Relaties
alle pijlers
Dilemma
vrijdag 15 juli 2011 om 17:19
Mijn vriend en ik zijn 5,5 jaar samen en heel gelukkig. We hebben heftige jaren achter de rug waarin we hebben gevochten voor elkaar en voor wat we nu hebben.
Mijn vriend is opgevoed als jehova getuige maar in onze relatie niet erg actief geweest met dit geloof of de opvattingen ervan. De eerste jaren praatte hij er wel over en we gingen wel af en toe naar een bijeenkomst maar dat was het dan.
Ik geloof er absoluut niet in en naar mijn idee speelt zijn geloof helemaal geen rol in onze relatie of voor hem persoonlijk. Hij gaat niet naar bijeenkomsten en blijft in vrije tijd liever dingen met mij doen. Een aantal kennissen en familieleden zijn ook getuigen maar motiveren hem verder niet.
Nu is voor ons de tijd gekomen om een gezin te beginnen. We hebben hier al veel over gepraat en eigenlijk klopt alles, tot dat hij het onderwerp geloof naar boven bracht. Hij wil dat we als ouders op een lijn staan in opvoeding (dit lijkt me ook wel handig) en dus ook in geloofsopvoeding...
Ik krijg helemaal de kriebels van zijn geloof en opvattingen en ik wil het mijn kinderen niet aan doen om als jehova's getuige op te groeien, ieder geloof liever dan dat...
Ik heb teveel gezien en gehoord om te weten dat je van deze religie niet gelukkig word, en ik denk dat hij er ook niet gelukkig van zal worden.
Ik baal echt van deze issue in onze relatie want verder is alles zo goed en liefdevol tussen ons! Ik zou het heel erg vinden om deze jaren en onze toekomst weg te moeten doen vanwege een geloofskeuze van mijn vriend....
Hebben jullie ervaring of tips met dit onderwerp?
Mijn vriend is opgevoed als jehova getuige maar in onze relatie niet erg actief geweest met dit geloof of de opvattingen ervan. De eerste jaren praatte hij er wel over en we gingen wel af en toe naar een bijeenkomst maar dat was het dan.
Ik geloof er absoluut niet in en naar mijn idee speelt zijn geloof helemaal geen rol in onze relatie of voor hem persoonlijk. Hij gaat niet naar bijeenkomsten en blijft in vrije tijd liever dingen met mij doen. Een aantal kennissen en familieleden zijn ook getuigen maar motiveren hem verder niet.
Nu is voor ons de tijd gekomen om een gezin te beginnen. We hebben hier al veel over gepraat en eigenlijk klopt alles, tot dat hij het onderwerp geloof naar boven bracht. Hij wil dat we als ouders op een lijn staan in opvoeding (dit lijkt me ook wel handig) en dus ook in geloofsopvoeding...
Ik krijg helemaal de kriebels van zijn geloof en opvattingen en ik wil het mijn kinderen niet aan doen om als jehova's getuige op te groeien, ieder geloof liever dan dat...
Ik heb teveel gezien en gehoord om te weten dat je van deze religie niet gelukkig word, en ik denk dat hij er ook niet gelukkig van zal worden.
Ik baal echt van deze issue in onze relatie want verder is alles zo goed en liefdevol tussen ons! Ik zou het heel erg vinden om deze jaren en onze toekomst weg te moeten doen vanwege een geloofskeuze van mijn vriend....
Hebben jullie ervaring of tips met dit onderwerp?
vrijdag 15 juli 2011 om 17:31
Ik vind het heel erg oneerlijk tegenover een kind om al vanaf jonge leeftijd geindoctrineerd te worden over wat het moet geloven. Geloof zou een volwassen keuze moeten zijn, geheel persoonlijk en op basis van zelfopgedane kennis, in plaats van dat gehannes in een kinderleven over wat wel en niet.
Misschien komt het hardvochtig op je over, maar voor mij zou het een dealbreker zijn. Nooit zou ik mijn kinderen laten vergiftigen door die troep.
Misschien komt het hardvochtig op je over, maar voor mij zou het een dealbreker zijn. Nooit zou ik mijn kinderen laten vergiftigen door die troep.
vrijdag 15 juli 2011 om 17:32
Maar wil je vriend nu jullie eventuele kinderen opvoeden als jehova getuigen dan? Dat blijkt niet uit je OP.
Want ook als ouders twee verschillende geloven hebben kunnen jullie je kinderen in aanraking laten komen met beide overtuigingen en vooral veel stimuleren om voor zichzelf na te denken en keuzes te maken.
Want ook als ouders twee verschillende geloven hebben kunnen jullie je kinderen in aanraking laten komen met beide overtuigingen en vooral veel stimuleren om voor zichzelf na te denken en keuzes te maken.
vrijdag 15 juli 2011 om 17:50
En hij is/wordt niet verstoten door zijn familie/de kerk omdat hij met een ongelovige samenwoont??? Zo zien zij dat....
Ik vind het 1 van de geloven waarbij heel erg geïndoctrineerd wordt! Ik heb ooit eens een "afvallige" vrouw gesproken, zij was er uit gestapt en haar ouders/familie mochten geen contact meer met haar!
In zo'n situatie zou ik dus echt niet aan kinderen willen beginnen!
Ik vind het 1 van de geloven waarbij heel erg geïndoctrineerd wordt! Ik heb ooit eens een "afvallige" vrouw gesproken, zij was er uit gestapt en haar ouders/familie mochten geen contact meer met haar!
In zo'n situatie zou ik dus echt niet aan kinderen willen beginnen!
vrijdag 15 juli 2011 om 17:51
Oei dit is wel een groot dilemma. Jehova is niet zomaar een geloof. Dit zal heel veel impact op je manier van leven. Ik zou mijn kinderen hier niet mee in aanraking willen brengen. Ik snap eigenlijk niet dat hij dat nu ineens wel wil toepassen. Als echte Jehova, mag hij dan uberhaupt wel met een vrouw trouwen die niet hetzelfde geloof aanhangt?
vrijdag 15 juli 2011 om 17:52
Als je vriend Jehova's getuige is mag hij om te beginnen al niet met jou samenwonen, seks vóór het huwelijk is uit den boze. Je wordt inderdaad niet gelukkig van dat geloof, dat geldt overigens voor ieder geloof maar dat is slechts mijn mening. Je kinderen (en jij) zouden geen verjaardagen mogen vieren, geen SInterklaasfeest, geen kerst en ze zouden waarschijnlijk voortdurend in angst leven omdat ze krijgen ingeprent dat armageddon om de hoek staat. Nogal angstaanjagend voor een kind, het idee dat de wereld ieder moment kan vergaan. Waar je ook rekening mee moet houden is de rigide opvatting dat de man het hoofd is van het gezin. Ik wens je veel sterkte en vooral wijsheid.
verba volant, scripta manent.
vrijdag 15 juli 2011 om 17:57
Mijn vriend is redelijk vrijblijvend opgevoed in dit geloof, op zijn veertiende gevlucht uit zijn land van herkomst en daardoor alles zelf moeten doen. Hij heeft wel eens gezegd dat hij (later als hij groot is :p) serieus wil bezig zijn met dit geloof. Ik heb dit toen niet serieus genomen omdat er in de praktijk niks van blijkt.
Wel is mijn vriend iemand die blijft bij wat hij wil totdat het tegendeel is bewezen. Ik ben dus echt bang dat als er eenmaal kids zijn dat het mis gaat lopen.
Ik ga er komende week met hem over hebben en probeer het gesprek bij mezelf te houden. Ik wil niet dat hij het gevoel heeft dat ik hem ergens van af wil praten, ik wil dat hij beseft welke consequenties een leven als jehova's getuige heeft. Lijkt alsof hij dat nu niet echt doorheeft.
Hoe pijnlijk ook, grootste consequentie voor hem is dat ik liever doodongelukkig ben zonder hem, maar als vrijdenkend mens dan dat ik doodongelukkig ben als jehova's getuige met hem...
Ik hoop dat hij gaat inzien dat onze relatie goed genoeg is en dat dit niet bevuild hoeft te worden met religieuze opvattingen.
Wel is mijn vriend iemand die blijft bij wat hij wil totdat het tegendeel is bewezen. Ik ben dus echt bang dat als er eenmaal kids zijn dat het mis gaat lopen.
Ik ga er komende week met hem over hebben en probeer het gesprek bij mezelf te houden. Ik wil niet dat hij het gevoel heeft dat ik hem ergens van af wil praten, ik wil dat hij beseft welke consequenties een leven als jehova's getuige heeft. Lijkt alsof hij dat nu niet echt doorheeft.
Hoe pijnlijk ook, grootste consequentie voor hem is dat ik liever doodongelukkig ben zonder hem, maar als vrijdenkend mens dan dat ik doodongelukkig ben als jehova's getuige met hem...
Ik hoop dat hij gaat inzien dat onze relatie goed genoeg is en dat dit niet bevuild hoeft te worden met religieuze opvattingen.
vrijdag 15 juli 2011 om 18:19
Maar om vriend nou helemaal te verbieden om zijn geloof op zijn toekomstige kinderen over te brengen klopt natuurlijk ook niet. Jij staat voor het een, hij voor het ander. Je kan niet zeggen dat het een beter is dan het ander. Tuurlijk kan je zeggen dat Jehova zielig is voor kinderen, maar anderzijds heeft hij het niet als vervelend ervaren als kind, anders wil hij het ook niet overbrengen op zijn kinderen, lijkt mij.
Maar goed, je zal denk ik naar een middenweg moeten zoeken. Vraag hem in hoeverre hij het geloof op zijn kinderen wil overbrengen. Geef aan wat jij wel en niet voor je kinderen wil. Beiden zullen jullie water bij de wijn moeten doen is mijn mening.
En als jij helemaal niks met het Jehova geloof te maken wil hebben, ook niet voor je kinderen, is dit denk ik niet de man waarmee je kinderen moet krijgen.
Maar goed, je zal denk ik naar een middenweg moeten zoeken. Vraag hem in hoeverre hij het geloof op zijn kinderen wil overbrengen. Geef aan wat jij wel en niet voor je kinderen wil. Beiden zullen jullie water bij de wijn moeten doen is mijn mening.
En als jij helemaal niks met het Jehova geloof te maken wil hebben, ook niet voor je kinderen, is dit denk ik niet de man waarmee je kinderen moet krijgen.
vrijdag 15 juli 2011 om 18:28
Je hoort niet zelden dat nauwelijks praktiserenden die wel gedurende hun jeugd geindoctrineerd waren met 'n religie, dat die opeens streng worden als ze kinderen krijgen.
Zou voor mij ook 'n dealbreaker zijn, iemand die toch teveel aan 'n religie gaat hangen. Ik hoef gelukkig geen kinderen, maar mocht jij echt 'n kind willen zou ik daar toch nog 'ns goed over na denken en over praten met je vriend. Is hij bereid om zijn religie echt de rug toe te keren en 'n eventueel kind 'n vrije opvoeding te geven op 'n niet religieuze school?
Zou voor mij ook 'n dealbreaker zijn, iemand die toch teveel aan 'n religie gaat hangen. Ik hoef gelukkig geen kinderen, maar mocht jij echt 'n kind willen zou ik daar toch nog 'ns goed over na denken en over praten met je vriend. Is hij bereid om zijn religie echt de rug toe te keren en 'n eventueel kind 'n vrije opvoeding te geven op 'n niet religieuze school?
vrijdag 15 juli 2011 om 19:32
quote:bubblezz schreef op 15 juli 2011 @ 17:57:
Mijn vriend is redelijk vrijblijvend opgevoed in dit geloof, op zijn veertiende gevlucht uit zijn land van herkomst en daardoor alles zelf moeten doen. Hij heeft wel eens gezegd dat hij (later als hij groot is :p) serieus wil bezig zijn met dit geloof. Ik heb dit toen niet serieus genomen omdat er in de praktijk niks van blijkt.
Wel is mijn vriend iemand die blijft bij wat hij wil totdat het tegendeel is bewezen. Ik ben dus echt bang dat als er eenmaal kids zijn dat het mis gaat lopen.
Ik ga er komende week met hem over hebben en probeer het gesprek bij mezelf te houden. Ik wil niet dat hij het gevoel heeft dat ik hem ergens van af wil praten, ik wil dat hij beseft welke consequenties een leven als jehova's getuige heeft. Lijkt alsof hij dat nu niet echt doorheeft.
Ik zou met deze man niet aan kinderen beginnen..
Welk land is hij uit gevlucht eigenlijk?
Hoe pijnlijk ook, grootste consequentie voor hem is dat ik liever doodongelukkig ben zonder hem, maar als vrijdenkend mens dan dat ik doodongelukkig ben als jehova's getuige met hem...
Ik hoop dat hij gaat inzien dat onze relatie goed genoeg is en dat dit niet bevuild hoeft te worden met religieuze opvattingen.
Mijn vriend is redelijk vrijblijvend opgevoed in dit geloof, op zijn veertiende gevlucht uit zijn land van herkomst en daardoor alles zelf moeten doen. Hij heeft wel eens gezegd dat hij (later als hij groot is :p) serieus wil bezig zijn met dit geloof. Ik heb dit toen niet serieus genomen omdat er in de praktijk niks van blijkt.
Wel is mijn vriend iemand die blijft bij wat hij wil totdat het tegendeel is bewezen. Ik ben dus echt bang dat als er eenmaal kids zijn dat het mis gaat lopen.
Ik ga er komende week met hem over hebben en probeer het gesprek bij mezelf te houden. Ik wil niet dat hij het gevoel heeft dat ik hem ergens van af wil praten, ik wil dat hij beseft welke consequenties een leven als jehova's getuige heeft. Lijkt alsof hij dat nu niet echt doorheeft.
Ik zou met deze man niet aan kinderen beginnen..
Welk land is hij uit gevlucht eigenlijk?
Hoe pijnlijk ook, grootste consequentie voor hem is dat ik liever doodongelukkig ben zonder hem, maar als vrijdenkend mens dan dat ik doodongelukkig ben als jehova's getuige met hem...
Ik hoop dat hij gaat inzien dat onze relatie goed genoeg is en dat dit niet bevuild hoeft te worden met religieuze opvattingen.
vrijdag 15 juli 2011 om 20:16
quote:_discovery_ schreef op 15 juli 2011 @ 18:19:
Jij staat voor het een, hij voor het ander. Je kan niet zeggen dat het een beter is dan het ander. Tuurlijk kan je zeggen dat Jehova zielig is voor kinderen, maar anderzijds heeft hij het niet als vervelend ervaren als kind, anders wil hij het ook niet overbrengen op zijn kinderen, lijkt mij.
Het een is zeker wel beter dan het ander. Niet indoctrineren is altijd beter dan wel indoctrineren.
Hoe weet jij dat hij het niet als vervelend heeft ervaren? (of lees ik ergens overheen?). De reden dat hij het wil overbrengen op zijn kinderen is wsl. omdat hij nog steeds Jehova is, ook al doet hij er nu niets mee.
Jij staat voor het een, hij voor het ander. Je kan niet zeggen dat het een beter is dan het ander. Tuurlijk kan je zeggen dat Jehova zielig is voor kinderen, maar anderzijds heeft hij het niet als vervelend ervaren als kind, anders wil hij het ook niet overbrengen op zijn kinderen, lijkt mij.
Het een is zeker wel beter dan het ander. Niet indoctrineren is altijd beter dan wel indoctrineren.
Hoe weet jij dat hij het niet als vervelend heeft ervaren? (of lees ik ergens overheen?). De reden dat hij het wil overbrengen op zijn kinderen is wsl. omdat hij nog steeds Jehova is, ook al doet hij er nu niets mee.
vrijdag 15 juli 2011 om 20:28
Een van mijn (ongelovige) nichten is getrouwd met een man die gereformeerd is opgevoed. Nog voordat er kinderen kwamen heeft zij gezegd dat zij de kinderen niet in de kerk wilde hebben. Dat de kinderen dat helemaal zelf mogen bepalen als ze 18 jaar zijn. Man heeft dit gerespecteerd, hij kon zich daar prima in vinden. Hij gaat zelf ook alleen maar met kerst naar de kerk, samen met ouders en broer/zus. Mijn nicht en hun kinderen gaan niet mee.
Zoals Cateautje al opmerkte: geloof zou een keus moeten zijn die een volwassen mens maakt.
Zoals Cateautje al opmerkte: geloof zou een keus moeten zijn die een volwassen mens maakt.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 15 juli 2011 om 20:31
quote:elninjoo schreef op 15 juli 2011 @ 18:28:
Je hoort niet zelden dat nauwelijks praktiserenden die wel gedurende hun jeugd geindoctrineerd waren met 'n religie, dat die opeens streng worden als ze kinderen krijgen.
Zou voor mij ook 'n dealbreaker zijn, iemand die toch teveel aan 'n religie gaat hangen. Ik hoef gelukkig geen kinderen, maar mocht jij echt 'n kind willen zou ik daar toch nog 'ns goed over na denken en over praten met je vriend. Is hij bereid om zijn religie echt de rug toe te keren en 'n eventueel kind 'n vrije opvoeding te geven op 'n niet religieuze school?Jehova's zitten op een niet religieuze school.
Je hoort niet zelden dat nauwelijks praktiserenden die wel gedurende hun jeugd geindoctrineerd waren met 'n religie, dat die opeens streng worden als ze kinderen krijgen.
Zou voor mij ook 'n dealbreaker zijn, iemand die toch teveel aan 'n religie gaat hangen. Ik hoef gelukkig geen kinderen, maar mocht jij echt 'n kind willen zou ik daar toch nog 'ns goed over na denken en over praten met je vriend. Is hij bereid om zijn religie echt de rug toe te keren en 'n eventueel kind 'n vrije opvoeding te geven op 'n niet religieuze school?Jehova's zitten op een niet religieuze school.
vrijdag 15 juli 2011 om 20:32
Mijn vriend heeft inderdaad zijn religieuze opvoeding niet als vervelend ervaren. Het grootste deel van zijn denken wordt ook niet beïnvloedt door religie. Wel viert hij bijvoorbeeld zijn eigen verjaardag niet, maar geeft hij wel aandacht aan andere verjaardagen. Zolang hij dit blijft volhouden is er inderdaad geen probleem. Maar ik weet en voel dat hij, zodra er kinderen zijn, gaat omslaan...of subtiel of in 1 keer...
Dat moment wil ik niet afwachten...
Hij zal echt concreet moeten aangeven wat zwaarder weegt: Jehova's regime of geluk met liefde en kinderen...
Ik hoop dat , door het zwart-wit te stellen, hij van gedachten veranderd, en in elk geval bereid is om zijn opvattingen op de lange termijn te doorzien...Het hoeft natuurlijk niet in 1 dag opgelost...Maar na een jaar of 5 zijn we nu wel op een punt waarop dit soort knopen gehakt moeten worden.
I know what i gotta do
Dat moment wil ik niet afwachten...
Hij zal echt concreet moeten aangeven wat zwaarder weegt: Jehova's regime of geluk met liefde en kinderen...
Ik hoop dat , door het zwart-wit te stellen, hij van gedachten veranderd, en in elk geval bereid is om zijn opvattingen op de lange termijn te doorzien...Het hoeft natuurlijk niet in 1 dag opgelost...Maar na een jaar of 5 zijn we nu wel op een punt waarop dit soort knopen gehakt moeten worden.
I know what i gotta do
vrijdag 15 juli 2011 om 20:33
Misschien heel naief van mij, maar het lijkt mij toch dat je iets niet aan je kinderen wil overbrengen als je zelf als kind daar heel ongelukkig van werd.
Daarnaast zegt TO dat haar vriend niet heel praktiserend is, dus ging er vanuit dat hij het dan ook niet heel streng volgt en het dus ook niet op strenge wijze in zijn opvoeding meeneemt.
En dus de indoctrinatie wel meevalt.
Maar hé, dat is allemaal gissen, want TO is nog niet terug geweest om aan te geven hoe vriend het voor zich ziet die opvoeding in combinatie met Jehova, dat moet ze volgens mij ook nog gaan uitvragen.
Je kind gelovig opvoeden zie ik niet als probleem (en ik ben zelf totaal niet gelovig). Iedereen voedt zijn/haar kind op met bepaalde idealen, waarden en normen etc. Dus ik zie niet zo wat een geloof daarin verschilt.
Tuurlijk is het Jehovageloof erg streng, maar ik geloof ook echt niet dat elk kind er ongelukkig van wordt. Maar ik vind wel dat je als ouder beiden er achter moet staan.
Voor mij zou het ook een dealbreaker zijn als diegene zijn kind op de strenge wijze het jehovageloof wil bijbrengen, maar als het bijvoorbeeld inhoudt dat hij zijn kinderen af en toe mee wil nemen naar bijeenkomsten zou ik daar denk niks op tegen hebben, zo lang het kind die vrije keuze heeft.
Daarnaast zegt TO dat haar vriend niet heel praktiserend is, dus ging er vanuit dat hij het dan ook niet heel streng volgt en het dus ook niet op strenge wijze in zijn opvoeding meeneemt.
En dus de indoctrinatie wel meevalt.
Maar hé, dat is allemaal gissen, want TO is nog niet terug geweest om aan te geven hoe vriend het voor zich ziet die opvoeding in combinatie met Jehova, dat moet ze volgens mij ook nog gaan uitvragen.
Je kind gelovig opvoeden zie ik niet als probleem (en ik ben zelf totaal niet gelovig). Iedereen voedt zijn/haar kind op met bepaalde idealen, waarden en normen etc. Dus ik zie niet zo wat een geloof daarin verschilt.
Tuurlijk is het Jehovageloof erg streng, maar ik geloof ook echt niet dat elk kind er ongelukkig van wordt. Maar ik vind wel dat je als ouder beiden er achter moet staan.
Voor mij zou het ook een dealbreaker zijn als diegene zijn kind op de strenge wijze het jehovageloof wil bijbrengen, maar als het bijvoorbeeld inhoudt dat hij zijn kinderen af en toe mee wil nemen naar bijeenkomsten zou ik daar denk niks op tegen hebben, zo lang het kind die vrije keuze heeft.
vrijdag 15 juli 2011 om 20:39
Door een kind af en toe mee te nemen (maar niet dwingen dus) naar een kerk van welk geloof dan ook dan geef je het kind de kans om een geloof te leren kennen. Zo kan hij juist op latere leeftijd beter een keuze maken om wel of niet vaker naar een kerk te gaan of zich ergens bij aan te sluiten.
Waarom zou je je kind als gelovige ouder nooit mee mogen nemen als de andere ouder niet gelovig is, waarom zou het kind pas op zijn/haar 18e die keus mogen maken en met een kerk geconfronteerd worden?
Waarom zou je je kind als gelovige ouder nooit mee mogen nemen als de andere ouder niet gelovig is, waarom zou het kind pas op zijn/haar 18e die keus mogen maken en met een kerk geconfronteerd worden?
vrijdag 15 juli 2011 om 20:50
Ik moet inderdaad nog bespreken met mijn vriend hoe de praktijk van ons opvoeden eruit gaat zien en wat hij precies wil bijbrengen van zijn geloof. Ik ben zelf gereformeerd opgevoed maar ben niet meer kerkelijk. Mijn kinderen zouden bijvoorbeeld wel met mijn ouders mee mogen als ze naar de kerk gaan, en ik heb er ook niet iets op tegen dat ze af en toe naar bijeenkomsten van jehova's getuigen gaan. Op den duur weten ze zelf wel wat ze willen en voor mijn part worden ze moslim of boeddhist, als het maar geluk brengt.
Gaat mij om de invulling en de mate van praktiseren...Wanneer hij bijvoorbeeld verjaardagen wil afschaffen en elk weekend langs de deuren wil gaan met de kids om boekjes uit te delen en mensen wakker te maken met bijbelteksten, sorry maar dan houd het voor mij op..
Ik hoop dat mijn grens naar hem duidelijk is voor jullie...Ik geloofde en vertrouwde in deze relatie altijd op onvoorwaardelijke liefde en alles overwinnen, vooral na alles wat we hebben meegemaakt...
Blijkbaar bestaan onze voorwaarden toch uit verschillende dingen...Ik hoop dat we eruit komen in het gesprek...
Gaat mij om de invulling en de mate van praktiseren...Wanneer hij bijvoorbeeld verjaardagen wil afschaffen en elk weekend langs de deuren wil gaan met de kids om boekjes uit te delen en mensen wakker te maken met bijbelteksten, sorry maar dan houd het voor mij op..
Ik hoop dat mijn grens naar hem duidelijk is voor jullie...Ik geloofde en vertrouwde in deze relatie altijd op onvoorwaardelijke liefde en alles overwinnen, vooral na alles wat we hebben meegemaakt...
Blijkbaar bestaan onze voorwaarden toch uit verschillende dingen...Ik hoop dat we eruit komen in het gesprek...
vrijdag 15 juli 2011 om 21:05
Bubblez, zoals jij het in je laatste post omschrijft zo zie ik het ook. Ik zie echt geen problemen om kinderen te laten confronteren met het geloof, maar die praktiserende punten die jij noemt daar zou ik ook op tegen zijn.
Maar wel lastig hoor, zeker omdat je toch van die man houdt en je het liefst wel met hem kinderen wilt. Maar dat nu bijna onmogelijk gaat lijken omdat jullie visie op opvoeden zo erg verschilt. Wil je toch even een geven, want dit is geen makkelijker beslissing.
Maar wel lastig hoor, zeker omdat je toch van die man houdt en je het liefst wel met hem kinderen wilt. Maar dat nu bijna onmogelijk gaat lijken omdat jullie visie op opvoeden zo erg verschilt. Wil je toch even een geven, want dit is geen makkelijker beslissing.
vrijdag 15 juli 2011 om 21:08
quote:_discovery_ schreef op 15 juli 2011 @ 21:02:
Elninjoo, waarom geloofssprookjes?? Voor jou misschien, maar voor anderen niet.
Er zijn geen bewijzen voor het werkelijk bestaan van 'n god en alles wat er bij hoort, dus noem ik het indoctrinatie als zulke verhalen als waarheid gebracht worden.
Door te vertellen over de diverse religies en wat ze inhouden, houd je 't m.i. wat neutraler. Je pretendeert daarmee niet dat het zo is, maar dat er mensen zijn die er geloof aan hechten.
Elninjoo, waarom geloofssprookjes?? Voor jou misschien, maar voor anderen niet.
Er zijn geen bewijzen voor het werkelijk bestaan van 'n god en alles wat er bij hoort, dus noem ik het indoctrinatie als zulke verhalen als waarheid gebracht worden.
Door te vertellen over de diverse religies en wat ze inhouden, houd je 't m.i. wat neutraler. Je pretendeert daarmee niet dat het zo is, maar dat er mensen zijn die er geloof aan hechten.
