Kinderen
alle pijlers
Is het een kinderman?
maandag 18 juli 2011 om 12:58
Wie van jullie heeft kinderen met een man (ex) die toch niet zo'n leuke vader was als je dacht? Als je achteraf aan de signalen die ze hebben afgegeven of het gedrag dat ze hebben getoond terugdenkt, had je dat dan kunnen voorzien?
Ik vraag me soms af of mijn vriend wel echt vader wil zijn (we hebben nog geen kinderen). Aan de ene kant is hij heel lief, zorgzaam, actief en hij heeft humor, maar aan de andere kant is het bijvoorbeeld een work-a-holic. Daarnaast krijg ik niet het idee dat hij uitkijkt naar kinderen: hij vindt het krijgen van kinderen belangrijk om van zichzelf een verantwoordelijker persoon te maken, maar over de fun van voetballen met zijn zoon heeft hij het bijvoorbeeld nooit. Verder is hij al 40, terwijl ik overal lees dat ook mannen een gevoel van urgentie zouden hebben, omdat zij geen oude vader zouden willen zijn. Zijn grootouders zijn natuurlijk ook redelijk oud, maar ook voor hen voelt hij niet de noodzaak om 'op te schieten'. Bovendien vindt hij het onzin dat zijn zus haar carriere heeft stopgezet voor haar kinderen, terwijl ook ik voor enige tijd thuis wil blijven met toekomstige kinderen.
Ik vraag me soms af of mijn vriend wel echt vader wil zijn (we hebben nog geen kinderen). Aan de ene kant is hij heel lief, zorgzaam, actief en hij heeft humor, maar aan de andere kant is het bijvoorbeeld een work-a-holic. Daarnaast krijg ik niet het idee dat hij uitkijkt naar kinderen: hij vindt het krijgen van kinderen belangrijk om van zichzelf een verantwoordelijker persoon te maken, maar over de fun van voetballen met zijn zoon heeft hij het bijvoorbeeld nooit. Verder is hij al 40, terwijl ik overal lees dat ook mannen een gevoel van urgentie zouden hebben, omdat zij geen oude vader zouden willen zijn. Zijn grootouders zijn natuurlijk ook redelijk oud, maar ook voor hen voelt hij niet de noodzaak om 'op te schieten'. Bovendien vindt hij het onzin dat zijn zus haar carriere heeft stopgezet voor haar kinderen, terwijl ook ik voor enige tijd thuis wil blijven met toekomstige kinderen.
maandag 18 juli 2011 om 13:02
Mijn pa is ook een wolkaholic, is ie ook altijd geweest. Hij heeft ook nooit z'n carriere stopgezet voor zn kinderen en voetballen en dansvoorstellingen deed hij wel maar zag hij als 'moetjes'. Toch is mijn pa een superpa.
Wat vraag je je echt af: of hij wel kinderen wil of of jullie de taken wel evenredig gaan verdelen? Hoe verdelen jullie huishouden nu?
Wat vraag je je echt af: of hij wel kinderen wil of of jullie de taken wel evenredig gaan verdelen? Hoe verdelen jullie huishouden nu?
maandag 18 juli 2011 om 13:12
Het gedrag van anderen geeft geen garanties voor de toekomst. Je zult echt zelf moeten beslissen of jij met deze man kinderen wilt. Wat voor vader hij zal zijn, kun je nooit helemaal voorspellen, noch beïnvloeden.
Een open gesprek over jullie kinderwens lijkt mij zinnig. Daarnaast een gesprek over de concrete invulling ervan en hoe je de taken wilt verdelen. Veel mensen laten het hier op aankomen en dan blijken er later allerlei verwachtingen te zijn, die niet uitkomen.
Verder klinkt je post alsof er weinig echte communicatie tussen jullie is over dit en over andere zaken. Klopt dit of is heb je het gewoon zo opgeschreven?
Een open gesprek over jullie kinderwens lijkt mij zinnig. Daarnaast een gesprek over de concrete invulling ervan en hoe je de taken wilt verdelen. Veel mensen laten het hier op aankomen en dan blijken er later allerlei verwachtingen te zijn, die niet uitkomen.
Verder klinkt je post alsof er weinig echte communicatie tussen jullie is over dit en over andere zaken. Klopt dit of is heb je het gewoon zo opgeschreven?
maandag 18 juli 2011 om 13:12
Als hij wil blijven werken en jij wilt juist minder werken dan zou dat voor jullie toch een prima oplossing kunnen zijn? Ik zou er eens met hem over praten. Zeg hem eerlijk wat je hier op het forum schrijft, dat je twijfelt over zijn motivatie om kinderen te krijgen.
Aan de andere kant: ik heb (lang) een kinderwens gehad maar als iemand me had gevraagd waarom ik nou zo graag kinderen wilde had ik dat denk ik niet kunnen zeggen. Nu ik er eentje heb kan ik zelfs niet heel concreet zeggen waarom nummer twee ontzettend welkom is. Vaak is het verlangen naar een kindje toch iets abstracts. Veel verder dan dromen over zondagochtenden met zijn drietjes in het grote bed zijn man en ik eigenlijk nooit gekomen.
Aan de andere kant: ik heb (lang) een kinderwens gehad maar als iemand me had gevraagd waarom ik nou zo graag kinderen wilde had ik dat denk ik niet kunnen zeggen. Nu ik er eentje heb kan ik zelfs niet heel concreet zeggen waarom nummer twee ontzettend welkom is. Vaak is het verlangen naar een kindje toch iets abstracts. Veel verder dan dromen over zondagochtenden met zijn drietjes in het grote bed zijn man en ik eigenlijk nooit gekomen.
maandag 18 juli 2011 om 13:19
quote:madille schreef op 18 juli 2011 @ 12:58:
Ik vraag me soms af of mijn vriend wel echt vader wil zijn (we hebben nog geen kinderen). Aan de ene kant is hij heel lief, zorgzaam, actief en hij heeft humor, maar aan de andere kant is het bijvoorbeeld een work-a-holic. Daarnaast krijg ik niet het idee dat hij uitkijkt naar kinderen: hij vindt het krijgen van kinderen belangrijk om van zichzelf een verantwoordelijker persoon te maken, maar over de fun van voetballen met zijn zoon heeft hij het bijvoorbeeld nooit. Verder is hij al 40, terwijl ik overal lees dat ook mannen een gevoel van urgentie zouden hebben, omdat zij geen oude vader zouden willen zijn..
Kinderen moeten niet geboren worden met een 'taak': Niet om hun ouders verantwoordelijker te maken, niet om ze te dwingen er een regelmatiger leven op na te houden, en al helemaal niet om bv. de relatie tussen hun ouders te redden.
Natuurlijk verander je als je kinderen krijgt, en je kunt je van tevoren nooit helemáál voorstellen hoe het zal zijn. Maar de reden die je vriend nu aangeeft vind ik persoonlijk een hele slechte.
Zorg alsjeblieft dat je ook dingen als de verdeling van zorgtaken en wie er hoeveel blijft werken, goed hebt afgesproken vóór je met de pil stopt. Aan die afspraken wordt achteraf nog vaak genoeg gesleuteld, maar als je helemaal niets hebt afgesproken kan dit je helemaal vies gaan tegenvallen.
Ik vraag me soms af of mijn vriend wel echt vader wil zijn (we hebben nog geen kinderen). Aan de ene kant is hij heel lief, zorgzaam, actief en hij heeft humor, maar aan de andere kant is het bijvoorbeeld een work-a-holic. Daarnaast krijg ik niet het idee dat hij uitkijkt naar kinderen: hij vindt het krijgen van kinderen belangrijk om van zichzelf een verantwoordelijker persoon te maken, maar over de fun van voetballen met zijn zoon heeft hij het bijvoorbeeld nooit. Verder is hij al 40, terwijl ik overal lees dat ook mannen een gevoel van urgentie zouden hebben, omdat zij geen oude vader zouden willen zijn..
Kinderen moeten niet geboren worden met een 'taak': Niet om hun ouders verantwoordelijker te maken, niet om ze te dwingen er een regelmatiger leven op na te houden, en al helemaal niet om bv. de relatie tussen hun ouders te redden.
Natuurlijk verander je als je kinderen krijgt, en je kunt je van tevoren nooit helemáál voorstellen hoe het zal zijn. Maar de reden die je vriend nu aangeeft vind ik persoonlijk een hele slechte.
Zorg alsjeblieft dat je ook dingen als de verdeling van zorgtaken en wie er hoeveel blijft werken, goed hebt afgesproken vóór je met de pil stopt. Aan die afspraken wordt achteraf nog vaak genoeg gesleuteld, maar als je helemaal niets hebt afgesproken kan dit je helemaal vies gaan tegenvallen.
maandag 18 juli 2011 om 13:27
quote:lilalinda schreef op 18 juli 2011 @ 13:15:
Mijn ervaring is wel, dat mannen pas over het vaderschap gaan nadenken als de baby in de wieg ligt (of paar weken later).
Voorpret/babyboeken lezen doen ze niet aan.
(tenminste de mannen in mijn omgeving)Inderdaad. Ik had mijn man al meerdere keren gezegd dat hij een boek over bevallen moest lezen dat ik gekocht had. Op de dag van de inleiding zat hij er nog wat in te bladeren en dat was de eerste keer dat hij het in handen had. Maar hij is een geweldige vader!!
Mijn ervaring is wel, dat mannen pas over het vaderschap gaan nadenken als de baby in de wieg ligt (of paar weken later).
Voorpret/babyboeken lezen doen ze niet aan.
(tenminste de mannen in mijn omgeving)Inderdaad. Ik had mijn man al meerdere keren gezegd dat hij een boek over bevallen moest lezen dat ik gekocht had. Op de dag van de inleiding zat hij er nog wat in te bladeren en dat was de eerste keer dat hij het in handen had. Maar hij is een geweldige vader!!
maandag 18 juli 2011 om 13:35
Mijn man is helemaal niet zo. Gek op kinderen, altijd al geweest en heel duidelijk over zijn kinderwens. We hebben er dan ook 4 en als het aan hem lag was onze jongste niet de laatste.
Al ruim voor de eerste zwangerschap heel betrokken(voor 3 van de 4 moesten we de medische molen in) en hij heeft zich grondig voorbereid. Hij is ook altijd degene die er 's nachts uit gaat als dat nodig is, als het enigszins kan gaat hij naar schoolse en naschoolse activiteiten, ondanks het feit dat hij ruim 50 uur per week werkt.
De "argumenten" die de vriend van TO aandraagt lopen wat mij betreft niet over van enthousiasme voor het vaderschap, verre van.
Mijn man schijnt een uitzondering te zijn wbt zjn enthousiasme voor het vaderschap, maar ik zou toch nog wel een paar keer nadenken als dit het enige is waarom de vriend van TO een kind zou willen.
Al ruim voor de eerste zwangerschap heel betrokken(voor 3 van de 4 moesten we de medische molen in) en hij heeft zich grondig voorbereid. Hij is ook altijd degene die er 's nachts uit gaat als dat nodig is, als het enigszins kan gaat hij naar schoolse en naschoolse activiteiten, ondanks het feit dat hij ruim 50 uur per week werkt.
De "argumenten" die de vriend van TO aandraagt lopen wat mij betreft niet over van enthousiasme voor het vaderschap, verre van.
Mijn man schijnt een uitzondering te zijn wbt zjn enthousiasme voor het vaderschap, maar ik zou toch nog wel een paar keer nadenken als dit het enige is waarom de vriend van TO een kind zou willen.
maandag 18 juli 2011 om 13:48
Pink, mijn man is hetzelfde. Kinderen van anderen vindt hij doorgaans niet erg leuk (understatement), maar zijn eigen kinderen vindt hij geweldig! Hij vindt het zelfs zo leuk om vader te zijn, dat hij razend enthousiast is over kindje nummer vier dat ergens eind januari verwacht wordt. Hij is blij, ik zweet peentjes!
maandag 18 juli 2011 om 13:49
Mijn man had echt helemaal niets met kinderen, was er zowat bang voor zelfs. Hij is nog geen vader, over een week of vijf pas maar ik val al 8 maanden van mijn stoel van zijn betrokkenheid en liefde voor zijn ongeboren zoontje.
Ik denk dat mijn man een heel erg leuke vader zal zijn. Andere mensen zeggen dat al jaren tegen hem, zelfs al toen hij het echt niet wilde horen (en ik me er ook niets bij kon voorstellen). Mijn man was overigens ook pas na zijn 40e toe aan het vaderschap.
Mijn eigen vader is een work aholic en heeft nooit zijn carriere onderbroken voor zijn kinderen, integendeel zelfs. En toch is hij een geweldige vader en ook een superopa voor mijn neefjes en nichtjes.
Ik denk dat mijn man een heel erg leuke vader zal zijn. Andere mensen zeggen dat al jaren tegen hem, zelfs al toen hij het echt niet wilde horen (en ik me er ook niets bij kon voorstellen). Mijn man was overigens ook pas na zijn 40e toe aan het vaderschap.
Mijn eigen vader is een work aholic en heeft nooit zijn carriere onderbroken voor zijn kinderen, integendeel zelfs. En toch is hij een geweldige vader en ook een superopa voor mijn neefjes en nichtjes.
maandag 18 juli 2011 om 14:03
quote:lilalinda schreef op 18 juli 2011 @ 13:15:
Mijn ervaring is wel, dat mannen pas over het vaderschap gaan nadenken als de baby in de wieg ligt (of paar weken later).
Voorpret/babyboeken lezen doen ze niet aan.
(tenminste de mannen in mijn omgeving)Als vrouwen een baby zien, dan krijgen ze een vergrootte pupil. Bij mannen is dit niet zo... totdat ze zelf vader zijn geworden. Dan krijgen ook zij een vergrootte pupilreactie.
Mijn ervaring is wel, dat mannen pas over het vaderschap gaan nadenken als de baby in de wieg ligt (of paar weken later).
Voorpret/babyboeken lezen doen ze niet aan.
(tenminste de mannen in mijn omgeving)Als vrouwen een baby zien, dan krijgen ze een vergrootte pupil. Bij mannen is dit niet zo... totdat ze zelf vader zijn geworden. Dan krijgen ook zij een vergrootte pupilreactie.
Liever elitair dan een pauper!
maandag 18 juli 2011 om 14:28
Ik heb hier ook z'on man, we hebben ondertussen 2 kinderen. Ik had er echter wel vertrouwen in dat hij een groot genoeg verantwoordelijkheidsgevoel zou hebben om goede vader te zijn, en dat is ie ook. Wel is hij nog steeds work-a-holic en hebben we de taken dus duidelijk verdeeld. Misschien moet je aan jezelf vragen wat je ervoor over hebt? Mijn carriere komt in ieder geval op de tweede plaats, maar dat zijn keuzes. Hij hoeft er zeker niet een mindere vader om te zijn.
Vader zijn bepaalt zich niet in besteedbare tijd per dag
Vader zijn bepaalt zich niet in besteedbare tijd per dag
maandag 18 juli 2011 om 14:34
quote:Aubrey schreef op 18 juli 2011 @ 13:09:
Hij vindt het krijgen van kinderen belangrijk omdat hij zich dan als een verantwoordelijker persoon kan zien? En dit zijn de woorden van een 40 jarige man? Klinkt mij niet als een goede motivatie voor het krijgen van kinderen.
Nee dat lijkt mij ook. Hij houdt ook niet zo van verantwoordelijkheden. Hij heeft zijn eigen bedrijf, maar papierwerk is niet iets waar hij zich graag mee bezig houdt; alleen het inhoudelijke werk spreekt hem aan. Ik ben als een soort secretaresse voor hem, naast mijn gewone baan. Ik heb dan ook het idee dat hij kinderen niet ziet als gezelligheid, maar als zorgen.
De vriend van mijn beste vriendin schreeuwt het hardst dat hij kinderen wil. Hij is al aan het bedenken wat hij met ze gaat doen. Het zou leuk zijn als mijn vriend zo was geweest, maar dat is dus niet zo. De vraag is: is dat erg? draait hij nog bij als hij eenmaal kinderen heeft?
Hij vindt het krijgen van kinderen belangrijk omdat hij zich dan als een verantwoordelijker persoon kan zien? En dit zijn de woorden van een 40 jarige man? Klinkt mij niet als een goede motivatie voor het krijgen van kinderen.
Nee dat lijkt mij ook. Hij houdt ook niet zo van verantwoordelijkheden. Hij heeft zijn eigen bedrijf, maar papierwerk is niet iets waar hij zich graag mee bezig houdt; alleen het inhoudelijke werk spreekt hem aan. Ik ben als een soort secretaresse voor hem, naast mijn gewone baan. Ik heb dan ook het idee dat hij kinderen niet ziet als gezelligheid, maar als zorgen.
De vriend van mijn beste vriendin schreeuwt het hardst dat hij kinderen wil. Hij is al aan het bedenken wat hij met ze gaat doen. Het zou leuk zijn als mijn vriend zo was geweest, maar dat is dus niet zo. De vraag is: is dat erg? draait hij nog bij als hij eenmaal kinderen heeft?
maandag 18 juli 2011 om 14:36
maandag 18 juli 2011 om 14:36
quote:pinks schreef op 18 juli 2011 @ 14:20:
Ik heb eens in je topics teruggebladerd en ik vraag me af hoe jullie het huizenprobleem nu hebben opgelost. Lijkt wel alsof jullie het moeilijk hebben bij het nemen van grote beslissingen samen. Of zijn jullie daar toen goed uit gekomen?We zijn toen voor huren gegaan (zijn keuze).
Ik heb eens in je topics teruggebladerd en ik vraag me af hoe jullie het huizenprobleem nu hebben opgelost. Lijkt wel alsof jullie het moeilijk hebben bij het nemen van grote beslissingen samen. Of zijn jullie daar toen goed uit gekomen?We zijn toen voor huren gegaan (zijn keuze).
