Relaties
alle pijlers
Grrr Schoonmoeder, help!
dinsdag 19 juli 2011 om 17:10
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen hoe ik met deze situatie om moet gaan:
Mijn vriend en ik zijn meer dan 6 jaar bij elkaar en we wonen nu ongeveer 2 jaar samen. Vanaf het begin heeft mijn schoonmoeder mij nooit gemogen tot de dag van vandaag. Op het begin uitte ze haar frustraties aan mij op mijn vriend af. Ik was te stil, at te weinig en was niet goed genoeg voor mijn vriend en ga zo maar door.. kortom: niet haar ideale schoondochter die zij voor ogen had voor haar zoon. Hun zijn stadsmensen (hoor ik altijd van haar zo hoe trots ze daarop is) en ik kom uit een dorp, en elke tractor die voorbij kwam daar zei ze: ''Nou dat doet je weer aan thuis denken HÉ?'' of ''ik wist niet dat ze bij jullie een supermarkt hebben HAHA'. ik zou nooit in dat ''gat'' willen wonen.'' t is leuk voor een grap, 1 x maar ik hoor dat nog steeds na 6 jaar. Ik weet op zulke momenten niet te reageren, ben nogal rustig van mijzelf. Zo zegt ze ook altijd dat er een leuke meid loopt voor mijn vriend en dan wijst ze naar een meisje. Mijn vriend heeft vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze op moet houden, maar ze blijft doorgaan. Op verjaardagen zitten zij apart van mijn familie, mijn ouders lopen naar hun, praatje maken maar het initiatief zal nooit van hun komen. Wij hadden hun nog uitgenodigd voor een BBQ met mijn familie erbij, ook dat hebben ze afgeslagen. Ze hebben ook altijd wat te klagen over het huis, dat is vies in hun ogen. We hebben nog geen kinderen, maar ik zie er nu al tegenop hoe dat later moet met de schoonfamilie. Mijn schoonmoeder is nogal een dominant type en zal zich waarschijnlijk met de opvoeding bemoeien en dan bedoel ik niet een ''goede opvoeding'' maar het kind verpesten. Hun zijn in sommige dingen associaal en hebben mij al verteld dat als hun toekomstige kleinkind bij hun is dat dan het kind VERPEST word?! Ik heb helemaal geen behoefte meer om hun te zien, maar ik vind het sneu voor mijn vriend. Hoe kan ik dit het beste aanpakken?
Mijn vriend en ik zijn meer dan 6 jaar bij elkaar en we wonen nu ongeveer 2 jaar samen. Vanaf het begin heeft mijn schoonmoeder mij nooit gemogen tot de dag van vandaag. Op het begin uitte ze haar frustraties aan mij op mijn vriend af. Ik was te stil, at te weinig en was niet goed genoeg voor mijn vriend en ga zo maar door.. kortom: niet haar ideale schoondochter die zij voor ogen had voor haar zoon. Hun zijn stadsmensen (hoor ik altijd van haar zo hoe trots ze daarop is) en ik kom uit een dorp, en elke tractor die voorbij kwam daar zei ze: ''Nou dat doet je weer aan thuis denken HÉ?'' of ''ik wist niet dat ze bij jullie een supermarkt hebben HAHA'. ik zou nooit in dat ''gat'' willen wonen.'' t is leuk voor een grap, 1 x maar ik hoor dat nog steeds na 6 jaar. Ik weet op zulke momenten niet te reageren, ben nogal rustig van mijzelf. Zo zegt ze ook altijd dat er een leuke meid loopt voor mijn vriend en dan wijst ze naar een meisje. Mijn vriend heeft vaak genoeg tegen haar gezegd dat ze op moet houden, maar ze blijft doorgaan. Op verjaardagen zitten zij apart van mijn familie, mijn ouders lopen naar hun, praatje maken maar het initiatief zal nooit van hun komen. Wij hadden hun nog uitgenodigd voor een BBQ met mijn familie erbij, ook dat hebben ze afgeslagen. Ze hebben ook altijd wat te klagen over het huis, dat is vies in hun ogen. We hebben nog geen kinderen, maar ik zie er nu al tegenop hoe dat later moet met de schoonfamilie. Mijn schoonmoeder is nogal een dominant type en zal zich waarschijnlijk met de opvoeding bemoeien en dan bedoel ik niet een ''goede opvoeding'' maar het kind verpesten. Hun zijn in sommige dingen associaal en hebben mij al verteld dat als hun toekomstige kleinkind bij hun is dat dan het kind VERPEST word?! Ik heb helemaal geen behoefte meer om hun te zien, maar ik vind het sneu voor mijn vriend. Hoe kan ik dit het beste aanpakken?
woensdag 20 juli 2011 om 12:33
Terugkatten, zou ik niet doen. Hou de eer aan jezelf, blijf kalm, blijf beleefd. Dit betekent niet dat je alles hoeft te pikken, maar negeren i.p.v. reageren. En vooral mensen die altijd maar sneren uitdelen kunnen er slecht tegen genegeerd te worden.
In gesprek gaan, dat kan, maar niet in gesprek blijven over steeds hetzelfde. Je kan 1 gesprek aangaan, maar verandert er niets, hou de eer aan jezelf blijf niet praten/proberen, maar probeer het te accepteren en laat het inderdaad langs je heen glijden.
Mijn ervaring met schoonma : 1 gesprek gehad met schoonpa en vriend erbij. Het meeste werd ontkend, gebagatelliseerd, verdraaid, maar was te verwachten. Vervolgens was niet ik maar ook vriend er helemaal klaar mee. Bezoekjes beperken we tegenwoordig tot verjaardagen, kerst en zeer zelden nog een spontaan bezoekje. Heerlijk.
De eerste jaren heb ik het erg moeilijk gehad met de houding en streken van schoonma, inmiddels doet het mij vrijwel niets meer. Waar ik het meeste moeite mee had was eigenlijk de houding van schoonma richting onze kinderen; die van ons keek ze vrijwel niet naar om, maar wel klagen tegen haar andere kinderen dat wij zo weinig kwamen, de kinderen zo weinig zag etc. Uiteindelijk waren mijn schoonzusjes (eigen kinderen van schoonma) het gezeur helemaal zat en hebben aangegeven dat het haar eigen schuld is en dat ze moet ophouden.
Kortom, blijf niet energie steken in je schoonfamilie, hou de eer aan jezelf en richt je energie op personen die het wel waard zijn: vriend en evenuele andere familieleden.
Het zal zeker in het begin niet makkelijk zijn en nog heel veel frustratie en steken onder water opleveren, maar mijn ervaring is hoe meer je negeert, des te gefrusteerder schoonma/schoonpa/schoonfamilie aanvankelijk wordt, des te meer schoonfamilie zich aanvankelijk zullen laten gaan en des te meer anderen gaan zien hoe de vork in de steel zit en des te meer je uiteindelijk wordt gewaardeerd, ook door schoonfamilie omdat die ook van andere kanten wordt bekritiseerd.
In gesprek gaan, dat kan, maar niet in gesprek blijven over steeds hetzelfde. Je kan 1 gesprek aangaan, maar verandert er niets, hou de eer aan jezelf blijf niet praten/proberen, maar probeer het te accepteren en laat het inderdaad langs je heen glijden.
Mijn ervaring met schoonma : 1 gesprek gehad met schoonpa en vriend erbij. Het meeste werd ontkend, gebagatelliseerd, verdraaid, maar was te verwachten. Vervolgens was niet ik maar ook vriend er helemaal klaar mee. Bezoekjes beperken we tegenwoordig tot verjaardagen, kerst en zeer zelden nog een spontaan bezoekje. Heerlijk.
De eerste jaren heb ik het erg moeilijk gehad met de houding en streken van schoonma, inmiddels doet het mij vrijwel niets meer. Waar ik het meeste moeite mee had was eigenlijk de houding van schoonma richting onze kinderen; die van ons keek ze vrijwel niet naar om, maar wel klagen tegen haar andere kinderen dat wij zo weinig kwamen, de kinderen zo weinig zag etc. Uiteindelijk waren mijn schoonzusjes (eigen kinderen van schoonma) het gezeur helemaal zat en hebben aangegeven dat het haar eigen schuld is en dat ze moet ophouden.
Kortom, blijf niet energie steken in je schoonfamilie, hou de eer aan jezelf en richt je energie op personen die het wel waard zijn: vriend en evenuele andere familieleden.
Het zal zeker in het begin niet makkelijk zijn en nog heel veel frustratie en steken onder water opleveren, maar mijn ervaring is hoe meer je negeert, des te gefrusteerder schoonma/schoonpa/schoonfamilie aanvankelijk wordt, des te meer schoonfamilie zich aanvankelijk zullen laten gaan en des te meer anderen gaan zien hoe de vork in de steel zit en des te meer je uiteindelijk wordt gewaardeerd, ook door schoonfamilie omdat die ook van andere kanten wordt bekritiseerd.
woensdag 20 juli 2011 om 13:05
Bedankt voor alle adviezen. Er is al weleens een gesprek geweest tussen mijn vriend en mijn schoonmoeder, maar daar was ik zelf niet bij. Het kwam er op neer dat zij vond dat ze helemaal geen kut opmerkingen maakte, maar ze zei er wel bij dat mijn vriend verder moest kijken, want er waren nog genoeg leuke meiden. (ik ben zn eerste vriendin). Ik ga zeker wat met de adviezen doen, denk dat ik duidelijk ga laten merken dat ik het echt niet meer pik hoe zij tegen mij doet. Thx
donderdag 21 juli 2011 om 08:35
quote:judith29 schreef op 20 juli 2011 @ 15:54:
@Hunnie, mijn topic wordt nog beroemd hier. hihi.
Haha ja, maar ik vind dat daar echt zinnige dingen in staan, waar TO hier ook wat aan kan hebben! Jammer toch, al die energie die we kwijtraken aan sommige mensen...
Heel goed TO: niet meer over je heen laten lopen, maar langs je heen laten glijden!!
@Hunnie, mijn topic wordt nog beroemd hier. hihi.
Haha ja, maar ik vind dat daar echt zinnige dingen in staan, waar TO hier ook wat aan kan hebben! Jammer toch, al die energie die we kwijtraken aan sommige mensen...
Heel goed TO: niet meer over je heen laten lopen, maar langs je heen laten glijden!!
