Relaties
alle pijlers
Grrr Schoonmoeder, help!
dinsdag 19 juli 2011 om 17:10
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen hoe ik met deze situatie om moet gaan:
Mijn vriend en ik zijn meer dan 6 jaar bij elkaar en we wonen nu ongeveer 2 jaar samen. Vanaf het begin heeft mijn schoonmoeder mij nooit gemogen tot de dag van vandaag. Op het begin uitte ze haar frustraties aan mij op mijn vriend af. Ik was te stil, at te weinig en was niet goed genoeg voor mijn vriend en ga zo maar door.. kortom: niet haar ideale schoondochter die zij voor ogen had voor haar zoon. Hun zijn stadsmensen (hoor ik altijd van haar zo hoe trots ze daarop is) en ik kom uit een dorp, en elke tractor die voorbij kwam daar zei ze: ''Nou dat doet je weer aan thuis denken HÉ?'' of ''ik wist niet dat ze bij jullie een supermarkt hebben HAHA'. ik zou nooit in dat ''gat'' willen wonen.'' t is leuk voor een grap, 1 x maar ik hoor dat nog steeds na 6 jaar. Ik weet op zulke momenten niet te reageren, ben nogal rustig van mijzelf. Zo zegt ze ook altijd dat er een leuke meid loopt voor mijn vriend en dan wijst ze naar een meisje. Mijn vriend heeft vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze op moet houden, maar ze blijft doorgaan. Op verjaardagen zitten zij apart van mijn familie, mijn ouders lopen naar hun, praatje maken maar het initiatief zal nooit van hun komen. Wij hadden hun nog uitgenodigd voor een BBQ met mijn familie erbij, ook dat hebben ze afgeslagen. Ze hebben ook altijd wat te klagen over het huis, dat is vies in hun ogen. We hebben nog geen kinderen, maar ik zie er nu al tegenop hoe dat later moet met de schoonfamilie. Mijn schoonmoeder is nogal een dominant type en zal zich waarschijnlijk met de opvoeding bemoeien en dan bedoel ik niet een ''goede opvoeding'' maar het kind verpesten. Hun zijn in sommige dingen associaal en hebben mij al verteld dat als hun toekomstige kleinkind bij hun is dat dan het kind VERPEST word?! Ik heb helemaal geen behoefte meer om hun te zien, maar ik vind het sneu voor mijn vriend. Hoe kan ik dit het beste aanpakken?
Mijn vriend en ik zijn meer dan 6 jaar bij elkaar en we wonen nu ongeveer 2 jaar samen. Vanaf het begin heeft mijn schoonmoeder mij nooit gemogen tot de dag van vandaag. Op het begin uitte ze haar frustraties aan mij op mijn vriend af. Ik was te stil, at te weinig en was niet goed genoeg voor mijn vriend en ga zo maar door.. kortom: niet haar ideale schoondochter die zij voor ogen had voor haar zoon. Hun zijn stadsmensen (hoor ik altijd van haar zo hoe trots ze daarop is) en ik kom uit een dorp, en elke tractor die voorbij kwam daar zei ze: ''Nou dat doet je weer aan thuis denken HÉ?'' of ''ik wist niet dat ze bij jullie een supermarkt hebben HAHA'. ik zou nooit in dat ''gat'' willen wonen.'' t is leuk voor een grap, 1 x maar ik hoor dat nog steeds na 6 jaar. Ik weet op zulke momenten niet te reageren, ben nogal rustig van mijzelf. Zo zegt ze ook altijd dat er een leuke meid loopt voor mijn vriend en dan wijst ze naar een meisje. Mijn vriend heeft vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze op moet houden, maar ze blijft doorgaan. Op verjaardagen zitten zij apart van mijn familie, mijn ouders lopen naar hun, praatje maken maar het initiatief zal nooit van hun komen. Wij hadden hun nog uitgenodigd voor een BBQ met mijn familie erbij, ook dat hebben ze afgeslagen. Ze hebben ook altijd wat te klagen over het huis, dat is vies in hun ogen. We hebben nog geen kinderen, maar ik zie er nu al tegenop hoe dat later moet met de schoonfamilie. Mijn schoonmoeder is nogal een dominant type en zal zich waarschijnlijk met de opvoeding bemoeien en dan bedoel ik niet een ''goede opvoeding'' maar het kind verpesten. Hun zijn in sommige dingen associaal en hebben mij al verteld dat als hun toekomstige kleinkind bij hun is dat dan het kind VERPEST word?! Ik heb helemaal geen behoefte meer om hun te zien, maar ik vind het sneu voor mijn vriend. Hoe kan ik dit het beste aanpakken?
dinsdag 19 juli 2011 om 18:31
Ik zou persoonlijk niet snel beginnen met terugsneren. Je schoonmoeder maakt uit zichzelf al nare opmerkingen. Geef haar geen extra reden om dat te vergoeilijken.
Het enige wat werkt is opstappen zodra ze over de grens gaan. Ik heb het bij mijn eigen moeder gedaan en na 27 jaar houdt ze zich eindelijk een beetje in wanneer ik er ben.
Bepaal je grens, maak die duidelijk en verbind er consequenties aan. En hou je er vervolgens aan.
Stap op en wees blij met de tijd die wel goed ging.
Het enige wat werkt is opstappen zodra ze over de grens gaan. Ik heb het bij mijn eigen moeder gedaan en na 27 jaar houdt ze zich eindelijk een beetje in wanneer ik er ben.
Bepaal je grens, maak die duidelijk en verbind er consequenties aan. En hou je er vervolgens aan.
Stap op en wees blij met de tijd die wel goed ging.
dinsdag 19 juli 2011 om 18:43
Je hebt tot nu toe niets gezegd tegen je schoonmoeder. Ik kan me voorstellen dat de drempel om het alsnog met haar te bespreken na 6 jaar heel erg hoog is geworden. Je geeft aan dat je rustig bent van jezelf, aangezien je tot nu toe je grens niet hebt aangegeven denk ik dat je niet assertief bent/ gewend bent assertief te zijn.
Hoe moeilijk ook, ik wil je wel aanraden om alsnog met je schoonmoeder in gesprek te gaan en aan te geven wat haar opmerkingen met jou doen. Ga eens alleen met haar zitten. Je kunt rustig zeggen 'ik wil graag iets met je bespreken en ik vind het lastig dat aan te kaarten.' Je kunt vervolgens haar gedrag benoemen en wat voor invloed dat op jou heeft.
'Je maakt vaak negatieve opmerkingen over mijn dorpse afkomst. Je wijst je zoon waar ik bij ben op andere vrouwen, en zeg je tegen hem dat je die geschikter voor hem vindt. Je hebt ook weleens gezegd dat je mij niet goed genoeg voor hem vindt. Ik merk dat die opmerkingen veel met mij doen. Ik word er stiller van en omdat ik me ongemakkelijk voel, ga ik niet graag bij je op bezoek. Ik zou het prettig vinden als je voornoemde opmerkingen in de toekomst voor je houdt. Mocht er iets zijn in mijn gedrag waar jij je aan stoort, dan hoor ik het graag van je. Dan kunnen we daar op normale wijze over praten.`
Op deze wijze ontstaat er ongetwijfeld een gesprek. Afhankelijk van hoe het gesprek gaat kun je aangeven dat je al lange tijd hier tegenaan hikt en dat je je steeds ongemakkelijker bent gaan voelen. Dat je begrijpt dat het misschien rauw op haar dak valt, maar dat je het wel bespreekbaar wil maken. Of misschien krijg je ook wel feedback op jouw gedragingen. En kun je daarover in gesprek. En wellicht tref je een ontzettende hork die persoonlijke opmerkingen tegen je maakt. Blijf dat dan op bovengenoemde wijze aangeven. ´De opmerking die je nu maakt, is precies het soort opmerking die ik bedoel.´ Of 'Ik merk dat je duidelijk moeite mij hebt, alleen je speelt dit erg op de persoon. Kun je me ook concreet uitleggen welk gedrag je stoort?' En mocht het allemaal niet helpen, dan kun je in de spiegel kijken en zeggen: "ik heb er alles aan gedaan."
Deze aanpak vergt even oefening, maar hou het gewoon consequent vol. Dus als ze daarna weer zo'n 'grapje' maakt, je voor lul zet of wat dan ook, gewoon zeggen 'dat wat je nu doet, dat vind ik erg onplezierig/ onbeleefd/ het geeft de volgende indruk. Ik heb liever dat je dat in het vervolg niet doet."
Bij voortdurende escalaties kun je er natuurlijk uiteindelijk voor kiezen om zelf geen, of zo min mogelijk, contact met je schoonouders te hebben. In de ideale situatie is er, vooral ook als je kinderen hebt, natuurlijk wel contact. En misschien he, wordt het contact al veel beter als jij duidelijk je grenzen weet te stellen.
Heel veel succes en bedenk, als het niet werkt... ligt dat echt niet aan jou. Dan heb jij je best gedaan. Geef alsjeblieft je grenzen aan, hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt. (Dat zal je na 6 jaar niet onbekend in je oren klinken.)
Hoe moeilijk ook, ik wil je wel aanraden om alsnog met je schoonmoeder in gesprek te gaan en aan te geven wat haar opmerkingen met jou doen. Ga eens alleen met haar zitten. Je kunt rustig zeggen 'ik wil graag iets met je bespreken en ik vind het lastig dat aan te kaarten.' Je kunt vervolgens haar gedrag benoemen en wat voor invloed dat op jou heeft.
'Je maakt vaak negatieve opmerkingen over mijn dorpse afkomst. Je wijst je zoon waar ik bij ben op andere vrouwen, en zeg je tegen hem dat je die geschikter voor hem vindt. Je hebt ook weleens gezegd dat je mij niet goed genoeg voor hem vindt. Ik merk dat die opmerkingen veel met mij doen. Ik word er stiller van en omdat ik me ongemakkelijk voel, ga ik niet graag bij je op bezoek. Ik zou het prettig vinden als je voornoemde opmerkingen in de toekomst voor je houdt. Mocht er iets zijn in mijn gedrag waar jij je aan stoort, dan hoor ik het graag van je. Dan kunnen we daar op normale wijze over praten.`
Op deze wijze ontstaat er ongetwijfeld een gesprek. Afhankelijk van hoe het gesprek gaat kun je aangeven dat je al lange tijd hier tegenaan hikt en dat je je steeds ongemakkelijker bent gaan voelen. Dat je begrijpt dat het misschien rauw op haar dak valt, maar dat je het wel bespreekbaar wil maken. Of misschien krijg je ook wel feedback op jouw gedragingen. En kun je daarover in gesprek. En wellicht tref je een ontzettende hork die persoonlijke opmerkingen tegen je maakt. Blijf dat dan op bovengenoemde wijze aangeven. ´De opmerking die je nu maakt, is precies het soort opmerking die ik bedoel.´ Of 'Ik merk dat je duidelijk moeite mij hebt, alleen je speelt dit erg op de persoon. Kun je me ook concreet uitleggen welk gedrag je stoort?' En mocht het allemaal niet helpen, dan kun je in de spiegel kijken en zeggen: "ik heb er alles aan gedaan."
Deze aanpak vergt even oefening, maar hou het gewoon consequent vol. Dus als ze daarna weer zo'n 'grapje' maakt, je voor lul zet of wat dan ook, gewoon zeggen 'dat wat je nu doet, dat vind ik erg onplezierig/ onbeleefd/ het geeft de volgende indruk. Ik heb liever dat je dat in het vervolg niet doet."
Bij voortdurende escalaties kun je er natuurlijk uiteindelijk voor kiezen om zelf geen, of zo min mogelijk, contact met je schoonouders te hebben. In de ideale situatie is er, vooral ook als je kinderen hebt, natuurlijk wel contact. En misschien he, wordt het contact al veel beter als jij duidelijk je grenzen weet te stellen.
Heel veel succes en bedenk, als het niet werkt... ligt dat echt niet aan jou. Dan heb jij je best gedaan. Geef alsjeblieft je grenzen aan, hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt. (Dat zal je na 6 jaar niet onbekend in je oren klinken.)
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 19 juli 2011 om 18:46
Probeer eens: "Wat jammer nou dat u niet over andere onderwerpen kunt praten. Algemene ontwikkeling was in uw tijd zeker geen schoolvak?".
Mijn ex schoonmoeder was ook zo'n stom stuk vreten, om het maar even plastisch uit te drukken. Ga niet in discussie met mensen met wie niet te praten valt.
Mijn ex schoonmoeder was ook zo'n stom stuk vreten, om het maar even plastisch uit te drukken. Ga niet in discussie met mensen met wie niet te praten valt.
verba volant, scripta manent.
dinsdag 19 juli 2011 om 18:54
@cici
Eenvoudigweg omdat ze m'n moeder is. Daarnaast heeft ze psychische hulp nodig, maar wil ze die niet accepteren. Ze is mijn moeder en ik hou van haar. Ondertussen kan ik haar gedrag loskoppelen van haar persoon. En bepaald gedrag tolereer kan ik niet meer tolereren. Dan is het over. Gelukkig is ze meer dan haar gedrag en probeer ik de tijd dat het goed gaat te waarderen.
Ik kan mijn moeder niet veranderen, maar ik kan wel de manier waarop ik er mee omga aanpassen op een manier waarop ik er het minst last van heb.
Eenvoudigweg omdat ze m'n moeder is. Daarnaast heeft ze psychische hulp nodig, maar wil ze die niet accepteren. Ze is mijn moeder en ik hou van haar. Ondertussen kan ik haar gedrag loskoppelen van haar persoon. En bepaald gedrag tolereer kan ik niet meer tolereren. Dan is het over. Gelukkig is ze meer dan haar gedrag en probeer ik de tijd dat het goed gaat te waarderen.
Ik kan mijn moeder niet veranderen, maar ik kan wel de manier waarop ik er mee omga aanpassen op een manier waarop ik er het minst last van heb.
dinsdag 19 juli 2011 om 18:56
De tips mbt opmerkingen die je terug kunt maken, zou ik laten liggen. Daar bereik je niets mee. Als je zo niet in elkaar zit, komt het niet verder dan het opdreunen van ingestudeerde pittige opmerkingen. Je schoonmoeder zal er waarschijnlijk weinig onder lijden of alleen maar lulliger worden. Zelf voel je je er niet fijn bij, want het zit niet in je.
Met gelijke munt terug betalen werkt alleen als je zelf ook tamelijk direct bent en je de opmerkingen niet heel erg aantrekt/ van je af kan zetten, bereid bent om een strijd aan te gaan en het liefst een goede inzage hebt in de reactie van de ander. Anders word je er alleen maar ongelukkiger van en is de kans groot dat het escaleert.
Met gelijke munt terug betalen werkt alleen als je zelf ook tamelijk direct bent en je de opmerkingen niet heel erg aantrekt/ van je af kan zetten, bereid bent om een strijd aan te gaan en het liefst een goede inzage hebt in de reactie van de ander. Anders word je er alleen maar ongelukkiger van en is de kans groot dat het escaleert.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
dinsdag 19 juli 2011 om 19:04
En cici: het ligt er maar aan wat je verwachtingen zijn. Als een kleffe knusse familie er niet in zit, dan is het beter voor jezelf om daar vrede mee te hebben. Niet te vaak stresssituaties op willen zoeken en de lat vooral laag houden.
Nog een tip:
Bedenk voor een etentje hoeveel boeren en scheten ze gaan laten. En tel ze vervolgens. Zo maak je er een spelletje van met je vriend. Dan hebben jullie samen een binnenpretje aan tafel. Maak van de nood een deugd!
Nog een tip:
Bedenk voor een etentje hoeveel boeren en scheten ze gaan laten. En tel ze vervolgens. Zo maak je er een spelletje van met je vriend. Dan hebben jullie samen een binnenpretje aan tafel. Maak van de nood een deugd!
dinsdag 19 juli 2011 om 19:08
quote:banaanaap schreef op 19 juli 2011 @ 19:04:
En cici: het ligt er maar aan wat je verwachtingen zijn. Als een kleffe knusse familie er niet in zit, dan is het beter voor jezelf om daar vrede mee te hebben. Niet te vaak stresssituaties op willen zoeken en de lat vooral laag houden.
Ik begrijp wat je zegt hoor. Ik sta daar alleen zelf totaal anders in. Ik heb namelijk wél het contact met mijn moeder verbroken omdat het mij teveel teleurstelling, stress en woede opleverde. En een oppervlakkig contact zag ik niet zitten.
En cici: het ligt er maar aan wat je verwachtingen zijn. Als een kleffe knusse familie er niet in zit, dan is het beter voor jezelf om daar vrede mee te hebben. Niet te vaak stresssituaties op willen zoeken en de lat vooral laag houden.
Ik begrijp wat je zegt hoor. Ik sta daar alleen zelf totaal anders in. Ik heb namelijk wél het contact met mijn moeder verbroken omdat het mij teveel teleurstelling, stress en woede opleverde. En een oppervlakkig contact zag ik niet zitten.
dinsdag 19 juli 2011 om 19:15
Misschien komt het nog wel het meest doordat een groot deel van die emoties plaats heeft gemaakt voor medelijden. Ze is een boze, gefrustreerde, verdrietige vrouw die niet weet wat ze met haar emoties aan moet.
Door weg te gaan vòòr ze mijn grens heeft bereikt, doet ze mij niet zoveel pijn, sta ik erboven. Het is gewoon sneu. Maar ze blijft m'n moeder en dat is ook de realiteit.
Door weg te gaan vòòr ze mijn grens heeft bereikt, doet ze mij niet zoveel pijn, sta ik erboven. Het is gewoon sneu. Maar ze blijft m'n moeder en dat is ook de realiteit.
dinsdag 19 juli 2011 om 22:11
quote:Cici25 schreef op 19 juli 2011 @ 18:37:
@ Banaanaap en Liselore: wat is voor jullie de reden om nog contact te houden met je (schoon-)moeder?
Klinkt namelijk niet als een erg gezellige situatie...de reden is dat het de moeder van mijn partner is en dat is voor hem belangrijk. Ik steun mijn partner ten alle tijde dus ook in het contact met zijn moeder die tegen hem ook niet altijd aardig is. Ik zou het mijn partner niet lastiger willen maken om perse het contact te willen verbreken, dat is ook nergens voor nodig ik kan best een kop koffie lief glimlachen omwille van mijn partner. En als zij lelijk doen gaan we weg.
@ Banaanaap en Liselore: wat is voor jullie de reden om nog contact te houden met je (schoon-)moeder?
Klinkt namelijk niet als een erg gezellige situatie...de reden is dat het de moeder van mijn partner is en dat is voor hem belangrijk. Ik steun mijn partner ten alle tijde dus ook in het contact met zijn moeder die tegen hem ook niet altijd aardig is. Ik zou het mijn partner niet lastiger willen maken om perse het contact te willen verbreken, dat is ook nergens voor nodig ik kan best een kop koffie lief glimlachen omwille van mijn partner. En als zij lelijk doen gaan we weg.
dinsdag 19 juli 2011 om 23:12
Wat een vervelend mens zeg. In dat geval zou ik het niet kunnen laten om hele sarcastische opmerkingen te maken, zoals ik eerder al las. Maar ja, dat kun je alleen maar doen als het je echt niet raakt en ik denk dat dat bij jou wel het geval is.... Bijv. als ze zegt dat ze je kids gaan verpesten, dan zou ik zeggen: o dat doe ik zelf wel hoor! Ik denk dat ze hier nog een beetje manieren leren, maar ik als moeder ... haha. Ze leren bij mij niet eens abn want ik kom uit een dorp dus dat wordt lastig. Kijken of ze daarvan terug heeft.
Mijn schoonmoeder en ik zijn ook niet de beste vriendinnen, maar ik laat haar ook niet zo dichtbij komen dat ze me nog kan raken. Ik heb er een tijdje mee gezeten dat er bepaalde opmerkingen werden gemaakt en dat ik niet zo in haar straatje pas, maar uiteindelijk ben ik daarmee gestopt. Nu denk ik, ach ja, als we elkaar zien dan maar even, ene oor in en andere oor uit.
Ik hou het directe contact wel op afstand, ze dringen zich heel erg op maar zeg gewoon wanneer ik wel en niet wil dat ze komen. Of andersom, als wij gebeld worden en ze probeert mijn man over te halen over de telefoon en hij vraagt mij of iets uitkomt dan zeg ik ook gewoon waar het op staat.
Ze vindt me toch al niet aardig dus waarom al die moeite doen.
Je hoeft die opmerkingen niet over je heen te laten komen, maar zeg er gewoon wat van en als je er genoeg van hebt zou ik ze gewoon negeren of het contact op afstand houden.
Mijn schoonmoeder en ik zijn ook niet de beste vriendinnen, maar ik laat haar ook niet zo dichtbij komen dat ze me nog kan raken. Ik heb er een tijdje mee gezeten dat er bepaalde opmerkingen werden gemaakt en dat ik niet zo in haar straatje pas, maar uiteindelijk ben ik daarmee gestopt. Nu denk ik, ach ja, als we elkaar zien dan maar even, ene oor in en andere oor uit.
Ik hou het directe contact wel op afstand, ze dringen zich heel erg op maar zeg gewoon wanneer ik wel en niet wil dat ze komen. Of andersom, als wij gebeld worden en ze probeert mijn man over te halen over de telefoon en hij vraagt mij of iets uitkomt dan zeg ik ook gewoon waar het op staat.
Ze vindt me toch al niet aardig dus waarom al die moeite doen.
Je hoeft die opmerkingen niet over je heen te laten komen, maar zeg er gewoon wat van en als je er genoeg van hebt zou ik ze gewoon negeren of het contact op afstand houden.
woensdag 20 juli 2011 om 00:04
Als ik jou was zou ik het contact met haar beperken tot een aantal vaste momenten per jaar, twee of drie ofzo. Bijvoorbeeld haar verjaardag en oud/nieuw. Daarbuiten ga je gewoon niet naar hen toe. Komen ze bij jou, dan blijf je beleefd maar kortaf.
Dit hoef je niet te pikken en als ze er voor kiezen om je zo te behandelen dan is minimaal contact (en waarschijnlijk daardoor minder contact met hun zoon) de consequentie.
Dit hoef je niet te pikken en als ze er voor kiezen om je zo te behandelen dan is minimaal contact (en waarschijnlijk daardoor minder contact met hun zoon) de consequentie.
woensdag 20 juli 2011 om 07:23
De postings die banaanaap en liselore hebben gedaan zijn m.i de postings waar je voor dit moment het meeste aan hebt. Je zult ws niet 6 jaar over je grenzen hebben laten lopen als je assertief genoeg bent om er op de juiste manier op in te haken.Terugnseren zal de boel denk ik niet verbeteren, eerder op scherp stellen.
Een gesprek erover met je vriend, verwachtingen over en weer lijkt me wel nuttig. Het is van belang dat er grenzen gesteld worden.
Een gesprek erover met je vriend, verwachtingen over en weer lijkt me wel nuttig. Het is van belang dat er grenzen gesteld worden.
woensdag 20 juli 2011 om 07:39
woensdag 20 juli 2011 om 08:36
Balen TO, wat een vreselijk mens is dat! Misschien heb je iets aan dit topic (gaat eerst over de oma, maar als gauw over moeders/schoonmoeders): http://forum.viva.nl/forum/Relaties/opd ... ges/115569
Hopen dat dit werkt, nog niet eerder een link toegevoegd op dit forum. Sterkte en denk eraan: TEFAL!
Hopen dat dit werkt, nog niet eerder een link toegevoegd op dit forum. Sterkte en denk eraan: TEFAL!
woensdag 20 juli 2011 om 09:59
quote:Hunniebunnie schreef op 20 juli 2011 @ 08:36:
Balen TO, wat een vreselijk mens is dat! Misschien heb je iets aan dit topic (gaat eerst over de oma, maar als gauw over moeders/schoonmoeders): http://forum.viva.nl/forum/Relaties/opd ... ges/115569
Hopen dat dit werkt, nog niet eerder een link toegevoegd op dit forum. Sterkte en denk eraan: TEFAL!
Mag ik een uitleg aub?
Balen TO, wat een vreselijk mens is dat! Misschien heb je iets aan dit topic (gaat eerst over de oma, maar als gauw over moeders/schoonmoeders): http://forum.viva.nl/forum/Relaties/opd ... ges/115569
Hopen dat dit werkt, nog niet eerder een link toegevoegd op dit forum. Sterkte en denk eraan: TEFAL!
Mag ik een uitleg aub?
woensdag 20 juli 2011 om 10:44
quote:dogcrazy schreef op 20 juli 2011 @ 07:23:
De postings die banaanaap en liselore hebben gedaan zijn m.i de postings waar je voor dit moment het meeste aan hebt. Je zult ws niet 6 jaar over je grenzen hebben laten lopen als je assertief genoeg bent om er op de juiste manier op in te haken.Terugnseren zal de boel denk ik niet verbeteren, eerder op scherp stellen.
Een gesprek erover met je vriend, verwachtingen over en weer lijkt me wel nuttig. Het is van belang dat er grenzen gesteld worden.
Dus als je 6 jaar over je heen hebt laten lopen hoef je niet eens te proberen het gesprke aan te gaan, maar verminder je gewoon het contact?
Ik vind het een raar advies om het contact te verminderen 'omdat er toch niets verandert' als je niet eens geprobeerd hebt het gesprek aan te gaan.
Dat terugsneren niet helpt, ben ik het helemaal mee eens. Maar dat je niet eens het gesprek aan hoeft te gaan om je grenzen aan te geven... nee, dat gaat er bij mij niet in.
Ik begrijp dat dat voor sommige mensen erg lastig is, feedback geven en je grenzen aangeven is echter een vaardigheid waar je de rest van je leven gemak van hebt. Je komt namelijk in je leven nu eenmaal situaties tegen waarin mensen over je grens heen (proberen te) gaan. SImpelweg zeggen 'ach ik ben niet assertief, ik laat het maar gebeuren' kan natuurlijk, maar dan verandert er niets. Je kunt ook denken: ik geef wél mijn grens aan (ook al is dat moeilijk) en je leert er een vaardigheid bij.
Ik begrijp echt wel dat het lastig kan zijn, vandaar da tik het zo concreet mogelijk heb omschreven.
Gewoon het er maar bij laten zitten zonder het te proberen, nee, dat gaat er niet in.
(En ik snap die adviezen ook niet - hoe kun je nu beweren dat het 'toch nooit anders wordt' als er niet eens een gesprek is geweest?)
De postings die banaanaap en liselore hebben gedaan zijn m.i de postings waar je voor dit moment het meeste aan hebt. Je zult ws niet 6 jaar over je grenzen hebben laten lopen als je assertief genoeg bent om er op de juiste manier op in te haken.Terugnseren zal de boel denk ik niet verbeteren, eerder op scherp stellen.
Een gesprek erover met je vriend, verwachtingen over en weer lijkt me wel nuttig. Het is van belang dat er grenzen gesteld worden.
Dus als je 6 jaar over je heen hebt laten lopen hoef je niet eens te proberen het gesprke aan te gaan, maar verminder je gewoon het contact?
Ik vind het een raar advies om het contact te verminderen 'omdat er toch niets verandert' als je niet eens geprobeerd hebt het gesprek aan te gaan.
Dat terugsneren niet helpt, ben ik het helemaal mee eens. Maar dat je niet eens het gesprek aan hoeft te gaan om je grenzen aan te geven... nee, dat gaat er bij mij niet in.
Ik begrijp dat dat voor sommige mensen erg lastig is, feedback geven en je grenzen aangeven is echter een vaardigheid waar je de rest van je leven gemak van hebt. Je komt namelijk in je leven nu eenmaal situaties tegen waarin mensen over je grens heen (proberen te) gaan. SImpelweg zeggen 'ach ik ben niet assertief, ik laat het maar gebeuren' kan natuurlijk, maar dan verandert er niets. Je kunt ook denken: ik geef wél mijn grens aan (ook al is dat moeilijk) en je leert er een vaardigheid bij.
Ik begrijp echt wel dat het lastig kan zijn, vandaar da tik het zo concreet mogelijk heb omschreven.
Gewoon het er maar bij laten zitten zonder het te proberen, nee, dat gaat er niet in.
(En ik snap die adviezen ook niet - hoe kun je nu beweren dat het 'toch nooit anders wordt' als er niet eens een gesprek is geweest?)
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
woensdag 20 juli 2011 om 10:52
quote:Hunniebunnie schreef op 20 juli 2011 @ 10:08:
Dat in dat topic zinnige dingen staan over hoe om te gaan met zulke mensen als deze schoonmoeder.
Tefal: geen energie aan deze vrouw besteden, laat haar opmerkingen zo veel mogelijk langs je heen glijden.
Sorry, was beetje kort door de bocht..Dank u!
Dat in dat topic zinnige dingen staan over hoe om te gaan met zulke mensen als deze schoonmoeder.
Tefal: geen energie aan deze vrouw besteden, laat haar opmerkingen zo veel mogelijk langs je heen glijden.
Sorry, was beetje kort door de bocht..Dank u!
