouw gevoelens en behoefte aan een gesprek gaat onderdrukken, omdat je bang bent dat ze weer in paniek schiet.
Je twijfelt nog, en terecht vind ik, en dat moet bespreekbaar zijn.
Als dit niet kan en jij laat je tegenhouden, dan belanden jullie alsnog in een vacuüm, waar je nóg moeilijker uitkomt.
Medenlijden, evenals angst, een slechte raadgever..
Twijfel niet aan jezelf en je intuitie!
Sterkte!
Probeer ten eerste eens op te houden met aan jezelf te twijfelen!
Het blijkt dus dat het heel diep zit, ook bij haar..
Praten wil ze liever niet, dat was allang duidelijk. Ook begrijpelijk, echter, blind doorvaren werkt eenmaal niet.
Hoezeer ze ook aangeeft voor jou te willen 'gaan', ze kan je eigenlijk dus niet steunen bij jouw aanhoudende twijfel. Dat werkt helaas niet zo. Ik denk dat ze het dus gewoonweg niet aankan.
Ze kan niet meer aanhoren hoe jij nog worstelt met je gevoelens. Echter, zonder praten en alles maar wegstoppen lukt het je nooit om het vertrouwen weer op te kunnen bouwen en jullie relatie nog een kans te geven.
Enkel door alles uit te spreken naar elkaar, kun je hier mogelijk nog met zn tweeën uitkomen. Zo werkt het voor jou, maar voor haar niet...
Dat kan ze niet, zo blijkt. Ze wilt dat je erover ophoudt.
Medelijden, ja dat kan, snap ik best, omdat je van haar houdt en schrikt van haar paniek reactie. Dan nog knarf, wat is nu eigenlijk het ergste?
Uit medelijden blijf je niet bij elkaar; het mag niet zo zijn dat je jouw gevoelens en behoefte aan een gesprek gaat onderdrukken, omdat je bang bent dat ze weer in paniek schiet.
Je twijfelt nog, en terecht vind ik, en dat moet bespreekbaar zijn.
Als dit niet kan en jij laat je tegenhouden, dan belanden jullie alsnog in een vacuüm, waar je nóg moeilijker uitkomt.
Medenlijden, evenals angst, een slechte raadgever..
Twijfel niet aan jezelf en je intuitie!
Sterkte!
zondag 10 juli 2011 om 14:34
Als jullie samen verder willen moet er duidelijke communicatie zijn, inderdaad. Daar is nu geen sprake van aangezien jouw vrouw het er liever niet over wil hebben en jij het zegt nodig te hebben voor het verwerken. Jouw vrouw wil het afsluiten en jij blijft de wond opentrekken in haar ogen door er constant over te beginnen.
Als jullie hier samen uit willen komen lijkt het mij verstandig om er proffesionele hulp bij te halen. Beide verhalen worden dan gehoord en krijg jullie beiden tips hoe er mee om te gaan. Dit lijkt mij beter voor jou en voor je vrouw.
En probeer niet het gedrag van je ex te vergoeilijken. Zei heeft immers "buiten de pot gepiest" en zijn moet begrip hebben voor jou. Niet andersom!
Het vertrouwen is weg en helemaal terugkomen doet het niet meer. "Als je een gebroken kopje weer in elkaar lijmt blijf je altijd de barstjes zien"
Als jij daar mee om kan gaan dan is dat geen probleem maar ik zou het niet kunnen. Je geeft het trouwens zelf ook al aan. "Wie zegt mij dat het volgend jaar niet weer gebeurt"
Dit zegt, in mijn ogen, genoeg. Ik zeg: Zoek proffesionele hulp. Ik denk dat jullie er anders niet uitkomen en dat het verspilde moeite is geweest. Dit zou zonde zijn!
Als jullie hier samen uit willen komen lijkt het mij verstandig om er proffesionele hulp bij te halen. Beide verhalen worden dan gehoord en krijg jullie beiden tips hoe er mee om te gaan. Dit lijkt mij beter voor jou en voor je vrouw.
En probeer niet het gedrag van je ex te vergoeilijken. Zei heeft immers "buiten de pot gepiest" en zijn moet begrip hebben voor jou. Niet andersom!
Het vertrouwen is weg en helemaal terugkomen doet het niet meer. "Als je een gebroken kopje weer in elkaar lijmt blijf je altijd de barstjes zien"
Als jij daar mee om kan gaan dan is dat geen probleem maar ik zou het niet kunnen. Je geeft het trouwens zelf ook al aan. "Wie zegt mij dat het volgend jaar niet weer gebeurt"
Dit zegt, in mijn ogen, genoeg. Ik zeg: Zoek proffesionele hulp. Ik denk dat jullie er anders niet uitkomen en dat het verspilde moeite is geweest. Dit zou zonde zijn!
dinsdag 12 juli 2011 om 09:09
Hallo,
Gisteren weer een heftig maar goed gesprek gevoerd over haar reactie de laatste keer. Hierin zijn toch weer bepaalde dingen naar voren gekomen, ook van haar kant gezien. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik op sommige punten nog twijfels heb, dit kon zij begrijpen. Ik heb haar ook voorgelegd dat ik maar aan moet nemen dat als we weer wat verder zijn en weer in een sleur belanden ze niet dezelfde fout zal begaan. Ze heeft mij met tranen in haar ogen nog maar eens duidelijk gemaakt dat ze deze grootste fout van haar leven nooit meer zal maken. Ze heeft aangegeven dat ik er goed over na moest denken of ik er nog mee door kan en wil gaan om het weer goed te krijgen. Als ik denk dat het uiteindelijk toch geen nut heeft het maar beter zou zijn ermee te stoppen. Ze heeft echter aangegeven dat zij niets liever wil dan doorgaan met ons, ze heeft ook aangegeven om een tijdje bij een vriendin in te trekken zodat ik alles op een rijtje kan zetten voor mezelf. Dit is niet wat ik wil. Na dit gesprek hebben we nog maar eens een keer duidelijke afspraken gemaakt en heb het volle vertrouwen hierin.
Gisteren weer een heftig maar goed gesprek gevoerd over haar reactie de laatste keer. Hierin zijn toch weer bepaalde dingen naar voren gekomen, ook van haar kant gezien. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik op sommige punten nog twijfels heb, dit kon zij begrijpen. Ik heb haar ook voorgelegd dat ik maar aan moet nemen dat als we weer wat verder zijn en weer in een sleur belanden ze niet dezelfde fout zal begaan. Ze heeft mij met tranen in haar ogen nog maar eens duidelijk gemaakt dat ze deze grootste fout van haar leven nooit meer zal maken. Ze heeft aangegeven dat ik er goed over na moest denken of ik er nog mee door kan en wil gaan om het weer goed te krijgen. Als ik denk dat het uiteindelijk toch geen nut heeft het maar beter zou zijn ermee te stoppen. Ze heeft echter aangegeven dat zij niets liever wil dan doorgaan met ons, ze heeft ook aangegeven om een tijdje bij een vriendin in te trekken zodat ik alles op een rijtje kan zetten voor mezelf. Dit is niet wat ik wil. Na dit gesprek hebben we nog maar eens een keer duidelijke afspraken gemaakt en heb het volle vertrouwen hierin.
dinsdag 12 juli 2011 om 09:26
quote:knarf schreef op 12 juli 2011 @ 09:09:
Hallo,
Gisteren weer een heftig maar goed gesprek gevoerd over haar reactie de laatste keer. Hierin zijn toch weer bepaalde dingen naar voren gekomen, ook van haar kant gezien. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik op sommige punten nog twijfels heb, dit kon zij begrijpen. Ik heb haar ook voorgelegd dat ik maar aan moet nemen dat als we weer wat verder zijn en weer in een sleur belanden ze niet dezelfde fout zal begaan. Ze heeft mij met tranen in haar ogen nog maar eens duidelijk gemaakt dat ze deze grootste fout van haar leven nooit meer zal maken. Ze heeft aangegeven dat ik er goed over na moest denken of ik er nog mee door kan en wil gaan om het weer goed te krijgen. Als ik denk dat het uiteindelijk toch geen nut heeft het maar beter zou zijn ermee te stoppen. Ze heeft echter aangegeven dat zij niets liever wil dan doorgaan met ons, ze heeft ook aangegeven om een tijdje bij een vriendin in te trekken zodat ik alles op een rijtje kan zetten voor mezelf. Dit is niet wat ik wil. Na dit gesprek hebben we nog maar eens een keer duidelijke afspraken gemaakt en heb het volle vertrouwen hierin.
Sorry knarf, maar ze klinkt erg manipulatief. Of jullie vullen elkaar daarin aan, kan ook. Ze komt met voorstellen die werkelijk nergens toe zullen leiden, althans niet in voordeel van jullie relatie. Denk jij dat het helpt, als ze bijv. bij een vriendin gaat slapen om jou zgn. ruimte te geven? Je geeft het zelf al aan... dit is niet wat je wilt.. Vervolgens doe je weer gauw meer water bij de wijn...
Ik zie het meer als het welbekende aandacht vragen, op de verkeerde manier echter. Ze wilt vast van je horen dat je dat niet wilt, dat je haar smeekt te blijven en beterschap belooft, of dat je haar te erg gaat missen etc. En het werkt nog ook, want ze heeft ze alweer de mond gesnoerd!
Het lijkt mij idd niet de oplossing; het is juist de bedoeling om nader tot elkaar te komen en alle gevoelens, twijfels, etc op tafel te gooien. Zolang jouw gevoel en wantrouwen niet bespreekbaar is, want daar komt het nu op neer, zal dit vicieuze cirkeltje blijven!
Want wat we nu zien: als jij iets te dichtbij komt, je vinger op het probleem legt, weet ze je af te leiden (bewust danwel onbewust) met bijv. een dreigende paniekaanval, krokodillentranen, noem maar op. En jij trapt er nog in ook. Dat werkt niet zo lieve knarf.
Het helpt echt niet als je je verdriet en angsten maar moet blijven onderdrukken. Dat probeer je iedere keer weer, om haar maar gerust te stellen. Ze wilt er niet meer over praten, dat wordt bij iedere post van je al maar duidelijker.
Ik zou toch bijv. relatietherapie overwegen. Jullie komen namelijk geen stap verder op deze manier.
Hallo,
Gisteren weer een heftig maar goed gesprek gevoerd over haar reactie de laatste keer. Hierin zijn toch weer bepaalde dingen naar voren gekomen, ook van haar kant gezien. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik op sommige punten nog twijfels heb, dit kon zij begrijpen. Ik heb haar ook voorgelegd dat ik maar aan moet nemen dat als we weer wat verder zijn en weer in een sleur belanden ze niet dezelfde fout zal begaan. Ze heeft mij met tranen in haar ogen nog maar eens duidelijk gemaakt dat ze deze grootste fout van haar leven nooit meer zal maken. Ze heeft aangegeven dat ik er goed over na moest denken of ik er nog mee door kan en wil gaan om het weer goed te krijgen. Als ik denk dat het uiteindelijk toch geen nut heeft het maar beter zou zijn ermee te stoppen. Ze heeft echter aangegeven dat zij niets liever wil dan doorgaan met ons, ze heeft ook aangegeven om een tijdje bij een vriendin in te trekken zodat ik alles op een rijtje kan zetten voor mezelf. Dit is niet wat ik wil. Na dit gesprek hebben we nog maar eens een keer duidelijke afspraken gemaakt en heb het volle vertrouwen hierin.
Sorry knarf, maar ze klinkt erg manipulatief. Of jullie vullen elkaar daarin aan, kan ook. Ze komt met voorstellen die werkelijk nergens toe zullen leiden, althans niet in voordeel van jullie relatie. Denk jij dat het helpt, als ze bijv. bij een vriendin gaat slapen om jou zgn. ruimte te geven? Je geeft het zelf al aan... dit is niet wat je wilt.. Vervolgens doe je weer gauw meer water bij de wijn...
Ik zie het meer als het welbekende aandacht vragen, op de verkeerde manier echter. Ze wilt vast van je horen dat je dat niet wilt, dat je haar smeekt te blijven en beterschap belooft, of dat je haar te erg gaat missen etc. En het werkt nog ook, want ze heeft ze alweer de mond gesnoerd!
Het lijkt mij idd niet de oplossing; het is juist de bedoeling om nader tot elkaar te komen en alle gevoelens, twijfels, etc op tafel te gooien. Zolang jouw gevoel en wantrouwen niet bespreekbaar is, want daar komt het nu op neer, zal dit vicieuze cirkeltje blijven!
Want wat we nu zien: als jij iets te dichtbij komt, je vinger op het probleem legt, weet ze je af te leiden (bewust danwel onbewust) met bijv. een dreigende paniekaanval, krokodillentranen, noem maar op. En jij trapt er nog in ook. Dat werkt niet zo lieve knarf.
Het helpt echt niet als je je verdriet en angsten maar moet blijven onderdrukken. Dat probeer je iedere keer weer, om haar maar gerust te stellen. Ze wilt er niet meer over praten, dat wordt bij iedere post van je al maar duidelijker.
Ik zou toch bijv. relatietherapie overwegen. Jullie komen namelijk geen stap verder op deze manier.
donderdag 14 juli 2011 om 22:06
Update
Ik zal wel als eigenwijs aangezien worden. Maar ik wil relatietherapie willen uitstellen en er zonder therapie uit komen. We hebben al weer meerdere gesprekken gevoerd en krijg toch wel het gevoel dat ze het meent wat ze allemaal zegt, dat het echt over is. Maar nogmaals ben ik wel een lamme goedzak zonder ballen. Als ik ergens over pieker zeg ik dat meteen en kijk dan door haar tranen en vreemde reactie heen, ik dwing me hiertoe omdat ik vindt dat ik ze een eerlijke kans moet geven ondanks alles wat er gebeurt is. Bij grof vuil zetten kan altijd nog en zolang ik het volhou wil ik hiermee doorgaan. Als ik zelf merk dat het me toch te veel wordt en teveel twijfels heb kan ik altijd nog andere stappen ondernemen.
Ik zal wel als eigenwijs aangezien worden. Maar ik wil relatietherapie willen uitstellen en er zonder therapie uit komen. We hebben al weer meerdere gesprekken gevoerd en krijg toch wel het gevoel dat ze het meent wat ze allemaal zegt, dat het echt over is. Maar nogmaals ben ik wel een lamme goedzak zonder ballen. Als ik ergens over pieker zeg ik dat meteen en kijk dan door haar tranen en vreemde reactie heen, ik dwing me hiertoe omdat ik vindt dat ik ze een eerlijke kans moet geven ondanks alles wat er gebeurt is. Bij grof vuil zetten kan altijd nog en zolang ik het volhou wil ik hiermee doorgaan. Als ik zelf merk dat het me toch te veel wordt en teveel twijfels heb kan ik altijd nog andere stappen ondernemen.
vrijdag 15 juli 2011 om 08:24
Knarf, gewoon op jouw manier doen hoor. Twijfels komen en gaan.. het blijkt al uit wat je schrijft. Wanneer ze blijven terugkomen, besteed er dan tijd en aandacht aan. Probeer jezelf niet weg te cijferen hierin. Waar komt het vandaan, bespreek het met elkaar.
Mooi dat je haar een eerlijke kans wilt geven. Maar probeer wel trouw te blijven aan jezelf. Je twijfels blijven niet voor niets terugkomen. Het lijkt of jullie beiden de ernst van emoties (onbewust) blijven ontkennen; structureel in de "comfort zone" verkeren, heeft echter weinig zin.. En haar reacties van paniek en ontstemming, eveneens niet voor niets.
Jullie beiden willen het liefst alles snel vergeten, en dat is logisch want het doet pijn.
Therapie is geen must maar een mogelijkheid, en het kan enkel werken als jullie allebei daarvoor willen gaan.
Ik hoop dat jullie er samen uitkomen.
Nogmaals heel veel sterkte gewenst!
Mooi dat je haar een eerlijke kans wilt geven. Maar probeer wel trouw te blijven aan jezelf. Je twijfels blijven niet voor niets terugkomen. Het lijkt of jullie beiden de ernst van emoties (onbewust) blijven ontkennen; structureel in de "comfort zone" verkeren, heeft echter weinig zin.. En haar reacties van paniek en ontstemming, eveneens niet voor niets.
Jullie beiden willen het liefst alles snel vergeten, en dat is logisch want het doet pijn.
Therapie is geen must maar een mogelijkheid, en het kan enkel werken als jullie allebei daarvoor willen gaan.
Ik hoop dat jullie er samen uitkomen.
Nogmaals heel veel sterkte gewenst!
maandag 25 juli 2011 om 00:07
quote:knarf schreef op 14 juli 2011 @ 22:06:
Update
Ik zal wel als eigenwijs aangezien worden. Maar ik wil relatietherapie willen uitstellen en er zonder therapie uit komen. We hebben al weer meerdere gesprekken gevoerd en krijg toch wel het gevoel dat ze het meent wat ze allemaal zegt, dat het echt over is. Maar nogmaals ben ik wel een lamme goedzak zonder ballen. Als ik ergens over pieker zeg ik dat meteen en kijk dan door haar tranen en vreemde reactie heen, ik dwing me hiertoe omdat ik vindt dat ik ze een eerlijke kans moet geven ondanks alles wat er gebeurt is. Bij grof vuil zetten kan altijd nog en zolang ik het volhou wil ik hiermee doorgaan. Als ik zelf merk dat het me toch te veel wordt en teveel twijfels heb kan ik altijd nog andere stappen ondernemen.
Hi Knarf,
Waarom heb je zoveel moeite om professionele hulp te aanvaarden?
Denk je niet dat dit het proces kan versnellen?
Ik zie niet in waarom je daarmee zou willen wachten nu je toch al een tijdje worstelt met je gevoelens en er met haar niet uitkomt.
Update
Ik zal wel als eigenwijs aangezien worden. Maar ik wil relatietherapie willen uitstellen en er zonder therapie uit komen. We hebben al weer meerdere gesprekken gevoerd en krijg toch wel het gevoel dat ze het meent wat ze allemaal zegt, dat het echt over is. Maar nogmaals ben ik wel een lamme goedzak zonder ballen. Als ik ergens over pieker zeg ik dat meteen en kijk dan door haar tranen en vreemde reactie heen, ik dwing me hiertoe omdat ik vindt dat ik ze een eerlijke kans moet geven ondanks alles wat er gebeurt is. Bij grof vuil zetten kan altijd nog en zolang ik het volhou wil ik hiermee doorgaan. Als ik zelf merk dat het me toch te veel wordt en teveel twijfels heb kan ik altijd nog andere stappen ondernemen.
Hi Knarf,
Waarom heb je zoveel moeite om professionele hulp te aanvaarden?
Denk je niet dat dit het proces kan versnellen?
Ik zie niet in waarom je daarmee zou willen wachten nu je toch al een tijdje worstelt met je gevoelens en er met haar niet uitkomt.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
maandag 25 juli 2011 om 06:12
Hi Palanja,
Ik heb er geen moeite mee om hulp in te schakelen maar zoals geschreven kan dat altijd nog. We zijn namelijk op dit moment op de goede weg en de twijfels die ik soms nog heb zullen ook wel verdwijnen. We praten regelmatig en dan soms heftig, en zoals geschreven wil ik haar een eerlijke kans geven. Ik heb het idee dat ik zelf ook wel achter haar gevoelens op dit moment kan komen door praten. Het zal misschien wat langer de tijd nodig hebben maar die heb ik. Buiten dit om, ken ik haar te goed en weet dat ze dan volledig dicht zal slaan en ik ook niet verder kom. Ik weet hoe ze is en weet hoe ik er zelf achter kom door praten op mijn manier. Dus voor nu wil ik nog geen hulp inschakelen, maar bedankt voor je reactie. Andere tips in deze zijn altijd welkom, soms worden er dingen geschreven die ik kan gebruiken in mijn manier voor het vinden van de oplossing. Nogmaals bedankt voor de tips en ik sta er altijd open voor.
Groeten Knarf
Ik heb er geen moeite mee om hulp in te schakelen maar zoals geschreven kan dat altijd nog. We zijn namelijk op dit moment op de goede weg en de twijfels die ik soms nog heb zullen ook wel verdwijnen. We praten regelmatig en dan soms heftig, en zoals geschreven wil ik haar een eerlijke kans geven. Ik heb het idee dat ik zelf ook wel achter haar gevoelens op dit moment kan komen door praten. Het zal misschien wat langer de tijd nodig hebben maar die heb ik. Buiten dit om, ken ik haar te goed en weet dat ze dan volledig dicht zal slaan en ik ook niet verder kom. Ik weet hoe ze is en weet hoe ik er zelf achter kom door praten op mijn manier. Dus voor nu wil ik nog geen hulp inschakelen, maar bedankt voor je reactie. Andere tips in deze zijn altijd welkom, soms worden er dingen geschreven die ik kan gebruiken in mijn manier voor het vinden van de oplossing. Nogmaals bedankt voor de tips en ik sta er altijd open voor.
Groeten Knarf
maandag 8 augustus 2011 om 00:31
Update:
Hallo posters,
Even een update naar jullie, op dit moment gaat het prima tussen ons. We doen samen veel leuke dingen en is gezellig, nemen echt de tijd voor elkaar. Mijn werktijden probeer ik aan te passen zodat ik meer thuis kan zijn.Degene waar ze de affaire mee had is inmiddels verhuist, zien we nagenoeg nooit meer. Deze verhuizing is positief te noemen voor mij cq ons, we worden er niet zo vaak meer mee geconfronteerd. We zijn hem nu nog 1 maal tegengekomen en dat was voor mijn vrouw confronterend, ze was kwaad en enigzins over de zeik. We hebben ze alleen maar zien zitten op een terras en ze zei dat ze het klote vond dat we hem nu weer tegenkwamen.
Ik ben er zelf op het moment ook steeds minder mee bezig, rest mij nog maar een vraag waar ik nog niet helemaal duidelijkheid over heb. Het echte waarom, ik heb haar nogmaals deze vraag gesteld. Ze kon alleen maar antwoorden met dat weet ik niet. Verder praten we nog weinig over het hele gebeuren en ik probeer er zo weinig mogelijk meer aan te denken. We hebben er nog wel over dat we op de manier zoals we nu bezig zijn zeker door moeten gaan. Ze geeft dan telkens aan ook niets liever te willen en er alles aan wil doen om het zo verder te laten gaan en liefst nog beter.
Positief aan het geheel is dat we nu weer meer genegenheid en intimiteit naar elkaar tonen en uitdragen. Dus ondanks alle ellende die we hebben gehad komen er nu toch steeds weer meer lichtpuntjes naar boven en begint de zon weer steeds meer de overhand te krijgen in ons huwelijk.
Tot zover even een korte update
Hallo posters,
Even een update naar jullie, op dit moment gaat het prima tussen ons. We doen samen veel leuke dingen en is gezellig, nemen echt de tijd voor elkaar. Mijn werktijden probeer ik aan te passen zodat ik meer thuis kan zijn.Degene waar ze de affaire mee had is inmiddels verhuist, zien we nagenoeg nooit meer. Deze verhuizing is positief te noemen voor mij cq ons, we worden er niet zo vaak meer mee geconfronteerd. We zijn hem nu nog 1 maal tegengekomen en dat was voor mijn vrouw confronterend, ze was kwaad en enigzins over de zeik. We hebben ze alleen maar zien zitten op een terras en ze zei dat ze het klote vond dat we hem nu weer tegenkwamen.
Ik ben er zelf op het moment ook steeds minder mee bezig, rest mij nog maar een vraag waar ik nog niet helemaal duidelijkheid over heb. Het echte waarom, ik heb haar nogmaals deze vraag gesteld. Ze kon alleen maar antwoorden met dat weet ik niet. Verder praten we nog weinig over het hele gebeuren en ik probeer er zo weinig mogelijk meer aan te denken. We hebben er nog wel over dat we op de manier zoals we nu bezig zijn zeker door moeten gaan. Ze geeft dan telkens aan ook niets liever te willen en er alles aan wil doen om het zo verder te laten gaan en liefst nog beter.
Positief aan het geheel is dat we nu weer meer genegenheid en intimiteit naar elkaar tonen en uitdragen. Dus ondanks alle ellende die we hebben gehad komen er nu toch steeds weer meer lichtpuntjes naar boven en begint de zon weer steeds meer de overhand te krijgen in ons huwelijk.
Tot zover even een korte update
zaterdag 27 augustus 2011 om 07:55
We zijn net terug van een heerlijke vakantie met ons twee en gaat nog steeds prima. Echter betrap ik mezelf nog steeds op een woede naar hem. Ik kwam hem tegen in de stad en had de neiging om hem aan te spreken en hem helemaal voor rot te schelden. Kon me beheersen. Zal deze woede tegenover hem ooit weggaan. Tegenover mijn vrouw alleen nog een beetje kwaadheid over het niet kunnen achterhalen van een goede reden van het waarom. Ik ben bang dat ik deze exacte reden nooit te weten zal komen. Verder leven we weer als in het begin van ons huwelijk, het lijkt wel of we weer opnieuw verliefd zijn. We vinden het beide heerlijk om samen thuis te zijn en leuke dingen te doen. We moeten beide maandag weer beginnen na 3 weken vakantie, nu zei mijn vrouw dat ze liever nog langer vakantie had. Voorheen vond ze het nooit erg om weer te gaan werken na de vakantie, zie ik als positief. Ik heb het idee dat we heel erg op de juiste weg bezig zijn om alles weer terug te krijgen zoals het vroeger was. Ik hoop dat dit alleen maar beter wordt en we definitief alle ellende achter ons kunnen laten.
zaterdag 27 augustus 2011 om 10:16
Ik heb niet alle reacties gelezen, dus het kan zijn dat ik achter de feiten aanloop. Maar dit begrijp ik niet. "Het gaat nu prima maar ik blijf wantrouwend naar haar."
Het gaat dus helemaal niet prima, want er is geen vertrouwen. En dat is volgens mij het belangrijkste in een relatie.
Ik geloof er overigens niets van dat de gevoelens van je vrouw voor die man ineens weg zijn. Dit is gewoon een leuke smoes, 5 jaar wis je niet zomaar uit. Mevrouw is gewoon bang dat jij haar ook laat vallen en dan staat ze met lege handen.
Wel eens afgevraagd hoe lang je nog in de maling zou zijn genomen als het niet was uitgekomen?
Het gaat dus helemaal niet prima, want er is geen vertrouwen. En dat is volgens mij het belangrijkste in een relatie.
Ik geloof er overigens niets van dat de gevoelens van je vrouw voor die man ineens weg zijn. Dit is gewoon een leuke smoes, 5 jaar wis je niet zomaar uit. Mevrouw is gewoon bang dat jij haar ook laat vallen en dan staat ze met lege handen.
Wel eens afgevraagd hoe lang je nog in de maling zou zijn genomen als het niet was uitgekomen?
woensdag 26 oktober 2011 om 09:46
Update,
Het gaat tussen ons nu prima, echter ben ik er wel achter gekomen dat ik het er moeilijker mee heb dan ik had verwacht. Het wantrouwen naar haar blijft aan mij knagen, probeer me hier tegen te verzetten. Allen zijn er momenten dat een en ander in mijn hoofd blijft malen. Op de een of andere manier denk ik dat ze haar echte gevoelens over het gebeurde niet naar buiten wil of kan brengen voor mij. Maar ik wil er nog steeds voor gaan en nog niet opgeven. Ze doet haar uiterste best maar ik blijf dat met argus ogen bekijken en toch enigzins wantrouwend. Momenteel zit ik thuis omdat ik tegen overspannen zijn aanzat en heb dit zelf ingezien. Ik heb het afgelopen jaar teveel meegemaakt en niet alleen de relatiecrisis waardoor ik moeite heb om alles te verwerken.
Het gaat tussen ons nu prima, echter ben ik er wel achter gekomen dat ik het er moeilijker mee heb dan ik had verwacht. Het wantrouwen naar haar blijft aan mij knagen, probeer me hier tegen te verzetten. Allen zijn er momenten dat een en ander in mijn hoofd blijft malen. Op de een of andere manier denk ik dat ze haar echte gevoelens over het gebeurde niet naar buiten wil of kan brengen voor mij. Maar ik wil er nog steeds voor gaan en nog niet opgeven. Ze doet haar uiterste best maar ik blijf dat met argus ogen bekijken en toch enigzins wantrouwend. Momenteel zit ik thuis omdat ik tegen overspannen zijn aanzat en heb dit zelf ingezien. Ik heb het afgelopen jaar teveel meegemaakt en niet alleen de relatiecrisis waardoor ik moeite heb om alles te verwerken.
woensdag 26 oktober 2011 om 12:13
Lijkt er nog steeds op dat wat je graag wil en de werkelijkheid niet synchroon loopt.
Geen wonder dat je overspannen bent.
Zolang je de antwoorden niet hebt die nodig zijn om het een plek te kunnen geven, zul je blijven laveren tussen fictie en werkelijkheid.
Geen wonder dat je overspannen bent.
Zolang je de antwoorden niet hebt die nodig zijn om het een plek te kunnen geven, zul je blijven laveren tussen fictie en werkelijkheid.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 29 juni 2012 om 00:01
Even een update,
Ik zit inmiddels weer overspannen thuis, groot deel door mijn werk. Tussen ons gaat het goed alleen nu ik weer thuis ben ben ik veel aan het piekeren. Tijdens dit piekeren komen ook weer de beelden van het vreemdgaan van mijn vrouw naar boven, en komt er toch weer woede naar boven. Ook komt de twijfel naar boven of ik er wel goed aan gedaan heb om het haar te vergeven en weer opnieuw te beginnen met haar. Misschien durf ik de knoop wel niet door te hakken en is dat een zwakte van mezelf. Hoe moet ik hier nu mee omgaan? Graag onderbouwde reacties graag.
Ik zit inmiddels weer overspannen thuis, groot deel door mijn werk. Tussen ons gaat het goed alleen nu ik weer thuis ben ben ik veel aan het piekeren. Tijdens dit piekeren komen ook weer de beelden van het vreemdgaan van mijn vrouw naar boven, en komt er toch weer woede naar boven. Ook komt de twijfel naar boven of ik er wel goed aan gedaan heb om het haar te vergeven en weer opnieuw te beginnen met haar. Misschien durf ik de knoop wel niet door te hakken en is dat een zwakte van mezelf. Hoe moet ik hier nu mee omgaan? Graag onderbouwde reacties graag.
vrijdag 29 juni 2012 om 11:06